Adhyaya 53

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेद्ब्रह्मपदं तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् । यत्र पूर्वं पदं न्यस्तं ब्रह्मणा लोककारिणा

ປຸລັດສະຕະ ກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນຄວນໄປຍັງຕີຣຖະ «ພຣະພົມມະບົດ» ອັນໂດ່ງດັງໃນສາມໂລກ; ທີ່ນັ້ນໃນອະດີດ ພຣະພົມມະ ຜູ້ສ້າງໂລກ ໄດ້ວາງຮອຍພຣະບາດໄວ້।

Verse 2

पुरा ब्रह्मादयो देवास्तत्र सर्वे समाहिताः । अर्बुदे पर्वते रम्य ऋषयश्च सुनिर्मलाः

ໃນການເກົ່າກ່ອນ ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ເທວະອື່ນໆ ທັງປວງ ໄດ້ຊຸມນຸມຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍຈິດຕັ້ງມັ່ນໃນສະມາທິ; ແລະ ທີ່ພູອາຣບຸດະອັນງາມ ບັນດາລຶດສີກໍບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 3

अचलेश्वरयात्रायां सुभक्त्या भाविता नृप । अथ ते मुनयः सर्वे प्रोचुर्देवं पितामहम्

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ໃນການເດີນທາງຈາລິກໄປສູ່ ອະຈະເລສະວະຣະ (Acaleśvara) ດ້ວຍພັກຕິອັນດີຍິ່ງ ບັນດາມຸນີທັງປວງນັ້ນ ໄດ້ກ່າວຖວາຍຕໍ່ ພຣະປິຕາມະຫະຜູ້ເປັນເທວະ (ພຣະພຣະຫມາ)।

Verse 4

ऋषय ऊचुः । प्रभूतनियमैर्होमैर्व्रतस्नानैश्च नित्यशः । उपवासैश्च निर्विण्णा वयं सर्वे पितामह

ລຶດສີທັງປວງກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະປິຕາມະຫະ, ພວກເຮົາທັງຫມົດເມື່ອຍລ້າ ເນື່ອງຈາກການຮັກສາວິໄນຫຼາຍປະການ, ການບູຊາໄຟ (ໂຮມ) ທຸກວັນ, ວຣະຕະ, ການອາບນ້ຳພິທີ, ແລະ ການອົດອາຫານ।

Verse 5

तस्मात्सदुपदेशं त्वं किंचिद्दातुमिहार्हसि । तरामो येन देवेश दुर्गं संसारसागरम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ຂໍພຣະອົງປະທານຄຳສອນອັນແທ້ຈິງແກ່ພວກເຮົາໃນທີ່ນີ້; ໂດຍຄຳສອນນັ້ນ ພວກເຮົາຈະຂ້າມພົ້ນທະເລແຫ່ງສັງສານອັນຍາກລຳບາກໄດ້।

Verse 6

अयाचितोपचारैश्च जपहोमैः सुदुष्करैः । मन्त्रैर्व्रतैस्तथा दानैः स्वर्गप्राप्तिं वदस्व नः

ຂໍພຣະອົງກ່າວແກ່ພວກເຮົາເຖິງການໄດ້ຮັບສະຫວັນ: ໂດຍການບູຊາທີ່ບໍ່ໄດ້ຖືກຮ້ອງຂໍ, ໂດຍຈະປະ (japa) ແລະ ໂຮມ (homa) ອັນຍາກຍິ່ງ, ແລະ ໂດຍມັນຕຣະ, ວຣະຕະ, ກັບທານ (dāna) ດ້ວຍເຖິງເທົ່ານັ້ນ।

Verse 7

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा तदा देवः कृपान्वितः । चिंतयामास सुचिरमिह किंचित्प्रहस्य च

ເມື່ອພຣະເທວະຜູ້ເມດຕາໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງເຂົາເຈົ້າແລ້ວ ກໍໄດ້ຄິດພິຈາລະນາດົນນານ ແລະຍິ້ມນ້ອຍໆເປັນບາງຄັ້ງບາງຄາວ।

Verse 8

ततः स्वकं पदं त्यक्त्वा रम्ये पर्वतरोधसि । अथोवाच मुनीन्सर्वान्ब्रह्मा संश्लक्ष्णया गिरा

ແລ້ວພຣະພຣະຫມາໄດ້ລະຈາກບ່ອນປະທັບຂອງພຣະອົງ ໃນບ່ອນພູເຂົາອັນງາມ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ບັນດາມຸນີທັງປວງ ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອ່ອນໂຍນ ແລະພອດດີ।

Verse 9

ब्रह्मोवाच । एतन्महापदं रम्यं सर्वपातकनाशनम् । स्पृशंतु ऋषयः सर्वे ततो यास्यथ सद्गतिम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ມະຫາປະດະ (Mahāpada) ອັນງາມນີ້ ທໍາລາຍບາບທັງປວງ. ໃຫ້ບັນດາຣິສີທຸກອົງແຕະຕ້ອງມັນ; ແລ້ວພວກເຈົ້າຈະໄດ້ບັນລຸສັດຄະຕິ—ປາຍທາງອັນດີ.”

Verse 10

विना स्नानेन दानेन व्रतहोमजपादिभिः । हितार्थं सर्वलोकानां मया न्यस्तं पदं शुभम्

“ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີການອາບນ້ໍາ, ການທານ, ວຣະຕະ, ໂຮມະ, ຈະປະ ແລະອື່ນໆ ກໍຕາມ, ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັບພະໂລກ ຂ້າໄດ້ສະຖາປະນາເຄື່ອງໝາຍອັນມົງຄຸນນີ້.”

Verse 11

अस्मिन्पदे मया न्यस्ते यांति लोकाः सहस्रशः । स्पृशंतु ऋषयः सर्वे देवाश्चापि पदं मम

“ເມື່ອເຄື່ອງໝາຍພະບົດນີ້ຖືກຂ້າສະຖາປະນາແລ້ວ ສັດທັງຫຼາຍນັບພັນນັບໝື່ນຍ່າງໄປສູ່ໂລກສູງ. ໃຫ້ຣິສີທັງປວງ—ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍ—ແຕະຕ້ອງພະບົດຂອງຂ້າ.”

Verse 12

एकैवात्र प्रकर्त्तव्या श्रद्धा वाऽव्यभिचारिणी । यश्च श्रद्धान्वितः सम्यक्पदमेतन्मुनीश्वराः

ໃນບ່ອນນີ້ ຄວນປະຕິບັດພຽງຢ່າງດຽວ: ສັດທາທີ່ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ. ແລະຜູ້ໃດມີສັດທາ ເຂົ້າໄປຫາເຄື່ອງໝາຍອັນສັກສິດນີ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ—ໂອ ຈອມມຸນີທັງຫຼາຍ…

Verse 13

पूजयिष्यति संप्राप्ते कार्तिके पूर्णिमादिने । तोयैः फलैश्च विविधैर्गंधमाल्यानुलेपनैः

ເມື່ອມາເຖິງວັນເພັງເດືອນກາຣຕິກະ ຄວນບູຊາເຄື່ອງໝາຍອັນສັກສິດນັ້ນ ດ້ວຍນ້ຳ ດ້ວຍໝາກໄມ້ຫຼາກຫຼາຍ ແລະດ້ວຍນ້ຳຫອມ ພວງມາລາ ກັບເຄື່ອງທາກາຍ।

Verse 14

ब्राह्मणान्भोजयित्वा तु मिष्टान्नेन स्वशक्तितः । स यास्यति न सन्देहो मम लोकं सुदुर्लभम्

ເມື່ອໄດ້ລ້ຽງອາຫານແກ່ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ດ້ວຍອາຫານຫວານແລະດີງາມ ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ຈະໄປເຖິງໂລກຂອງເຮົາ ອັນເຂົ້າເຖິງໄດ້ຍາກຍິ່ງ।

Verse 15

पुलस्त्य उवाच । ततो मुनिगणाः सर्वे सम्यक्छ्रद्धासमन्विताः । पूजयित्वा पदं तत्र ब्रह्मलोकं समागताः

ພຸລັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນ ຝູງມຸນີທັງປວງ ຜູ້ມີສັດທາອັນຖືກຕ້ອງ ໄດ້ບູຊາຮອຍພະບາດນັ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລ້ວຈຶ່ງໄປຮອດໂລກພຣະພຣົມ (ພຣະບຣະຫມາ)។

Verse 16

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पदं पूज्यं नरोत्तम । पितामहपदं सम्यक्छ्रद्धया स्वर्गदायकम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ, ຄວນພາກພຽນທຸກປະການເພື່ອບູຊາຮອຍພະບາດນີ້—ຮອຍພະບາດຂອງປິຕາມະຫະ (ພຣະບຣະຫມາ)—ໃຫ້ຖືກຕ້ອງດ້ວຍສັດທາ, ເພາະມັນໃຫ້ສະຫວັນ.

Verse 17

अन्यत्कौतूहलं राजन्महद्दृष्टं महाद्भुतम् । पदस्य तस्य यच्छ्रुत्वा जायते विस्मयो महान्

ອ້າວ ພະຣາຊາ, ຍັງມີເລື່ອງນ່າສົນໃຈອື່ນອີກ—ໄດ້ເຫັນສິ່ງໃຫຍ່ຫຼວງ ແລະ ອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ. ເມື່ອໄດ້ຍິນເລື່ອງຮອຍພະບາດນັ້ນ ຄວາມພິສົດພິສັນກໍເກີດຂຶ້ນຢ່າງໃຫຍ່.

Verse 18

आयामविस्तरेणाऽपि प्राप्ते कृतयुगे नृप । न संख्या जायते राजञ्छुक्लवर्णस्य मानवैः

ໃນກຣິຕະຍຸກ, ອ້າວ ພະຣາຊາ, ແມ່ນແຕ່ວັດດ້ວຍຄວາມຍາວແລະຄວາມກວ້າງກໍຕາມ, ມະນຸດທັງຫຼາຍກໍບໍ່ອາດນັບຈໍານວນຂອງຜູ້ມີສີຂາວນັ້ນໄດ້.

Verse 19

ततस्त्रेतायुगे प्राप्ते रक्तवर्णं प्रदृश्यते । सुव्यक्तं संख्यया युक्तं सर्वलोकनमस्कृतम्

ຕໍ່ມາເມື່ອເຖິງເທຣຕາຍຸກ ກໍປາກົດເປັນສີແດງ. ປາກົດຊັດເຈນ ນັບໄດ້ຕາມຈໍານວນ ແລະເປັນທີ່ນະມັດສະການຂອງທຸກໂລກ.

Verse 20

द्वापरे कपिलं तच्च लघुमात्रं प्रदृश्यते । कलौ कृष्णं सुसूक्ष्मं च रम्ये पर्वतरोधसि

ໃນດວາປະຣະຍຸກ ມັນປາກົດເປັນສີກະປິລາ (ສີນ້ໍາຕານອອກເຫຼືອງ) ແລະເຫັນແຕ່ຂະໜາດນ້ອຍ. ໃນກະລິຍຸກ ມັນກາຍເປັນສີດໍາ ແລະລະອຽດຍິ່ງ—ເຫັນໃນຊ່ອງທາງພູອັນງາມນັ້ນ.

Verse 53

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखंडे ब्रह्मपदोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिपञ्चाशत्तमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງບົດທີ 53 ຊື່ວ່າ «ການບັນຍາຍກໍາເນີດ ແລະ ມະຫິມາຂອງຮອຍພະບາດພຣະພຣະຫມາ» ໃນອາຣບຸດະຂັນດະ ພາກທີ 3 ຂອງປຣະພາສະຂັນດະ ພາກທີ 7 ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນເອກາຊີຕິ-ສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ.