Adhyaya 52

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ ईशानीशिखरं महत् । यत्र गौर्या तपस्तप्तं सुपुण्यं लोकविश्रुतम्

ພຸລັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ ຄວນໄປຍັງຍອດພູໃຫຍ່ຊື່ “ອີຊານີ-ຊິຄະຣະ” ທີ່ນັ້ນ ພຣະນາງເກົາຣີ ໄດ້ບຳເນັດຕະປະ ອັນເປັນບຸນຍິ່ງ ແລະ ລືຊາທົ່ວທຸກໂລກ.

Verse 2

यस्य संदर्शनेनापि नरः पापात्प्रमुच्यते । लभते चातिसौभाग्यं सप्तजन्मांतराणि च

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ເຫັນພຽງຢ່າງດຽວ ມະນຸດກໍພົ້ນຈາກບາບ. ແລະຍັງໄດ້ຮັບໂຊກດີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຕະຫຼອດເຈັດຊາດຕໍ່ເນື່ອງອີກດ້ວຍ.

Verse 3

ययातिरुवाच । कस्मिन्काले तपस्तप्तं देव्या तत्र मुनीश्वर । किमर्थं च महत्त्वेतत्कौतुकं वक्तुमर्हसि

ຍະຍາຕິ ກ່າວວ່າ: “ໃນເວລາໃດ ພຣະເທວີໄດ້ບຳເນັດຕະປະຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ໂອ ຈອມແຫ່ງມຸນີ? ແລະເພາະເຫດໃດ ສະຖານທີ່ນີ້ຈຶ່ງຍິ່ງໃຫຍ່ນັກ? ຂໍທ່ານໄດ້ໂປຣດອະທິບາຍເລື່ອງອັນນ່າອັດສະຈັນນີ້ແດ່.”

Verse 4

पुलस्त्य उवाच । शृणु राजन्कथां दिव्यामद्भुतां लोकविश्रुताम् । यस्याः संश्रवणादेव मुच्यते सर्वपातकैः

ພຸລັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ຂໍໃຫ້ຟັງເຖີດ ໂອ ພະຣາຊາ, ນິທານທິບອັນອັດສະຈັນ ທີ່ໂດງດັງໃນທົ່ວໂລກ; ພຽງແຕ່ໄດ້ຍິນກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ»។

Verse 6

वीर्यं यदि त्रिनेत्रस्य क्षेत्रे गौर्याः पतिष्यति । अस्माकं पतनं नूनं जगतश्च भविष्यति

«ຖ້າພະອົງຜູ້ມີສາມຕາມີພະລັງອານຸພາບຕົກລົງໃນພື້ນທີ່ສັກສິດຂອງ ກໍຣີ, ຄວາມພິນາດຂອງພວກເຮົາ—ແລະຂອງໂລກ—ຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ»។

Verse 7

संततेस्तु विनाशाय ततो गच्छामहे वयम्

«ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອປ້ອງກັນການພິນາດຂອງສາຍສືບພັນ, ພວກເຮົາຈະໄປໃນທັນທີ»។

Verse 8

एवं संमंत्र्य देवास्ते कैलासं पर्वतं गताः । ततस्तु नंदिना सर्वे निषिद्धाः समयं विना

ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກປຶກສາກັນ ພວກເທວະເຈົ້າເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ໄປຍັງພູເຂົາໄກລາສາ. ແລ້ວຕໍ່ມາ ນັນດິນໄດ້ຫ້າມພວກເຂົາທັງໝົດ ເນື່ອງຈາກມາໂດຍບໍ່ໄດ້ຂໍອະນຸຍາດລ່ວງໜ້າ।

Verse 9

पुरा गौर्या समासक्तं ज्ञात्वा देवाः सवासवाः । मंत्रं चक्रुर्भयाविष्टा एकांते समुपाश्रिताः

ໃນອະດີດ ເມື່ອພວກເທວະເຈົ້າ—ພ້ອມດ້ວຍພະອິນທຣາ—ຮູ້ວ່າ (ພຣະສິວະ) ຜູກພັນຢ່າງແນ່ນອນກັບ ກໍຣີ, ພວກເຂົາກໍຖືກຄວາມຢ້ານກົວຄອບງຳ ແລະໄດ້ປຶກສາກັນໃນສະຖານທີ່ສະງົບລັບ।

Verse 10

अथ देवगणाः सर्वे वञ्चयित्वा च तं गणम् । प्रैषयंस्तत्र वायुं च गुप्तमूचुर्वचस्त्विदम्

ແລ້ວບັນດາເທວະຫມູ່ທັງປວງ ໄດ້ຫລອກລວງຫມູ່ຜູ້ຕິດຕາມນັ້ນ ແລະສົ່ງພະວາຍຸໄປທີ່ນັ້ນ ພ້ອມກັບກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້ຢ່າງລັບໆ:

Verse 11

गत्वा वायो भवं ब्रूहि न कार्या संततिस्त्वया । एवं देवगणा देव प्रार्थयंति भयातुराः

“ໄປເຖີດ ໂອ ພະວາຍຸ ແລະຈົ່ງກ່າວແກ່ ພະພະວະ (ພະສິວະ) ວ່າ: ‘ທ່ານບໍ່ຄວນກໍ່ເກີດລູກຫລານ’។ ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ໂອ ພະເທວະ ຫມູ່ເທວະທັງປວງຜູ້ທຸກທ້ອນດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ຈຶ່ງວອນຂໍທ່ານ.”

Verse 12

ततो वायुर्द्रुतं गत्वा स्थितो यत्र महेश्वरः । उच्चैर्जगाद तद्वाक्यं यदुक्तं त्रिदशालयैः

ແລ້ວພະວາຍຸໄດ້ໄປຢ່າງວ່ອງໄວ ເຖິງບ່ອນທີ່ພະມະເຫສະວະຣະປະທັບຢືນຢູ່ ແລະກ່າວດ້ວຍສຽງດັງ ຖ້ອຍຄໍາດຽວກັນທີ່ເທວະຜູ້ຢູ່ສະຫວັນໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 13

ततस्तु भगवाञ्छर्वो व्रीडया परया युतः । गौरीं त्यक्त्वा समुत्तस्थौ बाढमित्येव चाब्रवीत्

ແລ້ວພຣະພະຄະວານ ສະຣະວະ (ພະສິວະ) ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມອາຍຢ່າງລຶກຊຶ້ງ ໄດ້ລະພະເກົາຣີ ແລະລຸກຂຶ້ນ ກ່າວແຕ່ວ່າ “ດີແລ້ວ, ໃຫ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ.”

Verse 14

ततो गौरी सुदुःखार्ता शशाप त्रिदशालयान्

ແລ້ວພະເກົາຣີ ຜູ້ຖືກຄວາມໂສກເສົ້າຢ່າງໜັກ ໄດ້ສາບແຊ່ງບັນດາເທວະຜູ້ຢູ່ສະຫວັນ.

Verse 15

गौर्युवाच । यस्मादहं कृता देवैः पुत्रहीना समागतैः । तस्मात्तेऽपि भविष्यन्ति सन्तानेन विवर्ज्जिताः

ນາງເກົາຣີກ່າວວ່າ: «ເນື່ອງຈາກເທວະດາທັງຫຼາຍຊຸມນຸມກັນ ແລະເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍເປັນຜູ້ບໍ່ມີບຸດ ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາເອງກໍຈະຂາດສັນຕານ ບໍ່ມີລູກຫຼານ»។

Verse 16

यस्माद्वायो समायातः स्थानेऽस्मिञ्जनवर्जिते । तस्मात्कायविनिर्मुक्तस्त्वं भविष्यसि सर्वदा

«ແລະເນື່ອງຈາກເຈົ້າ ໂອ ວາຍຸ ໄດ້ມາຮອດສະຖານທີ່ນີ້ອັນໂດດດ່ຽວ ບໍ່ມີຜູ້ຄົນ ດັ່ງນັ້ນເຈົ້າຈະຢູ່ຕະຫຼອດໄປ ໂດຍປອດຈາກກາຍ ຫຼຸດພົ້ນຈາກຮູບຮ່າງ»។

Verse 17

एवमुक्त्वा ततो दीर्घं भर्तुः कोपपरायणा । त्यक्त्वा पार्श्वं गता राजन्नर्बुदं नगसत्तमम्

ເມື່ອນາງເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາງຍັງຄົງຈົ່ງໃຈໃນຄວາມໂກດຕໍ່ພຣະສາມີຢູ່ດົນນານ; ແລ້ວນາງລະຈາກຂ້າງພຣະອົງ ແລະໄປຫາພູອາຣບຸດາ ພູອັນປະເສີດທີ່ສຸດ, ໂອ ພຣະຣາຊາ.

Verse 19

इन्द्राद्यैर्विबुधैः सार्द्धं तदंतिकमुपागमत् । अथ शक्रो विनीतात्मा देवीं ता प्रत्यभाषत

ພ້ອມກັບພຣະອິນທຣາ ແລະເທວະດາອື່ນໆ ພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າໄປໃກ້ນາງ. ແລ້ວພຣະຊັກຣະ (ອິນທຣາ) ຜູ້ມີໃຈຖ່ອມຕົນ ໄດ້ກ່າວກັບເທວີນັ້ນ.

Verse 20

एष देवः शिवः प्राप्तस्तव पार्श्वं स्वलज्जया । नायाति तत्प्रसादोऽस्य क्रियता महती भव

«ນີ້ແຫຼະ ພຣະສິວະ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນເທວະ ໄດ້ມາຮອດໃກ້ເຈົ້າແລ້ວ; ແຕ່ດ້ວຍຄວາມອາຍອັນສຸພາບ ພຣະອົງຈຶ່ງບໍ່ກ້າເຂົ້າມາຂ້າງໜ້າ. ໂອ ມະຫາເທວີ, ຂໍໃຫ້ເຈົ້າປະທານພຣະກະລຸນາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແກ່ພຣະອົງ»។

Verse 21

देव्युवाच । त्यक्ताऽहं तव वाक्येन पतिना समयान्विता । पुत्रं लब्ध्वा प्रयास्यामि तस्य पार्श्वे सुरेश्वर

ເທວີກ່າວວ່າ: “ຕາມພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງ ສາມີໄດ້ປະຖິ້ມຂ້າ ແມ່ນວ່າມີຄໍາສັນຍາຮ່ວມກັນ. ໂອ ຈອມເທວະ, ຂ້າຈະກັບໄປຢູ່ຂ້າງເຂົາ ຫຼັງຈາກໄດ້ບຸດ.”

Verse 22

तस्यास्तं निश्चयं ज्ञात्वा स्वयं देवः समाययौ । अब्रवीत्प्रहसन्वाक्यं प्रसादः क्रियतामिति

ເມື່ອຮູ້ຄວາມຕັ້ງໃຈແນ່ນອນຂອງນາງ ພຣະເຈົ້າໄດ້ເສດັດມາເອງ. ພຣະອົງຍິ້ມແລ້ວກ່າວວ່າ: “ຂໍໃຫ້ປະທານພຣະກະລຸນາ; ຈົ່ງພໍໃຈເຖີດ.”

Verse 23

दृष्टिदानेन देवेशि भाषणेन वरानने । मया देवहितं कार्यं सर्वावस्थासु पार्वति

ໂອ ເທວີ ຈອມເທວະ, ໂອ ປາຣະວະຕີ ໜ້າງາມ—ດ້ວຍການປະທານສາຍຕາແຫ່ງເມດຕາ ແລະດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຂອງເຈົ້າ, ຂ້າຈະຕ້ອງສໍາເລັດກິດທີ່ເປັນປະໂຫຍດແກ່ເທວະ ໃນທຸກສະພາບ.

Verse 24

अकाले तेन मुक्ताऽसि निवृत्तिः सुरते कृता । पुत्रार्थं ते समारंभो यतश्चासीत्सुरेश्वरि

ໂອ ພຣະນາງແຫ່ງເທວະ, ເຈົ້າຖືກປ່ອຍອອກໂດຍເຂົາກ່ອນເວລາອັນຄວນ, ແລະການຖອນຕົວຈາກການຮ່ວມຮັກໄດ້ເກີດຂຶ້ນ—ເພາະການລົງມືຂອງເຈົ້າເພື່ອຫາບຸດ.

Verse 25

तस्मात्ते भविता पुत्रो निजदेहसमुद्भवः । मत्प्रसादादसंदिग्धं चतुर्थे दिवसे प्रिये

ດັ່ງນັ້ນ ທີ່ຮັກເອີຍ, ເຈົ້າຈະໄດ້ບຸດແນ່ນອນ ເກີດຈາກຮ່າງກາຍຂອງເຈົ້າເອງ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງຂ້າ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ, ໃນວັນທີສີ່.

Verse 26

निजांगमलमादाय यादृग्रूपं सुरेश्वरि । करिष्यसि न सन्देहस्तादृगेव भविष्यति

ໂອ ພຣະນາງເຈົ້າແຫ່ງເທວະ! ເອົາຄວາມມົນທິນຈາກອະວະຂອງພຣະນາງ ແລ້ວປັ້ນຮູບໃດ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ມັນຈະເປັນຮູບນັ້ນແທ້ໆ.

Verse 27

सद्यो देवगणानां च दैत्यानां च विशेषतः । तथा वै सर्वमर्त्त्यानां सिद्धिदो बहुरूपधृक्

ໃນທັນທີ ສໍາລັບຫມູ່ເທວະ ແລະໂດຍພິເສດສໍາລັບພວກໄດຕະຍະ ພ້ອມທັງສໍາລັບມະນຸດທັງປວງ ພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານຄວາມສໍາເລັດ ໂດຍຊົງຮັບຮູບຫຼາຍປະການ.

Verse 28

एवमुक्ता त्रिनेत्रेण परितुष्टा सुरेश्वरी । आलापं पतिना चक्रे सार्द्धं हर्षसमन्विता

ເມື່ອຖືກພຣະເຈົ້າຜູ້ມີສາມຕາກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະນາງເທວີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເທວະກໍປິຕິຍິນດີ ແລ້ວສົນທະນາກັບພຣະສາມີ ດ້ວຍຄວາມປິຕິ.

Verse 29

चतुर्थे दिवसे प्राप्ते ततः स्नात्वा शिवा नृप । तदोद्वर्त्तनजं लेपं गृहीत्वा कौतुकात्किल । चतुर्भुजं चकाराऽथ हरवाक्याद्विनायकम्

ເມື່ອມື້ທີສີ່ມາຮອດ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ພຣະນາງຊິວາໄດ້ອາບນ້ໍາ; ແລ້ວດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ ນາງເອົາຄຣີມທີ່ເກີດຈາກການຂັດກາຍ ແລະຕາມພຣະວາຈາຂອງຮະຣະ ນາງປັ້ນວິນາຍະກະໃຫ້ມີສີ່ແຂນ.

Verse 30

ततः सजीवतां प्राप्य हरवाक्येन तं तदा । विशेषेण महाराज नायकोऽसौ कृतः क्षितौ । सर्वेषां चैव मर्त्यानां ततः ख्यातो बभूव ह

ຕໍ່ມາ ດ້ວຍພຣະວາຈາຂອງຮະຣະ ພຣະອົງໄດ້ຮັບຊີວິດໃນເວລານັ້ນ; ໂດຍພິເສດ ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ພຣະອົງຖືກສ້າງໃຫ້ເປັນຜູ້ນໍາໃນແຜ່ນດິນ; ແລ້ວຕໍ່ມາ ພຣະອົງກໍເປັນທີ່ໂດງດັງໃນຫມູ່ມະນຸດທັງປວງ.

Verse 31

विनायक इति श्रीमान्पूज्यस्त्रैलोक्यवासिनाम् । सर्वेषां देवमुख्यानां बभूव हि विनायकः

ພຣະອົງຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງນັ້ນ ໄດ້ຮັບນາມວ່າ «ວິນາຍະກະ» ເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາຂອງສັດໃນໂລກທັງສາມ; ແລະໃນບັນດາເທວະຜູ້ເປັນໃຫຍ່ທັງປວງ ວິນາຍະກະໄດ້ເປັນຜູ້ສູງສຸດ។

Verse 32

ततो देवगणाः सर्वे देवीप्रियहिते रताः । तस्मै ददुर्वरान्दिव्यान्प्रोचुर्देवीं च पार्थिव

ຕໍ່ມາ ຝູງເທວະທັງປວງ ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນສິ່ງທີ່ເປັນທີ່ພໍໃຈ ແລະເປັນປະໂຫຍດແກ່ເທວີ ໄດ້ປະທານພອນທິບໃຫ້ແກ່ລາວ; ແລະຍັງໄດ້ກ່າວຕໍ່ເທວີດ້ວຍ, ໂອ ພຣະຣາຊາ.

Verse 33

देवा ऊचुः । तवायं तनयो देवि सर्वेषां नः पुरःसरः । प्रथमं पूजिते चास्मिन्पूजा ग्राह्या ततः सुरैः

ເທວະທັງປວງກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວີ, ບຸດຂອງເຈົ້າຜູ້ນີ້ ເປັນຜູ້ນຳຢູ່ເບື້ອງໜ້າຂອງພວກເຮົາທັງປວງ. ເມື່ອລາວໄດ້ຮັບການບູຊາກ່ອນ ແລ້ວເທວະທັງປວງຈຶ່ງຄວນຮັບການບູຊາຕໍ່ໄປ»។

Verse 34

एतच्छृंगं गिरे रम्यं तव संसेवनाच्छुभे । सर्वपापहरं नृणां दर्शनाच्च भविष्यति

«ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ຍອດພູອັນງາມນີ້ ໂດຍເພາະການປະທັບຢູ່ ແລະການຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມອຸທິດຂອງເຈົ້າ ຈະເປັນຜູ້ກຳຈັດບາບທັງປວງໃຫ້ແກ່ມະນຸດ; ແມ່ນແຕ່ເຫັນກໍຈະເກີດຜົນ»។

Verse 35

येऽत्र स्नानं करिष्यन्ति सुपुण्ये सलिलाश्रये । ते यांस्यंति परं स्थानं जरामरणवर्जितम्

«ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຈະອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນີ້ ໃນທີ່ພຶ່ງພາແຫ່ງນ້ຳອັນສັກສິດຍິ່ງ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຖິງຖິ່ນສູງສຸດ ອັນປອດຈາກຄວາມແກ່ ແລະຄວາມຕາຍ»។

Verse 36

माघमासे तृतीयायां शुक्लायां ये समाहिताः । सप्तजन्मांतराण्येव भविष्यन्ति सुखान्विताः

ຜູ້ໃດມີຈິດຕັ້ງມັ່ນ ແລະສະຫງົບ ໃນວັນຂຶ້ນ 3 ຄ່ຳ ເດືອນມາຆະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຸກສະບາຍຕໍ່ເນື່ອງ 7 ຊາດ।

Verse 37

एवमुक्त्वा सुराः सर्वे स्वस्थानं तु ततो गताः । देवोऽपि सहितो देव्या कैलासं पर्वतं गतः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ທວງເທວະທັງປວງກໍໄດ້ກັບໄປສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນ. ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນອົງພຣະອິດສະວອນ ພ້ອມດ້ວຍເທວີ ໄດ້ເສດັດໄປຍັງພູເຂົາໄກລາສ।

Verse 52

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखण्ड ईशानीशिखरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विपञ्चाशत्तमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 52 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາພຣະມະຫິມາຂອງຍອດພູ ອີສານີ» ໃນອະຣບຸດະຂັນດະ ພາກທີ 3 ຂອງປະພາສະຂັນດະ ພາກໃຫຍ່ທີ 7 ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນເອກາສີຕິ-ສາຫັດສຣີ ສັມຫິຕາ।

Verse 918

सुतार्थं सा तपस्तेपे यतवाक्कायमानसा । ततो वर्षसहस्रान्ते देवदेवो महेश्वरः

ນາງປາຖະນາບຸດ ຈຶ່ງບຳເນັດຕະປະສະ ໂດຍສຳລວມວາຈາ ກາຍ ແລະໃຈ. ເມື່ອຄົບພັນປີ ພຣະມະເຫສະວອນ ພຣະເທວະເທວາ (ໄດ້ປາກົດ/ໄດ້ກະທຳ) ແລ້ວ।