Adhyaya 1

Verse 1

व्यास उवाच । यश्चाद्यः पुरुषः पुराण इति यः संस्तूयते सर्वतः सोमेशः सुरसंयुतः क्षितितले यैर्वीक्षितो हीक्षणैः । ते तीर्त्वा विततांतरं भवभयं भूत्याऽभिसंभूषिताः स्वर्गं यानवरैःप्रयान्ति सुकृतैर्यज्ञै यथा यज्विनः

ວຽາສະ ກ່າວວ່າ: ພຣະອົງຜູ້ຖືກສັນລະເສີນທົ່ວທິດວ່າເປັນ “ປຸຣຸສະດັ້ງເດີມ ແລະ ບູຮານ” ຄື ໂສເມສະ ຜູ້ຢູ່ຄຽງຄູ່ກັບເທວະດາ; ຜູ້ທີ່ຊາວໂລກເຫັນໃນພື້ນດິນດ້ວຍສາຍຕາແຫ່ງຄວາມເຄົາລົບ. ຜູ້ໃດຂ້າມພົ້ນຄວາມຢ້ານກົວໃນສັງສາຣະອັນກວ້າງໃຫຍ່, ຖືກປະດັບດ້ວຍສິຣິມົງຄຸນແຫ່ງເທວະ, ແລະດ້ວຍກຸສົນກັບຍັດຍະ ຈະເດີນທາງໄປສະຫວັນໃນຍານອັນປະເສີດ ເຫມືອນຜູ້ປະກອບຍັດຍະຜູ້ຊ່ຽວຊານ।

Verse 2

प्रसरद्बिन्दुनादाय शुद्धामृतमयात्मने । षड्त्रिंशत्तत्त्वदेहाय नमश्चिन्मात्रमूर्तये

ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີສຽງເປັນບິນດຸ ແລະ ນາດະ ທີ່ແຜ່ຂະຫຍາຍບໍ່ຢຸດ; ຜູ້ມີອັດຕະພາບເປັນອະມຣິຕະອັນບໍລິສຸດ; ຜູ້ມີກາຍເປັນຮູບຮ່າງແຫ່ງຕັດຕະວະ 36; ແລະຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງຈິດລ້ວນໆ।

Verse 3

अमृतेनोदरस्थेन म्रियन्ते सर्वदेवताः । कंठस्थित विषेणापि यो जीवति स पातुः वः

ແມ່ນແຕ່ເທວະດາທັງປວງກໍຈະຕາຍ ຖ້າອະມຣິຕະຖືກກັກໄວ້ໃນທ້ອງ. ແຕ່ພຣະອົງຜູ້ດຳລົງຊີວິດໄດ້ ແມ່ນແຕ່ມີພິດຢູ່ໃນຄໍ—ຂໍໃຫ້ພຣະອົງນັ້ນປົກປ້ອງພວກເຈົ້າເຖີດ।

Verse 4

सत्रान्ते सूतमनघं नैमिषेया महर्षयः । पुराणसंहितां पुण्यां पप्रच्छू रोमहर्षणम्

ເມື່ອສິ້ນສຸດການປະກອບຍັດຍະ (ສັດຕຣະ) ທີ່ນາຍມິສະ, ບັນດາມະຫາຣິສີໄດ້ຖາມສູຕະຜູ້ບໍ່ມີບາບ ຄື ໂຣມະຫະຣະສະນະ ເຖິງສັງຄະຫະປຸຣານະອັນບຸນຍະສິດ.

Verse 5

त्वया सूत महा बुद्धे भगवान्ब्रह्मवित्तमः । इतिहासपुराणार्थे व्यासः सम्यगुपासितः

ໂອ ສູຕະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ພຣະວະຍາສະ ຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ, ໄດ້ຖືກເຈົ້າບໍລິການຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໃນອັດຖະແລະນັຍຂອງອິຕິຫາສະ ແລະ ປຸຣານະ.

Verse 6

तस्य ते सर्वरोमाणि वचसा हर्षितानि यत् । द्वैपायनस्यानुभावात्ततोऽभू रोमहर्षणः

ເນື່ອງຈາກຖ້ອຍຄໍາຂອງທ່ານ ຂົນທຸກເສັ້ນໃນກາຍຂອງເຈົ້າພາກັນລຸກຊູ່ດ້ວຍຄວາມປິຕິ; ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍອານຸພາບຂອງດວຍປາຍະນະ (ວະຍາສະ) ເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ນາມວ່າ ໂຣມະຫະຣະສະນະ.

Verse 7

भवन्तमेव प्रथमं व्याजहार स्वयं प्रभुः । मुनीनां संहितां वक्तुं व्यासः पौराणिकीं कथाम्

ພຣະວະຍາສະ ມຸນີຜູ້ມີອໍານາດ ໄດ້ເອີ້ນເຈົ້າເປັນຄົນທໍາອິດແຕ່ຜູ້ດຽວ, ເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າປະກາດແກ່ບັນດາມຸນີ ສັງຄະຫະແລະກະຖາປຸຣານະອັນສັກສິດ.

Verse 8

त्वं हि स्वायंभुवे यज्ञे सुत्याहे वितते हरिः । संभूतः संहितां वक्तुं स्वांशेन पुरुषोत्तमः

ແທ້ຈິງແລ້ວ, ໃນວັນບີບນ້ໍາໂສມະອັນກວ້າງໃຫຍ່ ໃນຍັດຍະຂອງສະວາຍັມພູວະ, ເຈົ້າໄດ້ເກີດຂຶ້ນເປັນ ຮະຣິ—ພຸຣຸສົດຕະມະ ເອງ—ໂດຍສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງພຣະອົງ, ເພື່ອຈະອະທິບາຍສັງຄະຫະນັ້ນ.

Verse 9

तस्माद्भवन्तं पृच्छामः पुराणे स्कन्दकीर्तिते । प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्राह्मी यात्रा श्रुता पुरा

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຂໍຖາມທ່ານ ໃນປຸຣານະທີ່ສະກັນດະໄດ້ປະກາດ: ໃນມະຫາດມະຍະຂອງປຣະພາສະເຂດ ພວກເຮົາເຄີຍໄດ້ຍິນເຖິງ «ຍາຕຣາ ບຣາຫມີ»—ຂໍທ່ານເລົ່າໃຫ້ຟັງ.

Verse 10

अधुना वैष्णवीं रौद्रीं यात्रां सर्वार्थसंयुताम् । वक्तुमर्हसि चास्माकं पुराणार्थविशारद

ບັດນີ້ ໂອ ຜູ້ຊໍານານໃນຄວາມໝາຍແຫ່ງປຸຣານະ ຂໍທ່ານຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງດ້ວຍ ກ່ຽວກັບຍາຕຣາ ໄວສະນະວີ ແລະ ຍາຕຣາ ຣາວດຣີ ອັນສົມບູນດ້ວຍຈຸດປະສົງທາງທຳທັງປວງ.

Verse 11

मुनीना वचनं श्रुत्वा सूतः पौराणिकोत्तमः । प्रणम्य शिरसा प्राह व्यासं सत्यवतीसुतम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງບັນດາມຸນີ ສູຕະ—ຜູ້ເລົ່າປຸຣານະອັນຍອດ—ໄດ້ກົ້ມສະຫວັດດີດ້ວຍສີສະ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ ວຽາສະ ບຸດແຫ່ງສັດຍະວະຕີ.

Verse 12

रोमहर्षण उवाच । श्रीवत्सांकं जगद्योनिं हरिमोंकाररूपिणम् । अप्रमेयं गुरुं देवं निर्मलं निर्मलाश्रयम्

ໂຣມະຫັຣສະນະ ກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້ານອບນ້ອມນະມັດສະການແດ່ ຮະຣິ—ຜູ້ມີເຄື່ອງໝາຍ ສຣີວັດສະ, ເປັນຄັນທະພະແຫ່ງໂລກ, ມີຮູບເປັນພະຍາງ ‘ໂອມ’; ອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້, ເປັນຄູອາຈານເທວະ, ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຜູ້ບໍລິສຸດ»។

Verse 13

हंसं शुचिषदं व्योम व्यापकं सर्वदं शिवम् । उदासीनं निरायासं निष्प्रपञ्चं निरञ्जनम्

«(ຂ້າພະເຈົ້ານອບນ້ອມນະມັດສະການພຣະອົງ) ຜູ້ເປັນ ຫັມສະ, ຜູ້ສະຖິດໃນຄວາມບໍລິສຸດ; ເປັນວຽົມອັນກວ້າງໃຫຍ່ທີ່ແຜ່ຊຶມທົ່ວ; ຜູ້ປະທານທຸກສິ່ງ; ຜູ້ເປັນສິວະອັນມົງຄຸນ; ຜູ້ວາງເຉີຍ ແລະບໍ່ຕ້ອງພະຍາຍາມ; ເກີນກວ່າເຄືອຂ່າຍແຫ່ງປະກົດການ, ແລະບໍ່ມີມົນທິນ»។

Verse 14

शून्यं बिंदुस्वरूपं तु ध्येयं ध्यानविवर्जितम् । अस्ति नास्तीति यं प्राहुः सुदूरे चान्तिके च यत्

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງນັ້ນ—ເປັນຄວາມວ່າງ (śūnya) ແຕ່ມີສະພາບເປັນຈຸດບິນດຸ; ຄວນຮູ້ແຈ້ງ ແຕ່ເກີນການພິຈາລະນາທົ່ວໄປ; ຖືກເອີ້ນວ່າ «ມີ» ແລະ «ບໍ່ມີ»; ທັງໄກຫຼາຍ ແລະໃກ້ຫຼາຍພ້ອມກັນ।

Verse 15

मनोग्राह्यं परं धाम पुरुषाख्यं जगन्मयम् । हृत्पंकजसमासीनं तेजोरूपं निरिन्द्रियम्

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ທີ່ຈິດອັນບໍລິສຸດຈັບຮູ້ໄດ້; ເປັນທີ່ພັກອັນສູງສຸດ ຖືກເອີ້ນວ່າ ປຸຣຸສະ (Puruṣa) ແຜ່ຊຶມໄປທົ່ວຈັກກະວານ; ປະທັບໃນດອກບົວແຫ່ງຫົວໃຈ ເປັນຮູບແຫ່ງແສງ ເກີນອິນທຣີຍະທັງຫມົດ।

Verse 16

एवंविधं नमस्कृत्य परमात्मानमीश्वरम् । कथां वदिष्ये द्विविधां द्विशरीरां तथैव तु

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອນົບນ້ອມແດ່ພຣະອາດຕະມັນສູງສຸດ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນອິສະວະຣະແລ້ວ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າຄຳບອກເລື່ອງອັນສັກສິດ—ມີສອງວິທີ ແລະຖືກນຳສະເໜີເປັນຮູບສອງດ້ານດັ່ງກັນ।

Verse 17

दिव्यभाषासमोपेतां वेदाधिष्ठानसंयुताम् । पञ्चसंधिसमायुक्तां षडलंकारभूषिताम्

(ເລື່ອງນີ້) ພ້ອມດ້ວຍພາສາທິບພະ ແລະຕັ້ງຢູ່ເທິງອຳນາດແຫ່ງເວດ; ປະກອບດ້ວຍສັນທິຫ້າ (ຈຸດຕໍ່ຂອງໂຄງສ້າງ) ແລະປະດັບດ້ວຍອະລັງການຫົກປະການແຫ່ງຖ້ອຍຄຳ।

Verse 18

सप्तसाधनसंयुक्तां रसाष्टगुणरंजिताम् । गुणैर्नवभिराकीर्णां दशदोषविवर्जिताम्

ພ້ອມດ້ວຍສາດະນະເຈັດປະການ (ເຄື່ອງມືແຫ່ງການອະທິບາຍ) ແລະຖືກຊຸກຊື້ນດ້ວຍຣະສະແປດປະການ; ເຕັມໄປດ້ວຍຄຸນະເກົ້າປະການ ແລະປາດຈາກໂທສະສິບປະການ।

Verse 19

विभाषाभूषितां तद्वदेकायत्तां मनोहराम् । पञ्चकारणसंयुक्तां चतुष्करणसम्मताम्

ຖືກປະດັບດ້ວຍຮູບແບບຖ້ອຍຄໍາຫຼາກຫຼາຍ ແຕ່ຍັງຄົງເປັນເອກະພາບ ແລະນ່າຊົມຊື່ນ; ສຳພັນກັບເຫດປັດໃຈຫ້າ ແລະໄດ້ຮັບການຮັບຮອງຈາກເຄື່ອງມືສີ່ປະການ (ແຫ່ງການປະພັນ/ການສື່ສານອັນຖືກຕ້ອງ)។

Verse 20

पुनश्च द्विविधां तद्वज्ज्ञानसंदोहदायिनीम् । व्यासेन कथितां पुण्यां शृणुध्वं पापनाशिनीम्

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ຈົ່ງຟັງເລື່ອງທຳອັນສັກສິດນັ້ນເອງ ອັນເປັນສອງພາກ ໃຫ້ຄັງແຫ່ງປັນຍາ; ທີ່ພຣະວະຍາສະໄດ້ກ່າວໄວ້ ເປັນກຸສົນ ແລະທຳລາຍບາບ.

Verse 21

यां श्रुत्वा पापकर्मापि गच्छेद्धि परमां गतिम् । दुःखत्रयविनिर्मुक्तः सर्वातङ्कविवर्जितः

ເມື່ອໄດ້ຟັງເລື່ອງທຳອັນສັກສິດນີ້ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ກະທຳບາບກໍຈະໄດ້ເຖິງຄະນະສູງສຸດ; ພົ້ນຈາກທຸກຂ໌ສາມປະການ ແລະປາດສະຈາກໄພພິບັດທັງປວງ.

Verse 22

न नास्तिके कथां पुण्यामिमां ब्रूयात्कदाचन । श्रद्दधानाय शान्ताय कीर्तनीया द्विजातये

ເລື່ອງທຳອັນເປັນກຸສົນນີ້ ບໍ່ຄວນເວົ້າໃຫ້ຜູ້ບໍ່ເຊື່ອຟັງເລີຍ. ຄວນສວດສະດຸດີໃຫ້ຜູ້ມີສັດທາ ຜູ້ສະງົບສຸພາບ ແລະຜູ້ເປັນດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຜູ້ຄວນແກ່ການຟັງ.

Verse 23

निषेकादिः श्मशानान्तो मन्त्रैर्यस्योदितो विधिः । तस्य शास्त्रेऽधिकारोऽस्ति ज्ञेयो नान्यस्य कस्यचित्

ຜູ້ທີ່ມີອຳນາດໃນສາດສະຕຣານີ້ ຄືຜູ້ທີ່ພິທີຊີວິດຂອງຕົນ—ແຕ່ການປະສົມພັນເປັນຕົ້ນ ຈົນເຖິງພິທີສຸດທ້າຍທີ່ປ່າຊ້າ—ຖືກກຳນົດ ແລະປະຕິບັດດ້ວຍມັນຕຣາ; ບໍ່ຄວນຖືວ່າຜູ້ອື່ນໃດມີຄຸນສົມບັດ.

Verse 24

चतुःपक्षावदातस्य विशुद्धिर्ब्राह्मणस्य च । सद्वृत्तस्याधिकारोऽस्ति शास्त्रेऽस्मिन्वेदसम्मते

ຄວາມບໍລິສຸດເປັນຂອງພຣາຫມັນຜູ້ສະຫວ່າງໃນ “ປີກສີ່” ຄືຮູ້ຊໍານານໃນເວດທັງສີ່; ຜູ້ມີຄວາມປະພຶດດີຍ່ອມມີສິດໃນຊາສະຕຣານີ້ທີ່ກົງກັບເວດ.

Verse 25

यथा सुराणां प्रवरो देवदेवो महेश्वरः । नदीनां च यथा गंगा वर्णानां ब्राह्मणो यथा

ດັ່ງທີ່ມະເຫສະວະຣະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ເປັນຜູ້ປະເສີດສຸດໃນໝູ່ເທວະ; ດັ່ງທີ່ແມ່ນ້ຳຄົງຄາເປັນຜູ້ປະເສີດສຸດໃນໝູ່ແມ່ນ້ຳ; ແລະດັ່ງທີ່ພຣາຫມັນເປັນຜູ້ປະເສີດສຸດໃນໝູ່ວັນນະ—

Verse 26

अक्षराणां तु सर्वेषामोंकारः प्रथमो यथा । पूज्यानां तु यथा माता गुरूणां च यथा पिता । तथैव सर्वशास्त्राणां प्रधानं स्कन्दकीर्तितम्

ດັ່ງທີ່ໂອມກາຣ (Oṃ) ເປັນອັກສອນປະຖົມໃນອັກສອນທັງປວງ; ດັ່ງທີ່ແມ່ເປັນຜູ້ຄວນບູຊາສູງສຸດໃນໝູ່ຜູ້ຄວນບູຊາ ແລະພໍ່ເປັນປະທານໃນໝູ່ຄູບາອາຈານ; ດັ່ງນັ້ນໃນຊາສະຕຣາທັງປວງ ສະກັນດະປຸຣານະຖືກປະກາດວ່າເປັນຫົວໜ້າ.

Verse 27

पुरा कैलासशिखरे ब्रह्मादीनां च सन्निधौ । स्कान्दं पुराणं कथितं पार्वत्यग्रे पिनाकिना

ໃນການກ່ອນ ທີ່ຍອດເຂົາໄກລາສ ໃນທ່າມກາງພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ, ພຣະສະກັນດະປຸຣານະ ຖືກພຣະສິວະ ຜູ້ຖືປິນາກະ ບັນຍາຍຕໍ່ໜ້າພຣະນາງປາຣະວະຕີ.

Verse 28

पार्वत्या षण्मुखस्याग्रे तेन नन्दिगणाय वै । नन्दिना तु कुमाराय तेन व्यासाय धीमते

ຕໍ່ມາ ພຣະນາງປາຣະວະຕີ (ໄດ້ຖ່າຍທອດ) ຕໍ່ໜ້າພຣະສະນມຸຂະ (ຜູ້ມີຫນ້າຫົກ); ພຣະອົງນັ້ນໄດ້ສອນແກ່ນັນດິກະນະ. ນັນດິນຈຶ່ງສອນແກ່ກຸມາຣະ ແລະກຸມາຣະສອນແກ່ພຣະວະຍາສະຜູ້ມີປັນຍາ.

Verse 29

व्यासेन मे समाख्यातं भवद्भ्योऽहं प्रकीर्तये

ສິ່ງທີ່ພຣະວຽສະໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ຂ້ອຍ ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະປະກາດໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງ।

Verse 30

यूयं सद्भावसंयुक्ता यतः सर्वे महर्षयः । तेन मे भाषितुं श्रद्धा भवतां स्कन्दसंहिताम्

ເນື່ອງຈາກພວກເຈົ້າທັງຫມົດເປັນມະຫາລິສີ ມີຈິດໃຈດີງາມ ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງມີສັດທາແລະຄວາມຕັ້ງໃຈ ຈະກ່າວສະກັນດະສັມຫິຕາໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງ।