Adhyaya 33

Verse 1

ऋषय ऊचुः । किन्नामा च किरातोऽभूत्किं तेन व्रतमाहितम् । तत्त्वं कथय विप्रेंद्र परं कौतूहलं हि नः

ພວກ຤ິສີກ່າວວ່າ: “ກິຣາຕະນັ້ນຊື່ຫຍັງ? ແລະເຂົາໄດ້ຮັບວຣະຕະໃດໄວ້? ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຂໍຈົ່ງບອກຄວາມຈິງ; ຄວາມຢາກຮູ້ຂອງພວກເຮົາໃຫຍ່ຫຼາຍ.”

Verse 2

तत्सर्वं श्रोतुमिच्छामो याथातथ्येन कथ्यताम् । न ह्यन्यो विद्यते लोके त्वद्विना वदतां वरः । तस्मात्कथ भो विप्र सर्वं शुश्रूषतां हि नः

ພວກເຮົາປາຖະໜາຈະຟັງທັງໝົດນັ້ນ; ຂໍໃຫ້ເລົ່າຕາມຄວາມເປັນຈິງຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ໃນໂລກນີ້ ນອກຈາກທ່ານ ບໍ່ມີຜູ້ໃດເປັນນັກເລົ່າທີ່ປະເສີດກວ່າ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນ, ຈົ່ງເລົ່າທຸກຢ່າງ; ເພາະພວກເຮົາກະຫາຍຈະຟັງ.

Verse 3

एवमुक्तस्तदा तेन शौनकेन महात्मना । कथयामास तत्सर्वं पुष्कसेन कृतं यत्

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນໂດຍມະຫາອາດມາ ຊາວນະກະ, ເຂົາຈຶ່ງເລົ່າທຸກຢ່າງຢ່າງຄົບຖ້ວນ ກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ ປຸສະກະເສນະ ໄດ້ກະທໍາ.

Verse 4

लोमश उवाच । आसीत्पुरा महारौद्रश्चडोनाम दुरात्मवान् । क्रूरसंगो निष्कृतिको भूतानां भयवाहकः

ໂລມະຊະ ກ່າວວ່າ: ໃນການກ່ອນກາລ ມີຄົນຊົ່ວຊ້າຄົນໜຶ່ງ ຊື່ ຈະດາ ມີໃຈດຸຮ້າຍ ຮຸນແຮງ ຄົບຄົນຊົ່ວ ບໍ່ຮັບການຊົດໃຊ້ບາບ ແລະເປັນຄວາມຢ້ານກົວແກ່ສັດມີຊີວິດທັງປວງ।

Verse 5

जालेन मत्स्यान्दुष्टात्मा घातयत्यनिशं खलु । भल्लैर्मृगाञ्छापदांश्च कृष्णसारांश्च शल्लकान्

ຄົນໃຈຊົ່ວນັ້ນ ບໍ່ເຄີຍຢຸດ ໃຊ້ອວດຕາຂ່າຍຂ້າປາ; ແລະໃຊ້ລູກສອນຍິງຂ້າກວາງ, ສັດປ່າ, ກຣິສນະສາຣ (blackbuck) ແລະ ເມັ່ນຫນາມ (porcupine) ດ້ວຍ।

Verse 6

खड्गांश्चैव च दुष्टात्मा दृष्ट्वा कांश्चिच्च पापवान् । पक्षिणोऽघातयत्क्रुद्धो ब्राह्मणांश्च विशेषतः

ຄົນບາບໃຈດຸນັ້ນ ເມື່ອເຫັນຂະດັກ (rhinoceros) ບາງຕົວ ກໍຂ້າມັນດ້ວຍ; ແລະເມື່ອໂກດ ກໍທຳຮ້າຍຂ້ານົກທັງຫຼາຍ—ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ຍັງທຳຮ້າຍພຣາຫມັນໂດຍພິເສດ।

Verse 7

लुब्धको हि महापापो दुष्टो दुष्टजनप्रियः । भार्या तथाविधआ तस्य पुष्कसस्य महाभया

ເພາະວ່າເຂົາເປັນນາຍພານ ມີບາບໃຫຍ່ ເປັນຄົນຊົ່ວ ແລະມັກຄົບຄົນຊົ່ວ. ພັນລະຍາຂອງເຂົາກໍເປັນແບບນັ້ນເຊັ່ນກັນ—ເປັນເມຍຂອງ ປຸສກະສະ (Puṣkasa/Puṣkasena) ຜູ້ນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 8

एवं विहरतस्तस्य बहुकालोत्यवर्तत । गते बहुतिथेकाले पापौघनिरतस्य च

ເຂົາດຳລົງຊີວິດແບບນັ້ນ ເວລາອັນຍາວນານກໍຜ່ານໄປ. ເມື່ອຫຼາຍວັນຜ່ານພົ້ນແລ້ວ ເຂົາຍັງຈົມຢູ່ໃນກະແສແຫ່ງບາບຢ່າງໝົດຈິດໝົດໃຈ।

Verse 9

निषंगे जलमादाय क्षुत्पिपासार्द्दितो भृशम् । एकदा निशि पापीयाच्छ्रीवृक्षोपरि संस्थितः । कोलं हंतुं धनुष्पाणिर्जाग्रच्चानिमिषेण हि

ເອົານ້ຳໃສ່ກະບອກລູກສອນ ແລະຖືກທຸກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມຫິວແລະຫິວນ້ຳຢ່າງແຮງ ຄົນບາບຄັ້ງໜຶ່ງໃນຍາມຄ່ຳ ໄດ້ນັ່ງຢູ່ເທິງຕົ້ນສຣີວຣຶກສະ। ຖືຄັນທະນູ ຕື່ນຢູ່ບໍ່ກະພິບຕາ ໝາຍຈະຂ້າໝູປ່າ।

Verse 10

माघमासेऽसितायां वै चतुर्दश्यामथाग्रतः । मृगमार्गविलोकार्थी बिल्वपत्राण्यपातयत्

ຕໍ່ມາ ໃນເດືອນມາຆະ ໃນວັນທີ 14 ຂອງຂ້າງແຮມ ເມື່ອເຂົາຈ້ອງໄປຂ້າງໜ້າເພື່ອສອດສ່ອງທາງສັດ ກໍເຮັດໃຫ້ໃບບິລະວະຕົກລົງ।

Verse 11

श्रीवृक्षपर्णानि बहूनि तत्र स च्छेदयामास रुषान्वितोपि । श्रीवृक्षमूले परिवर्तमाने लिंगं तस्योपरिदृष्टभावः

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເຂົາຕັດໃບຂອງຕົ້ນສຣີວຣຶກສະຫຼາຍໃບ ແມ່ນແຕ່ຈິດໃຈເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ. ແລະເມື່ອເຂົາຂະບັບຕົວຢູ່ໃກ້ໂຄນຕົ້ນ ລິງຄະກໍປາກົດໃຫ້ເຫັນຢູ່ໃຕ້ຕົນ।

Verse 12

ववर्ष गंडूषजलं दुरात्मा यदृच्छया तानि शिवे पतंति । श्रीवृक्षपर्णानि च दैवयोगाज्जातं च सर्वं शिवपूजनं तत्

ຄົນຊົ່ວນັ້ນພົ່ນນ້ຳທີ່ອົບໄວ້ໃນປາກ (ກັນດູສະ) ລົງໄປ; ແລະໂດຍບັງເອີນ ຂອງຖວາຍນັ້ນຕົກຖືກພຣະສິວະ. ໃບສຣີວຣຶກສະກໍດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງວາສະນາ ກາຍເປັນການບູຊາພຣະສິວະທັງສິ້ນ।

Verse 13

गंडूषवारिणा तेन स्नपनं च कृतं महत् । बिल्वपत्रैरसंख्यातैरर्चनं महत्कृतम्

ດ້ວຍນ້ຳທີ່ອົບໄວ້ໃນປາກນັ້ນ ເຂົາໄດ້ກະທຳການສະນານ/ອະພິເສກອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ແລະດ້ວຍໃບບິລະວະນັບບໍ່ຖ້ວນ ເຂົາໄດ້ກະທຳອາຣະຈະນາອັນມະຫາຄຸນ।

Verse 14

अज्ञानेनापि भो विप्राः पुष्कसेन दुरात्मना । माघमासेऽसिते पक्षे चतुर्दश्यां विधूदये

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ແມ່ນແຕ່ໂດຍອະວິຊາກໍຕາມ, ໂດຍປຸສກະເສນາຜູ້ໃຈຊົ່ວ, ເຫດນີ້ເກີດໃນເດືອນມາຄະ, ໃນຂ້າງຄ່ຳ, ວັນທີ 14, ເມື່ອດວງຈັນກຳລັງຂຶ້ນ.

Verse 15

पुष्कसोऽथ दुराचारो वॉक्षादवततार सः । आगत्य जलसंकाशं मत्स्यान्हंतुं प्रचक्रमे

ແລ້ວປຸສກະສາ ຜູ້ປະພຶດຊົ່ວ ກໍລົງຈາກຕົ້ນໄມ້; ເມື່ອມາຮອດພື້ນທີ່ກວ້າງດັ່ງນ້ຳ ກໍເລີ່ມຂ້າປາ.

Verse 16

लुब्ध कस्यापि भार्याभून्नाम्ना चैव घनोदरी । दुष्टा सा पापनिरता परद्रव्यापहारिणी

ນາຍພານຄົນໜຶ່ງມີເມຍຊື່ ຄະໂນດະຣີ; ນາງເປັນຄົນຊົ່ວ ຝັກໃຝ່ບາບ ແລະລັກຊັບຂອງຜູ້ອື່ນ.

Verse 17

गृहान्निर्गत्य सायाह्ने पुरद्वारबहिः स्थिता । वनमार्गं प्रपश्यंती पत्युरागमनेच्छया

ນາງອອກຈາກເຮືອນໃນຍາມແລງ ແລ້ວຢືນຢູ່ນອກປະຕູເມືອງ; ນາງຈ້ອງເບິ່ງທາງປ່າ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາໃຫ້ຜົວກັບມາ.

Verse 18

चिराद्भर्तरी नायाते चिन्तयामास लुब्धकी । अद्य सायाह्नवेलायामागताः सर्वलुब्धकाः

ເມື່ອຜົວບໍ່ມາເຖິງແມ່ນຜ່ານໄປດົນ, ເມຍນາຍພານກໍຄິດກັງວົນວ່າ: “ມື້ນີ້ໃນຍາມແລງ ນາຍພານທັງໝົດກໍກັບມາແລ້ວ.”

Verse 19

तमः स्तोमेन संछन्नाश्चतस्रो विदिशो दिशः । रात्रौ यामद्वयं यातं किं मतंगः समागतः

ທິດທັງສີ່ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍກອງຄວາມມືດໜາ. ຍາມຄືນສອງຍາມໄດ້ຜ່ານໄປ—ຫຼືວ່າຊ້າງໄດ້ມາພົບເຂົາ?

Verse 20

किं वा केसरलोभेन सिंहेनैव विदारितः । किं भुजंगफणारत्नहारी सर्पविषार्दितः

ຫຼືວ່າຖືກສິງໂຕທີ່ໂລບຫາຂົນຄໍຂອງມັນຂາດສະບັ້ນ? ຫຼືຖືກພິດງູທຳລາຍ—ຜູ້ທີ່ຊິງເອົາຮັດຕະນະຈາກພັງງູ?

Verse 21

किं वा वराहदंष्ट्राग्रघातैः पंचत्वमागतः । मधुलोभेन वृक्षाग्रात्स वै प्रपतितो भुवि

ຫຼືວ່າຕາຍດ້ວຍການຟາດຟັນຂອງປາຍງາຫມູປ່າ? ຫຼືໂລບນ້ຳເຜິ້ງ ຈຶ່ງຕົກຈາກຍອດໄມ້ລົງສູ່ດິນ?

Verse 22

क्वान्वेषयामि पृच्छामि क्व गच्छामि च कं प्रति । एवं विलप्य बहुधा निवृत्ता स्वं गृहं प्रति

“ຂ້ອຍຈະຄົ້ນຫາຢູ່ໃສ? ຂ້ອຍຈະຖາມໃຜ? ຂ້ອຍຈະໄປໃສ ແລະໄປຫາໃຜ?”—ນາງຄ່ຳຄວນຮ້ອງໄຫ້ຫຼາຍປະການ ແລ້ວຫັນກັບໄປຫາເຮືອນຂອງນາງເອງ।

Verse 23

नैवान्नं नो जलं किंचिन्न भुक्तं तद्दिने तया । चिंतयंती पतिं चापि लुब्धकी त्वयन्निशाम्

ໃນວັນນັ້ນ ນາງນາຍພານບໍ່ໄດ້ກິນຫຍັງເລີຍ—ທັງອາຫານ ແລະນ້ຳກໍບໍ່ໄດ້ດື່ມ. ນາງຄິດແຕ່ຜົວ ແລະຜ່ານຄືນນັ້ນດ້ວຍການຄອຍຖ້າອັນກັງວົນ.

Verse 24

अथ प्रभाते विमले पुष्कसी वनमाययौ । अशनार्थं च तस्यान्नमादाय त्वरिता सती

ໃນຍາມເຊົ້າອັນບໍລິສຸດ ນາງນັກລ່າໄດ້ເຂົ້າໄປໃນປ່າ. ນາງນໍາອາຫານໄປເພື່ອມື້ຂອງຜົວ ແລະນາງຜູ້ມີຄຸນທຳກໍ່ຮີບໄປ.

Verse 25

भ्रममाणावने तस्मिन्ददर्श महतीं नदीम् । तस्यास्तीरे समासीनं स्वपतिं प्रेक्ष्य हर्षिता

ເມື່ອນາງພາລະເດີນຫຼົງໃນປ່ານັ້ນ ນາງເຫັນແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ໜຶ່ງ. ທີ່ຝັ່ງນ້ຳນັ້ນ ນາງເຫັນຜົວຂອງນາງນັ່ງຢູ່ ແລະນາງກໍ່ຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ.

Verse 26

तदन्नं कूलनः स्थाप्य नदीं तर्तुं प्रचक्रमे । निरीक्ष्य चाथ मत्स्यान्स जालप्रोतान्समानयत्

ລາວວາງອາຫານນັ້ນໄວ້ທີ່ຝັ່ງນ້ຳ ແລ້ວເລີ່ມຂ້າມແມ່ນ້ຳ. ຈາກນັ້ນລາວເບິ່ງໄປມາ ແລະເກັບປາທີ່ຕິດແນ່ນໃນຕາຂ່າຍຂອງລາວມາ.

Verse 27

तावत्तयोक्तश्चण्डोऽसावेहि शीघ्रं च भक्षय । अन्नं त्वदर्थमानीतमुपोष्य दिवसं मया

ແລ້ວນາງເວົ້າກັບຈັນດາວ່າ “ມາໄວໆ ແລະກິນເຖີດ. ຂ້ອຍນໍາອາຫານນີ້ມາເພື່ອເຈົ້າ ໂດຍຂ້ອຍອົດອາຫານຕະຫຼອດມື້.”

Verse 28

कृतं किमद्य रे मंद गतेऽहनि च किं कृतम् । नाऽशितं च त्वया मूढ लंघितेनाद्य पापिना

“ມື້ນີ້ເຈົ້າໄດ້ເຮັດຫຍັງ ໂອ້ຄົນເຊື່ອງຊ້າ—ມື້ຜ່ານໄປແລ້ວ ເຈົ້າສໍາເລັດຫຍັງ? ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ກິນເລີຍ ໂອ້ຄົນໂງ່; ມື້ນີ້ເຈົ້າລະເມີດ ແລະກາຍເປັນຜູ້ມີບາບ.”

Verse 29

नद्यां स्नातौ तथा तौ च दम्पती च शुचि व्रतौ । यावद्गतश्च भोक्तुं स तावच्छ्वा स्वयमागतः

ຕໍ່ມາ ຜົວເມຍທັງສອງໄດ້ອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳ ພ້ອມຖືວຣະຕະອັນບໍລິສຸດ. ເມື່ອເຂົາໄປຈະກິນ ໝາຕົວໜຶ່ງກໍມາເອງ.

Verse 30

तेन सर्वं भक्षितं च तदन्नं स्वयमेव हि । चंडी प्रकुपिता चैव श्वानं हंतुमुपस्थिता

ໝານັ້ນໄດ້ກິນອາຫານທັງໝົດໄປໂດຍລຳພັງ. ຈັນດີໂກດແຄ້ນ ແລະກ້າວເຂົ້າໄປ ພ້ອມຈະຂ້າໝາ.

Verse 31

आवयोर्भक्षितं चान्नमनेनैव च पापिना । किं च भक्षयसे मूढ भविताद्य वुभुक्षितः

“ຄົນບາບນີ້ໄດ້ກິນອາຫານທີ່ຈັດໄວ້ໃຫ້ພວກເຮົາທັງສອງ! ບັດນີ້ເຈົ້າຈະກິນຫຍັງ, ໂອ ຄົນໂງ່? ມື້ນີ້ເຈົ້າຈະຫິວແນ່ນອນ.”

Verse 32

एवं तयोक्तश्चण्डोऽसौ बभाषे तां शिवप्रियः । यच्छुना भक्षितं चान्नं तेनाहं परितोषितः

ເມື່ອຖືກກ່າວຢ່າງນັ້ນ ຈັນດະ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສິວະ ກໍຕອບນາງວ່າ: “ອາຫານທີ່ໝາໄດ້ກິນນັ້ນ ນັ້ນແຫຼະເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍພໍໃຈ.”

Verse 33

किमनेन शरीरेण नश्वरेण गतायुषा । शरीरं दुर्लभं लोके पूज्यते क्षणभंगुरम्

ຮ່າງກາຍນີ້ອັນບໍ່ທົນທານ ແລະອາຍຸກຳລັງເລື່ອນຫາຍໄປ ຈະມີປະໂຫຍດຫຍັງ? ແມ່ນແທ້ວ່າຮ່າງກາຍມະນຸດໄດ້ມາຍາກໃນໂລກນີ້ ແຕ່ກໍແຕກສະລາຍໄດ້ໃນພຽງຊົ່ວຂະນະ.

Verse 34

ये पुष्णंति निजं देहं सर्वभावेन चाहताः । मूढास्ते पापिनो ज्ञेया लोकद्वयबहिष्कृताः

ຜູ້ໃດຖືກທຸກຂ໌ບີບຄັ້ນທຸກດ້ານ ແຕ່ຍັງຫຼຽວຫຼັງບຳລຸງແຕ່ຮ່າງກາຍຕົນດ້ວຍຄວາມຫມົດໃຈ—ຈົ່ງຮູ້ວ່າເຂົາເປັນຄົນຫຼົງ ແລະມີບາບ ຖືກຕັດຂາດຈາກໂລກທັງສອງ (ໂລກນີ້ ແລະ ໂລກໜ້າ)។

Verse 35

तस्मान्मानं परित्यज्य क्रोधं च दुरवग्रहम् । स्वस्था भव विमर्शेन तत्त्वबुद्ध्या स्थिरा भव

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງລະທິ້ງຄວາມຖືຕົນ ແລະຄວາມໂກດທີ່ຍາກຈະຫ້າມ. ດ້ວຍການໄຕ່ຕອງພິຈາລະນາ ຈົ່ງເຮັດໃຈໃຫ້ສະຫງົບມັ່ນຄົງ; ດ້ວຍປັນຍາເຫັນສັດຈິງ ຈົ່ງຕັ້ງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ.

Verse 36

बोधिता तेन चंडी सा पुष्कसेन तदा भृशम् । जागरादि च संप्राप्तः पुष्कसोऽपि चतुर्दशीम्

ໃນເວລານັ້ນ ຈັນດີ (Caṇḍī) ຖືກປຸສກະເສນ (Puṣkasena) ປຸກໃຫ້ຕື່ນຢ່າງແຮງກ້າ. ແລະປຸສກະສະ (Puṣkasa) ກໍໄດ້ປະຕິບັດການຢາມຕື່ນ ແລະພິທີປະພຶດອື່ນໆ ໃນວັນຈັນທຣາທີ 14.

Verse 37

शिवरात्रिप्रसंगाच्च जायते यद्ध्यसंशयम् । तज्ज्ञानं परमं प्राप्तः शिवरात्रिप्रसंगतः

ຈາກການຄົບຄືນກັບການປະຕິບັດສິວະຣາຕຣີ (Śivarātri) ຍ່ອມເກີດຂຶ້ນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ສິ່ງທີ່ປ່ຽນແປງຊີວິດຢ່າງແທ້ຈິງ. ໂດຍໂອກາດແຫ່ງສິວະຣາຕຣີນັ້ນເອງ ເຂົາໄດ້ບັນລຸປັນຍາສູງສຸດ.

Verse 38

यामद्वयं च संजातममावास्यां तु तत्र वै । आगताश्च गणास्तत्र बहवः शिवनोदिताः

ໃນຄືນອະມາວາສະຍາ (ຄືນເດືອນດັບ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອສອງຍາມແຫ່ງຄືນໄດ້ຜ່ານໄປ ກະນະ (gaṇa) ຈຳນວນຫຼາຍໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ ໂດຍຖືກພຣະສິວະຊົງສົ່ງມາ.

Verse 39

विमानानि बहून्यत्र आगतानि तदंतिकम् । दृष्टानि तेन तान्येव विमानानि गणास्तथा

ໃນທີ່ນັ້ນ ມີວິມານສະຫວັນຫຼາຍລຳ ມາຮອດໃກ້ໆ. ລາວໄດ້ເຫັນວິມານເຫຼົ່ານັ້ນແທ້ໆ ແລະເຫັນພວກຄະນະ (gaṇa) ດ້ວຍ.

Verse 40

उवाच परया भक्त्या पुष्कसोऽपि च तान्प्रति । कस्मात्समागता यूयं सर्वे रुद्राक्षधारिणः

ແລ້ວ Puṣkasa ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍພະຄວາມສັດທາອັນສູງສຸດ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພວກເຂົາວ່າ: “ເພາະເຫດໃດ ພວກເຈົ້າທັງໝົດ ຜູ້ສວມລູກປັດຣຸດຣາກະສະ (rudrākṣa) ຈຶ່ງມາຮວມກັນຢູ່ນີ້?”

Verse 41

विमानस्थाश्च केचिच्च वृषारूढाश्च केचन । सर्वे स्फटिकसंकाशाः सर्वे चंद्रार्द्धशेखराः

ບາງພວກນັ່ງຢູ່ໃນວິມານ ແລະບາງພວກຂີ່ງົວພະຍາ (vṛṣa). ທຸກອົງສ່ອງປະກາຍດັ່ງສະຟະຕິກ (ຄຣິສຕອນ) ແລະທຸກອົງມີພະຈັນຄຶ່ງສຽວປະດັບເທິງມົກກຸດ.

Verse 42

कपर्द्दिनश्चर्मपरीतवाससो भुजंगभोगैः कृतहारभूषणाः । श्रियान्विता रुद्रसमानवीर्या यथातथं भो वदतात्मनोचितम्

ໂອ ຜູ້ມີຜົມມັດເປັນກອງ, ນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍໜັງສັດ, ປະດັບດ້ວຍສາຍຄໍແລະເຄື່ອງປະດັບທີ່ຖັກຈາກງູຂົດ—ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສິຣີ ແລະມີວິຣະພາບເທົ່າກັບຣຸດຣາ—ຂໍໃຫ້ກ່າວຕາມຄວາມເປັນຈິງ ສິ່ງທີ່ຄວນກ່າວເຖິງຕົນເອງ.

Verse 43

पुष्कसेन तदा पृष्टा ऊचुः सर्वे च पार्पदाः । रुद्रस्य देवदेवस्य संनम्राः कमलेक्षणाः

ເມື່ອ Puṣkasa ຖາມແລ້ວ ພວກຜູ້ຕິດຕາມຂອງຣຸດຣາທັງໝົດ ໄດ້ນ້ອມກາຍລົງຕໍ່ໜ້າ “ເທວະແຫ່ງເທວະ” ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ ແລ້ວກ່າວຕອບ.

Verse 44

गणा ऊचुः । प्रेषिताः स्मो वयं चंड शिवेन परमेष्ठिना । आगच्छ त्वरितो भुत्वा सस्त्रीको या नमारुह

ພວກຄະນະ (Gaṇa) ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ດຸຮ້າຍ, ພວກເຮົາຖືກສົ່ງມາໂດຍພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າສູງສຸດ. ຈົ່ງມາໄວໆ ພ້ອມພັນລະຍາ—ຢ່າຂຶ້ນພາຫະນະ—ຈົ່ງມາທັນທີ»។

Verse 45

लिंगार्च्चनं कृतं यच्च त्वया रात्रौ शिवस्य च । तेन कर्मविपाकेन प्राप्तोऽसि शिवसन्निधिम्

ເນື່ອງຈາກເຈົ້າໄດ້ບູຊາລິງຄະຂອງພຣະສິວະໃນຍາມຄ່ຳ, ດ້ວຍຜົນສຸກງອກຂອງກຳນັ້ນ ເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ມາຮອດພຣະສິວະສະນິດສະນົມໃນບັດນີ້.

Verse 46

तथोक्तो वीरभद्रेण उवाच प्रहसन्निव । पुष्कसोऽपि स्वया बुद्ध्या प्रस्तावसदृशं वचः

ເມື່ອຖືກວີຣະພັດຣະກ່າວດັ່ງນັ້ນ, ພຸສກະສະກ່າວຄືມີຮອຍຍິ້ມເບົາໆ ແລະດ້ວຍປັນຍາຂອງຕົນ ໄດ້ເວົ້າຖ້ອຍຄຳທີ່ເໝາະກັບການ.

Verse 47

पुष्कस उवाच । किं मया कृतमद्यैव पापिना हिंसकेन च । मृगयारसिकेनैव पुष्कसेन दुरात्मना

ພຸສກະສະກ່າວວ່າ: «ມື້ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າ—ຜູ້ມີບາບ, ຜູ້ຮຸນແຮງ, ນັກລ່າສັດຜູ້ຫຼົງໃນການລ່າ, ພຸສກະສະຜູ້ໃຈຊົ່ວ—ຈະໄດ້ເຮັດກຸສົນອັນໃດໄດ້?»

Verse 48

पापाचारो ह्यहं नित्यं कथं स्वर्गं व्रजाम्यहम् । कथं लिंगार्चनमिदं कृतमस्ति तदुच्यताम्

«ຂ້າພະເຈົ້າປະພຶດບາບເປັນນິດ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປສະຫວັນໄດ້ແນວໃດ? ແລະການບູຊາລິງຄະນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຮັດແນວໃດ? ຂໍຈົ່ງອະທິບາຍໃຫ້ແຈ້ງ»។

Verse 49

परं कौतुकमापन्नः पृच्छामि त्वां यथातथम् । कथयस्व महाभाग सर्वं चैव यथाविधि

ດ້ວຍຄວາມພິສົດອັນໃຫຍ່ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖາມທ່ານຢ່າງຕົງໆ. ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ຂໍໃຫ້ເລົ່າທຸກຢ່າງ ຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນ ແລະຕາມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 50

इत्येवं पृच्छतस्तस्य पुष्कसस्य यथाविधि । कथयामास तत्सर्वं शिवधर्म मुदान्वितः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອປຸສກະສະ ຖາມຕາມວິທີອັນຄວນ, ທ່ານກໍໄດ້ເລົ່າອະທິບາຍທັງໝົດເຖິງຄຳສອນແຫ່ງ ຊິວະທັມ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ.

Verse 51

वीरभद्र उवाच । देवदेवो महादेवो देवानां पतिरीश्वरः । परितुष्टोऽद्य हे चंड स महेश उमापतिः

ວີຣະພັດຣະ ກ່າວວ່າ: «ເທວະເທວະ, ມະຫາເທວະ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍ, ມະເຫສະ ຜູ້ເປັນສະຫາຍຂອງອຸມາ—ວັນນີ້ພຣະອົງພໍໃຈແລ້ວ, ໂອ ຜູ້ດຸຮ້າຍ!»

Verse 52

प्रासंगिकतया माघे कृतं लिंगार्चनं त्वया । शिवतुष्टिकरं चाद्य पूतोऽसि त्वं न संशयः । शिवरात्र्यां प्रसंगेन कृतमर्चनमेव च

ໂດຍບັງເອີນ ໃນເດືອນມາຄະ ເຈົ້າໄດ້ບູຊາລິງຄະ. ການນັ້ນເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ພຣະຊິວະ; ດັ່ງນັ້ນ ວັນນີ້ເຈົ້າບໍລິສຸດແລ້ວ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແລະໃນຄືນຊິວະຣາຕຣີ ດ້ວຍເຫດບັງເອີນ ກໍໄດ້ບູຊາແທ້ໆເຊັ່ນກັນ.

Verse 53

कोलं निरीक्षमाणेन बिल्वपत्राणि चैव हि । च्छेदितानि त्वया चंड पतितानि तदैव हि । लिंगस्य मस्तके तानि तेन त्वं सुकृती प्रभो

ໂອ ຈັນຑະ! ໃນຂະນະທີ່ເຈົ້າກຳລັງເບິ່ງໝູປ່າ, ໃບບິລະວະຖືກເຈົ້າຕັດ ແລະຕົກລົງທັນທີເທິງຍອດຂອງຊິວະລິງຄະ. ໂດຍການນັ້ນ, ໂອ ທ່ານເຈົ້າ, ເຈົ້າໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ມີບຸນກຸສົນ.

Verse 54

ततश्च जागरो जातो महान्वृक्षोपरि ध्रुवम् । तेनैव जागरेणैव तुतोष जगदीश्वरः

ຕໍ່ມາ ການຕື່ນຢູ່ຍາມຄ່ຳຄືນອັນໃຫຍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ ໃຫ້ເຂົາເທິງຕົ້ນໄມ້; ໂດຍການຕື່ນຢູ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງກໍພໍພຣະໄທ।

Verse 55

छलेनैव महाभाग कोलसंदर्शनेन हि । शिवरात्रिदिने चात्र स्वप्नस्ते न च योषितः

ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ! ໂດຍເພີຍແຕ່ຂໍ້ອ້າງ—ແທ້ຈິງໂດຍໄດ້ເຫັນໝູປ່າ—ໃນວັນສິວະຣາຕຣີນີ້ ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ນອນ ແລະບໍ່ໄດ້ຢູ່ກັບນາງຜູ້ຍິງເລີຍ।

Verse 56

तेनोपवासेन च जागरेण तुष्टो ह्यसौ देववरो महात्मा । तव प्रसादाय महानुभावो ददाति सर्वान्वरदो महांश्च

ໂດຍການອົບວາດ(ອົບພະວາສ) ແລະການຕື່ນຢູ່ນັ້ນ ພຣະເທວະຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ກໍພໍພຣະໄທແທ້. ເພື່ອປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ເຈົ້າ ພຣະອົງຜູ້ມີອານຸພາບ ຜູ້ປະທານພອນອັນຍິ່ງ ປະທານທຸກພອນປາຖະໜາ।

Verse 57

एवमुक्तस्तदा तेन वीरभद्रेण धीमता । पुष्कसोऽपि विमानाग्र्यमारुहोह च पश्यताम्

ເມື່ອນັ້ນ ຖືກກ່າວໂດຍ ວີຣະພັດຣະ ຜູ້ມີປັນຍາ ດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ພຸສະກະສະ ກໍຂຶ້ນສູ່ວິມານອັນປະເສີດ ໃນຂະນະທີ່ທຸກຄົນກໍຈ້ອງເບິ່ງ।

Verse 58

गणानां देवतानां च सर्वेषां प्राणिनामपि । तदा दुंदुभयो नेदुर्भेर्यस्तूर्याण्यनेकशः

ເມື່ອນັ້ນ ເພື່ອພວກຄະນະ, ພວກເທວະ ແລະສັດທັງປວງ, ກອງດຸນດຸບີກໍດັງກ້ອງ ແລະກອງບເຮຣີ ກັບເຄື່ອງປີ່ພາດຫຼາຍຢ່າງ ຖືກບັນເລງຫຼາຍຄັ້ງ।

Verse 59

वीणावेणुमृदंगानि तस्य चाग्रे गतानि च । जगुर्गंधर्वपतयो ननृतुश्चाप्सरोगणाः

ວີນາ ແລະ ຂຸ່ຍ ກັບ ມຣະດັງຄະ ໄດ້ໄປນໍາໜ້າພຣະອົງ; ຫົວໜ້າຄະນະຄັນທະວະຮ້ອງຂັບ ແລະ ຝູງອັບສະຣາຟ້ອນລໍາ।

Verse 60

विद्याधरगणाः सर्वे तुष्टुवुः सिद्धचारणाः । चामरैवर्वीज्यमानो हि च्छत्रैश्च विविधैरपि । महोत्सवेन महता आनीतो गंधमादनम्

ວິດຍາທະຣາທັງປວງສັນລະເສີນພຣະອົງ; ສິດທະ ແລະ ຈາຣະນະ ກໍສັນລະເສີນເຊັ່ນກັນ. ຖືກພັດດ້ວຍຈາມະຣະ ແລະ ຖືກຖວາຍກຽດດ້ວຍຮົ່ມຫຼາກຫຼາຍ; ດ້ວຍມະໂຫລະສົບອັນໃຫຍ່ ຈຶ່ງນໍາໄປສູ່ ຄັນທະມາດະນະ.

Verse 61

शिवसान्निध्यमागच्चंडोसौ तेन कर्मणा । शिवरात्र्युपवासेन परं स्थानं समागमत्

ດ້ວຍກຳກະທຳນັ້ນ ຈັນດະໄດ້ເຂົ້າເຖິງສານນິດຂອງພຣະສິວະ; ແລະດ້ວຍການອົບວາດອົດອາຫານໃນຄືນສິວະຣາຕຣີ ລາວໄດ້ບັນລຸຖິ່ນພຳນັກອັນສູງສຸດ.

Verse 62

पुष्कसोऽपि तथा प्राप्तः प्रसंगेन सदाशिवम् । किं पुनः श्रद्धया युक्ताः शिवाय परमात्मने

ແມ່ນແຕ່ພຸດສະກະສາ ກໍຍັງເຂົ້າເຖິງສະດາສິວະ ໂດຍພຽງແຕ່ການຄົບຄ່ຳແລະໂອກາດ; ແລ້ວຜູ້ມີສັດທາ ອຸທິດຕົນແດ່ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນອາດຕະມັນສູງສຸດ ຈະໄດ້ຫຼາຍພຽງໃດ!

Verse 63

पुष्पादिकं फलं गंधं तांबूलं भक्ष्यमृद्धिमत् । ये प्रयच्छंति लोकेऽस्मिन्रुद्रास्ते नात्र संशयः

ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ໃດຖວາຍດອກໄມ້ ໝາກໄມ້ ກິ່ນຫອມ ຕາມບູລະ(ໃບພູ) ແລະ ອາຫານອຸດົມ—ຈົ່ງຮູ້ເຖິງຜູ້ນັ້ນວ່າເປັນຣຸດຣະແທ້; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 64

चंडेन वै पुष्कसेन सफलं तस्य चाभवत् । प्रसंगेनापि तेनैव कृतं तच्चाल्पबुद्धिना

ແທ້ຈິງ ໂດຍຈັນດະ (ທີ່ເອີ້ນວ່າ ປຸສກະເສນ) ກິດນັ້ນໄດ້ເກີດຜົນສໍາເລັດແກ່ເຂົາ. ແມ່ນແຕ່ເຮັດໂດຍບັງເອີນຂອງຜູ້ປັນຍານ້ອຍ ກໍຍັງໃຫ້ຜົນຢູ່ດີ.

Verse 65

ऋषय ऊचुः । किं फलं तस्य चोद्देशः केन चैव पुना कृतम् । कस्माद्व्रतमिदं जातं कृतं केन पुरा विभो

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: “ຜົນຂອງມັນແມ່ນຫຍັງ ແລະ ຈຸດປະສົງຂອງມັນແມ່ນຫຍັງ? ຜູ້ໃດໄດ້ປະຕິບັດອີກຄັ້ງ? ດ້ວຍເຫດໃດວຣະຕະນີ້ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ ແລະ ໃນການບູຮານ ຜູ້ໃດໄດ້ເຮັດມັນ, ໂອ ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ?”

Verse 66

लोमश उवाच । यदा सृष्टं जगत्सर्वं ब्रह्मणा परमेष्ठिना । कालचक्रं तदा जातं पुरा राशिमन्विताम्

ໂລມະສະກ່າວວ່າ: “ເມື່ອພຣະພຣະຫມາ (ປະຣະເມດຖິນ) ຜູ້ສູງສຸດ ສ້າງສັນຈັກກະວານທັງປວງ ໃນການບູຮານນັ້ນ ກົງລໍ້ແຫ່ງເວລາໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ພ້ອມດ້ວຍການແບ່ງຮາສີ.”

Verse 67

द्वादश राशयस्तत्र नक्षत्राणि तथैव च । सप्तविंशतिसंख्यानि मुख्यानि सिद्धये

ທີ່ນັ້ນມີຮາສີສິບສອງ ແລະ ມີນັກຂັດຕະ (ດາວພັກຈັນ) ດ້ວຍ ຈໍານວນຊາວເຈັດ ເປັນຫຼັກ ເພື່ອຈັດລຽງການສໍາເລັດແລະພະລັງຜົນໃນເວລາ.

Verse 68

एभिः सर्वं प्रचंडं च राशिभिरुडुभिस्तथा । कालचक्रान्वितः कालः क्रीडयन्सृजते जगत्

ດ້ວຍສິ່ງເຫຼົ່ານີ້—ດ້ວຍຮາສີແລະນັກຂັດຕະ—ເວລາທີ່ປະສານກັບກົງລໍ້ແຫ່ງເວລາ ກໍສ້າງຈັກກະວານອອກມາດັ່ງການຫຼິ້ນ ໃນຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ອັນຫຼາກຫຼາຍ.

Verse 69

आब्रह्मस्तंबपर्यंतं सृजत्य वति हंति च । निबद्धमस्ति तेनैव कालेनैकेन भो द्विजाः

ແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ລົງມາຮອດໃບຫຍ້ານ້ອຍໆ ກາລະ (ເວລາ) ສ້າງ ຄຸ້ມຄອງ ແລະ ທໍາລາຍ. ທຸກສິ່ງຖືກຜູກມັດໄວ້ໂດຍກາລະອັນດຽວນັ້ນ ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ຮູ້ທັງຫຼາຍ।

Verse 70

कालो हि बलवांल्लोके एक एव न चापरः । तस्मात्कालात्मकं सर्वमिदं नास्त्यत्र संशयः

ໃນໂລກນີ້ ກາລະ (ເວລາ) ແມ່ນຜູ້ມີພະລັງອັນແຮງກ້າ ແຕ່ພຽງອົງດຽວ ບໍ່ມີອື່ນ. ດັ່ງນັ້ນ ທຸກສິ່ງນີ້ລ້ວນເປັນສະພາບແຫ່ງກາລະ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສໃດໆ।

Verse 71

आदौ कालः कालनाच्च लोकनायकनायकः । ततो लोका हि संजाताः सृष्टिश्च तदनंतरम्

ໃນປະຖົມການ ມີແຕ່ກາລະ ແລະ ການນັບຄໍານວນເວລາ; ກາລະໄດ້ເປັນຈອມຜູ້ປົກຄອງເຫນືອຜູ້ປົກຄອງທັງປວງ. ຕໍ່ມາ ໂລກທັງຫຼາຍເກີດຂຶ້ນ ແລະ ການສ້າງສັນກໍຕາມມາທັນທີ.

Verse 72

सृष्टेर्लवो हि संजातो लवाच्च क्षणमेव च । क्षणाच्च निमिषं जातं प्राणिनां हि निरंतरम्

ຈາກການສ້າງສັນ ເກີດມີໜ່ວຍເວລາຊື່ «ລະວະ»; ຈາກລະວະ ເກີດ «ກະສະນະ»; ຈາກກະສະນະ ເກີດ «ນິມິສະ» (ການກະພິບຕາ) ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງບໍ່ຂາດ ສໍາລັບສັດມີຊີວິດ.

Verse 73

निमिषाणां च षष्ट्या वै फल इत्यभिधीयते । पंचदश्या अहोरात्रैः पक्षैत्यभिधीयते

ນິມິສະ (ການກະພິບຕາ) 60 ຄັ້ງ ເອີ້ນວ່າ «ຜະລະ» ເປັນໜ່ວຍເວລາ. ແລະ ອະໂຫຣາຕຣະ 15 ຄັ້ງ (ວັນ-ຄືນ) ເອີ້ນວ່າ «ປັກສະ» ແມ່ນຄື່ງເດືອນ.

Verse 74

पक्षाभ्यां मास एव स्यान्मासा द्वादश वत्सरः । तं कालं ज्ञातुकामेन कार्यं ज्ञानं विचक्षणैः

ດ້ວຍປັກສາສອງຄັ້ງ ເກີດເປັນເດືອນໜຶ່ງ; ດ້ວຍເດືອນສິບສອງ ເກີດເປັນປີໜຶ່ງ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ປາຖະໜາຮູ້ການເວລາ ຄວນຝຶກຝົນຄວາມຮູ້ນີ້ດ້ວຍປັນຍາອັນລະອຽດ.

Verse 75

प्रतिपद्दिनमारभ्य पौर्णमास्यंतमेव च । पक्षं पूर्णो हि यस्माच्च पूर्णिमेत्यभिधीयते

ເລີ່ມແຕ່ວັນປະຕິປັດ (Pratipad) ໄປຈົນເຖິງວັນເດືອນເຕັມ (Paurṇamāsī). ເນື່ອງຈາກປັກສານັ້ນ “ເຕັມສົມບູນ” (pūrṇa) ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ “Pūrṇimā” ຄືວັນເດືອນເຕັມ.

Verse 76

पूर्णचंद्रमसी या तु सा पूर्णा देवताप्रिया । नष्टस्तु चंद्रो यस्यां वा अमा सा कथिता बुधैः

ຄືນໃດທີ່ດວງຈັນເຕັມດວງ ຄືນນັ້ນເອີ້ນວ່າ “Pūrṇā” ເປັນທີ່ຮັກຂອງເທວະ. ຄືນໃດທີ່ດວງຈັນຫາຍໄປບໍ່ເຫັນ ນັກປັນຍາເອີ້ນວ່າ “Amā” (Amāvāsyā).

Verse 77

अग्निष्वात्तादिपितॄणां प्रियातीव बभूव ह । त्रिंशद्दिनानि ह्येतानि पुण्यकालयुतानि च । तेषां मध्ये विशेषो यस्तं श्रृणुध्वं द्विजोत्तमाः

ວັນເຫຼົ່ານີ້ເປັນທີ່ຮັກຢ່າງຍິ່ງຂອງພິຕຣະ ເຊັ່ນ Agniṣvātta. ສາມສິບວັນນີ້ຍັງປະກອບດ້ວຍເວລາອັນເປັນມົງຄຸນ (puṇya-kāla). ໃນບັນດານັ້ນມີຂໍ້ພິເສດ—ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມາ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ທັງຫຼາຍ.

Verse 78

योगानां वा व्यतीपात ऊडूनां श्रवणस्तथा । अमावास्या तिथीनां च पूर्णिमा वै तथैव च

ໃນບັນດາໂຍກະ ມີ “Vyatīpāta” ເປັນພິເສດ; ໃນບັນດານັກສັດ (ນັກຊັດຕຣະ) ມີ “Śravaṇa” ເຊັ່ນດຽວກັນ. ແລະໃນບັນດາຕິຖີ ມີ Amāvāsyā ແລະ Pūrṇimā ກໍເປັນວັນສັກສິດດ້ວຍ.

Verse 79

संक्रांतयस्तथाज्ञेयाः पवित्रा दानकर्मणि । तथाष्टमी प्रिया शंभोर्गणेशस्य चतुर्थिका

ສັງກຣານຕິ (ການເຂົ້າຮາສີຂອງພະອາທິດ) ກໍຄວນຮູ້ວ່າ ເປັນເວລາອັນບໍລິສຸດສໍາລັບການໃຫ້ທານ. ຕິຖີອັດຖະມີເປັນທີ່ຮັກຂອງພະສັມພູ (ພະສິວະ) ແລະ ຕິຖີຈະຕຸຣຖີເປັນທີ່ຮັກຂອງພະຄະເນຊາ.

Verse 80

पञ्चमी नागराजस्य कुमारस्य च षष्ठिका । भानोश्च सप्तमी ज्ञेया नवमी चण्डिकाप्रिया

ຕິຖີປັນຈະມີເປັນຂອງພະນາຄະຣາຊາ (ພະຣາຊາແຫ່ງນາຄ) ແລະ ຕິຖີສັດຖີເປັນຂອງພະກຸມາຣະ (ສະກັນດະ). ຕິຖີສັບຕະມີຄວນຮູ້ວ່າເປັນຂອງພະພານຸ (ພະອາທິດ) ແລະ ຕິຖີນະວະມີເປັນທີ່ຮັກຂອງພະຈັນດິກາ.

Verse 81

ब्रह्मणो दशमी ज्ञेया रुद्रस्यैकादशी तथा । विष्णुप्रिया द्वादशी च अंतकस्य त्रयोदशी

ຕິຖີດະສະມີຄວນຮູ້ວ່າເປັນຂອງພະພຣະຫມາ. ຕິຖີເອກາດະສີກໍເປັນຂອງພະຣຸດຣະ. ຕິຖີດວາດະສີເປັນທີ່ຮັກຂອງພະວິສະນຸ ແລະ ຕິຖີຕຣະໂຢດະສີເປັນຂອງອັນຕະກະ (ຄວາມຕາຍ).

Verse 82

चतुर्द्दशी तथा शंभोः प्रिया नास्त्यत्र संशयः । निशीथसंयुता या तु कृष्णपक्षे चतुर्द्दशी । उपोष्या सा तिथिः श्रेष्ठा शिवसायुज्यकारिणी

ຕິຖີຈະຕຸຣດະສີກໍເປັນທີ່ຮັກຂອງພະສັມພູ (ພະສິວະ) ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແຕ່ຕິຖີຈະຕຸຣດະສີໃນກຣິສນະປັກສະ ທີ່ປະກົບກັບເວລາທ່ຽງຄືນ ຄວນຖືອຸໂປສະຖະ (ອົດອາຫານ). ຕິຖີນັ້ນເປັນຕິຖີສູງສຸດ ນໍາໃຫ້ໄດ້ສາຍຸຊະຍະ ຄືການຮ່ວມຮອມກັບພະສິວະ.

Verse 83

शिवरात्रितिथिः ख्याता सर्वपापप्रणाशिनी । अत्रैवोदाहरंतीममितिहासं पुरातनम्

ຕິຖີແຫ່ງພະສິວະຣາຕຣີ ເປັນທີ່ລືອຊາວ່າ ທໍາລາຍບາບທັງປວງ. ໃນບົດບາດນີ້ເອງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຍົກເອົານິທານສັກສິດໂບຮານ (itihāsa) ມາກ່າວເປັນຕົວຢ່າງ.

Verse 84

ब्राह्मणी विधवा काचित्पुरा ह्यासीच्च चंचला । श्वपचाभिरता सा च कामुकी कामहेतुतः

ໃນການກ່ອນເກົ່າ ມີນາງພຣາຫມະນີຜູ້ໜຶ່ງ ເປັນແມ່ໝ້າຍ ແລະມີຄວາມປ່ຽນແປງໃນຈິດໃຈ. ເນື່ອງຈາກກາມະຕັນຫາ ນາງໄດ້ຜູກພັນກັບ «ສະວະປະຈະ» ຄົນນອກວັນນະ (ຜູ້ປຸງເນື້ອໝາ) ດ້ວຍຄວາມຫຼົງໄຫຼເພາະກາມ.

Verse 85

तस्यां तस्य सुतो जातः श्वपचस्य दुरात्मनः । दुः सहो दुष्टनामात्मा सर्वधर्मबहिष्कृतः

ຈາກນາງນັ້ນ ບຸດຊາຍຄົນໜຶ່ງໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ເປັນລູກຂອງສະວະປະຈະຜູ້ໃຈຊົ່ວ. ລາວເປັນຄົນທົນຢາກ ມີນິໄສຊົ່ວ ແລະຖືກຂັບອອກຈາກທຳອັນດີທັງປວງ.

Verse 86

महापापप्रयोगाच्च पापमारभते सदा । कितवश्च सुरापायी स्तेयी च गुरुतल्पगः

ເນື່ອງຈາກການກະທຳບາບໃຫຍ່ ລາວຈຶ່ງເຮັດຄວາມຊົ່ວຢູ່ເປັນນິດ. ເປັນນັກພະນັນ ຜູ້ດື່ມເຫຼົ້າ ຂີ້ລັກ ແລະຍັງລ່ວງລະເມີດຕຽງຂອງອາຈານ—ບາບຫນັກຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 87

मृगयुश्च दुरात्मासौ कर्मचण्डाल एव सः । अधर्मिष्ठो ह्यसद्वृत्तः कदाचिच्च शिवालयम् । शिवरात्र्यां च संप्राप्तो ह्युषितः शिवसन्निधौ

ຄົນໃຈຊົ່ວນັ້ນຍັງເປັນນັກລ່າສັດ—ໂດຍກຳກະທຳແທ້ໆແລ້ວ ເປັນຈັນດາລາ. ລາວຍຶດອະທຳ ແລະມີຄວາມປະພຶດຊົ່ວ; ແຕ່ຄັ້ງໜຶ່ງ ລາວໄດ້ມາຮອດວັດພຣະສິວະ ແລະໃນຄືນ Śivarātri ລາວໄດ້ພັກຢູ່ໃນພຣະສິວະສະນິດຊິດ.

Verse 88

श्रवणं शैवशास्त्रस्य यदृच्छाजातमंतिके । शिवस्य लिंगरूपस्य स्वयंभुवो यदा तदा

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃກ້ໆ ລາວໄດ້ຍິນຄຳສອນໃນຄຳພີສາຍສິວະໂດຍບັງເອີນ. ແລະໃນເວລານັ້ນເອງ ລາວຢູ່ໃກ້ລິງຄະຮູບຂອງພຣະສິວະ ອັນເກີດຂຶ້ນເອງ (svayambhū).

Verse 89

स एकत्रोषितो दुष्टः शिवरात्र्यां तु जागरात् । तेन कर्मविपाकेन पुण्यां योनिमवाप्तवान्

ແມ່ນແຕ່ເປັນຄົນຊົ່ວ ລາວກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນບ່ອນດຽວ ແລະຕື່ນຍາມໃນຄືນ «ສິວະຣາຕຣີ»। ໂດຍຜົນຂອງກຳນັ້ນ ລາວໄດ້ບັງເກີດໃນຍົນທີ່ດີງາມ।

Verse 90

भुक्त्वा पुण्यतामांल्लोकानुषित्वा शाश्वतीः समाः । चित्रांगदस्य पुत्रोभूद्भूपालेश्वरलक्षणः

ເມື່ອໄດ້ເສບສຸກໃນໂລກອັນມີບຸນສູງສຸດ ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນຫຼາຍປີອັນຫາທີ່ສິ້ນສຸດບໍ່ໄດ້ ລາວໄດ້ເກີດເປັນບຸດຂອງ ຈິດຣາງກະດະ ມີເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງພະຣາຊາຜູ້ເປັນເຈົ້າ.

Verse 91

नाम्ना विचित्रवीर्योऽसौ सुभगः संदुरी प्रियः । राज्यं महत्तरं प्राप्य निःस्तंभो हि महानभूत्

ລາວມີນາມວ່າ «ວິຈິດຣະວີຣະຍະ» ເປັນຜູ້ມີວາສະນາ ເປັນທີ່ຮັກ ແລະເປັນທີ່ພໍໃຈ. ເມື່ອໄດ້ຮັບອານາຈັກອັນກວ້າງໃຫຍ່ ລາວກໍເປັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ແທ້ ປາສະຈາກຄວາມຈອງຫອງ.

Verse 92

शिवे भक्तिं प्रकुर्वाणः शिवकर्मपरोऽभवत् । शैवशास्त्रं पुरस्कृत्य शिवपूजनतत्परः । रात्रौ जागरणं यत्नात्करोति शिवसन्निधौ

ລາວບຳເນົາພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະ ແລະເປັນຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນກິດຈະກຳອັນເປັນຂອງພຣະສິວະ. ຍົກຍ້ອງຄຳພີໄສວະ ແລະຕັ້ງໃຈບູຊາພຣະສິວະ ລາວກໍພາກພຽນເຮັດການຕື່ນຍາມກາງຄືນ ໃນພຣະສິວະສະນິດ.

Verse 93

शिवस्य गाथा गायंस्तु आनंदाश्रुकणान्मुहुः । प्रमुंचंश्चैव नेत्राभ्यां रोमांचपुलकावृतः

ເມື່ອຮ້ອງຂັບກາຖາສັນລະເສີນພຣະສິວະ ລາວກໍຫຼັ່ງນ້ຳຕາແຫ່ງອານັນດາຢູ່ເລື້ອຍໆ. ນ້ຳຕາໄຫຼອອກຈາກດວງຕາທັງສອງ ແລະກາຍຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຂົນລຸກຊູ່ຈາກຄວາມປິຕິ.

Verse 94

आयुष्यं च गतं तस्य शिवध्यानपरस्य च । शिवो हि सुलभो लोके पशूनां ज्ञाननिनामपि

ແມ່ນແຕ່ອາຍຸຂອງລາວກໍກຳລັງຫຼຸດລົງ ແຕ່ລາວຍັງມຸ່ງໝັ້ນທັງໝົດໃນການພິຈາລະນາພຣະສິວະ; ເພາະໃນໂລກນີ້ ພຣະສິວະເປັນຜູ້ທີ່ເຂົ້າເຖິງໄດ້ງ່າຍ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຖືກຜູກມັດ ແລະຜູ້ມີປັນຍານ້ອຍກໍຕາມ.

Verse 95

संसेवितुं सुखप्राप्त्यै ह्येक एव सदाशिवः । शिवरात्र्युपवासेन प्राप्तो ज्ञानमनुत्तमम्

ເພື່ອໄດ້ຮັບຄວາມສຸກສະຫງົບທີ່ແທ້ ຜູ້ຄວນຮັບໃຊ້ມີພຽງອົງດຽວ ຄື ສະດາສິວະ. ໂດຍການອົບວາດອົດອາຫານໃນຄືນສິວະຣາຕຣີ ລາວໄດ້ບັນລຸປັນຍາທາງວິນຍານອັນສູງສຸດ.

Verse 96

ज्ञानात्सर्वमनुप्राप्तं भूतसाम्यं निरंतरम् । सर्वभूतात्मकं ज्ञात्वा केवलं च सदा शिवम् । विना शिवेन यत्किंचिन्नास्ति वस्त्वत्र न क्वचित्

ຈາກປັນຍານັ້ນ ລາວໄດ້ຮູ້ແຈ້ງທຸກສິ່ງ—ເກີດຄວາມເທົ່າທຽມຕໍ່ສັດທັງປວງຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ. ເມື່ອຮູ້ວ່າ ອາດຕະມັນຂອງສັດທັງປວງ ຄື ພຣະສິວະອົງດຽວຜູ້ນິລັນດອນ ລາວເຂົ້າໃຈວ່າ ນອກຈາກພຣະສິວະ ບໍ່ມີສິ່ງໃດເລີຍຢູ່ໃນອານາເຂດນີ້ ບໍ່ວ່າທີ່ໃດກໍຕາມ.

Verse 97

एवं पूर्णं निष्प्रपंचं ज्ञानं प्राप्नोति दुर्लभम् । प्राप्तज्ञानस्तदा राजा जातो हि शिववल्लभः

ດັ່ງນັ້ນ ລາວໄດ້ບັນລຸປັນຍາອັນຫາຍາກ ທີ່ສົມບູນ ແລະພົ້ນຈາກຄວາມພົວພັນໂລກີ. ເມື່ອໄດ້ປັນຍານັ້ນແລ້ວ ກະສັດຜູ້ນັ້ນກໍເປັນຜູ້ທີ່ພຣະສິວະຮັກໃຄ່ແທ້.

Verse 98

मुक्तिं सायुज्यतां प्राप्तः शिवरात्रेरुपोषणात् । तेन लब्धं शिवाज्जन्म पुरा यत्कथितं मया

ໂດຍການອົບວາດໃນຄືນສິວະຣາຕຣີ ລາວໄດ້ຮັບມຸກຕິ—ສາຍຸຊະ (ການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງ) ກັບພຣະສິວະ. ດັ່ງນັ້ນ ລາວໄດ້ຮັບການເກີດທີ່ພຣະສິວະປະທານ ດັ່ງທີ່ຂ້ອຍເຄີຍເລົ່າໄວ້ກ່ອນແລ້ວ.

Verse 99

दाक्षायणीवीयो गाच्च जटाजूटेन विस्तरात् । य उत्पन्नो मस्तकाच्च शिवस्य परमात्मनः । वीरभद्रेति विख्यातो दक्षयज्ञविनाशनः

ຈາກມວກຜົມຈະຕາຈູດອັນກວ້າງໃຫຍ່ຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນອາດຕະມະສູງສຸດ ໄດ້ມີວິລະບຸລຸດຜູ້ກ້າຫານອອກມາເພື່ອດາກຊາຍະນີ. ເກີດຈາກສະໝອງຂອງພຣະສິວະ ຈຶ່ງມີນາມລືອຊາ «ວີຣະພັດຣະ» ຜູ້ທຳລາຍຍັດຍະຂອງດັກຊະ.

Verse 100

शिवरात्रिव्रतेनैव तारिता बहवः पुरा । प्राप्ताः सिद्धिं पुरा विप्रा भरताद्याश्च देहिनः

ດ້ວຍພຣະວຣະຕະສິວະຣາຕຣີແຕ່ຢ່າງດຽວ ໃນການກ່ອນ ຜູ້ຄົນຫຼາຍຖືກນຳພາໃຫ້ຂ້າມພົ້ນສັງສານ. ໃນອະດີດ ພຣາຫມັນ ແລະສັດມີກາຍ ເຊັ່ນ ພະຣະຕະ ແລະອື່ນໆ ໄດ້ບັນລຸສິດທິ (siddhi).

Verse 101

मांधाता धुन्धुमारिश्च हरिश्चन्द्रादयो नृपाः । प्राप्ताः सिद्धिमनेनेव व्रतेन परमेण हि

ມານທາຕາ ທຸນທຸມາຣີ ແລະ ຫະຣິສຈັນດຣະ ພ້ອມດ້ວຍກະສັດອື່ນໆ ໄດ້ບັນລຸສິດທິ ໂດຍພຣະວຣະຕະອັນສູງສຸດນີ້ແທ້ໆ.

Verse 102

ततो गिरीशो गिरिजासमेतः क्रीडान्वितोऽसौ गिरिराजमस्तके । द्यूतं तथैवाक्षयुतं परेशो युक्तो भवान्या स भृशं चकार

ແລ້ວພຣະຄິຣີຊະ (ສິວະ) ພ້ອມດ້ວຍພຣະຄິຣິຈາ (ປາຣະວະຕີ) ກໍໄດ້ຫຼິ້ນຢ່າງຊື່ນບານ ຢູ່ເທິງຍອດຂອງພູພະຣາຊາ. ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຜູ້ມີພຣະພະວານີຮ່ວມຄຽງ ໄດ້ຫຼິ້ນພະນັນດ້ວຍລູກເຕົ໋າຢ່າງເຂັ້ມຂັ້ນ.