Adhyaya 38

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । कुंडं तु शिवलिंगाख्यं ततो गच्छेन्महीपते । यत्र सा जाह्नवी गुप्ता तिष्ठते भूपसत्तम

ປຸລັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ຈອມແຜ່ນດິນ, ຄວນໄປຫາສະຣະນ້ໍາທີ່ເອີ້ນວ່າ «ສິວະລິງຄະ». ທີ່ນັ້ນ ຈາຫນະວີ (ຄື ຄົງຄາ) ສະຖິດຢູ່ຢ່າງລີ້ລັບ, ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ.

Verse 2

तस्यां स्नातो नरः सम्यक्सर्वतीर्थफलं लभेत् । मुच्यते पातकात्कृत्स्नादाजन्ममरणांतिकात्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢ່າງຖືກຕ້ອງໃນທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນຂອງຕີຣຖະທັງປວງ ແລະພົ້ນຈາກບາບທັງໝົດ ທັງບາບທີ່ຕິດຕາມຈົນສິ້ນສຸດວົງຈອນເກີດ-ຕາຍ.

Verse 3

ययाति रुवाच । किमर्थं तत्र सा गुप्ता जाह्नवी तिष्ठते विभो । कस्मिन्काले समायाता परं कौतूहलं हि मे

ຍະຍາຕິກ່າວວ່າ: “ເປັນເຫດໃດຈຶ່ງໃຫ້ ຈາຫນະວີ (ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ) ຢູ່ຢ່າງລັບໆທີ່ນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ນ່າເຄົາລົບ? ນາງມາຮອດທີ່ນັ້ນໃນເວລາໃດ? ຄວາມສົນໃຈຂອງຂ້ອຍໃຫຍ່ຫຼາຍ.”

Verse 4

पुलस्त्य उवाच । यदा प्रसादितो देवैर्भगवान्वृषभध्वजः । अर्बुदेऽस्मिन्सदा स्थेयमचलेन त्वया विभो

ປຸລັດສະຕະກ່າວວ່າ: “ເມື່ອພຣະເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ປະນີປະນອມພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ (ພຣະສິວະ) ໃຫ້ພໍພຣະໄທ, ໂອ ຜູ້ມີ຤ິດທານ, ພຣະອົງຖືກອ້ອນວອນວ່າ: ‘ໃນອາຣບຸດນີ້ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ຕະຫຼອດໄປ ຢ່າງໝັ້ນຄົງ ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ’.”

Verse 5

तत्र संस्थापिते लिंगे स्वयं देवेन शंभुना । यत्पातितं पुरा लिंगं वालखिल्यैर्महर्षिभिः

“ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອລິງຄະຖືກສະຖາປະນາໂດຍພຣະເທວະຊຳພູ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍພຣະອົງເອງ, ລິງຄະນັ້ນແຫຼະ ທີ່ໃນການກ່ອນ ຖືກມະຫາຣິສີວາລະຂິລຍະທັງຫຼາຍໂຄ່ນລົງ…”

Verse 6

अतिकोपसमायुक्तैः कस्मिंश्चित्कारणांतरे । तदा देवेन प्रतिज्ञातं सर्वेषां त्रिदिवौकसाम्

“ໃນຄັ້ງໜຶ່ງ ເນື່ອງຈາກເຫດບາງປະການ ພຣະອົງຖືກຄວາມໂກດແຮງກະທົບ ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ປະກາດປະຕິຍານ ຕໍ່ໜ້າຜູ້ຢູ່ໃນສາມສະຫວັນທັງປວງ.”

Verse 7

अचले तु मयात्रैव स्थातव्यं नात्र संशयः । ततः कालेन महता वसतस्तस्य तत्र च

«ແຕ່ໃນພູນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຕ້ອງຢູ່ທີ່ນີ້ແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ»។ ຕໍ່ມາ ເມື່ອເວລາອັນຍາວນານຜ່ານໄປ ທ່ານກໍຍັງພັກອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ…

Verse 8

अचलेश्वररूपस्य गंगा चित्ते व्यजायत । कथं नित्यं तया सार्द्धं भविष्यति समागमः

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ຮັບຮູບເປັນ ອະຈະເລສະວະຣະ ນັ້ນ, ພຣະແມ່ຄົງຄາ (ຄັງຄາ) ກໍເກີດຂຶ້ນໃນໃຈ: «ຈະມີການພົບພາກັນເປັນນິດກັບນາງໄດ້ແນວໃດ?»

Verse 9

अथ जानाति नो गौरी मानिनी परमेश्वरी । तस्यैवं चिन्तयानस्य बहुशो नृपसत्तम

ຕໍ່ມາ ພຣະນາງ ເກົາຣີ ຜູ້ສູງສຸດ ແລະມີພຣະກຽດສັກສີ ກໍຮູ້ເຖິງ (ຄວາມຄິດ) ນັ້ນ. ເມື່ອທ່ານຄິດຢ່າງນັ້ນຊ້ໍາໆ, ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ…

Verse 10

उपायं सुमहद्ध्यात्वा जाह्नवीसंगसंभवम् । तेनादिष्टा गणाः सर्वे नंदिभृङ्गिपुरःसराः

ເມື່ອທ່ານໄດ້ຄິດຄົ້ນອຸບາຍອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ເພື່ອໃຫ້ເກີດການສົມພົບກັບ ຊາຫນະວີ (ຄົງຄາ) ແລ້ວ, ທ່ານກໍມີຄໍາສັ່ງໃຫ້ພວກຄະນະ (gaṇa) ທັງໝົດ ໂດຍມີ ນັນດິນ ແລະ ພຣຶງກິນ ເປັນຜູ້ນໍາໜ້າ.

Verse 11

अभिप्रायोऽस्ति मे कश्चिज्जलाश्रयव्रतोद्भवः । क्रियतामुत्तमं कुण्डमस्मिन्पर्वतरोधसि

«ຂ້າພະເຈົ້າມີຄວາມປາຖະໜາຢ່າງໜຶ່ງ ເກີດຈາກວຣະຕະ (vrata) ທີ່ກ່ຽວກັບການອາໄສນ້ໍາ. ຈົ່ງສ້າງກຸນດະ (kuṇḍa) ອັນປະເສີດ ໃນຄັນດິນ/ຊາຍພູນີ້»

Verse 12

तत्राहं जलमध्यस्थः स्थास्यामि जलतत्परः । तच्छ्रुत्वा त्वरितं चक्रुर्गणाः कुण्डमनेकशः

“ທີ່ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຢືນຢູ່ກາງນ້ຳ ດ້ວຍໃຈອຸທິດແດ່ນ້ຳ” ເມື່ອຟັງແລ້ວ ພວກຄະນະກໍເຮັດກຸນດາຢ່າງຮວດເລັວ ຫຼາຍແບບດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ।

Verse 13

स्वच्छोदकसमाकीर्णं सुतीर्थं सुसुखावहम् । ततो गौरीमनुज्ञाप्य जाह्नवीसंगलालसः

ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳໃສສະອາດ ເປັນຕີຣຖະອັນປະເສີດ ນຳຄວາມສຸກສະບາຍຢ່າງຍິ່ງ. ຈາກນັ້ນ ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກເທວີໂກຣີ ແລ້ວມີໃຈປາຖະໜາຈະຮ່ວມສັງຄົມກັບຊາຫນະວີ (ຄື ຄົງຄາ)…

Verse 14

व्रतव्याजेन देवेशो विवेश तदनन्तरम् । चिन्तयामास तत्रस्थो गंगां त्रैलोक्यपाविनीम्

ຕໍ່ມາ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ໃຊ້ຂໍ້ອ້າງວ່າຖືວຣະຕະ ແລ້ວເຂົ້າໄປໃນນ້ຳ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງຄົງຄາ ຜູ້ຊຳລະສາມໂລກ.

Verse 15

सा ध्याता तत्क्षणात्तत्र शिवेन सह संगता । एवं स भगवांस्तत्र जाह्नवीं भजते सदा

ເມື່ອຖືກພຣະອົງພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິ ນາງກໍປາກົດຂຶ້ນທັນທີຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະໄດ້ຮ່ວມກັບພຣະສິວະ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນພຣະພາກະວານ ຈຶ່ງສະເຫຼີມສັກກາລະຊາຫນະວີ (ຄື ຄົງຄາ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນນິດ.

Verse 16

व्रतव्याजेन राजेन्द्र न तु गौरी व्यजानत । कस्यचित्त्वथ कालस्य नारदो भगवान्मुनिः । कैवल्यज्ञानसंपन्नस्तत्रायातः परिभ्रमन्

ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ໂດຍຂໍ້ອ້າງວ່າຖືວຣະຕະນີ້ ເທວີໂກຣີບໍ່ຮູ້ທັນວ່າສິ່ງໃດກຳລັງເກີດຂຶ້ນແທ້. ຕໍ່ມາອີກໄລຍະໜຶ່ງ ພຣະນາຣະດະ ມຸນີຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ຜູ້ພ້ອມດ້ວຍປັນຍາແຫ່ງໄກວັນຍະ ໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ທ່ອງທ່ຽວໄປມາ.

Verse 17

स तु दृष्ट्वा महादेवं जलस्थं व्रतधारिणम् । कामजैरिंगितैर्युक्तं तत्राऽसौ विस्मयान्वितः

ນາຣະດະໄດ້ເຫັນພຣະມະຫາເທວະຢືນຢູ່ໃນນ້ຳ ຖືວຣະຕະຢ່າງເຂັ້ມງວດ ແຕ່ມີອາການກາຍທີ່ເກີດຈາກກາມະ ເຂົາຈຶ່ງປະຫລາດໃຈຢ່າງຍິ່ງຢູ່ນັ້ນ។

Verse 18

वक्त्रनेत्रविकारोऽयं किमस्य व्रतधारिणः । ईदृक्कामसमायुक्तस्ततो ध्यानस्थितो मुनिः

“ເປັນຫຍັງໃບໜ້າແລະດວງຕາຂອງຜູ້ຖືວຣະຕະນີ້ຈຶ່ງຜັນຜວນແນວນີ້? ເຂົາຖືກກາມະຫຸ້ມຫໍ້ຢ່າງນີ້—” ຄິດແລ້ວ ມຸນີເຂົ້າສູ່ສະມາທິ.

Verse 19

अथाऽपश्यद्ध्यानदृष्ट्या गंगासक्तं महेश्वरम् । गौर्या भयेन सव्याजं ततो विस्मयमागतः

ຕໍ່ມາ ດ້ວຍທັດສະນະຈາກສະມາທິ ເຂົາເຫັນພຣະມະເຫສະວະຣະຜູກພັນກັບແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ແລະເຫັນວ່າເປັນການກະທຳອ້າງເຫດເພາະຄວາມຢ້ານກົວພຣະນາງເກົາຣີ; ເຂົາຈຶ່ງປະຫລາດໃຈຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 20

तदा स कथयामास सर्वं हरविचेष्टितम्

ໃນເວລານັ້ນ ເຂົາໄດ້ເລົ່າທຸກຢ່າງກ່ຽວກັບພຣະຫະຣະຜູ້ມີການປະພຶດ ຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 21

ततो देवी त्वरायुक्ता ययौ यत्र महेश्वरः । आताम्रनयना रोषाद्वेपमाना मुहुर्मुहुः

ຕໍ່ມາ ພຣະເທວີຮີບຮ້ອນໄປຫາບ່ອນທີ່ພຣະມະເຫສະວະຣະຢູ່. ດວງຕານາງແດງກ່ຳດ້ວຍຄວາມໂກດ ແລະສັ່ນໄຫວຊ້ຳໆ.

Verse 22

तां दृष्ट्वा कोपसंयुक्तां समायातां महेश्वरीम् । उवाच जाह्नवी भीता ज्ञात्वा दिव्येन चक्षुषा

ເມື່ອເຫັນພຣະແມ່ມະເຫສະວະຣີມາຮອດດ້ວຍຄວາມໂກດ ນາງຈາຫນະວີກໍຢ້ານກົວ ແລະໄດ້ກ່າວ ໂດຍຮູ້ດ້ວຍຕາທິບ.

Verse 23

आवयोः संगमे देवी नारदेन निवेदिता । सेयं रुष्टा समायाति कुरुष्व यदनन्तरम्

“ໂອ ພຣະແມ່ເທວີ, ການພົບກັນຂອງພວກເຮົາ ນາຣະດະໄດ້ແຈ້ງແລ້ວ. ນາງນີ້ໂກດແຄ້ນມາຮອດ; ຈົ່ງເຮັດສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດຕໍ່ໄປ.”

Verse 24

श्रीमहादेव उवाच । कर्त्तव्यं जाह्नवि श्रेयः पुरो गत्वा नगात्मजाम् । अत्यर्थं मानिनी ह्येषा साम्ना च वशवर्तिनी

ພຣະສີມະຫາເທວະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຈາຫນະວີ, ສິ່ງທີ່ດີທີ່ສຸດແມ່ນໃຫ້ເຈົ້າໄປກ່ອນ ແລະເຂົ້າໄປຫາທິດາແຫ່ງພູ (ປາຣະວະຕີ). ນາງມີກຽດສັກສີສູງ ແຕ່ສາມາດຊະນະໃຈໄດ້ດ້ວຍຄຳປອບໂຍນ.”

Verse 25

तत्क्षणाज्जायते साध्वी तस्मात्सामपरा भव । नो चेच्छापं मया सार्धं तव दास्यत्यसंशयम्

“ໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ນາງຈະກາຍເປັນຜູ້ໃຈດີ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຍຶດຖືການປອບໂຍນແລະປະນີປະນອມ. ຖ້າບໍ່ເຊັ່ນນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໃຫ້ຄຳສາບແກ່ເຈົ້າ ຢ່າງແນ່ນອນ.”

Verse 26

एवमुक्ता च रुद्रेण जाह्नवी नृपसत्तम । कुण्डान्निर्गत्य सा गंगा सम्मुखं प्रययौ तदा

ເມື່ອຖືກຣຸດຣະກ່າວດັ່ງນັ້ນ, ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ຈາຫນະວີ—ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ—ໄດ້ອອກຈາກສະລະສັກສິດ ແລະໃນຂະນະນັ້ນກໍໄປຂ້າງໜ້າຕົງໆເພື່ອພົບນາງ.

Verse 27

प्रत्युद्ययौ सलज्जा च कृतांजलिपुरःसरा । प्रणम्य शिरसा चेयं ततः प्राह स्वलंकृता

ນາງໄດ້ກ້າວອອກມາດ້ວຍຄວາມອາຍ ພ້ອມພັບມືເປັນອັນຊະລີຢູ່ຂ້າງໜ້າ. ນາງກົ່ມສີສະນົບນ້ອມ ແລະຜູ້ທີ່ປະດັບງາມນັ້ນ ຈຶ່ງເວົ້າຕໍ່ໄປ।

Verse 28

पुराऽहं तव कांतेन निपतन्ती नभस्तलात् । धृता देवि तवा प्येतद्विदितं नृपतेः कृते

«ໃນກ່ອນນັ້ນ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງຕົກລົງຈາກຟ້າ ຄົນຮັກຂອງທ່ານໄດ້ຮັບໄວ້ຊ່ວຍພະຍຸງ. ໂອ ເທວີ, ເລື່ອງນີ້ກໍຢູ່ໃນຄວາມຮູ້ຂອງທ່ານ—ເພື່ອໃຫ້ພະຣາຊາເຂົ້າໃຈ»។

Verse 29

भगीरथाभिधानस्य ततः स्नेहो व्यवर्धत । आवयोस्तव भीत्या च नाभूत्क्वापि समागमः

«ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວາມຮັກຕໍ່ຜູ້ທີ່ຊື່ ພະຄີຣະຖະ ກໍເພີ່ມພູນ. ແຕ່ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວທ່ານ ພວກເຮົາສອງບໍ່ເຄີຍໄດ້ພົບກັນທີ່ໃດເລີຍ»។

Verse 30

अधुना तव वाक्येन जानेऽहं न सुरेश्वरि । समाहूताऽस्मि रुद्रेण किं वा स्वच्छन्दतः शुभे

«ບັດນີ້ ໂດຍຄຳຂອງທ່ານ ໂອ ນາງເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ຂ້າພະເຈົ້າເຂົ້າໃຈແລ້ວ: ຂ້າພະເຈົ້າຖືກຣຸດຣະເອີ້ນມາ ຫຼືບໍ່ກໍ ໂອ ຜູ້ມີມົງຄຸນ, ຂ້າພະເຈົ້າມາດ້ວຍໃຈອິດສະລະຂອງຕົນ?»

Verse 31

त्रैलोक्यस्य प्रभुरयं तन्निष्क्रम्य कथञ्चन । तस्मादत्रैव संप्राप्ता सत्यमेतन्मयोदितम्

«ພຣະອົງນີ້ແມ່ນຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ; ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອອກມາຈາກພຣະອົງໂດຍວິທີໃດກໍຕາມ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງມາຮອດທີ່ນີ້. ສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເວົ້ານັ້ນແມ່ນຄວາມຈິງ»។

Verse 32

पुलस्त्य उपाच । तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा ततो देवी प्रहर्षिता । प्रोवाच मधुरं वाक्यं सत्यमेतत्त्व योदितम्

ພຸລັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາງໄດ້ຍິນຄໍາຂອງນາງ ພຣະເທວີກໍປິຕິຍິນດີ ແລະກ່າວຄໍາຫວານວ່າ «ສິ່ງທີ່ເຈົ້າກ່າວນັ້ນ ແທ້ຈິງແທ້»។

Verse 33

तस्माद्वरय भद्रं ते वरं मत्तो यथेप्सितम् । मुक्त्वैकं पतिधर्म्मत्वे मम कांतं महेश्वरम्

«ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ຄວາມດີມີແກ່ເຈົ້າ—ຈົ່ງເລືອກພອນຈາກຂ້າ ຕາມທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ; ແຕ່ມີຢ່າງໜຶ່ງ: ໃນທໍາຂອງພັນລະຍາ ຢ່າຂໍໃຫ້ຂ້າແຍກຈາກຜູ້ຮັກຂອງຂ້າ ຄື ມະເຫສະວະຣະ»។

Verse 34

गंगोवाच । अपि दौर्भाग्ययुक्ताऽहं भार्या जाताऽस्मि शूलिनः । तस्मादेकं दिनं देहि क्रीडनार्थमनेन तु

ຄໍາຂອງຄັງຄາ: «ແມ່ນແຕ່ຂ້າມີໂຊກຮ້າຍ ແຕ່ຂ້າກໍໄດ້ເປັນພັນລະຍາຂອງພຣະຜູ້ຖືຕຣິສູນ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍຈົ່ງປະທານໃຫ້ຂ້າແຕ່ວັນດຽວ ເພື່ອຂ້າຈະໄດ້ຫຼິ້ນສະໜຸກກັບພຣະອົງ»។

Verse 35

चैत्रशुक्लत्रयोदश्यामहोरात्रं सुरेश्वरि । शिवकुंडं तथास्त्वेतन्मया यस्मात्समावृतम्

«ໂອ ພຣະນາງແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍ, ໃນວັນທີ 13 ຂອງຂ້າງຂຶ້ນເດືອນໄຈຕຣະ ຕະຫຼອດທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ ຂໍໃຫ້ສະຖານນີ້ຖືກຮູ້ຈັກວ່າ ‘ຊິວະກຸນດະ’ ເພາະມັນເຄີຍຖືກຂ້າປົກຄຸມໄວ້»។

Verse 36

शिवगंगाभिधानं च तस्मात्कुण्डं धरातले । ख्यातिं यातु प्रसादेन तव पर्वतनंदिनि

«ດັ່ງນັ້ນ ໃນໂລກມະນຸດເທິງຜືນດິນ ຂໍໃຫ້ສະຫຼອງນ້ໍານັ້ນຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ຊິວະຄັງຄາ’; ແລະໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເຈົ້າ ໂອ ທິດາແຫ່ງພູ, ຂໍໃຫ້ມັນໄດ້ຮັບຊື່ສຽງກວ້າງໄກ»។

Verse 37

पुलस्त्य उवाच । एवमस्त्विति सा देवी प्रोच्य गंगां महानदीम् । ततो विसर्जयामास तामालिंग्य मुहुर्मुहुः

ພຸລັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ຂໍໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ» ພຣະເທວີໄດ້ກ່າວຕໍ່ ຄົງຄາ ມະຫານະທີ; ແລ້ວນາງກໍສົ່ງນາງໄປ ພ້ອມກັບກອດອ້ອມຊ້ຳໆ.

Verse 38

गतायामथ गंगायामधोवक्त्रं सुलज्जितम् । पाणौ गृह्य ययौ रुद्रं भ्रममाणा गृहं प्रति

ເມື່ອ ຄົງຄາ ຈາກໄປແລ້ວ, ພຣະເທວີຜູ້ອາຍອິງ ກໍກົດໜ້າລົງ; ນາງຈັບມື ຣຸດຣະ ແລ້ວຫັນກັບ ໄປສູ່ເຮືອນຂອງນາງ.

Verse 39

एवमेतत्पुरावृत्तं तस्मिन्कुण्डे नराधिप । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन चतुर्द्दश्यां समाहितः

«ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເຫດການນີ້ເຄີຍເກີດຂຶ້ນໃນການເກົ່າ ທີ່ສະນ້ຳນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງພາກພຽນທຸກປະການ ແລະຕັ້ງໃຈມີວິໄນ ໃນວັນທີ 14 ຂອງເດືອນ (ຈະຕຸຣະດະຊີ)»

Verse 40

शुक्लायां चैत्रमासे तु स्नानं तत्र समाचरेत् । सांनिध्याद्देवदेवस्य गंगायाश्च नृपोत्तम

«ໃນຂ້າງຂາວຂອງເດືອນ ໄຈຕຣະ ຈົ່ງປະພຶດການອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ, ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ—ເນື່ອງຈາກມີສະຖິດຢູ່ຂອງ ພຣະເທວະເທວ (ພຣະສິວະ) ແລະ ຄົງຄາ»

Verse 41

यत्र संक्षयमायाति सर्वं तत्राशुभं कृतम् । तत्र यो वृषभं दद्याद्ब्राह्मणाय नृपोत्तम । तद्रोमसंख्ययास्वर्गे स पुमान्वसति ध्रुवम्

«ບ່ອນທີ່ກຳຈັດໄດ້ທຸກກຳຊົ່ວທີ່ເຄີຍເຮັດ, ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ—ຜູ້ໃດທີ່ມອບງົວຜູ້ໃຫ້ແກ່ພຣາຫມະນະທີ່ນັ້ນ, ຜູ້ນັ້ນຈະຢູ່ໃນສະຫວັນແນ່ນອນ ຕາມຈຳນວນຂົນໃນກາຍຂອງງົວນັ້ນ.»