Adhyaya 30

Verse 1

लोमश उवाच । वल्गमानं तमायांतं तारका सुरमोजसा । आजघान च वज्रेण इंद्रो मतिमतां वरः

ໂລມະສະ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອຕາຣະກະໂດດພຸ້ນເຂົ້າມາ ດ້ວຍພະລັງດຸດດັ່ງເທວະ, ອິນທຣະ ຜູ້ດີເລີດໃນບັນດາຜູ້ມີປັນຍາ ໄດ້ຟາດເຂົາດ້ວຍວັດຊຣະ (ສາຍຟ້າ).»

Verse 2

तेन वज्रप्रहारेण तारको विह्वलीकृतः । पतितोऽपि समुत्थाय शक्त्या तं प्राहरद्द्विपम्

ດ້ວຍການຟາດດ້ວຍວັດຊຣະນັ້ນ ຕາຣະກະຖືກທຳໃຫ້ມືນງົດ. ແຕ່ເຖິງຈະລົ້ມລົງ ລາວກໍລຸກຂຶ້ນອີກ ແລ້ວໃຊ້ສັກຕິ (ຫອກ) ຟັນຟາດໃສ່ຊ້າງນັ້ນ.

Verse 3

पुरंदरं गजस्थं हि अपातया भूतले । हाहाकारो महानासीत्पतिते च पुरंदरे

ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະອິນທຣະ (ປຸຣັນດຣະ) ຜູ້ນັ່ງຢູ່ເທິງຊ້າງ ຖືກໂຍນລົງສູ່ພື້ນດິນ; ເມື່ອປຸຣັນດຣະຕົກລົງ ກໍເກີດສຽງຮ້ອງອື້ອອຶງຢ່າງໃຫຍ່।

Verse 4

तारकेणापि तत्रैव यत्कृतं तच्छृणु प्रभो । पतितं च पदाक्रम्य हस्ताद्वज्रं प्रगृह्य च

«ຂໍພຣະອົງຈົ່ງຟັງ: ທາຣະກະໄດ້ເຮັດຢ່າງນີ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ເຂົາກ້າວເຫຍີບເທິງຜູ້ທີ່ລົ້ມລົງ ແລ້ວຊັກເອົາວັຊຣະ (ສາຍຟ້າ) ອອກຈາກມືຂອງເຂົາ»।

Verse 5

हतं देवेंद्रमालोक्य तारको रिपुसूदनः । वज्रघातेन महताऽताडयत्तु पुरंदरम्

ເມື່ອເຫັນພຣະເທວະອິນທຣະ (ເທວິນທຣະ) ຖືກຕີລົ້ມ ທາຣະກະ—ຜູ້ປະຫານສັດຕູ—ກໍຟາດປຸຣັນດຣະດ້ວຍການຟາດວັຊຣະອັນຮຸນແຮງຢ່າງໃຫຍ່।

Verse 6

त्रिशूलमुद्यम्य महाबलस्तदा स वीरभद्रो रुषितः पुरंदरम् । संरक्षमाणो हि जघान तारकं शूलेन दैत्यं च महाप्रभेण

ແລ້ວໃນຂະນະນັ້ນ ວີຣະພັດຣະ ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ດ້ວຍຄວາມໂກດ ຊູງຕຣິສູນຂຶ້ນ; ເພື່ອປົກປ້ອງປຸຣັນດຣະ ລາວໄດ້ຟັນຟາດທາຣະກະ ດາຍຕະ ດ້ວຍຕຣິສູນອັນສະຫວ່າງໄສມີຣັດສະຫມີອັນໃຫຍ່।

Verse 7

शूलप्रहाराभिहतो निपपात महीतले । पतितोऽपि महातेजास्तारकः पुनरुत्थितः

ຖືກຟາດດ້ວຍຕຣິສູນ ທາຣະກະກໍລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ; ແຕ່ເຖິງຈະລົ້ມ ຜູ້ມີເທດສະພະລັງອັນໃຫຍ່ນັ້ນ ກໍລຸກຂຶ້ນອີກຄັ້ງ।

Verse 8

जघान परया शक्त्या वीरभद्रं तदोरसि । वीरभद्रोपि पतितः शक्तिघातेन तस्य वै

ດ້ວຍຫອກອັນສູງສຸດ ພຣະອົງໄດ້ຟັນທະລຸວີຣະພັດຣະທີ່ອົກ; ວີຣະພັດຣະກໍລົ້ມລົງ ເພາະແຮງກະແທກຂອງຫອກນັ້ນແທ້ໆ।

Verse 9

सगणाश्चैव देवाश्च गंधर्वोरगराक्षसाः । हाहाकारेण महता चुक्रुशुश्च पुनःपुनः

ເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ຄະນະ ພ້ອມທັງຄັນທະວະ, ນາກ ແລະ ຣາກສະສາ ຮ້ອງຄາງດັງ “ຮາ ຮາ!” ດ້ວຍສຽງໃຫຍ່ ຊ້ຳໆຫຼາຍເທື່ອ।

Verse 10

तदोत्थितः सहसा महाबलः स वीरभद्रो द्विषतां निहंता । त्रिशूलमुद्यम्य तडित्प्रकाशं जाज्वल्यमानं प्रभया निरंतरम् । स्वरोचिषा भासितदिग्वितानं सूयदुबिंबाग्न्युडुमण्डलाभम्

ແລ້ວນັ້ນ ວີຣະພັດຣະ ຜູ້ມີກຳລັງຍິ່ງ ຜູ້ປະຫານສັດຕູ ກໍລຸກຂຶ້ນທັນທີ. ທ່ານຊູຕຣິຊູນຂຶ້ນ ສະຫວ່າງດັ່ງຟ້າຜ່າ ແລະລຸກໂຊດ້ວຍລັດສະໝີບໍ່ຂາດ; ດ້ວຍປະກາຍຂອງຕົນ ທ່ານສ່ອງສະຫວ່າງພື້ນຟ້າແຫ່ງທິດທັງປວງ ດຸດດັ່ງດວງອາທິດ, ດຸດດັ່ງໄຟ, ດຸດດັ່ງວົງດາວ.

Verse 11

त्रिशूलेन तदा यावद्धंतुकामो महाबलः । निवारितः कुमारेण मावधीस्त्वं महामते

ໃນຂະນະນັ້ນ ຜູ້ມີກຳລັງຍິ່ງ ປາດຖະນາຈະປະຫານດ້ວຍຕຣິຊູນ ກຳລັງຈະຟັນລົງ; ແຕ່ຖືກກຸມາຣະຫ້າມໄວ້ວ່າ: “ຢ່າຂ້າເຂົາເລີຍ ໂອ ຜູ້ມີໃຈກວ້າງໃຫຍ່.”

Verse 12

जगर्ज च महातेजाः कार्त्तिकेयो महाबलः

ແລະ ກາຣຕຕິເກຍ ຜູ້ມີພະເທດສະຫວ່າງ ແລະກຳລັງຍິ່ງ ກໍຄຳຮ້ອງຄຳຮາມດັງກ້ອງ।

Verse 13

तदा जयेत्यभिहितो भूतैराकाशसंस्थितैः । शक्त्या परमया वीरस्तारकं हंतुमुद्यतः

ໃນເວລານັ້ນ ບັນດາສັດທິບຢູ່ເທິງຟ້າຮ້ອງວ່າ «ໄຊຊະນະ!» ແລ້ວວີຣະບຸລຸດກໍຈັບຫອກອັນສູງສຸດ ເພື່ອປະຫານຕາຣະກະ।

Verse 14

तारकस्य कुमारस्य संग्रामस्तत्र दुःसहः । जातस्ततो महाघोरः सर्वभूतभयंकरः

ທີ່ນັ້ນ ການຮົບລະຫວ່າງ ຕາຣະກະ ແລະ ກຸມາຣະ ໜັກໜ່ວງຈົນທົນບໍ່ໄດ້; ຈາກນັ້ນເກີດສົງຄາມອັນນ່າສະພຶງກົວ ທີ່ເຮັດໃຫ້ສັດທັງປວງຫວາດຫວັນ।

Verse 15

शक्तिहस्तौ च तौ वीरौ युयुधाते परस्परम् । शक्तिभ्यां भिन्नहस्तौ तौ महासाहससंयुतौ

ວີຣະບຸລຸດທັງສອງ ຖືຫອກຢູ່ໃນມື ແລ້ວຮົບກັນຢ່າງຫນັກ; ດ້ວຍຫອກນັ້ນເຂົາເຈົ້າກະທົບຈົນມືຂອງກັນແລະກັນແຕກຫັກ—ທັງສອງມີຄວາມກ້າຫານອັນໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 16

परस्परं वंचयंतौ सिंहाविव महाबलौ । वैतालिकीं समाश्रित्य तथा वै खेचरीं गतिम्

ເຂົາເຈົ້າຫລອກລວງ ແລະ ຊິງໄຫວກັນໄປມາ ເຫມືອນສິງສອງຕົວຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍ; ແລ້ວຮັບເອົາທ່າເຄື່ອນໄຫວແບບ ວາຍຕາລິກີ ແລະ ຂະເຂຣີ—ທ່າທີ່ທ່ອງໄປໃນຟ້າ।

Verse 17

पार्वतं मतमाश्रित्य शक्त्या शक्तिं निजघ्नतुः । एभिर्मतैर्महावीरौ चक्रतुर्युद्धमुत्तमम्

ອາໄສກົນລະຍຸດທີ່ເກີດຈາກພູເຂົາ ວີຣະບຸລຸດໃຫຍ່ທັງສອງ ຕີຫອກປະທະຫອກ; ດ້ວຍກົນການຮົບເຫຼົ່ານີ້ ເຂົາເຈົ້າໄດ້ກໍ່ການຮົບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ດີເລີດ।

Verse 18

अन्योन्यसाधकौ भूत्वा महाबलपराक्रमौ । जघ्नतुः शक्तिधाराभी रणे रणविशारदौ

ກາຍເປັນຄູ່ຕໍ່ສູ້ທີ່ສົມນ້ຳສົມເນື້ອ, ມີພະລັງແລະຄວາມສາມາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ທັງສອງຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນການສົງຄາມ ໄດ້ໂຈມຕີກັນໃນສະໜາມຮົບດ້ວຍຫ່າຝົນຂອງຫອກ.

Verse 19

मूर्ध्नि कण्ठे तथा बाह्वोर्जान्वोश्चैव कटीतटे । वक्षस्युरसि पृष्ठे च चिच्छिदतुः परस्परम्

ຢູ່ຫົວ, ຄໍ, ແຂນ, ຫົວເຂົ່າ, ແອວ, ໜ້າເອິກ ແລະ ຫຼັງ - ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງຕີແລະເຮັດໃຫ້ກັນແລະກັນບາດເຈັບຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ.

Verse 20

तदा तौ युध्यमानौ च हन्तुकामौ महाबलौ । प्रेक्षका ह्यभवन्सर्वे देवगन्धर्वगुह्यकाः

ໃນຂະນະທີ່ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທັງສອງນັ້ນຕໍ່ສູ້ກັນ ດ້ວຍເຈດຕະນາທີ່ຈະຂ້າ, ເຫຼົ່າເທວະດາ, ຄັນທະບາ ແລະ ກຸຫຍາກາ ທັງໝົດໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ຊົມຂອງການສູ້ຮົບ.

Verse 21

ऊचुः परस्परं सर्वे कोऽस्मिन्युद्धे विजेष्यते । तदा नभोगता वाणी उवाच परिसांत्व्य वै

ພວກເຂົາທັງໝົດເວົ້າຕໍ່ກັນວ່າ, "ໃຜຈະເປັນຜູ້ຊະນະໃນການສູ້ຮົບຄັ້ງນີ້?" ຈາກນັ້ນສຽງຈາກທ້ອງຟ້າກໍດັງຂຶ້ນ, ຢ່າງແທ້ຈິງ, ເພື່ອເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາສະບາຍໃຈ.

Verse 22

तारकं हि सुराश्चाद्य कुमारोऽयं हनिष्यति । मा शोच्यतां सुराः सर्वैः सुखेन स्थीयतां दिवि

"ກຸມານ ຜູ້ນີ້ຈະຂ້າ ທາຣະກາ ໃນມື້ນີ້ຢ່າງແນ່ນອນ. ຢ່າໂສກເສົ້າເລີຍ, ໂອ ເຫຼົ່າເທວະດາ; ຈົ່ງພັກຜ່ອນຢ່າງສະບາຍ, ພວກທ່ານທັງໝົດ, ໃນສະຫວັນ."

Verse 23

श्रुत्वा तदा तां गगने समीरितां तदैव वाचं प्रमथैः परीतः । कुमारकस्तं प्रति हंतुकामो दैत्याधिपं तारकमुग्ररूपम्

ເມື່ອນັ້ນ ກຸມາຣະຜູ້ໜຸ່ມ ໄດ້ຍິນສຽງນັ້ນທີ່ດັງຈາກຟ້າ ແລະຖືກພຣະມະຖະທັງຫຼາຍຫ້ອມລ້ອມ; ດ້ວຍໃຈປາຖະໜາຈະປະຫານ ທ່ານໄດ້ເຂົ້າປະຈັນໜ້າ ຕາຣະກະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະຜູ້ດຸຮ້າຍ.

Verse 24

शक्त्या तया महाबाहुराजघान स्तनांतरे । तारकं ह्यसुरश्रेष्ठं कुमारो बलवत्तरः

ດ້ວຍຫອກສັກຕິນັ້ນ ກຸມາຣະຜູ້ມີແຂນແຮງ ໄດ້ຟັນຟາດຕາຣະກະ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງອະສຸຣະ ກາງອົກ; ເພາະກຸມາຣະມີພະລັງຍິ່ງກວ່າ ຈຶ່ງປະຫານຜູ້ນຳອະສຸຣະນັ້ນ.

Verse 25

तं प्रहारमना दृत्य तारको दैत्यपुंगवः । कुमारं चाऽपि संक्रुद्धः स्वशक्त्या चाजघान वै

ຕາຣະກະ ຈອມແຫ່ງໄດຕະຍະ ບໍ່ໃສ່ໃຈຕໍ່ບາດແຜນັ້ນ; ເມື່ອໂກດເກຣີຍວ ກໍໄດ້ຟາດກຸມາຣະກັບຄືນ ດ້ວຍຫອກສັກຕິຂອງຕົນເອງ.

Verse 26

तेन शक्तिप्रहारेण शांकरिर्मूर्च्छितोऽभवत् । मुहूर्ताच्चेतनां प्राप्तः स्तूयमानो महर्षिभिः

ດ້ວຍການຟາດດ້ວຍຫອກສັກຕິນັ້ນ ຊາງກະຣີ (ກຸມາຣະ ພຣະບຸດຂອງພຣະສັງກະຣະ) ເຖິງກັບສະຫຼົບ. ພຽງຊົ່ວຄາວ ທ່ານກໍໄດ້ຄືນສະຕິ ໃນຂະນະທີ່ມະຫາຣິສີທັງຫຼາຍສັນລະເສີນທ່ານ.

Verse 27

यथा सिंहो मदोन्मत्तो हंतुकामस्तथैव च । कुमारस्तारकं दैत्यमाजघान प्रतापवान्

ເຫມືອນສິງໂຕທີ່ເມົາມົນດ້ວຍຄວາມອົດອັ່ງ ແລະປາຖະໜາຈະຂ້າ, ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ກຸມາຣະຜູ້ມີອຳນາດແລະກຽດກ້າ ໄດ້ຟາດຟັນຕາຣະກະ ໄດຕະຍະ ຢ່າງຮຸນແຮງ.

Verse 28

एवं परस्परेणैव कुमारश्चैव तारकः । युयुधातेऽतिसंरब्धौ शक्तियुद्धपरायणौ

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອປະເຊີນໜ້າກັນ ກຸມາຣະ ແລະ ຕາຣະກະ ໄດ້ຮົບກັນ—ທັງສອງໂກດແຮງ ແລະ ມຸ່ງໝັ້ນຕໍ່ການຮົບດ້ວຍຫອກ।

Verse 29

अभ्यासपरमावास्तामन्योन्यविजिगीषया । तथा तौ युध्यमानौ च चित्ररूपौ तपस्विनौ

ເນື່ອງຈາກຄວາມຊໍານານອາວຸດທີ່ຝຶກຝົນຈົນສູງສຸດ ແລະ ຄວາມປາຖະໜາຈະຊະນະກັນ ທັງສອງຍັງຮົບຢູ່ ແລະ ປາກົດຮູບງາມອັນນ່າພິສົດ ດັ່ງຕະປະສີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນວິນັຍອັນເຂັ້ມງວດ।

Verse 30

धाराभिश्च अणीभीश्च सुप्रयुक्तौ च जघ्नतुः । अवलोकपराः सर्वे देवगन्धर्वकिन्नराः

ດ້ວຍຝົນອາວຸດ ແລະ ລູກອາວຸດຄົມກົດ ທີ່ຂວ້າງຢ່າງຊໍານານ ທັງສອງໄດ້ຟັນຟາດກັນ; ແລະ ບັນດາເທວະ, ຄັນທະວະ, ກິນນະຣະ ທັງປວງ ຢືນຈ້ອງມອງຢ່າງດຽວ।

Verse 31

विस्मयं परमं प्राप्ता नोचुः किंचन तस्य वै । न ववौ च तदावायुर्निष्प्रभोऽभूद्दिवाकरः

ເມື່ອຖືກຄວາມພິສົດອັນສູງສຸດຄອບງໍາ ພວກເຂົາບໍ່ເວົ້າຫຍັງເລີຍ। ໃນເວລານັ້ນ ລົມກໍບໍ່ພັດ ແລະ ດວງອາທິດກໍມືດຫມອງ ຮັດສະມີຖືກກົດກັ້ນ।

Verse 32

हिमालयोऽथ मेरुश्च श्वेतकूटश्च दर्दुरः । मलयोऽथ महाशैलो मैनाको विंध्यपर्वतः

ຫິມາລະຍະ ແລະ ເມຣຸ, ສະເວຕະກູຕະ ແລະ ດັຣດຸຣະ; ມະລະຍະ ພູໃຫຍ່, ໄມນາກ ແລະ ພູວິນທະຍະ—

Verse 33

लोकालोकौ महाशैलौ मानसोत्तरपर्वतः । कैलासो मन्दरो माल्यो गन्धमादन एव च

ພູໂລກາໂລກາອັນໃຫຍ່ ແລະ ພູມານະໂສຕຕະຣະ; ພູໄກລາສ, ມັນດະຣະ, ມາລຍະ ແລະ ຄັນທະມາດະນ—

Verse 34

उदयाद्रिर्महेंद्रश्च तथैवास्तगिरिर्महान्

ພູອຸທະຍາດຣິ ແລະ ພູມະເຫນທຣະ; ທັງຍັງມີ ພູອັສຕະຄິຣິອັນໃຫຍ່—

Verse 35

एते चान्ये च बहवः पर्वताश्च महाप्रभाः । स्नेहार्द्दितास्तदाजग्मुः कुमारं च परीप्सवः

ພູເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ພູອື່ນໆອີກຫຼາຍອັນມີສະຫງ່າງາມຍິ່ງ ຖືກກະຕຸ້ນໂດຍຄວາມຮັກໃຄ່ ຈຶ່ງມາຮອດທີ່ນັ້ນ ເພື່ອປົກປ້ອງ ແລະ ຢືນຄຽງຂ້າງກຸມາຣະ.

Verse 36

ततः स दृष्ट्वा तान्सर्वान्भयभीतांश्च शांकरिः । पर्वतान्गिरिजापुत्रो बभाषे प्रतिबोधयन्

ແລ້ວນັ້ນ ພຣະບຸດຂອງພຣະສັງກະຣະ—ລູກຂອງພຣະນາງຄິຣິຊາ—ເຫັນພູທັງຫມົດນັ້ນຫວາດກົວຕົກໃຈ ຈຶ່ງກ່າວກັບພວກເຂົາ ເພື່ອຊີ້ນຳ ແລະ ປອບໃຈ.

Verse 37

कुमार उवाच । मा खिद्यत महाभागा मा चिंता क्रियतां नगाः । घातयाम्यद्य पापिष्ठं सर्वेषामिह पश्यताम्

ກຸມາຣະກ່າວວ່າ: “ຢ່າໂສກເສົ້າເລີຍ ທ່ານຜູ້ມີວາສະນາ; ຢ່າກັງວົນເລີຍ ໂອ້ ພູທັງຫຼາຍ. ມື້ນີ້ ຕໍ່ໜ້າຕາຂອງທຸກຄົນທີ່ຢູ່ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະຫານຜູ້ບາບຊົ່ວທີ່ສຸດນັ້ນ.”

Verse 38

एवं समाश्वास्य तदा मनस्वी तान्पर्वतान्देवगणैः समेतान् । प्रणम्य शंभुं मनसा हरिप्रियः स्वां मातरं चैव नतः कुमारः

ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກປອບໃຈພູເຂົາທັງຫຼາຍ ທີ່ຊຸມນຸມກັບຫມູ່ເທວະ ຜູ້ມີໃຈໝັ້ນຄົງ ກຸມາຣະ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຮະຣິ—ໄດ້ນົບນ້ອມສັມພູ (ພຣະສິວະ) ໃນໃຈ ແລະນົບນ້ອມແດ່ແມ່ຂອງຕົນດ້ວຍ।

Verse 39

कार्त्तिकेयस्ततः शक्त्या निचकर्त रिपोः शिरः । तच्छिरो निपपातोर्व्यां तारकस्य च तत्क्षणात् । एवं स जयमापेदे कार्त्तिकेयो महाप्रभुः

ແລ້ວກາຣຕຕິເກຍ ໄດ້ໃຊ້ສັກຕິ (ຫອກ) ຟັນຕັດສີສະຂອງສັດຕູ. ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ສີສະຂອງຕາຣະກະ ກໍຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຜູ້ມີລິດໃຫຍ່ ກາຣຕຕິເກຍ ໄດ້ບັນລຸຊັຍຊະນະ.

Verse 40

ददृशुस्तं सुरगणा ऋषयो गुह्यकाः खगाः । किंनराश्चारणाः सर्पास्तथा चैवाप्सरो गणाः

ຫມູ່ເທວະໄດ້ເຫັນພຣະອົງ; ພວກລຶສີ, ກຸຫຍະກະ, ນົກທັງຫຼາຍ, ກິນນະຣະ, ຈາຣະນະ, ງູ ແລະຫມູ່ອັບສະຣາ ກໍໄດ້ເຫັນດ້ວຍ.

Verse 41

हर्षेण महताविष्टास्तुष्टुवुस्तं कुमारकम् । विद्याधर्यश्च ननृतुर्गायकाश्च जगुस्तदा

ດ້ວຍຄວາມຍິນດີອັນໃຫຍ່ ພວກເຂົາໄດ້ສັນລະເສີນກຸມາຣະຜູ້ໜຸ່ມນັ້ນ. ໃນເວລານັ້ນ ນາງວິທຍາທະຣີໄດ້ຟ້ອນລຳ ແລະນັກຮ້ອງກໍຂັບຮ້ອງ.

Verse 42

एवं विजयमापन्नं दृष्ट्वा सर्वे मुदा युताः । ततो हर्षात्समागम्य स्वांकमारोप्य चात्मजम्

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງໄດ້ຊັຍຊະນະແລ້ວ ທຸກຄົນກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີ. ແລ້ວແມ່ພຣະອົງດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໄດ້ເຂົ້າມາ ອຸ້ມລູກຂຶ້ນວາງໃນຕັກ ແລະກອດໄວ້ແນບຊິດ.

Verse 43

परिष्वज्य तु गाढेन गिरिजापि तुतोष वै । स्वोत्संगे च समारोप्य कुमारं सूर्यवर्चसम्

ນາງກິຣິຊາ (ພາຣະວະຕີ) ໄດ້ກອດພຣະອົງແນ່ນຫນາ ແລ້ວກໍພໍໃຈຢ່າງແທ້ຈິງ. ນາງອຸ້ມກຸມາຣະຜູ້ສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນ ວາງໄວ້ເທິງຕັກ ແລະຊື່ນບານໃຈ.

Verse 44

लालयामास तन्वंगी पार्वती रुचिरेक्षणा । ऋषीभिः सत्कृतः शंभुः पार्वत्या सहितस्तदा

ພາຣະວະຕີ ຜູ້ຮ່າງອ່ອນຊ້ອຍ ແລະມີດວງຕາງາມ ໄດ້ລູບລ້ຽງລູກນ້ອຍດ້ວຍຄວາມຮັກ. ໃນເວລານັ້ນ ພຣະຊຳບູ (ພຣະສິວະ) ກໍໄດ້ຮັບການສັກກາລະຈາກພວກຣິຊີ ພ້ອມກັບພາຣະວະຕີ.

Verse 45

आर्यासनगता साध्वी शुशुभे मितभाषिणी । संस्तूयमाना मुनिभिः सिद्धचारणपन्नगैः

ນາງສາດວີຜູ້ມີຄຸນທຳ ນັ່ງຢູ່ເທິງອາສນະອັນສູງສົ່ງ ແລະເວົ້າຈາພອດດີ ກໍສະຫວ່າງໄສ. ນາງຖືກສັນລະເສີນໂດຍພວກມຸນີ, ສິດທະ, ຈາຣະນະ ແລະນາກາ.

Verse 46

नीराजिता तदा देवैः पार्वती शंभुना सह । कुमारेण सहैवाथ शोममाना तदा सती

ໃນເວລານັ້ນ ພາຣະວະຕີ ພ້ອມກັບພຣະຊຳບູ ແລະກຸມາຣະ ໄດ້ຮັບການນີຣາຊະນະ—ພິທີໂບກໄຟມົງຄຸນ—ຈາກພວກເທວະ. ນາງສາຕີຜູ້ສູງສົ່ງກໍສະຫວ່າງງາມຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 47

हिमालयस्तदागत्य पुत्रैश्च परिवारितः । मेर्वाद्यैः पर्वतैश्चैव स्तूयमानः परोऽभवत्

ຕໍ່ມາ ພຣະຫິມາລະຍະ ໄດ້ມາຮອດ ໂດຍມີບຸດທັງຫຼາຍຫ້ອມລ້ອມ. ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນຈາກເມຣຸ ແລະພູອື່ນໆ ທ່ານຈຶ່ງສະຫວ່າງໄສ ແລະສູງສົ່ງຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 48

तदा देवगणाः सर्व इन्द्राद्य ऋषिभिः सह । पुष्पवर्षेण महात ववर्षुरमितद्युतिम् । कुमारमग्रतः कृत्वा नीराजनपरा बभुः

ໃນເວລານັ້ນ ບັນດາເທວະກອງທັງປວງ ມີອິນທຣາເປັນຜູ້ນຳ ພ້ອມດ້ວຍພຣະລິສີ ໄດ້ໂຮຍຝົນດອກໄມ້ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ລົງເທິງພຣະອົງຜູ້ມີຮັດສະຫມີຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້. ພວກເຂົາວາງກຸມາຣະໄວ້ຂ້າງໜ້າ ແລ້ວຕັ້ງໃຈຖວາຍອາຣາຕີ (ພິທີບູຊາກຽດຕິ)។

Verse 49

गीतवादित्रघोषेण ब्रह्मघोषेण भूयसा । संस्तूयमानो विविधैः सूक्तैर्वेदविदां वरैः

ທ່າມກາງສຽງຮ້ອງເພງ ແລະ ສຽງດົນຕີອັນກັງວານ ແລະຍິ່ງກວ່ານັ້ນດ້ວຍສຽງສະດຸດດັງແຫ່ງມົນຕຣາອັນສັກສິດ, ພຣະອົງຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສັນລະເສີນຫຼາກຫຼາຍ ໂດຍບັນດາຜູ້ຮູ້ວິທະຍາເວດະຜູ້ປະເສີດສຸດ।

Verse 50

कुमारविजयंनाम चरित्रं परमाद्भुतम् । सर्वपापहरं दिव्यं सर्वकामप्रदं नृणाम्

ປະຫວັດອັນອັດສະຈັນສູງສຸດນີ້ ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ໄຊຊະນະຂອງກຸມາຣະ» ເປັນເລື່ອງທິບ: ມັນກຳຈັດບາບທັງປວງ ແລະ ປະທານຄວາມປາຖະໜາອັນຄວນແກ່ມະນຸດທັງຫມົດ।

Verse 51

ये कीर्त्तयंति शुचयोऽमितभाग्ययुक्ताश्चानंत्यरूपमजरामरमादधानाः । कौमारविक्रममहात्म्यमुदारमेतदानंददायकमनोर्थकरं नृणां हि

ຜູ້ໃດທີ່ບໍລິສຸດ ແລະ ມີວາສະນາອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ຜູ້ທີ່ຮັບເອົາການພິຈາລະນາພຣະອົງຜູ້ມີຮູບອັນອະນັນຕະ ຜູ້ບໍ່ແກ່ ແລະ ບໍ່ຕາຍ—ເມື່ອເຂົາເຈົ້າຂັບຂານສັນລະເສີນມະຫາຕະມະພາບອັນສູງສົ່ງແຫ່ງວິກຣະມະຂອງກຸມາຣະ ມັນຍ່ອມປະທານອານັນດາ ແລະ ສຳເລັດມະໂນຣົດຂອງມະນຸດແທ້ໆ।

Verse 52

यः पठेच्छृणुयाद्वापि कुमारस्य महात्मनः । चरितं तारकाख्यं च सर्वपापैः समुच्यते

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ອ່ານສວດ ຫຼື ແມ່ນແຕ່ຟັງ ການກະທຳອັນສັກສິດຂອງກຸມາຣະຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ໂດຍສະເພາະເລື່ອງທີ່ເອີ້ນວ່າ «ຕາຣະກະ» ຍ່ອມຖືກປົດປ່ອຍຈາກບາບທັງປວງໂດຍສິ້ນເຊີງ।