Adhyaya 47
ພຸລັສຕະຍະ ໄດ້ຊີ້ນໍາພະມະຫາກະສັດໃຫ້ໄປຍັງ ອາສຣົມຂອງພຣະິສີ ໂກຕະມະ ທີ່ໂດງດັງ ແລະບໍລິສຸດ ບ່ອນທີ່ທ່ານເຄີຍປະຕິບັດຕະປະ. ໂກຕະມະ ເປັນມຸນີຜູ້ຊອບທໍາ ໄດ້ບູຊາພຣະມະຫາເທວະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍຄວາມພັກດີ; ດ້ວຍພຣະກະລຸນານັ້ນ ລິງຄະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ຜຸດຂຶ້ນຈາກດິນ ເປັນໝາຍແຫ່ງການປະທັບຢູ່ຂອງພຣະສິວະໃນຖິ່ນນັ້ນ. ສຽງຈາກຟ້າ (ākāśavāṇī) ສັ່ງໃຫ້ບູຊາລິງຄະ ແລະໃຫ້ຂໍພອນ. ໂກຕະມະ ຂໍໃຫ້ພຣະສິວະຢູ່ໃກ້ອາສຣົມນີ້ຕະຫຼອດໄປ ແລະຂໍຜົນແຫ່ງການຊ່ວຍພົ້ນໃຫ້ແກ່ຜູ້ມີສັດທາ: ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນພຣະສິວະທີ່ນີ້ດ້ວຍໃຈບໍລິສຸດ ຈະໄດ້ເຖິງ ພຣະພຣົມໂລກ. ຍັງກໍານົດວັນພິເສດອີກວ່າ ຜູ້ທີ່ໄດ້ທັດສະນາເທວະໃນວັນຈັນທຣະ 14 (caturdaśī) ຂ້າງແຮມ ໃນເດືອນ Māgha ຈະໄດ້ “ປະຣາຄະຕິ” ອັນສູງສຸດ. ຕໍ່ມາໄດ້ກ່າວເຖິງບ່ອນປະກອບພິທີໃກ້ໆ ແລະອານຸພາບ: ມີສະນໍ້າສັກສິດ (kuṇḍa) ທີ່ອາບນໍ້າແລ້ວຊ່ວຍຍົກຍ້ອງວົງຕະກູນ; ການເຮັດ śrāddha ທີ່ນັ້ນ ໂດຍສະເພາະໃນເວລາ indusaṃkṣaya ໄດ້ຜົນເທົ່າກັບ Gayā-śrāddha. ການໃຫ້ທານງາ (tila-dāna) ໃຫ້ຜົນໄດ້ຢູ່ສະຫວັນຍາວນານ ຕາມຈໍານວນເມັດງາ. ບົດນີ້ຍັງອ້າງເຖິງຜົນບຸນຈາກການອາບນໍ້າໃນແມ່ນໍ້າ Godāvarī ໃນຊ່ວງ Siṃhastha ຂອງພຣະພະຫັດ ແລະການຈຸ່ມນໍ້າໃນແມ່ນໍ້າມີຊື່ອື່ນໆ ເພື່ອວາງຕີຣຖະນີ້ໃນລະບົບບຸນ-ປະຕິທິນພິທີອັນກວ້າງໃຫຍ່.
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ सुपूर्णं गौतमाश्रमम् । यत्र पूर्वं तपस्तप्तं गौतमेन महात्मना
ພຸລັດສະຕະກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງໄປຫາອາສຣົມຂອງ ໂກຕະມະ ອັນສົມບູນພ້ອມ. ທີ່ນັ້ນ ໃນການກ່ອນ ມຸນີໂກຕະມະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ໄດ້ບຳເນັດຕະປະ.”
Verse 2
पुराऽसीद्गौतमो नाम मुनिः परमधार्मिकः । स भक्त्याऽराधयामास देवदेवं महेश्वरम्
ໃນການກ່ອນ ມີມຸນີນາມວ່າ ໂກຕະມະ ຜູ້ຖືທຳອັນສູງສຸດ. ທ່ານໄດ້ບູຊາອະຣາທະນາ ພຣະມະເຫສະວະຣະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ.
Verse 3
भक्त्याऽराधयमानस्य निर्भिद्य धरणीतलम् । समुत्तस्थौ महल्लिंगं परं माहेश्वरं नृप
ເມື່ອທ່ານບູຊາດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ ພື້ນດິນກໍແຕກອອກ ແລະມີລິງຄະອັນໃຫຍ່—ລິງຄະອັນສູງສຸດຂອງພຣະມະເຫສະວະຣະ—ຜຸດຂຶ້ນ, ໂອ ພຣະຣາຊາ.
Verse 4
एतस्मिन्नेव काले तु वागुवाचाशरीरिणी । पूजयैतन्महल्लिंगं त्वद्भक्त्या समुपस्थितम् । वरं वरय भद्रं ते यत्ते मनसि वर्तते
ໃນເວລານັ້ນເອງ ສຽງອັນບໍ່ມີຮ່າງກາຍໄດ້ກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງບູຊາລິງຄະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ ທີ່ປາກົດດ້ວຍຄວາມພັກດີຂອງເຈົ້າ. ຈົ່ງເລືອກພອນ—ຂໍໃຫ້ມີມົງຄຸນແກ່ເຈົ້າ—ສິ່ງໃດທີ່ຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າ»។
Verse 5
गौतम उवाच । अत्राश्रमपदे देव त्वया शम्भो जगत्पते । सदा कार्यं हि सान्निध्यं यदि तुष्टो मम प्रभो
ໂກຕະມະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ໂອ ຊັມພູ ຈອມໂລກ, ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈໃນຂ້າພະເຈົ້າ ຂໍໃຫ້ການປະທັບຢູ່ອັນຖາວອນຂອງພຣະອົງ ຕັ້ງຢູ່ທີ່ສະຖານອາສຣົມນີ້»។
Verse 6
यस्त्वां पश्यति सद्भक्त्या ब्रह्मलोकं स गच्छतु
ຜູ້ໃດເບິ່ງພຣະອົງດ້ວຍຄວາມພັກດີອັນແທ້ ຂໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນໄດ້ໄປຮອດພຣະພຣົມໂລກ (Brahmaloka).
Verse 7
आकाशवाण्युवाच । माघमासे चतुर्द्दश्यां योऽत्र मां वीक्षयिष्यति । कृष्णायां ब्राह्मणश्रेष्ठ स यास्यति परां गतिम्
ສຽງສະຫວັນກ່າວວ່າ: «ໃນເດືອນມາຄະ ໃນວັນຈັນທຣະທີ 14 ຂອງຄຣິດສະນະປັກ (ຂ້າງຄ່ຳ) ຜູ້ໃດຈະເບິ່ງຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ນີ້—ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຖິງຄະຕິອັນສູງສຸດ»។
Verse 8
एवमुक्त्वा ततो वाणी विरराम महीपते । तत्रास्ति कुण्डमपरं पवित्रं जलपूरितम् । तत्र स्नातो नरः सद्यः कुलं तारयतेऽखिलम्
ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ສຽງນັ້ນກໍສງົບລົງ ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ. ທີ່ນັ້ນຍັງມີສະຣະ (ກຸນດະ) ອື່ນອັນບໍລິສຸດ ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳສະອາດ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ນັ້ນ ຈະຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນໃຫ້ແກ່ວົງຕະກູນທັງໝົດໃນທັນທີ.
Verse 9
यस्तत्र कुरुते श्राद्धं विशेषादिन्दुसंक्षये । गयाश्राद्धफलं तस्य सकलं जायते ध्रुवम्
ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະກອບພິທີ śrāddha ຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ໂດຍສະເພາະໃນຍາມດວງຈັນຫຼຸດລົງຈົນເຖິງວັນອະມາວາສະຍາ—ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນຂອງ śrāddha ທີ່ເຮັດທີ່ Gayā ຢ່າງຄົບຖ້ວນແນ່ນອນ।
Verse 10
तत्र दानं प्रशंसंति तिलानां मुनिपुंगवाः । तिलसंख्यानि वर्षाणि दानात्स्वर्गे वसेन्नृप
ທີ່ນັ້ນ ບັນດາມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ສັນລະເສີນການຖວາຍທານເມັດງາ (tila)។ ໂດຍທານນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ ຜູ້ໃຫ້ທານຈະຢູ່ໃນສະຫວັນເປັນຈໍານວນປີເທົ່າກັບຈໍານວນເມັດງາທີ່ຖວາຍ।
Verse 11
अर्बुदे गौतमी यात्रा सिंहस्थे च बृहस्पतौ । अमायां सोमवारेण द्विषड्गोदावरीफलम्
ໃນອາຣບຸດາ (Arbuda) ການເດີນທາງຈາລິກໄປຫາແມ່ນ້ໍາໂກຕະມີ (Godāvarī) ໃນຍາມທີ່ພຣະພຶຫັດ (Bṛhaspati) ຢູ່ໃນລາສີສິງ (Siṃhastha) ຖ້າເຮັດໃນວັນອະມາວາສະຍາທີ່ຕົງກັບວັນຈັນ ຈະໄດ້ບຸນເທົ່າກັບຜົນຂອງການອາບນ້ໍາໃນ Godāvarī ຫົກເທື່ອ।
Verse 12
षष्टिवर्षसहस्राणि भागीरथ्यवगाहने । सकृद्गोदावरीस्नानात्सिंहस्थे च बृहस्पतौ
ການຈົມຕົວໃນພາຄີຣະທີ (Bhāgīrathī—ແມ່ນ້ໍາຄັງຄາ Gaṅgā) ເປັນເວລາຫົກໝື່ນປີ—ບຸນຢ່າງນັ້ນ ກ່າວກັນວ່າເກີດຈາກການອາບນ້ໍາໃນ Godāvarī ເພີງຄັ້ງດຽວ ໃນຍາມທີ່ພຣະພຶຫັດ (Bṛhaspati) ຢູ່ໃນລາສີສິງ (Siṃhastha)។
Verse 47
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशातिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे गौतमाश्रमतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तचत्वारिंशोऽध्यायः
ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງບົດທີ 47 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງຕີຣຖະ ກໍຕະມາສຣະມະ (Gautamāśrama Tīrtha)» ໃນອາຣບຸດະຂັນດະ (Arbuda Khaṇḍa) ອັນເປັນພາກຍ່ອຍທີ 3 ພາຍໃນພຣະພາສະຂັນດະ (Prabhāsa Khaṇḍa) ພາກທີ 7 ຂອງ Skanda Mahāpurāṇa ອັນນ່າເຄົາລົບ ໃນ Ekāśīti-sāhasrī Saṃhitā।