Adhyaya 27

Verse 1

लोमश उवाच । तथैव विष्णुना सर्वे पर्वताश्च प्रपूजिताः । सह्याचलश्च विंध्यश्च मैनाको गंधमादनः

ໂລມະຊະ ກ່າວວ່າ: ເຊັ່ນດຽວກັນ ພຣະວິສນຸ ໄດ້ຖວາຍການນະມັດສະການແກ່ພູເຂົາທັງປວງຢ່າງຖືກຕ້ອງ—ຊະຫຍາຈະລະ, ວິນທະຍະ, ໄມນາກະ ແລະ ຄັນທະມາດະນະ.

Verse 2

माल्यवान्मलयश्चैव महेंद्रो मंदरस्तथा । मेरुश्चैव प्रयत्नेन पूजितो विष्णुना तदा

ມາລະຍະວານ ແລະ ມະລະຍະ, ມະເຫນທຣະ ແລະ ມັນດະຣະ—ພ້ອມທັງ ເມຣຸ ດ້ວຍ—ໃນເວລານັ້ນ ພຣະວິສນຸ ໄດ້ບູຊາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ແລະ ຄວາມລະມັດລະວັງອັນຄວນ.

Verse 3

श्वेतः कृतः श्वेतगिरिर्निलाद्रिश्च तथैव च । उदयाद्रिश्च श्रृंगश्च अस्ताचलवरो महान्

ສະເວຕະ ໄດ້ຮັບການນະມັດສະການ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ສະເວຕະຄິຣິ ແລະ ນີລາດຣິ; ອີກທັງ ອຸດະຍາດຣິ ແລະ ສຣຶງຄະ, ພ້ອມດ້ວຍ ອັສຕາຈະລະ ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະປະເສີດ.

Verse 4

मानसाद्रिस्तथा शैलः कैलासः पर्वतोत्तमः । लोकालोकस्तथा शैलः पूजितः परमेष्ठिना

ມານະສາດຣິ ໄດ້ຮັບການນະມັດສະການ; ແລະ ພູເຂົາໄກລາສ ອັນເປັນຍອດແຫ່ງພູເຂົາທັງປວງ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ພູເຂົາໂລກາໂລກະ ຖືກບູຊາໂດຍ ພຣະປະຣະເມດຖິນ (ພຣະພຣະຫມາ).

Verse 5

एवं ते पर्वतश्रेष्ठाः पूजिताः सर्व एव हि । तथान्ये पूजितास्तेन सर्वे पर्वतवासिनः

ດັ່ງນັ້ນ ພູເຂົາອັນປະເສີດທັງຫມົດ ໄດ້ຮັບການບູຊາແທ້ໆ. ແລະໃນທຳນອງດຽວກັນ ຜູ້ອາໄສຢູ່ພູອື່ນໆທັງຫມົດ ກໍໄດ້ຮັບການເຄົາລົບຈາກທ່ານນັ້ນ.

Verse 6

विष्णुना ब्रह्मणा सार्द्धं कृतं सर्वं यथोचितम् । अन्येहनि च संप्राप्ते वरयात्रा कृता तथा

ພຣະວິສນຸ ມີພຣະພຣະຫມາຮ່ວມໄປດ້ວຍ ໄດ້ຈັດການທຸກຢ່າງໃຫ້ຖືກຕ້ອງສົມຄວນ. ແລ້ວເມື່ອວັນຕໍ່ໄປມາຮອດ ຂະບວນແຫ່ເຈົ້າບ່າວ (varayātrā) ກໍໄດ້ເລີ່ມເຄື່ອນໄປເຊັ່ນກັນ.

Verse 7

हिमाद्रिणा बंधुभिश्च पर्वतं गंधमादनम् । ययुः सर्वे सुरगणा गणाश्च बहवस्तथा

ພ້ອມກັບຫິມາດຣິ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານ ບັນດາຫມູ່ເທວະທັງປວງ—ແລະອີກຫຼາຍກຸ່ມ—ໄດ້ອອກເດີນທາງໄປສູ່ພູຄັນທະມາດະນະ.

Verse 8

प्रमथाश्च तथा सर्वे तथा चंडीगणाः परे । ये चान्ये बहवस्तत्र समायाता हिमालया

ພຣະມະຖະທັງຫມົດກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະກຸ່ມຂອງຈັນດີອື່ນໆກໍເຊັ່ນກັນ. ຍັງມີອີກຫຼາຍຜູ້ມາຊຸມນຸມທີ່ນັ້ນ ໂດຍເດີນທາງມາຈາກຫິມາໄລຍະ.

Verse 9

शिवस्योद्वहनं विप्राः शिवेन परिभाविताः । परं हर्षं समापन्ना दृष्ट्वा तौ दंपती तदा

ໂອ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ, ເມື່ອເຫັນຂະບວນອຸດວະຫະນະຂອງພຣະສິວະ ແລະຖືກພຣະສິວະຊຶມຊາບຢູ່ພາຍໃນ, ພວກເຂົາເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີສູງສຸດ ເມື່ອໄດ້ເຫັນຄູ່ທິບພະນັ້ນ.

Verse 10

पार्वतीसहितः शंभुः शंभुना सह पार्वती । पुष्पगन्धौ यथा स्यातां वागर्थाविव तत्त्वतः

ພຣະຊັມພູ (ພຣະສິວະ) ຢູ່ຄຽງພຣະປາຣະວະຕີ ແລະ ພຣະປາຣະວະຕີກໍຢູ່ຄຽງພຣະຊັມພູ—ບໍ່ອາດແຍກໄດ້ໃນສັດຈະ ເຫມືອນດອກໄມ້ກັບກິ່ນຫອມ ເຫມືອນຄໍາພູດກັບຄວາມໝາຍ।

Verse 11

तथा प्रकृतिपुंसौ च ऐकपद्येन नान्यथा । दंपती तौ गजारूढौ शुशुभाते महाप्रभौ

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ປຣະກຣິຕິ ແລະ ປຸຣຸສະ ຢືນຢູ່ໃນຖານະດຽວ ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ. ຄູ່ສາມີພັນລະຍາຜູ້ມີຣັດສະຫມີຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ສ່ອງສະຫວ່າງ ເມື່ອປະທັບຢູ່ເທິງຊ້າງ।

Verse 12

विमास्थस्तदा ब्रह्मा विष्णुश्च गरुडोपरि । ऐरावतगतश्चेंद्रः कुबेरः पुष्पकोपरि

ແລ້ວພຣະພຣະຫມາ ປະທັບຢູ່ໃນລົດທິບ; ພຣະວິສນຸ ຢູ່ເທິງຄຣຸດ; ພຣະອິນທຣະ ຂຶ້ນຂີ່ໄອຣາວະຕະ; ແລະ ພຣະກຸເບຣະ ຢູ່ເທິງພຸສປະກະ (ພາຫະນະອາກາດ)។

Verse 13

पाशी च मकरा रूढो यमो महिषमेव च । प्रेतारूढो नैरृतः स्यादग्निर्बस्तगतो महान्

ພຣະວຣຸນະ ຜູ້ຖືບ່ວງບາດ ຂຶ້ນຂີ່ມະກະຣະ; ພຣະຍະມະ ຂຶ້ນຂີ່ຄວາຍ. ນາຍຣິຕະ ຂຶ້ນຂີ່ເປຣຕະ; ແລະ ພຣະອັກນິຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຂຶ້ນຂີ່ແບ້.

Verse 14

मृगारूढोऽथ पवन ईशो वृषभमेव च । इत्येवं लोकपालाश्च सग्रहाः परमेष्ठिनः

ຕໍ່ມາ ພຣະວາຍຸ ຂຶ້ນຂີ່ກວາງ ແລະ ພຣະອີສານະ ຂຶ້ນຂີ່ງົວຜູ້ (ວຣິສະພະ). ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ບັນດາໂລກະປາລະ ພ້ອມດ້ວຍຂະບວນບໍລິວານ ໄດ້ມາ ໂດຍມີຜູ້ສູງສຸດເປັນຜູ້ນໍາ.

Verse 15

स्वैः स्वैर्बलैः परिक्रांतास्तथान्ये प्रमथादयः । हिमाद्रिश्च महाशैल ऋषभो गंधमादनः

ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍກຳລັງຂອງຕົນໆ ບັນດາສັດອື່ນໆ ເຊັ່ນ ພຣະມະຖະ (Pramatha) ກໍອອກມາ. ຮິມາດຣີ (ຫິມາລະຍະ) ພູໃຫຍ່ມະຫາໄສລະ ຣິສະພະ ແລະ ຄັນທະມາດະນະ ກໍມາຮ່ວມດ້ວຍ.

Verse 16

सह्याचलो नीलगिरिर्मंदरो मलयाचलः । कैलासो हि महातेजा मैनाकश्च महाप्रभः

ສະຫຍາຈະລະ, ນີລະຄິຣິ, ມັນທະຣະ ແລະ ມະລະຍາຈະລະ ກໍມາ. ຄາຍລາສະອັນສະຫວ່າງໄສກໍຢູ່ນັ້ນ ແລະ ໄມນາກະຜູ້ສົງ່າງາມມີອຳນາດກໍມາຮ່ວມ.

Verse 17

एते चान्ये च गिरयः क्षीमंतो हि महाप्रभाः । सकलत्राश्च ते सर्वे ससुताश्च मनोरमाः

ພູເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ພູອື່ນໆ ທີ່ອຸດົມສົມບູນ ແລະ ມີລັດສະໝີຍິ່ງໃຫຍ່ ລ້ວນມາພ້ອມໜ້າ. ທຸກພູມາພ້ອມຄູ່ຄອງ ແລະ ລູກຫຼານ ງາມນ່າຊົມຍິ່ງ.

Verse 18

बलिनो रूपिणः सर्वे मेर्वाद्यास्तत्र पर्वताः । वरयात्राप्रसंगेन शिवार्चनपराभवन्

ພູທັງຫມົດທີ່ນັ້ນ ເລີ່ມແຕ່ ເມຣຸ ເປັນຕົ້ນ ລ້ວນແຂງແກ່ງ ແລະ ປາກົດເປັນຮູບກາຍໃຫ້ເຫັນ. ໃນວາລະຂະບວນແຫ່ງານອະພິເສກ ພວກເຂົາໄດ້ອຸທິດໃຈໃນການບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 19

नंदिना ह्युपविष्टास्ते मेर्वाद्यास्तत्र पर्वताः । वरयात्रा कृता ते यथोक्ता च हिमाद्रिणा । सर्वैस्तैर्बंधुभिः सार्द्धं पुनरागमनं कृतम्

ໂດຍນັນທິນໄດ້ຈັດໃຫ້ນັ່ງ ບັນດາພູທີ່ມີ ເມຣຸ ເປັນຫົວໜ້າ ຈຶ່ງຢູ່ຮ່ວມຊຸມນຸມທີ່ນັ້ນ. ຂະບວນແຫ່ງານອະພິເສກໄດ້ຖືກປະຕິບັດຕາມທີ່ ຮິມາດຣີ ກຳນົດໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ແລ້ວພາຍຫຼັງ ກໍໄດ້ເດີນທາງກັບຄືນພ້ອມຍາດພີ່ນ້ອງທັງຫມົດ.

Verse 20

स्वकालयस्थो हिमवान्स रेजे हि महा यशा । शिवसंपर्कजेनैव महसा परमेम च । विख्यातो हि महाशैलस्त्रिषु लोकेषु विश्रुतः

ຢູ່ໃນຖິ່ນພຳນັກອັນຄວນຄ່າຂອງຕົນ ພູຫິມະວັນຜູ້ມີກຽດຍິ່ງ ສ່ອງສະຫວ່າງຮຸ່ງໂຮງ—ດ້ວຍລັດສະໝີສູງສຸດທີ່ເກີດຈາກການສຳພັນກັບພຣະສິວະ. ພູໃຫຍ່ນັ້ນຈຶ່ງໂດງດັງໄປທົ່ວໂລກທັງສາມ.

Verse 21

कन्यादानेन महता तुष्टो यस्य च शंकरः । ते धन्यास्ते महात्मानः कृतकृतत्यास्तथैव च

ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ແມ່ນຜູ້ມີພອນແທ້—ເນື່ອງຈາກການຖວາຍບຸດສາວອັນຍິ່ງ ທີ່ເຮັດໃຫ້ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ພໍພຣະໄທ. ພວກເຂົາແມ່ນຜູ້ສຳເລັດກິດທີ່ຄວນເຮັດແລ້ວ.

Verse 22

द्व्यक्षरं नाम येषां च जिह्वाग्रे संस्थितं सदा । शिवेति द्व्यक्षरं नाम यैर्हृदीरितमद्य वै । ते वै मनुष्यरूपेण रुद्रा एव न संशयः

ຜູ້ໃດທີ່ນາມສອງພະຍາງຢູ່ທີ່ປາຍລີ້ນເສມອ ແລະຜູ້ໃດທີ່ເອີ້ນນາມສອງພະຍາງ “ສິວະ” ອອກຈາກດວງໃຈ—ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ ແມ່ນຣຸດຣະແທ້ ແມ່ນແມ່ນຢູ່ໃນຮູບມະນຸດ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 23

किंचिद्दानेन संतुष्टः पत्रेणापि तथैव च । तोयेनापि हि संतुष्टो महादेवो निरन्तरम्

ພຣະມະຫາເທວະ ພໍພຣະໄທຢູ່ເສມອ—ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍທານນ້ອຍໆ, ດ້ວຍໃບໄມ້ພຽງໃບດຽວກໍເຊັ່ນກັນ, ແລະແມ່ນແຕ່ດ້ວຍນ້ຳກໍພໍພຣະໄທ.

Verse 24

पत्रेण पुष्पेण तथा जलेन प्रीतो भवत्येष सदाशिवो हि । तस्माच्च सर्वैः प्रतिपूजनीयः शिवो मद्दाभाग्यकरो नृणामिह

ດ້ວຍໃບໄມ້ ດ້ວຍດອກໄມ້ ແລະດ້ວຍນ້ຳ ພຣະສະດາສິວະນີ້ຍ່ອມພໍພຣະໄທ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະສິວະຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງສົມຄວນຈາກທຸກຄົນ, ເພາະໃນໂລກນີ້ ພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານໂຊກດີອັນຍິ່ງໃຫ້ແກ່ມະນຸດ.

Verse 25

एको महाञ्ज्योतिरजः परेशः परापराणां परमो महात्मा । निरंतरो निर्विकारो निरीशो निराबाधो निर्विकल्पो निरीहः

ພຣະອົງເປັນອົງດຽວ—ແສງສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຜຸດຜ່ອງ, ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ; ເປັນອາດຕະສູງສຸດຂອງທັງສູງແລະຕ່ຳ. ສະຖິດຢູ່ຕະຫຼອດ, ບໍ່ແປປ່ຽນ, ບໍ່ພຶງພາ, ບໍ່ຖືກລົບກວນ, ພົ້ນຈາກທາງເລືອກ, ແລະບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາ—ນັ້ນແຫຼະພຣະອົງ.

Verse 26

निरंजनो नित्यरूपो निरोधो नित्यानन्दो नित्यमुक्ताः सदेव । एवंभूतो देवदेवोऽर्च्चितश्च तैर्देवाद्यर्विश्ववेद्यो भवश्च । स्तुतो ध्यातः पूजितश्चिंतितश्च सर्वज्ञोऽसौ सर्वदा सर्वदश्च

ພຣະອົງບໍ່ມີມົນທິນ, ມີຮູບອັນນິລັນດອນ, ເປັນຜູ້ຢັບຢັ້ງ; ອານັນດອັນນິລັນດອນ; ພົ້ນພັນຕະຕະຫຼອດ ແລະເປັນເທວະຕະຫຼອດ—ນັ້ນແຫຼະ «ພະເທວະເທວະ» ພະພະວະ, ທີ່ເທວະທັງຫຼາຍກໍບູຊາ ແລະທົ່ວຈັກກະວານຮູ້ຈັກ. ຖືກສັນລະເສີນ, ຖືກພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິ, ຖືກບູຊາ ແລະຖືກລະລຶກ; ພຣະອົງເປັນຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ—ທຸກເວລາ ແລະທຸກປະການ.

Verse 27

यथा वरिष्ठो हिमवान्प्रसिद्धः सर्वैर्गुणैः सर्वगुणो महात्मा । विश्वेशवंद्यो हि तदा हिमालयो जातो गिरीणां प्रवरस्तदानीम्

ດັ່ງນັ້ນ ຮິມະວານຈຶ່ງໂດ່ງດັງເປັນຜູ້ສູງສຸດ—ພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄ່າທຸກປະການ ເປັນມະຫາຈິດ. ໃນເວລານັ້ນ ພູຫິມາລະຍະກໍຄວນແກ່ການນົບນ້ອມຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ ແລະໄດ້ຜຸດຂຶ້ນເປັນຫົວໜ້າແຫ່ງພູທັງຫຼາຍ.

Verse 28

मेनया सह धर्मात्मा यथास्थानगतस्ततः । सर्वान्विसर्जयामास पर्वतान्पर्वतेश्वरः

ຕໍ່ມາ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພູຜູ້ມີທຳ ພ້ອມກັບເມນາ ໄດ້ກັບໄປສູ່ທີ່ຢູ່ອັນຄວນຂອງຕົນ ແລະໄດ້ປ່ອຍພູທັງຫຼາຍໃຫ້ກັບໄປສູ່ຖິ່ນຂອງແຕ່ລະພູ.

Verse 29

गतेषु तेषु हिमवान्पुत्रैः पौत्रैः प्रपौत्रकैः । राजा गिरीणां प्रवरो महादेवप्रसादतः

ເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ໄປແລ້ວ ຮິມະວານຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍລູກ, ຫຼານ, ແລະເຫຼນ; ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງມະຫາເທວະ ຈຶ່ງໄດ້ເປັນກະສັດຜູ້ສູງສຸດໃນບັນດາພູ.

Verse 30

अथो गिरिजया सार्द्धं महेशो गन्धमादने । एकांते च मतिं चक्रे रमणार्थं स्वरूपवान्

ຕໍ່ມາ ພຣະມະເຫສະວະຣະຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ພ້ອມດ້ວຍ ພຣະຄິຣິຈາ ໄດ້ຕັ້ງພຣະດໍາຣິ ໃນຄວາມສະງົບຂອງ ຄັນທະມາດະນະ ເພື່ອສະໜອງການຫຼິ້ນຮັກໃນການຮ່ວມສະຫວັນອັນບໍລິສຸດ।

Verse 31

सुरतेनैव महता तपसा हि समागमे । द्वयोः सुरतमारब्धं तद्द्वयोश्च तदाऽभवत्

ໃນການຮ່ວມສະຫວັນນັ້ນ ການຮັກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເອງ ກໍເປັນດັ່ງຕະປະສາອັນແກ່ກ້າ; ແລະພິທີແຫ່ງການຮ່ວມສະຫວັນຂອງທັງສອງ ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ ແລະເກີດຂຶ້ນຈິງໃນຂະນະນັ້ນ।

Verse 32

अनिष्टं महदाश्चर्यं प्रलयोपममेव च । तस्मिन्महारते प्राप्ते नाविंदंत सुखं परम्

ເຫດການອັນນ່າຫວາດຫວັນ ແລະນ່າພິສົດຢ່າງໃຫຍ່—ດັ່ງກັບພຣະລະຍະແຫ່ງໂລກ—ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ; ເມື່ອມະຫາພິບັດນັ້ນມາຮອດ ບໍ່ມີໃຜພົບຄວາມສຸກສົມບູນ ຫຼືຄວາມສະຫງົບສູງສຸດໄດ້ເລີຍ।

Verse 33

सर्वे ब्रह्मादयो देवाः कार्याकार्यव्यवस्थितौ । रेतसा च जगत्सर्वं नष्टं स्थावरजंगमम्

ເທວະທັງຫມົດ ເລີ່ມແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ຢືນຢູ່ດ້ວຍຄວາມສັບສົນ ວ່າສິ່ງໃດຄວນເຮັດ ແລະສິ່ງໃດບໍ່ຄວນເຮັດ; ແລະດ້ວຍເຊື້ອນັ້ນ ໂລກທັງປວງ ທັງສິ່ງຢືນຢູ່ ແລະສິ່ງເຄື່ອນໄຫວ ຖືກທໍາລາຍລົງ।

Verse 34

सस्मार चाग्निं ब्रह्मा च विष्णुश्चाध्यात्मदायकः । मनसा संस्मृतः सद्यो जगामाग्निस्त्वरान्वितः

ແລ້ວພຣະພຣະຫມາໄດ້ລະລຶກເຖິງ ພຣະອັກນິ; ແລະພຣະວິສະນຸ—ຜູ້ປະທານພະລັງຈິດວິນຍານພາຍໃນ—ກໍລະລຶກເຊັ່ນກັນ. ພຣະອັກນິຜູ້ຖືກລະລຶກດ້ວຍໃຈ ກໍມາທັນທີດ້ວຍຄວາມເຮັ່ງຮ້ອນ।

Verse 35

ताभ्यां संप्रेषितोऽपश्यद्रुचिरं शिवमांदिरम् । द्वारि स्थितं नंदिनं च ददर्शाग्रे महाप्रभम्

ຖືກສົ່ງມາໂດຍສອງທ່ານນັ້ນ ລາວໄດ້ເຫັນວິຫານ-ວັງອັນງາມສະຫງ່າຂອງພຣະສິວະ; ທີ່ປະຕູ ລາວເຫັນນັນດິນຢືນຢູ່ຂ້າງໜ້າ ເປັນຜູ້ພິທັກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະສະຫວ່າງໄສ।

Verse 36

अग्निर्ह्रस्वस्तदा भूत्वा काश्मीरसदृशच्छविः । प्रविष्टोंतः पुरं शंभोर्नानाश्चर्यसमन्वितम्

ແລ້ວອັກນິໄດ້ກາຍເປັນຮ່າງນ້ອຍ ມີປະກາຍດັ່ງສີກະເສີນ; ແລະເຂົ້າໄປສູ່ນະຄອນຊັ້ນໃນຂອງພຣະສຳພູ ອັນເຕັມໄປດ້ວຍອັດສະຈັນນານາ.

Verse 37

अनेकरत्नसंवीतं प्रासादैश्च स्वलं कृतम् । तदंगणमनुप्राप्य उपविश्याह हव्यवाट्

ອັນປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີນານາ ແລະງາມດ້ວຍປະສາດຫຼາຍຫຼັງ; ເມື່ອມາຮອດລານນັ້ນ ລາວນັ່ງລົງ ແລ້ວຮັວຍະວາດ (ອັກນິ) ກ່າວຂຶ້ນ.

Verse 38

पाणिपात्रस्य मे ह्यम्ब भिक्षां देह्यवरोधतः । तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य पाणिपात्रस्य बालिका

«ແມ່ເອີຍ ຂໍທານໃຫ້ຂ້ອຍແດ່ ເພາະຂ້ອຍເປັນບາດບິນທະບາດທີ່ຖືຢູ່ໃນມື ແລະຖືກກັ້ນໄວ້ທີ່ປະຕູ»। ເມື່ອນາງນ້ອຍໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນຂອງຜູ້ຖືບາດ…

Verse 39

यावद्दातुं च सारेभे भिक्षां तस्मै ततः स्वयम् । उत्थाय सुरतात्तस्माच्छिवो हि कुपितो भृशम्

ແຕ່ເມື່ອລາວຊັກຊ້າໃນການໃຫ້ທານແກ່ຜູ້ຂໍທານນັ້ນ ພຣະສິວະເອງກໍລຸກຂຶ້ນຈາກການສະຫມັກສົມພຣະເທວະນັ້ນ ແລະໂກດແຄ້ນຢ່າງຮຸນແຮງຍິ່ງ.

Verse 40

रुद्रस्त्रिशूलमुद्यम्य भैरवो ह्यऽभवत्तदा । निवारितो गिरिजया वधात्तस्माच्छिवः स्वयम् । भिक्षां तस्मै ददौ वाचा अग्नये जातवेदसे

ຣຸດຣະຍົກຕຣິສູນຂຶ້ນ ໃນຂະນະນັ້ນກໍເປັນ ໄພຣະວະ. ແຕ່ ຄິຣິຈາ ໄດ້ຫ້າມ ພຣະສິວະ ບໍ່ໃຫ້ຟັນປະຫານ. ຈາກນັ້ນ ພຣະສິວະເອງ ໄດ້ປະທານພິກຂາ ດ້ວຍພຣະວາຈາ ແກ່ ອັກນິ ຊາຕະເວດະສະ ຜູ້ຮູ້ທົ່ວທຸກສິ່ງ.

Verse 41

पाणौ भिक्षां गृहीत्वाथ प्रत्यक्षं तेन चाग्निना । भिक्षिता कुपिता तं वै शशाप गिरिजा ततः

ເມື່ອຮັບພິກຂາໄວ້ໃນຝາມື ແລະປາກົດແຈ້ງວ່າເປັນ ອັກນິ ຕໍ່ໜ້າ, ຄິຣິຈາ ໂກດຄຽດຕໍ່ພິກຂຸນັ້ນ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຄຳສາບແຊ່ງໃສ່ເຂົາ.

Verse 42

रे भिक्षो भविता शापात्सर्वभक्षो ममाशु वै । अनेन रेतसा सद्यः पीडां प्राप्स्यसि सर्वतः

“ເຮີ ພິກຂຸ! ດ້ວຍຄຳສາບຂອງຂ້າ ເຈົ້າຈະກາຍເປັນຜູ້ກິນທຸກສິ່ງໂດຍໄວ. ແລະດ້ວຍເຣຕະນີ້ ເຈົ້າຈະຖືກຄວາມທຸກທົນບີບຄັ້ນທັນທີທົ່ວທຸກດ້ານ.”

Verse 43

इत्युक्तो भक्षयित्वाग्नी रेत ईशस्य हव्यवाट् । यत्र देवाः स्थिताः सर्वे ब्रह्माद्याश्चैव सर्वशः

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ອັກນິ—ຜູ້ນຳພາຮາວະ (ເຄື່ອງບູຊາ)—ໄດ້ກິນເຣຕະຂອງພຣະເຈົ້າ ແລ້ວໄປຍັງສະຖານທີ່ທີ່ເທວະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍພຣະພຣະຫມາ ແລະອື່ນໆ ຊຸມນຸມຢູ່.

Verse 44

आगत्याकथयत्सर्वं तद्रेतोभक्षणादिकम् । सर्वे सगर्भा ह्यभवन्निन्द्राद्या देवतागणाः

ເມື່ອມາຮອດ ລາວໄດ້ເລົ່າທຸກຢ່າງ ເລີ່ມຈາກການກິນເຣຕະນັ້ນແລະອື່ນໆ. ແລ້ວບັນດາເທວະທັງປວງ ອິນທຣະແລະພວກອື່ນ ກໍກາຍເປັນຜູ້ມີຄັນ.

Verse 45

अग्नेर्यथा हविश्चैव सर्वेषामुपतिष्ठति । अग्नेर्मुखोद्भवेनैव रेतसा ते सुरेश्वराः

ດັ່ງທີ່ເຄື່ອງບູຊາ (ຮະວິສ) ຖວາຍລົງໃນອັກນີ ຍ່ອມເຖິງເທວະທັງປວງ; ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ດ້ວຍເມັດພັນທີ່ເກີດຈາກປາກອັກນີ ບັນດາຈອມເທວະກໍຖືກກະທົບ।

Verse 46

सगर्भाह्यभवन्सर्वे चिंतया चप्रपीडिताः । विष्णुं शरणमाजग्मुर्द्देवदेवेश्वरं प्रभुम्

ທຸກອົງລ້ວນມີຄັນ ແລະຖືກບີບຄັ້ນດ້ວຍຄວາມກັງວົນ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໄປຂໍພຶ່ງພາພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນຈອມເທວະ ແລະອົງປະມຸກແຫ່ງເທວະທັງປວງ।

Verse 47

देवा ऊचुः । त्वं त्राता सर्वदेवानां लोकानां प्रभुरेव च । तस्माद्रक्षा विधातव्या शरणागतवत्सल

ເທວະທັງປວງກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຊ່ວຍຊີວິດແຫ່ງເທວະທັງປວງ ແລະເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງຫມົດ. ດັ່ງນັ້ນຂໍພຣະອົງຈົ່ງປົກປ້ອງພວກເຮົາ, ໂອ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ມາພຶ່ງພາ»।

Verse 48

वयं सर्वे मर्तुकामा रेतसानेन पीडिताः । असुरेभ्यः परित्रस्ता वयं सर्वे दिवौकसः

«ພວກເຮົາທັງປວງ ຜູ້ຢູ່ໃນສະຫວັນ ຖືກບີບຄັ້ນດ້ວຍເມັດພັນນີ້ ຈົນຮູ້ສຶກດັ່ງຈະຕາຍ; ແລະພວກເຮົາກໍຫວາດກົວອະສຸຣະທັງຫຼາຍ»।

Verse 49

शरणं शंकरं याताः परित्रातुं कृतोद्वहाः । यदा पुत्रो हि रुद्रस्य भविष्यति तदा वयम् । सुखिनः स्याम सर्वे निर्भयाश्च त्रिविष्टपे

ເມື່ອໄດ້ໄປພຶ່ງພາພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ດ້ວຍໃຈມຸ່ງໝັ້ນໃຫ້ຖືກປົກປ້ອງ ເທວະທັງປວງກ່າວວ່າ: «ເມື່ອບຸດຂອງຣຸດຣະ ຈະເກີດຂຶ້ນແທ້ໆ ໃນເວລານັ້ນ ພວກເຮົາທັງປວງຈະມີຄວາມສຸກ ແລະປອດໄພໄຮ້ຄວາມຢ້ານ ໃນຕຣິວິສຕະປະ (ສະຫວັນ)»។

Verse 50

एवं विष्टभ्यमानानां सर्वेषां भयमागतम् । अनेन रेतसा विष्णो जीवितुं शक्यते कथम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອທຸກຜູ້ຖືກກົດທັບ ແລະຖືກຂັດຂວາງ ຄວາມຢ້ານກໍເກີດຂຶ້ນແກ່ທຸກຄົນ. «ດ້ວຍເມັດ/ພະລັງງານອັນແຮງກ້ານີ້ ພຣະວິສນຸຈະດຳລົງຊີວິດໄດ້ແນວໃດ?»

Verse 51

त्रिवर्गो हि यथा पुंसां कृतो हि सुपरिष्कृतः । विपरीतो भवत्येव विना देवेन नान्यथा

ແມ່ນແຕ່ “ເປົ້າໝາຍສາມປະການ” ຂອງຊີວິດມະນຸດ (ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ) ທີ່ຈັດວາງດີແລ້ວ ກໍກາຍເປັນຕົວກົງກັນຂ້າມ ເມື່ອບໍ່ມີພຣະເທວະ; ບໍ່ອາດເປັນຢ່າງອື່ນໄດ້.

Verse 52

तस्मात्तद्वै बलं मत्वा सर्वेषामपि देहिनाम् । कार्याकार्यव्यवस्थायां सर्वे मन्यामहे वयम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຮູ້ວ່າພະລັງງານນັ້ນແມ່ນກຳລັງແທ້ຂອງສັດມີກາຍທັງປວງ ພວກເຮົາທຸກຄົນຈຶ່ງເຫັນພ້ອມວ່າ ມັນເປັນຕົວຊີ້ຂາດໃນການຈັດວາງວ່າ ສິ່ງໃດຄວນເຮັດ ແລະສິ່ງໃດບໍ່ຄວນເຮັດ.

Verse 53

तथा निशम्य देवानां परेशः परिदेवनम् । उवाच प्रहसन्वाक्यं देवानां देवतारिहा

ເມື່ອຟັງຄຳຄວນຄາຍ ແລະການຮ້ອງໄຫ້ຂອງເທວະທັງຫຼາຍແລ້ວ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດກໍກ່າວຖ້ອຍຄຳດ້ວຍຮອຍຍິ້ມ ເພື່ອເທວະທັງຫຼາຍ—ພຣະອົງຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມທຸກຂອງພວກເຂົາ.

Verse 54

स्तूयतां वै महादेवो महेशः कार्यगौरवात्

«ໃຫ້ສັນລະເສີນພຣະມະຫາເທວະ, ພຣະມະເຫສະ ແທ້ໆ—ເນື່ອງຈາກພາລະກິດນີ້ຫນັກໜ່ວງ»

Verse 55

तथेति गत्वा ते सर्वे देवा विष्णुपुरोगमाः । तथा ब्रह्मादयः सर्व ईडिरे ऋषयो हरम्

ເມື່ອກ່າວວ່າ «ເຊັ່ນນັ້ນເທີດ» ບັນດາເທວະທັງປວງ ມີພຣະວິສນຸເປັນຜູ້ນຳ ກໍອອກໄປ; ພຣະພຣະຫມາ ແລະອື່ນໆ ພ້ອມທັງລຶສີ ກໍສັນລະເສີນ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ເຊັ່ນກັນ.

Verse 56

ओंनमो भर्गाय देवाय नीलकंठाय मीढुषे । त्रिनेत्राय त्रिवेदाय लोकत्रितयधारिणे

«ໂອມ ນະໂມ» ແດ່ເທວະຜູ້ສະຫວ່າງໄສ; ແດ່ນີລະກັນຖະ ຜູ້ເປັນຜູ້ເກື້ອກູນ; ແດ່ຜູ້ມີສາມຕາ; ແດ່ອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງວິເທດສາມ; ແດ່ຜູ້ທົງຮັບໂລກສາມພົບ.

Verse 57

त्रिस्वराय त्रिमात्राय त्रिवेदाय त्रिमूर्त्तये । त्रिवर्गाय त्रिधामाय त्रिपदाय त्रिशूलिने

«ນະໂມ» ແດ່ອົງຜູ້ເປັນສາມສຽງອັນສັກສິດ; ແດ່ອົງຜູ້ເປັນສາມມາດຕາ; ແດ່ເຈົ້າແຫ່ງວິເທດສາມ; ແດ່ອົງຜູ້ມີສາມຮູບ; ແດ່ບໍ່ແຫ່ງຈຸດໝາຍຊີວິດສາມ; ແດ່ອົງຜູ້ມີສາມທີ່ສະຖິດ; ແດ່ອົງຜູ້ມີສາມກ້າວ; ແດ່ຜູ້ຖືຕຣິຊູລ.

Verse 58

त्राहित्राहि महादेव रेतसो जगतः पते

«ຊ່ວຍປົກປ້ອງ, ຊ່ວຍປົກປ້ອງ» ໂອ ມະຫາເທວະ, ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງໂລກ—ຂໍພຣະອົງຊ່ວຍກູ້ພວກເຮົາ ຈາກພະລັງອັນລົ້ນເກີນນີ້ (ເຣຕະສະ)!

Verse 59

ब्रह्मणा तु स्तुतो यावत्तावद्देवो वृषध्वजः । प्रादुर्बभूव तत्रैव सुराणां कार्यसिद्धये

ເທົ່າທີ່ພຣະພຣະຫມາຍັງສັນລະເສີນຢູ່, ເທົ່ານັ້ນພຣະເທວະຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ (ວຶຣິສະທະວະຈະ) ກໍປາກົດຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ເພື່ອໃຫ້ກິດຂອງເທວະທັງປວງສຳເລັດ.

Verse 60

दृष्टस्तदानीं जगदेकबंधुर्महात्मभिर्देववरैः सुपूजितः । संस्तूयमानो विविधैर्वचोभिः प्रत्यग्रूपैः श्रुतिसंमतैश्च

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະມິດອົງດຽວແຫ່ງໂລກ ຖືກເຫັນ—ໄດ້ຮັບການບູຊາອັນປະເສີດຈາກເທວະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່—ຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຫຼາກຫຼາຍ ສົດໃໝ່ ແລະສອດຄ່ອງກັບພຣະເວດາ।

Verse 61

स्तुवतां चैव देवानामुवाच परमेश्वरः । त्रासं कुर्वंतु मा सर्वे रेतसानेन पीडिताः

ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍກຳລັງສັນລະເສີນພຣະອົງ ພຣະປະຣະເມສະວະຣະໄດ້ກ່າວວ່າ: “ຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດຢ້ານ ແມ່ນແຕ່ຖືກບີບຄັ້ນໂດຍເມັດພະລັງ (retas) ນີ້ກໍຕາມ.”

Verse 62

वमनं वै भवद्भिश्च कार्यमद्यैव भोःसुराः । तथेति मत्वा ते सर्व इंद्राद्या देवतागणाः । वेमुः सर्वे तदा विप्रास्तद्रेतः शंकरस्य च

“ມື້ນີ້ແທ້ໆ ພວກເຈົ້າ ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ ຈຳເປັນຕ້ອງເຮັດການຂັບອອກ (ອາເມັນ) ໃຫ້ໄດ້.” ເມື່ອຄິດວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ຝູງເທວະທັງປວງ ເລີ່ມຈາກອິນທຣະ ກໍຂັບອອກມັນ; ແລະບັນດາ຤ິສີທັງຫຼາຍໄດ້ເຫັນເປັນພະຍານ ເມັດພະລັງນັ້ນຂອງພຣະສັງກະຣະ।

Verse 63

ऐकपद्येन तद्रेतो महापर्वतसन्निभम् । तप्तचामीकरप्रख्यं बभूव परमाद्भुतम्

ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ເມັດພະລັງນັ້ນກໍກາຍເປັນດັ່ງພູໃຫຍ່ມະຫາສານ ສ່ອງປະກາຍດັ່ງຄຳຫຼອມຮ້ອນ ນ່າອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 64

सर्वे च सुखिनो जाता इंद्राद्या देवतागणाः । विना ह्यग्निं च ते सर्वे परितुष्टास्तदाऽभवन्

ແລ້ວຝູງເທວະທັງປວງ ເລີ່ມຈາກອິນທຣະ ກໍເກີດຄວາມສຸກທົ່ວໜ້າ; ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີພຣະອັກນິ ພວກເຂົາທັງໝົດກໍພໍໃຈໃນເວລານັ້ນ।

Verse 65

तेनाग्निनापि चोक्तस्तु शंकरो लोकशंकरः । किं मयाद्य महा देव कर्तव्यं देवतावर

ແລ້ວແມ່ນແຕ່ ອັກນີ ກໍໄດ້ກ່າວຕໍ່ ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເກື້ອກູນໂລກທັງປວງວ່າ: «ໂອ ມະຫາເທວະ ຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ເທວະ, ມື້ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຄວນເຮັດຫຍັງ?»

Verse 66

तद्ब्रूहि मे प्रभोऽद्य त्वं येनाहं सर्वदा सुखी । भविष्यामि च येनाहं देवानां हव्यवाहकः

«ຂໍພຣະອົງຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າໃນມື້ນີ້ ໂດຍທາງໃດຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຈະຢູ່ຢ່າງສະບາຍເສມໄປ ແລະໂດຍທາງໃດຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຈະເປັນຜູ້ຂົນສົ່ງເຄື່ອງບູຊາຂອງເທວະ (havyavāhaka)»

Verse 67

तदोवाच शिवः साक्षाद्देवानामिह श्रृण्वताम् । रेतो विसृज्यतां योनौ तदाग्निः प्रहसन्नवि

ແລ້ວພຣະຊິວະເອງ ກ່າວຂຶ້ນຕໍ່ໜ້າ ໃນຂະນະທີ່ເທວະທັງຫຼາຍຟັງຢູ່ນັ້ນວ່າ: «ຈົ່ງປ່ອຍເຣຕະ (ເຊື້ອພັນ) ລົງໃນໂຍນີ (ຄັນ)»; ເມື່ອນັ້ນ ອັກນີກໍຫົວເຮາະ.

Verse 68

उवाच शंकरं देवं भवत्तेजो दुरासदम् । इदमुल्बणवत्तेजो धार्यते प्राकृतैः कथम्

ເຂົາກ່າວຕໍ່ພຣະສັງກະຣະວ່າ: «ພຣະອົງມີເຕຊະ (ລັງສີອານຸພາບ) ທີ່ຍາກຈະເຂົ້າໃກ້. ເຕຊະອັນດຸຮ້າຍ ແລະລົ້ນເກີນນີ້ ສັດທຳມະດາຈະຮັບໄວ້ໄດ້ແນວໃດ?»

Verse 69

ततः प्रोवाच भगवानग्निं प्रति महेश्वरः । मासिमासि प्रतप्तानां देहे तेजो विसृज्यताम्

ແລ້ວພຣະມະເຫສະວະຣະ ກ່າວຕໍ່ ອັກນີ ວ່າ: «ເດືອນແລ້ວເດືອນອີກ ຈົ່ງປ່ອຍເຕຊະອັນເຜົາໄໝ້ນີ້ ລົງໃນຮ່າງກາຍຂອງຜູ້ທີ່ຖືກເຜົາກະທົບ (ໂດຍຕະປັດສະຍາ ແລະຄວາມລຳບາກ)»

Verse 70

तथेति मत्वा वचनं महाप्रभः स जातवेदाः परमेण वर्चसा । समुज्ज्वलंस्तत्र महाप्रभावो ब्राह्मे मुहूर्त्ते हि सचोपविष्टः

ເມື່ອຮັບພຣະດຳລັດວ່າ «ເຊັ່ນນັ້ນແລ້ວ» ມະຫາຜູ້ມີອຳນາດ—ຊາຕະເວດະ (ອັກນິ)—ດ້ວຍລັດສະໝີອັນສູງສຸດ ໄດ້ລຸກໂຊດສະຫວ່າງຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ແລະໃນເວລາພຣະພຣະຫມະມູຮູດ ທ່ານໄດ້ນັ່ງລົງເພື່ອສຳເລັດພຣະບັນຊາ।

Verse 71

तदा प्रातः समुत्थाय प्रातः स्नानपराः स्त्रियः । ययुः सदा ऋषीणां च सत्यस्ता जातवेदसम्

ແລ້ວໃນຍາມເຊົ້າ ພວກນາງລຸກຂຶ້ນແຕ່ເຊົ້າ ມຸ່ງໝັ້ນໃນການອາບນ້ຳຍາມເຊົ້າ ແລະຮັກສາສັດຈະຕໍ່ວຣະຕະ ໃນຖານະພັນລະຍາຂອງລຶສີ; ພວກນາງໄດ້ໄປຫາຊາຕະເວດະ (ອັກນິ).

Verse 72

दृष्ट्वा प्रज्वलितं तत्र सर्वास्ताः शीतकर्षिताः । तप्तुकामास्तदा सर्व्वा ह्यरुधत्या निवारिताः

ເມື່ອເຫັນໄຟລຸກໂຊດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພວກນາງທັງໝົດຜູ້ຖືກຄວາມໜາວບີບຄັ້ນ ປາຖະໜາຈະອົບອຸ່ນກາຍ; ແຕ່ອະຣຸນທະຕີໄດ້ຫ້າມໄວ້ທັງໝົດ.

Verse 73

तया निवारिताश्चापि तास्तेपुः कृत्तिकाः स्वयम् । यावत्तेपुश्च ताः सर्व्वा रेतसः परमाणवः । विविशू रोमकूपेषु तासां तत्रैव सत्वरम्

ແມ່ນແຕ່ຖືກນາງຫ້າມໄວ້ ກຣິຕຕິກາທັງຫຼາຍກໍໄດ້ປະຕິບັດຕະປັດ (tapas) ດ້ວຍຕົນເອງ. ແລະໃນຂະນະທີ່ພວກນາງທັງໝົດກຳລັງບຳເນັດພຣະຕະປັດນັ້ນ ອະນຸພາກອັນລະອຽດຂອງເຊື້ອໄດ້ເຂົ້າໄປໃນຮູຂົນຂອງຜິວພວກນາງຢ່າງວ່ອງໄວ ຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 74

नीरेतोग्निस्तदा जातो विश्रांतः स्वयमेव हि

ແລ້ວ «ໄຟທີ່ບໍ່ມີເຊື້ອ» ກໍເກີດຂຶ້ນ ແລະແທ້ຈິງແລ້ວ ມັນກໍສົງບົບລົງໂດຍຕົນເອງ.

Verse 75

ततस्ता ऋषिभार्या हि ययुः स्वभवनं प्रति । ऋषिभिस्तु तदा शप्ताः कृत्तिकाः खेचराभवन्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພັນລະຍາຂອງລຶສີທັງຫຼາຍ ໄດ້ກັບໄປສູ່ເຮືອນຂອງຕົນ. ແຕ່ໃນເວລານັ້ນ ກຣິຕຕິກາທັງຫຼາຍ ຖືກລຶສີສາບ ແລະກາຍເປັນຜູ້ເດີນທາງໃນຟ້າ.

Verse 76

तदानीमेव ताः सर्वा व्यभिचारेण दुःखिताः । तत्ससर्जुस्तदा रेतः पृष्ठे हिमवतो गिरेः

ໃນເວລານັ້ນເທົ່ານັ້ນ ພວກນາງທັງໝົດ ເສົ້າໝອງເນື່ອງຈາກການຖືກກ່າວຫາວ່າລ່ວງລະເມີດ. ແລ້ວພວກນາງໄດ້ປ່ອຍເມັດນັ້ນ ລົງເທິງຫຼັງພູຫິມະວັດ.

Verse 77

एकपद्येन तद्रेतस्तप्तचामीकरप्रभम् । गंगायां च तदा क्षिप्रं कीचकैः परिवेष्टितम्

ດ້ວຍກ້າວດຽວ ເມັດນັ້ນສ່ອງປະກາຍດັ່ງຄຳທີ່ຖືກເຜົາຮ້ອນ ໄດ້ຖືກໂຍນລົງສູ່ແມ່ນ້ຳຄັງຄາຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະທີ່ນັ້ນຖືກອ້ອມລ້ອມດ້ວຍກໍ່ອ້ອຍປ່າ.

Verse 78

षण्मुखं बालकं ज्ञात्वा सर्वे देवा मुदान्विताः । गर्गेणोक्तास्तदंते वै सुखेन ह्रियतामिति

ເມື່ອຮູ້ວ່າເດັກນ້ອຍນັ້ນແມ່ນ ສັນມຸຂະ ພະເທວະທັງຫຼາຍກໍປິຕິຍິນດີ. ແລະໃນທ້າຍສຸດ ຕາມທີ່ ກັກຄະ ກ່າວໄວ້ ຈຶ່ງມີຄຳວ່າ: “ຈົ່ງອຸ້ມພາພຣະກຸມານໄປໂດຍສະຫງົບປອດໄພ ແລະໂດຍຄວາມສະດວກ.”

Verse 79

शंभोः पुत्रः प्रसादेन सर्वो भवति शाश्वतः । गंगायाः पुलिने जातः कार्त्तिकेयो महाबलः

ດ້ວຍພຣະອະນຸຄຣາະຂອງ ສັມພູ ສິ່ງທັງປວງຍ່ອມກາຍເປັນອະມະຕະ ແລະເປັນມົງຄຸນ. ທີ່ຝັ່ງຊາຍຂອງແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ກາຣຕຕິເກຍ ຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ປະສູດ.

Verse 80

उपविष्टोथ गांगेयो ह्यहोरात्रोषितस्तदा । शाखो विशाखोऽतिबलः षण्मुखोऽसौ महाबलः

ຈາກນັ້ນ ລູກຊາຍຂອງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ກໍໄດ້ນັ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະ ພັກຢູ່ຕະຫຼອດມື້ຕະຫຼອດຄືນ. ຜູ້ທີ່ມີພະລັງອັນສູງສົ່ງນັ້ນ — ສາຂະ ແລະ ວິສາຂະ — ແມ່ນພະຜູ້ເປັນເຈົ້າທີ່ມີຫົກໜ້າ ອັນຊົງລິດທານຸພາບ.

Verse 81

जातो यदाथ गंगायां षण्मुखः शंकरात्मजः । तदानीमेव गिरिजा संजाता प्रस्नुतस्तनी

ເມື່ອ ພະສັນມຸຂະ, ລູກຊາຍຂອງ ພະສັງຄະຣະ, ໄດ້ເກີດມາໃນແມ່ນ້ຳຄົງຄາ, ໃນເວລານັ້ນເອງ ໜ້າເອິກຂອງ ພະນາງຄິຣິຈາ ກໍເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳນົມທີ່ໄຫຼອອກມາ.

Verse 82

शिवं निरीक्ष्य सा प्राह हे शंभो प्रस्नवो महान् । संजातो मे महादेव किमर्थस्तन्निरीक्ष्यताम् । सर्वज्ञोऽपि महादेवो ह्यब्रवीत्तामथाज्ञवत्

ເມື່ອມອງເບິ່ງ ພະສິວະ, ນາງກ່າວວ່າ: "ໂອ ພະສຳພູ, ນ້ຳນົມຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍໄດ້ໄຫຼອອກມາໃນຕົວຂ້ານ້ອຍ, ໂອ ພະມະຫາເທວະ — ຈຸດປະສົງຂອງມັນແມ່ນຫຍັງ? ຂໍໃຫ້ພິຈາລະນາເລື່ອງນີ້ແດ່ທ້ອນ." ເຖິງແມ່ນວ່າພະອົງຈະຮູ້ທຸກຢ່າງ, ພະມະຫາເທວະ ກໍໄດ້ຕອບນາງຄືກັບວ່າບໍ່ຮູ້ຫຍັງເລີຍ.

Verse 83

नारदस्तत्र चागत्य प्रोक्तवाञ्जन्म तस्य तत् । शिवाय च शिवायै च पुत्रो जातो हि सुंदरः

ຈາກນັ້ນ ພະນານົດ ກໍໄດ້ມາທີ່ນັ້ນ ແລະ ປະກາດການເກີດນັ້ນວ່າ: "ສຳລັບ ພະສິວະ ແລະ ພະນາງສິວາ, ລູກຊາຍທີ່ງົດງາມຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ເກີດມາແລ້ວແທ້ໆ."

Verse 84

तदाकर्ण्य वचो विप्रा हर्षनिर्भरमानसाः । बभूवुः प्रमथाः सर्वे गंधर्वा गीततत्पराः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າເຫຼົ່ານັ້ນ, ເຫຼົ່າລືສີກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ. ພວກປະມະທະ ທັງໝົດໄດ້ມາເຕົ້າໂຮມກັນ, ແລະ ພວກຄົນທັນ ກໍຕັ້ງໃຈໃນການຮ້ອງເພງ.

Verse 85

अनेकाभिः पताकाभिश्चैलपल्लवतोरणैः । तथा विमानैर्बहुभिर्बभौ प्रज्वलितो महान् । पर्वतः पुत्रजननाच्छंकरस्य महात्मनः

ດ້ວຍທຸງຫຼາຍຜືນ ແລະພວງປະດັບຈາກຜ້າກັບໃບໄມ້ ພ້ອມດ້ວຍວິມານລົດທິບຫຼາຍຄັນ ພູໃຫຍ່ນັ້ນສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງໄຟລຸກ ເພື່ອສະເຫຼີມສະຫຼອງການປະສູດຂອງພຣະບຸດຂອງພຣະສັງກະຣະຜູ້ມະຫາອາດຕະມາ।

Verse 86

तदा सर्वे सुरगणा ऋषयः सिद्धचारणाः रक्षोगंधर्वयक्षाश्च अप्सरोगणसेविताः

ໃນເວລານັ້ນ ຝູງເທວະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍລິສີ, ສິດທະ ແລະ ຈາຣະນະ, ທັງຣາກສະສະ, ຄັນທະວະ ແລະ ຢັກສະ ກໍມາຮ່ວມ ໂດຍມີຝູງອັບສະຣາຕິດຕາມຮັບໃຊ້।

Verse 87

एकपद्येन ते सर्वे सहिताः शंकरेण तु । द्रष्टुं गांगेयमधिकं जग्मुः पुलिनसंस्थितम्

ດ້ວຍກ້າວດຽວ ພວກເຂົາທັງໝົດ ພ້ອມກັບພຣະສັງກະຣະ ໄດ້ໄປເພື່ອເບິ່ງພຣະບຸດອັນສູງສົ່ງຂອງແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ຜູ້ປະທັບຢູ່ທີ່ຝັ່ງນ້ຳ।

Verse 88

ततो वृषभमारुह्य ययौ गिरिजया सह । अन्यैः समेतो भगवान्सुरैरिंद्रादिभिस्तथा

ຕໍ່ມາ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ຈະເລີນ ຂຶ້ນຂີ່ພະຍາງົວ (ວຶສະພະ) ແລ້ວເດີນທາງໄປ ພ້ອມກັບພຣະຄິຣິຈາ ແລະມີເທວະອື່ນໆ ນຳໂດຍພຣະອິນທຣະ ຕິດຕາມປະຄອງ।

Verse 89

तदा शंखाश्च भेर्यश्च नेदुस्तूर्यीण्यनेकशः

ໃນເວລານັ້ນ ສັງຂ໌ ແລະ ກອງໃຫຍ່ (ເບຣີ) ກໍດັງກ້ອງ ແລະເຄື່ອງດົນຕີພິທີຫຼາຍຢ່າງ ກໍປະທຸດັງຂຶ້ນທົ່ວທິດທາງ।

Verse 90

तदानीमेव सर्वेशं वीरभद्रादयो गणाः । अन्वयुः केलिसंरब्धा नानावादित्रवादकाः । वादयन्तश्च वाद्यानि ततानि विततानि च

ໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ວີຣະພັດຣະ ແລະ ພວກຄະນະອື່ນໆ ໄດ້ຕາມພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັບພະສິ່ງ ດ້ວຍໃຈຮ່າເຮີງຢາກສະໜຸກສະໜານ; ຜູ້ຕີດົນຕີຫຼາຍຊະນິດ ບັນລະລືກສຽງດົນຕີທີ່ຂຶ້ນສາຍ ແລະ ກະທົບກ້ອງ ໄປຕາມທາງ.

Verse 91

केचिन्नृत्यपरास्तत्र गायकाश्च तथा परे । स्तावकाः स्तूयमानाश्च चक्रुस्ते गुणकीर्तनम्

ບາງພວກໃນນັ້ນມຸ່ງໝັ້ນກັບການຟ້ອນລໍາ; ອີກພວກເປັນນັກຮ້ອງ. ບາງພວກເປັນຜູ້ສວດສັນລະເສີນ; ອີກພວກກໍຖືກສັນລະເສີນ—ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາໄດ້ກະທໍາການກ່າວສັນລະເສີນຄຸນຄ່າຂອງພຣະອົງ.

Verse 92

एवंविधास्ते सुरसिद्धयक्षा गंधर्वविद्याधरपन्नगा ह्यमी । शिवेन सार्द्धं परिहृष्टचित्ता द्रष्टुं ययुस्तं वरदं च शांकरिम्

ພວກນັ້ນແມ່ນເທວະ, ສິດທະ, ຢັກສະ, ຄັນທັຣວະ, ວິທະຍາທະຣະ ແລະ ນາກາ. ພ້ອມກັບພຣະຊິວະ ໃຈຂອງເຂົາເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະໄດ້ໄປເພື່ອເບິ່ງພຣະກຸມານຜູ້ປະທານພອນ ແລະ ພຣະສາງກະຣີດ້ວຍ.

Verse 93

यावत्समीक्षयामासुर्गांगेयं शंकरोपमम् । ददृशुस्ते महत्तेजो व्याप्तमासीज्जगत्त्रयम्

ເມື່ອພວກເຂົາເບິ່ງເຫັນ ຄັງເກຍະ ຜູ້ຄ້າຍຄືພຣະສັງກະຣະ, ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນລັດສະຫມີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ທີ່ແຜ່ຊຶມຄອບຄຸມສາມໂລກ.

Verse 94

तत्तोजसावृतं बालं तप्तचामीकरप्रभम् । सुमुखं सुश्रिया युक्तं सुनसं सुस्मितेक्षणम्

ພວກເຂົາເຫັນພຣະກຸມານຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍລັດສະຫມີນັ້ນ ສ່ອງປະກາຍດັ່ງຄໍາທີ່ຖືກເຜົາຮ້ອນ; ໃບໜ້າງາມ, ພ້ອມດ້ວຍສິຣີອັນສະຫງ່າ, ດັ່ງຈົມູກງາມ ແລະ ດວງຕາຍິ້ມອ່ອນໂຍນ.

Verse 95

चारुप्रसन्न वदनं तथा सर्वागसुंदरम् । तं दृष्ट्वा महदाश्चर्यं गांगेयं प्रथितात्मकम्

ພຣະຄົນທີ່ເລື່ອງລືອງນາມວ່າ ຄັງເຄຍະ ມີພຣະພັກງາມສະຫງົບ ແລະງາມທຸກອະວະຍະ. ເມື່ອເຫັນພຣະອົງ ພວກເຂົາກໍເກີດຄວາມອັດສະຈັນຢ່າງໃຫຍ່.

Verse 96

ववंदिरे तदा बालं कुमारं सूर्यवर्चसम् । प्रमथाश्च गणाः सर्वे वीरभद्रादयस्तथा

ແລ້ວພຣະມະຖະ ແລະຄະນະທັງປວງ—ວີຣະພັດຣະ ແລະອື່ນໆ—ໄດ້ກົດກົ້ມນະມັດສະການຕໍ່ກຸມາຣະນ້ອຍ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນ.

Verse 97

परिवार्योपतस्थुस्ते वामदक्षिणभागतः । तथा ब्रह्मा च विष्णुश्च इंद्रश्चापि सुरैर्वृतः

ພວກເຂົາຢືນປະຄອງຮັບໃຊ້ ຊຸມຢູ່ທັງຊ້າຍແລະຂວາຂອງພຣະອົງ. ພຣະພຣະຫມາ ແລະພຣະວິສະນຸກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ພ້ອມດ້ວຍພຣະອິນທຣະທີ່ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 98

ऋषयो यक्षगंधर्वाः परिवार्य कुमारकम् । दंडवत्पितिता भूमौ केचिच्च नतकंधराः

ບັນດາ຤ິສີ ຍັກສະ ແລະຄັນທະວະ ໄດ້ຫ້ອມລ້ອມກຸມາຣະນ້ອຍ. ບາງພວກກໍກົດລົງກັບພື້ນແບບດັນດະວັດ, ບາງພວກກໍກົ້ມຄໍດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ.

Verse 99

प्रणेमुः शिरसा चान्ये मत्वा स्वामिनमव्ययम् । अवाद्यंत विचित्राणि वादित्राणि महोत्सवे । एवमभ्युदये तस्मिन्नृषयः शांतिमापठम्

ຄົນອື່ນໆກໍນະມັດສະການດ້ວຍສີສະ ເພາະເຫັນພຣະອົງເປັນຈອມເຈົ້າຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສູນ. ໃນມະໂຫສົບໃຫຍ່ນັ້ນ ເຄື່ອງດົນຕີອັນພິສົດຫຼາກຫຼາຍຖືກບັນເລີງ. ດັ່ງນັ້ນ ທ່າມກາງຄວາມສຸພະມົງຄົນນັ້ນ ບັນດາ຤ິສີໄດ້ສວດບົດແຫ່ງສັນຕິ.

Verse 100

एतस्मिन्नंतरे यातः शंकरो गिरिजापतिः । अवतीर्य वृषाच्छीघ्रं पार्वत्या सहसुव्रताः

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະສັງກະຣະ ອົງເຈົ້າແຫ່ງຄິຣິຊາ ກໍມາຮອດ ແລະລົງຈາກງົວນັນທີຢ່າງວ່ອງໄວ ພ້ອມກັບ ພຣະປາຣະວະຕີ ຜູ້ມີພຣະວຣະຕະອັນສູງສົ່ງ।

Verse 101

पुत्रं निरैक्षत तदा जगदेकबंधुः प्रीत्या युतः परमया सह वै भवान्या । स्नेहान्वितो भुजगभोगयुतो हि साक्षात्सर्वेश्वरः परिवृतः प्रमथैः प्रहृष्टः

ແລ້ວ ມິດອົງດຽວແຫ່ງໂລກທັງປວງ ໄດ້ເບິ່ງພຣະບຸດຂອງພຣະອົງ ດ້ວຍຄວາມປິຕິອັນສູງສຸດ ພ້ອມກັບ ພຣະພະວານີ। ພຣະເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍວົງງູ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍປຣະມະຖະຜູ້ຍິນດີ ປາກົດສະຫວ່າງໄສດ້ວຍພຣະອົງເອງ।

Verse 102

उपगुह्य गुहं तत्र पार्वती जातसंभ्रमा । प्रस्नुतं पाययामास स्तनं स्नेहपरिप्लुता

ທີ່ນັ້ນ ພຣະປາຣະວະຕີ ຜູ້ເກີດຄວາມຊື່ນຊົມອ່ອນໂຍນ ໄດ້ກອດກຸຫາ ແລະດ້ວຍຄວາມຮັກແມ່ອັນລົ້ນເຕັມ ນາງໄດ້ໃຫ້ດື່ມນ້ຳນົມຈາກອົງອົບທີ່ເລີ່ມໄຫຼອອກ।

Verse 103

तदा नीराजितो देवैः सकलत्रैर्मुदान्वितैः । जयशब्देन महता व्याप्तमासीन्नभस्तलम्

ແລ້ວ ບັນດາເທວະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍຄອບຄົວ ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ໄດ້ຖວາຍນີຣາຊະນະ (ອາຣະຕີ) ແກ່ພຣະອົງ; ແລະທ້ອງຟ້າທັງໝົດກໍເຕັມໄປດ້ວຍສຽງຮ້ອງອັນກ້າຫານວ່າ «ໄຊຊະນະ!»

Verse 104

ऋषयो ब्रह्मगोषेण गीतेनैव च गायकाः । वाद्यैश्च वादकाश्चैव उपतस्थुः कुमारकम्

ບັນດາລຶສີໄດ້ເຂົ້າຮັບໃຊ້ກຸມາຣະກະ ດ້ວຍສຽງສັນລະເສີນແຫ່ງພຣະເວດ; ນັກຮ້ອງກໍຮັບໃຊ້ດ້ວຍບົດເພງ; ແລະນັກດົນຕີກໍຮັບໃຊ້ດ້ວຍເຄື່ອງດົນຕີ ແລະທຳນອງດົນຕີ।

Verse 105

स्वमंकमारेप्य तदा गिरीशः कुमारकं तं प्रभया महाप्रभम् । बभौ भवानीपतिरेव साक्षाच्छ्रिया युतः पुत्रवतां वरिष्ठः

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະຄິຣີຊະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ອຸ້ມກຸມານຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະມີອັນຍິ່ງ ໄວ້ເທິງຕັກຂອງພຣະອົງ. ພຣະສາມີຂອງພຣະນາງພະວານີ ສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງແຈ້ງດ້ວຍສິຣີ ເປັນຜູ້ປະເສີດສຸດໃນບັນດາຜູ້ມີບຸດ.

Verse 106

दंपती तौ तदा तत्र ऐकपद्येन नंदतुः । अभिषिच्यमान ऋषिभिरावृतः सुरसत्तमैः

ໃນທີ່ນັ້ນ ໃນເວລານັ້ນ ຄູ່ທິບພະອົງທັງສອງ ຊື່ນບານດ້ວຍໃຈດຽວກັນ. ກຸມານກໍກຳລັງຖືກອະພິເສກໂດຍພຣະລຶສີ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍເທວະຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ.

Verse 107

कुमारः क्रीडयामास उत्संगे शंकरस्य च । कंठे स्थितं वासुकिं च पाणिभ्यां समपीडयत्

ກຸມານກຸມາຣະ ໄດ້ຫຼິ້ນຢູ່ເທິງຕັກຂອງພຣະຊັງກະຣະ. ແລະດ້ວຍມືນ້ອຍໆ ລາວໄດ້ບີບວາສຸກີ ຜູ້ພັກຢູ່ເທິງພຣະສອກຄໍຂອງພຣະອົງ.

Verse 108

मुखं प्रपीडयित्वाऽसौ पाणीनगणयत्तदा । एकं त्रीणिदशाष्टौ च विपरीतक्रमेण च

ເມື່ອລາວກົດປາກຂອງຕົນໃນການຫຼິ້ນແບບເດັກນ້ອຍ ແລ້ວຈຶ່ງນັບດ້ວຍນິ້ວມືວ່າ “ໜຶ່ງ, ສາມ, ສິບ, ແປດ” ແລະຍັງນັບກັບລຳດັບອີກດ້ວຍ.

Verse 109

प्रहस्य भगवाञ्छंभुरुवाच गिरिजां तदा

ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຊັມບູ ຊົມຍິ້ມ ແລະກ່າວກັບ ຄິຣິຈາ (ພາຣະວະຕີ) ໃນເວລານັ້ນ.

Verse 110

मंदस्मितेन च तदा भगवान्महेशः प्राप्तो मुदंच परमां गिरिजासमेतः । प्रेम्णा सगद्गदगिरा जगदेकबंधुर्नोवाच किंचन तदा भुवनैकभर्ता

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະມະເຫສະວະຣະຜູ້ມີພຣະຄຸນ ຍິ້ມອ່ອນໆ ແລະຢູ່ຄຽງພຣະນາງຄິຣິຈາ ໄດ້ບັນລຸຄວາມປິຕິອັນສູງສຸດ. ແຕ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນຍາດພີ່ນ້ອງອັນດຽວຂອງໂລກ ເຈົ້າແຫ່ງສັບພະພົບ ດ້ວຍສຽງສັ່ນເນື່ອງຈາກຄວາມຮັກ ກໍບໍ່ໄດ້ກ່າວສິ່ງໃດໃນຂະນະນັ້ນ.