Adhyaya 45
ອັດຍາຍນີ້ນຳເສີນຄຳສອນຂອງພຸລັສຕະຍະ (Pulastya) ກ່ຽວກັບ ເທວະຄາຕາ (Devakhāta) ຕີຣຖະ ອັນເປັນສະຖານທີ່ສັກສິດທີ່ມີບຸນກຸສົນສູງສຸດ. ກຽດຊື່ຂອງມັນຖືກກ່າວວ່າເກີດປາກົດດ້ວຍຕົນເອງ ແລະໄດ້ຮັບການຢືນຢັນໃນຫມູ່ນັກປັນຍາ (vibudha)។ ຕໍ່ມາ ບົດຄວາມກຳນົດການນຳໃຊ້ທາງພິທີ: ການເຮັດ ສຣາດທະ (śrāddha) ທີ່ນີ້ ໂດຍເນັ້ນເປັນພິເສດໃນວັນ ອະມາວາສະຍາ (amāvāsyā) ແລະຍິ່ງມີອານຸພາບເມື່ອດວງອາທິດເຄື່ອນຜ່ານເຂົ້າຮາສີ ກັນຍາ (Kanyā/Virgo) ຕາມປະຕິທິນ. ພິທີນີ້ເຊື່ອມໂຍງກັບຜົນສອງປະການ: ຜູ້ປະຕິບັດໄດ້ສະຖານະຫຼັງຄວາມຕາຍອັນສູງສົ່ງ ແລະບັນພະບຸລຸດ (pitṛs) ໄດ້ຮັບການກູ້ພົ້ນ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຕົກຢູ່ໃນຄະຕິທຸກຍາກກໍຕາມ. ທ້າຍສຸດ ມີຄຳລົງທ້າຍ (colophon) ລະບຸວ່າ ຂໍ້ຄວາມນີ້ຢູ່ໃນ ສະກັນດະມະຫາປຸຣານະ (Skanda Mahāpurāṇa) ພາກ ປຣະພາສະ (Prabhāsa Khaṇḍa) ແລະ ອະຣບຸດະ (Arbuda Khaṇḍa) ໂດຍຕັ້ງຊື່ຫົວຂໍ້ເປັນ ການກ່າວເຖິງກຳເນີດ ແລະ ມາຫາດມະຍະ (māhātmya) ຂອງ ເທວະຄາຕາ।
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । देवखातं ततो गच्छेत्सुपुण्यं तीर्थमुत्तमम् । यत्ख्यातिर्विबुधैः सर्वैः स्वयमेव व्यधीयत
ພຸລັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນໄປຫາ ເທວະຄາຕະ (Devakhāta) ຕີຣຖະອັນສູງສຸດ ແລະເປັນບ່ອນບຸນອັນຍິ່ງ. ຊື່ສຽງຂອງມັນໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍຕົນເອງ ໃນຫມູ່ເທວະທັງປວງ.
Verse 2
तत्र यः कुरुते श्राद्धममावास्यां विशेषतः । कन्यागते रवौ राजन्स लभेत्परमं पदम् । पितॄन्स तारयत्येव प्राप्तानपि सुदुर्गतिम्
ຜູ້ໃດປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ໂດຍພິເສດໃນວັນອະມາວາສະຍາ (ວັນເດືອນດັບ)—ເມື່ອດວງອາທິດເຂົ້າສູ່ກັນຍາ (Virgo) ໂອ ພະຣາຊາ, ຈະໄດ້ບັນລຸຖິ່ນພໍ່ມະຫາສູງສຸດ; ແລະຍັງຊ່ວຍກູ້ພົວພັນບັນພະບຸຣຸດ (pitṛ) ແມ່ນແທ້ ແມ່ນແມ່ນຈະຕົກຢູ່ໃນຄວາມລໍາບາກຢ່າງຫນັກກໍຕາມ.
Verse 45
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे श्रीदेवखातोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचचत्वारिंशोऽध्यायः
ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນ «ເອກາຊີຕິ-ສາຫະສຣີ ສັມຫິຕາ» ພາກທີ 7 «ປຣະພາສະຂັນດະ» ຕອນທີ 3 «ອັຣບຸດະຂັນດະ» ບົດທີ 45 ຊື່ «ການພັນລະນາກໍາເນີດ ແລະມະຫາຕະມະຂອງ ສຣີ ເທວະຄາຕະ» ຈົບລົງແລ້ວ.