Adhyaya 43
ພຸລັດສະຕະຍະ ສອນກະສັດໃຫ້ໄປສູ່ ລິງຄະອັນສັກສິດ ຊື່ “ສິດທະລິງຄະ” (Siddhaliṅga) ທີ່ກ່າວວ່າ ໃຫ້ “ຄວາມສຳເລັດອັນດີ” ແລະ ຖືກສ້າງຕັ້ງໂດຍບັນດາສິດທະ. ສະຖານທີ່ນີ້ຖືກຍົກຂຶ້ນວ່າ ຊຳລະບາບຫນັກ (pātaka) ໄດ້ທັງປວງ. ຕໍ່ມາ ບົດນີ້ຊີ້ເຖິງ ກຸນດະ (kuṇḍa) ໃກ້ໆ ທີ່ນ້ຳບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ; ການອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ກ່າວວ່າ ຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນຈາກບາບ “ພຣະຫມັນຫັດຕະຍາ” (brahmahatyā) ອັນເປັນບາບໃຫຍ່. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ສິ່ງໃດທີ່ຜູ້ອາບນ້ຳຄິດປາດຖະໜາ ຈະໄດ້ຮັບສຳເລັດ ແລະ ໃນວາລະສຸດທ້າຍຂອງຊີວິດ ຈະເຖິງສະພາບສູງສຸດ. ທ້າຍບົດມີຄໍາລົງທ້າຍ ກໍານົດວ່າ ນີ້ແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງໃນ ສະກັນດະປຸຣານະ ໂດຍລະບຸ ປຣະພາສະຂັນດະ, ອະຣບຸດະຂັນດະຍ່ອຍ ແລະ ຊື່ອະທິຍາຍ ເພື່ອເປັນໝາຍການສືບທອດ ແລະ ການຈັດທຳດັດຊະນີ.
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ सिद्धलिंगं सुसिद्धिदम् । सिद्धैस्तु स्थापितं लिंगं सर्वपातकनाशनम्
ພຸລັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ ຄວນໄປຫາ ສິດທະລິງຄະ ຜູ້ປະທານສິດທິອັນສົມບູນ. ລິງຄະນັ້ນ ສິດທະທັງຫຼາຍໄດ້ສ້າງຕັ້ງ ແລະທຳລາຍບາບໃຫຍ່ທັງປວງ.
Verse 2
तत्रास्ति शोभनं कुण्डं सुनिर्मलजलान्वितम् । तत्र स्नातो नरः सम्यङ्मुच्यते ब्रह्महत्यया
ທີ່ນັ້ນມີສະຫຼອງນ້ຳອັນງາມ ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳທີ່ບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢ່າງຖືກຕ້ອງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະພົ້ນໄດ້ແມ່ນແຕ່ບາບ ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ (ຂ້າພຣາຫມັນ).
Verse 3
यंयं काममभिध्यायंस्तत्र स्नाति नरो नृप । अवश्यं तमवाप्नोति निष्ठांते च परां गतिम्
ໂອ ພຣະຣາຊາ, ບຸກຄົນໃດຄິດປາດຖະໜາອັນໃດ ແລ້ວອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຮັບສິ່ງນັ້ນແນ່ນອນ; ແລະເມື່ອສິ້ນຊີວິດ ກໍບັນລຸສະຖານະອັນສູງສຸດດ້ວຍ.
Verse 43
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे सिद्धेश्वरमहिमवर्णनंनाम त्रयश्चत्वारिंशोऽध्यायः
ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງບົດທີ 43 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງ ສິດເທສະວະຣະ» ໃນ ອັຣບຸດະຂັນດະ ພາກທີ 3 ພາຍໃນ ປຣະພາສະຂັນດະ ພາກທີ 7 ຂອງ ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ໃນ ເອກາສີຕິ-ສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ.