Adhyaya 10

Verse 1

ययातिरुवाच । केदारं श्रूयते ब्रह्मन्पर्वते च हिमाचले । गंगा तस्माद्विनिष्क्रान्ता प्रविष्टा पूर्वसागरम्

ຍະຍາຕິກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນ, ເກດາຣາເລົ່າກັນວ່າຢູ່ເທິງພູຫິມາລະຍະ. ຈາກນັ້ນ ແມ່ນ້ຳຄັງຄາໄດ້ໄຫຼອອກ ແລະເຂົ້າສູ່ມະຫາສະໝຸດທາງຕາເວັນອອກ»។

Verse 2

तथा सरस्वती देवी चूतवृक्षाद्विनिर्गता । पश्चिमं सागरं प्राप्ता गृहीत्वा वडवानलम्

«ເຊັ່ນດຽວກັນ ເທວີສະຣັສວະຕີ ໄດ້ປາກົດອອກຈາກຕົ້ນມ່ວງ ແລະໄປຮອດມະຫາສະໝຸດທາງຕາເວັນຕົກ ພ້ອມຖືໄຟໃຕ້ທະເລ (ວະດະວານະລະ)»។

Verse 3

कथमत्र समायातः केदारश्चात्र कौतुकम् । सर्वं विस्तरतो ब्रूहि विचित्रं मम भूसुर

«ເກດາຣາມາຮອດທີ່ນີ້ໄດ້ແນວໃດ, ແລະຄວາມອັດສະຈັນຢູ່ນີ້ແມ່ນຫຍັງ? ຂໍໃຫ້ທ່ານກ່າວທຸກຢ່າງໂດຍລະອຽດ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ເພາະມັນພິສົດສໍາລັບຂ້ອຍ»។

Verse 4

पुलस्त्य उवाच । सत्यमेतन्महाराज यन्नोऽत्र परिपृच्छसि । शृणुष्वावहितो भूत्वा यथा जातं श्रुतं तु वै

ປຸລັສຕະຍະກ່າວວ່າ: «ແທ້ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ສິ່ງທີ່ທ່ານຖາມໃນນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ. ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈຈົດຈໍ່, ຂ້ອຍຈະເລົ່າຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນ ແລະຕາມທີ່ໄດ້ຍິນສືບມາ»។

Verse 5

गंगाद्यानि च तीर्थानि केदाराद्या दिवौकसः । मया सह पुरा देवाः शक्राद्या नृपसत्तमाः

«ຕີຣຖະທັງຫຼາຍເລີ່ມຈາກແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ແລະ ທິວະສະຖານທີ່ອັນເກີດກ່ຽວກັບເຄດາຣາ—ໃນອະດີດ ພຣະເທວະທັງຫຼາຍນຳໂດຍອິນທຣະ ໄດ້ຢູ່ກັບຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ»।

Verse 6

ब्रह्माणं प्रति राजेन्द्र गताः सर्वे महर्षयः । सर्वे तत्र कथाश्चक्रुर्धर्म्या नाना पृथक्पृथक्

«ໂອ ຈອມກະສັດ, ມະຫາຣິສີທັງປວງໄດ້ໄປຫາພຣະພຣະຫມາ (Brahmā). ທີ່ນັ້ນ ແຕ່ລະອົງໄດ້ສົນທະນາທຳອັນຖືກທຳນອງ ຫຼາຍປະເພດ ແຍກກັນໄປຄົນລະແນວ»។

Verse 7

समुदाये च देवानां सर्वतीर्थानि पार्थिव । क्षेत्राण्युप स्थितान्येव वनान्युपवनानि च

«ໂອ ກະສັດ, ເມື່ອພຣະເທວະທັງຫຼາຍຊຸມນຸມກັນ ຕີຣຖະທັງປວງກໍມາປະຈົບຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ—ພ້ອມທັງເຂດສັກສິດ (kṣetra), ປ່າ, ແລະ ດົງສວນອັນສັກສິດ»។

Verse 8

ततः कथाप्रसंगेन इन्द्रः प्राह चतुर्मुखम् । कौतुकेन समायुक्तः पप्रच्छ नृपसत्तम

«ຕໍ່ມາ ໃນການສົນທະນານັ້ນ ອິນທຣະໄດ້ກ່າວກັບຜູ້ມີສີ່ໜ້າ (ພຣະພຣະຫມາ). ດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ອັນແຮງກ້າ ທ່ານໄດ້ຖາມ, ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ»।

Verse 9

इन्द्र उवाच । भगवन्पुण्यमाहात्म्यं श्रोतुमिच्छामि सांप्रतम् । प्रमाणं चैव सर्वेषां कृतादीनां पृथग्विधम्

ອິນທຣະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະນາຈະຟັງໃນບັດນີ້ ມາຫາຕະຍະ (māhātmya) ອັນສັກສິດແຫ່ງບຸນ. ແລະຍັງປາຖະນາຮູ້ມາດຕະຖານອັນແຕກຕ່າງ ຂອງຍຸກທັງປວງ ເລີ່ມຈາກກຣິຕະ (Kṛta)»।

Verse 10

ब्रह्मोवाच । लक्षं सप्तदश प्रोक्तं युगमानं सुराधिप । अष्टाविंशतिभिः सार्द्धं सहस्रैः कृतमुच्यते

ພຣະພຣະມາກ່າວວ່າ: ໂອ ຈອມເທວະ, ມາດຕະຖານເວລາຂອງຍຸກ ໄດ້ປະກາດເປັນລັກ. ກຣິຕະຍຸກ ກ່າວວ່າ ສິບເຈັດລັກ ພ້ອມດ້ວຍ ຊາວແປດພັນ (ປີ).

Verse 11

लक्षद्वादशभिः प्रोक्तं युगं त्रेताभिसंज्ञितम् । षण्णवत्यधिकैश्चैव सहस्रैः परिमाणितम्

ຍຸກທີ່ເອີ້ນວ່າ ເຕຣຕາ ໄດ້ປະກາດວ່າ ສິບສອງລັກ ແລະຍັງຖືກກຳນົດເພີ່ມອີກ ເກົ້າສິບຫົກພັນ (ປີ).

Verse 12

लक्षाण्यष्टौ चतुःषष्टिसहस्रैः परिकीर्तितम् । ततो वै द्वापरं नाम युगं देवप्रकीर्तितम्

ຕໍ່ມາ ຍຸກຊື່ ດວາປະຣະ ທີ່ເທວະທັງຫຼາຍປະກາດ ໄດ້ຖືກພັນລະນາວ່າ ແປດລັກ ພ້ອມດ້ວຍ ຫົກສິບສີ່ພັນ (ປີ).

Verse 13

लक्षैश्चतुर्भिर्विख्यातो द्वात्रिंशद्भिः कलिस्तथा । सहस्रैश्च सुरश्रेष्ठ युगमानमितीरितम्

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາເທວະ, ກະລິຍຸກ ໂດງດັງວ່າ ສີ່ລັກ ພ້ອມດ້ວຍ ສາມສິບສອງພັນ (ປີ); ດັ່ງນີ້ ມາດຕະຖານຂອງຍຸກ ໄດ້ຖືກກ່າວແລ້ວ.

Verse 14

चतुष्पदः कृते धर्मः शुक्लवर्णो जनार्दनः । न दुर्भिक्षं न च व्याधिस्तस्मिन्भवति वै क्वचित्

ໃນກຣິຕະຍຸກ ທັມມະຕັ້ງມັ່ນຢູ່ເທິງສີ່ຂາ ແລະ ຈະນາຣະດະນະ ມີສີຂາວສະຫວ່າງຜ່ອງ. ໃນເວລານັ້ນ ບໍ່ມີທຸກຂ໌ອົດຢາກ ແລະບໍ່ມີໂລກໄພ ຢູ່ໃສເລີຍ.

Verse 15

क्रियते च तदा धर्मो नाकाले मरणं नृणाम् । लांगलेन विना सस्यं भूरिक्षीराश्च धेनवः

ໃນເວລານັ້ນ ທຳມະຖືກປະພຶດຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະມະນຸດບໍ່ຕາຍກ່ອນເວລາຂອງຕົນ. ພືດຜົນເຕີບໂຕໄດ້ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີໄຖ ແລະງົວໃຫ້ນ້ຳນົມອຸດົມຫຼາຍ.

Verse 16

कामः क्रोधो भयं लोभो मत्सरश्चाभ्यसूयता । तस्मिन्युगे सहस्राक्ष न भवंति कदाचन

ໂອ ຜູ້ມີພັນຕາ (ພຣະອິນທຣາ) ໃນຍຸກນັ້ນ ກາມ, ໂກດ, ຄວາມຢ້ານ, ໂລບ, ອິດສາ ແລະຈິດຮ້າຍຕໍ່ຜູ້ອື່ນ ບໍ່ເກີດຂຶ້ນເລີຍ.

Verse 17

ततस्त्रेतायुगे जातस्त्रिपादो धर्म एव च । चिरायुषो नरास्तस्मिन्रक्तवर्णो जनार्दनः

ຕໍ່ມາ ໃນຕຣະເຕຕາຍຸກ ທຳມະເກີດຂຶ້ນເປັນສາມຂາ (ຕັ້ງມັ່ນສາມສ່ວນ). ໃນຍຸກນັ້ນ ມະນຸດມີອາຍຸຍືນ ແລະພຣະຈະນາຣະດະນະ (ວິສນຸ) ມີສີແດງ.

Verse 18

तस्मिन्यज्ञाः प्रवर्त्तंते प्राणिनामिष्टदायिनः । न कामादिप्रवृत्तिश्च तस्मिन्संजायते नृणाम्

ໃນຍຸກນັ້ນ ພິທີຍັດຍາ (yajña) ເຈີຣິນຮຸ່ງເຮືອງ ໃຫ້ຜົນຕາມທີ່ສັດມີຊີວິດປາຖະໜາ. ແລະໃນມະນຸດ ບໍ່ເກີດການປະພຶດຕາມກາມະແລະອື່ນໆ.

Verse 19

तपसा ब्रह्मचर्येण स्नानैर्दानैः पृथग्विधैः । तथा यज्ञैर्जपैर्होमैस्तत्र वृत्तिर्भवेन्नृणाम्

ທີ່ນັ້ນ ວິຖີຊີວິດຂອງມະນຸດເປັນໄປດ້ວຍຕະປະ (ຄວາມພາກພຽນ) ແລະພຣະຫມະຈັນຍາ (ພຣະຈັນຍາບັດ), ການອາບນ້ຳສັກສິດ ແລະທານຫຼາຍຮູບແບບ; ພ້ອມທັງຍັດຍາ, ການຈະປະ (ສວດມົນ) ແລະໂຮມະ (ບູຊາໄຟ).

Verse 20

ततस्तु द्वापरं नाम तृतीयं युग मुच्यते । द्विपदो धर्मः सञ्जातः पीतवर्णो जनार्द्दनः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນເຖິງຍຸກທີສາມ ຊື່ວ່າ ດວາປະຣະ. ທັມມະເຫຼືອສອງຂາ ແລະ ຈະນາຣະດະນະ (ວິດສະນຸ) ມີສີເຫຼືອງ.

Verse 21

फलाकांक्षाप्रवृत्तानि जपयज्ञतपांसि च । सत्यानृतान्वितो लोको द्वापरे सुरसत्तम

ໃນດວາປະຣະ ການສວດມົນ (ຈະປະ) ການບູຊາຍັດ ແລະ ຕະປະ ຖືກເຮັດດ້ວຍຄວາມຫວັງຜົນ. ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ເທວະ, ໂລກປົນປົວດ້ວຍຄວາມຈິງແລະຄວາມບໍ່ຈິງ.

Verse 22

तत्रान्योन्यं महीपाला युयुधुर्वसुधातले । सुपूताश्च दिवं यांति यज्ञैरिष्ट्वा जनार्दनम्

ໃນຍຸກນັ້ນ ບັນດາກະສັດຕໍ່ສູ້ກັນເທິງໜ້າດິນ. ແຕ່ເມື່ອບູຊາຈະນາຣະດະນະດ້ວຍຍັດແລ້ວ ພວກເຂົາກໍບໍລິສຸດດີ ແລະໄປສູ່ສະຫວັນ.

Verse 23

ततः कलियुगं घोरं चतुर्थं तु प्रव र्त्तते । एकपादो भवेद्धर्मः संत्रस्तो नित्यपूजने

ຕໍ່ມາ ກະລິຍຸກອັນນ່າຢ້ານ ອັນເປັນຍຸກທີສີ່ ເລີ່ມຂຶ້ນ. ທັມມະເຫຼືອພຽງຂາດຽວ ແລະຜູ້ຄົນຖືກລົບກວນແມ່ນແຕ່ໃນການບູຊາປະຈໍາວັນ.

Verse 24

कृष्णवर्णो भवेद्विष्णुः पापाधिक्यं प्रवर्तते । माया च मत्सरश्चैव कामः क्रोधस्तथा भयम्

ໃນຍຸກນັ້ນ ວິດສະນຸມີສີຄໍາຄືສີດໍາ ແລະບາບກໍເພີ່ມພູນຫນັກ. ມາຍາ, ຄວາມອິດສາ, ກາມ, ຄວາມໂກດ ແລະຄວາມຢ້ານກົວ ກໍຄອບງໍາ.

Verse 25

अर्थलुब्धास्तथा भूपा लोभमोहशतान्विताः । अल्पायुषो नरास्तत्र अल्पसस्या च मेदिनी

ບັນດາກະສັດແລະຜູ້ປົກຄອງຈະໂລບຫາຊັບສິນ ຖືກຜູກມັດດ້ວຍຄວາມໂລບແລະຄວາມຫຼົງຫຼາຍຮ້ອຍປະການ. ທີ່ນັ້ນມະນຸດອາຍຸສັ້ນ ແລະແຜ່ນດິນໃຫ້ຜົນການເກັບກ່ຽວນ້ອຍ.

Verse 26

अल्पक्षीरास्तथा गावः सत्यहीना द्विजातयः । तत्र मायाविनो लोका जैह्व्यौपस्थ्यपरायणाः

ງົວທັງຫຼາຍໃຫ້ນ້ຳນົມນ້ອຍ ແລະພວກດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຂາດຄວາມຈິງ. ທີ່ນັ້ນຜູ້ຄົນກາຍເປັນຜູ້ມີມາຍາ ມຸ່ງໝັ້ນຕາມຄວາມຢາກຂອງລີ້ນ ແລະການເສບສຸກທາງກາມ.

Verse 27

सत्यहीनास्तथा पापा भविष्यंति कलौ युगे । तत्र षोडशमे वर्षे नराः पलितकुन्तलाः

ໃນກະລິຍຸກ ຜູ້ຄົນຈະຂາດຄວາມຈິງ ແລະເອົາໃຈໃສ່ບາບ. ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ອາຍຸສິບຫົກປີ ຜູ້ຊາຍກໍມີຜົມຫງອກແລ້ວ.

Verse 28

नार्यो द्वादशमे वर्षे भविष्यंति सुगर्भिताः । भविष्यति क्रमाद्वर्णसंकरश्च सुराधिप

ແມ່ຍິງຈະຕັ້ງຄັນແມ່ນແຕ່ອາຍຸສິບສອງປີ. ແລະຕາມລຳດັບໄປ ໂອ ຈອມເທວະດາ, ຄວາມປົນປົວແລະຄວາມສັບສົນແຫ່ງວັນນະ (varṇa-saṅkara) ຈະເກີດຂຶ້ນ.

Verse 29

एकाकारा भविष्यंति सर्ववर्णाश्रमाश्च वै । नाशं यास्यंति यज्ञाश्च कुलधर्मः सनातनः

ວັນນະແລະອາສຣະມະທັງປວງຈະກາຍເປັນແບບດຽວ ບໍ່ຊັດເຈນ. ພິທີຍັດຍະ (ບູຊາບູເພີງ) ຈະລົ້ມສະລາຍ ແລະທຳມະປະເພນີເກົ່າແກ່ຂອງຕະກູນວົງສາຈະສູນສິ້ນ.

Verse 30

व्यर्थानि तत्र तीर्थानि म्लेच्छस्पृष्टानि सर्वशः । भविष्यंति सुरश्रेष्ठ प्रभावरहितानि च

ໃນທີ່ນັ້ນ ທີຣະຖະທັງຫຼາຍຈະກາຍເປັນໄຮ້ຜົນ ເພາະຖືກມເລັດຈະປົກປ່ອນທົ່ວ; ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາເທວະ ຈະຂາດອານຸພາບທິບພະ.

Verse 31

एतच्छ्रुत्वा ततो वाक्यं ब्रह्मणोऽव्यक्तजन्मनः । तत्र स्थितानि तीर्थानि ब्रह्माणमिदमब्रुवन्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ມີກໍາເນີດອັນບໍ່ປາກົດ ທີຣະຖະທີ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ພຣະພຣະຫມາດັ່ງນີ້.

Verse 32

तीर्थान्यूचुः । कथं वयं भविष्यामः संप्राप्ते दारुणे कलौ । स्थानं नो ब्रूहि देवेश स्थातव्यं च सदैव हि

ທີຣະຖະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ເມື່ອກະລີອັນນ່າຢ້ານມາຮອດ ພວກເຮົາຈະຢູ່ຮອດໄດ້ແນວໃດ? ໂອ ພຣະເທວະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ຂໍຈົ່ງບອກສະຖານທີ່ໃຫ້ພວກເຮົາພັກພິງ—ທີ່ຈະຢູ່ໄດ້ຕະຫຼອດໄປ.”

Verse 33

ब्रह्मोवाच । अर्बुदः पर्वतश्रेष्ठः कलिस्तत्र न विद्यते । अतस्तत्र च गंतव्यं तीर्थैरायतनैः सह

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ອາຣບຸດາແມ່ນພູທີ່ປະເສີດທີ່ສຸດ; ກະລີບໍ່ມີຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ທີຣະຖະທັງຫຼາຍຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນ ພ້ອມກັບສະຖານບູຊາແລະທີ່ພັກພິງຂອງພວກເຈົ້າ.”

Verse 34

अपि कृत्वा महत्पापमर्बुदं प्रेक्षते तु यः । कलिदोषविनिर्मुक्तः स यास्यति परां गतिम्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ ຖ້າເຄີຍກະທໍາບາບໃຫຍ່ ແຕ່ໄດ້ເຫັນອາຣບຸດາ ກໍຈະພົ້ນຈາກໂທດແຫ່ງກະລີ ແລະບັນລຸສະພາບອັນສູງສຸດ.

Verse 35

पुलस्त्य उवाच । एवमुक्त्वा चतुर्वक्त्रो ब्रह्मलोकं गतो नृप । ततः सर्वाणि तीर्थानि गतानि च कलौ युगे

ພຸລັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີສີ່ພັກ ໄດ້ໄປສູ່ ພຣະຫມະໂລກ ໂອ ພຣະຣາຊາ. ຕໍ່ມາໃນຍຸກກະລິ ຕີຣຖະທັງປວງໄດ້ຈາກໄປສູ່ທີ່ພຶ່ງອັນກຳນົດໄວ້»។

Verse 36

भूमावर्बुदशैलेन्द्रे संस्थितानि कलेर्भयात् । गंगा सरस्वती चैव यमुना पुष्कराणि च

ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກະລິ ພວກເຂົາໄດ້ມາພັກອາໄສຢູ່ເທິງພື້ນດິນ ທີ່ພູອາບຸດາ ຈອມເຂົາທັງປວງ—ຄື ຄົງຄາ, ສະຣັດສະວະຕີ, ຢະມຸນາ ແລະ ປຸສະກະຣະ ດ້ວຍ.

Verse 37

कुरुक्षेत्रं प्रभासं च ब्रह्मावर्तं तथैव च । तिस्रःकोट्योऽर्द्धकोटिश्च यानि तीर्थानि भूतले

ກຸຣຸເກສະຕຣະ, ປຣະພາສະ, ແລະ ພຣະຫມາວັດຕະ ເຊັ່ນດຽວກັນ—ແທ້ຈິງ ຕີຣຖະທັງປວງໃນພື້ນດິນ ຈຳນວນສາມໂກຕິກັບຄຶ່ງໂກຕິ ຖືກນັບຮວມໄວ້ທີ່ນີ້.

Verse 38

तेषां वासश्च सञ्जातः पर्वतेऽर्बुदसंज्ञिके । एवं तत्र समापन्ना गंगा चैव सरस्वती

ທີ່ພັກອາໄສຂອງພວກເຂົາໄດ້ເກີດຂຶ້ນເທິງພູທີ່ເອີ້ນວ່າ ອາບຸດາ; ດັ່ງນັ້ນ ທີ່ນັ້ນເອງ ຄົງຄາ ແລະ ສະຣັດສະວະຕີ ກໍໄດ້ມາຮອດ.

Verse 39

तत्र शांता नराः सम्यक्परं निर्वाणमाप्नुयुः । श्राद्धं कृत्वा महाराज स्वर्गे यांति च पूर्वजाः

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ຄົນຜູ້ສະງົບສຸກ ຈະບັນລຸການຫຼຸດພົ້ນສູງສຸດໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ແລະ ໂອ ພຣະຣາຊາໃຫຍ່, ເມື່ອກະທຳ ສຣາດທະ ທີ່ນັ້ນ ບັນພະບຸຣຸດກໍໄປສູ່ສະຫວັນ.

Verse 40

शृणु तत्राभवत्पूर्वं यदाश्चर्यं महामते । ऋषिर्मंकणकोनाम सरस्वत्यास्तटे स्थितः

ຂໍໃຫ້ຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ອັນອັດສະຈັນທີ່ເຄີຍເກີດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນໃນການກ່ອນ: ມີລິສີນາມ ມັງກະນະ ພັກຢູ່ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ।

Verse 41

तपस्तेपे सुधर्मात्मा कामक्रोधविवर्जितः । तस्यैवं वर्तमानस्य क्षुतमासीत्कदाचन

ທ່ານຜູ້ມີຈິດໃຈຊອບທຳນັ້ນ ໄດ້ປະພຶດຕະປະສະ (ຕະປັດ) ດ້ວຍຄວາມປອດຈາກກາມແລະໂກດ. ເມື່ອທ່ານດຳລົງຢູ່ຢ່າງນັ້ນ ຄວາມຫິວກໍເກີດຂຶ້ນໃນຄັ້ງໜຶ່ງ।

Verse 42

पित्तं प्रपतितं तत्र तच्च रक्तमयं बभौ । तद्दृष्ट्वाऽतीव हृष्टः स मंकणर्षिर्बभूव ह

ໃນທີ່ນັ້ນ ນ້ຳດີ (ປິດຕະ) ຕົກລົງມາ ແລະປາກົດດັ່ງເປັນເລືອດ. ເມື່ອເຫັນດັ່ງນັ້ນ ລິສີມັງກະນະກໍຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ।

Verse 43

सिद्धोऽहमिति विज्ञाय ततो नृत्यं चकार सः । तस्यैवं वर्तमानस्य जगत्स्थावरजंगमम्

ທ່ານຮູ້ວ່າ “ຂ້ອຍໄດ້ສຳເລັດເປັນສິດທະ (siddha) ແລ້ວ” ແລ້ວຈຶ່ງເລີ່ມຟ້ອນລຳ. ເມື່ອທ່ານດຳເນີນຢູ່ຢ່າງນັ້ນ ໂລກທັງປວງ—ທັງສິ່ງເຄື່ອນໄຫວແລະສິ່ງຢູ່ນິ່ງ—ກໍຖືກກະທົບສັ່ນສະເທືອນ।

Verse 44

तत्र संक्षोभमापन्नं सागरा अपि चुक्षुभुः । गृहकृत्यानि संत्यज्य सर्वे विस्मयमा गताः

ໃນທີ່ນັ້ນເກີດຄວາມປັ່ນປ່ວນຢ່າງໃຫຍ່; ແມ່ນແຕ່ມະຫາສະໝຸດກໍຄືກຄື້ນດັ່ງຖືກກວນ. ທຸກຜູ້ລະທິ້ງວຽກເຮືອນ ແລ້ວພາກັນມາດ້ວຍຄວາມພິສົດອັດສະຈັນ।

Verse 45

तस्यैवं नृत्यमानस्य सर्वे लोका नृपोत्तम । ननृतुः पार्थिवश्रेष्ठ प्रभावात्तस्य सन्मुनेः

ເມື່ອທ່ານນັ້ນຟ້ອນລຳຢ່າງນີ້ ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ ທຸກໂລກທັງປວງກໍຟ້ອນລຳຕາມ—ໂອ ຜູ້ປົກຄອງຜູ້ສູງສຸດ—ເນື່ອງດ້ວຍອານຸພາບຂອງມຸນີຜູ້ບໍລິສຸດນັ້ນ។

Verse 46

ततो देवगणाः सर्वे गत्वा कामनिषूदनम् । यथाऽयं नृत्यते नैव तथा कुरु महेश्वर

ຕໍ່ມາ ຝູງເທວະທັງປວງໄດ້ໄປຫາ ຜູ້ປະຫານກາມ (ພຣະສິວະ) ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ໂອ ມະເຫສະວະຣະ ຂໍໃຫ້ທ່ານກະທຳໃຫ້ຜູ້ນີ້ບໍ່ຟ້ອນລຳແບບນີ້ອີກເລີຍ.”

Verse 47

अथ ब्राह्मणरूपेण शंभुनोक्तो द्विजोत्तमः । त्वया ब्रह्मंस्तपस्तप्तमधुना नृत्यते कथम्

ແລ້ວພຣະສັມພູໄດ້ປ່ຽນເປັນຮູບພຣາຫມັນ ແລະກ່າວກັບດວິຊະຜູ້ປະເສີດນັ້ນວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນ, ທ່ານໄດ້ບຳເນັດຕະປະແລ້ວ, ເຫດໃດບັດນີ້ຈຶ່ງຟ້ອນລຳ?”

Verse 48

मंकण उवाच । किं न पश्यसि हे ब्रह्मन्रक्तं पित्तं च मे स्थितम् । संजातं सिद्धिमापन्नो रक्तं पित्तं यतो मम

ມັງກະນະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນ, ທ່ານບໍ່ເຫັນບໍ່ວ່າ ເລືອດ ແລະ ນ້ຳດີ ມີຢູ່ໃນຂ້ອຍ? ເມື່ອມັນເກີດຂຶ້ນໃນຂ້ອຍ ຂ້ອຍໄດ້ບັນລຸສິດທິ; ເພາະສະນັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງຟ້ອນລຳ.”

Verse 49

एतस्मात्कारणाद्धर्षाद्द्विज नृत्यं करोम्यहम् । एवमुक्तस्ततस्तेन देवदेवो महेश्वरः

“ເພາະເຫດນີ້ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ໂອ ດວິຊະ, ຂ້ອຍຈຶ່ງຟ້ອນລຳ” ເຂົາກ່າວ. ເມື່ອເຂົາກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະມະເຫສະວະຣະ ພຣະເທວະເທວະ ກໍຕອບກັບ.

Verse 50

तर्जन्या ताडयामास स्वांगुष्ठं नृपसत्तम । ततोंगुष्ठाद्विनिष्क्रांतं भस्म वै बिसपांडुरम्

ດ້ວຍນິ້ວຊີ້ ພຣະອົງໄດ້ຕີນິ້ວໂປ້ງຂອງຕົນເອງ, ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ; ແລ້ວຈາກນິ້ວໂປ້ງນັ້ນ ຂີ້ເທົ່າສີຂາວດັ່ງໃຍດອກບົວ ໄດ້ພຸ່ງອອກມາ.

Verse 51

ततो मंकणकं प्राह पश्य विप्र करान्मम । शुभ्रं भस्म विनिष्क्रांतं पश्य मे द्विज कौतुकम्

ແລ້ວພຣະອົງກ່າວກັບ ມັງກະນະ ວ່າ: “ເບິ່ງເຖີດ ໂອ ພຣາຫມັນ—ເບິ່ງຈາກມືຂອງຂ້າ; ຂີ້ເທົ່າຂາວສະຫວ່າງໄດ້ອອກມາ. ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຈົ່ງເບິ່ງອັນອັດສະຈັນນີ້ຂອງຂ້າ”

Verse 52

पुलस्त्य उवाच । तद्दृष्ट्वा विस्मितो विप्रो ज्ञात्वा तं वृषभध्वजम् । जानुभ्यामवनिं गत्वा वाक्यमेतदुवाच ह

ພຸລັດສະຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນດັ່ງນັ້ນ ພຣາຫມັນນັ້ນກໍຕົກຕະລຶງ; ຮູ້ວ່າພຣະອົງແມ່ນພຣະເຈົ້າຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ (ພຣະສິວະ) ຈຶ່ງຄຸກເຂົ່າລົງສູ່ພື້ນ ແລະເວົ້າຖ້ອຍຄຳນີ້.

Verse 53

मंकण उवाच । नूनं भवान्महादेवः साक्षाद्दृष्टः प्रसीद मे । निश्चितं त्वं मया ज्ञात एतन्मे हृदि वर्तते

ມັງກະນະ ກ່າວວ່າ: “ແນ່ນອນ ພຣະອົງແມ່ນພຣະມະຫາເທວະແທ້ ທີ່ຂ້າໄດ້ເຫັນດ້ວຍຕາ—ຂໍພຣະອົງໂປດເມດຕາຂ້າ. ຂ້າໄດ້ຮູ້ຈັກພຣະອົງແນ່ນອນ; ຄວາມໝັ້ນໃຈນີ້ສະຖິດຢູ່ໃນໃຈຂ້າ.”

Verse 54

नान्यस्यायं प्रभावश्च त्वया यो मे प्रदर्शितः । मां समुद्धर देवेश कृपां कृत्वा महेश्वर

“ອຳນາດນີ້ທີ່ພຣະອົງໄດ້ສະແດງໃຫ້ຂ້າເຫັນ ບໍ່ແມ່ນຂອງຜູ້ອື່ນໃດ. ຂໍພຣະອົງຊ່ວຍຍົກຂ້າຂຶ້ນ, ໂອ ຈອມເທວະ—ໂປດເມດຕາ, ໂອ ມະເຫສະວະຣະ.”

Verse 55

श्रीमहादेव उवाच । सम्यग्ज्ञातोऽस्मि विप्रेन्द्र त्वयाऽहं नात्र संशयः । वरं वरय भद्रं ते नृत्याधिक्यं यतः कृतम्

ພຣະສີມະຫາເທວ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ເປັນຫົວໜ້າພຣາຫມັນ, ເຈົ້າໄດ້ຮູ້ຈັກເຮົາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ຈົ່ງເລືອກພອນ; ຂໍໃຫ້ເຈົ້າມີມົງຄຸນ ເນື່ອງຈາກໄດ້ຟ້ອນລຳດ້ວຍຄວາມປິຕິຢ່າງຫຼາຍ»។

Verse 56

मंकण उवाच । येऽत्र स्नानं प्रकुर्वंति सरस्वत्यां समाहिताः । त्वत्प्रसादात्फलं तेषां राजसूयाश्वमेधयोः

ມັງກະນະ ກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດທີ່ມີໃຈຕັ້ງມັ່ນ ມາອາບນ້ຳຢູ່ນີ້ໃນແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ—ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ເຂົາໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບພິທີຣາຊະສູຍ ແລະ ອັດສະວະເມດ»។

Verse 57

श्रीमहादेव उवाच । येऽत्र स्नानं करिष्यंति सरस्वत्यां समाहिताः । ते यास्यंति परं स्थानं जरामरणवर्जितम्

ພຣະສີມະຫາເທວ ກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດທີ່ຈະອາບນ້ຳຢູ່ນີ້ໃນແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ ດ້ວຍໃຈທີ່ຮວບຮວມ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຖິງສະຖານອັນສູງສຸດ ປາດຈາກຊະຣາແລະມໍຣະນະ»។

Verse 58

अत्र गंगासरस्वत्योः संगमे लोकविश्रुते । श्राद्धं कुर्युर्द्विजश्रेष्ठ ते यास्यंति परां गतिम्

ໃນຈຸດບັນຈົບອັນໂດ່ງດັງໃນໂລກ ທີ່ແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ແລະ ສະຣັສວະຕີ ມາພົບກັນນີ້, ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນດວິຊະ, ຜູ້ໃດປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ຈະໄດ້ເຖິງເປົ້າໝາຍອັນສູງສຸດ।

Verse 59

सुवर्णं येऽत्र दास्यंति यथाशक्त्या द्विजोत्तमे । सर्व पापविनिर्मुक्तास्ते यास्यन्ति परां गतिम्

ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນດວິຊະ, ຜູ້ໃດທີ່ໃຫ້ຄຳຢູ່ນີ້ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ, ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະ ໄດ້ເຖິງສະພາບອັນສູງສຸດ।

Verse 60

इत्युक्त्वांतर्दधे राजन्देवदेवो महेश्वरः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໂອ ພະຣາຊາ, ພຣະມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ເປັນເທວະເທວາ ກໍອັນຕະຣະທານ ຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ.