Adhyaya 14

Verse 1

श्रीप्रह्राद उवाच । संत्यनेकानि तीर्थानि बह्वाश्चर्यकराणि च । प्राप्ते कलियुगे घोरे तानि पुप्लुविरेर्णवे

ພຣະສີພຣາຫລາດ ກ່າວວ່າ: ມີຕີຣຖະ ແລະສະຖານທີ່ຈາລິກບຸນອັນສັກສິດຫຼາຍຢ່າງ ແລະຫຼາຍສະຖານທີ່ກໍໃຫ້ຜົນອັນນ່າອັດສະຈັນ. ແຕ່ເມື່ອຍຸກກະລີອັນນ່າຢ້ານກົວມາຮອດ ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນກໍຖືກຈົມລົງໃນທະເລ।

Verse 2

उद्देशतो मया विप्राः कीर्त्यमाना निबोधत । संक्षेपतो विप्रवरा यथा तेषां च याः क्रियाः

ໂອ ພວກພຣາຫມະນະ! ຈົ່ງເຂົ້າໃຈເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າກ່າວເຖິງພຽງແຕ່ໂດຍການຊີ້ນຳ. ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ! ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວໂດຍຫຍໍ້ວ່າ ພວກມັນເປັນຢ່າງໃດ ແລະພິທີກຳອັນໃດທີ່ກະທຳເພື່ອພວກມັນ।

Verse 3

संहृत्य च भुवो भारं साधू न्संस्थाप्य सत्पथे । द्वारवत्यामगात्कृष्णो वृष्णिसंघैः समावृतः

ເມື່ອພຣະກຣິດສະນາໄດ້ກຳຈັດພາລະໜັກຂອງແຜ່ນດິນ ແລະສະຖາປະນາຜູ້ດີໃຫ້ຢູ່ໃນທາງສັດທຳ ພຣະອົງໄດ້ເສດັດໄປດວາຣະວະຕີ ມີຫມູ່ວຣິສນິຫ້ອມລ້ອມ।

Verse 4

दर्शनार्थं तदा ब्रह्मा दैवतैः परिवारितः । वरुणो यमवित्तेशौ सूर्य्याचन्द्रमसौ तथा

ໃນເວລານັ້ນ ເພື່ອໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີເທວະດາຫ້ອມລ້ອມ ໄດ້ມາພ້ອມກັບວຣຸນະ ຍະມະ ກຸເບຣະເຈົ້າແຫ່ງຊັບສິນ ແລະພຣະອາທິດພຣະຈັນດາດ້ວຍ।

Verse 5

आगत्य सह कृष्णेन कार्यं संसाध्य चात्मनः । वेधाश्चक्रे तदा तीर्थं स्वनाम्ना कीर्तितं भुवि

ເມື່ອມາຮອດພ້ອມກັບພຣະກຣິດສະນາ ແລະສຳເລັດກິດທີ່ຕົນປາດຖະໜາແລ້ວ ພຣະເວທາ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ສ້າງຕັ້ງຕີຣະຖະອັນສັກສິດ ໃຫ້ໂລກຂານເອີ້ນຕາມນາມຂອງພຣະອົງ।

Verse 6

ब्रह्मकुण्डमिति ख्यातं सर्वपापहरं शुभम् । तत्तीरे स्थापयामास सहस्रकिरणं प्रभुम्

ຕີຣະຖະນັ້ນໄດ້ມີນາມລືຊາວ່າ “ພຣະຫມາກຸນດະ” ເປັນມົງຄຸນ ແລະກຳຈັດບາບທັງປວງ। ທີ່ຝັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ສະຖາປະນາພຣະເຈົ້າແຫ່ງພັນລຳແສງ ຄືພຣະອາທິດ।

Verse 7

मूलं सुराणां हि किल ब्रह्मा लोकपितामहः । तेन संस्थापितं यस्मान्मूल स्थानमिति स्मृतम्

ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາ—ປິຕາມະຫາແຫ່ງໂລກ—ຖືກກ່າວວ່າເປັນຮາກຖານຂອງເທວະດາທັງປວງ। ແລະເນື່ອງຈາກຖືກສະຖາປະນາໂດຍພຣະອົງ ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ “ມູລະສະຖານ” ຄືຖິ່ນຮາກຖານ।

Verse 8

ब्रह्मतीर्थं तु तद्दृष्ट्वा चन्द्रश्चक्रे ततः सरः । तडागं चन्द्रनाम्ना वै सर्वपापप्रणाशनम्

ເມື່ອເຫັນ ພຣະພຣະມາ-ຕີຣຖະ ແລ້ວ ຈັນທຣະ (ດວງຈັນ) ຈຶ່ງສ້າງສະລະນ້ຳ; ບໍ່ນ້ຳນັ້ນຊື່ «ຈັນທຣະ» ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 9

तं दृष्ट्वा तेजसा युक्तं संहृष्टाः सुरसत्तमाः । ऊचुस्ते लोकस्रष्टारं शृणुष्व वचनं हि नः

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງຜູ້ປະກອບດ້ວຍຮັດສະມີ ບັນດາເທວະຜູ້ປະເສີດກໍຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ. ເຂົາເວົ້າຕໍ່ຜູ້ສ້າງໂລກວ່າ: «ຂໍຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຮົາ».

Verse 10

योऽत्र स्नानं प्रकुरुते पितॄन्संतर्पयिष्यति । पूजयिष्यति देवेशं मूलस्थानं सुरर्षभ

ໂອ ຜູ້ເປັນດັ່ງງົວຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ! ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ນີ້ ຈະທຳໃຫ້ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ອິ່ມໃຈ ແລະຈະບູຊາພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທີ່ ມູລະສະຖານະ.

Verse 11

सर्वपापविनिर्मुक्तो धनधान्यसमन्वितः । सप्तम्यां माघमासस्य शुक्लपक्षे द्विजर्षभाः । योऽत्र स्नानं प्रकुरुते मानवो भक्तिसंयुतः

ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ! ມະນຸດຜູ້ມີພັກຕິ ຜູ້ອາບນ້ຳຢູ່ນີ້ ໃນວັນສັບຕະມີ ແຫ່ງເດືອນມາຄະ ໃນຂ້າງຂຶ້ນ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະມີທັງຊັບສິນແລະເຂົ້າຂອງອຸດົມ.

Verse 12

मूलस्थानं च देवेश संस्नाप्य प्रविलेपयेत् । पूजयिष्यति वस्त्राद्यैः स्वशक्त्या भूषणैस्तथा

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ! ເມື່ອອາບນ້ຳຖວາຍ (ພຣະອົງ) ທີ່ ມູລະສະຖານະ ແລ້ວ ຄວນຊະໂລມດ້ວຍນ້ຳມັນຫອມ. ແລ້ວຄວນບູຊາດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະຂອງຖວາຍອື່ນໆ ພ້ອມທັງເຄື່ອງປະດັບ ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ.

Verse 13

पुष्पधूपादिभिश्चैव नैवेद्येन च मानवः । सर्वान्कामानवाप्नोति ब्रह्मलोकं स गच्छति

ດ້ວຍດອກໄມ້, ທູບ ແລະ ຂອງບູຊາອື່ນໆ ພ້ອມທັງນໄວເວດຍະ (ອາຫານບູຊາ) ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ສົມປາດຖະນາທັງປວງ ແລະໄປສູ່ພຣະພຣະຫມາໂລກ (Brahmaloka).

Verse 14

सावित्रीं च ततो दृष्ट्वा ब्रह्मणा स्थापितां च वै । कृत्वा चायतनं दिव्यं स्वां मूर्तिं सन्निवेश्य च । नाम चक्रे तदा देव्याः स्वयं तस्याः पितामहः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ເຫັນນາງສາວິຕຣີດ້ວຍ—ອັນພຣະພຣະຫມາໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້—ຜູ້ນັ້ນໄດ້ສ້າງສະຖານບູຊາອັນທິບ ຕິດຕັ້ງຮູບຂອງຕົນເອງ ແລະໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ປະທານນາມໃຫ້ແກ່ເທວີນັ້ນດ້ວຍພຣະອົງເອງ.

Verse 15

यः पश्यति स्वयं भक्त्या कृष्णं दृष्ट्वा जगत्पतिम् । सावित्रीं स सुखी भूत्वा सर्वान्कामानवाप्नुयात्

ຜູ້ໃດທີ່ດ້ວຍພັກຕິອັນຈິງໃຈ ໄດ້ເຫັນພຣະກຣິສນະ—ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ—ແລະໄດ້ເຫັນນາງສາວິຕຣີດ້ວຍ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນສຸກ ແລະສົມປາດຖະນາທຸກປະການ.

Verse 16

आयुरारोग्यमैश्वर्य्यं पुत्रसन्तानमेव च । न दौर्भाग्यं भवेत्तस्य न दारिद्यं न मूर्खता । न च व्याधिभयं तस्य यः पश्यति विधिं नरः

ອາຍຸຍືນ, ສຸຂະພາບດີ, ອຳນາດແລະຄວາມຮັ່ງມີ, ພ້ອມທັງພອນແຫ່ງລູກຊາຍແລະສາຍຕະກູນ ຈະເກີດຂຶ້ນ; ຄວາມອັບມົງຄົນບໍ່ມາຖຶງ—ບໍ່ມີຄວາມທຸກຍາກ, ບໍ່ມີຄວາມໂງ່. ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານໂລກໄພ ສຳລັບຜູ້ຊາຍຜູ້ໄດ້ເຫັນວິທິ (ພຣະພຣະຫມາ).

Verse 17

गत्वा संस्नापयेद्देवीं कुंकुमेन कुसुंभकैः । संछाद्य वस्त्रैः संपूज्य पुष्पैर्नानाविधै स्तथा

ເມື່ອໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ຄວນອາບນ້ຳໃຫ້ເທວີດ້ວຍກຸງກຸມ (ຫຍ້າຝຣັ່ງ/ຫອມຫວານ) ແລະດອກຄຸສຸມພະ (safflower), ແລ້ວນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍຜ້າ ແລະບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ຫຼາຍຊະນິດ.

Verse 18

नैवेद्यफलतांबूलग्रीवासूत्रकदीपकैः । संपूज्य परया भक्त्या यात्रां च सफला लभेत्

ເມື່ອບູຊາຢ່າງຄົບຖ້ວນ ດ້ວຍນະເວດຍະ ອາຫານ ໝາກໄມ້ ໃບພູ(ຕາມບູນ) ສາຍຄໍ/ພວງມາລາ ສາຍສັກກະລະ ແລະ ໂຄມໄຟ ດ້ວຍພັກດີສູງສຸດ ຍາດຣາ(ການເດີນທາງຈາລິກ) ຈະໄດ້ຜົນສຳເລັດຢ່າງແທ້ຈິງ។

Verse 19

न वैधव्यं न दौर्भाग्यं न वंध्या न मृतप्रजा । विधिर्दृष्टो नरैर्यैस्तु कुले तेषां प्रजायते

ໃນຕະກູນຂອງຜູ້ຊາຍທີ່ໄດ້ເຫັນ ວິທິ (ພຣະພຣົມາ) ນັ້ນ ບໍ່ມີຄວາມເປັນແມ່ໝ້າຍ, ບໍ່ມີໂຊກຮ້າຍ, ບໍ່ມີຄວາມເປັນໝັນ, ແລະບໍ່ມີການສູນເສຍລູກຫຼານເລີຍ।

Verse 20

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन विधिं पश्येत्सुभावतः । परितुष्टो भवेत्कृष्णो यात्रा च सफला भवेत्

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກປະການ ແລະດ້ວຍໃຈທີ່ບໍລິສຸດດີ ຄວນໄດ້ເຫັນ ວິທິ (ພຣະພຣົມາ)؛ ພຣະກຣິດສະນະ (ກຣິດສະນະ) ຈະພໍໃຈຢ່າງເຕັມທີ່ ແລະຍາດຣາກໍຈະສຳເລັດຜົນ।

Verse 21

प्रह्लाद उवाच । ब्रह्मणा स्थापितं दृष्ट्वा सरः परमशोभनम् । इन्द्रश्चक्रे महाभागः सरः परमशोभनम्

ພຣະຫລາດາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນສະຣະນ້ຳສັກສິດທີ່ງາມສຸດ ທີ່ພຣະພຣົມາໄດ້ສ້າງຕັ້ງໄວ້ ພຣະອິນທຣະຜູ້ມີບຸນວາສະນາ ກໍໄດ້ຈັດສ້າງສະຣະນ້ຳທີ່ງາມສຸດອີກແຫ່ງໜຶ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ។

Verse 22

स्थापयामास देवेशो लिंगमप्रतिमौजसम् । तस्मिन्स्नात्वा च लभते यस्मादिन्द्रपदं नरः

ເທວະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ໄດ້ສ້າງຕັ້ງ ລິງຄະ ອັນມີພະລັງອຳນາດຫາທຽບບໍ່ໄດ້. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບສະຖານະແຫ່ງອິນທຣະ; ເພາະເຫດນີ້ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ «ອິນທຣະປະດະ».

Verse 23

तस्मादिन्द्रपदं नाम सुप्रसिद्धं धरातले । इन्द्रेण स्थापितं लिंगं यस्माद्भावनया सह । प्रसिद्धमिंद्रनाम्ना वा इन्द्रेश्वरमिति स्मृतम्

ດັ່ງນັ້ນ ຊື່ «ອິນທຣະປະດະ» ໂດ່ງດັງໃນແຜ່ນດິນ. ເນື່ອງຈາກລິງຄະຖືກສ້າງຕັ້ງໂດຍພຣະອິນທຣະດ້ວຍໃຈສັດທາ ຈຶ່ງໂດ່ງດັງຕາມນາມອິນທຣະ ແລະຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ອິນເທຣສະວະຣະ».

Verse 24

यस्य प्रसिद्धिरतुला वृद्धिलिंगमिति द्विजाः । यस्य दर्शनमात्रेण मुच्यते सर्वपातकैः

ໂອ ທ່ານດວິຈະທັງຫຼາຍ! ກຽດຊື່ຂອງມັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ໃນນາມ «ວຶດທິລິງຄະ». ແຕ່ພຽງເຫັນກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 25

पितॄणामक्षया तृप्तिर्जायते द्विजसत्तमाः । अष्टम्यां च चतुर्द्दश्यां स्नात्वा चेन्द्रपदे नरः

ໂອ ດວິຈະຜູ້ປະເສີດ! ໃນວັນທີ 8 ແລະ 14 ຕາມຈັນທະປະຕິທິນ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ອິນທຣະປະດະ ຈະເຮັດໃຫ້ບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣະ) ອິ່ມໃຈບໍ່ສິ້ນສຸດ ແລະໄດ້ບັນລຸສະຖານະຂອງພຣະອິນທຣະ.

Verse 26

इन्द्रेश्वरं च संपूज्य याति मुक्तिपदं नरः । विशेषतस्तु संपूज्यो मकरस्थे दिवाकरे

ຜູ້ໃດບູຊາ «ອິນເທຣສະວະຣະ» ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຈະໄປຮອດສະຖານະແຫ່ງຄວາມຫຼຸດພົ້ນ. ແລະຄວນບູຊາເປັນພິເສດເມື່ອພຣະອາທິດຢູ່ໃນມະກະຣະ (Capricorn).

Verse 27

उत्तरायणसंक्रांतौ लिंगपूरणकेन हि । शिवरात्रौ विशेषेण संपूज्य उमया सह । रात्रौ जागरणं कृत्वा परमं लोकमाप्नुयात्

ໃນວັນສັງກຣານຕິ ອຸດຕະຣາຍະນະ ໂດຍພິທີ «ລິງຄະ-ປູຣະນະ» (ການເຕີມ/ເຮັດໃຫ້ລິງຄະສົມບູນ) ແລະໂດຍພິເສດໃນຄືນສິວະຣາຕຣີ ບູຊາພຣະສິວະພ້ອມກັບອຸມາ ແລະຕື່ນຢູ່ຕະຫຼອດຄືນ ຈະໄດ້ບັນລຸໂລກອັນສູງສຸດ.

Verse 28

प्रह्लाद उवाच । ब्रह्मतीर्थं च तद्दृष्ट्वा तथा शक्रसरोभवम् । दर्शयन्विष्णुना सार्द्धमेकरूपत्वमाप्नुयात्

ພຣະປຣະຫລາດກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ເຫັນ ພຣະຕີຣຖະພຣະພຣົມ (Brahma-tīrtha) ແລະໄດ້ເຫັນສະຣະທີ່ເກີດຈາກ ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ດ້ວຍ; ແລ້ວສະແດງມັນພ້ອມກັບ ພຣະວິສນຸ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸຄວາມເປັນເອກຮູບ—ຄວາມກົງກັນໃນຮູບທິບ»។

Verse 29

सरश्चकार देवेशो भगवान्पार्वतीपतिः । सुमृष्टनिर्मलजलं नलिनीदलशोभितम्

ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ພຣະພະຄະວານ, ຜູ້ເປັນສະຫວາມີຂອງ ພຣະປາຣະວະຕີ—ໄດ້ສ້າງສະຣະໜຶ່ງ; ນ້ຳໃນນັ້ນໃສສະອາດ ບໍລິສຸດດີ, ງາມດ້ວຍໃບບົວ.

Verse 30

उत्पलैः सर्वतश्छन्नं सरः सारसशोभितम् । तदगाधजलं दृष्ट्वा स्वयमेव पिनाकधृक् । सब्रह्मविष्णुना सार्द्धं स्नातस्तत्र वृषध्वजः

ສະຣະນັ້ນຖືກປົກຄຸມທົ່ວທິດດ້ວຍດອກບົວຟ້າ (ອຸດປະລະ) ແລະງາມດ້ວຍຫົງ. ເມື່ອເຫັນນ້ຳອັນເລິກນັ້ນ ຜູ້ຖືພິນາກະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ ໄດ້ອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນດ້ວຍພຣະອົງເອງ ພ້ອມກັບ ພຣະພຣົມ ແລະ ພຣະວິສນຸ.

Verse 31

ते देवास्तत्सरो दृष्ट्वा ब्रह्मविष्णुसुराऽसुराः । ऊचुः सर्वे सुसंहृष्टा वीक्षंतः पार्वतीपतिम्

ເມື່ອເຫັນສະຣະນັ້ນ ບັນດາຜູ້ເປັນຢ່າງນັ້ນ—ພຣະພຣົມ ແລະ ພຣະວິສນຸ, ເທວະ ແລະ ອະສຸຣະ—ລ້ວນຍິນດີປິຕິຢ່າງຍິ່ງ ແລະໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳ ໃນຂະນະທີ່ຈ້ອງເບິ່ງ ພຣະສະຫວາມີຂອງ ພຣະປາຣະວະຕີ.

Verse 32

यस्मात्कृतमिदं देवा ईश्वरेण महत्सरः । महादेव सरोनाम सुप्रसिद्धं भविष्यति

«ເພາະສະຣະໃຫຍ່ນີ້ ຖືກສ້າງໂດຍ ອີສະວະຣະ, ໂອ້ ເທວະທັງຫຼາຍ, ມັນຈະໂດ່ງດັງຢ່າງກວ້າງຂວາງ ໃນນາມ ‘ມະຫາເທວະ-ສະຣະ’ (Mahādeva-saras)».

Verse 33

योऽत्र स्नानं प्रकुरुते पितॄणां तर्पणं तथा । श्राद्धं पितॄणां भक्त्या च स गच्छेत्परमां गतिम्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນີ້ ແລະຖວາຍຕັຣປະນະແກ່ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ພ້ອມທັງເຮັດສຣາດທະດ້ວຍສັດທາ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸຄະຕິສູງສຸດ।

Verse 34

सुप्रसन्ना भविष्यन्ति सर्वे देवा न संशयः । दर्शनात्पापनिर्मुक्तो महादेवसरस्य च

ເທວະທັງປວງຈະປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ। ແລະແຕ່ໄດ້ເຫັນສະຣະຂອງມະຫາເທວະ (Mahādeva-saras) ກໍພົ້ນຈາກບາບໄດ້।

Verse 35

महेशस्य च तद्दृष्ट्वा सरः परमशोभनम् । चकार पार्वती तत्र सरश्चाप्रतिमं तथा

ເມື່ອພຣະປາຣະວະຕີໄດ້ເຫັນສະຣະຂອງມະເຫສະ (ພຣະສິວະ) ອັນງາມສຸດຍິ່ງນັ້ນ ນາງກໍໄດ້ສ້າງສະຣະສັກສິດອີກແຫ່ງໜຶ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ອັນຫາຜູ້ເທົ່າທຽມບໍ່ໄດ້।

Verse 36

गौरीसर इति ख्यातं सर्वपापप्रणाशनम् । तत्र स्नात्वा नरो भक्त्या न दुर्गतिमवाप्नुयात्

ສະຣະນັ້ນມີນາມວ່າ «ເກົາຣີ-ສະຣະ» (Gaurī-saras) ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ນັ້ນດ້ວຍສັດທາ ຈະບໍ່ຕົກສູ່ຄະຕິຊົ່ວ.

Verse 37

न दौर्भाग्यं स्त्रियश्चैव न वैधव्यं कदाचन । स्नात्वा गौरीतीर्थवरे सर्वान्कामानवाप्नुयात्

ສຳລັບແມ່ຍິງ ຈະບໍ່ມີຄວາມອັບໂຊກ ແລະບໍ່ມີຄວາມເປັນໝ້າຍໃນເວລາໃດໆ. ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ ເກົາຣີ-ຕີຣຖະ ອັນປະເສີດ ຈະໄດ້ສົມປາດຖະນາທຸກປະການ।

Verse 38

वरुणश्च ततो दृष्ट्वा पुण्यान्यायतनानि च । चकार च सरो दिव्यं विष्णुभक्तिसमन्वितः

ຕໍ່ມາ ພຣະວະຣຸນະ ເຫັນສະຖານບູຊາອັນບໍລິສຸດທັງຫຼາຍ ແລ້ວກໍ່ສ້າງສະຣະນ້ຳທິບອັນວິເສດ ດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ພຣະວິສນຸ।

Verse 39

नाम्ना वरुणपदं तच्च पापक्षयकरं भुवि । नभस्ये पौर्णमास्यां च संतर्प्य पितृदेवताः

ຕີຣະຖະນັ້ນມີນາມວ່າ «ວະຣຸນະປະດະ» ແລະໃນໂລກນີ້ຊ່ວຍທຳລາຍບາບ. ໃນວັນເຕັມດວງເດືອນນະພັດ (Nabhas) ເມື່ອໄດ້ບຳລຸງພຣະປິຕຣິເທວະຕາດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາ…

Verse 40

श्राद्धं कृत्वा विधानेन पितॄणां श्रद्धयान्वितः । उत्तमं लोकमाप्नोति यत्र गत्वा न शोचति

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີ «ສຣາດທະ» ແກ່ບັນພະບຸຣຸດຕາມພິທີການ ດ້ວຍສັດທາ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸໂລກອັນສູງສຸດ; ໄປເຖິງແລ້ວບໍ່ເສົ້າໂສກ.

Verse 41

प्रदद्यादुदकुम्भांश्च दध्योदनसमन्वितान् । गाश्च वासांसि रत्नानि विष्णुर्मे प्रीयतामिति

ຄວນຖວາຍທານໝໍ້ນ້ຳທີ່ມີເຂົ້າຄຸກນົມສົ້ມ (ດັດຍໂອດະນ) ປະກອບ; ທັງຖວາຍງົວ, ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ, ແລະອັນມະນີຮັດ, ພ້ອມອະທິຖານວ່າ «ຂໍໃຫ້ພຣະວິສນຸພໍໃຈໃນຂ້າພະເຈົ້າ».

Verse 42

सरो दृष्ट्वा जलेशस्य सरश्चक्रे धनेश्वरः । यक्षाधिपसरोनाम सुप्रसिद्धं धरातले

ເມື່ອເຫັນສະຣະນ້ຳຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງນ້ຳ (ວະຣຸນະ) ແລ້ວ, ທ່ານທະເນສະວະຣະ (ກຸເບຣະ) ກໍ່ສ້າງສະຣະນ້ຳອີກແຫ່ງໜຶ່ງ, ມີຊື່ລືຊາໃນແຜ່ນດິນວ່າ «ຢັກສາທິປະ-ສະຣະ».

Verse 43

तथा तत्र नरो भक्त्या संपूज्य पितृदेवताः । सर्वान्कामानवाप्नोति दद्याद्वस्त्रद्विजातये

ດັ່ງນັ້ນ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງ ດ້ວຍສັດທາ ບູຊາເທວະພິຕຣ (Pitṛ) ຢ່າງເຄົາລົບ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ; ແລະຄວນໃຫ້ທານເສື້ອຜ້າແກ່ຜູ້ດວິຊາດ (ພຣາຫມັນ)។

Verse 44

प्रह्लाद उवाच । विष्णुं वरप्रदं श्रुत्वा भ्रातॄणां ब्रह्मनंदनाः । मंदाकिनी वसिष्ठेन समानीता धरातले

ພຣະພຣາຫລາດກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ຍິນວ່າ ພຣະວິສນຸ ເປັນຜູ້ປະທານພອນ ບຸດທັງຫຼາຍຂອງພຣະພຣະຫມາ ເພື່ອເລື່ອງຂອງພີ່ນ້ອງ ໄດ້ໃຫ້ພຣະວະສິດຖະ ນຳແມ່ນ້ຳມັນດາກິນີ ລົງສູ່ແຜ່ນດິນ»។

Verse 45

अम्बरीषादयः सर्व आजग्मुः कृष्णपालिताम् । द्वारवत्यां च ते दृष्ट्वा गोमतीं सागरंगमाम्

ທັງຫມົດທີ່ມີພຣະຣາຊາອັມບະຣີສະເປັນຜູ້ນຳ ໄດ້ມາຮອດນະຄອນດວາຣະວະຕີ ອັນພຣະກຣິສນະປົກປ້ອງ; ແລະທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ ໄຫຼໄປພົບທະເລ.

Verse 46

तीर्थानि देवतानां च पुण्यान्यायतनानि च । तीर्थं पंचनदं चक्रुः प्रजानां पतयस्तथा

ພວກເຂົາໄດ້ສ້າງຕັ້ງທີ່ຂ້າມນ້ຳອັນສັກສິດ (ຕີຣຖະ) ແລະສະຖານທີ່ອັນເປັນມົນຄຸນຂອງເທວະດາ; ແລະບັນດາຜູ້ເປັນເຈົ້ານາຍແຫ່ງປະຊາ ກໍໄດ້ສ້າງຕັ້ງຕີຣຖະນາມ «ປັນຈະນະດະ» ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ທຸກຄົນ.

Verse 47

पंच नद्यः समाहूतास्तत्राऽजग्मुः सुरान्विताः । मरीचये गोमती च लक्ष्मणा चात्रये तथा

ແມ່ນ້ຳທັງຫ້າ ຖືກເຊີນເອີ້ນ ແລະໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍເທວະດາ; ໂກມະຕີມາເພື່ອມະຣີຈິ ແລະລັກສະມະນາກໍມາເພື່ອອັດຣິ ເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 48

चंद्रभागा चांगिरसे पुलहाय कुशावती । पावनार्थं जांबवती जगाम क्रतवे तथा

ຈັນທຣະພາຄາ ມາເພື່ອ ອັງຄິຣະສ; ກຸສາວະຕີ ມາເພື່ອ ປຸລະຫະ; ແລະເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດ ຈາມບະວະຕີ ກໍໄປຫາ ກຣະຕຸ ເຊັ່ນກັນ।

Verse 49

तासु स्नात्वा महाभागा ब्रह्मपुत्रा यशस्विनः । नाम तस्य तदा चक्रुः पंचनद्यश्च तापसाः

ເມື່ອອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳເຫຼົ່ານັ້ນແລ້ວ ບຸດທັງຫຼາຍຂອງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນແລະມີກຽດສຽງ—ບັນດາຕະປະສີ—ໄດ້ຕັ້ງນາມສະຖານນັ້ນວ່າ “ປັນຈະນະດີ”.

Verse 50

तस्मात्पंचनदं तीर्थं सर्वपापप्रणाशनम् । स्नातव्यं तत्र मनुजैः स्वर्गमोक्षार्थिभिस्तदा

ດັ່ງນັ້ນ ຕີຣຖະ “ປັນຈະນະດະ” ທຳລາຍບາບທັງປວງ; ມະນຸດຜູ້ປາດຖະນາສະຫວັນແລະໂມກສະ ຄວນອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 51

तत्र गत्वा सुनियतो गृहीत्वार्घ्यं फलेन हि । मंत्रेणानेन वै विप्रा दद्यादर्घ्यं विधानतः

ໄປຮອດທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມສຳລວມວິໄນ ແລະນຳອາຣຄະຍະພ້ອມຜົນໄມ້; ໂອ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ, ຄວນຖວາຍອາຣຄະຍະນັ້ນໃຫ້ຖືກພິທີ ໂດຍໃຊ້ມົນຕຣານີ້.

Verse 52

ब्रह्मपुत्रैः समानीताः पंचैताः सरितां वराः । गृह्णंत्वर्घ्यमिमं देव्यः सर्वपापप्रशांतये

“ບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ນຳແມ່ນ້ຳອັນປະເສີດທັງຫ້ານີ້ມາທີ່ນີ້; ໂອ ເທວີທັງຫຼາຍ, ຂໍຈົ່ງຮັບອາຣຄະຍະນີ້ ເພື່ອໃຫ້ບາບທັງປວງສົງບົບດັບສິ້ນ.”

Verse 53

इत्यर्घ्यमन्त्रः । स्नानं कृत्वा विधानेन पितॄन्संतर्प्पयेन्नरः । श्राद्धं कुर्य्याद्विधानेन श्रद्भया परया युतः

ດັ່ງນີ້ ມົນອາຣະຄະ (arghya-mantra) ຈົບລົງ. ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳຕາມພິທີ ບຸກຄົນຄວນທຳຕະປະນະ ເພື່ອບຳລຸງພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາ; ແລະຄວນປະກອບ śrāddha ຕາມຫຼັກ ດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ.

Verse 54

पंचरत्नं ततो देयं सप्तधान्यं द्विजातये । दीनांधकृपणानां च दानं दद्यात्स्वशक्तितः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນຖວາຍ “ແກ້ວຫ້າປະການ” ແລະ “ເຂົ້າເມັດເຈັດຊະນິດ” ແກ່ດວິຊາຕະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ). ແລະຄວນໃຫ້ທານຕາມກຳລັງ ແກ່ຄົນທຸກຍາກ ຄົນຕາບອດ ແລະຜູ້ຂັດສົນ.

Verse 55

सर्वान्कामानवाप्नोति विष्णुलोकं स गच्छति । पुत्रपौत्रसमायुक्तः परं सुखमवाप्नुयात्

ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ສົມປາດຖະນາທຸກປະການ ແລະໄປສູ່ໂລກຂອງວິສະນຸ. ພ້ອມດ້ວຍລູກແລະຫຼານ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຸກອັນສູງສຸດ.

Verse 56

प्रेतयोनिं गता ये च ये च कीटत्वमागताः । सर्वे ते मुक्तिमायांति पितरस्त्रिकुलोद्भवाः

ແມ່ນແຕ່ບັນພະບຸລຸດທີ່ຕົກໄປເປັນເປຣຕະ (ວິນຍານຫິວໂຫຍ) ແລະຜູ້ທີ່ກາຍເປັນແມງໜອນ ທັງໝົດນັ້ນ—ພິຕຣະຜູ້ເກີດຈາກສາຍຕະກູນສາມສາຍ—ລ້ວນໄດ້ບັນລຸມຸກຕິ (ຄວາມພົ້ນ).

Verse 57

श्रुत्वाऽध्यायमिमं पुण्यं शिवलोके च मोदते । सर्वपाप विनिर्मुक्तः स याति परमं पदम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງບົດບຸນນີ້ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊື່ນບານໃນໂລກຂອງພຣະສິວະ. ພ້ອມທັງພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ຈຶ່ງໄປສູ່ບົດສູງສຸດ.