Adhyaya 29

Verse 1

प्रह्लाद उवाच । अथान्यच्च प्रवक्ष्यामि गुह्याद्गुह्यतरं महत् । द्वारकायाः परं पुण्यं माहात्म्यं ह्युत्तमोत्तमम्

ພຣະພຣະຫລາດກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວອີກສິ່ງໜຶ່ງ—ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະລຶກລັບຍິ່ງກວ່າຄວາມລຶກລັບ: ມະຫາຕະພາບອັນບໍລິສຸດສູງສຸດ ຂອງດວາຣະກາ.

Verse 2

इतिहासं पुरावृत्तं वर्णयिष्ये मनोहरम् । तीर्थक्षेत्रादिदेवानामृषीणां संशयापहम्

ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັນລະນາເລື່ອງເກົ່າແກ່ອັນງາມນ່າຟັງ ເພື່ອຂັບໄລ່ຄວາມສົງໄສຂອງລະສີ ກ່ຽວກັບຕີຣຖະ ສະຖານທີ່ສັກສິດ ແລະເທວະຜູ້ປົກຄອງ.

Verse 3

सौभाम्यमतुलं दृष्ट्वा सिंहराशिगते गुरौ । गोदावर्य्यां द्विजश्रेष्ठा नारदो भगवत्प्रियः

ເມື່ອພຣະພະຫັດ (ກຸຣຸ/ພຣະພຶຫັດສະປະຕິ) ເຂົ້າສູ່ລາສີສິງ ແລະໄດ້ເຫັນຄວາມສຸພາມງຄົນອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້, ນາຣະດະ—ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ໄດ້ມາຮອດແມ່ນ້ໍາໂກດາວະຣີ.

Verse 4

गौतमस्याऽभितो दृष्ट्वा त्रैलोक्यसंभवानि वै । तीर्थानि सरितः सर्वा विस्मयं परमं गतः

ເມື່ອເຫັນຮອບໆພຣະໂຄຕະມະ ມີທີຣະຖະ ແລະ ແມ່ນ້ຳທັງປວງ ທີ່ເວົ້າວ່າເກີດຈາກໂລກສາມ ທ່ານກໍເກີດຄວາມອັດສະຈັນສູງສຸດ।

Verse 5

तत्र काशी कुरुक्षेत्रमयोध्या मथुरापुरी । माया कांची ह्यवंती च अरण्यान्याश्रमैः सह

ທີ່ນັ້ນມີ ກາຊີ, ກຸຣຸເກສະຕຣະ, ອະໂຍທະຍາ ແລະ ມະຖຸຣາປຸຣີ; ມີ ມາຍາ (ຮະຣິດວາຣ), ການຈີ, ອະວັນຕີ (ອຸຈໄຈນີ) ດ້ວຍ ພ້ອມປ່າໄມ້ແລະອາສຣົມທັງຫຼາຍ।

Verse 6

हरिक्षेत्रं गया मिश्रक्षेत्रं च पुरुषोत्तमम् । प्रभासादीनि पुण्यानि मुक्तिक्षेत्राण्यशेषतः

ມີ ຮະຣິເກສະຕຣະ, ຄະຍາ, ມິສຣະເກສະຕຣະອັນໂດ່ງດັງ ແລະ ປຸຣຸສົດຕະມະ; ພ້ອມທັງ ປຣະພາສະ ແລະ ສະຖານທີ່ບຸນອື່ນໆ ທັງປວງ ລ້ວນເປັນເຂດແຫ່ງມຸກຕິ ບໍ່ມີຂາດເຫຼືອ।

Verse 7

जाह्नवी यमुना रेवा तत्र पुण्या सरस्वती । सरयूर्गंडकी तापी पयोष्णी सरितां वरा

ມີ ຈາຫນະວີ (ຄື ຄັງຄາ), ຢະມຸນາ, ເຣວາ (ນັຣມະດາ) ແລະ ສະຣະສະວະຕີອັນບຸນຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ສະຣະຢູ, ຄັນດະກີ, ຕາປີ ແລະ ປະໂຍສະນີ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນແມ່ນ້ຳອັນປະເສີດໃນບັນດາແມ່ນ້ຳທັງປວງ।

Verse 8

कृष्णा भीमरथी पुण्या कावेर्य्याद्याः सरिद्वराः । स्वर्गे मर्त्ये च पाताले वर्त्तमानाः सतीर्थकाः

ມີ ກຣິສນາ, ພີມະຣະຖີອັນບຸນ ແລະ ແມ່ນ້ຳອັນປະເສີດທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ກາເວຣີ; ເຫຼົ່ານີ້ມີທີຣະຖະປະກອບພ້ອມ ແລະ ດຳລົງຢູ່ໃນສະຫວັນ, ໂລກມະນຸດ, ແລະ ປາຕາລາ (ໂລກໃຕ້)។

Verse 9

स्थिता गोदावरीतीरे सिंहराशिं गते गुरौ । तथा च पुष्करादीनि सप्तसिंधुसरांसि च

ເມື່ອພຣະພຶຫັດສະປະຕິ (ຄູຣຸ) ເຂົ້າສູ່ລາສີສິງ, ພວກເຂົາພັກຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳໂກດາວະຣີ; ແລະດັ່ງນັ້ນກໍໄປຫາປຸສະກະຣະ ແລະສະຫຼອງນ້ຳຂອງສັບຕະສິນທຸດ້ວຍ.

Verse 10

मेर्वादिपर्वताः पुण्या दर्शनात्पापनाशनाः । तीर्थराज प्रयागश्च सर्वतीर्थसमन्वितः

ພູເມຣຸ ແລະພູອື່ນໆ ເປັນພູອັນສັກສິດ; ເພີງແຕ່ເຫັນກໍດັບບາບ. ແລະປຣະຍາກະ—ຣາຊາແຫ່ງຕີຣຖະ—ພ້ອມດ້ວຍຕີຣຖະທັງປວງ.

Verse 11

वेदोपवेदाः शास्त्राणि पुराणानि च सर्वशः । सिद्धा मुनिगणाः सर्वे देवर्षिपितृदेवताः

ເວດ ແລະອຸປະເວດ, ຄຳພີຊາສະຕຣະ ແລະປຸຣານະທຸກປະເພດ; ພວກສິດທະ, ຝູງມຸນີທັງປວງ; ເທວະຣິສິ, ປິຕຣະ ແລະເທວະຕາ—ລ້ວນມາປະຊຸມພ້ອມ.

Verse 12

चंद्रादित्यौ सुरगणाः सिंहस्थे च बृहस्पतौ । स्थिता गोदावरीतीरे वर्षमेकं प्रहर्षिताः

ເມື່ອບຣິຫັດສະປະຕິ (ພຣະພຶຫັດ) ສະຖິດຢູ່ໃນລາສີສິງ, ພຣະຈັນ ແລະພຣະອາທິດ ພ້ອມດ້ວຍຝູງເທວະ ພັກຢູ່ຝັ່ງໂກດາວະຣີ ໜຶ່ງປີເຕັມ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ.

Verse 13

यानि कानि च पुण्यानि तीर्थक्षेत्राणि संति वै । त्रैलोक्ये तानि सर्वाणि गौतम्यां वीक्ष्य विस्मिताः

ບັນດາຕີຣຖະ ແລະເຂດສັກສິດໃດໆ ທີ່ມີຢູ່ໃນສາມໂລກ—ເມື່ອໄດ້ເຫັນວ່າທັງໝົດເຫມືອນມາຊຸມຮວມຢູ່ໃນໂກຕະມີ, ພວກເຂົາກໍພິສມັດອັນນ່າອັດສະຈັນ.

Verse 14

देवर्षिर्नारदस्तत्र मुनिभिर्मुदितोऽवसत् । सिंहस्यांते च सर्वाणि स्वस्थानगमनाय वै

ທີ່ນັ້ນ ດະວະຣິຊິ ນາຣະດະ ພັກອາໄສຢູ່ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີກັບບັນດາມຸນີ; ແລະເມື່ອສິ້ນສຸດການສິງຫະ ທຸກອົງກໍຕຽມກັບໄປສູ່ຖິ່ນພັກຂອງຕົນ.

Verse 15

आमन्त्र्य गौतमीं देवीं स्थितानि पुरतस्ततः । सर्वेषां शृण्वतां विप्रा गौतमी खिन्नमानसा । तप्ता दुर्जनसंसर्गान्नारदं दुःखिताऽब्रवीत्

ເມື່ອໄດ້ລາພຣະເທວີ ໂກຕະມີ ແລ້ວ ພວກເຂົາກໍຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້ານາງ. ແລ້ວໃນຂະນະທີ່ພຣາຫມະນທັງຫມົດຟັງຢູ່ ໂກຕະມີຜູ້ໃຈໝອງ ເພາະຄົນຊົ່ວພາໃຫ້ທຸກ ໄດ້ກ່າວກັບນາຣະດະດ້ວຍຄວາມໂສກ.

Verse 16

गौतम्युवाच । पश्यैतानि सुतीर्थानि गंगाद्याः सरितोऽमलाः । सागरा गिरयः पुण्या गयात्रितयमेव च

ໂກຕະມີກ່າວວ່າ: «ເບິ່ງເຖິງຕີຣຖະອັນປະເສີດເຫຼົ່ານີ້—ແມ່ນແມ່ນ້ຳອັນບໍລິສຸດ ເລີ່ມຈາກຄັງຄາ, ທະເລ, ພູເຂົາອັນສັກສິດ, ແລະກາຍາສາມປະການດ້ວຍ—ຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ»។

Verse 17

क्षेत्राणि मोक्षदान्यंग त्रैलोक्यजानि नारद । देवाश्च पितरः सिद्धा ऋषयो मानवादयः

«ດິນແດນສັກສິດເຫຼົ່ານີ້ເປັນຜູ້ປະທານໂມກສະ, ໂອ້ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ—ໂດງດັງໃນສາມໂລກ, ໂອ້ນາຣະດະ; ແລະທີ່ນີ້ມີເທວະ, ບັນພະບຸລຸດ, ສິດທະ, ຣິຊິ, ແລະມະນຸດທັງຫຼາຍ»।

Verse 18

तीर्थ राज प्रयागश्च सर्वतीर्थसमन्वितः । एतेषामेव सर्वेषां मत्संसर्गान्महामुने । विशुद्धानां प्रकाशेन राजते भुवनत्रयम्

«ແລະພຣະຍາກະ—ລາຊາແຫ່ງຕີຣຖະ—ພ້ອມດ້ວຍຕີຣຖະທັງປວງ. ໂອ້ມະຫາມຸນີ, ໂດຍການສຳພັນກັບຂ້ອຍ ທຸກສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ກໍຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ; ແລະດ້ວຍປະກາຍຂອງຜູ້ບໍລິສຸດ ສາມໂລກກໍສ່ອງສະຫວ່າງ»។

Verse 19

प्रयांति तानि सर्वाणि स्वंस्वं स्थानं प्रति प्रभो । अधुनाऽहं परिश्रांता दह्यमाना त्वहर्निशम्

ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ, ສິ່ງທັງປວງນັ້ນກໍກຳລັງເດີນທາງກັບໄປຫາຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນໆ. ບັດນີ້ຂ້ອຍເມື່ອຍລ້າຫຼາຍ ເຫມືອນຖືກໄຟເຜົາທັງວັນທັງຄືນ.

Verse 20

दुर्जनानां सुसंपर्काद्भृशं पापात्मना प्रभो । सौभण्यमधुना प्राप्तं सत्संसर्गेण नारद

ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ, ດ້ວຍການຄົບຄ້າຢ່າງໃກ້ຊິດກັບຄົນຊົ່ວ ຂ້ອຍໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ມີບາບຢ່າງຫນັກ. ແຕ່ບັດນີ້ ໂອ ນາຣະດະ, ຂ້ອຍໄດ້ຮັບຄວາມຜາສຸກດ້ວຍການຄົບຄ້າກັບຜູ້ດີງາມ.

Verse 21

प्रयांत्येतानि सर्वाणि स्वस्थानं मुदितानि च

ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດກໍອອກເດີນທາງໄປຫາຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນໆ ແລະໄປດ້ວຍໃຈຍິນດີ.

Verse 22

एतानि मत्प्रसादेन पुण्यानि कथितानि च । कथय श्रमशांत्यर्थं दुःखि ता किं करोम्यहम्

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ເລື່ອງອັນບຸນບໍລິສຸດເຫຼົ່ານີ້ກໍໄດ້ຖືກເວົ້າແລ້ວ. ບັດນີ້ຂໍທ່ານບອກເພື່ອບັນເທົາຄວາມເມື່ອຍລ້າ: ຂ້ອຍຜູ້ທຸກໂສກຄວນເຮັດຢ່າງໃດ?

Verse 23

प्रह्लाद उवाच । गोदावर्य्या वचः श्रुत्वा भगवान्नारदो द्विजाः । क्षणं ध्यात्वा तु दुःखार्त्तः प्राह संशयमानसः

ພຣະຫລາດໄດ້ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງ ໂກດາວະຣີ ແລ້ວ, ພຣະນາຣະດະຜູ້ນ່າເຄົາລົບ—ໂອ ພວກພຣາຫມັນ—ໄດ້ຄິດໄຕ່ຕອງຢູ່ຊົ່ວຄາວ; ແລ້ວດ້ວຍຄວາມທຸກໃຈ ທ່ານໄດ້ເວົ້າດ້ວຍໃຈທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສົງໄສ.

Verse 24

नारद उवाच । अहो अत्यद्भुतं ह्येतद्गौतम्या व्यसनं महत् । पश्यन्त्वसंशयं देवास्तीर्थक्षेत्रसरिद्वराः

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ! ນ່າອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ ຄືຄວາມວິບັດໃຫຍ່ຂອງແມ່ນ້ຳ ໂກຕະມີ. ຂໍໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍ—ຜູ້ເປັນຍອດໃນຕີຣຖະ, ເຂດສັກສິດ ແລະແມ່ນ້ຳ—ເບິ່ງເຫັນມັນໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ»។

Verse 25

सत्पुण्यनिचयो यस्यां युष्माकं समभूद्ध्रुवम् । तस्याः पापाग्निशमनं कथं स्यादिति चिन्त्यताम्

«ໃນນາງນີ້ ກອງກຸສົນອັນດີແທ້ຂອງພວກເຈົ້າ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຄິດພິຈາລະນາ: ຈະເຮັດແນວໃດ ເພື່ອດັບໄຟແຫ່ງບາບໃນນາງ?»

Verse 26

श्रीप्रह्लाद उवाच । तदा चिन्तयतां तेषां सर्वेषां भावितात्मनाम् । गौतमो भगवांस्तत्र समायातो मुनीश्वराः

ພຣະສີປຣະຫລາດ ກ່າວວ່າ: «ໃນເວລານັ້ນ ເມື່ອບັນດາຜູ້ມີຈິດບໍລິສຸດທັງປວງ ກຳລັງຄິດໄຕ່ຕອງຢູ່, ພຣະມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງລະດັບ຤ິສີ ຄື ພຣະຄຸນະວັນ ໂກຕະມະ ໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ»

Verse 27

दृष्ट्वा तमृषयो देवा यथोचितमपूजयन् । जाह्नवी यमुना पुण्या नर्मदा च सरस्वती

ເມື່ອເຫັນທ່ານ ບັນດາ຤ິສີ ແລະເທວະທັງຫຼາຍ ໄດ້ບູຊາຕາມຄວາມສົມຄວນ—ແລະທີ່ນັ້ນມີ ຊາຫນະວີ (ຄື ຄົງຄາ), ຍະມຸນາ, ນັຣມະດາອັນສັກສິດ ແລະ ສະຣັສວະຕີ ດ້ວຍ

Verse 28

अन्याश्च सर्वाः सरितस्त्रैलोक्यमनुवर्तिताः । वाराणसी कुरुक्षेत्र प्रमुखान्याश्रमैः सह । युगपत्तानि सर्वाणि संपूज्य मुनिमबुवन्

ແລະແມ່ນ້ຳອື່ນໆທັງໝົດດ້ວຍ—ທີ່ຖືກຕິດຕາມນັບຖືໃນສາມໂລກ—ພ້ອມທັງສະຖານທີ່ສັກສິດອັນເປັນຫົວໜ້າ ເຊັ່ນ ວາຣານາສີ ແລະ ກຸຣຸເກດສະຕຣະ ພ້ອມອາສຣະມະຂອງພວກນັ້ນ. ທຸກຢ່າງພ້ອມກັນ ໄດ້ບູຊາມຸນີຢ່າງຄວນຄ່າ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວກັບທ່ານ.

Verse 29

त्वत्प्रसादेन वै त्राताः सम्यक्छुद्धा महामुने । यदानीता त्वया गंगा गौतमी भूतलं प्रति

ໂອ້ ມະຫາມຸນີ, ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ພວກເຮົາໄດ້ຖືກຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ ແລະຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດຢ່າງສົມບູນ; ເພາະທ່ານໄດ້ນໍາແມ່ນ້ໍາຄັງຄາລົງສູ່ໂລກ ໃນນາມ ກໍຕະມີ.

Verse 30

कृतार्था मानवाः सर्वे सर्वपापविवर्जिताः । किंतु दुर्जनसंपर्कात्संतप्ता गौतमी भृशम्

ມະນຸດທັງປວງໄດ້ສໍາເລັດຈຸດປະສົງ ແລະພົ້ນຈາກບາບທັງຫມົດ; ແຕ່ເນື່ອງຈາກການຄົບຄ້າກັບຄົນຊົ່ວ ກໍຕະມີຈຶ່ງຖືກທຸກທໍລະມານຢ່າງໜັກ.

Verse 31

कथं पापैर्विनिर्मुक्ता परमानन्दसंप्लुता । सुप्रभा जायते देवी तद्गौतम विचिन्त्यताम्

ແມ່ນ້ໍາເທວີນີ້ຈະເປັນ «ສຸປຣະພາ» ໄດ້ແນວໃດ—ພົ້ນຈາກບາບ ແລະຖ້ວມທ້ນດ້ວຍຄວາມປິຕິອັນສູງສຸດ? ໂອ້ ກໍຕະມາ, ຂໍໃຫ້ພິຈາລະນາເລື່ອງນີ້.

Verse 32

प्रह्लाद उवाच । एवमुक्तो मुनिस्तैस्तु चिन्ताकुलितमानसः । नारदस्य मुखं वीक्ष्य प्रहसन्गौतमोऽब्रवीत्

ພຣະຫລາດາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອພວກເຂົາເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ມຸນີນັ້ນກໍມີໃຈວຸ້ນວາຍດ້ວຍຄວາມກັງວົນ. ເບິ່ງໃບໜ້າຂອງນາຣະດະ ແລ້ວ ກໍຕະມາຍິ້ມ ແລະເວົ້າຂຶ້ນ.

Verse 33

गौतम उवाच । सर्वेषां क्षेत्रतीर्थानां महाशुभविनाशिनी । गौतमीयं महाभागा अस्यास्तापः क्व शाम्यति

ກໍຕະມາ ກ່າວວ່າ: ໂອ້ ຜູ້ມີບຸນວາສະນາຍິ່ງ, ກໍຕະມີນີ້ແມ່ນຜູ້ທໍາລາຍຄວາມມົນທິນອັນໃຫຍ່ ສໍາລັບທຸກໆເຂດສັກສິດ ແລະທີຣະຖະທັງປວງ. ແລ້ວຄວາມທຸກຂອງນາງຈະໄປສົງບົບຢູ່ໃສໄດ້ເລີຍ?

Verse 34

नास्ति लोकत्रये तीर्थं स्नातुं सिंहगते गुरौ । यद्वै नायाति गौतम्यां क्षेत्रं चापि विशुद्धये । काशीप्रयागमुख्यानि राजंते यत्प्रसादतः

ໃນສາມໂລກ ບໍ່ມີຕີຣຖະໃດສໍາລັບອາບນ້ໍາເມື່ອພຣະຄູ (ພຣະພະຫັດ) ຢູ່ໃນລາສີສິງ ທີ່ບໍ່ໄດ້ມາຮອດແມ່ນ້ໍາໂກຕະມີ; ແລະບໍ່ມີເຂດສັກສິດໃດທີ່ປາດຖະນາຄວາມບໍລິສຸດ ທີ່ບໍ່ພຶງນາງ. ກາສີ, ປຣະຍາກ ແລະຕີຣຖະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງນາງ.

Verse 35

वदंतु मुनयः सर्वे क्षेत्रतीर्थसमाश्रिताः । शुद्धं विचार्यं यत्कार्य्यं मयाऽस्मिञ्जातसंकटे

ຂໍໃຫ້ບັນດາມຸນີທັງປວງ ຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນເຂດສັກສິດ ແລະຕີຣຖະ ຈົ່ງກ່າວຄໍາຊີ້ນໍາ. ໃນວິກິດທີ່ເກີດຂຶ້ນນີ້ ຂໍໃຫ້ພິຈາລະນາດ້ວຍປັນຍາອັນບໍລິສຸດ ວ່າຂ້ອຍຄວນເຮັດສິ່ງໃດ.

Verse 36

प्रह्लाद उवाच । इत्युक्त्वा मुनयः सर्वे नोचुः किञ्चिद्विमोहिताः । तत्रोपायमविज्ञाय गौतमीं गौतमोऽब्रवीत्

ພຣະຫລາດກ່າວວ່າ: ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ມຸນີທັງປວງກໍງຽບສະຫງົບ ດ້ວຍຄວາມຫຼົງງົດ. ບໍ່ຮູ້ອຸບາຍໃດໃນສະຖານະນັ້ນ ໂກຕະມະຈຶ່ງເວົ້າກັບໂກຕະມີ.

Verse 37

गौतम उवाच । आनीतासि मया देवि तपसाऽराध्य शंकरम् । वदिष्यति स चोपायमित्युक्त्वाऽचिन्तयत्तदा

ໂກຕະມະກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວີ, ຂ້ອຍໄດ້ນໍາເຈົ້າມາທີ່ນີ້ ໂດຍບໍາເນັດຕະປະສະ ແລະບູຊາພຣະສັງກະຣະ. ເມື່ອກ່າວວ່າ ‘ພຣະອົງຈະບອກອຸບາຍແນ່ນອນ’ ແລ້ວ ໃນຂະນະນັ້ນລາວກໍຄິດພິຈາລະນາຢ່າງເລິກຊຶ້ງ.”

Verse 38

गौतमः श्रद्धया भक्त्या गंगामौलिमखंडधीः । तदाऽभून्महदाश्चर्यं शृण्वंतु ऋषयोऽमलाः

ໂກຕະມະ ດ້ວຍສັດທາແລະພັກຕິ—ຜູ້ມີປັນຍາໝັ້ນຄົງ ແລະນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ມີແມ່ນ້ໍາຄັງຄາເປັນມົງກຸດ—ໄດ້ປະສົບອັດສະຈັນອັນໃຫຍ່ໃນຂະນະນັ້ນ. “ຂໍໃຫ້ບັນດາລຶສີຜູ້ບໍລິສຸດ ຈົ່ງຟັງເຖີດ”

Verse 39

ध्यायमाने महादेवे गौतमेन महात्मना । अकस्मादभवद्वाणी हर्षयन्ती जगत्त्रयम्

ເມື່ອພຣະລິດສີ ໂກຕະມະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ພິຈາລະນາສະມາທິໃນພຣະມະຫາເທວະ ທັນໃດນັ້ນ ມີສຽງທິບພະເກີດຂຶ້ນ ຊື່ນບານລະໂລກສາມ.

Verse 40

नादयन्ती दिशः सर्वा आब्रह्मभुवनं द्विजाः । अरूपलक्षणाकारा विषादशमनी शुभा

ໂອ ທ່ານດວິຊະ, ສຽງນັ້ນກ້ອງກັງວານໄປທົ່ວທິດທາງ ຈົນເຖິງໂລກພຣະພຣົມ; ເປັນມົງຄຸນ ບັນເທົາຄວາມໂສກ ແລະບໍ່ມີຮູບ ບໍ່ມີເຄື່ອງໝາຍ ບໍ່ມີຮູບລັກ.

Verse 41

दिव्यवाण्युवाच । अहो बत महाश्चर्य्यं सर्वेषां सुखदे शुभे । प्रसंगेऽत्र महाक्षेत्रे मग्ना दुःखार्णवे बुधाः

ສຽງທິບພະກ່າວວ່າ: “ໂອ! ນ່າອັດສະຈັນຢ່າງໃຫຍ່! ໃນມະຫາເຂດສັກສິດອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະໃຫ້ຄວາມສຸກແກ່ທຸກຄົນນີ້, ບັນດາບຸນຍາຊົນກັບຈົມຢູ່ໃນທະເລແຫ່ງຄວາມທຸກ ເນື່ອງຈາກເຫດປັດໃຈ.”

Verse 42

अहो हे गौतमाचार्य्य ऋषयो नारदादयः । शृण्वंतु तीर्थक्षेत्राणि कृपया संवदाम्यहम्

“ໂອ ອາຈານໂກຕະມະຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ແລະບັນດາລິດສີ ເລີ່ມຈາກນາຣະດະ, ຈົ່ງຟັງ. ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງຕີຣຖະອັນສັກສິດ ແລະເຂດສັກສິດທັງຫຼາຍ.”

Verse 43

पश्चिमस्य समुद्रस्य तीरमाश्रित्य वर्तते । अस्माच्च दिशि वायव्यां द्वारकाक्षेत्रमुत्तमम्

“ຢູ່ຕາມຝັ່ງທະເລທາງຕາເວັນຕົກ ມີເຂດສັກສິດຕັ້ງຢູ່; ຈາກນີ້ໄປທາງທິດຕາເວັນຕົກສຽງເໜືອ ແມ່ນດວາຣະກາ ເຂດສັກສິດອັນຍອດຢ່າງ.”

Verse 44

यत्राऽस्ते गोमती पुण्या सागरेण समन्विता । पश्चिमाभिमुखो यत्र महाविष्णुः सदा स्थितः

ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນ້ຳໂກມະຕີອັນບໍລິສຸດ ສະຖິດຢູ່ ຮ່ວມກັບມະຫາສະໝຸດ; ແລະທີ່ນັ້ນ ພຣະມະຫາວິດສະນຸ ສະຖິດຢູ່ຕະຫຼອດ ຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນຕົກ।

Verse 45

अनेकपापराशीनामुग्राणामपि सर्वदा । दाहस्थान समाख्यातमिन्धनानां यथाऽनलः

ສະຖານນັ້ນ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ “ບ່ອນເຜົາຜານ” ແມ່ນແຕ່ກອງບາບອັນດຸຮ້າຍກໍຖືກເຜົາໄດ້ສະເໝີ; ດັ່ງໄຟເຜົາເຊື້ອໄຟໃຫ້ໝົດ.

Verse 46

देवविश्वद्रुहो यत्र दग्ध्वा पातकमद्भुतम् । लोकत्रयवधाज्जातं विराजतेऽर्कवत्सदा

ທີ່ນັ້ນ ບາບອັນນ່າອັດສະຈັນ—ເກີດຈາກການປອງຮ້າຍຕໍ່ເທວະ ແລະຈາກຄວາມຮຸນແຮງທີ່ທຳລາຍສາມໂລກ—ຖືກເຜົາໃຫ້ໝົດ; ແລະດິນແດນອັນສັກສິດນັ້ນ ສ່ອງສະຫວ່າງຢູ່ເສມືອນດວງອາທິດຕະຫຼອດໄປ.

Verse 47

तद्गम्यतां महाभागा गोमतीमघदाहकाम् । गोदावरीं पुरस्कृत्य क्षेत्रतीर्थसमन्विताम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ຈົ່ງເຂົ້າໄປຫາ ແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ ຜູ້ເຜົາບາບ; ແລະຈົ່ງຍົກຍ້ອງແມ່ນ້ຳໂກດາວະຣີໄວ້ເປັນອັນດັບໜ້າ ພ້ອມດ້ວຍກະເສດຕະ ແລະ ຕີຣະຖະອັນສັກສິດຂອງນາງ.

Verse 48

प्राप्य द्वारवतीं पुण्यां मत्प्रसादाद्द्विजोत्तमाः । प्रभावाद्द्वारकायाश्च सत्यमाविर्भविष्यति

ເມື່ອໄດ້ເຖິງ ເມືອງດວາຣະວະຕີອັນບໍລິສຸດ, ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະໂດຍອານຸພາບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງດວາຣະກາ, ຄວາມຈິງຈະປາກົດຊັດເຈນ.

Verse 49

प्रह्लाद उवाच । इत्युक्ते सति ते सर्वे हर्ष निर्भरमानसाः । श्रुत्वा सर्वोत्तमं क्षेत्रं जगर्जुर्हरिनामभिः

ພຣະປຣະຫລາດກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖ້ອຍຄໍານັ້ນຖືກກ່າວແລ້ວ ທຸກຄົນມີໃຈເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ; ໄດ້ຍິນເຖິງເຂດສັກສິດອັນສູງສຸດ ກໍຮ້ອງກ້ອງດ້ວຍນາມຂອງພຣະຮະຣິ.

Verse 50

जितं भो जितमस्भाभिर्धन्या धन्यतमा वयम् । दैवादपगतो मोहो ज्ञातं तीर्थोत्तमोत्तमम्

“ຊະນະ! ຊະນະແມ່ນຂອງພວກເຮົາ! ພວກເຮົາເປັນຜູ້ມີພອນ ແລະມີພອນຢ່າງຍິ່ງ. ໂດຍພຣະປະສົງແຫ່ງເທວະ ຄວາມຫຼົງໄດ້ຫາຍໄປ ແລະເຮົາໄດ້ຮູ້ຈັກຕີຣຖະອັນສູງສຸດ.”

Verse 51

तदा सर्वाणि तीर्थानि क्षेत्रारण्याश्रमैः सह । वाराणसीप्रयागादि सरांसि सिन्धवो नगाः

ໃນເວລານັ້ນ ຕີຣຖະທັງປວງ—ພ້ອມດ້ວຍເຂດສັກສິດ, ປ່າສັກສິດ ແລະອາສຣົມ—ມີວາຣານະສີ, ປຣະຍາກາ ແລະອື່ນໆ; ທະເລສາບ, ແມ່ນ້ໍາ ແລະພູເຂົາທັງຫມົດ ກໍເຄື່ອນໄຫວຕອບຮັບ.

Verse 52

गया च देवखातानि पितरो देवमानवाः । श्रुत्वा प्रमुदिता वाचं प्रोचुर्जयजयेति च

ກະຍາ ແລະສະລອງນ້ໍາສັກສິດທີ່ເທວະຂຸດໄວ້, ພິຕຣະ, ເທວະ ແລະມະນຸດ—ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາອັນນໍາຄວາມປິຕິນັ້ນ—ກໍປະກາດວ່າ “ຊະນະ! ຊະນະ!”

Verse 54

श्रीप्रह्लाद उवाच । श्रुत्वा सर्वोत्तमं क्षेत्रं तीर्थं सर्वोत्तमोत्तमम् । देवोत्तमोत्तमं देवं श्रीकृष्णं क्लेशनाशनम्

ພຣະສີປຣະຫລາດກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນເຖິງເຂດສັກສິດອັນດີເລີດທີ່ສຸດ, ຕີຣຖະອັນສູງສຸດເຫນືອສູງສຸດ, ແລະເທວະຜູ້ດີເລີດເຫນືອທຸກເທວະ—ພຣະສີກຣິດສະນະ ຜູ້ທໍາລາຍຄວາມທຸກຄວາມຄັບແຄ້ນ—

Verse 55

उत्कण्ठा ह्यभवत्तेषां तीर्थादीनां ह्यनुत्तमा । प्रोचुरन्योन्यतो वाचं सर्वाणि युगपत्तदा

ແລ້ວຄວາມຄິດຮອດອັນສູງສຸດໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນບັນດາຕີຣຖະ ແລະອື່ນໆ; ແລະທຸກຢ່າງພ້ອມກັນ ໄດ້ເວົ້າຖ້ອຍຄໍາຫາກັນແລະກັນໃນເວລານັ້ນ।

Verse 56

ऋषितीर्थदेवा ऊचुः । कदा द्रक्ष्यामहे पुण्यां द्वारकां कृष्णपालिताम् । श्रीकृष्णदेवमूर्तिं च कृष्णवक्त्रं सुशोभितम्

ບັນດາລຶສີ ຕີຣຖະ ແລະເທວະດາ ກ່າວວ່າ: “ເມື່ອໃດໜໍ ພວກເຮົາຈຶ່ງຈະໄດ້ເຫັນ ດວາຣະກາອັນບຸນບາລີ ທີ່ພຣະກຣິດສະນະປົກປ້ອງ; ແລະຈະໄດ້ເຫັນພຣະຮູບເທວະອັນສົງເກີດຂອງ ສຣີກຣິດສະນະ ພ້ອມພຣະພັກອັນສະຫງ່າງາມສຸດ?”

Verse 57

कदा नु गोमतीस्नानमस्माकं तु भविष्यति । चक्रतीर्थे कदा स्नात्वा कृष्णदेवस्य मंदिरम् । द्रक्ष्यामः सुमहापुण्यं मुक्तिद्वारमपावृतम्

ເມື່ອໃດແທ້ໜໍ ການອາບນ້ໍາອັນສັກສິດໃນແມ່ນ້ໍາໂຄມາຕີ ຈະເປັນຂອງພວກເຮົາ? ເມື່ອໃດ ຫຼັງຈາກອາບນ້ໍາທີ່ ຈັກຣະ-ຕີຣຖະ ພວກເຮົາຈຶ່ງຈະໄດ້ເຫັນ ວິຫານຂອງພຣະກຣິດສະນະ—ອັນເປັນບຸນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະເປັນປະຕູແຫ່ງການຫຼຸດພົ້ນທີ່ເປີດອອກ?

Verse 58

दुर्ल्लभो द्वारकावासो दुर्ल्लभं कृष्णदर्शनम् । दुर्ल्लभं गोमती स्नानं रुक्मिणीदर्शनं द्विजाः

ການຢູ່ອາໄສໃນດວາຣະກາ ເປັນສິ່ງຫາຍາກ; ການໄດ້ເຫັນພຣະກຣິດສະນະ ກໍຫາຍາກ. ການອາບນ້ໍາໃນໂຄມາຕີ ກໍຫາຍາກ; ແລະ—ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ)—ການໄດ້ດາຣະຊັນຂອງ ຣຸກມິນີ ກໍຫາຍາກເຊັ່ນກັນ।

Verse 93

अहो सर्वोत्तमं क्षेत्रं सर्वेषां नोऽघनाशनम् । राजानं तीर्थराजानं द्वारकां शिरसा नमः

ໂອ້! ດວາຣະກາແມ່ນເຂດສັກສິດອັນສູງສຸດໃນທັງປວງ, ເປັນຜູ້ທໍາລາຍບາບຂອງພວກເຮົາທັງຫມົດ. ແດ່ດວາຣະກາ—ພຣະຣາຊາ, ຣາຊາແຫ່ງຕີຣຖະ—ພວກເຮົາກໍກົ້ມສະຫວັດດີດ້ວຍສີສະ।