Adhyaya 37

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । कृष्णकृष्णेति कृष्णेति श्वपचो जागरन्निशि । जपेदपि कलौ नित्यं कृष्णरूपी भवेद्धि सः

ພຣະສີປຣະຫລາດ ກ່າວວ່າ: ແມ່ນແຕ່ຄົນຊັ້ນຕ່ຳ ຕື່ນຢູ່ກາງຄືນ ໃນຍຸກກະລິ ຖ້າສວດຈະປະເປັນນິດ «ກຣິດສະນະ, ກຣິດສະນະ, ກຣິດສະນະ» ກໍຈະໄດ້ຮູບຄ້າຍພຣະກຣິດສະນະແທ້.

Verse 2

कृष्णकृष्णेति कृष्णेति कलौ वदत्यहर्निशम् । नित्यं यज्ञायुतं पुण्यं तीर्थकोटिसमुद्भवम्

ໃນຍຸກກະລິ ຜູ້ໃດກ່າວຊ້ຳໆ ທັງກາງວັນກາງຄືນວ່າ «ກຣິດສະນະ, ກຣິດສະນະ, ກຣິດສະນະ» ຍ່ອມໄດ້ບຸນກຸສົນເທົ່າກັບຍັດຍະພັນໆ ແລະຄວາມສັກສິດເກີດຈາກຕີຣຖະນັບກໂກດິ.

Verse 3

संपूर्णैकादशी भूत्वा द्वादश्यां वर्द्धते यदि । उन्मीलिनीति विख्याता तिथीनामुत्तमा तिथिः

ເມື່ອເອກາດະສີ ສົມບູນແລ້ວ ແຕ່ຍັງຍືດເຂົ້າໄປໃນດວາດະສີ ຕິຖີອັນພິເສດນັ້ນເອີ້ນວ່າ «ອຸນມີລິນີ» ເປັນຕິຖີທີ່ດີເລີດທີ່ສຸດໃນບັນດາຕິຖີທັງປວງ.

Verse 4

वंजुलीवासरे ये वै रात्रौ कुर्वंति जागरम् । यज्ञायुतायुतं पुण्यं मुहूर्तार्द्धेन जायते

ໃນວັນວັມຈຸລີ ຜູ້ໃດຮັກສາການຕື່ນຢູ່ຕະຫຼອດຄືນ ຍ່ອມໄດ້ບຸນເທົ່າກັບຍັດຍະຫມື່ນຄູນຫມື່ນ ເກີດຂຶ້ນໃນເວລາພຽງຄຶ່ງມຸຫູຣຕະ.

Verse 5

संपूर्णा द्वादशी भूत्वा वर्द्धते चापरे दिने । त्रयोदश्यां मुनिश्रेष्ठा वंजुली दुर्ल्लभा कलौ

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອດວາດະສີ ສົມບູນແລ້ວ ແຕ່ຍັງຍືດໄປອີກມື້ ຈົນເຖິງຕຣະໂຢດະສີ, ການເກີດຂຶ້ນຂອງວັມຈຸລີແບບນັ້ນ ຫາຍາກຫຼາຍໃນຍຸກກະລິ.

Verse 6

उन्मीलिनीमनुप्राप्य ये प्रकुर्वंति जागरम् । निमिषार्द्धेन तत्पुण्यं गवां कोटिफलप्रदम्

ຜູ້ໃດໄດ້ພົບຕິຖິ «ອຸນມີລິນີ» ແລ້ວປະຕິບັດການຕື່ນຍາມ—even ເພີງຄຶ່ງນິມິສ—ຈະໄດ້ບຸນກຸສົນ ມີຜົນເທົ່າກັບການຖວາຍທານງົວໜຶ່ງກະໂຣດ.

Verse 7

संपूर्णैकादशी भूत्वा प्रत्यऽहं वर्द्धते यदि । दर्शश्च पौर्णमासी च पक्षवृद्धिस्तथोच्यते

ຖ້າເອກາດະຊີສົມບູນແລ້ວ ແລະຍັງຍືດອອກເພີ່ມຂຶ້ນທຸກມື້ ເທົ່ານັ້ນ ທັງວັນດາຣະຊະ (ວັນດວງຈັນມືດ) ແລະ ປົວຣະນະມາສີ (ວັນເດືອນເຕັມ) ກໍຖືກເອີ້ນວ່າ «ປັກສະວັດທິ» ຄືການຍືດຂອງປັກສະ.

Verse 8

पक्षवृद्धिकरीं प्राप्य ये प्रकुर्वंति जागरम् । निमिषार्द्धार्द्धमात्रेण गवां कोटिफलप्रदम्

ຜູ້ໃດໄດ້ພົບຕິຖິທີ່ກໍໃຫ້ເກີດ «ປັກສະວັດທິ» ແລ້ວປະຕິບັດການຕື່ນຍາມ—even ເພີງໜຶ່ງສ່ວນສີ່ຂອງນິມິສ—ຈະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບຖວາຍທານງົວໜຶ່ງກະໂຣດ.

Verse 9

श्रीप्रह्लाद उवाच । चक्रतीर्थे नरः स्नात्वा मुच्यते सर्व किल्बिषैः । स याति परमं स्थानं दाहप्रलयवर्जितम्

ສຣີ ປຣະຫລາດ ກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ ຈັກຣະຕີຣະຖະ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະຈະໄປຮອດສະຖານສູງສຸດ ທີ່ບໍ່ຖືກແຕະຕ້ອງໂດຍໄຟເຜົາ ແລະການລ້າງຜານ (ປຣະລະຍະ).

Verse 10

चक्रं प्रक्षालितं यत्र कृष्णेन स्वयमेव हि । तेन वै चक्रतीर्थं हि पुण्यं च परमं हरेः । भवंति तत्र पाषाणाश्चक्रांका मुक्तिदायकाः

ສະຖານທີ່ທີ່ ພຣະກຣິສນະ ໄດ້ຊຳລະຈັກຣະດ້ວຍພຣະອົງເອງ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ «ຈັກຣະຕີຣະຖະ» ເປັນຕີຣະຖະອັນບໍລິສຸດສູງສຸດຂອງ ຮະຣິ. ທີ່ນັ້ນມີຫີນທີ່ປາກົດຮອຍຈັກຣະ ເກີດຂຶ້ນ ແລະໃຫ້ມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 11

तत्रैव यदि लभ्यंते चक्रैर्द्वादशभिः सह । द्वादशात्मा स विज्ञेयो मोक्षदः परिकीर्तितः

ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ຖ້າພົບຫີນກ້ອນໜຶ່ງມີຮອຍຈັກ 12 ຮອຍຮ່ວມກັນ ພຶງຮູ້ວ່າ «ມີສະພາບສິບສອງ»; ຖືກສັນລະເສີນວ່າເປັນຜູ້ປະທານໂມກສະ.

Verse 12

एकचक्रेण पाषाणो द्वारवत्यां सुशोभनः । सुदर्शनाभिधेयोसौ मोक्षैकफलदायकः

ໃນເມືອງດວາຣະວະຕີ ມີຫີນງາມກ້ອນໜຶ່ງມີຮອຍຈັກພຽງຮອຍດຽວ; ມັນຖືກເອີ້ນວ່າ «ສຸດັຣຊະນະ» ແລະໃຫ້ຜົນອັນດຽວ ຄື ໂມກສະ.

Verse 13

लक्ष्मीनारायणौ द्वौ तौ भुक्तिमुक्तिफलप्रदौ । त्रिभिश्चैवाच्युतं देवं सदेन्द्रपददायकम्

ເມື່ອເອີ້ນພຣະນາມສອງຄັ້ງ ຈະໄດ້ຮອດພຣະລັກສະມີ–ນາຣາຍະນະ ຜູ້ປະທານຜົນທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ. ເມື່ອເອີ້ນສາມຄັ້ງ ຈະໄດ້ຮອດອັຈຸຕະ ພຣະເຈົ້າຜູ້ບໍ່ເສື່ອມ ຜູ້ປະທານຕຳແໜ່ງອັນສູງດັ່ງພຣະອິນທຣາ.

Verse 14

भूतिदो विघ्नहंता च चतुश्चक्रो जनार्द्दनः । पञ्चभिर्वासुदेवस्तु जन्ममृत्युभयापहः

ເມື່ອເອີ້ນສີ່ຄັ້ງ ຈະໄດ້ຮອດຈະນາຣະດະນະ—ຜູ້ຖືຈັກ (ສີ່ພະຫັດ)—ຜູ້ປະທານຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ແລະທຳລາຍອຸປະສັກ. ເມື່ອເອີ້ນຫ້າຄັ້ງ ຈະໄດ້ຮອດວາສຸເທວະ ຜູ້ປັດເປົ່າຄວາມຢ້ານກົວແຫ່ງການເກີດແລະການຕາຍ.

Verse 15

प्रद्युम्नः षड्भिरेवासौ लक्ष्मीं कांतिं ददाति च । सप्तभिर्बलदेवस्तु गोत्रकीर्तिविवर्द्धनः

ເມື່ອເອີ້ນຫົກຄັ້ງ ພຣະອົງນັ້ນແມ່ນປຣະດຸຍຸມນະ ຜູ້ປະທານລັກສະມີ ແລະຄວາມສະຫວ່າງໄສ. ເມື່ອເອີ້ນເຈັດຄັ້ງ ແມ່ນບະລະເທວະ ຜູ້ເພີ່ມພູນວົງຕະກູນ ແລະກຽດຊື່ອັນດີ.

Verse 16

वांछितं चाष्टभिर्भक्त्या ददाति पुरुषोत्तमः । सर्वं दद्यान्नवव्यूहो दुर्ल्लभो यः सुरोत्तमैः

ດ້ວຍພະຄະຕິ ໂດຍການສະດຸດສຽງ 8 ຄັ້ງ ພຸຣຸໂສຕຕະມະ ປະທານພອນຕາມປາຖະໜາ. ວິວຫະ 9 ປະການ ປະທານທຸກສິ່ງ—ພຣະອົງຜູ້ທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະສູງສຸດກໍຍາກຈະເຂົ້າເຖິງ.

Verse 17

राज्यप्रदो दशभिस्तु दशावतार एव च । एकादशभिरैश्वर्य्यमनिरुद्धः प्रयच्छति

ໂດຍການສະດຸດສຽງ 10 ຄັ້ງ ພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານອຳນາດກະສັດ—ແທ້ຈິງແມ່ນອົງເຈົ້າແຫ່ງທົດສາວະຕາຣ. ໂດຍ 11 ຄັ້ງ ອະນິຣຸດທະ ປະທານອຳນາດອັນສູງສົ່ງ ແລະຄວາມຮັ່ງມີທິບ.

Verse 18

निर्वाणं द्वादशात्मा तु चक्रैर्द्वादशभिः स्मृतम् । अत ऊर्ध्वमनंतोऽसौ सौख्यमोक्षप्रदायकः

ນິຣວານ ຖືກສອນວ່າເປັນສະພາວະ 12 ປະການ ແລະຖືກລະລຶກດ້ວຍຈັກຣະ 12 ຮູບ. ເຫນືອຈາກນັ້ນ ອະນັນຕະ ປະທານທັງຄວາມສຸກທາງວິນຍານ ແລະໂມກສະ.

Verse 19

ये केचित्तत्र पाषाणाः कृष्णचक्रेण मुद्रिताः । तेषां स्पर्शनमात्रेण मुच्यते सर्वकिल्बिषैः

ຫີນໃດໆທີ່ພົບຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຖືກປະທັບຕາດ້ວຍຈັກຣະຂອງກຣິສນະ. ແຕ່ພຽງແຕ່ສຳຜັດ ກໍພົ້ນຈາກບາບ ແລະມົນທິນທັງປວງ.

Verse 20

ब्रह्महत्यादिकं पापं मनोवाक्कायकर्मजम् । तत्सर्वं विलयं याति चक्रांकितप्रपूजनात्

ບາບເຊັ່ນ ການຂ້າພຣາຫມະ ແລະຄວາມຜິດທັງປວງທີ່ເກີດຈາກໃຈ ຄຳເວົ້າ ແລະການກະທຳຂອງກາຍ—ທັງໝົດຈະສະລາຍໄປ ໂດຍການບູຊາດ້ວຍພະຄະຕິແກ່ສິ່ງທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍຈັກຣະ.

Verse 21

म्लेच्छदेशे शुभे वाऽपि चक्रांको यत्र तिष्ठति । योजनानि दश द्वे च मम क्षेत्रं च सुन्दरि

ແມ່ນຢູ່ໃນແດນຕ່າງຊາດ ຫຼືໃນພື້ນທີ່ມງຄົດກໍຕາມ ບ່ອນໃດທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍຈັກຣາ ນາງຜູ້ງາມເອີຍ ຮອບໆ 12 ໂຢຊະນາ ແມ່ນເຂດສັກສິດຂອງເຮົາ।

Verse 22

मृत्युकाले च संप्राप्ते हृदये यस्तु धारयेत् । चक्राकं पापदलनं स याति परमां गतिम्

ເມື່ອເວລາແຫ່ງຄວາມຕາຍມາຮອດ ຜູ້ໃດທີ່ຖືຮັກສາໄວ້ໃນດວງໃຈ ເຄື່ອງໝາຍຈັກຣາຜູ້ທຳລາຍບາບ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດຄະຕິອັນສູງສຸດ।

Verse 23

गोमतीसंगमे स्नात्वा भृगुतीर्थे तथैव च । न मातुर्वसते कुक्षौ यद्यपि स्यात्स पातकी

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີບາບ ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ ແລະອາບນ້ຳທີ່ພຣຶກຸຕີຣຖະ ກໍບໍ່ຕ້ອງກັບໄປຢູ່ໃນຄອບຄອງມານດາອີກເລີຍ।

Verse 24

तामसं राजसं वापि यत्कृतं विष्णुपूजनम् । तत्सात्त्विकत्वमभ्येति निम्नगांभो यथार्णवे

ການບູຊາພຣະວິສນຸ ທີ່ເຮັດດ້ວຍອາການຕາມັສ ຫຼື ຣາຊັສ ກໍກາຍເປັນຜົນແບບສັດຕະວິກ ເຫມືອນນ້ຳແມ່ນ້ຳເມື່ອໄຫຼຮອດມະຫາສະໝຸດ ກໍຮັບສະພາບຂອງທະເລ।

Verse 37

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे चतुर्थे द्वारकामाहात्म्ये द्वारकाक्षेत्रस्थसुदर्शनप्रमुखानन्तान्तचक्रचिह्नांकित पाषाणमाहात्म्यवर्णनपूर्वकतत्पूजनफलादिकथनंनाम सप्तत्रिंशत्तमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສະກັນດະມະຫາປຸຣານະ ໃນເອກາຊີຕິ-ສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ ພາຍໃນປຣະພາສະຂັນດະທີ 7 ແລະ ດວາຣະກາມາຫາຕະມະຍະທີ 4 ບົດທີ 37 ຈົບລົງ ມີຊື່ວ່າ: «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງຫີນໃນເຂດສັກສິດດວາຣະກາ ທີ່ປະທັບເຄື່ອງໝາຍຈັກຣາ ເລີ່ມຈາກສຸດັຣຊະນະ ໄປຈົນເຖິງອະນັນຕະ ພ້ອມກ່າວເຖິງຜົນແຫ່ງການບູຊາ ແລະເລື່ອງອື່ນໆ»។