Adhyaya 26

Verse 1

लोमश उवाच । अथ ते पर्वतश्रेष्ठा मेर्वाद्या जातसंभ्रमाः । ऊचुस्ते चैकपद्येन हिमवंतं महागिरिम्

ໂລມະສະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ພູເຂົາອັນປະເສີດທັງຫຼາຍ—ເລີ່ມຈາກເມຣຸ—ຕື່ນເຕັ້ນດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະກ່າວດ້ວຍຖ້ອຍຄຳສັ້ນໆແກ່ພູໃຫຍ່ຮິມະວັນຕະ।

Verse 2

पर्वता ऊचुः । कन्यादानं क्रियतां चाद्य शैल श्रीमाञ्छम्भुर्भाग्यतस्तेऽद्य लब्धः । हृन्मध्ये वै नात्र कार्यो विमर्शस्तस्मादेषा दीयतामीश्वराय

ພູເຂົາທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໂອ ຮິມາໄລ, ຈົ່ງກະທຳພິທີຖວາຍບຸດຣີ (ການຍາດານ) ໃນມື້ນີ້. ໂດຍບຸນວາສນາຂອງເຈົ້າ ພຣະສຳບູ (Śambhu) ຜູ້ສະຫງ່າງາມໄດ້ຖືກໄດ້ມາໃນມື້ນີ້. ຢ່າໃຫ້ມີຄວາມລັງເລໃນໃຈ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງມອບນາງແດ່ພຣະອີສະວະຣະ»

Verse 3

तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां सुहृदां वै हिमालयः । सम्यक्संकल्पमकरोद्ब्रह्ममा नोदितस्तदा । इमां कन्यां तुभ्यमहं ददामि परमेश्वर

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງມິດຜູ້ປາດຖະນາດີ ພູຫິມາລະຍະຈຶ່ງຕັ້ງປະສົງແນ່ນອນ ໂດຍພຣະພຣະຫມາຊັກນໍາ. ທ່ານກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະປະຣເມສະວະຣະ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍມອບກະນີນີ້ແດ່ພຣະອົງ»។

Verse 4

भार्यार्थं प्रतिगृह्णीष्वमंत्रेणानेन दत्तवान् । अस्मै रुद्राय महते देवदवाय शंभव । कन्या दत्ता महेशाय गिरींद्रेण महात्मना

ດ້ວຍມັນຕຣານີ້ ທ່ານໄດ້ມອບນາງ ແລະກ່າວວ່າ: «ຂໍຈົ່ງຮັບນາງເປັນພັນລະຍາ—ມອບແດ່ຣຸດຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ແດ່ພຣະສັມພູ ພຣະເທວະເທວາ»។ ດັ່ງນັ້ນ ກະນີຖືກມອບແດ່ມະເຫສະ ໂດຍຈອມພູເຂົາຜູ້ໃຈກວ້າງໃຫຍ່।

Verse 5

वेद्यां च बहिरानीतौ दंपतीव कमलेक्षणौ । उपवेशितौ बहिर्वेद्यां पार्वतीपरमेश्वरौ

ຕໍ່ມາ ພຣະປາຣະວະຕີ ແລະ ພຣະປະຣເມສະວະຣະ—ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ ດຸດຄູ່ສາມີພັນລະຍາ—ຖືກນໍາອອກໄປພາຍນອກຫາແທ່ນບູຊາ ແລະໃຫ້ນັ່ງລົງຂ້າງນອກເວທີບູຊາ ຂ້າງຄຽງຖານພິທີ।

Verse 6

आचार्येणाथ तत्रैव कश्यपेन महात्मना । आह्वानं हवनार्थाय कृतमग्नेस्तदा द्विजाः

ແລ້ວໃນທີ່ນັ້ນເອງ ອາຈານກັດສະປະຜູ້ໃຈຍິ່ງ ໄດ້ກະທໍາພິທີເຊີນອັກນີ ເພື່ອການຖວາຍຮາວະນະ; ແລະບັນດາທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ກໍຢູ່ພ້ອມໜ້າໃນພິທີນັ້ນ।

Verse 7

ब्रह्मा ब्रह्मासनगतो बभूव शिवसन्निधौ । प्रवर्तमाने हवन ऋषयश्च विचक्षणाः

ພຣະພຣະຫມາ ປະທັບນັ່ງເທິງອາສະນະພຣະຫມາ ຢູ່ໃກ້ພຣະສິວະ. ເມື່ອພິທີຮາວະນະເລີ່ມດໍາເນີນ ບັນດາຣິສີຜູ້ຮອບຮູ້ກໍມາຊຸມນຸມພ້ອມກັນ।

Verse 8

ऊचुः परस्परं तत्र नानादर्शनवेदिनः । वेदवादरताः केचिदवदन्संमतेन वै

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ທັດສະນະຫຼາຍຢ່າງ ໄດ້ສົນທະນາກັນໄປມາ; ແລະບາງຄົນຜູ້ຫມົດໃຈໃນການໂຕ້ຖຽງເລື່ອງເວດ ກໍໂຕ້ຖຽງຕາມສິ່ງທີ່ຕົນເຫັນວ່າເປັນ «ຂໍ້ຕົກລົງ» ຫຼືອຳນາດອ້າງອີງ।

Verse 9

एवमेव न चाप्येवमेवमेव न चान्यथा । कार्यमेव न वा कार्यं कार्याकार्यं तथा परे

“ແມ່ນແທ້!”—“ບໍ່ແມ່ນແທ້!”—“ຕ້ອງແຕ່ຢ່າງນັ້ນ!”—“ບໍ່ອາດເປັນຢ່າງອື່ນ!” ດັ່ງນີ້ບາງຄົນໂຕ້ຖຽງວ່າ “ຕ້ອງເຮັດ” ຫຼື “ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງເຮັດ”; ອື່ນໆກໍໂຕ້ຖຽງເລື່ອງສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດ ແລະສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນເຮັດ।

Verse 10

इत्येवं ब्रुवतां शब्दः श्रूयते शिवसन्निधौ । स्वकीयं मतमास्थाय ह्यब्रुवंस्ते परस्परम् । तत्त्वज्ञानविहीनास्ते केवलं वेदबुद्धयः

ເມື່ອເຂົາເວົ້າຢ່າງນັ້ນ ສຽງອື້ອອຶງຂອງເຂົາກໍດັງເຖິງໃນພຣະສະນິດຂອງພຣະສິວະ. ເຂົາຍຶດຫມັ້ນໃນຄວາມເຫັນຂອງຕົນ ແລະໂຕ້ຖຽງກັນໄປມາ. ເຂົາຂາດຄວາມຮູ້ແຫ່ງຕັດຕະວະ(ຄວາມເປັນຈິງ) ມີແຕ່ປັນຍາທີ່ເອີ້ນອ້າງເວດເທົ່ານັ້ນ।

Verse 11

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा परस्परजयैषिणाम् । प्रहस्य नारदो वाक्यमुवाच शिवसन्निधौ

ເມື່ອນາຣະດະໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າຂອງຜູ້ທີ່ປາຖະໜາຈະຊະນະກັນໄປມາ ທ່ານກໍຫົວເຮາະເບົາໆ ແລ້ວເວົ້າຖ້ອຍຄຳໃນພຣະສະນິດຂອງພຣະສິວະ.

Verse 12

यूयं सर्वे वादिनश्च वेदवादरतास्तथा । मौनमास्थाय भोविप्रा हृदि कृत्य सदाशिवम्

“ພວກເຈົ້າທັງໝົດເປັນນັກໂຕ້ຖຽງ ແລະຫມົດໃຈໃນການໂຕ້ຖຽງເລື່ອງເວດ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນ, ຈົ່ງຖືມອນ(ຄວາມສງົບງຽບ) ແລະສະຖາປະນາພຣະສະດາສິວະໄວ້ໃນດວງໃຈ ເປັນຈຸດພິຈາລະນາພາຍໃນ ແລ້ວດຳລົງຢູ່ດັ່ງນັ້ນ.”

Verse 13

आत्मानं परमात्मानं पराणां परमं च तत् । येनेदं कारितं विश्वं यतः सर्वं प्रवर्त्तते । यस्मिन्निलीयते विश्वं तस्मै सर्वात्मने नमः

ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນອາດຕະສາກົນ—ເປັນອາດຕະ ແລະ ປະຣະມາດຕະ, ສູງສຸດໃນບັນດາຜູ້ສູງ. ໂລກນີ້ຖືກສ້າງໂດຍພຣະອົງ, ທຸກສິ່ງເກີດຈາກພຣະອົງ, ແລະ ສຸດທ້າຍກໍລະລາຍເຂົ້າໃນພຣະອົງ.

Verse 14

सोऽयमास्तेऽधुना गेहे पर्वतेंद्रस्य भो द्विजाः । मुखादस्यैव संजाताः सर्वे यूयं विचक्षणाः

ພຣະອົງນັ້ນເອງ ບັດນີ້ປະທັບຢູ່ໃນເຮືອນຂອງຈອມເຂົາ. ໂອ ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ທັງຫຼາຍ, ພວກເຈົ້າຜູ້ຮູ້ທັນ ລ້ວນເກີດຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະອົງນັ້ນແທ້.

Verse 15

एवमुक्तास्तदा तेन नारदेन द्विजोत्तमाः । उपदेशकरैर्वाक्यैर्बोधितास्ते द्विजोत्तमाः

ເມື່ອນັ້ນ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ ໄດ້ຖືກນາຣະດະກ່າວດັ່ງນັ້ນ. ພວກເຂົາຖືກຊີ້ນຳ ແລະ ປຸກໃຫ້ຕື່ນ ໂດຍຖ້ອຍຄຳອັນເປັນອຸປະເທດທາງທຳຂອງທ່ານ.

Verse 16

वर्त्तमाने च यज्ञे च ब्रह्मा लोकपितामहः । ददर्श चरणौ देव्या नखेंदुं च मनोहरम्

ໃນຂະນະທີ່ພິທີຍັດຍະກຳລັງດຳເນີນ, ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນປິຕາມະຫາແຫ່ງໂລກ ໄດ້ເຫັນພຣະບາດຂອງເທວີ ແລະ ເຫັນປະກາຍງາມດັ່ງຈັນທຣາທີ່ປາຍເລັບຂອງນາງ.

Verse 17

दर्शनात्स्खलितः सद्यो बभूवांबुजसंभवः । मदनेन समाविष्टो वीर्यं च प्राच्यवद्भुवि

ເມື່ອເຫັນດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ (ພຣະພຣະຫມາ) ກໍສະດຸ້ງສະທ້ານທັນທີ; ຖືກກາມະຄອບງຳ ແລະ ໄດ້ປ່ອຍພະລັງຊີວິດຂອງຕົນລົງສູ່ພື້ນດິນ.

Verse 18

रेतसा क्षरमाणेन लज्जितोऽभूत्पितामहः । चरणाभ्यां ममर्द्दाथ महद्गोप्यं दुरत्ययम्

ເມື່ອນ້ຳເຊື້ອຂອງພຣະປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄຫຼອອກ ພຣະອົງກໍອາຍຢ່າງໃຫຍ່; ແລ້ວພຣະອົງໃຊ້ຕີນທັງສອງກົດທັບ ເພື່ອປົກປິດຄວາມລັບອັນໃຫຍ່ທີ່ປົກປິດຍາກ।

Verse 19

बहवश्चर्षयो जाता वालखिल्याः सहस्रशः । उपतस्थुस्तदा सर्वेताततातेति चाब्रुवन्

ແລ້ວມີລະສີຫຼາຍອົງເກີດຂຶ້ນ—ເປັນວາລະຄິລະຍະນັບພັນ. ທຸກອົງເຂົ້າໄປຖວາຍຕົວ ແລະຮ້ອງວ່າ “ພໍ່! ພໍ່!”

Verse 20

नारदेन तदोक्तास्ते वालखिल्याः प्रकोपिना । गच्छंतु बटवो यूयं पर्वतं गंधमादनम्

ແລ້ວນາຣະດະຜູ້ໂກດ ໄດ້ກ່າວແກ່ວາລະຄິລະຍະເຫຼົ່ານັ້ນວ່າ: “ຈົ່ງໄປເຖີດ ເຈົ້າເດັກນ້ອຍ; ຈົ່ງໄປຍັງພູກັນທະມາດະນະ!”

Verse 21

न स्थातव्यं भवद्भिश्च भवतां न प्रयोजनम् । इत्येवमुक्तास्ते सर्वे वालखिल्याश्च पर्वतम् । नारदेन समादिष्टा ययुः सर्वे त्वरान्विताः

“ພວກເຈົ້າບໍ່ຄວນຢູ່ທີ່ນີ້; ບໍ່ມີກິດທີ່ຈຳເປັນສຳລັບພວກເຈົ້າ” ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ວາລະຄິລະຍະທັງໝົດ ຕາມຄຳສັ່ງຂອງນາຣະດະ ກໍພາກັນໄປຫາພູດ້ວຍຄວາມເຮັ່ງຮ້ອນ.

Verse 22

नारदेन ततो ब्रह्माऽश्वासितो वचनैः शुभैः । तावच्च हवनं पूर्णं जातं तस्य महात्मनः

ຕໍ່ມາ ນາຣະດະໄດ້ປອບໃຈພຣະພຣະຫມາ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອັນເປັນມົງຄຸນ; ແລະໃນເວລານັ້ນ ພິທີຮະວະນະ (ບູຊາໄຟ) ຂອງມະຫາອາດມານັ້ນ ກໍສຳເລັດສົມບູນ.

Verse 23

महेशस्य तथा विप्राः शांतिपाठपरा बभुः । ब्रह्मघोषेण महता व्याप्त मासीद्दिगंतरम्

ເຊັ່ນນັ້ນເອງ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍໄດ້ຕັ້ງໃຈສວດບົດສັນຕິ (śānti-pāṭha) ແດ່ພຣະມະເຫສ; ແລະດ້ວຍສຽງສວດເວດອັນຍິ່ງ (brahma-ghoṣa) ທິດທັງປວງຖືກເຕັມໄປ.

Verse 24

ततो नीराजितो देवो देवपत्नीभिरुत्तमः । तथैव ऋषिपत्नीभिरर्चितः पूजितस्तथा

ຕໍ່ມາ ພຣະເທວະຜູ້ສູງສຸດນັ້ນ ໄດ້ຮັບການນີຣາຊະນະ (nīrājana) ຈາກພຣະຍາຂອງເທວະທັງຫຼາຍ; ແລະດັ່ງດຽວກັນ ຖືກບູຊາ ແລະນົບນ້ອມຈາກພຣະຍາຂອງລຶສີທັງຫຼາຍດ້ວຍ.

Verse 25

तथा गिरीन्द्रस्य मनोरमाः शुभा नीराजयामासुरथैव योषितः । गीतैः सुगीतज्ञविशारदाश्च तथैव चान्ये स्तुतिभिर्महर्षयः

ເຊັ່ນນັ້ນເອງ ຍິງທັງຫຼາຍຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ ແລະງາມຕາ ໄດ້ທຳນີຣາຊະນະ (nīrājana) ແດ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພູເຂົາ; ຜູ້ຊຳນານໃນບົດຮ້ອງອັນໄພຣະໄດ້ສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສັນລະເສີນ, ແລະມະຫາລຶສີອື່ນໆກໍຍົກຍ້ອງດ້ວຍຄຳສັນລະເສີນເຊັ່ນກັນ.

Verse 26

रत्नानि च महार्हाणि ददौ तेभ्यो महामनाः । हिमालयो महाशैलः संहृष्टः परितोषयन्

ແລະ ພຣະຫິມາລະຍະ ພູເຂົາໃຫຍ່ຜູ້ໃຈກວ້າງ ໄດ້ມອບອັນມະນີລ້ຳຄ່າຢ່າງຍິ່ງໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ເພື່ອໃຫ້ເກີດການເຄົາລົບ ແລະຄວາມພໍໃຈ.

Verse 27

बभौ तदानीं सुरसिद्धसंघैर्वेद्यां स्थितोऽसौ सकलत्रको विभुः । सर्वैरुपेती निजपार्षदैर्गणैः प्रहृष्टचेता जगदेकसुन्दराः

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະຜູ້ມີອຳນາດຄົບຖ້ວນ ໄດ້ສ່ອງສະຫວ່າງ ຢືນຢູ່ເທິງແທ່ນບູຊາ ພ້ອມດ້ວຍຝູງເທວະ ແລະສິດທະທັງຫຼາຍ; ຖືກລ້ອມຮອບທຸກດ້ານໂດຍຄະນະບໍລິວານຂອງພຣະອົງ ດ້ວຍໃຈປິຕິ—ພຣະອົງປາກົດເປັນຄວາມງາມອັນເອກະຂອງຈັກກະວານ.

Verse 28

एतस्मिन्नंतरे तत्र ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः । ऋषिगंधर्वयक्षाश्च येन्ये तत्र समागताः

ໃນຂະນະນັ້ນ ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ທີ່ມີພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະວິສນຸ ເປັນຜູ້ນໍາ ໄດ້ມາຮອດ ພ້ອມດ້ວຍລະສີ, ຄັນທະວະ, ຢັກສະ ແລະອື່ນໆ ຜູ້ຊຸມນຸມຢູ່ທີ່ນັ້ນ។

Verse 29

सर्वान्समभ्यर्च्य तदा महात्मा महान्गिरीशः परमेण वर्चसा । सद्रत्नवस्त्राभरणानि सम्यग्ददौ च ताम्बूलसुगन्धवार्यपि

ແລ້ວພຣະຄິຣີຊະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ແລະສະຫວ່າງໄສ ໄດ້ບູຊາຕ້ອນຮັບທຸກອົງຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະປະທານເພັດນິລະມະນີ, ເຄື່ອງນຸ່ງ, ເຄື່ອງປະດັບ ພ້ອມທັງໃບພານ ແລະນ້ໍາຫອມອັນຫອມກອບກູ້ດ້ວຍ।

Verse 30

तदा शिवं पुरस्कृत्याभ्यव जह्रुः सुरेश्वराः । तथा सर्वे मिलित्वा तु ऐकपद्येन मोदिताः

ແລ້ວບັນດາຈອມເທວະ ໄດ້ອັນເຊີນພຣະສິວະໄວ້ເປັນປະທານ ແລະຖວາຍນະມັດສະການດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ; ທຸກອົງກໍມາຊຸມນຸມກັນ ຊື່ນບານດ້ວຍໃຈດຽວໃນການສັນລະເສີນ.

Verse 31

पंक्तीभूताश्च बुभुर्लिंगिना श्रृंगिणा सह । केचिद्गणाः पृथग्भूता नानाहास्यरसैर्विभुम्

ແລະພວກເຂົາຈັດແຖວເປັນຕອນໆ ຮັບປະທານຮ່ວມກັນ ກັບຜູ້ຖືລິງຄະ (ລິງຄິນ) ແລະຜູ້ມີເຂົາ (ສຣິງຄິນ); ບາງກຸ່ມຂອງຄະນະໄດ້ແຍກອອກ ເພື່ອບັນເທີງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ດ້ວຍການຫົວເຮາະຫຼາກຫຼາຍ.

Verse 32

अतोषयन्नारदाद्या अनेकालीकसंयुताः । तथा चण्डीगणाः सर्वे बभुजुः कृतभाजनाः

ນາຣະດະ ແລະອື່ນໆ ກໍຖືກເຮັດໃຫ້ຊື່ນບານ ພ້ອມກັບຫຼາຍກຸ່ມຂອງກາລີກາ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ບັນດາຄະນະຂອງຈັນດີທັງໝົດ ໄດ້ຮັບສ່ວນຂອງຕົນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະຮັບປະທານເຄື່ອງບູຊານັ້ນ।

Verse 33

वैतालाः क्षेत्रपालाश्च बुभुजुः कृतभाजनाः । शाकिनी डाकिनी चैव यक्षिण्यो मातृकादयः

ວິຕາລາ ແລະ ຜູ້ພິທັກສະຖານສັກສິດ (ເຂດຕະປາລາ) ກໍໄດ້ຮັບປະທານອາຫານ ຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມພິທີ. ທັງ ຊາກິນີ, ດາກິນີ, ຢັກຊິນີ, ແລະ ມາຕຣິກາ ພ້ອມທັງອື່ນໆ ກໍເຊັ່ນກັນ.

Verse 34

योगिन्योऽथ चतुः षष्टिर्योगिनो हि तथा परे । दश कोट्यो गणानां च कोट्येका च महात्मनाम्

ຕໍ່ມາມີ ໂຍຄິນີ 64 ອົງ ແລະ ໂຍຄິນອື່ນໆ ອີກ. ຝ່າຍຄະນະ (gaṇa) ມີສິບໂກຕິ ແລະ ຝ່າຍຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ (ມະຫາອາດມາ) ມີໜຶ່ງໂກຕິ.

Verse 35

एवं तु ऋषयः सर्वे तथानये विबुधादयः । योगिनो हि मया चान्ये कथिताः पूर्वमेव हि

ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາລິສີທັງປວງ ແລະ ເທວະດາພ້ອມອື່ນໆ ກໍໄດ້ຮັບ/ຢູ່ພ້ອມ ຕາມວິທີດຽວກັນນີ້. ສ່ວນໂຍຄິນອື່ນໆ ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວໄວ້ແຕ່ກ່ອນແລ້ວ.

Verse 36

योगिन्यश्चैव कथितास्तासां भक्ष्यं वदामि वः । खड्गानां केचिदानीय क्रव्यं पवित्रमेव च

ໂຍຄິນີທັງຫຼາຍກໍໄດ້ກ່າວແລ້ວ; ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກອາຫານຂອງນາງເຫຼົ່ານັ້ນ. ບາງພວກນຳດາບມາ ແລ້ວຮັບປະທານເນື້ອ ທີ່ນາງເຫຼົ່ານັ້ນນັບຖືວ່າ ‘ບໍລິສຸດ’ ດ້ວຍ.

Verse 37

भुंजंति चास्थिसंयुक्तं तथांत्राणि बुभुक्षिताः । आनीय केचिच्छीर्षाणि महिषाणां गुरूणि च

ເມື່ອຫິວໂຫຍ ນາງເຫຼົ່ານັ້ນກິນເນື້ອທີ່ມີກະດູກປົນ ແລະ ກິນໄສ້ພຸງອີກດ້ວຍ. ບາງພວກນຳຫົວຄວາຍທີ່ໜັກໆມາ ແລ້ວກິນມັນດ້ວຍ.

Verse 38

तथा केचिन्नृत्यमानास्तदानीं रोरूय्यमाणाः प्रमथाश्चैव चान्ये । केचित्तूष्णीमास्थिता रुद्ररूपाः परेचान्यांल्लोकमानास्तथैव

ໃນເວລານັ້ນ ບາງພວກກໍຟ້ອນລໍາ ແຕ່ບາງພວກ—ພຣະມະຖະ ແລະອື່ນໆ—ຮ້ອງຫອນດັງກ້ອງ. ບາງພວກຢືນນິ່ງ ມີຮູບດັ່ງຣຸດຣະ; ອື່ນໆກໍຈ້ອງມອງໄປຫາໂລກອື່ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 39

योगिनीचक्रमध्यस्थो भैरवो हि ननर्त च । तथान्ये भूतवेताला मामेत्येवं प्रलापिनः

ພຣະໄພຣະວະ ຜູ້ຢູ່ກາງວົງຢົກຄິນີ ໄດ້ຟ້ອນລໍາແທ້. ແລະບັນດາພູດ ແລະເວຕາລາອື່ນໆ ກໍເຂົ້າມາຫາຂ້ອຍ ແລ້ວພູດພະລັບພະລືບຢ່າງນີ້.

Verse 40

एवं तेषामुद्धवं हि निरिक्ष्य मधुसूदनः । उवाच प्रहसन्वाक्यं शंकरं लोकशंकरम्

ເມື່ອເຫັນຄວາມວຸ້ນວາຍຂອງພວກເຂົາແບບນັ້ນ ມະທຸສູດະນະ ກໍກ່າວຖ້ອຍຄໍາດ້ວຍຮອຍຍິ້ມ ແດ່ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເກື້ອກູນໂລກທັງປວງ.

Verse 41

एतान्गणान्वारय भो अत्र मत्तांश्च संप्रति । अस्मिन्काले च यत्कार्यं सर्वैस्तत्कार्यमे व च

“ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ, ຂໍໃຫ້ຫ້າມປະຄັບກຸ່ມຄະນະເຫຼົ່ານີ້ເຖີດ ເພາະບັດນີ້ພວກເຂົາເມົາມົນຢູ່ນີ້. ແລະວຽກໃດທີ່ຄວນເຮັດໃນເວລານີ້ ຂໍໃຫ້ທຸກຄົນຮ່ວມກັນເຮັດວຽກນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.”

Verse 42

पांडित्येन महादेव तस्मादेतान्निवारय । तच्छ्रुत्वा भगवान्रुद्रो वीरभद्रमुवाच ह

“ໂອ້ ມະຫາເທວະ, ດັ່ງນັ້ນຂໍໃຫ້ຫ້າມພວກເຂົາດ້ວຍປັນຍາ.” ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ພຣະຣຸດຣະຜູ້ມີພຣະພອນ ກໍກ່າວກັບວີຣະພັດຣະ.

Verse 43

रुद्र उवाच । वारयस्व प्रमत्तांश्च क्षीबांश्चैव विशेषतः । तेनोक्तो वीरभद्रश्च शंभुना परमेष्ठिना

ພຣະຣຸດຣະຕັດວ່າ: «ຈົ່ງຫ້າມຜູ້ຫລົງລືມສະຕິ ແລະໂດຍພິເສດຜູ້ເມົາ»។ ເມື່ອພຣະສັມພູ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດຊົງສັ່ງ ວີຣະພັດຣະກໍປະຕິບັດຕາມ।

Verse 44

आज्ञापिताः प्रमत्ताश्च वीरभद्रेण धीमता । प्रमथा वारितास्तेन तूष्णीमाश्रित्य ते स्थिताः

ຜູ້ຫລົງລືມສະຕິທັງຫລາຍ ຖືກວີຣະພັດຣະຜູ້ມີປັນຍາສັ່ງການ; ແລະພວກປຣະມະຖະ ເມື່ອຖືກຫ້າມໂດຍລາວ ກໍຢືນນິ່ງຢູ່ໃນຄວາມສງົບງຽບ।

Verse 45

निश्चला योगिनीमध्ये भूतप्रमथगुह्यकाः । शाकिन्यो यातुधानाश्च कूष्मांडाः कोपिकर्पटाः

ທ່າມກາງພວກໂຍຄິນີ ພວກພູຕະ, ປຣະມະຖະ, ແລະກຸຫຍະກະ ຢືນນິ່ງ; ທັງພວກຊາກິນີ, ຢາຕຸທານ, ກູສະມານດະ ແລະຫມູ່ອັນດຸຮ້າຍອື່ນໆດ້ວຍ।

Verse 46

तथान्ये भूतवेतालाः क्षेत्रपालाश्च भैरवाः । सर्वे शांताः प्रमत्ताश्च बभूवुः प्रमथादयः

ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍ ພວກພູຕະ ແລະເວຕາລະອື່ນໆ, ພວກເຂດຣະປາລະ ແລະໄພຣະວະ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກປຣະມະຖະແລະອື່ນໆທັງໝົດ ກໍສງົບລົງ ຄວາມຄຸ້ມຄັ່ງຖືກລະງັບ।

Verse 47

एवं विस्तारसंयुक्तं कृतमुद्वहनं तदा । हिमाद्रिणा परं विप्राः सुमंगल्यं सुशोभनम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມະນະທັງຫລາຍ, ໃນເວລານັ້ນ ພິທີ ‘ອຸດວະຫະນະ’ ໄດ້ຖືກຫິມາດຣິປະກອບຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຄົບຖ້ວນ—ເປັນມົງຄຸນສູງສຸດ ແລະງາມສະຫງ່ານ່າຊົມ।

Verse 48

चत्वारो दिवसा जाताः परिपूर्णेन चेतसा । हिमाद्रिणा कृता पूजा देवदेवस्य शूलिनः

ສີ່ມື້ໄດ້ຜ່ານໄປ ໃຈຂອງທ່ານເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໝັ້ນ; ຮິມາດຣີໄດ້ບູຊາພຣະເທວະເທວ ພຣະຊູລິນ ຜູ້ຖືຕຣິສູນ.

Verse 49

वस्त्रालंकाराभरणै रत्नैरुच्चावचैस्ततः । पूजयित्वा महादेवं विष्णोर्वचनपरोऽभवत्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງ ເຄື່ອງປະດັບ ແລະອາພອນຕ່າງໆ ພ້ອມຮັດຕະນະອັນລ້ຳຄ່າຫຼາຍຊະນິດ ທ່ານໄດ້ບູຊາພຣະມະຫາເທວ; ແລະຮິມາດຣີກໍ່ຕັ້ງໃຈຟັງພຣະວາຈາຂອງພຣະວິສນຸ.

Verse 50

लक्ष्मीसमेतं विष्णुं च वस्त्रालंकरणैः शुभैः । पूजयामास हिमवांस्तथा ब्रह्माणमेव च

ຮິມະວານກໍ່ໄດ້ບູຊາພຣະວິສນຸຜູ້ຢູ່ຄູ່ກັບພຣະລັກສະມີ ດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງແລະເຄື່ອງປະດັບອັນເປັນມງຄົດ; ແລະທ່ານກໍ່ບູຊາພຣະພຣະຫມາດ້ວຍເຊັ່ນກັນ.

Verse 51

इंद्रं पुरोधसा सार्द्धमिंद्राण्या सहितं विभुम् । तथैव लोकपालांश्च पूजयित्वा पृथक्पृथक्

ທ່ານໄດ້ບູຊາພຣະອິນທຣະຜູ້ມີອານຸພາບ ພ້ອມກັບປຸໂຣຫິດ ແລະຢູ່ຄຽງຂ້າງພຣະອິນທຣານີ; ແລະທ່ານກໍ່ບູຊາເທວະຜູ້ພິທັກໂລກ (Lokapāla) ແຕ່ລະອົງແຍກກັນ.

Verse 52

तथैव पूजिता चंडी भूतप्रमथगुह्यकैः । वस्त्रालंकरणैश्चैव रत्नैर्नानाविधैरपि । ये चान्य आगतास्तत्र ते च सर्वे प्रपूजिताः

ໃນທຳນອງດຽວກັນ ພຣະຈັນດີກໍ່ໄດ້ຮັບການບູຊາໂດຍພວກພູຕະ, ປຣະມະຖະ ແລະ ກຸຫຍະກະ ດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງ ເຄື່ອງປະດັບ ແລະຮັດຕະນະຫຼາຍຊະນິດ; ແລະຜູ້ອື່ນໆທັງໝົດທີ່ມາຮອດທີ່ນັ້ນ ກໍ່ໄດ້ຮັບການນັບຖືແລະບູຊາຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 53

एवं तदानीं प्रतिपूजिताश्च देवाश्च सर्वे ऋषयश्च यक्षाः । गंधर्वविद्याधरसिद्धचारणास्तथैव मर्त्त्याप्सरसां गणाश्च

ໃນເວລານັ້ນ ທວງເທວະທັງປວງຖືກຖວາຍການນະມັດສະການຕອບແທນ; ທັງພຣະລຶສີ ແລະ ຍັກສະ—ພ້ອມດ້ວຍ ຄັນທະວະ, ວິທຍາທະຣະ, ສິດທະ, ຈາຣະນະ ແລະ ຝູງມະນຸດ ກັບ ອັບສະຣາທັງຫຼາຍດ້ວຍ.