Adhyaya 39

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । जया च विजया चैव जयंती पापनाशिनी । उन्मीलिनी वंजुली च त्रिस्पृशा पक्षवर्द्धिनी

ພຣະສີປຣະຫລາດ ກ່າວວ່າ: ຈະຍາ ແລະ ວິຈະຍາ; ຈະຍັນຕີ ຜູ້ທຳລາຍບາບ; ອຸນມີລິນີ, ວັນຈຸລີ, ຕຣິສປຶຊາ ແລະ ປັກສະວັດທິນີ—.

Verse 2

पुण्यं सर्वपुराणानां ते लभंते दिनेदिने । पक्वान्नं ये प्रकुर्वंति हविर्द्धान्यसमुद्भवम्

ມື້ແລ້ວມື້ເລົ່າ ພວກເຂົາໄດ້ຮັບບຸນກຸສົນທີ່ຖືກສັນລະເສີນໃນປຸຣານະທັງປວງ—ຜູ້ທີ່ປຸງອາຫານສຸກຈາກເຂົ້າທັນຍາຫວິສ (ເຂົ້າທັນຍາບູຊາ) ເພື່ອຖວາຍດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ.

Verse 3

जागरे पद्मनाभस्य घृतेनैव सुपाचितम् । वर्तिद्वयसमायुक्तं दीपं घृतसमन्वितम्

ໃນການຕື່ນຍາມຄືນເພື່ອພຣະປັດມະນາພະ ຄວນຖວາຍປະທີບນ້ຳມັນເນີຍ (ກີ) —ປຸງຈັດໃຫ້ດີດ້ວຍກີ ມີໄສ້ສອງສາຍ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍກີ.

Verse 4

यः कुर्य्याज्जागरे विष्णोः शालिग्रामशिलाग्रतः । शालग्रामशिलाग्रे तु ये प्रकुर्वंति जागरम्

ຜູ້ໃດທີ່ຕື່ນຍາມຄືນເພື່ອພຣະວິດສະນຸ ຢູ່ຕໍ່ໜ້າຫີນສາລະຄຣາມ—ແທ້ຈິງ ຜູ້ທີ່ປະຕິບັດການຕື່ນຍາມຄືນຕໍ່ໜ້າຫີນສາລະຄຣາມ—ຍ່ອມໄດ້ບຸນອັນພິເສດຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 5

कुर्वंति नृत्यवाद्ये च लोकानां रंजनाय च । संछादयंति कुसुमैः शालिग्रामशिलां च ये

ຜູ້ໃດຈັດການການຟ້ອນລຳ ແລະ ດົນຕີເພື່ອໃຫ້ປະຊາຊົນຊື່ນບານ ແລະ ຜູ້ທີ່ນຳດອກໄມ້ປົກຄຸມຫີນ Śālagrāma ເປັນການບູຊາ ຍ່ອມໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນວ່າມີບຸນກຸສົນ।

Verse 6

चक्रांकितां विशेषेण प्रतिमां वैष्णवीं द्विजाः । चंदनं च सकर्पूरं कृष्णागुरुसमन्वितम्

ໂອ ທ່ານດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຈົ່ງນົບນ້ອມບູຊາເປັນພິເສດຮູບພຣະໄວສະນະ (Vaiṣṇava) ທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍຈັກຣະ; ແລະ ຈົ່ງຖວາຍຈັນທະນ໌ລະເລີຍ ພ້ອມກັບກາຟູນ ປະສົມອາກາຣູດຳອັນຫອມ.

Verse 7

युक्तं मृगमदेनापि यः करोति विलेपनम् । द्वादश्यां देवदेवस्य रात्रौ जागरणे सदा

ຜູ້ໃດທານ້ຳຫອມລະເລີຍ ແມ່ນແຕ່ປະສົມດ້ວຍມັດສະ (musk) ໃນຄືນດວາດະຊີ (Dvādaśī) ໃນຂະນະທີ່ຕື່ນເຝົ້າພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເທວະທັງປວງຢູ່ເສມອ ຍ່ອມໄດ້ບຸນກຸສົນຢ່າງໃຫຍ່.

Verse 8

तस्य पुण्यं प्रवक्ष्यामि संक्षेपेण च वोऽग्रतः । तत्फलं कोटितीर्थे तु उज्जयिन्यां महालये

ບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະກ່າວບອກແກ່ພວກເຈົ້າໂດຍຫຍໍ້ ແລະ ຊັດເຈນ ເຖິງບຸນກຸສົນຂອງພິທີນັ້ນ. ຜົນຂອງມັນເທົ່າກັບໄດ້ຮັບທີ່ Koṭitīrtha ໃນເມືອງ Ujjayinī ທີ່ສະຖານສັກສິດໃຫຍ່.

Verse 9

वाराणस्यां कुरुक्षेत्रे मथुरायां त्रिपुष्करे । अयोध्यायां प्रयागे च तीर्थे सागरसंगमे

ມັນເທົ່າກັບບຸນທີ່ໄດ້ຮັບໃນ Vārāṇasī, ໃນ Kurukṣetra, ໃນ Mathurā, ໃນ Tripuṣkara; ໃນ Ayodhyā ແລະ ໃນ Prayāga; ແລະ ທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດບ່ອນທີ່ທະເລມາພົບກັບນ້ຳອັນບໍລິສຸດ.

Verse 10

सर्वपुण्येषु तीर्थेषु देवतायतनेषु च । कृतैर्यज्ञायुतैस्तत्र व्रतदानैश्च पुष्कलैः

(ບຸນນັ້ນ) ເທົ່າກັບບຸນໃນທຸກຕີຣຖະອັນສັກສິດ ແລະໃນວິຫານຂອງເທວະດາ—ດັ່ງກັບໄດ້ປະກອບຍັດຍະນັບໝື່ນ ພ້ອມວຣະຕະຫຼາຍ ແລະທານອັນອຸດົມ।

Verse 11

वेदैरधीतैर्यत्पुण्यं पुराणैश्चावगाहितैः । तपोभिश्चरितैः पुण्यं सम्यगाश्रम पालनैः

(ບຸນນັ້ນ) ເທົ່າກັບບຸນຈາກການຮຽນວິດາ, ຈາກການເຂົ້າໃຈປຸຣານະຢ່າງເລິກຊຶ້ງ, ຈາກການປະພຶດຕະໂປ, ແລະຈາກການຮັກສາໜ້າທີ່ອາສຣະມຂອງຕົນໃຫ້ຖືກຕ້ອງ।

Verse 12

यत्फलं मुनिभिः प्रोक्तं वेदव्यासेन पुत्रक । तत्फलं जागरे विष्णोः पक्षयोः शुक्लकृष्णयोः

ໂອ ລູກນ້ອຍທີ່ຮັກ, ຜົນບຸນໃດທີ່ບັນດາມຸນີ ແລະ ເວດະວຽາສະ ໄດ້ກ່າວໄວ້—ຜົນນັ້ນເອງ ຍ່ອມໄດ້ຮັບໂດຍການຢາມຕື່ນບູຊາພຣະວິສນຸ, ຈະເປັນຝ່າຍເດືອນຂາວ ຫຼື ຝ່າຍເດືອນດຳກໍຕາມ।

Verse 13

हैमवत्यै पुरा प्रोक्तं कैलासे शूलपाणिना । नारदाय पुरा प्रोक्तं ब्रह्मणा मत्समीपतः

ໃນອະດີດ ທີ່ເຂົາໄກລາສ, ພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືຕຣິສູນ ໄດ້ກ່າວສອນເລື່ອງນີ້ແກ່ ໄຮມະວະຕີ; ແລະໃນການກ່ອນໜ້ານັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ກ່າວສອນແກ່ ນາຣະດະ ຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າເອງ।

Verse 14

अरुणेन वज्रहस्ताय कथितं पृच्छते पुरा । द्वादशीजागरस्योक्तं फलं विप्रा मया च वः । तत्कुरुध्वं द्विजा यूयं जागरं विष्णुवासरे

ໃນການກ່ອນ, ອາຣຸນະໄດ້ເລົ່າເລື່ອງນີ້ໃຫ້ ວັຈຣະຫັດຖະ ເມື່ອລາວຖາມ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ກ່າວແກ່ພວກເຈົ້າ, ໂອ ພຣາຫມະນະ, ເຖິງຜົນຂອງການຢາມຕື່ນໃນວັນດວາດະຊີ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຈົ່ງປະກອບການຢາມຕື່ນນີ້ໃນວັນອັນສັກສິດຂອງພຣະວິສນຸ।

Verse 15

सूत उवाच । इत्युक्त्वा ब्राह्मणान्प्राह बलिं पौत्रं स्वकं ततः । त्वमपि श्रद्धया पौत्र कुरु जागरणं हरेः

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອໄດ້ສອນບັນດາພຣາຫມັນແລ້ວ ຈຶ່ງເວົ້າກັບຫຼານຊາຍຂອງຕົນ ຊື່ ບາລິ ວ່າ “ເຈົ້າກໍຈົ່ງດ້ວຍສັດທາ ປະຕິບັດການຕື່ນຍາມຄືນ ເພື່ອບູຊາພຣະຮະຣິ”។

Verse 16

द्वारका मनसा ध्याता पापं वर्षशतान्वितम् । कीर्तनाच्छतजन्मोत्थं दहते नात्र संशयः

ດວາຣະກາ ແມ່ນແຕ່ຄິດຮະລຶກໃນໃຈ ກໍທຳລາຍບາບທີ່ສະສົມມາຫຼາຍຮ້ອຍປີ; ແລະໂດຍການສັນລະເສີນ (ກີຣຕະນະ) ນາງເຜົາບາບທີ່ເກີດຈາກຮ້ອຍຊາດ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 17

पापं जन्मसहस्रोत्थं पदमात्रेण गच्छताम् । द्वारका हरते नूनं मुक्तिः कृष्णस्य दर्शनात्

ສຳລັບຜູ້ທີ່ກ້າວໄປຫານາງແຕ່ພຽງກ້າວດຽວ ດວາຣະກາຍ່ອມກຳຈັດບາບທີ່ເກີດຈາກພັນຊາດແນ່ນອນ; ແລະຄວາມຫຼຸດພົ້ນເກີດຈາກການໄດ້ເຫັນພຣະກຣິສນະ.

Verse 18

न शक्नोति यदा गंतुं द्वारकां चैव मानवः । माहात्म्यं पठनीयं तु द्वारकासंभवं गृहे

ເມື່ອມະນຸດບໍ່ສາມາດໄປດວາຣະກາໄດ້ ກໍຄວນອ່ານ “ມາຫາດມະຍະ” ທີ່ກ່ຽວກັບດວາຣະກາ ຢູ່ໃນເຮືອນແນ່ນອນ.

Verse 19

दातव्यं वैष्णवानां तु श्रोतव्यं भक्तिभावतः । द्वादश्यां च विशेषेण पठनीयं तु जागरे

ຄວນມອບຄຳສອນ/ຄຳພີນີ້ໃຫ້ແກ່ຜູ້ເປັນໄວສະນະວະ ແລະຄວນຟັງດ້ວຍໃຈແຫ່ງພັກຕິ. ແລະໂດຍພິເສດໃນວັນດວາດະຊີ ຄວນສວດອ່ານໃນຍາມຕື່ນຄືນ.

Verse 20

द्वारका संभवं पुण्यं स संप्राप्नोति मानवः । प्रसादाद्वासुदेवस्य सत्यंसत्यं च भाषितम्

ບຸກຄົນນັ້ນຈະໄດ້ຮັບບຸນກຸສົນອັນສັກສິດທີ່ເກີດຈາກດວາຣະກາ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງວາສຸເທວະ. ນີ້ໄດ້ກ່າວໄວ້ເປັນຄວາມຈິງ—ຈິງແທ້ແນ່ນອນ.

Verse 21

गृहे संतिष्ठते नित्यं मथुरा द्वारका तथा । अवंती च तथा माया प्रयागं कुरुजांगलम्

ໃນເຮືອນຂອງຜູ້ໜຶ່ງ ມະຖຸຣາ ແລະ ດວາຣະກາ ສະຖິດຢູ່ເປັນນິດ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ອະວັນຕີ ແລະ ມາຍາ, ພຣະຍາກ ແລະ ກຸຣຸຈາງກະລະ ກໍຢູ່ດ້ວຍ.

Verse 22

त्रिपुष्करं नैमिषं च गंगाद्वारं च सौकरम् । चंद्रेशं चैव केदारं तथा रुद्रमहालयम्

ທຣິປຸສະກະຣະ, ໄນມິສະ, ກັງກາດວາຣະ ແລະ ສາວະກະຣະ; ອີກທັງ ຈັນເທຣສະ ແລະ ເກດາຣະ, ພ້ອມດ້ວຍ ຣຸດຣະມະຫາອາລະຍະ—ພຣະສະຖານອັນໃຫຍ່ຂອງຣຸດຣະ.

Verse 23

वस्त्रापथं महादेवं महाकालं तथैव च । भूतेश्वरं भस्मगात्रं सोमनाथमुमापतिम्

ວັດສະຕຣາປະຖະ, ມະຫາເທວະ ແລະ ມະຫາກາລະ; ພູເຕສະວະຣະ—ພຣະອົງຜູ້ຊົມກາຍດ້ວຍຂີ້ເທົ່າ; ແລະ ໂສມະນາຖະ—ຄູ່ຄອງຂອງອຸມາ.

Verse 24

कोटिलिंगं त्रिनेत्रं च देवं भृगुवनेचरम् । दीपेश्वरं महानादं देवं चैवाचलेश्वरम्

ໂກຕິລິງກະ, ພຣະອົງສາມຕາ ຕຣິເນດຣະ, ແລະ ເທວະຜູ້ສະຖິດໃນປ່າຂອງພຣຶກຸ; ດີເປສະວະຣະ, ມະຫານາດະ, ແລະ ອະຈະເລສະວະຣະ—ທັງໝົດນີ້ແມ່ນຕີຣະຖະສາຍວະອັນຖືກສັນລະເສີນ.

Verse 25

ब्रह्मादयः सुरगणा गृहे तिष्ठंति सर्वदा । पितरो नागगंधर्वा मुनयः सिद्धचारणाः

ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ຝູງເທວະທັງຫຼາຍ ພັກອາໄສຢູ່ໃນເຮືອນນັ້ນຕະຫຼອດການ; ພ້ອມດ້ວຍ ພິຕຣະ, ນາກ, ຄັນທະວະ, ມຸນີ, ສິດທະ ແລະ ຈາຣະນາ ກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 26

तीर्थानि यानि कानि स्युरश्वमेधादयो मखाः । कृष्णजन्माष्टमीं पौत्र यः करोति विशेषतः

ບໍ່ວ່າຈະມີຕີຣຖະໃດໆ ຫຼື ພິທີບູຊາໃຫຍ່ເຊັ່ນ ອັດສະວະເມດະ ກໍຕາມ—ໂອ ຫຼານເອີຍ—ຜູ້ໃດປະຕິບັດ ຊັນມາອັດສະຕະມີ ຂອງພຣະກຣິດສະນະ ດ້ວຍສັດທາພິເສດ ຍ່ອມໄດ້ບຸນອັນຮວບຮວມຂອງທັງໝົດນັ້ນ.

Verse 27

यथा भागवतं शास्त्रं तथा भागवतो नरः । उभयोरंतरं नास्ति हरहर्योस्तथैव च

ດັ່ງທີ່ຄຳພີພາຄະວະຕະ (Bhāgavata) ເປັນພຣະສາດສະຕຣາ, ຜູ້ເປັນພາຄະວະຕະ (ຜູ້ພັກດີ) ກໍເປັນເຊັ່ນນັ້ນ; ລະຫວ່າງສອງນັ້ນບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງ—ເຊັ່ນດຽວກັນ ລະຫວ່າງ ຮະຣະ (Hara) ແລະ ຮະຣິ (Hari) ກໍບໍ່ແຕກຕ່າງ.

Verse 28

नीलीक्षेत्रं तु यो याति मूलकं भक्षयेत्तु यः । नैवास्ति नरकोद्धारं कल्पकोटिशतैरपि

ແຕ່ຜູ້ໃດໄປຍັງ ນີລີ-ເຂດ (Nīlī-kṣetra) ແລ້ວກິນ ມູລະກະ (ຫົວໄຊທ໌/ຫົວຜັກກາດ) ຜູ້ນັ້ນບໍ່ມີການພົ້ນຈາກນະຣົກ ແມ່ນແຕ່ຜ່ານໄປຮ້ອຍໂກຕິກັລປະ ກໍບໍ່ພົ້ນ.

Verse 29

नीलीकर्म तु यः कुर्य्याद्ब्राह्मणो लोभमोहितः । नाप्नोति सुकृतं किंचित्कुर्य्याद्वा रसविक्रयम्

ແຕ່ຖ້າພຣາຫມະນະຜູ້ໜຶ່ງ ຖືກຄວາມໂລບຫຼອກລວງ ແລ້ວເຮັດ ‘ນີລີ-ກັມມະ’ (nīlī-karma) ຜູ້ນັ້ນບໍ່ໄດ້ບຸນກຸສົນແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ; ແລະຖ້າເຮັດການຄ້າຂາຍ ‘ຣະສະ’ (rasa) ເປັນສິນຄ້າ ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 30

प्रसीदति न विश्वात्मा वैष्णवे चापमानिते । अश्वत्थं छेदयेद्यो वै एकैकस्मिंश्च पर्वणि

ເມື່ອຜູ້ນັບຖືພຣະວິສນຸ (Vaiṣṇava) ຖືກດູຖູກ ພຣະອາດຕະສາກົນ (Viśvātman) ບໍ່ພໍພຣະໄທ. ຜູ້ໃດຕັດຕົ້ນອັສວັດຖະ (aśvattha) ໂດຍສະເພາະໃນວັນພາຣວັນ (parvan) ຍ່ອມໄດ້ບາບໜັກ.

Verse 31

मन्वंतराणि तावंति रौरवे वसतिर्भवेत् । अरिष्टकाष्ठैर्दैत्येंद्र कार्य्यं यः कुरुते क्वचित् । न पूजामर्घदानं च तस्य गृह्णाति भास्करः

ຕາມຈໍານວນມັນວັນຕະຣະ (manvantara) ເທົ່ານັ້ນ ທີ່ຢູ່ຂອງເຂົາຈະເປັນໃນນະລົກຣໍຣະວະ (Raurava). ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະ (Daitya), ຜູ້ໃດໃຊ້ໄມ້ອະຣິດຖະ (ariṣṭa) ເຮັດວຽກໃດໆ ພຣະພາສະກະຣະ (Bhāskara) ບໍ່ຮັບທັງການບູຊາ ແລະ ການຖວາຍອາຣະຄະຍະ (arghya).

Verse 32

छेदापकस्य चार्के तु च्छेदकस्य च दैत्यज । शतं जन्मानि दारिद्यं जायते च सरोगता

ໂອ ບຸດແຫ່ງໄດຕະ (Daitya), ຜູ້ໃດສັ່ງໃຫ້ຕັດຕົ້ນອາຣະກະ (Arka) ແລະຜູ້ທີ່ຕັດເອງ ຈະເກີດອີກຮ້ອຍຊາດ ໃນຄວາມທຸກຍາກ ແລະຖືກໂລກໄພຮຸກຮານ.

Verse 33

रोपयेत्पालयेद्यो वै सूर्य्यवृक्षं नरोत्तमः । सप्तकल्पं वसेत्सोऽत्र समीपे भास्करस्य हि

ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ ຜູ້ໃດປູກແລະດູແລ “ຕົ້ນໄມ້ສັກສິດຂອງພຣະສຸຣະຍະ” ຜູ້ນັ້ນຈະພັກຢູ່ທີ່ນີ້ເຖິງເຈັດກັລປະ (kalpa) ໃນຄວາມໃກ້ຊິດຂອງພຣະພາສະກະຣະ (Bhāskara).

Verse 34

रोपितैर्देववृक्षैस्तु यत्फलं लक्षकोटिभिः । न्यग्रोधवृक्षेणैकेन रोपितेन फलं हि तत्

ຜົນບຸນທີ່ໄດ້ຈາກການປູກຕົ້ນໄມ້ເທວະນັບສິບລ້ານ ຜົນນັ້ນເທົ່າກັນ ໄດ້ຈາກການປູກຕົ້ນນະຍະໂກຣດະ (Nyagrodha) ແຕ່ພຽງຕົ້ນດຽວ.

Verse 35

धात्रीद्रुमेऽप्येवमेव फलं भवति रोपिते । तुलसीरोपणे चैव अधिकं चापि सुव्रत । अमरत्वं च ते यांति नात्र कार्य्या विचारणा

ເມື່ອປູກຕົ້ນທາຕຣີ (ອາມະລະກີ) ກໍໄດ້ຜົນບຸນດັ່ງດຽວກັນ. ແຕ່ການປູກຕຸລະສີນັ້ນ ບຸນຍິ່ງກວ່າ, ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະດີ; ເຂົາຍັງໄດ້ບັນລຸຄວາມອະມະຕະ—ບໍ່ຄວນສົງໄສເລີຍ.

Verse 36

द्वारकां कलिकाले तु प्रातरुत्थाय कीर्तयेत् । स सर्वपापनिर्मुक्तः स्वर्गं याति न संशयः

ໃນຍຸກກະລິ ຄວນຕື່ນເຊົ້າແລ້ວຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນດວາຣະກາ. ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄປສູ່ສະຫວັນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 37

रोहिणीसहिता ये न द्वादशी समुपोषिता । महापातकसंयुक्तः कल्पांते नाकमाप्नुयात्

ຜູ້ໃດບໍ່ຖືອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ) ໃນວັນດວາດະສີ ເມື່ອຮ່ວມກັບນັກສັດຕະຣາ ໂຣຫິນີ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ຜູ້ນັ້ນຍັງປົກຄຸມດ້ວຍບາບໃຫຍ່ ແລະແມ່ນຈົນສິ້ນກະລະປະກໍບໍ່ໄດ້ບັນລຸສະຫວັນ.

Verse 38

वासरः को विना सूर्य्यं विना सोमेन का निशा । विना वृक्षेण को ग्रामो द्वादशी किं व्रतं विना

ມື້ໃດຈຶ່ງເອີ້ນວ່າມື້ ຖ້າບໍ່ມີພຣະອາທິດ? ຄືນໃດຈຶ່ງເອີ້ນວ່າຄືນ ຖ້າບໍ່ມີພຣະຈັນ? ບ້ານໃດຈຶ່ງເອີ້ນວ່າບ້ານ ຖ້າບໍ່ມີຕົ້ນໄມ້? ແລ້ວດວາດະສີຈະເປັນຫຍັງ ຖ້າບໍ່ມີວຣະຕະ?

Verse 39

गृहं च नरकं तस्य यमदण्डं द्वितीयकम् । न यत्र पठते नित्यं विष्णोर्नामसहस्रकम्

ເຮືອນນັ້ນແມ່ນນະຣົກແທ້ໆ ແລະເປັນໄມ້ຄ້ອນຂອງຍະມະອັນທີສອງ, ບ່ອນທີ່ບໍ່ໄດ້ອ່ານວິສນຸ-ສະຫັດສະຣະນາມ (ນາມພັນຂອງພຣະວິສນຸ) ທຸກມື້.

Verse 40

नरकं च भवेत्तस्य द्वितीयं यमशासनम् । नैव भागवतं यत्र पुराणं गीयते कलौ । अन्धकूपेषु क्षिप्यंते ज्वलितेषु हुताशने

ສະຖານທີ່ນັ້ນກາຍເປັນນະລົກ ເປັນຄໍາສັ່ງທີ່ສອງຂອງພຣະຍົມ ໃນຍຸກກະລິ ທີ່ບໍ່ມີການຂັບຮ້ອງພູຣານະພາຄະວະຕະ. ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຖືກໂຍນລົງໃນບໍ່ມືດ ແລະໃນໄຟທີ່ລຸກໂຊນ.

Verse 41

द्विषंति ये भागवतं न कुर्वंति दिनं हरेः । यमदूतैश्च नीयन्ते तथा भूमौ भवंति ते

ຜູ້ໃດທີ່ເກຽດຊັງພາຄະວະຕະ ແລະບໍ່ຖືວັນອັນສັກສິດຂອງພຣະຫຣິ ຜູ້ນັ້ນຖືກທູດຂອງພຣະຍົມນໍາໄປ; ແລະເຂົາຈະເກີດຄືນອີກໃນໂລກນີ້.

Verse 42

वाच्यमानं न शृण्वंति हरेश्चरितमुत्तमम् । करपत्रैश्च पीड्यंते सुतीव्रैर्यम शासनात्

ເມື່ອມີການອ່ານຂັບຮ້ອງພຣະຈະລິດອັນສູງສຸດຂອງພຣະຫຣິ ຜູ້ໃດບໍ່ຍອມຟັງ ຜູ້ນັ້ນຈະຖືກທໍລະມານຕາມຄໍາສັ່ງຂອງພຣະຍົມ ດ້ວຍໃບມີດຄົມກ້າດດັ່ງຝາມື.

Verse 43

निन्दां कुर्वंति ये पापा वैष्णवानां महात्मनाम् । तेषां निरयपातस्तु यावदाभूतसंप्लवम्

ຄົນບາບຜູ້ໃດທີ່ກ່າວຕໍ່າຕ້ອຍ ແລະດ່າທໍາລາຍບັນດາໄວສະນະວະຜູ້ມີໃຈໃຫຍ່ ຄົນນັ້ນຈະຕົກລົງນະລົກ; ແລະການຕົກຕໍ່ານັ້ນຈະຍາວນານຈົນຮອດວັນລ້າງໂລກທັງປວງ.

Verse 44

गोकोटितीर्थादधिकं स्नानं तत्राधिकं भवेत् । ये पश्यंति महापुण्या गोपीचंदनमृत्तिकाम् । गंगास्नानफलं तेषां जायते नात्र संशयः

ການອາບນ້ໍາທີ່ນັ້ນຖືກກ່າວວ່າສູງກວ່າບຸນຈາກຕີຣຖະນັບບໍ່ຖ້ວນ. ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ໄດ້ເຫັນດິນ «ໂກປີຈັນດະນະ» ຈະໄດ້ຜົນເທົ່າກັບການອາບນ້ໍາໃນແມ່ນ້ໍາຄົງຄາ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 45

वैष्णवानां प्रयच्छंति गोपीचं दनमृत्तिकाम् । येषां ललाटे तिलकः गोपीचंदनसंभवम्

ເຂົາເຈົ້ານໍາດິນຂີ້ເຜິ້ງ «ໂກປີຈັນດະນະ» ໄປຖວາຍແກ່ຜູ້ເປັນໄວສະນະວະ—ຜູ້ທີ່ມີຕິລະກະຢູ່ໜ້າຜາກ ເກີດຈາກໂກປີຈັນດະນະ।

Verse 46

गोपीचंदनपुंड्रेण द्वादश्यां जागरे कृते । विष्णोर्नामसहस्रस्य पाठेन मुक्तिमाप्नुयात्

ດ້ວຍພຸນດຣະໄວສະນະວະທີ່ເຮັດຈາກໂກປີຈັນດະນະຢູ່ໜ້າຜາກ ແລະຖືສິນຕື່ນຢາມໃນວັນດວາດະສີ ພ້ອມກັບການສວດ «ນາມະສະຫັດສະຣະ» ຂອງພຣະວິສະນຸ—ຜູ້ນັ້ນຈະບັນລຸມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 47

ये नित्यं प्रातरुत्थाय वैष्णवानां तु कीर्तनम् । गोमतीस्मरणं कुर्युः कृष्णतुल्या न संशयः

ຜູ້ໃດຕື່ນຂຶ້ນໃນຍາມເຊົ້າທຸກມື້ ແລະຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນໄວສະນະວະເປັນນິດ ພ້ອມທັງລະລຶກເຖິງແມ່ນ້ໍາໂກມະຕີ—ຜູ້ນັ້ນຈະເທົ່າກັບພຣະກຣິດສະນະ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 48

ये नित्यं प्रातरुत्थाय द्वारकेति वदंति च । तीर्थकोटिभवं पुण्यं लभंते च दिनेदिने

ຜູ້ໃດຕື່ນຂຶ້ນໃນຍາມເຊົ້າທຸກມື້ ແລະເວົ້ານາມ «ດວາຣະກາ» ທຸກວັນ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບຸນກຸສົນເທົ່າກັບບຸນຈາກການໄປສັກກະລະທີ່ທິດສະຖານຈໍານວນໂກດິ ມື້ຕໍ່ມື້।