Adhyaya 24

Verse 1

लोमश उवाच । तथैव सर्वं परया मुदान्वितश्चक्रे गिरींद्रः स्वसुतार्थमेव । गर्गं पुरस्कृत्य महानुभावो मंगल्यभूमिं परया विभूत्या

ໂລມະສະ ກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພະຍາແຫ່ງພູເຂົາ (ຫິມາລະຍະ) ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີອັນສູງສຸດ ໄດ້ຈັດການທຸກຢ່າງເພື່ອລູກສາວຂອງຕົນ. ຍົກກະຣະຄູ ກາກະ ໄວ້ເປັນຜູ້ນຳ ມະຫາບຸລຸດນັ້ນໄດ້ຈັດແຕ່ງພື້ນທີ່ມົງຄຸນແຫ່ງພິທີວິວາຫະ ດ້ວຍຄວາມສະຫງ່າງາມອັນລະອຽດວິເສດ।

Verse 2

आहूय विश्वकर्माणं कारयामास सादरम् । मंडपं च सुविस्तीर्णं वेदिकाभिर्मनोरमम्

ພຣະອົງໄດ້ເຊີນວິສະວະກັມມາ ແລະໃຫ້ສ້າງມັນດະປະອັນກວ້າງໃຫຍ່ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ງາມຕາດ້ວຍເວທິກາຫຼາຍຫຼາຍ।

Verse 3

अयुतेनैव विस्तारं योजनानां द्विजोत्तमाः । मंडपं च गुणोपेतं नानाश्चर्यसमन्विततम्

ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ມັນດະປະນັ້ນກວ້າງຂວາງເຖິງໝື່ນໂຢຊະນະ ພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄ່າທຸກປະການ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍອັດສະຈັນນານາອັນນ່າພິສົດ।

Verse 4

स्थावरं जंगमं चैव सदृशं च मनोहरम् । जंगमं च जितं तत्र स्थावरेण तथैव च

ທີ່ນັ້ນມີທັງສິ່ງຢູ່ນິ່ງ ແລະສິ່ງເຄື່ອນໄຫວ ຮູບລັກສະນະຄ້າຍກັນ ງາມຈັບໃຈຢ່າງຍິ່ງ. ທີ່ນັ້ນສິ່ງເຄື່ອນໄຫວດູເຫມືອນຖືກສິ່ງຢູ່ນິ່ງເຫນືອກວ່າ—ແລະສິ່ງຢູ່ນິ່ງກໍດູເຫມືອນຖືກສິ່ງເຄື່ອນໄຫວເຫນືອກວ່າເຊັ່ນກັນ.

Verse 5

जंगमेन च तत्रैव जितं स्थावरमेव च । पयसा च जिता तत्र स्थलभूमिरभूत्तदा

ທີ່ນັ້ນສິ່ງຢູ່ນິ່ງຖືກສິ່ງເຄື່ອນໄຫວເຫນືອກວ່າ ແລະສິ່ງເຄື່ອນໄຫວກໍຖືກສິ່ງຢູ່ນິ່ງເຫນືອກວ່າ. ແມ່ນແຕ່ພື້ນດິນແຫ້ງກໍຖືກນ້ຳຄອບງຳ ຈົນສະຖານທີ່ນັ້ນດູເຫມືອນຖືກແປງປ່ຽນໄປ.

Verse 6

जलं किं नु स्थलं तत्र न विदुस्तत्त्वतो जनाः । क्वचित्सिंहाः क्वचिद्धंसाः सारसाश्च महाप्रभाः

ຜູ້ຄົນທີ່ນັ້ນບໍ່ອາດຮູ້ແທ້ໆວ່າ ເປັນນ້ຳຫຼືເປັນດິນ. ບາງແຫ່ງມີສິງໂຕ; ບາງແຫ່ງມີຫົງສາ; ແລະບາງແຫ່ງອື່ນມີນົກສາຣະສະ (ນົກກະຮອກ) ສະຫວ່າງໄສມີສະຫງ່າຣາສີ.

Verse 7

क्वचिच्छिखंडिनस्तत्र कृत्रिमाः सुमनोहराः । तथा नागाः कृत्रिमाश्च हयाश्चैव तथा मृगाः

ບາງແຫ່ງມີນົກຢູງທີ່ປັ້ນຂຶ້ນດ້ວຍຝີມື ງາມຈັບໃຈຢ່າງຫຼາຍ. ເຊັ່ນດຽວກັນຍັງມີນາກທີ່ປັ້ນຂຶ້ນ, ມ້າ, ແລະມຣິກະ (ກວາງ) ອີກດ້ວຍ.

Verse 8

के सत्याः के असत्याश्च संस्कृता विश्वकर्मणा । तथैव चैवं विधिना द्वारपाः अद्भुताः कृताः

ອັນໃດແທ້ ອັນໃດບໍ່ແທ້ ບໍ່ມີໃຜຮູ້ແນ່ ເພາະທຸກຢ່າງຖືກປັ້ນແຕ່ງໂດຍວິສະວະກັມມະນ. ແລະດ້ວຍວິທີການດຽວກັນນັ້ນ ຍາມປະຕູອັນນ່າອັດສະຈັນກໍຖືກສ້າງຂຶ້ນ.

Verse 9

पुंसो धनूंषि चोत्कृष्य स्थावरा जंगमोपमाः । तथाश्वाः सादिभिश्चैव गजाश्च गजसादिभिः

ຄັນທະນູຂອງບຸລຸດຖືກຊູງຂຶ້ນ ແມ່ນແຕ່ຮູບທີ່ນິ່ງກໍຄ້າຍສັດມີຊີວິດກຳລັງເຄື່ອນໄຫວ. ມ້າມີຜູ້ຂີ່ ແລະ ຊ້າງກໍມີຜູ້ຂີ່ຊ້າງເຊັ່ນກັນ.

Verse 10

चामरैर्वीज्यमानाश्च केचित्पुष्पांकुरान्विताः । केचिच्च पुरुषास्तत्र विरेजुः स्रग्विणस्तथा

ບາງຄົນຖືກພັດດ້ວຍຈາມະຣາ (cāmara) ແລະ ບາງຄົນປະດັບດ້ວຍຍອດດອກໄມ້ກຳລັງຜຸດ. ຊາຍບາງຄົນໃນນັ້ນສ່ອງສະຫວ່າງງາມ ດ້ວຍການຄ້ອງພວງມາລາດ້ວຍ.

Verse 11

कृत्रिमाश्च तथा बह्व्यः पताकाः कल्पितास्तथा । द्वारि स्थिता महालक्ष्मीः क्षीरोदधिसमुद्भवा

ທຸງປະດິດປະດອງຫຼາຍຜືນກໍຖືກຈັດວາງໄວ້ທີ່ນັ້ນ. ທີ່ປະຕູທາງເຂົ້າ ພຣະນາງມະຫາລັກສະມີ (Mahālakṣmī) ຜູ້ບັງເກີດຈາກມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມ ຢືນຢູ່.

Verse 12

गजाः स्वलंकृता ह्यासन्कृत्रिमा ह्यकृतोपमाः । तथाश्वाः सादिभिश्चैव गजाश्च गजसादिभिः

ຊ້າງທັງຫຼາຍຖືກປະດັບຢ່າງງາມຫຼາຍ—ເປັນຂອງປະດິດ ແຕ່ຄ້າຍຊ້າງທຳມະຊາດ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ມ້າມີຜູ້ຂີ່ ແລະ ຊ້າງກໍມີຜູ້ຂີ່ຊ້າງ.

Verse 13

रथा रथियुता ह्यासन्कृत्रिमा ह्यकृतोपमाः । सर्वेषां मोहनार्थाय तथा च संसदः कृताः

ມີລົດຮົບພ້ອມຄົນຂັບ—ເປັນຂອງປະດິດ ແຕ່ງາມລ້ຳເກີນຈະທຽບກັບສິ່ງທີ່ມະນຸດສ້າງ. ແລະເພື່ອໃຫ້ທຸກຄົນເກີດຄວາມຫຼົງໃຫຍ່ພິສົດ ກໍໄດ້ສ້າງສະພາ ແລະ ທ້ອງພະລາຊະສຳນັກຂຶ້ນດ້ວຍ.

Verse 14

महाद्वारि स्थितो नंदी कृतस्तेन हि मंडपे । शुद्धस्फटिकसंकाशो यथा नंदी तथैव सः

ທີ່ປະຕູໃຫຍ່ໜ້າມັນດະປະນັ້ນ ທ່ານໄດ້ສ້າງນັນດີໃຫ້ຢືນເຝົ້າຍາມ—ສະຫວ່າງໃສດັ່ງຜະລຶກບໍລິສຸດ ເຫມືອນນັນດີທີ່ແທ້ຈິງນັ້ນເທົ່າກັນ.

Verse 15

तस्योपरि महद्दिव्यं पुष्पकं रत्नभूषितम् । राजितं पल्लवाच्छत्रैश्चामरैश्च सुशोभितम्

ເທິງນັ້ນມີພຸສະປະກະ (ພາຫະນະສະຫວັນ) ອັນໃຫຍ່ ແລະທິບພະ ປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີ—ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍຮົ່ມຮູບໃບໄມ້ ແລະງາມດ້ວຍພັດຈາມະຣາພັດວີ້ວ.

Verse 16

वामपार्श्वे गजौ द्वौ च शुद्धकाश्मीरसन्निभौ । चतुर्दतौ षष्टिवर्षौ महात्मानौ महाप्रभौ

ທາງຊ້າຍມີຊ້າງສອງໂຕ ສະຫວ່າງຂາວດັ່ງຂາວກາຊະເມຍບໍລິສຸດ—ມີງາສີ່ ອາຍຸຫົກສິບປີ ມີຈິດໃຈສູງສົ່ງ ແລະສະຫວ່າງໄສຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 17

तथैव दक्षिणे पार्श्वे द्वावश्वौ दंशितौ कृतौ । रत्नालंकारसंयुक्तांल्लोकपालांस्तथैव च

ເຊັ່ນດຽວກັນ ທາງຂວາມີມ້າສອງຕົວທີ່ສວມບັງເຫຼັກແລະສາຍບັງຄັບ; ແລະເຊັ່ນດຽວກັນ ທ່ານຍັງສ້າງໂລກະປາລາ (ຜູ້ພິທັກໂລກ) ທີ່ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບແກ້ວມະນີ.

Verse 18

षोडशप्रकृतीस्तेन याथातथ्येन धीमता । सर्वे देवा यथार्थेन कृता वै विश्वकर्मणा

ຜູ້ມີປັນຍານັ້ນ ໄດ້ສ້າງອົງປະກອບສິບຫົກປະການຂອງການກໍ່ເກີດໂລກ ດ້ວຍຄວາມຖືກຕ້ອງສົມບູນ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ທວງເທວະທັງປວງ ວິສະວະກັມມະນ (Viśvakarman) ສ້າງໃຫ້ຕົງຕາມຄວາມເປັນຈິງຂອງພວກເຂົາ.

Verse 19

तथैव ऋषयः सर्वे भृग्वाद्यश्च तपोधनाः । विश्वे च पार्षदैः साकमिंद्रो हि परमार्थतः

ໃນທຳນອງດຽວກັນ ບັນດາລິສີທັງປວງ—ພຣະພຣຶກຸ ແລະອື່ນໆ ຜູ້ອຸດົມດ້ວຍຕະປະ—ຖືກສ້າງຂຶ້ນ; ທັງວິສເວເທວາພ້ອມບໍລິວານ ແລະພຣະອິນທຣາດ້ວຍ ໃນຮູບແທ້ອັນສູງສຸດຂອງພວກເຂົາ.

Verse 20

कृताः सर्वे महात्मानो याथातथ्येन धीमता । एवंभूतः कृतस्तेन मंडपो दिव्यरूपवान्

ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາມະຫາອາດມາທັງປວງ ຖືກສ້າງໂດຍຊ່າງຜູ້ມີປັນຍາ ດ້ວຍຄວາມຖືກຕ້ອງສົມບູນ; ແລະດັ່ງນັ້ນເອງ ມັນດະປະກໍຖືກກໍ່ສ້າງ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຮູບທິບພະ.

Verse 21

अनेकाश्चर्यसंभूतो दिव्यो दिव्यविमोहनः । एतस्मिन्नंतरे तत्र आगतो नारदोग्रतः

ມັນດະປະນັ້ນ ເກີດຈາກຄວາມອັດສະຈັນຫຼາຍປະການ ເປັນທິບພະ ແລະຊັກຊວນໃຈດ້ວຍສະເໝີທິບພະ. ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພຣະນາຣະດະກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນ ຢ່າງວ່ອງໄວ.

Verse 22

ब्रह्मणा नोदितस्तत्र हिमालयगृहं प्रति । नारदोथ ददर्शाग्रे आत्मानं विनयान्वितम्

ໂດຍຖືກພຣະພຣະຫມາກະຕຸ້ນໃຈ ພຣະນາຣະດະຈຶ່ງໄປທີ່ນັ້ນ ມຸ່ງໜ້າສູ່ທີ່ພຳນັກຂອງພຣະຫິມາລະຍະ; ແລະຂ້າງໜ້າ ທ່ານໄດ້ເຫັນ—ຕົນເອງ—ຜູ້ປະດັບດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ແລະວິໄນອັນງາມ.

Verse 23

भ्रांतो हि नारदस्तेन कृत्रिमेण महायशाः । अवलोकपरस्तत्र चरितं विश्वकर्मणः

ພຣະນາຣະດະຜູ້ມີກຽດສຽງ ຖືກເຮັດໃຫ້ງົດງາມຫຼົງໄຫຼໂດຍການສ້າງຂຶ້ນອັນປະດິດປະດອງນັ້ນ; ທ່ານຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈົ່ງໃຈເບິ່ງໄປທົ່ວ ແລະພິຈາລະນາຝີມືອັນອັດສະຈັນຂອງວິສະວະກັມມະ.

Verse 24

प्रविष्टो मंडपं तस्य हिमाद्रे रत्नचित्रितम् । सुवर्णकलशैर्जुष्टं रंभाद्यैरुपशोभितम्

ພຣະອົງໄດ້ເຂົ້າໄປສູ່ມັນດະປະນັ້ນເທິງພູຫິມາລະຍະ ທີ່ປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີຫຼາກສີ ມີກະລະສະຄຳທອງປະດັບ ແລະງາມສະຫງ່າດ້ວຍນາງອັບສະຣາ ເຊັ່ນ ຣັມພາ ແລະອື່ນໆ।

Verse 25

सहस३स्तम्भसंयुक्तं ततोऽद्रिः स्वगणैर्वृतः । तमृषिं पूजयामास किं कार्यमिति पृष्टवान्

ຕໍ່ມາ ພູເຂົານັ້ນຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍບໍລິວານຂອງຕົນ ໃນຫ້ອງທີ່ມີເສົາພັນຕົ້ນ ໄດ້ບູຊາພຣະຣິສີນັ້ນ ແລ້ວຖາມວ່າ: “ທ່ານມາເພື່ອການໃດ?”

Verse 26

नारद उवाच । आगतास्ते महात्मानो देवा इन्द्रपुरोगमाः । तथा महर्षयः सर्वे गणैश्च परिवारिताः । महादेवो वृषारूढो ह्यागतोद्वहनं प्रति

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ເທວະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ນຳໂດຍພຣະອິນທຣະ ໄດ້ມາຮອດແລ້ວ; ແລະບັນດາມະຫາຣິສີທັງປວງກໍມາພ້ອມກັບຄະນະຂອງຕົນ. ພຣະມະຫາເທວະເອງ ປະທັບຂຶ້ນເທິງພຣະວົງສະພະ (ງົວ) ໄດ້ມາ ມຸ່ງໜ້າໄປສູ່ພິທີອະພິວາຫະ.”

Verse 27

ततस्तद्वचनं श्रुत्वा हिमवान्गिरिसत्तमः । उवाच नारदं वाक्यं प्रशस्तमधुरं महत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ຫິມະວານ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງພູເຂົາ ຈຶ່ງກ່າວກັບນາຣະດະ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອັນສູງສົ່ງ ຄວນແກ່ການສັນລະເສີນ ແລະຫວານຊື່ນຍິ່ງ।

Verse 28

पूजयित्वा यथान्यायं गच्छ त्वं शंकरं प्रति

“ເມື່ອໄດ້ບູຊາຕາມຄວາມຖືກຕ້ອງແຫ່ງພິທີແລ້ວ ຈົ່ງໄປ—ໄປຫາພຣະສັງກະຣະ.”

Verse 29

ततस्तद्वचनं श्रुत्वा मुनिर्हिमवतो गिरेः । तथैव मत्वा वचनं शैलराजानब्रवीत् । मेनाकेन च सह्येन मेरुणा गिरिणा सह

ແລ້ວມຸນີໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງຮິມະວານ ແລະເຫັນວ່າສົມຄວນ ຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ພະຣາຊາແຫ່ງພູເຂົາ ພ້ອມກັບເມນາກາ ສະຫຍາ ແລະພູເມຣຸ ຮ່ວມກັນ.

Verse 30

एभिः समेतो ह्यधुनामहामते यतस्व शीघ्रं शिवमत्र चानय । देवैः समेतं च महर्षिवर्यैः सुरासुरैर्चितपादपंकजम्

«ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ບັດນີ້ເຈົ້າມີພວກນີ້ຮ່ວມທາງແລ້ວ ຈົ່ງຮີບເຮັດຄວາມພາກພຽນ ແລະນໍາພຣະສິວະມາທີ່ນີ້; ພ້ອມດ້ວຍເທວະ ແລະມະຫາຣິສີຜູ້ປະເສີດ—ຜູ້ທີ່ດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຖືກບູຊາໂດຍເທວະແລະອະສຸຣະດ້ວຍກັນ»

Verse 31

तथेति मत्वा स जगाम तूर्णां सहै व तैः पर्वतराजभिश्च । त्वरागतश्चैकपदेन शंभुं प्राप्नोदृषीणां प्रवरो महात्मा

ເມື່ອຄິດວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນ» ມະຫາອາດຕະມາ ຜູ້ເປັນປະທານໃນບັນດາຣິສີ ກໍໄປຢ່າງວ່ອງໄວ ພ້ອມກັບບັນດາກະສັດແຫ່ງພູເຂົາ; ແລະເມື່ອຮີບຮ້ອນມາຮອດ ກໍເຖິງພຣະສັມພູ ດ້ວຍພຽງກ້າວດຽວ.

Verse 32

तावद्दृष्टो महादेवो देवैश्च परिवारितः । तदा ब्रह्मा च विष्णुश्च रुद्रश्चैव सुरैः सह

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະມະຫາເທວະປາກົດໃຫ້ເຫັນ ໂດຍມີເທວະຫ້ອມລ້ອມ; ແລະທີ່ນັ້ນມີພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ ແລະພຣະຣຸທຣະ ພ້ອມກັບຫມູ່ເທວະດ້ວຍ.

Verse 33

पप्रचछुर्नारदं सर्वे येऽन्ये रुद्रचरा भृशम् । कथ्यतां पृच्छमानानामस्माकं कथ्यते न हि

ແລ້ວບັນດາຜູ້ຕິດຕາມຂອງພຣະຣຸທຣະອື່ນໆທັງໝົດ ກໍຖາມນາຣະດະຢ່າງຈິງຈັງວ່າ: «ຂໍຈົ່ງບອກເຮົາ—ເມື່ອເຮົາກໍາລັງຖາມ—ເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ອະທິບາຍໃຫ້ເຮົາ?»

Verse 34

एकैकस्यात्मजाः स्वाः स्वाः सह्यमैनाकमेरवः । कन्यां दास्यंति वा शंभोः किं त्विदानीं प्रवर्तते

“ສະຫຍາ, ໄມນາກ, ແລະ ເມຣຸ—ແຕ່ລະອົງມີບຸດຣີຂອງຕົນ. ພວກເຂົາຈະມອບນາງກັນຍາໃຫ້ພຣະສຳພູ (ພຣະສິວະ) ເພື່ອອະພິເສກບໍ? ແລ້ວບັດນີ້ກຳລັງເກີດຫຍັງ?”

Verse 35

ततोऽवोचन्महातेजा नारदश्चर्षिसत्तमः । ब्रह्माणं पुरतः कृत्वा विष्णुं प्रति सहेतुकम्

ຕໍ່ມາ ນາຣະດະ ຜູ້ມີລັດສະມີສະຫວ່າງ ເປັນຍອດແຫ່ງລະສີ ໄດ້ກ່າວ—ໃຫ້ພຣະພຣະຫມາຢູ່ຂ້າງໜ້າ—ແລ້ວກ່າວຕໍ່ພຣະວິສນຸ ດ້ວຍເຫດຜົນອັນຄວນ.

Verse 36

एकांतमाश्रित्य तदा सुरेन्द्रं स नारदो वाक्यमिदं बभाषे । त्वष्ट्रा कृतं वै भवनं महत्तरं येनैव सर्वे च विमोहिता वयम्

ແລ້ວນາຣະດະໄດ້ພາພຣະອິນທຣະໄປຢູ່ທີ່ສ່ວນຕົວ ແລະກ່າວວ່າ: “ແທ້ຈິງ ທວັດສະຕຣິ ໄດ້ສ້າງວິຫານອັນໃຫຍ່ຫຼວງສຸດງາມ; ໂດຍອະສັດຈັນນັ້ນເອງ ພວກເຮົາທັງປວງຖືກຫຼອກໃຫ້ຫຼົງ.”

Verse 37

पुरा कृतं तस्य महात्मनस्त्वया किं विस्मृतं तत्सकलं शचीपते । तस्मादसौ त्वां विजिगीषुकामो गृहे वसंस्तस्यगिरेर्महात्मनः

“ໂອ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສະຈີ (ພຣະອິນທຣະ) ເຈົ້າລືມໝົດແລ້ວບໍ ສິ່ງທີ່ເຈົ້າເຄີຍເຮັດແກ່ມະຫາບຸລຸດນັ້ນໃນກ່ອນ? ເພາະສະນັ້ນ ລາວປາຖະໜາຈະຊະນະເຈົ້າ ແລະພັກອາໄສຢູ່ໃນເຮືອນຂອງພູອັນມະຫາຕະນັ້ນ.”

Verse 38

अहो विमोहितस्तेन प्रतिरूपेण भास्वता । तथा विष्णुः कृतस्तेन शंखचक्रगदादिभृत्

“ໂອ້! ເຈົ້າຖືກຫຼອກໃຫ້ຫຼົງໂດຍຮູບປອມອັນສະຫວ່າງໄສນັ້ນ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ພຣະວິສນຸກໍຖືກລາວເຮັດໃຫ້ປາກົດດັ່ງຜູ້ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣະ ຄະດາ ແລະອາວຸດອື່ນໆ.”

Verse 39

ब्रह्मा चैव तथाभूतस्तं चैव कृतवानसौ

ພຣະພຣະຫມາກໍເປັນໄປດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ; ຜູ້ນັ້ນແທ້ໆໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະພຣະຫມາເປັນດັ່ງນັ້ນດ້ວຍ។

Verse 40

मायामयो वृषभस्तेन वेषात्कृतो हि नागोश्वतरस्तथैव । तथा चान्यान्याप्यनेनामरेन्द्र सर्वाण्येवोल्लिखितान्यत्र विद्धि

ໂດຍພຣະອົງນັ້ນ ຜ່ານການປອມແປງຮູບພາບ ໄດ້ປັ້ນແຕ່ງງົວອຸສະພະອັນເກີດຈາກມາຍາ; ແລະດັ່ງດຽວກັນ ມີງູ ແລະ ລາ. ອ້າວ ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ສິ່ງອື່ນໆອີກຫຼາຍໃນທີ່ນີ້ ລ້ວນຖືກພຣະອົງນັ້ນປັ້ນແຕ່ງຂຶ້ນທັງສິ້ນ।

Verse 41

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य देवेंद्रो वाक्यमब्रवीत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງລາວແລ້ວ, ເທວະອິນທຣາ ຜູ້ເປັນຈອມເທວະ ໄດ້ກ່າວຕອບຄືນ।

Verse 42

विष्णुं प्रति तदा शीघ्रं दृष्ट्वा यामि वसात्र भोः । पुत्रशोकेन तप्तोऽसौ व्याजेनान्येन वाऽकरोत्

ອິນທຣາກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປເບິ່ງພຣະວິສນຸໃນທັນທີ—ມິດສະຫາຍເອີຍ ຈົ່ງຢູ່ນີ້. ຜູ້ນັ້ນຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າເພາະລູກຊາຍ ຈຶ່ງໄດ້ເຮັດສິ່ງນີ້ ບາງທີໂດຍຂໍ້ອ້າງ ຫຼືໂດຍອຸບາຍອື່ນ»។

Verse 43

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा देवदेवो जनार्द्दनः । उवाच प्रहसन्वाक्यं शक्रमाप्तभयं तदा

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ, ພຣະຊະນາຣັດດະນະ—ເທວະເທວະ ພຣະເຈົ້າເຫນືອເທວະທັງປວງ—ໄດ້ກ່າວດ້ວຍຮອຍຍິ້ມ ແກ່ສັກຣະ (ອິນທຣາ) ຜູ້ທີ່ໃນຂະນະນັ້ນເກີດຄວາມຢ້ານກົວ।

Verse 44

निवातकवचैः पूर्वं मोहितोऽसि शचीपते । विद्याऽमृता तत्र मया समानीतोपसत्तये

ໂອ ພະເຈົ້າແຫ່ງສະຈີ (ອິນທຣາ) ໃນກ່ອນນັ້ນ ເຈົ້າເຄີຍຖືກອະສຸຣານິວາຕະກະວະຈະ ລໍ້ລວງໃຫ້ຫຼົງ. ເພາະສະນັ້ນ ຂ້າໄດ້ນໍາວິທະຍາສັກສິດດຸດອະມຣິຕະ ຜູ້ໃຫ້ຊີວິດ ໄປທີ່ນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າເຂົ້າໃກ້ ແລະ ສໍາເລັດກິດການ.

Verse 45

महाविद्याबलेनैव प्रविश्य मण्डपेऽधुना । पर्वतो हिमवानेष तथान्ये पर्वतोत्तमाः

ດ້ວຍພະລັງແຫ່ງມະຫາວິທະຍານັ້ນແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ ຈົ່ງເຂົ້າສູ່ມັນດະປະໃນບັດນີ້; ທີ່ນີ້ມີພູຫິມະວານ (ຫິມາລະຍະ) ແລະຍັງມີພູອັນປະເສີດອື່ນໆອີກ.

Verse 46

विपक्षा हि कृताः सर्वे मम वाक्याच्च वासव । हेतुं स्मृत्वाथ वै त्वष्टा मायया ह्यकरोदिदम्

ໂອ ວາສະວະ (ອິນທຣາ) ທຸກຄົນນັ້ນໄດ້ກາຍເປັນຝ່າຍຕໍ່ຕ້ານແທ້ໆ ເນື່ອງຈາກຄໍາຂອງຂ້າ. ແລ້ວຕໍ່ມາ ເມື່ອລະລຶກເຖິງເຫດປັດໃຈ ທວັດສະຕຣິ (Tvaṣṭṛ) ໄດ້ປັ້ນແຕ່ງສິ່ງນີ້ດ້ວຍມາຍາ.

Verse 47

जयमिच्छंति वै मूढा न च भेतव्यमण्वपि

ຄົນຫຼົງໂງ່ປາຖະໜາໄຊຊະນະ; ແຕ່ບໍ່ຄວນຢ້ານເລີຍ ແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດກໍບໍ່.

Verse 48

एवं विवदमानांस्तान्देवाञ्छक्रपुरोगमान् । सांत्वयामास वै विष्णुर्नारदं ते ततोऽब्रुवन्

ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍ—ມີສັກຣະ (ອິນທຣາ) ເປັນຜູ້ນໍາ—ກໍາລັງໂຕ້ຖຽງກັນຢ່າງນັ້ນ ພຣະວິສະນຸໄດ້ປອບໂຍນ ແລະໃຫ້ຄວາມມັ່ນໃຈແກ່ເຂົາເຈົ້າ; ແລ້ວຕໍ່ມາ ເຂົາເຈົ້າໄດ້ກ່າວກັບນາຣະດະ.

Verse 49

ददाति वा न ददाति कन्यां गिरीन्द्रः स्वां वै कथ्यतां शीघ्रमेव । किं तेन दृष्टां किं कृतं चाद्य शंस तत्सर्वं भो नारद ते नमोऽस्तु

ພະເຈົ້າແຫ່ງພູເຂົາ (ຫິມາລະຍະ) ຈະມອບລູກສາວຂອງຕົນ ຫຼືບໍ່ມອບ? ຈົ່ງບອກໃຫ້ໄວ. ສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນ ແລະສິ່ງທີ່ໄດ້ເຮັດໃນມື້ນີ້—ຈົ່ງກ່າວທັງໝົດ, ໂອ ນາຣະດະ; ຂໍນະມະສະການແດ່ທ່ານ.

Verse 50

तच्छ्रुत्वा प्रहसञ्छंभुरुवाच वचनं तदा । कन्यां दास्यति चेन्मह्यं पर्वतो हि हिमालयः । मायया मम किं कार्यं वद विष्णो यथातथम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ພຣະສຳພູ (ສິວະ) ຍິ້ມແລະກ່າວວ່າ: “ຖ້າພູຫິມາລະຍະມອບລູກສາວໃຫ້ເຮົາ ເຮົາຈະຕ້ອງການມາຍາອັນໃດ? ໂອ ວິດສະນຸ, ຈົ່ງບອກຕາມຄວາມເປັນຈິງ.”

Verse 51

केनाप्वुपायेन फलं हि साध्यमित्युच्यते पंडितैर्न्यायविद्भिः । तस्मात्सर्वैर्गम्यतां शीघ्रमेव कार्यार्थोभिश्चेन्द्रपुरोगमैश्च

“ຜົນທີ່ປາດຖະນາຈະສຳເລັດໄດ້ໂດຍວິທີໃດ?”—ນັ້ນແມ່ນຄຳຂອງນັກປັນຍາ ຜູ້ຮູ້ເຫດຜົນອັນຖືກຕ້ອງ. ດັ່ງນັ້ນ ໃຫ້ທຸກຄົນໄປໃນທັນທີ—ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນຕໍ່ພາລະກິດ ໂດຍມີອິນດຣະນຳໜ້າ.

Verse 52

तदा शिवोऽपि विश्वात्मा पंचबाणेन मोहितः । महाभूतेन भूतेशस्त्वन्येषां चैव का कथा

ໃນເວລານັ້ນ ແມ່ນແຕ່ພຣະສິວະ—ວິນຍານແຫ່ງສາກົນ—ກໍຖືກຫຼົງໄຫຼໂດຍ “ລູກສອນຫ້າ”. ເມື່ອພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງຍັງຖືກພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນຄອບງຳ ຈະຕ້ອງເວົ້າຫຍັງອີກກ່ຽວກັບຄົນອື່ນ?

Verse 53

एवं च विद्यमानेऽसौ शंभुः परमशोभनः । कृतो ह्यनंगेन वशे यथान्यः प्राकृतो जनः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນສະພາບນັ້ນ ພຣະສຳພູຜູ້ງາມສະຫງ່າສູງສຸດ ກໍຖືກອະນັງຄະ (ກາມະ) ນຳໃຫ້ຢູ່ໃນອຳນາດ ເຫມືອນຄົນທົ່ວໄປໃນໂລກ.

Verse 54

मदनो हि बली लोके येन सर्वमिदं जगत् । जितमस्ति निजप्रौढ्या सदेवर्षिसमन्वितम्

ມະດະນະ (ກາມເທວ) ມີພະລັງອັນແຮງກ້າໃນໂລກ; ດ້ວຍຄວາມກ້າຫານຂອງລາວ ຈັກກະວານນີ້ທັງໝົດຖືກພິຊິດ ແມ່ນແຕ່ພ້ອມດ້ວຍເທວະ ແລະ ລິສີທິບພະຍາກອນດ້ວຍ.

Verse 55

सर्वेषामेव भूतानां देवानां च विशेषतः । राजा ह्यनंगो बलवान्यस्य चाज्ञा बलीयसी

ສໍາລັບສັດທັງປວງ—ໂດຍສະເພາະສໍາລັບເທວະ—ອະນັງຄະ (ກາມເທວ) ເປັນກະສັດຜູ້ມີພະລັງຍິ່ງ; ແລະຄໍາສັ່ງຂອງລາວຍິ່ງແຮງກວ່ານັ້ນອີກ.

Verse 56

पार्वतीस्त्रीस्वरूपेण अजेयो भुवनत्रये । तां दृष्ट्वा हि स्त्रियं सर्वे ऋषयोऽपि विचक्षणाः

ໃນຮູບແບບແມ່ຍິງ—ພາຣະວະຕີ—ນາງບໍ່ອາດຖືກພິຊິດໃນສາມໂລກ. ເມື່ອເຫັນນາງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ລິສີຜູ້ຮອບຮູ້ທັງປວງກໍຖືກກະທົບໃຈ.

Verse 57

देवा मनुष्या गन्धर्वाः पिशाचोरगराक्षसाः । आज्ञानुल्लंघिनः सर्वे मदनस्य महात्मनः

ເທວະ, ມະນຸດ, ຄັນທະວະ, ປິສາຈ, ນາກ ແລະ ຣາກສະສະ—ທຸກຜູ້ທຸກນາມບໍ່ກ້າລ່ວງລະເມີດຄໍາສັ່ງຂອງມະດະນະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່.

Verse 58

तपोबलेन महता तथा दानबलेन च । वेत्तुं न शक्यो मदंनो विनयेन विना द्विजाः

ດ້ວຍພະລັງຕະປະອັນໃຫຍ່ ຫຼື ດ້ວຍພະລັງແຫ່ງທານ ກໍບໍ່ອາດຮູ້ແຈ້ງມະດະນະໄດ້; ຫາກຂາດຄວາມຖ່ອມຕົນ ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ).

Verse 59

तस्मादनंगस्य महान्क्रोधो हि बलवत्तरः । ईश्वरं मदनेनैवं मोहितं वीक्ष्य माधवः

ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມໂກດໃຫຍ່ຂອງ ອະນັງຄະ ຍິ່ງແຮງກ້າຂຶ້ນ. ມາທະວະ (ວິສນຸ) ເຫັນພຣະເຈົ້າ ຖືກ ມະດະນະ ເຮັດໃຫ້ຫຼົງໄຫຼ ດັ່ງນັ້ນ…

Verse 60

उवाच वाक्यं वाक्यज्ञो मा चिंतां कुरु वै प्रभो । यदुक्तं नारदेनैव मंडपं प्रति सर्वशः

ຜູ້ຮູ້ຖ້ອຍຄຳໄດ້ກ່າວວ່າ: «ຢ່າກັງວົນເລີຍ ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ. ສິ່ງທີ່ ນາຣະດະ ໄດ້ກ່າວເຖິງ ມັນດະປະ ນັ້ນ—ທັງໝົດທຸກປະການ—ຈະຖືກຈັດການ»។

Verse 61

त्वष्ट्रा कृतं विचित्रं च तत्सर्वं मदनात्प्रभोः । तदानीं शंकरो वाक्यमुवाच मधुसूदनम्

«ສິ່ງອັນພິສົດທີ່ ຕະວັດສະຕຣິ (Tvaṣṭṛ) ສ້າງໄວ້ ທັງໝົດນັ້ນ ເກີດຈາກ ມະດະນະ ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ»। ແລ້ວ ສັງກະຣະ (Śaṅkara) ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳແກ່ ມະທຸສູດະນະ (Viṣṇu)។

Verse 62

अविद्यया वृतं तेन कृतं त्वष्ट्रा हि मण्डपम् । किं तु वक्ष्यामहे विष्णो मण्डपः केवलेन हि

ດ້ວຍອະວິດຍາ ທີ່ປົກຄຸມຢູ່ ຕະວັດສະຕຣິ ຈຶ່ງໄດ້ສ້າງ ມັນດະປະ ນັ້ນ. ແຕ່ພວກເຮົາຈະກ່າວອັນໃດໄດ້ແທ້ ໂອ້ ວິສນຸ? ເພາະມັນດະປະ ກໍແຕ່ເປັນມັນດະປະ ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 63

विवाहो हि महाभाग अविद्यामूल एव च । तस्मात्सर्वे वयं याम उद्वाहार्थं च संप्रति

ໂອ້ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ, ການແຕ່ງງານ ແທ້ຈິງແລ້ວ ມີຮາກຖານຢູ່ໃນ ອະວິດຍາ (ຄວາມຫຼົງໂລກ). ດັ່ງນັ້ນ ບັດນີ້ ພວກເຮົາທຸກຄົນ ຈົ່ງໄປເພື່ອພິທີອຸດວາຫະ.

Verse 64

नारदं च पुरस्कृत्य सर्वे देवाः सवासवाः । हिमाद्रिसहिता जग्मुर्मन्दिरं परमाद्भुतम् । अनेकाश्चर्यसंयुक्तं विचित्रं विश्वकर्मणा

ເອົານາຣະດະເປັນຜູ້ນຳ ທ່ານເທວະທັງປວງພ້ອມດ້ວຍພຣະອິນທຣາ ໄດ້ໄປກັບຮິມາດຣີ ສູ່ພຣະວິຫານອັນອັດສະຈັນສູງສຸດ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດ ແລະປະດັບວິຈິດໂດຍວິສະວະກັມມາ।

Verse 65

कृतं च तेनाद्य पवित्रमुत्तमं तं यज्ञवाटं बहुभिः पुरस्कृतम् । विचित्रचित्रं मनसो हरं च तं यज्ञवाटं स चकार बुद्धिमान्

ແລ້ວຜູ້ມີປັນຍານັ້ນ (ວິສະວະກັມມາ) ໄດ້ສ້າງຍັດຍະວາດະອັນດີເລີດ ບໍລິສຸດສູງສຸດ ທີ່ຖືກຍົກຍ້ອງໂດຍຫຼາຍຄົນ ປະດັບດ້ວຍລາຍວິຈິດພິສົດ ແລະຊັກນຳໃຈ।

Verse 66

प्रवेक्ष्यमाणास्ते सर्वे सुरेन्द्रा ऋषिभिः सह । दृष्टा हिमाद्रिणा तत्र अभ्युत्थानगतोऽभवत्

ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ເຂົ້າໄປພ້ອມກັບພຣະລຶສີທັງຫຼາຍ ຮິມາດຣີໄດ້ເຫັນພວກເຂົາຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະກໍລຸກຂຶ້ນຕ້ອນຮັບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບທັນທີ।

Verse 67

तथैव तेषां च मनोहराणि हर्म्याणि तेन प्रतिकल्पितानि । गन्धर्वयक्षाः प्रमथाश्च सिद्धा देवाश्च नागाप्सरसां गणाश्च । वसंति यत्रैव सुखेन तेभ्यः स तत्रतत्रोपवनं चकार

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ທ່ານໄດ້ອອກແບບຫໍພະລາຊະວັງອັນງາມຕາໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ. ບ່ອນໃດທີ່ຄັນທະວະ, ຢັກສະ, ປຣະມະຖະ, ສິດທະ, ເທວະ ແລະຝູງນາກກັບອັບສະຣາ ຢູ່ຢ່າງສຸກສະບາຍ ທີ່ນັ້ນໆ ທ່ານກໍສ້າງສວນພັກຜ່ອນໄວ້ດ້ວຍ।

Verse 68

तेषामर्थे महार्हाणि धाराजिरगृहाणि च । अत्यद्भुतानि शोभंते कृतान्येव महात्मना

ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພວກເຂົາ ທ່ານໄດ້ສ້າງເຮືອນພັກອັນມີຄ່າ ແລະຄວນແກ່ການນັບຖືຢ່າງສູງ ອັນອັດສະຈັນຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ເຊິ່ງສ່ອງປະກາຍງາມ ເພາະຖືກສ້າງໂດຍມະຫາຈິດນັ້ນ।

Verse 69

निवासार्थे कल्पितानि सावकाशानि तत्र वै । देवानां चैव सर्वेषामृषीणां भावितात्मनाम्

ທີ່ນັ້ນ ໄດ້ຈັດຕຽມທີ່ພັກອາໄສກວ້າງຂວາງໄວ້ແທ້ ເພື່ອເປັນທີ່ຢູ່ອາໄສ ສໍາລັບເທວະທັງປວງ ແລະ ບັນດາລຶດສີຜູ້ຝຶກຈິດດີແລ້ວ।

Verse 70

एवं विस्तारयामास विश्वकर्मा बहून्यपि । मन्दिराणि यथायोग्यं यत्र तत्रैव तिष्ठताम्

ດັ່ງນັ້ນ ວິສະວະກັມມະໄດ້ຂະຫຍາຍ ແລະ ຈັດຕຽມວິຫານແລະທີ່ພັກອີກຫຼາຍຫຼາຍ ຕາມຄວາມເໝາະສົມ ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ຢູ່ປະຈໍາທີ່ໃດ ກໍຢູ່ໄດ້ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 71

भैरवाः क्षेत्रपालाश्च येऽन्ये च क्षेत्रवासिनः । श्मशानवासिनश्चान्ये येऽन्ये न्यग्रोधवासिनः

ບັນດາໄພຣະວະ ແລະ ຜູ້ພິທັກຂອບເຂດສັກສິດ (ເຂດປາລະ) ພ້ອມທັງຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນຖິ່ນນັ້ນອື່ນໆ—ຜູ້ຢູ່ປ່າຊ້າ ແລະ ຜູ້ອື່ນທີ່ຢູ່ຕາມຕົ້ນນະຍະໂກຣດ (ໄຊຍານ) —

Verse 72

अश्वत्थसेविनश्चान्ये खेचराश्च तथा परे । येये यत्रोपविष्टाश्च तत्रतत्रैव तेन वै

ແລະຍັງມີຜູ້ອື່ນທີ່ນົບນ້ອມບໍລິການຕົ້ນອັສວັດຖະ (ໄມ້ໂພ) ພ້ອມທັງພວກເຄຈະຣະ ຜູ້ເດີນທາງໃນອາກາດ; ຜູ້ໃດນັ່ງຢູ່ທີ່ໃດ ທ່ານກໍຈັດການໃຫ້ເໝາະສົມຢູ່ທີ່ນັ້ນໆ ແທ້ໆ।

Verse 73

कृतानि च मनोज्ञानि भवनानि महांतिवै । तेषामेवानुकूलानि भूतानां विश्वकर्मणा

ແລະແທ້ໆ ໄດ້ກໍ່ສ້າງອາຄານໃຫຍ່ໂຕ ງາມຊື່ນໃຈ ເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ຈິດ. ວິສະວະກັມມະໄດ້ປັ້ນແຕ່ງໃຫ້ເໝາະສົມ ກົງກັບສະພາບແລະຄວາມຕ້ອງການຂອງສັດທັງຫຼາຍ।

Verse 74

तत्रैव ते सर्वगणैः समेता निवासितास्तेन हिमाद्रिणा स्वयम् । सेंद्राः सुरा यक्षपिशाचरक्षसां गन्धर्वविद्याप्सरसां समूहाः

ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ຝູງຫມູ່ທັງຫມົດພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານໄດ້ຊຸມນຸມກັນ ແລະຮິມາດຣີ (ພູຫິມາລະຍະ) ເປັນຜູ້ຈັດໃຫ້ພວກເຂົາພັກອາໄສ. ມີເທວະພ້ອມອິນດຣາ ແລະຝູງຢັກສະ, ປິສາຈະ, ຣາກສະສະ, ຄັນທະວະ, ວິທຍາທະຣະ, ແລະອັບສະຣາຫຼາຍຫມູ່.