Adhyaya 35

Verse 1

लोमश उवाच । वनं गते महादेवे गिरिजा विरहातुरा । सुखं न लेभे तन्वंगी हर्म्येष्वायतनेषु वा

ໂລມະສະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະມະຫາເທວະ ໄປສູ່ປ່າ, ກິຣິຈາ ທຸກໃຈເນື່ອງຈາກການພັດພາກ; ນາງບໍ່ພົບຄວາມສຸກ ທັງໃນພະລາຊະວັງ ຫຼືແມ່ນແຕ່ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດ.

Verse 2

चिंतयंती शिवंतन्वी सर्वभावेन शोभना । चिंतमानां शिवां ज्ञात्वा ह्युवाच विजया सखी

ນາງຜູ້ງາມ ຮ່າງບາງນັ້ນ ຄິດຮອດພຣະສິວະດ້ວຍຈິດໃຈທັງໝົດ. ເມື່ອເພື່ອນນາງ ວິຊະຍາ ຮູ້ວ່າ ສິວາ (ປາຣະວະຕີ) ຈົມຢູ່ໃນຄວາມຄິດນັ້ນ, ນາງຈຶ່ງເວົ້າກັບນາງ.

Verse 3

विजयोवाच । तपसा महता चैव शिवं प्राप्तासि शोभने । मृषशा द्यूतं कृतं तेन शंकरेण तपस्विना

ວິຊະຍາ ກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ງາມ, ດ້ວຍຕະປະສາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ເຈົ້າໄດ້ບັນລຸພຣະສິວະ. ແຕ່ທ່ານສັງກະຣະ ຜູ້ຖືຕະປະສານັ້ນ ກັບຫຼິ້ນເກມລູກເຕົ໋າຢ່າງຫລອກລວງກັບເຈົ້າ.

Verse 4

द्यूते हि वहवो दोषा न श्रुताः किं त्वयाऽनघे । क्षमा पय शिवं तन्वि त्वरेणैव विचक्षणे

ໃນການພະນັນ ມີໂທດຫຼາຍ—ເຈົ້າບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນບໍ ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ? ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນາງຮ່າງບາງ ແລະ ຮູ້ທັນ, ຈົ່ງຮີບໄປຂໍອະໄພຈາກ ພຣະສິວະ ໂດຍໄວ.

Verse 5

अस्माभिः सहिता देवि गच्छगच्छ वरानने

ໂອ ເທວີ, ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ—ມາເຖີດ, ມາເຖີດ, ໄປພ້ອມກັບພວກເຮົາ.

Verse 6

यावच्छंभुर्दूरतो नाभिगच्छेत्तावद्गत्वा शंकरं क्षामयस्व । नो चेतन्वि क्षामयेथाः शिवं त्वं दुःखं पश्चात्ते भविष्यत्यवश्यम्

ກ່ອນທີ່ ຊຳພູ ຈະມາຈາກໄກ ຈົ່ງໄປໃນທັນທີ ແລະ ຂໍອະໄພຈາກ ຊັງກະຣະ. ຖ້າບໍ່ເຮັດ, ໂອ ນາງຮ່າງບາງ—ຖ້າເຈົ້າບໍ່ປະນີປະນອມ ພຣະສິວະ—ຄວາມໂສກຈະມາຫາເຈົ້າໃນພາຍຫຼັງແນ່ນອນ.

Verse 7

निशम्य वाक्य विजयाप्रयुक्तं प्रहस्यामाना समधीरचेताः । उवाच वाक्यं विजयां सखीं च आश्चर्यभूतं परमार्थयुक्तम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳທີ່ ວິຊະຍາ ເວົ້າ, ນາງຍິ້ມຢ່າງສະຫງົບ ໃຈໝັ້ນຄົງ. ແລ້ວນາງກ່າວຕອບແກ່ ວິຊະຍາ ມິດສະຫາຍ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອັນນ່າອັດສະຈັນ ແລະ ຖືກຕ້ອງຕາມສັດທຳສູງສຸດ.

Verse 8

मया जितोऽसौ निरपत्रपश्च पुरा वृतो वै परया विभूत्या । किंचिच्च कृत्यं मम नास्ति सद्यो मया विनासौ च विरूप आस्थितः

“ຂ້ອຍໄດ້ຊະນະເຂົາແລ້ວ—ແຕ່ກ່ອນ ຜູ້ບໍ່ຮູ້ອາຍນັ້ນ ຖືກອຳນາດອັນສູງສຸດຂອງຂ້ອຍຄອບງຳ. ໃນຍາມນີ້ ຂ້ອຍບໍ່ມີຫຍັງຕ້ອງເຮັດອີກ; ແລະ ຖ້າບໍ່ມີຂ້ອຍ ເຂົາຈະຢູ່ໃນສະພາບບິດເບືອນ ແລະ ບໍ່ຄົບຖ້ວນ.”

Verse 9

रूपीकृतो मया देवो महेशो नान्यथा वद । मया तेन वियोगश्च संयोगो नैव जायते

ໂດຍຂ້າ ພຣະມະເຫສະໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ປາກົດເປັນຮູບ—ຢ່າເວົ້າຢ່າງອື່ນ. ການແຍກຈາກ ແລະ ການຮ່ວມກັນກັບພຣະອົງ ເກີດຂຶ້ນແຕ່ໂດຍຂ້າ ບໍ່ແມ່ນໂດຍຕົນເອງ.

Verse 10

साकारो हि निराकारो महेशो हि मया कृतः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະມະເຫສະຜູ້ບໍ່ມີຮູບ ຖືກຂ້າເຮັດໃຫ້ເປັນຜູ້ມີຮູບ.

Verse 11

कृतं मया विश्वमिदं समग्रं चराचरं देववरैः समेतम् । क्रीडार्थमस्योद्भववृत्तिहेतुभिश्चिक्रीडितं मे विजये प्रपश्य

ຈັກກະວານນີ້ທັງໝົດ—ທັງສິ່ງເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ສິ່ງຢຸດນິ່ງ—ພ້ອມດ້ວຍເທວະຜູ້ປະເສີດ ຂ້າໄດ້ປັ້ນແຕ່ງຂຶ້ນ. ເພື່ອການຫຼິ້ນອັນທິບ ໂດຍເຫດແຫ່ງການເກີດ ແລະ ການດຳລົງ ຂ້າໄດ້ສະແດງການຫຼິ້ນ; ຈົ່ງເບິ່ງໄຊຊະນະຂອງຂ້າ!

Verse 12

एवमुक्त्वा तदा देवी गिरिजा सर्वमंगला । शबरीरूपमास्थाय गंतुकामा महेश्वरम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະເທວີກິຣິຈາ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນທັງປວງ ໄດ້ຮັບຮູບເປັນສະບາຣີ (ແມ່ຍິງປ່າ) ແລະ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະໄປ ຈຶ່ງມຸ່ງໜ້າໄປຫາພຣະມະເຫສະວະຣະ.

Verse 13

श्यामा तन्वी शिखरदशना बिंबबिंबाधरोष्ठी सुग्रीवाढ्या कुचभरनता गिरिजा स्निग्धकेशी । मध्ये क्षामा पृथुकटितटा हेमरंभोरुगौरी पल्लीयुक्ता वरवलयिनी बर्हिबर्हावतंसा

ກິຣິຈາປາກົດເປັນສາວນ້ອຍຜິວຄ່ຳ ຮ່າງບາງ; ແຂ້ວແຫຼມ ແລະ ຮິມຝີປາກດັ່ງໝາກບິມບາສຸກ. ຄໍງາມ ກາຍໂຄ້ງລົງເນື່ອງຈາກນ້ຳໜັກອົງອົບ; ຜົມນຸ່ມມັນງາມ. ແອວບາງ ສະໂພກກວ້າງ; ຂາອ່ອນຂາວດັ່ງລຳຕົ້ນກ້ວຍຄຳ. ນາງນຸ່ງຫົ່ມແບບຊາວປ່າ ສວມກຳໄລອັນວິເສດ ແລະ ປະດັບມົງກຸດດ້ວຍຂົນນົກຍູງ.

Verse 14

पाणौ मृणालसदृशं दधती च चापं पृष्ठे लसत्कृतककेतकिबाणकोशम् । सा तं निरीशमलोकयति स्म तत्र संसेविता सुवदना बहुभिः सखीभिः

ນາງຖືຄັນທະນູໃນມື ດັ່ງກ້ານບົວອ່ອນ ແລະສະພາຍຫຼັງດ້ວຍກະບອກລູກສອນສ່ອງປະກາຍ ທີ່ຖັກຈາກກ້ານເຄຕະກີ. ນາງຜູ້ໜ້າງາມນັ້ນ ໄດ້ເບິ່ງເຫັນພຣະເຈົ້າຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍມີໝູ່ສາວຫຼາຍຄົນຕິດຕາມຮັບໃຊ້।

Verse 15

भृंगीनादेन महता नादयंती जगत्त्रयम् । गिरिजा मन्मथं सद्यो जीवयंती पुनःपुनः

ດ້ວຍສຽງຮ້ອງຮື້ຮື້ອັນໃຫຍ່ ພຣະນາງກິຣິຊາເຮັດໃຫ້ໂລກທັງສາມກ້ອງກັງວານ ແລະຊຸກຊີວິດມັນມະຖະໃຫ້ຟື້ນຄືນ ທັນທີ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ।

Verse 17

एकाकी संस्थितो यत्र यमाधिस्थो महेश्वरः । दृष्टस्ततस्तया देव्या भृंगीनादेन मोहितः

ບ່ອນທີ່ພຣະມະເຫສວະຣະປະທັບຢູ່ຜູ້ດຽວ ນັ່ງຢູ່ໃນສະມາທິ ພຣະເທວີໄດ້ເຫັນພຣະອົງທີ່ນັ້ນ; ແລະດ້ວຍສຽງຮື້ຮື້ນັ້ນ ພຣະອົງກໍຖືກຫຼົງໄຫຼມົນສະເໜ່.

Verse 18

प्रबद्धो हि महादेवो निरीक्ष्य शबरीं तदा । समाधेरुत्थितः सद्यो महेशो मदनान्वितः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ເມື່ອພຣະມະຫາເທວະເບິ່ງເຫັນນາງຊະບະຣີໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະມະເຫສະກໍລຸກຂຶ້ນຈາກສະມາທິທັນທີ ດ້ວຍໃຈທີ່ຖືກກະຕຸ້ນໂດຍຄວາມປາຖະໜາ.

Verse 19

यावत्करे गृह्यमाणो गिरिजां स समीपगः । तावत्तस्य पुरः सद्यस्तिरोधानं गता सती

ເມື່ອພຣະອົງເຂົ້າມາໃກ້ ແລະກຳລັງຈະຈັບມືພຣະນາງກິຣິຊາ ໃນຂະນະນັ້ນ ນາງສະຕີຜູ້ບໍລິສຸດກໍຫາຍລັບໄປທັນທີ ຈາກເບື້ອງໜ້າພຣະອົງ.

Verse 20

तद्दृष्ट्वा तत्क्षणादेव देवो भ्रांतिविनाशनः । भ्रममाणस्तदा शंभुर्नापश्यदसितेक्षणाम्

ເມື່ອເຫັນດັ່ງນັ້ນ ໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ພຣະເຈົ້າ—ຜູ້ທຳລາຍຄວາມຫຼົງ—ກໍເລີ່ມພາຕົນເອງລ່ອງລອຍ; ແຕ່ພຣະຊຳພູກໍບໍ່ເຫັນນາງຜູ້ມີດວງຕາດຳນັ້ນເລີຍ।

Verse 21

विरहेण समायुक्तो हृच्छयेन समन्वितः । मदनारिस्तदा शंभुर्ज्ञानरूपो निरंतरम्

ພ້ອມດ້ວຍທຸກຂ໌ແຫ່ງການພັດພາກ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປວດຮ້າວໃນໃຈ, ພຣະຊຳພູ—ຜູ້ເປັນສັດຕູແຫ່ງກາມະ—ດຳລົງຢູ່ເປັນນິດໃນຮູບແຫ່ງປັນຍາ-ຍານ।

Verse 22

निर्मोहो मोहमापन्नो ददर्श गिरिजां पुनः । उवाच वाक्यं शबरीं प्रस्ताव सदृशं महत्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ບໍ່ມີຄວາມຫຼົງ ກໍກັບເຂົ້າສູ່ຄວາມງົດງົນ; ແລ້ວຈຶ່ງເຫັນພຣະນາງກິຣິຈາອີກຄັ້ງ ແລະເວົ້າກັບນາງຊະບາຣີ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຫນັກແນ່ນ ສົມກັບການການ।

Verse 23

शिव उवाच । वाक्यं मे श्रृणु तन्वंगि श्रुत्वा तत्कर्तुमर्हसि । कासि कस्यासि तन्वंगि किमर्थमटनं वने । तत्कथ्यतां महाभागे याथातथ्यं सुमध्यमे

ພຣະສິວະກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ມີອວຍະວະອ່ອນຊ້ອຍ, ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາ; ເມື່ອຟັງແລ້ວ ເຈົ້າຄວນປະພຶດຕາມ. ເຈົ້າແມ່ນໃຜ, ເປັນຂອງໃຜ? ເພາະຫຍັງຈຶ່ງລ່ອງລອຍໃນປ່າ? ໂອ ນາງຜູ້ມີວາສະນາ, ຜູ້ມີແອວງາມ, ຈົ່ງບອກເຮົາຕາມຄວາມຈິງ ຢ່າງທີ່ເປັນ”។

Verse 24

शिवोवाच । पतिमन्वेषयिष्यामि सर्वज्ञं सकलार्थदम् । स्वतंत्रं निर्विकारं च जगतामीश्वरं वरम्

ພຣະສິວະກ່າວວ່າ: “ເຮົາຈະສະແຫວງຫາສາມີ—ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ, ຜູ້ປະທານຈຸດໝາຍທຸກປະການ, ຜູ້ເປັນເອກະລາດ, ບໍ່ມີການແປປ່ຽນ, ແລະເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ປະເສີດແຫ່ງສັບພະໂລກ”។

Verse 25

इत्युक्तः प्रत्युवाचेदं गिरिजां वृषभध्वजः । अहं तवोचितो भद्रे पतिर्नान्यो हि भामिनि

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະວຣິສະພະທະວະຊະ ໄດ້ຕອບກັບແກ່ ຄິຣິຈາ ວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ, ຂ້າແມ່ນສາມີທີ່ຄວນແກ່ເຈົ້າ—ບໍ່ມີຜູ້ອື່ນ ໂອ ນາງຜູ້ມີຄວາມພູມໃຈ»។

Verse 26

विमृश्यतां वरारोहे तत्त्वतो हि वरानने । वचो निशम्य रुद्रस्य स्मितपूर्वमभाषत

«ໂອ ນາງຜູ້ມີຂາອ່ອນງາມ, ໂອ ນາງຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ຈົ່ງພິຈາລະນາໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມຄວາມເປັນຈິງ»। ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງ ຣຸດຣະ ນາງກ່າວຂຶ້ນກ່ອນດ້ວຍຮອຍຍິ້ມ।

Verse 27

मयार्थितो महाभाग पतिस्त्वं नान्यथा वद । किं तु वक्ष्यामि भद्रं ते निर्गुणोऽसि परंतपः

«ໂອ ຜູ້ມີພາກດີຍິ່ງ, ຂ້າໄດ້ອ້ອນວອນເຈົ້າ—ຢ່າເວົ້າຢ່າງອື່ນ: ເຈົ້າແມ່ນສາມີຂອງຂ້າ. ແຕ່ຂ້າຈະກ່າວເພື່ອຄວາມດີຂອງເຈົ້າ: ເຈົ້າເກີນພົ້ນຈາກຄຸນລັກສະນະ, ໂອ ຜູ້ປະຫານສັດຕູ»।

Verse 28

यया पुरा वृतोऽसि त्वं तपसा च परेण हि । परित्यक्ता त्वयारण्ये क्षणमात्रेण भामिनी

«ນາງຜູ້ທີ່ເຄີຍໄດ້ຊະນະເຈົ້າໃນອະດີດ ດ້ວຍຕະປະສະຍາອັນສູງສຸດ—ນາງຜູ້ກ້າແຂງນັ້ນ—ຖືກເຈົ້າລະທິ້ງໃນປ່າ ໃນເວລາພຽງຊົ່ວຂະນະ»។

Verse 29

दुराराध्योऽसि सततं सर्वेषां प्राणिनामपि । तस्मान्न वाच्यं हि पुनर्यदुक्तं ते ममाग्रतः

ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ທີ່ບູຊາປະນົມໄດ້ຍາກຢູ່ເສມອ ສຳລັບສັດມີຊີວິດທັງປວງ. ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າເວົ້າຊ້ຳອີກ ຖ້ອຍຄຳທີ່ເຈົ້າເຄີຍກ່າວຕໍ່ໜ້າຂ້າ.

Verse 30

शबर्या वचनं श्रुत्वा प्रत्युवाच वृषध्वजः । मैवं वद विशालाक्षि न त्यक्ता सा तपस्विनी । यदि त्यक्ता मया तन्वि किं वक्तुमिह पार्यते

ເມື່ອຟັງຄໍາຂອງຊາບະຣີ ພຣະວຶສະທະວະຊະກໍຕອບວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ ຢ່າເວົ້າແບບນັ້ນເລີຍ. ນາງນັກບໍາເພັນຕະປະນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ຖືກຂ້າພະເຈົ້າລະທິ້ງ. ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າລະທິ້ງນາງແທ້ ໂອ ຜູ້ຮ່າງບາງ ທີ່ນີ້ຈະຍັງກ່າວອັນໃດໄດ້ອີກ?»

Verse 31

एवं ज्ञात्वा विशालाक्षि कृपणं कृपणप्रियम् । तस्मात्त्वया हि कर्तव्यं वचनं मे सुमध्यमे

ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ—ວ່າຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ໃຈງ່າຍ ແລະຮັກຜູ້ໃຈງ່າຍ—ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເອວງາມ ເຈົ້າຄວນປະຕິບັດຕາມຄໍາຂໍຂອງຂ້າພະເຈົ້າແທ້ໆ.

Verse 32

एवमभ्यर्थिता तेन बहुधा शूलपाणिना । प्रहस्य गिरिजा प्राह उपहासपरं वच

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກອ້ອນວອນຊໍ້າໆ ໂດຍພຣະຜູ້ຖືຕຣິສູນ ນາງກິຣິຈາກໍຫົວເບົາໆ ແລະເວົ້າຄໍາທີ່ປົນດ້ວຍການຢອກຢ້ານຢ່າງຫຼິ້ນໆ.

Verse 33

तपोधनोऽसि योगीश विरक्तोऽसि निरंजनः । आत्मारामो हि निर्द्वंद्वो मदनो येन घातितः

«ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂຍຄີ ທ່ານມີຊັບແຫ່ງຕະປະອັນອຸດົມ; ທ່ານຫຼຸດພົ້ນ ແລະບໍ່ມີມົນທິນ. ທ່ານຊື່ນບານໃນອາດຕະມັນ ພົ້ນຈາກຄູ່ຕົກຕ່າງ—ພຣະອົງຜູ້ທີ່ໄດ້ທໍາລາຍກາມະເທວະແມ່ນແທ້»

Verse 34

स त्वं साक्षाद्विरूपाक्षो मया दृष्टोसि चाद्य वै । अशक्यो हि मया प्राप्तुं सर्वेषां दुरतिक्रमः । तस्मात्त्वया न वक्तव्यं यदुक्तं च पुरा मम

«ແລະທ່ານ—ວິຣູປາກຊະໂດຍກົງ—ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນແທ້ໃນມື້ນີ້. ທ່ານເປັນຜູ້ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດເຂົ້າເຖິງໄດ້, ເປັນຜູ້ທີ່ທຸກຜູ້ລ້ວນຂ້າມພົ້ນໄດ້ຍາກ. ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານບໍ່ຄວນກ່າວຊໍ້າຄໍາທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍກ່າວໄວ້ກ່ອນ»

Verse 35

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा प्रोवाच मदनांतकः । मम भार्या भव त्वं हि नान्यथा कर्तुमर्हसि

ເມື່ອຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງແລ້ວ ຜູ້ປະຫານມະດະນະ ກ່າວວ່າ: «ເຈົ້າຈົ່ງເປັນພັນລະຍາຂອງຂ້າ; ບໍ່ຄວນເຮັດຢ່າງອື່ນ»។

Verse 36

इत्युक्त्वा तां करेऽगृह्णाच्छबरीं मदनातुरः । उवाच तं स्मयंती सा मुंचमुंचेति सादरम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຜູ້ຖືກກາມກະຕຸ້ນໄດ້ຈັບມືນາງຊະບະຣີ. ນາງຍິ້ມແລ້ວກ່າວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ: «ປ່ອຍເຖີດ, ປ່ອຍເຖີດ»។

Verse 37

नोचितं भगवान्कर्तुं तापसेन बलादिदम् । याचयस्व पितुर्मे त्वं नान्यथाभिभविष्यसि

«ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ, ບໍ່ສົມຄວນທີ່ນັກຕະປະສີຈະເຮັດດ້ວຍກໍາລັງແບບນີ້. ຈົ່ງໄປຂໍຂ້າຈາກພໍ່ຂອງຂ້າ; ບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ເຈົ້າຈະບໍ່ອາດຊະນະໄດ້»។

Verse 38

महादेव उवाच । पितरं कथयाशु त्वं स्थितः कुत्र शुभानने । द्रक्ष्यामि तं विशालाक्षि प्रणिपातपुरःसरम्

ມະຫາເທວະກ່າວວ່າ: «ໂອ້ ນາງໜ້າງາມ, ຈົ່ງບອກຂ້າໃນທັນທີວ່າ ພໍ່ຂອງເຈົ້າພັກຢູ່ໃສ. ໂອ້ ນາງຕາກວ້າງ, ຂ້າຈະໄປພົບລາວ ໂດຍມີການກໍາບັງຄົມເປັນປະຖົມ»។

Verse 39

एतदुक्तं तदा तेन निशम्यासितनेत्रया । आनीतो हि तया तन्व्या पितरं वृषभध्वजः

ເມື່ອລາວກ່າວດັ່ງນັ້ນ ນາງຕາດໍາຮ່າງບາງໄດ້ຟັງແລ້ວ ນາງນໍາພໍ່ຂອງນາງມາ. ແລະ ວຶສະພະທະວະຊະ (ພຣະສິວະ ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ) ກໍຖືກນໍາມາຢູ່ຕໍ່ໜ້າລາວ.

Verse 40

स्थितं कैलासशिखरे हिमवंतं नगोत्तमम् । अहिभिर्बहुभिश्चैव संवृतं च महाप्रभम्

ທ່ານໄດ້ເຫັນພູຫິມະວັນ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງພູທັງປວງ ຢືນຢູ່ເທິງຍອດໄກລາສ ມີອານຸພາບສະຫວ່າງ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍງູຫຼາຍຕົວ।

Verse 41

द्वारि स्थितं तया देव्या दर्शितं शंकरस्य च । असौ मम पिता देव याचस्व विगतत्रपः । ददाति मां न संदेहस्तपस्विन्मा विलंबितम्

ຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູ ພຣະເທວີໄດ້ຊີ້ໃຫ້ພຣະສັງກະຣະເຫັນ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເທວະ, ນີ້ແມ່ນບິດາຂອງຂ້າ. ຈົ່ງຂໍທ່ານໂດຍບໍ່ຕ້ອງລັງເລ. ທ່ານຈະມອບຂ້າໃຫ້ເຈົ້າ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ໂອ ຜູ້ບຳເນັດຕະປະ, ຢ່າຊັກຊ້າ”។

Verse 42

तथेति मत्वा सहसा प्रणम्य हिमालयं वाक्यमिदं बभाषे । प्रयच्छ तां चाद्य गिरीशवर्य ह्यार्ताय कन्यां सुभगां महामते

ຄິດວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ທ່ານຈຶ່ງກົ້ມກາບພຣະຫິມາລະຍະຢ່າງວ່ອງໄວ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງເຈົ້າພູ, ໂອ ຜູ້ມີໃຈກວ້າງໃຫຍ່, ຂໍຈົ່ງມອບກຸມາຣີຜູ້ເປັນມງຄົດນັ້ນໃຫ້ຂ້າໃນວັນນີ້, ເພາະຂ້າຢືນຢູ່ໃນຄວາມອາວອນ.”

Verse 43

कृपणं वाक्यमाकर्ण्य समुत्थाय हिमालयः । महेशं च समादाय ह्युवाच गिरिराट् स्वयम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳກ່າວອັນອ່ອນວອນນັ້ນ ພຣະຫິມາລະຍະກໍລຸກຂຶ້ນ; ແລ້ວຊັກເອົາພຣະມະເຫສະເຂົ້າມາໃກ້ ກະສັດແຫ່ງພູກໍກ່າວດ້ວຍຕົນເອງ।

Verse 44

किं जल्पसि हि भो देव तावयुक्तं च सांप्रतम् । त्वं दाता त्रिषु लोकेषु त्वं स्वामी जगतां विभो

“ເຈົ້າພຣະເທວະ, ເຈົ້າເວົ້າຢ່າງນັ້ນເພາະຫຍັງ? ຄຳເວົ້າແບບນັ້ນບໍ່ສົມຄວນໃນຍາມນີ້. ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ໃຫ້ໃນສາມໂລກ; ເຈົ້າແມ່ນອົງພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ, ໂອ ຜູ້ຄອບຄຸມທົ່ວທັງ.”

Verse 45

त्वया ततमिदं विश्वं जगदेतच्चराचरम् । एवं स्तुतिपरोऽभूच्च हिमालयागिरिर्महान् । आगतो नारदस्तत्र ऋषिभिः परिवारितः

ໂດຍພຣະອົງ ຈັກກະວານທັງປວງນີ້ຖືກແຜ່ຊຶມ—ໂລກນີ້ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ. ດັ່ງນັ້ນ ພູຫິມາລະຍະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຈຶ່ງດຳລົງຢູ່ໃນການສັນລະເສີນ. ແລ້ວນາຣະດະກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນ ມີລະສີຫຼາຍອົງຫ້ອມລ້ອມ.

Verse 46

उवाच प्रहसन्वाक्यं शूलपाणे नमः प्रभो । हे शंभो श्रृणु मे वाक्यं तत्त्वसारमयं परम्

ທ່ານຍິ້ມແລ້ວກ່າວວ່າ: «ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ, ໂອ ຜູ້ຖືຕຣິສູນ (ຊູລະປານິ). ໂອ ຊຳພູ, ຂໍໃຫ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າ—ອັນສູງສຸດ ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍແກ່ນສານແຫ່ງສັດຈະ».

Verse 47

योषिद्भिः संगति पुंसां विडंबायोपकल्पते । त्वं स्वामी जगतां नाथः पराणां परमः परः । विमृश्य सर्वं देवेश यथावद्वक्तुमर्हसि

«ການຄົບຄ່ຳກັບຍິງ ມັກຖືກຈັດເປັນເຫດໃຫ້ຊາຍຖືກເຢາະເຍີ້ຍ. ແຕ່ພຣະອົງແມ່ນພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ, ພຣະນາຖາ, ຜູ້ສູງສຸດເຫນືອສູງສຸດ. ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ຂໍໃຫ້ພິຈາລະນາທຸກຢ່າງ ແລ້ວກ່າວໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມຄວາມຄວນ».

Verse 48

एवं प्रबोधितस्तेन नारदेन महात्मना । प्रबोधमगमच्छंभुर्जहास परमेश्वरः

ດັ່ງນັ້ນ ຊຳພູຖືກນາຣະດະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ປຸກເຕືອນ. ພຣະເຈົ້າສູງສຸດກໍເຂົ້າສູ່ຄວາມຮູ້ຕື່ນເຕັມທີ່ ແລະ ຊົງຫົວເຮາະ.

Verse 49

शिव उवाच । सत्यमुक्तं त्वया चात्र नान्यथा नारदक्वचित् । योषित्संगतिमात्रेण नृणां पतनमेव च

ພຣະຊິວະກ່າວວ່າ: «ສິ່ງທີ່ເຈົ້າເວົ້າໃນນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ, ໂອ ນາຣະດະ; ບໍ່ເຄີຍເປັນຢ່າງອື່ນ. ໂດຍພຽງແຕ່ການຄົບຄ່ຳກັບຍິງດ້ວຍຕັນຫາ, ມະນຸດທັງຫຼາຍກໍຕົກຕ່ຳລົງແທ້».

Verse 50

भविष्यति न संदेहो नान्यथा वचनं तव । अनया मोहितोऽद्याहमानीतो गंधमादनम्

ມັນຈະເປັນຢ່າງນັ້ນແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ; ຖ້ອຍຄໍາຂອງເຈົ້າບໍ່ອາດເປັນຢ່າງອື່ນ. ໂດຍນາງທໍາໃຫ້ຂ້ອຍຫຼົງ ມື້ນີ້ຂ້ອຍຖືກນໍາມາຮອດກັນທະມາດະນະ.

Verse 51

पिशाचवत्कृतमिदं चरितं परमाद्भुतम्

ການກະທໍານີ້—ເຫມືອນຜີປິສາດເຮັດ—ເປັນເຫດການອັນນ່າພິສົດຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 52

तस्मान्न तिष्ठामि गिरेः समीपे व्रजामि चाद्यैव वनांतरं पुनः । इत्येवमुक्त्वा स जगाम मार्गं दुरत्ययं योगेनामप्यगम्यम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈະບໍ່ຢູ່ໃກ້ພູນີ້; ມື້ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ຂ້ອຍຈະເຂົ້າໄປໃນປ່າລຶກອີກຄັ້ງ. ເວົ້າແລ້ວ ລາວໄດ້ໄປຕາມເສັ້ນທາງທີ່ຂ້າມຜ່ານຍາກ—ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍໂຍຄະກໍຍັງເຂົ້າບໍ່ເຖິງ.

Verse 53

निरालंबं स विज्ञाय नारदो वाक्यमब्रवीत् । गिरिजां च गिरींद्रं च पार्षदान्प्रति सत्वरम्

ເມື່ອນາຣະດະຮູ້ວ່າ ລາວໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ (ແລະກໍາລັງຈາກໄປ) ຈຶ່ງເວົ້າຢ່າງຮີບດ່ວນຕໍ່ ຄິຣິຈາ, ຕໍ່ຈອມເຂົາ, ແລະຕໍ່ບໍລິວານທັງຫຼາຍ.

Verse 54

वंदनीयश्च स्तुत्यश्च क्षाम्यतां परमार्थतः । महेशोऽयं जगन्नाथस्त्रिपुरारिर्महायशाः

ພຣະອົງຄວນແກ່ການນະມັດສະການ ແລະຄວນແກ່ການສັນລະເສີນ—ຂໍໃຫ້ພຣະອົງອະໄພໂດຍຄວາມຈິງ. ພຣະອົງນີ້ແມ່ນມະເຫສະ, ຈອມໂລກ, ຜູ້ມີກຽດຍິ່ງ, ຜູ້ເປັນສັດຕູແຫ່ງຕຣິປຸຣະ.

Verse 55

एतच्छ्रुत्वा तु वचनं नारदस्य मुखोद्गतम् । गिरिजां पुरतः कृत्वा गिरयो हि महाप्रभाः

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາທີ່ນາຣະດະເວົ້າອອກຈາກປາກແລ້ວ ພູເຂົາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທັງຫຼາຍ ໄດ້ນໍາກິຣິຊາ (ປາຣະວະຕີ) ໄວ້ຂ້າງໜ້າ ແລະກຽມການກະທໍາ।

Verse 56

दण्डवत्पतिताः सर्वे शंकरं लोकशंकरम् । तुष्टुवुः प्रणताः सर्वे प्रमथा गुह्यकादयः

ທຸກຄົນພາກັນລົງກາບແບບທັນດະວັດ ຕໍ່ໜ້າພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເກື້ອກູນແກ່ໂລກທັງປວງ। ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ພຣະມະຖະ, ກຸຫຍະກະ ແລະອື່ນໆ ພາກັນສັນລະເສີນພຣະອົງ.

Verse 57

स्तूयमानो हि भगवानागतो गंधमादनम् । अंगिरसा हि सर्वेशो ह्यभिषिक्तो महात्मभिः

ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນດັ່ງນັ້ນ ພຣະພະຄະວານໄດ້ເສດັດໄປຍັງຄັນທະມາດະນະ। ທີ່ນັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ ໄດ້ຮັບພິທີອະພິເສກໂດຍອັງຄິຣະສາ ແລະບັນດາລະສີຜູ້ໃຈໃຫຍ່.

Verse 58

तदा दुन्दुभयो नेदुर्वादित्राणि बहूनि च । इन्द्रादयः सुराः सर्वे पुष्पवर्षं ववर्षिरे

ໃນເວລານັ້ນ ກອງດຸນດຸບີດັງກັງວານ ແລະເຄື່ອງດົນຕີຫຼາຍຢ່າງກໍບັນເລງຂຶ້ນ। ພຣະອິນທຣະ ແລະເທວະທັງປວງ ໄດ້ໂປຍພົ່ນຝົນດອກໄມ້ລົງມາ.

Verse 59

ब्रह्मादिभिः सुरगणैर्बहुभिः परीतो योगीश्वरो गिरिजया सह विश्ववंद्यः । अभ्यर्थितः परममंगल मंगलैश्च दिव्यासनोपरि रराज महाविभूत्या

ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂຍຄີ ຜູ້ຖືກໂລກທັງປວງນົບນ້ອມບູຊາ ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍພຣະພຣະຫມາ ແລະຫມູ່ເທວະຫຼາຍຫມູ່। ພຣະອົງປະທັບນັ່ງພ້ອມກິຣິຊາ (ປາຣະວະຕີ) ແລະເມື່ອຖືກອ້ອນວອນດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາມົງຄຸນສູງສຸດ ພຣະອົງກໍສ່ອງສະຫວ່າງເທິງອາສນະທິບພະ ດ້ວຍມະຫາວິພູຕິ.

Verse 60

एवंविधान्यनेकानि चरितानि महात्मनः । महेशस्य च भो विप्राः पापहारीणि श्रृण्वताम्

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ກິດຈະກຳຫຼາຍປະການແບບນີ້ຂອງພຣະມະເຫສະ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ເປັນກິດຈະກຳທີ່ກຳຈັດບາບແກ່ຜູ້ຟັງ।

Verse 61

यानियानीह रुद्रस्य चरितानि महांत्यपि । श्रुतानि परमाण्येव भूयः किं कथयामि वः

ກິດຈະກຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃດໆຂອງຣຸດຣະທີ່ມີຢູ່ນີ້ ບັນດາເລື່ອງລາວອັນປະເສີດນັ້ນ ທ່ານທັງຫຼາຍໄດ້ຟັງແລ້ວ; ຂ້ອຍຈະເວົ້າອັນໃດອີກເລົ່າ?

Verse 62

ऋषय ऊचुः । एव मुक्तं त्वया सूत चरितं शंकरस्य च । अनेन चरितेनैव संतृप्ताः स्मो न संशयः

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: ໂອ ສູຕະ, ທ່ານໄດ້ເລົ່າກິດຈະກຳຂອງພຣະສັງກະຣະແທ້ໆ. ດ້ວຍເລື່ອງນີ້ເທົ່ານັ້ນ ພວກເຮົາກໍອິ່ມໃຈແລ້ວ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 63

सूत उवाच । व्यासप्रसादाच्छ्रुतमस्ति सर्वं मया ततं शंकररूपमद्भुतम् । सुविस्तृतं चाद्भुतवेदगर्भं ज्ञानात्मकं परमं चेदमुक्तम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງວະຍາສະ ຂ້ອຍໄດ້ຟັງທັງໝົດ—ຄຳສອນອັນອັດສະຈັນນີ້ທີ່ແຜ່ຊຶມດ້ວຍຮູບພຣະສັງກະຣະ. ມັນກວ້າງໃຫຍ່ ແລະອັດສະຈັນທີ່ບັນຈຸແກ່ນແທ້ແຫ່ງເວດ ໄດ້ຖືກກ່າວເປັນສິ່ງສູງສຸດ ແລະເປັນປັນຍາທາງວິນຍານ.

Verse 64

श्रद्धया परयोपेताः श्रावयंति शिवप्रियम् । श्रृण्वंति चैव ये भक्त्या शंभेर्माहात्म्यमद्भुतम् । शिवशास्त्रमिदं प्रीत्या ते यांति मरमां गतिम्

ຜູ້ທີ່ປະກອບດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ ແລະໃຫ້ມີການສວດອ່ານຄຳສອນທີ່ພຣະສິວະຮັກນີ້, ພ້ອມທັງຜູ້ທີ່ຟັງດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ມະຫາພຣະກຽດອັນອັດສະຈັນຂອງສັມພູ, ຮັບເອົາສິວະສາດຕຣະນີ້ດ້ວຍຄວາມປິຕິ, ຍ່ອມເຖິງສະພາບສູງສຸດ.

Verse 3516

सकामना राजहंसा बभूवुस्तत्क्षणादपि । द्विरेफा बर्हिणश्चैव सर्वे ते हृच्छयान्विताः

ໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ຜູ້ມີຄວາມປາຖະໜາກໍກາຍເປັນຫົງຫຼວງ; ຄົນອື່ນໆກາຍເປັນເຜິ້ງ ແລະ ນົກຢູງ—ແຕ່ລະຄົນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມອາວອນໃນໃຈ.