Adhyaya 8

Verse 1

। लोमश उवाच । तस्करोऽपि पुरा ब्रह्मन्सर्वधर्मबाहिष्कृतः । ब्रह्मघ्नोऽसौ सुरापश्च सुवर्णस्य च तस्करः

ໂລມະຊະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມະນະ, ໃນການກ່ອນມີຂໂມຍຄົນໜຶ່ງ ຖືກຂັບອອກຈາກທຸກທຳມະ. ຜູ້ນັ້ນເປັນຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນະ, ເປັນຄົນເມົາສຸລາ, ແລະເປັນຂໂມຍທອງອີກດ້ວຍ.”

Verse 2

लंपटोहि महापाप उत्तमस्त्रीषु सर्वदा । द्यूतकारी सदा मंदः कितवैः सह संगतः

ຜູ້ນັ້ນເປັນຄົນຫລົງກາມ ແລະມີບາບໃຫຍ່, ມັກໄລ່ຕາມຫາແມ່ຍິງຜູ້ດີຂອງຄົນອື່ນເສມອ. ເປັນນັກພະນັນຢູ່ເທື່ອ, ປັນຍາທຶບ, ແລະຄົບຫາກັບພວກຄົນໂກງ.

Verse 3

एकदा क्रीडता तेन हारितं द्यूतमद्भुतम् । कितवैर्मर्द्यमानो हि तदा नोवाच किञ्चन

ຄັ້ງໜຶ່ງ ໃນຂະນະທີ່ລາວກຳລັງຫຼິ້ນ ລາວແພ້ຢ່າງໜັກໃນເກມທອຍລູກເຕົ໋າອັນນ່າພິສູດ. ແມ່ນແຕ່ຖືກນັກພະນັນທຳຮ້າຍ ລາວກໍບໍ່ໄດ້ເວົ້າຫຍັງໃນເວລານັ້ນ.

Verse 4

पीडितोऽप्यभवत्तूष्णीं तैरुक्तः पापकृत्तमः । द्यूते त्वया च तद्द्रव्यं हारितं किं प्रयच्छसि

ແມ່ນແຕ່ຖືກທຳທຸກທຳຍາກ ລາວກໍຍັງຢູ່ນິ່ງງຽບ. ແລ້ວຄົນເຫຼົ່ານັ້ນເວົ້າກັບຜູ້ກໍ່ບາບອັນເລວຮ້າຍວ່າ: “ໃນການພະນັນ ເຈົ້າເສຍຊັບນັ້ນແລ້ວ—ຈະຈ່າຍຫຍັງ?”

Verse 5

नो वा तत्कथ्यतां शीघ्रं याथातथ्येन दुर्मते । यद्धारितं प्रयच्छामि रात्रावित्यब्रवीच्च सः

“ຖ້າບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ຈົ່ງບອກໃຫ້ໄວ ແລະບອກຕາມຄວາມຈິງ ເຈົ້າຄົນໂງ່!” ເຂົາຕອບວ່າ: “ສິ່ງທີ່ຂ້ອຍເສຍໄປ ຂ້ອຍຈະຊົດໃຫ້ໃນຕອນກາງຄືນ.”

Verse 6

तैर्मुक्तस्तेन वाक्येन गतास्ते कितवादयः । तदा निशीथसमये गतोऽसौ शिवमंदिरम्

ດ້ວຍຄຳນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງປ່ອຍລາວ ແລະນັກພະນັນກັບພວກອື່ນໆກໍພາກັນໄປ. ແລ້ວໃນເວລາອັນເງົາງຽບກາງຄືນ ລາວໄດ້ໄປຫາວິຫານຂອງພຣະສິວະ.

Verse 7

शिरोधिरुह्य शम्भोश्च घण्टामादातुमुद्यतः । तावत्कैलासशिखरे शंभुः प्रोवाच किंकरान्

ລາວປີນຂຶ້ນໄປເທິງສ່ວນຫົວຂອງພຣະສຳພູ (ລິງຄະ) ແລະມຸ່ງໝັ້ນຈະເອົາກະດິ່ງ. ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ທີ່ຍອດເຂົາໄກລາສ ພຣະສຳພູໄດ້ກ່າວກັບບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ.

Verse 8

अनेन यत्कृतं चाद्य सर्वेषामधिकं भुवि । सर्वेषामेव भक्तानां वरिष्ठोऽयं च मत्प्रियः

ສິ່ງທີ່ຄົນນີ້ໄດ້ເຮັດໃນມື້ນີ້ ເຫນືອກວ່າທຸກຄົນໃນໂລກ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ໃນບັນດາຜູ້ມີພັກຕິທັງຫມົດ ຄົນນີ້ເປັນຜູ້ດີທີ່ສຸດ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງເຮົາ.

Verse 9

इति प्रोक्त्वान यामास वीरभद्रादिभिर्गणैः । ते सर्वे त्वरिता जग्मुः कैलासाच्छिववल्लभात्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະສິວະໄດ້ສົ່ງບັນດາຄະນະກະນະ ທີ່ມີວີຣະພັດຣະເປັນຫົວໜ້າ. ພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ອອກເດີນທາງຢ່າງວ່ອງໄວຈາກໄກລາສາ ອັນເປັນທີ່ພັກອັນຮັກຂອງພຣະສິວະ.

Verse 10

सर्वैर्डमरुनादेन नादितं भुवनत्रयम् । तान्दृष्ट्वा सहसोत्तीर्य तस्करोसौ दुरात्मवान् । लिंगस्य मस्तकात्सद्यः पलायनपरोऽभवत्

ດ້ວຍສຽງດະມະຣຸຂອງພວກເຂົາ ສາມໂລກກໍກ້ອງກັງວານ. ເມື່ອເຫັນພວກເຂົາ ໂຈນຊົ່ວນັ້ນກໍກະໂດດລົງທັນທີຈາກຍອດລິງຄະ ແລະມຸ່ງແຕ່ຈະຫນີໄປ.

Verse 11

पलायमानं तं दृष्ट्वा वीरभद्रः समाह्वयत्

ເມື່ອເຫັນລາວກຳລັງຫນີ ວີຣະພັດຣະກໍເອີ້ນຮ້ອງໄປຫາລາວ.

Verse 12

कस्माद्विभेपि रे मन्द देवदेवो महेस्वरः । प्रसन्नस्तव जातोद्य उदारचरितो ह्यसौ

“ເຈົ້າຢ້ານຫຍັງ ໂອ້ຄົນໂງ່? ມະເຫສະວະຣະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເຈົ້າທັງຫມົດ ໄດ້ພໍໃຈໃນເຈົ້າໃນມື້ນີ້; ເພາະພຣະອົງແທ້ໆແມ່ນຜູ້ມີຈິດໃຈອຸດົມ ແລະຄວາມປະພຶດສູງສົ່ງ.”

Verse 13

इत्युक्त्वा तं विमाने च कृत्वा कैलासमाययौ । पार्षदो हि कृतस्तेन तस्करो हि महात्मना

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ນໍາເຂົາຂຶ້ນສູ່ວິມານະ (vimāna) ແລະເສດັດກັບໄປກາຍລາສາ (Kailāsa). ຂໂຈນນັ້ນຖືກມະຫາຈິດໃຈພຣະອົງຕັ້ງໃຫ້ເປັນພາຣະສະດາ (pārṣada) ຜູ້ຮັບໃຊ້ໃກ້ຊິດ.

Verse 14

तस्माद्भाव्या शिवे भक्तिः सर्वेषामपि देहिनाम् । पशवोऽपि हि पूज्याः स्युः किं पुनर्मानवाभुवि

ດັ່ງນັ້ນ ສັດມີກາຍທັງປວງຄວນປູກຝັງພັກຕິ (bhakti) ຕໍ່ພຣະສິວະ (Śiva). ຖ້າແມ່ນແຕ່ສັດກໍຍັງກາຍເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການນະມັດສະການໄດ້ ເມື່ອພົວພັນກັບພຣະສິວະ ແລ້ວມະນຸດໃນໂລກນີ້ຈະຍິ່ງກວ່າເທົ່າໃດ!

Verse 15

ये तार्किकास्तर्कपरास्तथ मीमांसकाश्च ये । अन्योन्यवादिनश्चान्ये चान्ये वात्मवितर्ककाः

ບັນດານັກຕັກກະ (logicians) ຜູ້ຍຶດຕິດໃນການໂຕ້ຖຽງ, ແລະບັນດາມີມາມສະກະ (Mīmāṃsaka); ອື່ນໆອີກທີ່ໂຕ້ຖຽງກັນໄປມາ, ແລະອື່ນໆອີກທີ່ຄາດຄະເນຖົມຖຽງເລື່ອງອັດຕາ—

Verse 16

एकवाक्यं न कुर्वंति शिवार्चनबहिष्कृताः । तर्को हि क्रियते यैश्च तेसर्वे किं शिवं विना

ຜູ້ທີ່ຕັດຂາດຈາກການບູຊາພຣະສິວະ ບໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ເປັນຄໍາດຽວກັນ ໃຫ້ກົງກັນໄດ້. ຜູ້ທີ່ດໍາເນີນແຕ່ການໂຕ້ຖຽງນັ້ນ ທັງຫມົດຈະເປັນຫຍັງໄດ້ ຫາກບໍ່ມີພຣະສິວະ?

Verse 17

तथा किं बहुनोक्तेन सर्वेऽपि स्थिरजंगमाः । प्राणिनोऽपि हि जायंते केवलं लिंगधारिणः

ແລ້ວຈະເວົ້າຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ? ສັດທັງປວງ ທັງຢູ່ນິ່ງແລະເຄື່ອນໄຫວ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີຊີວິດທັງຫມົດ—ເກີດມາແຕ່ເປັນຜູ້ຖືລິງຄະ (liṅga) ເທົ່ານັ້ນ, ຄືເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການກໍ່ກໍາເນີດແລະອັດຕະລັກ.

Verse 18

पिण्डीयुक्तं यता लिंगं स्थापितं च यथाऽभवत् । तथा नरा लिंगयुक्ताः पिण्डीभूतास्तता स्त्रियः

ດັ່ງທີ່ລິງຄະຖືກສະຖາປະນາພ້ອມກັບພິນດີ/ພີຖິກາ ສັນໃດ ຊາຍກໍມີລິງຄະ ແລະ ຍິງກໍມີພິນດີເປັນຖານຮອງສັນນັ້ນ.

Verse 19

शिवशक्तियुतं सर्वं जगदेतच्चराचरम् । तं शिवं मौढ्यतस्त्यक्त्वा मूढाश्चान्यं भजंति ये

ຈັກກະວານທັງໝົດນີ້—ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນ—ຖືກປົກຄຸມໂດຍພຣະສິວະພ້ອມກັບສັກຕິ. ຜູ້ໃດດ້ວຍຄວາມຫຼົງລືມລະທິ້ງພຣະສິວະນັ້ນແລ້ວໄປນະມັດສະການອື່ນ ຜູ້ນັ້ນແທ້ຈິງແມ່ນຜູ້ຫຼົງ.

Verse 20

धर्ममात्यंतिकं तुच्छं नश्वरं क्षणभंगुरम् । यो विष्णुः स शिवो ज्ञेयो यः शिवो विष्णुरेव सः

ທຳມະແບບໂລກທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ອັດຕະຍັນຕິກ’ ແຕ່ໃນນາມ ແມ່ນຕ່ຳຕ້ອຍ ເສື່ອມສະລາຍ ແລະແຕກດັບໃນພິບຕາ. ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ຜູ້ທີ່ເປັນວິສນຸ ນັ້ນແມ່ນສິວະ; ຜູ້ທີ່ເປັນສິວະ ກໍແມ່ນວິສນຸແທ້.

Verse 21

पीठिका विष्णुरूपं स्याल्लिंगरूपी महेश्वरः । तस्माल्लिंगार्चनं श्रेष्ठं सर्वेषामपि वै द्विजाः

ພີຖິກາ (pīṭhikā) ເປັນຮູບແຫ່ງວິສນຸ; ມະເຫສະວະຣະ ເປັນຮູບແຫ່ງລິງຄະ. ເພາະສະນັ້ນ ການບູຊາລິງຄະແມ່ນຍອດຍິ່ງສຳລັບທຸກຄົນ—ແທ້ແລ້ວ ໂອ ທະວິຊະ.

Verse 22

ब्रह्मा मणिमयं लिंगं पूजयत्यनिशं शुभम् । इन्द्रो रत्नमयं लिंगं चन्द्रो मुक्तामयं तथा

ພຣະພຣະຫມາ ບູຊາລິງຄະອັນເປັນມົງຄຸນ ທີ່ເຮັດດ້ວຍແກ້ວມະນີ ຢ່າງບໍ່ຂາດ. ພຣະອິນທຣະ ບູຊາລິງຄະທີ່ເຮັດດ້ວຍຮັດຕະນະ; ແລະພຣະຈັນທຣະ ກໍບູຊາລິງຄະທີ່ເຮັດດ້ວຍມຸກ (ໄຂ່ມຸກ) ເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 23

भानुस्ताम्रमयं लिंगं पूजयत्यनिशं शुभम् । रौक्मं लिंगं कुबेरश्च पाशी चारक्तमेव च

ພຣະພານຸ (ພຣະອາທິດ) ບູຊາລິງຄະພຣະສິວະທຳດ້ວຍທອງແດງ ອັນເປັນມົງຄຸນ ຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ. ກຸເບຣະບູຊາລິງຄະທອງຄຳ ແລະ ພາຊີ (ວຣຸນ) ກໍບູຊາລິງຄະສີແດງເຊັ່ນກັນ.

Verse 24

यमो नीलमयं लिंगं राजतं नैरृतस्तथा । काश्मीरं पवनो लिंगमर्चयत्यनिशं विभोः

ພຣະຍະມະບູຊາລິງຄະສີນ້ຳເງິນ/ສີຟ້າ. ໄນຣຶຕະກໍບູຊາລິງຄະເງິນ. ແລະ ພະວະນະ (ລົມ) ບູຊາລິງຄະສີກາສມີຣະ (ສີຫຍ້າຝຣັ່ງ/ສາຟຣອນ) ຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ.

Verse 25

एवं ते लिंगिताः सर्वे लोकपालाः सवासवाः । तथा सर्वेऽपि पाताले गंधर्वाः किंनरैः सह

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ພິທັກໂລກທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍວາສຸ ຖືກໝາຍໄວ້ດ້ວຍພັກດີຕໍ່ລິງຄະ. ແລະໃນປາຕາລະ ບັນດາຄັນທະວະທັງຫມົດ ພ້ອມກັບຄິນນະຣະ ກໍມີຄວາມເລື່ອມໃສເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 26

दैत्यानां वैष्णवाः केचित्प्रह्लादप्रमुखा द्विजाः । तथाहि राक्षसानां च विभीषणपुरोगमाः

ໃນບັນດາໄດຕະຍະ ມີບາງພວກເປັນໄວສະນະວະ ຜູ້ອຸທິດໃຈແດ່ພຣະວິສນຸ—ພຣະຫລາດເປັນຫົວໜ້າ, ໂອ ທະວິຊະ. ແລະໃນບັນດາຣາກສະສະ ກໍມີຜູ້ພັກດີ ນຳໂດຍວິພີຊະນະ.

Verse 27

बलिश्च नमुचिश्चैव हिरण्यकशिपुस्तथा । वृषपर्वा वृषश्चैव संह्रादो बाण एव च

ບະລິ ແລະ ນະມຸຈິ ພ້ອມທັງ ຫິຣັນຍະກະຊິປຸ; ວຣິສະປັຣວາ ແລະ ວຣິສະ; ສັມຫຣາດ ແລະ ບານະ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນບຸກຄົນຜູ້ມີນາມກ້ອງ ທີ່ຖືກກ່າວເຖິງໃນທີ່ນີ້.

Verse 28

एते चान्ये च बहवः शिष्याः शुक्रस्य धीमतः । एवं शिवार्चनरताः सर्वे ते दैत्यदानवाः

ຄົນເຫຼົ່ານີ້ ແລະອື່ນໆອີກຫຼາຍ ເປັນສາວົກຂອງສຸກຣະຜູ້ມີປັນຍາ. ດັ່ງນັ້ນ ໄດຕະ ແລະ ດານະວະທັງປວງ ຈຶ່ງມຸ່ງໝັ້ນໃນການບູຊາພຣະສິວະເປັນນິດ.

Verse 29

राक्षसा एव ते सर्वे शिवपूजान्विताः सदा । हेतिः प्रहेतिः संयातिर्विघसः प्रघसस्तथा

ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຂົາທັງໝົດເປັນຣາກະສະ ແລະມີການບູຊາພຣະສິວະຢູ່ເສມອ—ເຮຕິ, ປຣະເຮຕິ, ສັມຍາຕິ, ວິຄະສະ, ແລະ ປຣະຄະສະ.

Verse 30

विद्युज्जिह्वस्तीक्ष्णदंष्ट्रो धूम्राक्षो भीमविक्रमः । माली चैव सुमाली च माल्यवानतिभीषमः

ວິດຍຸດຈິຫວາ, ຕີກສະນະດັມສະຕຣະ, ທູມຣາກສະ ຜູ້ມີພະລັງນ່າຢ້ານ; ແລະ ມາລີ, ສຸມາລີ, ມາລຍະວານ—ນ່າສະພຶງຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 31

विद्युत्कैशस्तडिज्जिह्वो रावणश्च महाबलः । कुंभकर्णो दुराधर्षो वेगदर्शी प्रतापवान्

ວິດຍຸດໄກສະ, ຕະດິດຈິຫວາ, ແລະ ຣາວະນະ ຜູ້ມີກຳລັງຍິ່ງໃຫຍ່; ພ້ອມດ້ວຍ ກຸມພະກັນນະ ຜູ້ຍາກຈະປະລາບ; ແລະ ເວກະດັຣສີ ຜູ້ມີສະຫງ່າລາສີແລະອຳນາດ.

Verse 32

एते हि राक्षसाः श्रेष्ठा शिवार्चनरताः सदा । लिंगमभ्यर्च्य च सदा सिद्धिं प्राप्ताः पुरा तु ते

ເພາະວ່າ ພວກນີ້ແມ່ນຣາກະສະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນການບູຊາພຣະສິວະຢູ່ເສມອ. ເມື່ອໄດ້ບູຊາລິງຄະຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ພວກເຂົາເຄີຍບັນລຸສິດທິ (ຄວາມສຳເລັດທາງຈິດວິນຍານ) ໃນການກ່ອນ.

Verse 33

रावणेन तपस्तप्तं सर्वेषामपि दुःखहम् । तपोधिपो महादेवस्तुतोष च तदा भृशम्

ຕະປະສະຍາທີ່ ຣາວະນະ ບໍາເນີນນັ້ນ ເປັນທຸກຂ໌ແກ່ທຸກຜູ້. ແຕ່ ພຣະມະຫາເທວະ ຈອມແຫ່ງອໍານາດຕະປະສະຍາ ກໍພໍພຣະໄທຢ່າງຍິ່ງໃນເວລານັ້ນ.

Verse 34

वरान्प्रायच्छत तदा सर्वेषामपि दुर्लभान् । ज्ञानं विज्ञानसहितं लब्धं तेन सदाशिवात्

ໃນເວລານັ້ນ (ພຣະມະຫາເທວະ) ປະທານພອນອັນຫາຍາກ ແກ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ. ຣາວະນະ ໄດ້ຮັບຍານ ແລະ ວິຊາຍານອັນປະຈັກຈາກ ສະດາຊິວະ.

Verse 35

अजेयत्वं च संग्रामे द्वैगुण्यं शिरसामपि । पंचवक्त्रो महा देवो दशवक्त्रोऽथ रावणः

ແລະຍັງໄດ້ຮັບຄວາມບໍ່ອາດພ່າຍໃນສົງຄາມ ແລະ ການເພີ່ມຈໍານວນຫົວເປັນສອງເທົ່າ. ພຣະມະຫາເທວະມີຫ້າພຣະພັກ; ແລ້ວ ຣາວະນະ ກໍເປັນສິບພັກ.

Verse 36

देवानृषीन्पितॄंश्चैव निर्जित्य तपसा विभुः । महेशस्य प्रसादाच्च सर्वेषामधिकोऽभवत्

ດ້ວຍພະລັງຕະປະສະຍາ ຜູ້ມີອໍານາດນັ້ນ ໄດ້ຊະນະແມ່ນແຕ່ ເທວະ, ຣຶສິ, ແລະ ປິຕຣະ. ໂດຍພຣະປະສາດຂອງ ມະເຫສະ ລາວຈຶ່ງເຫນືອກວ່າທຸກຜູ້.

Verse 37

राजा त्रिकूटाधिपतिर्महेशेन कृतो महान् । सर्वेषां राक्षसानां च परमासनमास्तितः

ກະສັດນັ້ນ ເປັນຈອມແຫ່ງ ຕຣິກູຕະ ໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃຫ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໂດຍ ມະເຫສະ. ແລະລາວໄດ້ຄອງບັນລັງສູງສຸດ ໃນຫມູ່ຣາກສະທັງປວງ.

Verse 38

तपस्विनां परीक्षायै यदृषीणां विहिंसनम् । कृतं तेन तदा विप्रा रावणेन तपस्विना

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ການເຮັດຮ້າຍຕໍ່ພວກຣິສີທີ່ເຂົາເຮັດໃນເວລານັ້ນ ແມ່ນໂດຍ ຣາວະນະ ຜູ້ຖືຕະປະ ເພື່ອທົດສອບຕະປະຂອງຜູ້ບໍລິສຸດ.

Verse 39

अजेयो हि महाञ्जातो रावणो लोकरावणः । सृष्ट्यंतरं कृतं येन प्रसादाच्छंकरस्य च

ແທ້ຈິງແລ້ວ ຣາວະນະ—“ຜູ້ເຮັດໃຫ້ໂລກທັງຫຼາຍຫວາດຫວັນ”—ເກີດມາຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະບໍ່ອາດຊະນະໄດ້; ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ສັງກະຣະ ເຂົາຍັງເຮັດໃຫ້ລະບຽບໂລກປ່ຽນແປງ.

Verse 40

लोकपाला जितास्तेन प्रतापेन तपस्विना । ब्रह्मापि विजितो येन तपसा परमेण हि

ໂດຍຣັດສະມີແລະອຳນາດຂອງຕະປະສະວີນັ້ນ ພວກຜູ້ພິທັກໂລກ (ໂລກະປາລາ) ຖືກພິຊິດ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາ ກໍຖືກກົດຂີ່ໂດຍຕະປະອັນສູງສຸດຂອງເຂົາ.

Verse 41

अमृतांशुकरो भूत्वा जितो येन शशी द्विजाः । दाहकत्वाज्जितो वह्निरीशः कैलासतोलनात्

ໂອ ທ່ານຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ແມ່ນແຕ່ພຣະຈັນທຣາຜູ້ສ່ອງຮັດສະມີດັ່ງນ້ຳອະມຣິຕະ ກໍຖືກເຂົາປະລາບ; ໄຟກໍຖືກປະລາບໃນອຳນາດເຜົາໄໝ້; ແລະພຣະເຈົ້າກໍຖືກທ້າທາຍໂດຍການຍົກເຂົາໄກລາສ.

Verse 42

ऐश्वर्येण जितश्चेन्द्रो विष्णुः सर्वगतस्तथा । लिंगार्चनप्रसादेन त्रैलोक्यं च वशीकृतम्

ໂດຍອຳນາດແຫ່ງຄວາມເປັນເຈົ້າ ອິນທຣະຖືກພິຊິດ ແລະ ວິດສະນຸ ຜູ້ສະຖິດທົ່ວທຸກແຫ່ງ ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ; ແລະໂດຍພຣະກະລຸນາຈາກການບູຊາລິງຄະ ສາມໂລກຖືກເຮັດໃຫ້ຢູ່ໃນອຳນາດ.

Verse 43

तदा सर्वे सुरगणा ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः । मेरुपृष्ठं समासाद्य सुमंत्रं चक्रिरे तदा

ໃນເວລານັ້ນ ຝູງເທວະທັງປວງ ມີພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະວິສນຸ ເປັນຜູ້ນຳ ໄດ້ຂຶ້ນເຖິງສັນຫຼັງແຫ່ງພູເມຣຸ ແລະໄດ້ປະກອບພິທີມົນຕຣາອັນສັກສິດ ແລະເປັນມົງຄຸນຢູ່ທີ່ນັ້ນ।

Verse 44

पीडिताः स्मो रावणेन तपसा दुष्करेण वै । गोकर्णाख्ये गिरौ देवाः श्रूयतां परमाद्भुतम्

«ພວກເຮົາຖືກຣາວະນະກົດຂີ່ ເນື່ອງຈາກຕະປະສະຍາອັນຫຍຸ້ງຍາກຢ່າງແທ້ຈິງຂອງລາວ. ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ, ທີ່ພູຊື່ ໂກກັນນະ ຈົ່ງຟັງເລື່ອງອັນອັດສະຈັນສູງສຸດ»।

Verse 45

साक्षाल्लिंगार्चनं येन कृतमस्ति महात्मना । ज्ञानज्ञेयं ज्ञानगम्यं यद्यत्परममद्भुतम् । तत्कृतं रावणेनैव सर्वेषां दुरतिक्रमम्

ມະຫາອາດມະນັ້ນ ໄດ້ບູຊາລິງຄະໂດຍກົງ. ບັນດາສິ່ງໃດທີ່ເປັນປັນຍາ, ສິ່ງໃດທີ່ຄວນຮູ້, ແລະສິ່ງໃດທີ່ເຂົ້າເຖິງໄດ້ດ້ວຍປັນຍາ—ທຸກຢ່າງອັນອັດສະຈັນສູງສຸດນັ້ນ ຣາວະນະແຕ່ຜູ້ດຽວໄດ້ກະທຳ ເກີນກວ່າທຸກຜູ້ຈະລ່ວງຖຶງໄດ້।

Verse 46

वैराग्यं परमास्थाय औदार्यं च ततोऽधिकम् । तेनैव ममता त्यक्ता रावणेन महात्मना

ຣາວະນະຜູ້ມະຫາອາດມະ ໄດ້ຕັ້ງຢູ່ໃນວິຣາຄະອັນສູງສຸດ ແລະໃນຄວາມໃຈກວ້າງອັນຍິ່ງກວ່ານັ້ນ; ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ລາວໄດ້ລະທິ້ງຄວາມຍຶດຖືວ່າ “ຂອງຂ້ອຍ” ຢ່າງສິ້ນເຊີງ।

Verse 47

संवत्सरसहस्राच्च स्वशिरो हि महाभुजः । कृत्त्वा करेण लिंगस्य पूजनार्थं समर्पयत्

ຫຼັງຈາກຄົບພັນປີ ຜູ້ມີແຂນແຂງກ້ານັ້ນ ໄດ້ຕັດສະຫຼະສີສະຂອງຕົນດ້ວຍມືຂອງຕົນ ແລະນຳໄປຖວາຍເພື່ອການບູຊາລິງຄະ।

Verse 48

रावणस्य कबंधं च तदग्रे च समीपतः । योगधारणया युक्तं परमेण समाधिना

ທີ່ນັ້ນ ໃກ້ດ້ານໜ້າ ມີລໍາຕົວບໍ່ມີຫົວຂອງຣາວະນະ ຕັ້ງມັ່ນດ້ວຍການຈົດຈໍ່ແຫ່ງໂຍຄະ ແລະຈົມຢູ່ໃນສະມາທິສູງສຸດ।

Verse 49

लिंगे लयं समाधाय कयापि कलया स्थितम् । अन्यच्छिरोविवृश्च्यैवं तेनापि शिवपूजनम् । कृतं नैवान्यमुनिना तथा चैवापरेणहि

ເມື່ອຫຼວມຈິດສຳນຶກເຂົ້າໃນລິງຄະ ລາວກໍຕັ້ງຢູ່ດ້ວຍພະລັງອັນໜຶ່ງ. ແລ້ວກໍຕັດຫົວອີກດວງໃນທຳນອງເດີມ ແລະບູຊາພຣະສິວະອີກຄັ້ງ—ການກະທຳທີ່ບໍ່ເຄີຍມີມຸນີອື່ນ ຫຼືຜູ້ໃດເຮັດເລີຍ।

Verse 50

एवं शिरांस्येव बहूनि तेन समर्पितान्येव शिवार्चनार्थे । भूत्वा कबंधो हि पुनः पुनश्च शिवोऽसौ वरदो बभूव

ດັ່ງນັ້ນ ລາວໄດ້ນໍາຫົວຫຼາຍດວງຖວາຍເພື່ອການບູຊາພຣະສິວະ; ແລະເຖິງຈະກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ມີຫົວຊໍ້າໆ ພຣະສິວະອົງນັ້ນກໍເປັນຜູ້ປະທານພອນໃຫ້ແກ່ລາວ।

Verse 51

मया विनासुरस्तत्र पिंडीभूतेन वै पुरा । वरान्वरय पौलस्त्य यथेष्टं तान्ददाम्यहम्

ໃນກ່ອນການ ທີ່ສະຖານນັ້ນ ເມື່ອເຮົາປາກົດເປັນຮູບອັນຫຍໍ້ຮວບແຫ່ງພະລັງ ບໍ່ມີອະສຸຣະໃດຈະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາໄດ້. ໂອ ເປົາລັດສະຕະຍະ, ຈົ່ງເລືອກພອນຂອງເຈົ້າ; ຕາມທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ ເຮົາຈະປະທານໃຫ້.

Verse 52

रावणेन तदा चोक्तः शिवः परममंगलः । यदि प्रसन्नो भगवन्देयो मे वर उत्तमः

ໃນເວລານັ້ນ ຣາວະນະໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນສູງສຸດວ່າ: “ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂໍຈົ່ງປະທານພອນອັນສູງສຸດແກ່ຂ້າພະອົງ.”

Verse 53

न कामयेऽन्यं च वरमाश्रये त्वत्पदांबुजम् । यथा तथा प्रदातव्यं यद्यस्ति च कृपा मयि

ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ປາດຖະນາພອນອື່ນໃດ; ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາຢູ່ພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງເຫັນສົມຄວນແນວໃດ ຂໍປະທານແນວນັ້ນ, ຖ້າພຣະອົງມີເມດຕາຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 54

तदा सदाशिवेनोक्तो रावणो लोकरावणः । मत्प्रसादाच्च सर्वं त्वं प्राप्स्यसे मनसेप्सितम्

ເມື່ອນັ້ນ ສະດາຊິວະໄດ້ກ່າວຕໍ່ຣາວະນະ ຜູ້ເປັນຄວາມຫວາດຫວັນແກ່ໂລກທັງຫຼາຍວ່າ: “ໂດຍພຣະອະນຸຄຣາະຂອງເຮົາ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບທຸກສິ່ງທີ່ໃຈເຈົ້າປາດຖະນາ.”

Verse 55

एवं प्राप्तं शिवात्सर्वं रावणेन सुरेश्वराः । तस्मात्सर्वैर्भवद्भिश्च तपसा परमेण हि

ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ໂອ ຈອມເທວະທັງຫຼາຍ, ຣາວະນະໄດ້ຮັບທຸກສິ່ງຈາກພຣະຊິວະ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າທຸກຄົນກໍຄວນປະຕິບັດຕະປະສະຍາອັນສູງສຸດແທ້ໆ.

Verse 56

विजेतव्यो रावणोयमिति मे मनसि स्थितम् । ्च्युतस्य वचः श्रुत्वा ब्रह्माद्या देवतागणाः

“ຣາວະນະຜູ້ນີ້ຕ້ອງຖືກພິຊິດ” ດັ່ງນີ້ໄດ້ຕັ້ງມັ່ນໃນໃຈຂ້າພະເຈົ້າ. ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງ ຈະຍຸຕະ, ພຣະພຣະຫມາ ແລະຫມູ່ເທວະທັງຫຼາຍກໍໄດ້ປຶກສາກັນ.

Verse 57

चिंतामापेदिरे सर्वे चिरं ते विषयान्विताः । ब्रह्मापि चेंद्रियग्रस्तः सुता रमितुमुद्यतः

ພວກເຂົາທັງໝົດ ຜູ້ຖືກຜູກມັດກັບອາລົມວັດຖຸມາດົນ ຕົກຢູ່ໃນຄວາມກັງວົນຢ່າງຍາວນານ; ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ຖືກອິນທຣີຍະຄອບງໍາ ກໍຍັງມຸ່ງໝັ້ນຈະເສບສົມສະໜຸກສະໜານແຫ່ງກາມກັບບຸດຣີຂອງຕົນ.

Verse 58

इंद्रो हि जारभावाच्च चंद्रो हि गुरुतल्पगः । यमः कदर्यभावाच्च चंचलत्वात्सदागतिः

ອິນທຣະ ເນື່ອງຈາກໃຈຢົກຢ້ອງຢົກຢ້າຍດັ່ງຜູ້ລໍ້ລວງ; ຈັນທຣະ ດັ່ງຜູ້ລ່ວງລະເມີດຕຽງອາຈານ; ຍະມະ ເນື່ອງຈາກຄວາມຕະໜີ—ດ້ວຍຄວາມຫວັ່ນໄຫວນີ້ ຈຶ່ງມັກຕົກຕ່ຳເສມອ.

Verse 59

पावकः सर्वभक्षित्वात्तथान्ये देवतागणाः । अशक्ता रावणं जेतुं तपसा च विजृंभितम्

ພາວະກະ (ໄຟ) ເນື່ອງຈາກກິນກວາດທຸກສິ່ງ ແລະຝູງເທວະດາອື່ນໆກໍເຊັ່ນດຽວກັນ ບໍ່ອາດຊະນະຣາວະນະ ຜູ້ເຕີບໃຫຍ່ມີລິດດ້ວຍຕະປະສະຍາ.

Verse 60

शैलादो हि महातेजा गणश्रेष्ठः पुरातनः । बुद्धि मान्नीतिनिपुणो महाबलपराक्रमी

ໄສລາດະ ເປັນຜູ້ມີລັດສະຫມີຍິ່ງໃຫຍ່ ເກົ່າແກ່ ແລະເປັນຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ຄະນະກະນະ; ມີປັນຍາ ຊໍານານໃນນະໂຍບາຍ ແລະມີພະລັງກັບຄວາມກ້າຫານອັນມະຫາ.

Verse 61

शिवप्रियो रुद्ररूपी महात्मा ह्युवाच सर्वानथ चेंद्रमुख्यान् । कस्माद्यूयं संभ्रमादागताश्च एतत्सर्वं कथ्यतां विस्तरेण

ມະຫາຕະມະ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສິວະ ແລະມີຮູບແບບແຫ່ງຣຸດຣະ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ທຸກຄົນ ໂດຍສະເພາະອິນທຣະແລະພວກນັ້ນວ່າ: “ເປັນຫຍັງພວກເຈົ້າຈຶ່ງມາດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນແລະຄວາມຕື່ນຕົກ? ຈົ່ງເລົ່າທຸກຢ່າງໃຫ້ລະອຽດ.”

Verse 62

नंदिना च तदा सर्वे पृष्टाः प्रोचुस्त्वरान्विताः

ແລ້ວເມື່ອນັນດີຖາມ ພວກເຂົາທັງໝົດກໍຕອບພ້ອມກັນໃນທັນທີ ດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນ.

Verse 63

देवा ऊचुः । रावणेन वयं सर्वे निर्जिता मुनिभिः सह । प्रसादयितुमायाताः शिवं लोकेश्वरेश्वरम्

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ພວກເຮົາທັງໝົດ ພ້ອມດ້ວຍລິສີ ຖືກຣາວະນະຊະນະແລ້ວ. ພວກເຮົາມາເພື່ອຂໍພຣະເມດຕາຈາກພຣະສິວະ ອົງຈອມເຈົ້າແຫ່ງຈອມເຈົ້າໃນທຸກໂລກ»។

Verse 64

प्रहस्य भगवान्नंदी ब्रह्माणं वै ह्युवाच ह । क्व यूयं क्व शिवः शंभुस्तपसा परमेण हि । द्रष्टव्यो हृदि मध्यस्थः सोऽद्य द्रष्टुं न पार्यते

ພຣະນັນດີຜູ້ມີພຣະສິຣິ ຍິ້ມແລ້ວກ່າວກັບພຣະພຣະຫມາວ່າ: «ພວກເຈົ້າແມ່ນຫຍັງ ແລະ ພຣະສິວະ–ຊຳພູແມ່ນຫຍັງ! ພຣະອົງພຶງເຫັນໄດ້ດ້ວຍຕະປະສູງສຸດ, ສະຖິດຢູ່ກາງໃຈ; ແຕ່ມື້ນີ້ພວກເຈົ້າກໍຍັງບໍ່ອາດເຫັນພຣະອົງ»។

Verse 65

यावद्भावा ह्यनेकाश्च इंद्रियार्थास्तथैव च । यावच्च ममताभावस्तावदीशो हि दुर्लभः

ຕາບໃດທີ່ໃຈຍັງວິ່ງໄປຫຼາຍທາງ, ວັດຖຸແຫ່ງອິນທຣີຍະຍັງຄົງຢູ່, ແລະຄວາມຮູ້ສຶກ “ຂອງຂ້ອຍ” ຍັງບໍ່ດັບ—ຕາບນັ້ນພຣະເຈົ້າຍ່ອມເຂົ້າເຖິງໄດ້ຍາກແທ້.

Verse 66

जितेंद्रियाणां शांतानां तन्निष्ठानां महात्मनाम् । सुलभो लिंगरूपी स्याद्भवतां हि सुदुर्लभः

ສຳລັບມະຫາອາດມາຜູ້ຊະນະອິນທຣີຍະ, ສະງົບ ແລະ ໝັ້ນຄົງໃນພຣະຕັດນັ້ນ, ພຣະເຈົ້າຜູ້ປາກົດເປັນຮູບລິງຄະ ຍ່ອມເຂົ້າເຖິງໄດ້ງ່າຍ; ແຕ່ສຳລັບພວກເຈົ້າ ພຣະອົງກັບຍາກຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 67

तदा ब्रह्मादयो देवा ऋषयश्च विपश्चितः । प्रणम्य नंदिनं प्राहुः कस्मात्त्वं वानराननः । तत्सर्वं कथयान्यं च रावणस्य तपोबलम्

ເມື່ອນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ເທວະອື່ນໆ ພ້ອມດ້ວຍລິສີຜູ້ຮູ້ແຈ້ງ ໄດ້ນົບນ້ອມນັນດິນ ແລ້ວກ່າວວ່າ: «ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງມີໃບໜ້າຄ້າຍວານອນ? ຂໍໃຫ້ເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງທັງໝົດນັ້ນ ແລະ ຈົ່ງບອກດ້ວຍເຖິງພະລັງຂອງຕະປະຂອງຣາວະນະ»។

Verse 68

नंदीश्वर उवाच । कुबेरोऽधिकृतस्तेन शंकरेण महात्मना । धनानामादिपत्ये च तं द्रष्टुं रावणोऽत्र वै

ນັນດີອິສະວະຣາ ກ່າວວ່າ: «ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງ ກຸເບຣະ ໃຫ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຊັບສິນ. ແລະໃນທີ່ນີ້ ຣາວະນະ ກໍມາເພື່ອພົບເຂົາ»។

Verse 69

आगच्छत्त्वरया युक्तः समारुह्य स्ववाहनम् । मां दृष्ट्वा चाब्रवीत्क्रुद्धः कुबेरो ह्यत्र आगतः

ລາວຮີບຮ້ອນ ຂຶ້ນຂີ່ພາຫະນະຂອງຕົນ ແລ້ວມາ. ເມື່ອເຫັນຂ້ອຍ ກໍເວົ້າດ້ວຍຄວາມໂກດວ່າ: «ກຸເບຣະ ມາຮອດທີ່ນີ້ແລ້ວ!»

Verse 70

त्वया दृष्टोऽथ वात्रासौ कथ्यतामविलंबितम् । किं कार्यं धनदेनाद्य इति पृष्टो मया हि सः

«ເຈົ້າເຫັນເຂົາຢູ່ນີ້ບໍ? ບອກມາທັນທີ ຢ່າຊັກຊ້າ!» ລາວເວົ້າຢ່າງນັ້ນ. ແລ້ວຂ້ອຍຖາມລາວວ່າ: «ມື້ນີ້ ເຈົ້າມີທຸລະກັບ ທະນະດະ (ກຸເບຣະ) ອັນໃດ?»

Verse 71

तदोवाच महातेजा रावणो लोकरावणः । मय्यश्रद्धान्वितो भूत्वा विषयात्मा सुदुर्मदः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ຣາວະນະ ຜູ້ມີລັງສີອັນໃຫຍ່—ຜູ້ເຮັດໃຫ້ໂລກທັງຫຼາຍຫວາດຫວັນ—ໄດ້ເວົ້າ ໂດຍປາດສະຈາກສັດທາຕໍ່ຂ້ອຍ, ຈິດຕິດໃນກາມອາລົມ ແລະຫຍິ່ງຍະໂສຢ່າງຮ້າຍແຮງ।

Verse 72

शिक्षापयितुमारब्धो मैवं कार्यमिति प्रभो । यथाहं च श्रिया युक्त आढ्योऽहं बलवानहम् । तथा त्वं भव रे मूढ मा मूढत्वमुपार्जय

ລາວເລີ່ມ “ສອນ” ຂ້ອຍ ແລ້ວກ່າວວ່າ: «ໂອ້ ທ່ານເຈົ້າ, ຢ່າເຮັດແບບນີ້. ດັ່ງຂ້ອຍມີສິຣີມົງຄຸນ ມັ່ງຄັ່ງ ແລະມີພະລັງ, ເຈົ້າກໍຄວນເປັນແບບນັ້ນ, ເຈົ້າຄົນໂງ່! ຢ່າສະສົມຄວາມໂງ່ເພີ່ມອີກ!»

Verse 73

अहं मूढः कृतस्तेन कुबेरेण महात्मना । मया निराकृतो रोषात्तपस्तेपे स गुह्यकः

ຂ້ອຍຖືກກຸເບຣະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ເຮັດໃຫ້ເປັນຄົນໂງ່. ເມື່ອຂ້ອຍປະຕິເສດດ້ວຍຄວາມໂກດ ອົງຈອມແຫ່ງກຸຫຍະກະນັ້ນຈຶ່ງປະພຶດຕະປະສະຍາ.

Verse 74

कुबेरः स हि नंदिन्किमागतस्तव मंदिरम् । दीयतां च कुबेरोद्य नात्र कार्या विचारणा

ນັນດິນ, ເປັນຫຍັງກຸເບຣະນັ້ນຈຶ່ງມາຮອດສຳນັກຂອງເຈົ້າ? ຈົ່ງມອບເຂົາໃນມື້ນີ້—ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຄິດຕອງໃດໆ.

Verse 75

रावणस्य वचः श्रुत्वा ह्यवोचं त्वरितोऽप्यहम् । लिंगकोसि महाभाग त्वमहं च तथाविधः

ເມື່ອຟັງຄຳຂອງຣາວະນະ ຂ້ອຍກໍຕອບທັນທີວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ, ເຈົ້າເປັນ ‘ລິງກະກະ’, ແລະຂ້ອຍກໍເປັນແບບນັ້ນເຊັ່ນກັນ.”

Verse 76

उभयोः समनां ज्ञात्वा वृथा जल्पसि दुर्मते । यथोक्तः स त्ववादीन्मां वदनार्थे बलोद्धतः

ຮູ້ວ່າພວກເຮົາທັງສອງເທົ່າທຽມກັນ ແຕ່ເຈົ້າຍັງເວົ້າຈາເປົ່າໆ ໂອ ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ. ເມື່ອຖືກກ່າວແບບນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຜູ້ພອງດ້ວຍກຳລັງ ກໍເວົ້າກັບຂ້ອຍ ເພື່ອຈະໂຕ້ຖຽງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 77

यथा भवद्भिः पृष्टोऽहं वदनार्थे महात्मभिः । पुरावृत्तं मया प्रोक्तं शिवार्चनविधेः फलम् । शिवेन दत्तं सालूप्यं न गृहीतं मया तदा

ດັ່ງທີ່ທ່ານຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ທັງຫຼາຍໄດ້ຖາມໃຫ້ຂ້ອຍເວົ້າ ຂ້ອຍໄດ້ເລົ່າເລື່ອງເກົ່າແກ່—ຜົນແຫ່ງວິທີບູຊາພຣະສິວະຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ແມ່ນແຕ່ພຣະສິວະປະທານ “ສາລູປະຍະ” (ໄດ້ຮູບພຣະອົງແລະຄວາມໃກ້ຊິດ) ແຕ່ໃນເວລານັ້ນຂ້ອຍບໍ່ຮັບໄວ້.

Verse 78

याचितं च मया शंभोर्वदनं वानरस्य च । शिवेन कृपया दत्तं मम कारुण्यशालिना

ຂ້ອຍໄດ້ອ້ອນວອນຕໍ່ ສັມພູ (Śambhu) ໃຫ້ປະທານໃບໜ້າລີງ; ດ້ວຍພຣະກະລຸນາ ພຣະສິວະ (Śiva) ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍເມດຕາ ໄດ້ປະທານໃຫ້ຂ້ອຍ।

Verse 79

निराभिमानिनो ये च निर्दभा निष्परिग्रहाः । शंभोः प्रियास्ते विज्ञेया ह्यन्ये शिववबहिष्कृताः

ຜູ້ໃດທີ່ປາດຈາກຄວາມຍິ່ງຍໂສ, ປາດຈາກການຫລອກລວງ, ແລະບໍ່ຍຶດຕິດການຄອບຄອງ—ຈົ່ງຮູ້ວ່າເຂົາເປັນທີ່ຮັກຂອງ ສັມພູ; ຄົນອື່ນໆ ຖືກຕັດອອກຈາກພຣະອະນຸເຄາະຂອງ ສິວະ।

Verse 80

तथावदन्मया सार्द्धं रावणस्तपसो बलात् । मया च याचितान्येव दश वक्त्राणि धीमता

ໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍກໍາລັງເວົ້າຢ່າງນັ້ນ, ຣາວະນະ (Rāvaṇa) ໂດຍອໍານາດແຫ່ງຕະປະ (ການບໍາເພັນພະຕະວິນັຍ) ຂອງລາວ ໄດ້ປາກົດ; ແລະຜູ້ມີປັນຍານັ້ນ ໄດ້ຂໍໃຫ້ຂ້ອຍມີໃບໜ້າສິບປະການ।

Verse 81

उपहासकरं वाक्यं पौलस्त्यस्य तदा सुराः । मया तदा हि शप्तोऽसौ रावणो लोकरावणः

ໂອ ທ່ານເທວະທັງຫຼາຍ! ໃນເວລານັ້ນ ເນື່ອງຈາກຄໍາເວົ້າຢ້ຽວຢານຂອງ ພາວລັສຕະຍະ (ຣາວະນະ), ຂ້ອຍໄດ້ສາບແຊ່ງເຂົາໃນທັນທີ—ຣາວະນະ ຜູ້ກໍ່ຄວາມຫວາດຫວັນແກ່ໂລກທັງປວງ।

Verse 82

ईदृशान्येव वक्त्राणि येषां वै संभवंति हि । तैः समेतो यदा कोऽपि नरवर्यो महातपाः । मां पुरस्कृत्य सहसा हनिष्यति न संशयः

«ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໄດ້ຄອບຄອງໃບໜ້າແບບນີ້; ເມື່ອໃດທີ່ມີບຸລຸດຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ມີຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ມາປະຈັນໜ້າກັບເຂົາ ໂດຍຍົກຂ້ອຍໄວ້ຂ້າງໜ້າ, ເຂົາຈະຂ້າຜູ້ນັ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ»।

Verse 83

एवं शप्तो मया ब्रह्मन्रावणो लोकरावणः । अर्चितं केवलं लिंगं विना तेन महात्मना

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະພຣາຫມັນ, ຣາວະນະ ຜູ້ກໍ່ທຸກໃຫ້ໂລກ ຖືກຂ້ອຍສາບແຊ່ງ. ແຕ່ມະຫາບຸລຸດນັ້ນ ບູຊາແຕ່ລິງຄະ ໂດຍບໍ່ມີປີຖິກາ/ຖານຮອງອັນຄວນມີ.

Verse 84

पीठिकारूपसंस्थेन विना तेन सुरोत्तमाः । विष्णुना हि महाभागास्तस्मात्सर्वं विधास्यति

ໂອ ຜູ້ເປັນເທວະອັນສູງສຸດ, ເນື່ອງຈາກການບູຊານັ້ນ ບໍ່ໄດ້ຕັ້ງລິງຄະໃນຮູບປີຖິກາ, ດັ່ງນັ້ນ ພຣະວິດສະນຸ—ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ—ຈະຈັດທຸກສິ່ງໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 85

देवदेवो महादेवो विष्णुरूपी महेश्वरः । सर्वे यूयं प्रार्थयंतु विष्णुं सर्वगुहाशयम्

ເທວະເທວາ ມະຫາເທວາ ແມ່ນມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ປາກົດໃນຮູບພຣະວິດສະນຸ. ຂໍໃຫ້ພວກເຈົ້າທັງປວງ ອະທິຖານຕໍ່ພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ສະຖິດໃນຖ້ຳລຶກທຸກແຫ່ງ (ໃນໃຈທຸກດວງ).

Verse 86

अहं हि सर्वदेवानां पुरोवर्ती भवाम्यतः । ते सर्वे नंदिनो वाक्यं श्रुत्वा मुदितमानसाः । वैकुंठमागता गीर्भिर्विष्णुं स्तोतुं प्रचक्रिरे

“ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈະໄປນຳໜ້າເທວະທັງປວງ.” ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງນັນດິນ ທຸກອົງກໍມີໃຈຍິນດີ ໄປຮອດໄວກຸນຖະ ແລະເລີ່ມສັນລະເສີນພຣະວິດສະນຸດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອັນສັກສິດ.

Verse 87

देवा ऊचुः । नमो भगवते तुभ्यं देवदेव जगत्पते । त्वदाधारमिदं सर्वं जगदेतच्चराचरम्

ເທວະທັງປວງກ່າວວ່າ: “ນະໂມ ແດ່ພຣະພະຄະວັນ ພຣະເທວະເທວາ ເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ. ໂລກທັງປວງນີ້ ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ອາໄສພຣະອົງເປັນຖານຮອງ.”

Verse 88

एतल्लिंगं त्वया विष्णो धृतं वै पिण्डिरूपिणा । महाविष्णुस्वरूपेण घातितौ मधुकैटभौ

ໂອ ພຣະວິສນຸ! ລິງຄະນີ້ ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ຊົງຖືໄວ້ໃນຮູບອັນແນ່ນຫນາມີກາຍ; ແລະໃນສະພາບເປັນມະຫາວິສນຸ ພຣະອົງໄດ້ປະຫານ ມະດຸ ແລະ ໄກຕະພະ।

Verse 89

तथा कमठरूपेण धृतो वै मंदराचलः । वराहरूपमास्थाय हिरण्याक्षो हतस्त्वया

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ໃນຮູບກະມະຖະ (ເຕົ່າ) ພຣະອົງໄດ້ຊົງຮັບພູມັນດະຣາຈະລະ; ແລະເມື່ອຊົງເຂົ້າສູ່ຮູບວະຣາຫະ (ໝູປ່າ) ພຣະອົງໄດ້ປະຫານ ຮິຣັນຍາກຊະ।

Verse 90

हिरण्यकशिपुर्दैत्यो हतो नृहरिरूपिणा । त्वया चैव बलिर्बद्धो दैत्यो वामनरूपिणा

ອະສຸຣະ ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ຖືກພຣະອົງປະຫານໃນຮູບນຣະຫະຣິ (ຄົນ-ສິງ); ແລະ ບະລິ ອະສຸຣະ ຖືກພຣະອົງຜູກມັດໃນຮູບວາມະນະ (ຄົນເຕັ້ຍ).

Verse 91

भृगूणामन्वये भूत्वा कृतवीर्यात्मजो हतः । इतोप्यस्मान्महाविष्णो तथैव परिपालय

ເມື່ອຊົງບັງເກີດໃນວົງສາຂອງ ພຣຶກຸ ພຣະອົງໄດ້ປະຫານບຸດຂອງ ກຣິຕະວີຣຍະ (ກາຣຕະວີຣຍາອາຣຊຸນ). ບັດນີ້ດ້ວຍ ໂອ ມະຫາວິສນຸ ຂໍພຣະອົງຈົ່ງປົກປ້ອງພວກເຮົາ ເຊັ່ນນັ້ນເທິງ.

Verse 92

रावमस्य भयादस्मात्त्रातुं भूयोर्हसि त्वरम्

ຈາກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ ຣາວະນະ ຜູ້ນີ້ ຂໍພຣະອົງຈົ່ງຊ່ວຍໄຖ່ພວກເຮົາອີກຄັ້ງ ດ້ວຍຄວາມໄວ.

Verse 93

एवं संप्रार्थितो देवैर्भगवान्भूतभावनः । उवाच च सुरान्सर्वान्वासुदेवो जगन्मयः

ເມື່ອຖືກເທວະທັງຫມົດອ້ອນວອນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ພຣະຜູ້ເປັນພຣະພຣະພາກ—ຜູ້ອຸ້ມຊູຊີວິດທັງປວງ—ວາສຸເທວະ ຜູ້ແຜ່ຊຶມໃນຈັກກະວານ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ເທວະທັງຫມົດ।

Verse 94

हे देवाः श्रूयतां वाक्यं प्रस्तावसदृशं महत् । शैलादिं च पुरस्कृत्य सर्वे यूयं त्वरान्विताः । अवतारान्प्रकुर्वन्तु वानरीं तनुमाश्रिताः

“ໂອ ເທວະທັງຫມົດ ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາອັນໃຫຍ່ ທີ່ເໝາະກັບການນີ້. ໃຫ້ຍົກ ‘ໄຊລະ’ ແລະຜູ້ອື່ນເປັນຜູ້ນໍາ; ພວກເຈົ້າທຸກອົງຈົ່ງເຮັດດ້ວຍຄວາມຮີບດ່ວນ ໃຫ້ປະກົດອະວະຕານ ໂດຍອາໄສກາຍເປັນວານອນ.”

Verse 95

अहं हि मानुषो भूत्वा ह्यज्ञानेन समावृतः । संभविष्याम्ययोध्यायं गृहे दशरथस्य च । ब्रह्मविद्यासहायोस्मि भवतां कार्यसिद्धये

“ເຮົາເອງຈະເກີດເປັນມະນຸດ ແລະຖືກປົກຄຸມດ້ວຍອະວິຊາ (ເພື່ອລີລາອັນທິບ). ເຮົາຈະບັງເກີດໃນອະໂຍທະຍາ ໃນເຮືອນຂອງທະສະຣະຖະ; ມີພຣະວິທະຍາພຣະພຣະຫມັນເປັນຜູ້ຊ່ວຍ ເຮົາຈະໃຫ້ການງານຂອງພວກເຈົ້າສໍາເລັດ.”

Verse 96

जनकस्य गृहे साक्षाद्ब्रह्मविद्या जनिष्यति । भक्तो हि रावणः साक्षाच्छिवध्यानपरायणः

“ໃນເຮືອນຂອງຊະນະກະ ພຣະວິທະຍາພຣະພຣະຫມັນຈະບັງເກີດຢ່າງແຈ້ງຊັດ. ເພາະຣາວະນະແທ້ໆແມ່ນຜູ້ມີພັກຕິ ແລະອຸທິດໃຈໃນການພິຈາລະນາພຣະສິວະ.”

Verse 97

तपसा महता युक्तो ब्रह्मविद्यां यदेच्छति । तदा सुसाध्यो भवति पुरुषो धर्मनिर्जितः

ເມື່ອບຸກຄົນໃດມີຕະປະສະອັນໃຫຍ່ ແລະປາຖະໜາຄວາມຮູ້ແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ ໃນເວລານັ້ນ ບຸກຄົນນັ້ນຈະເປັນຜູ້ສາມາດບັນລຸໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງ—ເປັນຜູ້ຢູ່ໃຕ້ການນໍາພາຂອງທັມມະ.

Verse 98

एवं संभाष्य भगवान्विष्णुः परममङ्गलः । वाली चेन्द्रांशसंभूतः सुग्रीवों शुमतः सुतः

ເມື່ອພຣະວິສນຸ ຜູ້ມີມົງຄຸນສູງສຸດ ໄດ້ຕັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ກໍຊົງກຳນົດໃຫ້ ວາລີ ເກີດຈາກສ່ວນໜຶ່ງຂອງພຣະຈັນ ແລະ ສຸກຣີວ ເປັນບຸດຂອງ ຊຸມະຕະ।

Verse 99

तथा ब्रह्मांशसंभूतो जाम्बवान्नृक्षकुञ्जरः । शिलादतनयो नंदी शिवस्यानुचरः प्रियः

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຈາມບະວານ ຈອມພະຍາແຫ່ງຫມີຜູ້ກ້າແຂງ ເກີດຈາກສ່ວນໜຶ່ງຂອງພຣະພຣະຫມາ; ແລະ ນັນດີ ບຸດຂອງ ຊິລາດະຕະ ຜູ້ເປັນຜູ້ຕິດຕາມອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະຊິວະ ກໍປາກົດດ້ວຍ।

Verse 100

यो वै चैकादशो रुद्रो हनूमान्स महाकपिः । अवतीर्णः सहायार्थं विष्णोरमिततेजसः

ຮານູມານ ມະຫາວານອນນັ້ນ ແທ້ຈິງແມ່ນ ຣຸດຣະອົງທີ 11; ທ່ານໄດ້ອະວະຕານລົງສູ່ໂລກ ເພື່ອຊ່ວຍເຫຼືອ ພຣະວິສນຸ ຜູ້ມີຣັດສະມີອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້।

Verse 101

मैंदादयोऽथ कपयस्ते सर्वे सुरसत्तमाः । एवं सर्वे सुरगणा अवतेरुर्यथा तथम्

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ໄມນດາ ແລະ ວານອນອື່ນໆ ທັງໝົດເປັນເທວະຜູ້ປະເສີດ; ດັ່ງນັ້ນ ໝູ່ເທວະທັງປວງ ຈຶ່ງອະວະຕານລົງມາ ຕາມຊະຕາກຳທີ່ກຳນົດໃຫ້ແຕ່ລະອົງ।

Verse 102

तथैव विष्णुरुत्पन्नः कौशल्यानंदवर्द्धनः । विश्वस्य रमणाच्चैव राम इत्युच्यते बुधैः

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ພຣະວິສນຸ ໄດ້ປະສູດເປັນຜູ້ເພີ່ມພູນຄວາມປິຕິຂອງ ກໍຊະລະຍາ; ແລະເນື່ອງຈາກທ່ານເຮັດໃຫ້ໂລກທັງປວງຊື່ນບານ ບັນດາບັນດິດຈຶ່ງເອີ້ນທ່ານວ່າ “ຣາມະ”。

Verse 103

शेषोपि भक्त्या विष्णोश्च तपसाऽवातरद्भुवि

ເສສະກໍດ້ວຍພັກດີຕໍ່ພຣະວິສນຸ ແລະດ້ວຍຕະປະສະຍາ ໄດ້ລົງມາສູ່ແຜ່ນດິນໂລກ។

Verse 104

दोर्दण्डावपि विष्णोश्च अवतीर्णौ प्रतापिनौ । शत्रुघ्नभरताख्यौ च विख्यातौ भुवनत्रये

ແລະແຂນທັງສອງອັນກ້າແຂງຂອງພຣະວິສນຸກໍໄດ້ລົງມາ—ມີ຤ິດທານຸພາບ ແລະໂດ່ງດັງໃນສາມໂລກ—ເປັນພຣະພາຣະຕະ ແລະພຣະສັດຣຸຄນະ।

Verse 105

मिथिलाधिपतेः कन्या या उक्ता ब्रह्मवादिभिः । सा ब्रह्मविद्यावतरत्सुराणां कार्य्यसिद्धये । सीता जाता लांगलस्य इयं भूमिविकर्षणात्

ທິດາຂອງກະສັດແຫ່ງມິຖິລາ ດັ່ງທີ່ນັກກ່າວພຣະພຣະຫມັນໄດ້ປະກາດ ແມ່ນອະວະຕານຂອງພຣະພຣະຫມັນວິທະຍາ ລົງມາເພື່ອໃຫ້ກິດຂອງເທວະດາສຳເລັດ. ນາງເກີດເປັນສີຕາ ປາກົດຈາກຄັນໄຖເມື່ອໄຖດິນເປັນຮ່ອງ.

Verse 106

तस्मात्सीतेति विख्याता विद्या सान्वीक्षिकी तदा । मिथिलायां समुत्पन्ना मैथितीत्यभिधीयते

ດັ່ງນັ້ນ ປັນຍາແຫ່ງການສືບສວນ (ອານວີກສິກີ) ຈຶ່ງໂດ່ງດັງວ່າ “ສີຕາ”; ແລະເນື່ອງຈາກເກີດຂຶ້ນໃນມິຖິລາ ຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ “ໄມຖິຕີ” ດ້ວຍ.

Verse 107

जनकस्य कुले जाता विश्रुता जनकात्मजा । ख्याता वेदवती पूर्वं ब्रह्मविद्याघनाशिनी

ນາງເກີດໃນວົງສາຂອງພຣະຊະນະກະ ແລະໂດ່ງດັງວ່າເປັນທິດາຂອງພຣະຊະນະກະ. ໃນອະດີດນາງເຄີຍມີນາມວ່າ ເວທະວະຕີ ຜູ້ທຳລາຍຄວາມມືດໜາແໜ້ນແຫ່ງອະວິຊາ ດ້ວຍພຣະພຣະຫມັນວິທະຍາ.

Verse 108

सा दत्ता जनकेनैव विष्णवे परमात्मने

ນາງໄດ້ຖືກພະບິດາ ຈະນະກະ ມອບໃຫ້ແກ່ ພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນອາດຕະມາສູງສຸດ.

Verse 109

तयाथ विद्यया सार्द्धं देवदेवो जगत्पतिः । उग्रे तपसि लीनोऽसौ विष्णुः परमदुष्करम्

ແລ້ວພ້ອມກັບນາງ ແລະວິຊາອັນສັກສິດນັ້ນ ພຣະວິສນຸ—ເທວະເທວະ ແລະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ—ໄດ້ຈົມຢູ່ໃນຕະປະອັນດຸດັນ ທີ່ຍາກຢ່າງຍິ່ງຈະປະຕິບັດ.

Verse 110

रावणं जेतुकामो वै रामो राजीवलोचनः । अरण्यवासमकरोद्देवानां कार्यसिद्धये

ພຣະຣາມ ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ ປາຖະນາຈະຊະນະຣາວະນະ ໄດ້ຮັບຊີວິດຢູ່ປ່າ ເພື່ອໃຫ້ພາລະກິດຂອງເທວະທັງຫຼາຍສຳເລັດ.

Verse 111

शेषावतारोऽपि महांस्तपः परमदुष्करम् । तताप परया शक्त्या देवानां कार्यसिद्धये

ແມ່ນແຕ່ອະວະຕານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ ເສສະ ກໍໄດ້ບຳເນັດຕະປະອັນຍາກຢ່າງຍິ່ງ ດ້ວຍພະລັງອັນສູງສຸດ ເພື່ອໃຫ້ພາລະກິດຂອງເທວະສຳເລັດ.

Verse 112

शत्रुघ्नो भरतश्चैव तेपतुः परमं तपः

ຊັດຣຸຄນະ ແລະ ພະຣະຕະ ກໍໄດ້ບຳເນັດຕະປະອັນສູງສຸດເຊັ່ນກັນ.

Verse 113

ततोऽसौ तपसा युक्तः सार्द्धं तैर्देवतागणैः । सगणं रावणं रामः षड्भिर्मासैरजीहनत् । विष्णुना घातितः शस्त्रैः शिवसारूप्यमाप्तवान्

ແລ້ວພຣະຣາມ ຜູ້ເຂັ້ມແຂງດ້ວຍຕະປະ ແລະມີຫມູ່ເທວະດາຕິດຕາມ ໄດ້ປະຫານຣາວະນະພ້ອມກອງທັບ ໃນເວລາຫົກເດືອນ. ເມື່ອຖືກອາວຸດຂອງພຣະວິສນຸ ທ່ານນັ້ນໄດ້ບັນລຸຄວາມເປັນດັ່ງພຣະສິວະ (ສິວະ-ສາຣູປະຍະ).

Verse 114

सगमः स पुनः सद्यो बंधुभिः सह सुव्रताः

ທ່ານນັ້ນໄດ້ໄປອີກຄັ້ງໃນທັນທີ ພ້ອມກັບຍາດພີ່ນ້ອງ—ຜູ້ມີວຣະຕະດີ ແລະມີຄວາມສຳລວມໃນການປະພຶດປະຕິບັດ.

Verse 115

शिवप्रसादात्सकलं द्वैताद्वैतमवाप ह । द्वैताद्वैतविवेकार्थमृपयोप्यत्र मोहिताः । तत्सर्वं प्राप्नुवंतीह शिवार्चनरता नराः

ດ້ວຍພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ໜຶ່ງຍ່ອມໄດ້ຮັບທັດສະນະທັງໝົດແຫ່ງຄວາມເປັນຄູ່ (ທວຍຕະ) ແລະຄວາມບໍ່ແຍກ (ອະທວຍຕະ). ເພື່ອແຍກຮູ້ທວຍຕະ–ອະທວຍຕະ ແມ່ນແຕ່ລະສີກໍຍັງຫຼົງງົດຢູ່ທີ່ນີ້. ແຕ່ທຸກສິ່ງນັ້ນ ຜູ້ຄົນຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນການບູຊາພຣະສິວະ ຍ່ອມໄດ້ຮັບໃນທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 116

येऽर्चयंति शिवं नित्यं लिंगरूपिणमेव च । स्त्रियो वाप्यथ वा शूद्राः श्वपचा ह्यंत्यवासिनः । तं शिवं प्राप्नुवंत्येव सर्वदुःखोपनाशनम्

ຜູ້ໃດບູຊາພຣະສິວະເປັນນິດ—ພຣະສິວະຜູ້ປະຈັກໃນຮູບລິງຄະ—ຈະເປັນແມ່ຍິງ ຫຼື ຊູດຣະ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຜູ້ປຸງອາຫານເນື້ອຫມາ ແລະຜູ້ຢູ່ຊາຍຂອບ ກໍຍ່ອມໄດ້ບັນລຸພຣະສິວະນັ້ນ ຜູ້ທຳລາຍທຸກຄວາມໂສກທັງປວງ.

Verse 117

पशवोऽपि परं याताः किं पुनर्मानुषादयः

ແມ່ນແຕ່ສັດທັງຫຼາຍກໍຍັງໄດ້ໄປຮອດສະພາບສູງສຸດ; ຍິ່ງກວ່ານັ້ນມະນຸດແລະອື່ນໆຈະບໍ່ຍິ່ງກວ່າຫຼື?

Verse 118

ये द्विजा ब्रह्मचर्येण तपः परममास्थिताः । वर्षैरनेकैर्यज्ञानां तेऽपि स्वर्गपरा भवन्

ບັນດາທະວິຊະ ຜູ້ຮັກສາພຣະຫມະຈັຣຍາ ແລະປະພຶດຕະປະສະອັນສູງສຸດ ພ້ອມທັງບຳເນີນຍັດຍາຫຼາຍປີ—ແມ່ນແຕ່ເຂົາກໍໄດ້ຜົນເປັນສະຫວັນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 119

ज्योतिष्टोमो वाजपेयो ह्यतिरात्रादयो ह्यमी । यज्ञाः स्वर्गं प्रयच्छंति सत्त्रीणां नात्र संशयः

ຍັດຍາເຊັ່ນ ຈໂຍຕິສໂຕມ, ວາຊະເປຍ, ແລະ ອະຕິຣາຕຣະ ເປັນຕົ້ນ ຍ່ອມປະທານສະຫວັນແກ່ຜູ້ບຳເນີນຍັດຍາ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສໃດໆ।

Verse 120

तत्र स्वर्गसुखं भुक्त्वा पुण्यक्षयकरं महत् । पुण्यक्षयेऽपि यज्वानो मर्त्यलोकं पतंति वै

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເຂົາໄດ້ເສວຍສຸກແຫ່ງສະຫວັນ ອັນເປັນສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ບຸນທີ່ສະສົມຫມົດໄປຢ່າງໃຫຍ່; ເມື່ອບຸນຫມົດ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ບຳເນີນຍັດຍາກໍຕ້ອງຕົກກັບສູ່ໂລກມະນຸດແນ່ນອນ।

Verse 121

पतितानां च संसारे दैवाद्बुद्धिः प्रजायते । गुणत्रयमयी विप्रास्तासुतास्त्विह योनिषु

ສຳລັບຜູ້ທີ່ຕົກລົງໃນສັງສານ ໂດຍພຣະປະສົງແຫ່ງເທວະ ຍ່ອມເກີດຄວາມເຂົ້າໃຈໃໝ່ຂຶ້ນ। ແລະ ໂອ ພຣາຫມະນະ, ລູກຫຼານຂອງເຂົາໃນໂລກນີ້ ໃນຄັນທັງຫຼາຍ ຖືກກໍ່ຮ່າງຕາມຄຸນະສາມປະການ।

Verse 122

यथा सत्त्वं संभवति सत्त्वयुक्तभवं नराः । राजसाश्च तथा ज्ञेयास्ता मसाश्चैव ते द्विजाः

ເມື່ອສັດຕະວະ (sattva) ເກີດຂຶ້ນ ສັດທັງຫຼາຍກໍເກີດມາພ້ອມສັດຕະວະ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ຄວນເຂົ້າໃຈວ່າມີຜູ້ເປັນຣາຊະສະ (rājasa) ແລະ ຕາມະສະ (tāmasa) ດ້ວຍ—ໂອ ທະວິຊະ।

Verse 123

एवं संसारचक्रेऽस्मिन्भ्रमिता बहवो जनाः । यदृच्छया दैवगत्या शिवं संसेवते नरः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນວົງຈອນແຫ່ງສັງສານີ້ ຜູ້ຄົນຫຼາຍພາກັນຫຼົງວຽນ. ແຕ່ໂດຍໂຊກດີ—ຕາມການນໍາພາຂອງເທວະ—ມະນຸດຜູ້ໜຶ່ງຈຶ່ງໄດ້ມາຮັບໃຊ້ພຣະສິວະ.

Verse 124

शिवध्यानपराणां च नराणां यतचेतसाम् । मायानिरसनं सद्यो भविष्यति न चान्यथा

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ອຸທິດໃຈໃນການພິຈາລະນາພຣະສິວະ ແລະມີຈິດໃຈຖືກຝຶກຝົນ ການກໍາຈັດມາຍາຈະເກີດຂຶ້ນທັນທີ—ບໍ່ມີທາງອື່ນເລີຍ.

Verse 125

मायानिरसनात्सद्यो नश्यत्येव गुणत्रयम् । यदा गुणत्रयातीतो भवतीति स मुक्तिभाक्

ເມື່ອມາຍາຖືກກໍາຈັດ ກຸນະທັງສາມກໍສູນສະລາຍໃນທັນທີ. ເມື່ອຜູ້ໃດກ້າວພົ້ນເຫນືອກຸນະທັງສາມ—ຜູ້ນັ້ນແທ້ໆແມ່ນຜູ້ຮັບສ່ວນໃນມຸກຕິ.

Verse 126

तस्माल्लिङ्गार्चनं भाव्यं सर्वेषामपि देहिनाम् । लिङ्गरूपी शिवो भूत्वा त्रायते संचराचरम्

ດັ່ງນັ້ນ ການບູຊາລິງຄະຄວນເຮັດໂດຍສັດມີຮ່າງກາຍທຸກຜູ້. ພຣະສິວະປາກົດໃນຮູບລິງຄະ ແລະປົກປ້ອງຊ່ວຍເຫຼືອທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ.

Verse 127

पुरा भवद्भिः पृष्टोऽहं लिङ्गरूपी कथं शिवः । तत्सर्वं कथितं विप्रा याथातथ्येन संप्रति

ໃນອະດີດ ພວກເຈົ້າເຄີຍຖາມຂ້ອຍວ່າ «ພຣະສິວະຢູ່ໃນຮູບລິງຄະໄດ້ແນວໃດ?» ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ບັດນີ້ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວອະທິບາຍທຸກຢ່າງນັ້ນ ຕາມຄວາມເປັນຈິງຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ.

Verse 128

कथं गरं भक्षितवाञ्छिवो लोकमहेश्वरः । तत्सर्वं श्रूयतां विप्रा यतावत्कथयामि वः

ພຣະສິວະ ມະເຫສວະແຫ່ງໂລກທັງປວງ ໄດ້ກິນພິດຮ້າຍນັ້ນແນວໃດ? ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ຈົ່ງຟັງ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າທຸກຢ່າງຕາມລໍາດັບ।