Adhyaya 18

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ यमतीर्थमनुत्तमम् । मोचकं नरकेभ्यश्च प्राणिनां पापनाशनम्

ພຸລັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ ຄວນໄປຫາ ຍະມະຕີຣຖະ ອັນສູງສຸດ ຜູ້ປົດປ່ອຍສັດທັງຫຼາຍຈາກນະລົກ ແລະທຳລາຍບາບຂອງຜູ້ມີຊີວິດ।

Verse 2

पुरा चित्रांगदो नाम राजा परमलोभवान् । न तेन सुकृतं किंचित्कृतं पार्थिवसत्तम

“ໃນກ່ອນການມີ ກະສັດນາມ ຈິດຣາງກະດະ ຜູ້ລະໂລບຢ່າງຫນັກ. ໂອ ຜູ້ປົກຄອງຜູ້ປະເສີດ ລາວບໍ່ເຄີຍກະທຳກຸສົນໃດໆ ເລີຍ.”

Verse 3

अतीव निष्ठुरो दुष्टो देवब्राह्मणपीडकः । परदारहरो नित्यं परवित्तहरस्तथा

ລາວໂຫດຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ ແລະຊົ່ວຊ້າ: ເປັນຜູ້ບີບຄັ້ນຜູ້ນັບຖືເທວະ ແລະພຣາຫມັນ; ລະເມີດພັນລະຍາຂອງຜູ້ອື່ນເປັນນິດ ແລະລັກຊັບຂອງຜູ້ອື່ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 4

सत्यशौचविहीनस्तु मायामत्सरसंयुतः । स कदाचिन्मृगयासक्त आरूढोऽर्बुदपर्वते

ລາວຂາດຄວາມສັດຈິງ ແລະຄວາມບໍລິສຸດ ມີເລ່ຫຼ່ຽມ ແລະຄວາມອິດສາ. ຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອຫຼົງໃນການລ່າສັດ ລາວໄດ້ຂຶ້ນໄປຍັງພູອາຣບຸດະ।

Verse 6

पद्मिनीभिः समाकीर्णो ग्राहनक्रझषाकुलः । नानापक्षिसमायुक्तो मनोहारी सुविस्तरः

ທີ່ນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍສະລອງດອກບົວ ແອອັດດ້ວຍຈະລະເຂ້, ນະຄະຣະ ແລະຝູງປາ; ມີນົກນານາຊະນິດມາຮ່ວມກັນ—ງາມຈັບໃຈ ແລະກວ້າງໃຫຍ່ຫຼາຍ।

Verse 7

तृषार्तः संप्रविष्टः स तस्मिन्नेव जलाशये । ग्राहेण तत्क्षणाद्धृत्वा भक्षितो नृपसत्तम

ຖືກຄວາມຫິວນ້ຳທຸກທໍລະມານ ລາວເຂົ້າໄປໃນຫນອງນ້ຳນັ້ນ; ໃນພິບຕາດຽວ ຈະເຂ້ກໍຈັບໄວ້ ແລະກິນເຂົາ—ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ।

Verse 8

तस्यार्थे नरका रौद्रा निर्मिताश्च यमेन च । यमदूतैस्ततः क्षिप्तः स नीत्वा पापकृत्तमः

ເພາະເຂົານັ້ນ ຍະມະຣາຊາໄດ້ສ້າງນະລົກອັນນ່າຢ້ານ; ແລ້ວບັນດາຍະມະດູດໄດ້ໂຍນລົງ ແລະນຳພາຜູ້ກໍ່ບາບຮ້າຍທີ່ສຸດໄປ।

Verse 9

तस्य स्पर्शेन ते सर्वे नरकस्था सुखं गताः । ते दूता धर्मराजाय वृत्तांतं नरको द्भवम् । आचख्युर्विस्मयाविष्टा नरकस्थानां सुखोद्भवम्

ດ້ວຍການແຕະຕ້ອງຂອງເຂົາເທົ່ານັ້ນ ຜູ້ຢູ່ໃນນະລົກທັງປວງກໍໄດ້ຮັບຄວາມສຸກສະບາຍ. ບັນດາດູດຂອງຍະມະ ຜູ້ຕົກຕະລຶງ ໄດ້ລາຍງານແກ່ທັມມະຣາຊາ ເຖິງເຫດການປະຫລາດ—ວ່າຄວາມສຸກເກີດຂຶ້ນໃນຫມູ່ຜູ້ຢູ່ນະລົກ।

Verse 10

तदा वैवस्वतः प्राह भूमावस्त्यर्बुदाचलः । तत्र मेऽतिप्रियं तीर्थं यत्र तप्तं मया तपः

ແລ້ວໄວວັດສະວະຕະ (ຍະມະ) ກ່າວວ່າ: “ໃນໂລກມະນຸດມີພູອັຣບຸດ. ທີ່ນັ້ນມີຕີຣຖະອັນເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງຂ້າ, ບ່ອນທີ່ຂ້າເຄີຍບຳເນັດຕະປະສະຍາດ້ວຍຕົນເອງ.”

Verse 11

तत्रासौ मृत्युमापन्नो भात्यदस्त्विह कारणम् । तैरुक्तं सत्यमेतद्धि मृतोऽसावर्बुदाचले । ग्राहेण स धृतस्तत्र मृत्युं प्राप्तो नृपाधमः

“ທີ່ນັ້ນເຂົາໄດ້ພົບຄວາມຕາຍ—ນີ້ແຫຼະເຫດປັດໃນທີ່ນີ້.” ພວກເຂົາຕອບວ່າ: “ແທ້ແລ້ວ; ຊາຍນັ້ນຕາຍຢູ່ອັຣບຸດາຈະລະ. ທີ່ນັ້ນຈະເຂ້ຈັບເຂົາໄວ້ ແລະກະສັດຜູ້ຊົ່ວຊ້າທີ່ສຸດນັ້ນໄດ້ຮັບຄວາມຕາຍ.”

Verse 12

यम उवाच । मुच्यतामाशु तेनायं नानेयाश्चापरे जनाः । ये मृता मम तीर्थे वै सर्वपातकनाशने

ພຣະຍະມະກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງປ່ອຍເຂົາໃນທັນທີ ເນື່ອງດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງທີ່ທິຣຖະນີ້; ແລະຢ່ານຳຜູ້ອື່ນໆໄປຮັບໂທດ ຜູ້ໃດຕາຍໃນທີ່ທິຣຖະຂອງເຮົາ—ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ»។

Verse 13

ततस्तैः किंकरैर्मुक्तो यमवाक्यान्नृपोत्तम । त्रिविष्टपं मुदा प्राप्तः सेव्यमानोऽप्सरोगणैः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ຕາມພຣະວາຈາຂອງພຣະຍະມະ ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ໄດ້ປ່ອຍເຂົາ, ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ; ເຂົາໄດ້ເຂົ້າສູ່ສະຫວັນຕຣິວິສຕະປະດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະຖືກບໍລິການໂດຍຝູງອັບສະຣາທັງຫຼາຍ।

Verse 14

यस्तु भक्तिसमायुक्तः स्नानं तत्र समाचरेत् । स याति परमं स्थानं जरामरणवर्जितम्

ຜູ້ໃດມີພັກຕິອັນເຕັມປ່ຽມ ແລະປະກອບພິທີອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດສະຖານອັນສູງສຸດ ປາສະຈາກຄວາມແກ່ ແລະຄວາມຕາຍ।

Verse 15

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन स्नानं तत्र समाचरेत् । चैत्रशुक्लत्रयोदश्यां यत्र सिद्धिं गतो यमः

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນພາກພຽນທຸກປະການເພື່ອປະກອບພິທີອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ; ໂດຍສະເພາະໃນວັນທີ 13 ຂອງຂ້າງຂຶ້ນເດືອນໄຈຕຣະ, ໃນສະຖານທີ່ທີ່ພຣະຍະມະໄດ້ບັນລຸສິດທິ.

Verse 16

तस्मिन्नेव नरः सम्यक्छ्राद्धकृत्यं समाचरेत् । आकल्पं पितरस्तस्य स्वर्गे तिष्ठंति पार्थिव

ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນເອງ ຊາຍຄົນໜຶ່ງຄວນປະກອບພິທີສຣາດທະ (śrāddha) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ; ແລະບັນພະບຸລຸດຂອງເຂົາຈະດຳລົງຢູ່ໃນສະຫວັນຕະຫຼອດໜຶ່ງກັລປະ, ໂອ ພຣະຣາຊາ.

Verse 18

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खंडे तृतीयेऽर्बुदखण्डे यमतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टादशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບບົດທີ 18 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງ ຍະມະຕີຣຖະ» ໃນອະຣບຸດະຂັນດະທີ 3 ຂອງປະພາສະຂັນດະທີ 7 ໃນ ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ສຳຫິຕາ 81,000 ສະໂລກະ.

Verse 58

अटनात्स परिश्रांतः क्षुत्पिपासासमाकुलः । तेन तत्र ह्रदः प्राप्तः स्वच्छोदकप्रपूरितः

ເນື່ອງຈາກການເດີນທາງພະເລີນໄປ ລາວເມື່ອຍລ້າ ແລະຖືກຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍນ້ຳລົບກວນ. ແລ້ວລາວກໍໄດ້ໄປຮອດຫນອງນ້ຳໜຶ່ງທີ່ນັ້ນ ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳໃສສະອາດ.