Adhyaya 33

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततः पार्थेश्वरं गच्छेदेवं पातकनाशनम् । यं दृष्ट्वा मानवः सम्यङ्मुच्यते सर्वपातकैः

ພຸລັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ຫຼັງຈາກນັ້ນຄວນໄປຫາ ພາຣເທສະວະຣະ ຜູ້ທຳລາຍບາບ; ເພີງແຕ່ໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ມະນຸດກໍຖືກປົດປ່ອຍຈາກບາບທັງປວງຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 2

पार्थानाम्न्यभवत्साध्वी देवलस्य प्रिया सती । तया पूर्वं तपस्तप्तं तत्र स्थाने महीपते

ມີນາງຜູ້ດີງາມຊື່ ພາຣຖາ ເປັນພັນລະຍາຜູ້ຮັກແລະສັດຊື່ຂອງ ເທວະລະ. ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນແຫຼະ ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ, ນາງເຄີຍບຳເນັດຕະປະ (ຕະປັດ) ມາກ່ອນ।

Verse 3

सा पूर्वमभवद्वंध्या ऋषिपत्नी यशस्विनी । वैराग्यं परमं गत्वा ततश्चैवार्बुदं गता

ແຕ່ກ່ອນ ນາງເປັນພັນລະຍາຂອງລຶສີຜູ້ມີກຽດສຽງ ແຕ່ເປັນຜູ້ບໍ່ມີບຸດ. ເມື່ອໄດ້ບັນລຸ ໄວຣາຄະຍະ ອັນສູງສຸດ (ຄວາມຄາຍຄວາມຍຶດຕິດ) ແລ້ວ ນາງຈຶ່ງໄປຫາ ອາຣບຸດາ.

Verse 4

वायुभक्षा निराहारा समचित्ताऽसने स्थिता । ततो वर्षसहस्रांते भक्त्या तस्या महीपते

ນາງດຳລົງຊີວິດດ້ວຍລົມເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ຮັບປະທານອາຫານ ແລະມີຈິດໃຈສະເໝີສະຫງົບ ນັ່ງຢູ່ໃນອາສະນະຂອງນາງ. ເມື່ອຄົບພັນປີ ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ, ໂດຍພຣະສັດທາຂອງນາງ…

Verse 5

उद्भिद्य धरणीपृष्ठं सहसा लिंगमुत्थितम् । एतस्मिन्नेव काले तु वागुवाचाशरीरिणी

ລິງຄະໄດ້ພຸ້ງທະລຸຜິວແຜ່ນດິນ ແລະເກີດຂຶ້ນຢ່າງກະທັນຫັນ. ໃນເວລານັ້ນເອງ ມີສຽງອັນບໍ່ມີຮ່າງກາຍໄດ້ເວົ້າຂຶ້ນ.

Verse 6

पूजयैतन्महाभागे शिवलिंगं सुपावनम् । त्वद्भक्त्या धरणीपृष्ठान्निःसृतं कामदं महत्

“ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ຈົ່ງບູຊາລິງຄະພຣະສິວະອັນບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງນີ້. ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມພັກດີຂອງເຈົ້າ ມັນໄດ້ຜຸດອອກຈາກຜິວແຜ່ນດິນ—ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະໃຫ້ສົມປາດຖະນາ.”

Verse 7

यो यं काममभिध्यायन्पूजयिष्यति मानवः । अन्योपि तदभिप्रेतं प्राप्स्यते नात्र संशयः

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ຄິດປາດຖະນາສິ່ງໃດໃນໃຈ ແລ້ວບູຊາດ້ວຍຈິດນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຕາມທີ່ປາດຖະນາ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 8

पार्थेश्वराख्यमेतद्धि लोके ख्यातिं गमिष्यति । एवमुक्त्वा ततो वाणी विरराम महीपते

“ແທ້ຈິງແລ້ວ ນີ້ຈະໂດງດັງໃນໂລກ ໃນນາມ ‘ປາຣເທສະວະຣະ’.” ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ສຽງທິບນັ້ນກໍສງົບລົງ.

Verse 9

ततः सा विस्मयाविष्टा पूजयामास तत्तदा । ततः पुत्रशतं प्राप्तं दिव्यं वंशधरं तथा

ຕໍ່ມາ ນາງຖືກຄວາມພິສົດປະຫລາດຄອບງຳ ແລະໄດ້ບູຊາມັນໃນເວລານັ້ນເອງ. ຕໍ່ມານາງໄດ້ຮັບບຸດໜຶ່ງຮ້ອຍຄົນ ມີຄຸນທິບ ແລະເໝາະສົມເປັນຜູ້ສືບສາຍວົງສານ.

Verse 10

ततः प्रभृति तल्लिंगं विख्यातं धरणीतले । तत्रास्ति निर्मलं तोयं गिरिगह्वरनिःसृतम्

ນັບແຕ່ນັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ລິງຄະນັ້ນໄດ້ໂດ່ງດັງໃນແຜ່ນດິນ. ທີ່ນັ້ນຍັງມີນ້ຳບໍລິສຸດ ໄຫຼອອກຈາກຖ້ຳໃນພູ.

Verse 11

तत्र स्नात्वा नरः सम्यग्यस्तं पश्यति भावतः । न स पश्यति संसारे दुःखं संतानसंभवम्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະເບິ່ງພຣະອົງດ້ວຍສັດທາແທ້ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ປະສົບທຸກຂ໌ໃນໂລກ ອັນເກີດຈາກການຂາດລູກ.

Verse 12

शुक्लपक्षे चतुर्द्दश्यां जागरं तस्य चाग्रतः । यः करोति निराहारः स पुत्रं लभते धुवम्

ໃນວັນຈັດຕຸຣະທະສີ ຂອງຂ້າງເດືອນສວ່າງ ຜູ້ໃດຖືສິນຕື່ນຍາມຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ ໂດຍອົດອາຫານ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບຸດແນ່ນອນ.

Verse 13

पिंडनिर्वापणं तत्र यः करोति समाहितः । तस्य पुत्रत्वमायाति पितरस्तत्प्रसादतः

ຜູ້ໃດທຳພິທີຖວາຍປິນດະ (piṇḍa) ຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍໃຈຈົ່ງຈໍ່ ໂດຍພຣະຄຸນແຫ່ງກຳນັ້ນ ພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ຈະປະທານໃຫ້ຜູ້ນັ້ນມີລູກຫຼານ.

Verse 33

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखंडे पार्थेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयस्त्रिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບບົດທີ 33 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງ ປາຣເທສະວະຣະ» ໃນອາຣບຸດະຂັນດະ (ພາກທີ 3) ພາຍໃນປຣະພາສະຂັນດະ (ພາກທີ 7) ຂອງ ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ໃນເອກາຊີຕິ-ສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ.