Adhyaya 8

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ भद्रकर्णं महाह्रदम् । त्रिनेत्राभाः शिला यत्र दृश्यंतेऽद्यापि भूरिशः

ພຸລັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ຄວນໄປຫາທະເລສາບໃຫຍ່ຊື່ ພັດຣະກັນນະ; ທີ່ນັ້ນ ຍັງເຫັນຫີນຈຳນວນຫຼາຍຈົນທຸກມື້ນີ້ ທີ່ມີຄວາມຄ້າຍຄືພຣະອົງຜູ້ມີສາມພຣະເນດ।

Verse 2

तस्यैव पश्चिमे भागे लिंगमस्ति पिनाकिनः । यं दृष्ट्वा मानवस्तत्र त्रिनेत्रसदृशो भवेत्

ທາງຕາເວັນຕົກຂອງທະເລສາບນັ້ນ ມີລິງຄະຂອງພຣະອົງຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກາ; ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະເປັນດັ່ງພຣະອົງຜູ້ມີສາມພຣະເນດ (ໄດ້ຮັບທັດສະນະແລະພຣະພອນຂອງສິວະ)។

Verse 3

भद्रकर्णगणोनाम पुरासीच्छिववल्लभः । तेनात्र स्थापितं लिंगं ह्रदश्चैव विनिर्मितः

ໃນອະດີດ ມີຄະນະ (gaṇa) ຊື່ ພັດຣະກັນນະ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສິວະ. ທ່ານນັ້ນໄດ້ສະຖາປະນາລິງຄະໄວ້ທີ່ນີ້ ແລະຍັງໄດ້ສ້າງທະເລສາບນີ້ຂຶ້ນດ້ວຍ।

Verse 4

केनचित्त्वथ कालेन संग्रामे दानवैः सह । युयुधे पुरतः शंभोर्नानागणसमन्वितः

ຕໍ່ມາ ໃນເວລາໜຶ່ງ ໃນສົງຄາມກັບພວກດານະວະ ລາວໄດ້ຮົບຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະສັມພູ (ພຣະສິວະ) ມີຫມູ່ຄະນະຫຼາຍອອມຕາມ।

Verse 5

नष्टे स्कंदे हते सैन्ये वीरभद्रे पराजिते । गतास्ते भयसंत्रस्ता महाकाले विनिर्जिते

ເມື່ອສະກັນດະຫາຍໄປ ກອງທັບຖືກຂ້າ ວີຣະພັດຣະພ່າຍແພ້ ແລະມະຫາກາລະໄດ້ຊະນະ—ພວກນັ້ນ (ດານະວະ) ຕົກໃຈຢ້ານກົວແລ້ວຫນີໄປ।

Verse 6

बलवान्नमुचिर्नाम दानवो बलवत्तरः । खड्गचर्मधरः शीघ्रं महेश्वरमुपाद्रवत्

ດານະວະຜູ້ມີພະລັງຫນັກ ຊື່ນະມຸຈິ ແຂງກ້າຍິ່ງກວ່າຜູ້ອື່ນ ຖືດາບແລະໂລ່ ຮີບຮ້ອນພຸ່ງເຂົ້າໄປຈະຈູ່ໂຈມພຣະມະເຫສະວະ (ພຣະສິວະ)។

Verse 7

भद्रकर्णस्तु तं दृष्ट्वा दानवं तदनंतरम् । पतंतं संमुखस्तस्य तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत्

ແຕ່ພັດຣະກັນນະ ເຫັນດານະວະນັ້ນທັນທີ ກໍອອກໄປປະຈັນໜ້າເມື່ອມັນພຸ່ງມາ ແລ້ວຮ້ອງວ່າ “ຢຸດ! ຢຸດ!”

Verse 8

छित्त्वाऽसिमसिना तस्य चर्म चापि महाबलः । स्तनयोरंतरे दैत्यं कोपाविष्टोऽहनन्नृप

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຜູ້ກ້າແຂງນັ້ນ ເມື່ອໂກດເກຣີຍວ ໄດ້ໃຊ້ດາບຂອງຕົນຟັນຂາດດາບຂອງມັນ ແລະຟັນຂາດໂລ່ດ້ວຍ ແລ້ວຟັນດາຍຕະຢູ່ກາງອົກລະຫວ່າງນົມສອງຂ້າງ।

Verse 10

अथासौ निहतस्तेन प्रविश्य विपुलं तमः । निपपात महीपृष्ठे वायुभग्न इव द्रुमः । वधं प्राप्तस्तु दैत्योऽसौ नत्वा हरमसौ स्थितः । सत्ये स्थितं च तं दृष्ट्वा ततस्तुष्टो महेश्वरः

ແລ້ວຖືກພຣະອົງຟັນລົງ ລາວເຂົ້າໄປໃນຄວາມມືດອັນກວ້າງໃຫຍ່ ແລະລົ້ມລົງເທິງແຜ່ນດິນ ດັ່ງຕົ້ນໄມ້ທີ່ຖືກລົມຫັກ. ເມື່ອໄດ້ຮັບຄວາມຕາຍ ດາຍຕະນັ້ນກໍກົ້ມນົບພຣະຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ແລະຢືນຢູ່ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ. ພຣະມະເຫສະວະຣະເຫັນວ່າລາວຕັ້ງຢູ່ໃນສັດຈະ ຈຶ່ງພໍພຣະໄທຍິ່ງ.

Verse 11

श्रीभगवानुवाच । तव वीर्येण संतुष्टो धर्मेण च विशेषतः । वरं वरय भद्रं ते नित्यं यो हृदये स्थितः

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: “ເຮົາພໍໃຈໃນພະລັງກ້າຫານຂອງເຈົ້າ ແລະໂດຍພິເສດໃນທຳມະຂອງເຈົ້າ. ຈົ່ງເລືອກພອນເຖີດ; ຂໍໃຫ້ຄວາມສຸກສະຫງົບແກ່ເຈົ້າ—ເຮົາແມ່ນຜູ້ຢູ່ໃນດວງໃຈເຈົ້າເສມອ.”

Verse 12

भद्रकर्णं उवाच । यन्मया स्थापितं लिंगमर्बुदे सुरसत्तम । अत्रास्तु तव सांनिध्यं ह्रदेऽस्मिंश्च स्थिरो भव

ພັດຣະກັນນະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເທວະຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະທັບຢູ່ທີ່ນີ້—ທີ່ລິງຄະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສ້າງໄວ້ເທິງອາຣບຸດ—ແລະຂໍໃຫ້ພຣະອົງສະຖິດຢ່າງໝັ້ນຄົງໃນຫົວບໍ່ນ້ຳສັກສິດນີ້ດ້ວຍ.”

Verse 13

श्रीभगवानुवाच । माघमासे चतुर्द्दश्यां कृष्णपक्षे सदा मम । सांनिध्यं च विशेषेण ह्रदे लिंगे भविष्यति

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: “ໃນເດືອນມາຄະ ໃນວັນທີ 14 ຂອງຂ້າງແຮມ (ກຣິສນະປັກສະ) ທຸກເທື່ອ, ການປະທັບຢູ່ຂອງເຮົາຈະປາກົດຢ່າງພິເສດ ທີ່ຫົວບໍ່ນ້ຳນີ້ ແລະທີ່ລິງຄະນີ້.”

Verse 14

भद्रकर्णह्रदे स्नात्वा त्रिनेत्रं यः समाहितः । द्रक्ष्यते स तु मे स्थानं शाश्वतं यास्यति धुवम्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນຫົວບໍ່ນ້ຳພັດຣະກັນນະ ແລະດ້ວຍໃຈທີ່ຮວບຮວມ ບູຊາພຣະຜູ້ມີສາມຕາ, ຜູ້ນັ້ນຈະເຫັນສະຖານຂອງເຮົາ ແລະຈະໄດ້ບັນລຸສະພາບນິລັນດອນແນ່ນອນ.

Verse 15

तस्मात्सर्वत्र यत्नेन स्नानं तत्र समाचरेत् । पूजयित्वा च तल्लिंगं शिवलोकं स गच्छति

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນພາກພຽນທຸກຢ່າງເພື່ອອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ແລ້ວບູຊາລິງຄະນັ້ນ ຈຶ່ງໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະສິວະ।