Adhyaya 32

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । महाविनायकं गच्छेत्ततः पार्थिवसत्तम । यस्मिन्दृष्टे नृणां सद्यो निर्विघ्नत्वं प्रजायते

ພຸລັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ຄວນໄປຫາ «ມະຫາວິນາຍະກະ»; ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ມະນຸດຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມປອດຈາກອຸປະສັກໃນທັນທີ.

Verse 2

ययातिरुवाच । कथं महत्त्वमगमत्पूर्वं तत्र विनायकः । कस्मिन्काले द्विजश्रेष्ठ सर्वं विस्तरतो वद

ຢະຍາຕິ ກ່າວວ່າ: ວິນາຍະກະທີ່ນັ້ນ ໃນອະດີດໄດ້ບັນລຸຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ແນວໃດ? ໃນເວລາໃດ ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ລະອຽດທັງໝົດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 3

पुलस्त्य उवाच । पुरोद्वर्त्तनजं लेपं गृहीत्वा नृप पार्वती । विनोदार्थं चकाराथ बालकं सुकुमारकम्

ພຸລັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພະຣາຊາ, ພາຣະວະຕີໄດ້ນໍາເອົາຂີ້ລະເລີຍທີ່ເກີດຈາກການຖູລູບກາຍ (ອຸດວັດຕະນະ) ແລ້ວເພື່ອຄວາມສະໜຸກ ນາງປັ້ນເປັນເດັກຊາຍນ້ອຍຜູ້ອ່ອນນຸ່ມລະອຽດອ່ອນ।

Verse 4

लेपाभावाच्छिरोहीनं शेषांगावयवं नृप । यथोक्तं निर्मयित्वा तं स्कन्दं वाक्यमथाब्रवीत्

ໂອ ພະຣາຊາ, ເນື່ອງຈາກຂີ້ລະເລີຍບໍ່ພໍ ນາງຈຶ່ງປັ້ນໃຫ້ບໍ່ມີຫົວ ແຕ່ມີອະວະຍະວະທີ່ເຫຼືອຄົບຕາມສ່ວນ. ເມື່ອປັ້ນສໍາເລັດຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ ນາງຈຶ່ງເວົ້າຖ້ອຍຄໍາແກ່ສະກັນດະ।

Verse 5

लेपमानय भद्रं ते शिरोऽर्थं स्कन्द सत्वरम् । येनायं पुत्रको मे स्याद्भ्राता ते परदुर्जयः

“ສະກັນດະ ເອີຍ, ຜູ້ເປັນມົງຄຸນແກ່ເຈົ້າ, ຈົ່ງນໍາຂີ້ລະເລີຍມາໄວໆ ເພື່ອເຮັດຫົວ; ໂດຍວິທີນີ້ ຜູ້ນ້ອຍນີ້ຈະເປັນບຸດຂອງຂ້າ ແລະເປັນນ້ອງຂອງເຈົ້າ ຜູ້ບໍ່ອາດຖືກສັດຕູພິຊິດໄດ້.”

Verse 6

ततो गौरीसमादेशाल्लेपालब्धौ नृपोत्तम । मत्तं गजवरं दृष्ट्वा शिरस्तस्य समानयत्

ຕໍ່ມາ ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງເທວີໂກຣີ, ເມື່ອໄດ້ຂີ້ລະເລີຍແລ້ວ, ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ເຫັນຊ້າງຍອດທີ່ກໍາລັງເມົາມັນ (ໃນລະດູມັດ) ກໍນໍາຫົວຂອງມັນມາ।

Verse 7

तस्मिन्नियोजयामास गात्रे लेपसमुद्भवे । महद्धीदं शिरो भावि पुत्र कस्मात्त्वयाऽहृतम्

ນາງໄດ້ນໍາຫົວນັ້ນໄປປະກອບໃສ່ກາຍທີ່ເກີດຈາກຂີ້ລະເລີຍ. “ລູກເອີຍ, ຫົວນີ້ໃຫຍ່ຫຼາຍແທ້—ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງນໍາມາແບບນີ້?”

Verse 8

ब्रुवंत्याश्चापि पार्वत्या मा मेति च मुहुर्मुहुः । न्यस्ते शिरसि तद्गात्रे दैवयोगान्नराधिप

ແມ່ນແຕ່ນາງປາຣະວະຕີເວົ້າຊ້ຳໆວ່າ «ຢ່າ, ຢ່າ» ເມື່ອນຳສີສະວາງລົງໃສ່ກາຍນັ້ນ—ດ້ວຍການປະກອບຂອງພຣະພອນອັນລຶກລັບ, ໂອ ພຣະຣາຊາ—

Verse 9

विशेषान्नायकत्वं च गात्रेभ्यः समजायत । बालकप्रतिमं कान्तं सर्वलक्षणलक्षितम्

ແລະໂດຍຜົນອັນພິເສດ ຄວາມເປັນຜູ້ນຳກໍເກີດຂຶ້ນຈາກອະວະຍະວະເຫຼົ່ານັ້ນ; ພຣະອົງປາກົດດັ່ງເດັກນ້ອຍຜູ້ນ່າຮັກ ມີລັກສະນະມົງຄຸນຄົບຖ້ວນ.

Verse 10

त्रिगंभीरं चतुर्हस्तं सप्तरक्तं महीपते । षडुन्नतं पञ्चदीर्घं पश्चसूक्ष्मं सुसुन्दरम्

ໂອ ພຣະຣາຊາ, (ຮູບກາຍນັ້ນ) ລຶກລ້ຳສາມປະການ, ມີສີ່ພຣະຫັດ, ແດງເຈັດປະການ; ມີຈຸດນູນສູງຫົກ, ຄວາມຍາວຫ້າ, ຄວາມລະອຽດຫ້າ—ງາມຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້.

Verse 11

त्रिविस्तीर्णं महाराज दृष्ट्वा गौरी सुविस्मिता । सजीवं कारयामास स्वशक्त्या शक्तिरूपिणी

ໂອ ພຣະມະຫາຣາຊາ, ເມື່ອເຫັນພຣະອົງກວ້າງສາມປະການ ນາງເກົາຣີກໍປະຫລາດໃຈຢ່າງຍິ່ງ; ດ້ວຍພະລັງຂອງນາງເອງ—ນາງຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງສັກຕິ—ນາງໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະອົງມີຊີວິດ.

Verse 12

स सजीवः कृतो देव्या समुत्तस्थौ च तत्क्षणात् । आदेशं याचयामास विनयानतकन्धरः

ເມື່ອຖືກເທວີເຮັດໃຫ້ມີຊີວິດ ພຣະອົງກໍລຸກຂຶ້ນໃນທັນທີ; ແລະດ້ວຍຄໍກົ້ມລົງດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ພຣະອົງໄດ້ຂໍພຣະບັນຊາຂອງນາງ.

Verse 13

तं दृष्ट्वा चाद्भुताकारं प्रोक्त्वा पुत्रं मुहुर्मुहुः । शंभोः सकाशमनयत्प्रहृष्टेनान्तरात्मना

ເມື່ອນາງເຫັນຮູບອັນອັດສະຈັນນັ້ນ ນາງເອີ້ນລາວວ່າ «ລູກ» ຊ້ຳໆ ແລະນຳລາວເຂົ້າໄປສູ່ພຣະສຳພູ (Śambhu) ດ້ວຍໃຈພາຍໃນອັນປິຕິຍິນດີ।

Verse 14

ततोऽब्रवीत्सुतं देव ममैव गात्रलेपजम् । देहि देव वरानित्थं महत्त्वं येन गच्छति

ແລ້ວນາງກ່າວຕໍ່ພຣະເທວະວ່າ: «ລູກນີ້ເກີດຈາກນ້ຳມັນຊະໂລມທີ່ຂ້າພະເຈົ້າທາຈາກກາຍຂອງຕົນ. ໂອ ພຣະເທວະ, ຂໍຈົ່ງປະທານພອນໃຫ້ເຂົາ ເພື່ອໃຫ້ເຂົາໄດ້ຮອດຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່»।

Verse 15

श्रीभगवानुवाच । शरीरस्थं शिरो मुख्यं यस्मात्पर्वतनन्दिनि । महत्त्विदं शिरः प्रोक्तं त्वया स्कन्देन योजितम्

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກກ່າວວ່າ: «ເນື່ອງຈາກຫົວເປັນສ່ວນສູງສຸດໃນກາຍ, ໂອ ທິດາແຫ່ງພູ (Parvatanandinī), ຫົວນີ້ຈຶ່ງຖືກປະກາດວ່າຍິ່ງໃຫຍ່; ແລະມັນຖືກເຈົ້າປະກອບຕິດໄວ້ຮ່ວມກັບສະກັນດະ (Skanda)»។

Verse 16

विशेषान्नायकत्वं च गात्रे चास्य यतः स्थितम् । महाविनायको ह्येष तस्मान्नाम्ना भविष्यति

«ແລະເນື່ອງຈາກຄວາມເປັນຜູ້ນຳອັນພິເສດ ຕັ້ງຢູ່ໃນອະວະຍະວະ ແລະສະພາບຂອງເຂົາເອງ, ເຂົາຈຶ່ງຈະຖືກເອີ້ນວ່າ ມະຫາວິນາຍະກະ (Mahāvināyaka)»។

Verse 17

गणानां चैव सर्वेषामाधिपत्यं नगात्मजे । अस्य दत्तं मया यस्माद्भविष्यति गणाधिपः

«ແລະເຫນືອກວ່ານັ້ນ ເຫນືອກວ່າບັນດາຄະນະ (Gaṇa) ທັງປວງ, ໂອ ທິດາແຫ່ງພູ, ອຳນາດອະທິປະໄຕໄດ້ຖືກຂ້າພະເຈົ້າປະທານໃຫ້ເຂົາ; ດັ່ງນັ້ນເຂົາຈະເປັນ ຄະນາທິປະ (Gaṇādhipa) — ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄະນະ»។

Verse 18

सर्वकार्येषु ये मर्त्याः पूर्वमेनं गणाधिपम् । स्मरिष्यंति न वै तेषां कार्यहानिर्भविष्यति

ໃນກິດຈະການທຸກຢ່າງ ມະນຸດຜູ້ໃດທີ່ລະລຶກກ່ອນເຖິງພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄະນະ (ຄະນາທິປະຕິ) ນີ້ ງານຂອງເຂົາຈະບໍ່ມີຄວາມລົ້ມເຫຼວ ຫຼືການສູນເສຍເລີຍ।

Verse 19

ततोऽस्य प्रददौ स्कन्दः प्रक्रीडार्थं कुठारकम् । तदेव चायुधं तस्य सुप्रियं हि सदाऽभवत्

ຕໍ່ມາ ພຣະສະກັນດະໄດ້ປະທານຂວານນ້ອຍໜຶ່ງເປັນຂອງຫຼິ້ນ; ແລະອາວຸດນັ້ນເອງກໍເປັນອາວຸດທີ່ລາວຮັກຍິ່ງຕະຫຼອດໄປ।

Verse 20

ततो गौरी ददौ भोज्यपात्रं मोदकपूरितम् । पुत्रस्नेहात्स तत्प्राप्य लास्यमेवं तदाऽकरोत्

ຕໍ່ມາ ພຣະເກົາຣີໄດ້ປະທານຖ້ວຍອາຫານທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍໂມດະກະ; ດ້ວຍຄວາມຮັກຂອງແມ່ ເມື່ອໄດ້ຮັບແລ້ວ ລາວກໍເຮັດລີລາການຟ້ອນຫຼິ້ນໃນຂະນະນັ້ນ।

Verse 21

तस्य भक्ष्यस्य गन्धेन निष्क्रान्तो मूषको बिलात् । भक्षणाच्चामरो जातस्तस्य वाह्यो व्यजायत

ດ້ວຍກິ່ນຫອມຂອງຂອງຫວານນັ້ນ ໜູໜຶ່ງໄດ້ອອກຈາກຮູ. ແລະເມື່ອກິນມັນແລ້ວ ມັນກໍກາຍເປັນຜູ້ວ່ອງໄວ; ດັ່ງນັ້ນມັນຈຶ່ງເກີດເປັນພາຫະນະ (ພາຫະ) ຂອງພຣະອົງ।

Verse 22

पुलस्त्य उवाच । महाविनायको ह्येवं तत्र जातो मही पते । तस्मिन्दृष्टे च यत्पुण्यं तत्त्वमेकमनाः शृणु

ພຸລັສຕະຍະໄດ້ກ່າວວ່າ: “ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ມະຫາວິນາຍະກະໄດ້ເກີດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈທີ່ມຸ່ງໝັ້ນອັນດຽວ ຖຶງບຸນກຸສົນທີ່ເກີດຈາກການໄດ້ເຫັນພຣະອົງ.”

Verse 23

बाल्ये वयसि यत्पापं वार्द्धके यौवनेऽपि यत् । करोति मानवो राजंस्तस्मात्पापात्प्रमुच्यते

ໂອ ພະຣາຊາ, ບາບໃດທີ່ມະນຸດເຮັດໃນວັຍເດັກ, ວັຍໜຸ່ມ ຫຼືແມ່ນໃນວັຍເຖົ້າ ກໍຖືກປົດປ່ອຍຈາກບາບນັ້ນ ໂດຍການພົບພາອັນສັກສິດນີ້।

Verse 24

माघमासे सिते पक्षे चतुर्थ्यां समुपोषितः । यस्तं पश्यति वाग्ग्मी स सर्वज्ञश्च प्रजायते । तस्याग्रे सुमहत्कुण्डं स्वच्छोदकपूरितम्

ໃນເດືອນມາຄະ, ໃນຂ້າງຂຶ້ນ (ສິຕະປັກ), ໃນວັນຈັນທຣະທີ 4 (ຈະຕຸຣະທີ), ຜູ້ໃດອົບພົດອົດອາຫານຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລ້ວໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ມີວາຈາໄພເລາະ ແລະໄດ້ປັນຍາຮູ້ທົ່ວ. ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງມີສະຫຼອງນ້ຳໃຫຍ່ຫຼາຍ ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳໃສສະອາດ।

Verse 25

तत्र स्नात्वा नरो भक्त्या यः पश्यति विनायकम् । तस्यान्वयेऽपि सर्वज्ञा जायन्ते मानवा नृप

ໂອ ພະຣາຊາ, ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລ້ວເບິ່ງພຣະວິນາຍະກະ (ພຣະຄະເນດ) ດ້ວຍສັດທາ, ໃນສາຍຕະກູນຂອງຜູ້ນັ້ນເອງ ຈະມີມະນຸດຜູ້ຮູ້ທົ່ວເກີດຂຶ້ນ, ໂອ ນະຣະປະ.

Verse 26

गणानां त्वेति मंत्रेण कृत्वा वै त्रिः प्रदक्षिणम् । यस्तं पश्यति राजेन्द्र दुरितं न स पश्यति

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ໃດສວດມົນທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «gaṇānāṃ tvā…» ແລ້ວເດີນວຽນຂວາສາມຮອບ ແລະໄດ້ເຫັນພຣະອົງ, ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ໄດ້ປະສົບຄວາມອັບປະລາດ ແລະຄວາມທຸກຍາກອີກ.

Verse 27

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तं प्रपश्येद्विनायकम् । य इच्छेत्सकलान्कामानिह लोके परत्र च

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດປາຖະໜາໃຫ້ຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງສຳເລັດ ໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກໜ້າ, ຄວນພາກພຽນທຸກວິທີ ເພື່ອສືບສວນ ແລະໄດ້ເຫັນພຣະວິນາຍະກະນັ້ນ.

Verse 28

गृहस्थोऽपि च यो भक्त्या स्मरेत्कार्य उपस्थिते । अविघ्नं तस्य तत्सर्वं संसिद्धिमुपगच्छति

ແມ່ນແຕ່ຄົນຄອບຄົວ ເມື່ອວຽກງານເກີດຂຶ້ນ ແລ້ວລະລຶກພຣະວິນາຍະກະດ້ວຍສັດທາ—ທຸກສິ່ງຈະດໍາເນີນໄປໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກ ແລະບັນລຸຄວາມສໍາເລັດສົມບູນ।

Verse 29

प्रातरुत्थाय यो मर्त्यः स्मरेद्देवं विनायकम् । तस्य तद्दिनजातानि सिद्धिं कृत्यानि यांति हि

ຜູ້ໃດຕື່ນຂຶ້ນໃນຕອນເຊົ້າ ແລ້ວລະລຶກພຣະເທວະວິນາຍະກະ—ວຽກງານທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນວັນນັ້ນ ຈະໄປສູ່ຄວາມສໍາເລັດແກ່ຜູ້ນັ້ນແທ້ໆ।

Verse 30

विवाहे कलहे युद्धे प्रस्थाने कृषिकर्मणि । प्रवेशे च स्मरेद्यस्तु भक्तिपूर्वं विनायकम् । तस्य तद्वांछितं सर्वं प्रसादात्तस्य सिद्ध्यति

ໃນການແຕ່ງງານ, ໃນການຖຽງທະເລາະ, ໃນສົງຄາມ, ໃນການເດີນທາງ, ໃນວຽກກະສິກໍາ, ແລະໃນການເຂົ້າສູ່ສະຖານທີ່—ຜູ້ໃດລະລຶກພຣະວິນາຍະກະດ້ວຍສັດທາ, ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ທຸກສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາຈະສໍາເລັດທັງໝົດ।

Verse 31

महाविनायकीं शांतिं यः करोति समाहितः । न तं प्रेता ग्रहा रोगाः पीडयंति विनायकाः

ຜູ້ໃດດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງໝັ້ນ ປະກອບພິທີສັນຕິ “ມະຫາວິນາຍະກີ” ແລ້ວ, ພວກເປຣຕາ, ອິດທິພົນດາວຮ້າຍ, ແລະໂລກໄພ ຈະບໍ່ອາດທໍາຮ້າຍຜູ້ນັ້ນໄດ້।

Verse 32

ययातिरुवाच । महावैनायिकीं शांतिं वद मे मुनिसत्तम । के मंत्राः किं विधानं च परं कौतूहलं हि मे

ຍະຍາຕິກ່າວວ່າ: ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ, ຂໍທ່ານຈົ່ງບອກຂ້ອຍເຖິງພິທີສັນຕິອັນຍິ່ງໃຫຍ່ “ວິນາຍະກີ”. ມີມັນຕຣາໃດໃຊ້ ແລະວິທີປະຕິບັດແນວໃດ? ເພາະຂ້ອຍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 33

पुलस्त्य उवाच । शुक्लपक्षे शुभे वारे नक्षत्रे दोषवर्जिते । श्रेष्ठचंद्रबले शांतिं गणेशस्य समाचरेत्

ພຸລັດສະຕະກ່າວວ່າ: ໃນຄື່ງເດືອນຂ້າງຂາວ ໃນວັນມົງຄຸນ ພາຍໃຕ້ນັກສັດທີ່ບໍ່ມີໂທດ ແລະເມື່ອພະຈັນມີກຳລັງດີຍິ່ງ—ຄວນປະກອບພິທີສັນຕິແກ່ພຣະຄະເນຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 34

पूर्वोत्तरे समे देशे कृत्वा वेदिं च मंडपम् । मध्ये चाष्टदलं पद्मं गृह्यसूत्रं प्रयोजयेत्

ໃນສະຖານທີ່ຮາບພຽງທາງອີສານ ຄວນສ້າງເວທີ ແລະມັນດະປະ; ແລ້ວໃນກາງ ຈັດວາງດອກບົວແປດກີບ ໂດຍນຳໃຊ້ຂັ້ນຕອນຕາມຄູ່ມື ຄຣິຫຍະສູດຣະ।

Verse 35

इन्द्रादिलोकपालांश्च दिक्षु सर्वासु भूपते । गणेशपूर्विकाश्चापि मातरश्च विशेषतः

ໂອ ພະຣາຊາ, ໃນທິດທັງປວງ ຄວນເຊີນແລະບູຊາ ພຣະອິນທຣາ ແລະໂລກະປາລະອື່ນໆ; ແລະໂດຍພິເສດ ຄວນບູຊາບັນດາແມ່ພຣະ (ມາຕຣິກາ) ໂດຍເລີ່ມຈາກພຣະຄະເນຊາ ເປັນອົງນຳໃນການຂັດຂວາງອຸປະສັກ।

Verse 36

गंधपुष्पोपहारैश्च यथोक्तैर्बलिविस्तरैः । श्वेतवस्त्रयुगच्छन्नं कलशं जलपूरितम्

ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາທັງກິ່ນຫອມ ແລະດອກໄມ້ ພ້ອມການກະຈາຍບາລິຕາມທີ່ກ່າວໄວ້—ໃຫ້ຕຽມກະລະຊະ (kalaśa) ເຕັມນ້ຳ ແລະຄຸ້ມດ້ວຍຜ້າຂາວຄູ່ໜຶ່ງ।

Verse 37

तस्यैव पूर्वदिग्भागे सहिरण्यं फलान्वितम्

ໃນສ່ວນທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງນັ້ນ ໃຫ້ວາງມັນຄຽງກັບຄຳ ແລະມີໝາກໄມ້ປະກອບຄູ່ກັນ।

Verse 39

विनायकं समुद्दिश्य पुरः कुण्डे करात्मके । चतुरस्रे योनियुते मेखलाभिर्विभूषिते

ເມື່ອອຸທິດພິທີແດ່ ວິນາຍະກະ ຈົ່ງປະກອບໃນຫຼຸມໄຟທີ່ຕັ້ງຢູ່ດ້ານໜ້າ ສ້າງຕາມມາດຕາຖືກຕ້ອງ ເປັນຮູບສີ່ຫຼ່ຽມ ມີຖານຍົນີ ແລະປະດັບດ້ວຍເສັ້ນເມຂະລາລ້ອມຮອບ។

Verse 40

मधुदूर्वाक्षतैहोमैर्ग्रहहोमादनंतरम् । गणानां त्वेति मंत्रेण दशसाहस्रिकस्तथा

ຫຼັງຈາກກຣະຫະໂຮມະແລ້ວ ຈົ່ງຖວາຍໂຮມະດ້ວຍນ້ຳເຜິ້ງ ຫຍ້າດູຣວາ ແລະອັກຊະຕະ (ເຂົ້າບໍ່ແຕກ). ແລ້ວຈຶ່ງໃຊ້ມົນຕຣາ «gaṇānāṃ tvā…» ປະກອບການນັບສິບພັນຄັ້ງ ເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 41

कार्यो वै पार्थिवश्रेष्ठ कार्यश्चोदङ्मुखैर्द्विजैः । चतुर्भिश्चतुरै राजन्पीतवस्त्रानुलेपनैः

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ພິທີນີ້ຄວນປະກອບແທ້ ແລະໃຫ້ພຣາຫມະນະຫັນໜ້າໄປທາງເໜືອເຮັດ; ມີ 4 ຄົນ ຊໍານານໃນພິທີ ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ແລະທາເຄື່ອງຫອມສີເຫຼືອງ.

Verse 42

पीतांबरधरैश्चैव धृतहेमांगुलीयकैः । ततो होमावसाने तु यजमानं नृपोत्तम

ແລະພວກເຂົາຈົ່ງນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ພ້ອມສວມແຫວນຄໍາທີ່ນິ້ວມື. ແລ້ວເມື່ອໂຮມະສິ້ນສຸດ ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, (ພວກເຂົາຈຶ່ງເຂົ້າດູແລ) ຜູ້ບູຊາ (ຍະຊະມານະ)…

Verse 43

मृगचर्मोपरिस्थं च मंत्रैरेभिर्विधानतः । स्नापयेत्प्राङ्मुखं शांतं शुक्लवस्त्रावगुंठितम्

ໃຫ້ຜູ້ບູຊານັ່ງເທິງໜັງກວາງ ແລະຕາມວິທີການດ້ວຍມົນຕຣາເຫຼົ່ານີ້ ຈົ່ງອາບນ້ຳໃຫ້ຍະຊະມານະຜູ້ສະງົບ ຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ແລະຄຸ້ມກາຍດ້ວຍຜ້າສີຂາວ.

Verse 44

इमं मे गंगे यमुने पंचनद्यः सुपुष्करे । श्रीसूक्तसहितं विष्णोः पावमानं वृषाकपिम्

(ສວດ) «Imaṃ me» — ໂອ ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ, ໂອ ແມ່ນ້ຳຢະມຸນາ, ໂອ ແມ່ນ້ຳຫ້າສາຍ, ໂອ ສຸປຸສກະຣ — ພ້ອມກັບ «Śrī-sūkta»; ແລະຈົ່ງສວດບົດ «Pāvamāna» ຂອງພຣະວິສນຸ ແລະບົດ «Vṛṣākapi» ດ້ວຍ.

Verse 45

सम्यगुच्चार्य विघ्नानां ततो नाशं प्रपद्यते । ग्रहाः सौम्यत्वमायांति भूता नश्यंति तत्क्षणात्

ເມື່ອອອກສຽງສວດໄດ້ຖືກຕ້ອງ ອຸປະສັກທັງຫຼາຍຍ່ອມຖືກທຳລາຍ; ດາວເຄາະທັງປວງກາຍເປັນອ່ອນໂຍນ ແລະວິນຍານຮ້າຍຫາຍໄປໃນທັນທີ.

Verse 46

आधयो व्याधयो रौद्रा दुष्टरोगा ज्वरादयः । प्रणश्यंति द्रुतं सर्वे तथोत्पाताः सुदारुणाः

ຄວາມທຸກໃຈ ແລະໂລກພະຍາດໃນກາຍ—ໂລກຮ້າຍຮຸນແຮງ, ໂລກຊົ່ວ, ໄຂ້ ແລະອື່ນໆ—ລ້ວນຖືກທຳລາຍໄປຢ່າງວ່ອງໄວ; ແລະລາງຮ້າຍກັບໄພພິບັດອັນນ່າຢ້ານກໍຖືກຂັບໄລ່ເຊັ່ນກັນ.

Verse 47

एतत्ते सर्वमाख्यातं यन्मां त्वं परिपृच्छसि । विनायकस्य माहात्म्यं महत्त्वं शांतिकं तथा

ທັງໝົດນີ້ ຂ້າໄດ້ບອກແກ່ເຈົ້າຢ່າງຄົບຖ້ວນ—ຕາມທີ່ເຈົ້າຖາມຂ້າ: ພຣະສະຫງ່າລາສີຂອງວິນາຍະກະ, ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ, ແລະພະລັງໃນການປະທານ śānti (ຄວາມສະງົບສັນຕິ) ດ້ວຍ.

Verse 48

यश्च कीर्त्तयते सम्यक्चतुर्थ्यां सुसमाहितः । शृणोति वा नृपश्रेष्ठ तस्याऽविघ्नं सदा भवेत्

ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ມີຈິດຕັ້ງໝັ້ນ ສວດບົດນີ້ໃຫ້ຖືກຕ້ອງໃນວັນ Caturthī (ວັນຈັນທຣາຄະຕິວັນທີ 4) — ຫຼືແມ່ນແຕ່ຟັງ, ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ — ຜູ້ນັ້ນຈະມີຄວາມປອດຈາກອຸປະສັກຢູ່ເສມອ.

Verse 49

यंयं काममभिध्यायन्यजेच्चेदं समाहितः । तत्तदाप्नोति नूनं च गणनाथप्रसादतः

ບຸກຄົນໃດຄິດປາດຖະໜາສິ່ງໃດ ແລ້ວບູຊານີ້ດ້ວຍຈິດຕັ້ງມັ່ນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນແນ່ນອນ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ພຣະຄະນະນາຖ (ອົງຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄະນະ)។