Adhyaya 57
ພຸລັສຕະຍະ ສອນກະສັດເຖິງປ່າອັນໜຶ່ງຊື່ “ອະວິຍຸກຕະວະນະ” (Aviyuktavana) ທີ່ມີຜົນພິເສດ: ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນ ຫຼື ພັກອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະບໍ່ຢູ່ໃນຄວາມແຍກຈາກສິ່ງທີ່ຮັກອີກ. ຄຳອ້າງນີ້ຖືກອະທິບາຍດ້ວຍຕຳນານກຳເນີດມະຫິມາ. ເມື່ອນະຫຸຊະ ຍຶດອຳນາດຂອງພຣະອິນທຣະ ນາງສາຈີ (ມະເຫສີຂອງອິນທຣະ) ເສົ້າໂສກ ແລະເຂົ້າປ່ານີ້. ດ້ວຍອຳນາດປະຈຳຂອງປ່າ (tat-prabhāva) ພຣະອິນທຣະ (ສະຕະກຣະຕຸ) ຜູ້ເຄີຍຖືກແຍກອອກ ໄດ້ກັບຄືນມາ ເຮັດໃຫ້ສະຖານທີ່ນີ້ມີຊື່ສຽງເປັນທີ່ແຫ່ງການກັບມາພົບພາ. ຕໍ່ມາ ນາງສາຈີ ປະທານພອນໃຫ້ປ່າວ່າ ຊາຍຫຼືຍິງຜູ້ໃດທີ່ແຍກຈາກຍາດຮັກ ຖ້າພັກຢູ່ທີ່ນີ້ພຽງໜຶ່ງຄືນ ຈະໄດ້ການຄົບຄືນ (saṅga) ແລະຢູ່ຮ່ວມກັນອີກ. ບົດນີ້ຍັງກ່າວເຖິງບຸນຂອງການຖວາຍ/ບໍລິຈາກຜົນໄມ້ (phaladāna) ທີ່ນັ້ນ ໂດຍເນັ້ນຜົນດີຕໍ່ຍິງຜູ້ປາດຖະໜາລູກ (vandhyā) ວ່າຈະໄດ້ “ຜົນແຫ່ງບຸດ” (putra-phala). ທ້າຍສຸດມີຄຳລົງທ້າຍລະບຸວ່າ ເປັນອັດຍາຍ 57 ໃນອະຣະບຸດະຂັນດະ ພາຍໃນປຣະພາສະຂັນດະ ຂອງ ສະກັນດະມະຫາປຸຣານະ.
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । अवियुक्तवनं गच्छेत्ततः पार्थिवसत्तम । यस्मिन्दृष्टे नरोभीष्टैर्न वियुज्येत कर्हिचित्
ພຸລັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງໄປຫາປ່າ «ອະວິຢຸກຕະ». ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນມັນ ຈະບໍ່ຖືກແຍກຈາກສິ່ງທີ່ຕົນປາຖະໜາ ເລີຍ.
Verse 2
तत्र पूर्वं शची राजन्प्रविष्टा दुःखसंयुता । नहुषेण हृते राज्ये देवेन्द्रस्य महात्मनः
ທີ່ນັ້ນ ໃນອະດີດ ໂອ ກະສັດ, ນາງ ສະຈີ ໄດ້ເຂົ້າໄປ ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ, ເມື່ອ ນະຫຸສະ ໄດ້ຊິງອານາຈັກຂອງ ເທວະເອນດຣະ (ອິນດຣະ) ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່.
Verse 3
तत्प्रभावात्पुनः प्राप्तो वियुक्तोऽपि शतक्रतुः । ततस्तस्य वरो दत्तो वनस्य हि तया नृप
ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງສະຖານທີ່ນັ້ນ ສະຕະກຣະຕຸ (ພຣະອິນທຣາ) ແມ່ນແມ່ນຈະຖືກແຍກອອກຈາກອຳນາດ ກໍກັບໄດ້ຮັບຄືນອີກຄັ້ງ. ແລ້ວ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ນາງສະຈີ ໄດ້ປະທານພອນແກ່ປ່ານັ້ນ.
Verse 4
नरो वा यदि वा नारी वियुक्ताऽत्र वने शुभे । प्रियैर्निवास एकस्मिन्रात्रिमेकां वसिष्यति
ບໍ່ວ່າຈະເປັນຊາຍຫຼືຍິງ ຖ້າຖືກແຍກຈາກຜູ້ຮັກ ໃນປ່າອັນເປັນມົງຄຸນນີ້—ພຽງແຕ່ພັກຢູ່ທີ່ນີ້ແມ່ນໜຶ່ງຄືນ—ຈະໄດ້ຢູ່ຮ່ວມກັບຜູ້ຮັກອີກຄັ້ງ.
Verse 5
स तेन लभते संगं भूय एव यथा मया । प्रियैः स लभते वासमेकरात्रं वसन्नृप
ດ້ວຍກຸສົນນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການພົບພ້ອມອີກຄັ້ງ ເຫມືອນດັ່ງຂ້ອຍເຄີຍໄດ້. ແລະ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ພຽງແຕ່ພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນໜຶ່ງຄືນ ກໍໄດ້ທີ່ຢູ່ຮ່ວມກັບຜູ້ຮັກທັງຫຼາຍ.
Verse 6
फलदानं प्रशंसंति तत्र ब्राह्मणसत्तमाः । वंध्यानां च विशेषेण यतः पुत्रफलं लभेत्
ທີ່ນັ້ນ ບຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ ສັນລະເສີນການໃຫ້ທານເປັນໝາກໄມ້. ແລະໂດຍພິເສດສຳລັບຍິງທີ່ບໍ່ມີລູກ ເພາະດ້ວຍທານນັ້ນ ອາດໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງບຸດທາຍາດ.
Verse 57
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखण्डेऽवियुक्तक्षेत्रमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तपञ्चाशत्तमोऽध्यायः
ດັ່ງນີ້ ໃນສຣີສະກັນທະ ມະຫາປຸຣານະ ສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ, ໃນປຶ້ມທີ 7 ພຣະພາສະຂັນດະ, ໃນອະຣບຸດະຂັນດະ ພາກທີ 3, ບົດທີ 57 ຊື່ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງ ອະວິຍຸກຕະ-ເກສຕຣະ» ຈຶ່ງສິ້ນສຸດລົງ.