Adhyaya 11

Verse 1

प्रह्लाद उवाच । ततो गच्छेद्द्विजश्रेष्ठास्तीर्थं विष्णुपदोद्भवम् । यस्य दर्शनमात्रेण गंगास्नानफलं लभेत्

ພຣະຫລາດກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງໄປຫາຕີຣຖະທີ່ເກີດຈາກພຣະບາດຂອງພຣະວິດສະນຸ. ແຕ່ພຽງເຫັນກໍໄດ້ຜົນເທົ່າກັບອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳຄັງຄາ.

Verse 2

यस्योत्पत्तिर्मया पूर्वं कथिता द्विजसत्तमाः । यस्य संस्मरणादेव कीर्तनात्पापनाशनम्

ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ, ກ່ຽວກັບກຳເນີດຂອງຕີຣຖະນັ້ນ ຂ້າໄດ້ເລົ່າໄວ້ແຕ່ກ່ອນແລ້ວ. ແຕ່ພຽງລະລຶກເຖິງ ແລະຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນ ກໍເປັນການທຳລາຍບາບ.

Verse 3

हरिणा या समानीता रुक्मिण्यर्थे महात्मना । यस्या गण्डूषमात्रेण हयमेधफलं लभेत्

ນ້ຳສັກສິດນັ້ນ ທີ່ພຣະຫຣິຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ໄດ້ນຳມາເພື່ອພຣະນາງຣຸກມິນີ; ແຕ່ພຽງຈິບເຂົ້າໄປຄຳດຽວ ກໍໄດ້ຜົນເທົ່າກັບພິທີອັດສະວະເມດະ (Aśvamedha).

Verse 4

विष्णोः पादप्रसूताया वैष्णवीति च विश्रुता । तत्र गत्वा महाभाग गृहीत्वाऽर्घ्यं विधानतः

ນາງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ «ໄວສະນະວີ» ເກີດຈາກພະບາດຂອງພຣະວິດສະນຸ. ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ໄປຮອດທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຈົ່ງຖວາຍອາກຣະຍະ (ນ້ຳບູຊາ) ຕາມພິທີກຳນົດ.

Verse 5

नमस्ये त्वां भगवति विष्णुपादतलोद्भवे । गृहाणार्घ्यमिदं देवि गंगे त्वं हरिणा सह

ຂ້ານ້ອຍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະນາງຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ເກີດຈາກຝາພະບາດຂອງພຣະວິດສະນຸ. ໂອ ເທວີ ຄົງຄາ, ຂໍຈົ່ງຮັບອາກຣະຍະນີ້—ພ້ອມກັບພຣະຫຣິ.

Verse 6

इत्युच्चार्य द्विजश्रेष्ठा मृदमालभ्य पाणिना । प्राङ्मुखः संयतो भूत्वा स्नानं कुर्यादतन्द्रितः

ເມື່ອກ່າວຖ້ອຍຄຳນັ້ນແລ້ວ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາທະວິຊະ, ຈົ່ງຈັບດິນຊຳລະໃນຝາມື. ຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ຄວບຄຸມຕົນ ແລະອາບນ້ຳພິທີດ້ວຍຄວາມບໍ່ປະມາດ.

Verse 7

देवान्पितॄन्मनुष्यांश्च तर्पितव्यं तिलाक्षतैः । उपहृत्योपहारांश्च ह्याहूय ब्राह्मणांस्ततः

ດ້ວຍງາແລະເຂົ້າສານ, ຄວນຖວາຍຕັຣປະນະໃຫ້ແກ່ເທວະ, ບັນພະບຸລຸດ (ພິຕຣະ) ແລະມະນຸດດ້ວຍ. ແລ້ວນຳເຄື່ອງບູຊາມາ ແລະເຊີນພຣາຫມະນະຕໍ່ຈາກນັ້ນ.

Verse 8

श्रद्धया परया युक्तः श्राद्धं कुर्याद्विचक्षणः । यथोक्तां दक्षिणां दद्यात्सुवर्णं रजतं तथा

ຜູ້ມີສັດທາອັນສູງສຸດ ແລະມີປັນຍາ ຄວນປະກອບພິທີສຣາດທະ (śrāddha). ແລະຄວນໃຫ້ດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ຕາມທີ່ກ່າວໄວ້—ຄຳ ແລະເງິນ ຕາມພິທີກຳນົດ.

Verse 9

दीनान्ध कृपणानाञ्च दानं देयं स्वशक्तितः । विशेषतः प्रदातव्यं सुवर्णं द्विजसत्तमाः

ຄວນໃຫ້ທານຕາມກຳລັງ ແກ່ຄົນທຸກຍາກ ຄົນຕາບອດ ແລະຄົນຂັດສົນ; ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຄວນໃຫ້ຄຳເປັນພິເສດ.

Verse 10

उपानहौ ततो देये जलकुम्भं द्विजातये । दध्योदनं सलवणं शाकजीरकसंयुतम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນໃຫ້ເກີບ ແລະໝໍ້ນ້ຳແກ່ດວິຊະ; ແລະຖວາຍເຂົ້າຄຸກນົມສົ້ມ ມີເກືອ ພ້ອມຜັກ ແລະຢີຣາ(ຍີ່ຫຣ່າ).

Verse 11

रक्तवस्त्रैः कंचुकीभी रुक्मिणीं परिधापयेत् । विप्रपत्नीश्च विप्रांश्च विष्णुर्मेप्रीयतामिति

ຄວນໃຫ້ນາງຣຸກມິນີນຸ່ງຜ້າສີແດງ ແລະເສື້ອຊັ້ນໃນ; ແລະນັບຖືພັນລະຍາຂອງພຣາຫມັນ ແລະພຣາຫມັນ ພ້ອມຄຳອະທິຖານວ່າ “ຂໍໃຫ້ພຣະວິສນຸພໍໃຈໃນຂ້າພະເຈົ້າ”.

Verse 12

एवं कृते द्विज श्रेष्ठाः कृतकृत्यो भवेन्नरः । पितॄणामक्षया तृप्तिर्गयाश्राद्धेन वै यथा

ເມື່ອເຮັດໄດ້ດັ່ງນີ້ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ມະນຸດຈະເປັນຜູ້ສຳເລັດໜ້າທີ່; ແລະບັນພະບຸລຸດໄດ້ຄວາມອິ່ມໃຈບໍ່ສິ້ນ—ເຫມືອນພິທີສຣາດທະອັນໂດ່ງດັງທີ່ຄະຍາ.

Verse 13

वैष्णवं लोकमायान्ति पितरस्त्रिकुलोद्भवाः । जीवते स श्रियायुक्तः पुत्रपौत्रसमन्वितः

ບັນພະບຸລຸດ—ຜູ້ເກີດຈາກສາມສາຍຕະກູນ—ໄປຮອດໂລກແຫ່ງພຣະວິສນຸ; ແລະຜູ້ປະກອບພິທີຈະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍສິຣິມົງຄຸນ ພ້ອມລູກແລະຫຼານ.

Verse 14

प्रीतः सदा भवेत्तस्य रुक्मिण्या सह केशवः । यच्छते वाञ्छितान्सर्वानैहिकामुष्मिकान्प्रभुः

ເກສະວະ ພ້ອມດ້ວຍ ຣຸກມິນີ ຍ່ອມພໍພຣະໄທຕໍ່ເຂົາເຈົ້າເສມອ; ແລະພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າ ປະທານພອນທີ່ປາຖະໜາທັງປວງ ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ.

Verse 15

एतन्माहात्म्यमतुलं विष्णुपादोद्भवं तथा । यः शृणोति हरौ भक्त्या सर्वपापैः स मुच्यते

ມະຫາອານຸພາບນີ້ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທຽບໄດ້ ເກີດຈາກພຣະບາດຂອງ ວິສນຸ; ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍພັກດີຕໍ່ ຮະຣິ ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 16

श्रुत्वाऽध्यायमिमं पुण्यं सर्वपापैः प्रमुच्यते

ຜູ້ໃດຟັງບົດບາດອັນມີບຸນນີ້ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ເນື່ອງຈາກເປັນບົດທີ່ຊໍາລະມົນທິນ.