Adhyaya 11

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ देवं कोटीश्वरं परम् । यं दृष्ट्वा मानवः सम्यक्परां सिद्धिमवाप्नुयात्

ພຸລັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຄວນໄປຫາເທວະສູງສຸດ ໂກຕີອີສະວະຣະ. ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນພຣະອົງດ້ວຍຄວາມຖືກຕ້ອງ ຈະບັນລຸສິດທິສູງສຸດ.

Verse 2

शृणु तत्राभवत्पूर्वं यदाश्चर्यं महीपते । दक्षिणस्या मुनिवराः कोटिसंख्याप्रमाणतः

ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ, ອັດສະຈັນທີ່ເຄີຍເກີດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນໃນການກ່ອນ: ບັນດາມຸນີຜູ້ປະເສີດຈາກທິດໃຕ້ ມາຊຸມນຸມເປັນຈໍານວນໂກຕິ.

Verse 3

अन्योऽन्यं स्पर्धया सर्वे हेलयाऽर्बुदमागताः । अहं पूर्वमहं पूर्वं प्रपश्याम्यचलेश्वरम्

ດ້ວຍການແຂ່ງຂັນກັນ ທຸກອົງພາກັນມາຮອດອັຣບຸດະ ດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນ ແລະຄວາມບໍ່ໃສ່ໃຈ, ພ້ອມກັບກ່າວວ່າ “ຂ້າກ່ອນ! ຂ້າກ່ອນ!” ເພື່ອຈະໄດ້ເຫັນອະຈະເລສະວະຣະ.

Verse 4

आगमिष्यति यः पश्चाद्ब्राह्मणः श्वा भविष्यति । पापीयान्भक्तिरहितः श्रद्धाहीनो भविष्यति

ຜູ້ໃດມາຮອດທີຫຼັງ—ແມ່ນແຕ່ເປັນພຣາຫມະນະກໍຕາມ—ຈະກາຍເປັນໝາ; ຈະເປັນຜູ້ບາບຫນັກຂຶ້ນ ບໍ່ມີພັກຕິ ແລະຂາດສັດທາ.

Verse 5

इत्येवं स्पर्धमानास्ते हेलयाऽर्बुदमागताः । ततः सर्वे यतात्मानः सम्यग्व्रतपरायणाः

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາແຂ່ງຂັນກັນ ແລະມາຮອດອາຣບຸດະດ້ວຍໃຈຫຼິ້ນໆ; ຕໍ່ມາ ທຸກຄົນກໍສຳລວມຕົນ ແລະອຸທິດຕົນຢ່າງຖືກຕ້ອງຕໍ່ວຣະຕະຂອງຕົນ।

Verse 6

शांतास्तपस्विनः सर्वे वेदविद्याविशारदाः । तेषामीहितमाज्ञाय सम्यक्कामनिषूदनः

ທຸກຄົນເປັນຕະປະສະວີຜູ້ສະງົບ ແລະຊຳນານໃນພຣະເວດະ ກັບວິຊາສັກສິດ. ເມື່ອຮູ້ເຈດຈຳນົງຂອງພວກເຂົາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ກາມນິສູດນະ (ຜູ້ທຳລາຍກາມ) ຈຶ່ງກະທຳຕາມຄວນ।

Verse 7

कृपया परयाविष्टो भक्तिभावान्महेश्वरः । कोटिं कृत्वाऽत्मलिंगानां तस्मिन्स्थाने व्यवस्थितः

ດ້ວຍກະລຸນາອັນສູງສຸດ ແລະດ້ວຍພະຍອດພັກຕິອັນເຕັມຫົວໃຈຂອງຜູ້ບູຊາ, ພຣະມະເຫສະວະຣະໄດ້ປາກົດລິງຄະຂອງພຣະອົງເປັນຈຳນວນໜຶ່ງໂກຕິ ແລະປະທັບຢູ່ໃນສະຖານນັ້ນເອງ।

Verse 8

एकस्मिन्नेव काले तु सर्वैर्दृष्टो महेश्वरः । मुनिभिश्च नृपश्रेष्ठ कोटिसंख्यैः पृथक्पृथक्

ໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນ ພຣະມະເຫສະວະຣະຖືກເຫັນໂດຍທຸກຄົນ. ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ບັນດາມຸນີຈຳນວນໜຶ່ງໂກຕິໄດ້ເຫັນພຣະອົງແຍກກັນໄປ ຕ່າງຄົນຕ່າງແນວ।

Verse 9

अथ ते मुनयः सर्वे समं दृष्ट्वा महेश्वरम् । विस्मयोत्फुल्लनयना साधुसाध्विति चाब्रुवन्

ແລ້ວບັນດາມຸນີທັງຫມົດ ເມື່ອເຫັນພຣະມະເຫສະວະຣະພ້ອມກັນ ດວງຕາບານອອກດ້ວຍຄວາມພິສົດ ແລະກ່າວວ່າ “ດີແທ້! ດີແທ້!”

Verse 10

भक्तियुक्ता द्विजाः सर्वेऽस्तुवंस्ते वैदिकैः स्तवैः । तेषां तुष्टस्ततः शंभुर्वाक्यमेतदुवाच ह

ດວິຊາທັງປວງ ມີພັກຕິສັດທາ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍບົດສັນລະເສີນແຫ່ງເວດ. ພຣະສັມພຸ ພໍພຣະໄທ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວພຣະວາຈານີ້។

Verse 11

श्रीमहादेव उवाच । तुष्टोऽहं मुनयः सर्वे श्रद्धया परया हि वः । वरं वै व्रियतां शीघ्रं सर्वैश्चैव पृथक्पृथक्

ພຣະສີມະຫາເທວ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ບັນດາມຸນີ, ຂ້າພະເຈົ້າພໍພຣະໄທ ເນື່ອງຈາກສັດທາອັນສູງສຸດຂອງພວກເຈົ້າ. ຈົ່ງເລືອກພອນໃນທັນທີ—ແຕ່ລະຄົນແຍກກັນ»។

Verse 12

ऋषय ऊचुः । एष एव वरोऽस्माकं सर्वेषां हृदि वर्त्तितः । युगपद्दर्शनाद्देव जायतां फलमुत्तमम्

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ພອນນີ້ແຕ່ອັນດຽວ ສະຖິດຢູ່ໃນໃຈຂອງພວກເຮົາທຸກຄົນ. ໂອ ເທວະ, ຈາກການໄດ້ເຫັນພຣະອົງພ້ອມກັນນີ້ ຂໍໃຫ້ເກີດຜົນອັນສູງສຸດ»។

Verse 13

श्रीमहादेव उवाच । न वृथा दर्शनं मे स्याद्विशेषाद्ब्राह्मणस्य च । दर्शनं ये करिष्यंति तेषां च तीर्थजं फलम्

ພຣະສີມະຫາເທວ ກ່າວວ່າ: «ການໄດ້ເຫັນຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ເປັນສິ່ງເປົ່າປ່າຍ—ໂດຍພິເສດສໍາລັບພຣາຫມະນ. ຜູ້ໃດຈະໄດ້ດາຣະຊະນານີ້ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຜົນທີ່ເກີດຈາກຕີຣະຖະດ້ວຍ»។

Verse 14

मुनय ऊचुः । अवश्यं यदि दातव्यो वरोऽस्माकं महेश्वर । एकं कोटिमयं लिंगं क्रियतां वृषभध्वज

ພວກມຸນີກ່າວວ່າ: «ຖ້າຈໍາເປັນຕ້ອງປະທານພອນໃຫ້ພວກເຮົາ, ໂອ ມະເຫສະວະຣະ, ໂອ ຜູ້ມີທຸງວົວ, ຂໍໃຫ້ສ້າງລິງຄະອັນດຽວ ທີ່ມີຄ່າເທົ່າກັບໜຶ່ງໂກຕິລິງຄະ»។

Verse 15

यस्मिन्दृष्टे फलं नृणां जायते कोटिलिंगजम् । एवमेष वरोऽस्माकं दीयतां वृषभध्वज

«ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນສິ່ງນີ້ ຜົນບຸນຂອງມະນຸດຈະເທົ່າກັບຜົນຈາກການບູຊາລິງຄະໜຶ່ງໂກຕິ. ນີ້ແມ່ນພອນຂອງພວກເຮົາ—ຂໍພຣະອົງຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ ປະທານໃຫ້»

Verse 16

पुलस्त्य उवाच । एवं सप्रार्थमानानां मुनीनां भावितात्मनाम् । निर्भिद्य पर्वतश्रेष्ठं सहसा लिंगमुद्गतम्

ພຸລັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອບັນດາມຸນີຜູ້ຝຶກຈິດດີ ກໍາລັງອ້ອນວອນຢູ່ ທັນໃດນັ້ນ ລິງຄະກໍຜຸດຂຶ້ນມາ ຜ່າຂຸນເຂົາອັນປະເສີດທີ່ສຸດ»

Verse 17

एतस्मिन्नेव काले तु वागुवाचाशरीरिणी । कृपया परया सर्वांस्तानृषीन्वसुधाधिप

ໃນເວລານັ້ນເທົ່ານັ້ນ ໂອ້ ຈອມແຜ່ນດິນ, ມີສຽງບໍ່ມີຮ່າງກາຍໄດ້ກ່າວ ດ້ວຍຄວາມເມດຕາອັນສູງສຸດ ເຖິງບັນດາມຸນີເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດ

Verse 18

वागुवाच । कोटीश्वराख्यं मे लिंगं लोके ख्यातिं गमिष्यति । माघकृष्णचतुर्द्दश्यां यश्चैनं पूजयिष्यति

ສຽງນັ້ນກ່າວວ່າ: «ລິງຄະຂອງເຮົາ ຊື່ວ່າ ໂກຕີອີສະວະຣະ ຈະໂດ່ງດັງໃນໂລກ. ຜູ້ໃດບູຊາມັນໃນວັນທີ 14 ຂອງຂ້າງແຮມເດືອນມາຄະ…»

Verse 19

सर्वं कोटिगुणं तस्य फलं विप्रा भविष्यति । दाक्षिणात्यो नरो यस्तु श्राद्धमत्र करिष्यति

«ໂອ້ ພວກວິປຣະ, ຜົນບຸນຂອງຜູ້ນັ້ນຈະເພີ່ມເປັນໜຶ່ງໂກຕິເທົ່າ. ແລະຊາຍຜູ້ໃດມາຈາກພາກໃຕ້ ທີ່ຈະເຮັດພິທີສຣາດທະຢູ່ທີ່ນີ້…»

Verse 20

फलं कोटिगुणं तस्य गयाश्राद्धसमं भवेत् । तस्माद्विशेषतः पूज्यं मम लिंगं च मानवैः

ຜົນບຸນຂອງຜູ້ນັ້ນຈະເພີ່ມຂຶ້ນເປັນກໂຕິເທົ່າ ເທົ່າກັບການທຳສຣາດທະທີ່ກະຍາ. ດັ່ງນັ້ນ ມະນຸດຄວນບູຊາລິງຄະຂອງເຮົາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບພິເສດ.

Verse 21

पुलस्त्य उवाच । एवमुक्त्वा तु सा वाणी विरराम महीपते । ततस्ते मुनयः सर्वे गंधधूपानुलेपनैः

ພຸລັດສະຕະກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ພະຣາຊາ, ເມື່ອສຽງນັ້ນເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ກໍສງົບງຽບໄປ. ຕໍ່ມາ ບັນດາມຸນີທັງປວງໄດ້ເຂົ້າມາພ້ອມນ້ຳຫອມ, ທູບ, ແລະຂີ້ຜຶ້ງຫອມສຳລັບທາ…”

Verse 22

तल्लिंगं पूजयामासुः श्रद्धया परया नृप । पूजयित्वा गताः सिद्धिं सर्वे लिंगप्रसादतः

ໂອ້ ພະຣາຊາ, ພວກເຂົາໄດ້ບູຊາລິງຄະນັ້ນດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ. ເມື່ອບູຊາແລ້ວ ທຸກຄົນບັນລຸສິດທິ ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງລິງຄະ.