Adhyaya 22

Verse 1

सूत उवाच । एवमुक्तास्तदा देवा विष्णुना परमेष्ठिना । जग्मुः सर्वे महेशं च द्रष्टुकामाः पिनाकिनम्

ສູຕະໄດ້ກ່າວວ່າ: ເມື່ອນັ້ນ ພຣະວິສນຸຜູ້ສູງສຸດໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ແລ້ວເທວະທັງປວງກໍອອກເດີນທາງ ເພື່ອໄປເບິ່ງພຣະມະເຫສະ—ພິນາກິນ (ພຣະສິວະຜູ້ຖືຄັນທະນູ).

Verse 2

परे पारे परमेण समाधिना । योगपीठे स्तितं शंभुं गणैश्च परिवारितम्

ທີ່ນັ້ນ ຢູ່ຝັ່ງອັນໄກສຸດ (ແຫ່ງຄວາມເຫນືອໂລກ), ໃນສະມາທິອັນສູງສຸດ, ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນພຣະສັມພູນັ່ງຢູ່ເທິງບັນລັງໂຍຄະ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຄະນະຂອງພຣະອົງ.

Verse 3

यज्ञोपवितविधिना उरसा बिभ्रंत वृतम् । वासुकिं सर्पराजं च कंबलाश्वतरौ तथा

ພວກເຂົາເຫັນພຣະອົງສວມຢັດໂຍປະວີຕະ (ສາຍສັກສິດ) ພາດຜ່ານອົກຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ; ແລະເປັນເຄື່ອງປະດັບມີ ວາສຸກີ ພະຍານາກກະສັດ, ພ້ອມດ້ວຍ ກັມບະລະ ແລະ ອັສວະຕະຣະ.

Verse 4

कर्णद्वये धारयंतं तथा कर्कोटकेन हि । पुलहेन च बाहुभ्यां धारयंतं च कंकणे

ເຂົາທັງຫຼາຍເຫັນພຣະອົງສວມງູໄວ້ທີ່ຫູທັງສອງ—ແທ້ໆຄື ກະກໂກຕະກະ—ແລະຍັງຖື ປຸລະຫະ ໄວ້ທີ່ແຂນທັງສອງເປັນກຳໄລແຂນ។

Verse 5

सन्नृपुरे शङ्खकपद्मकाभ्यां संधारयंतं च विराजमानम् । कर्पूरगौरं शितिकंठमद्भुतं वृपान्वितं देववरं ददर्शुः

ໃນນະຄອນທິບນັ້ນ ເຂົາທັງຫຼາຍໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດສ່ອງສະຫວ່າງສົດໃສ ຖືສັງຂ໌ແລະດອກບົວ; ອັນອັດສະຈັນ ຂາວດັ່ງກາປູນ ຄໍສີຟ້າ ແລະປະດັບດ້ວຍສະຫງ່າລາສີ.

Verse 6

तदा ब्रह्मा च विष्णुश्च ऋषयो देवदानवाः । तुष्टुवुर्विविधैः सूक्तैर्वेदोपनिपदन्वितैः

ແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະວິສນຸ, ບັນດາລຶສີ, ຝູງເທວະ ແລະ ດານະວະ ໄດ້ສັນລະເສີນ(ພຣະອົງ) ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນຫຼາຍປະເພດ ອຸດົມດ້ວຍຈິດວິນຍານແຫ່ງ ເວດ ແລະ ອຸປະນິສັດ.

Verse 7

ब्रह्मोवाच । नमो रुद्राय देवाय मदनांतकराय च । भर्गाय भूरिभाग्याय त्रिनेत्राय त्रिविष्टषे

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ຂໍນະມັດສະການແດ່ ຣຸດຣະ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນເທວະ; ແດ່ຜູ້ທຳລາຍ ມະດະນະ; ແດ່ ພະຣະກະ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນຫຼາຍ; ແດ່ຜູ້ມີສາມຕາ; ແລະແດ່ຜູ້ຖືກສັນລະເສີນໃນສະຫວັນ.

Verse 8

शिपिविष्टाय भीमाय शेषशायिन्नमोनमः । त्र्यंबकाय जगद्धात्रे विश्वरूपाय वै नमः

ຂໍນະມັດສະການຊ້ຳໆ ແດ່ ຊິປິວິສຕະ, ແດ່ຜູ້ນ່າຢ້ານກົວ; ແດ່ຜູ້ເອົາ ເສສະ ເປັນທີ່ບັນທົມ; ແລະຂໍນະມັດສະການແດ່ ຕຣຽມບະກະ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກ, ແດ່ ວິສະວະຣູປະ ຜູ້ມີຮູບເປັນສາກົນ.

Verse 9

त्वं धाता सर्वलोकानां पिता माता त्वमीश्वरः । कृपया परया युक्तः पाह्यस्मांस्त्वं महेश्वर

ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຈັດວາງໂລກທັງປວງ; ພຣະອົງແມ່ນທັງພໍ່ແລະແມ່—ເປັນພຣະເຈົ້າ. ດ້ວຍພຣະກະລຸນາອັນສູງສຸດ ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງພວກເຮົາ ໂອ ມະເຫສະວະຣະ.

Verse 10

इत्थं स्तुवत्सु देवेषु नन्दी प्रोवाच तान्प्रति । किमर्थमागता यूयं किं वा मनसि वर्तते

ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍສັນລະເສີນຢ່າງນັ້ນ ນັນດີໄດ້ກ່າວຕໍ່ພວກເຂົາວ່າ: “ພວກເຈົ້າມາເພາະຫຍັງ? ແລະສິ່ງໃດຢູ່ໃນໃຈ?”

Verse 11

ते प्रोचुर्देवकार्यार्थं विज्ञप्तुं शंभुमागता । विज्ञप्तो नंदिना तेन शैलादेन महात्मना । ध्यानस्थितो महादेवः सुरकार्यार्थसिद्धये

ພວກເຂົາຕອບວ່າ: “ພວກເຮົາມາເພື່ອທູນຂໍຕໍ່ ຊັມພູ ເພື່ອກິດການຂອງເທວະ.” ເມື່ອນັນດີ—ບຸດຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ຂອງ ສິລາດ—ໄດ້ທູນແຈ້ງແລ້ວ, ມະຫາເທວະຜູ້ສະຖິດໃນສະມາທິ ກໍ່ຫັນພຣະຈິດເພື່ອໃຫ້ຈຸດປະສົງຂອງເທວະສຳເລັດ.

Verse 12

ब्रह्मादयः सुग्गणाः सुरसिद्धसंघास्त्वां द्रष्टुमेव सुरवर्य विसेषयंति । कार्य्यार्थिनोऽसुरवरैः परिभर्त्स्यमाना अभ्यागताः सपदि शत्रुभिरर्दिताश्च

ພຣະພຣະຫມາ ແລະຫມູ່ຄະນະອັນສູງສົ່ງອື່ນໆ—ກອງເທວະ ແລະຫມູ່ສິດທະ—ໄດ້ມາ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາເທວະ, ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະເຫັນພຣະອົງ. ເພື່ອໃຫ້ກິດການສຳເລັດ, ພວກເຂົາຖືກອະສຸຣະຜູ້ແກ່ກ້າກົດຂີ່ ແລະມາຮອດທັນທີ ດ້ວຍຄວາມທຸກທົນຈາກສັດຕູ.

Verse 13

तस्मात्त्वया हि देवेश त्रातव्याश्चाधुना सुराः । एवं तेन तदा शंभुर्विज्ञप्तो नंदिना द्विजाः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ບັດນີ້ເທວະທັງຫຼາຍຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງຈາກພຣະອົງ. ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ, ໂອ ທ່ານຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ໃນເວລານັ້ນ ຊັມພູ ຖືກນັນດີທູນຂໍໃນທຳນອງນີ້.

Verse 14

शनैःशनैरुपरमच्छंभुः परमकोपनः । समाधेः परमात्माऽसावुवाच परमेश्वरः

ຊ້າໆ ພຣະຊັມພູ ແມ່ນແຕ່ໂກດແຮງ ກໍຄ່ອຍໆສະຫງົບລົງ. ແລ້ວພຣະອາດຕະສູງສຸດ ພຣະປຣະເມສະວະຣະ ອອກຈາກສະມາທິ ແລະຕຣັດວ່າ.

Verse 15

महादेव उवाच । कस्माद्युयं महाभागा ह्यागता मत्समीपगाः । ब्रह्मादयो ह्यमी देवा ब्रूत कारणमद्य वै

ພຣະມະຫາເທວ ຕຣັດວ່າ: “ເຈົ້າທັງຫຼາຍຜູ້ມີວາສະນາ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງມາໃກ້ເຮົາ? ພວກເຈົ້າແມ່ນເທວະດາເລີ່ມຈາກພຣະພຣະຫມາ; ຈົ່ງບອກເຫດຜົນໃນບັດນີ້.”

Verse 16

तदा ब्रह्मा ह्युवाचेदं सुरकार्यं महत्तरम् । तारकेण कृतं शंभो देवानां परमाद्भुतम्

ແລ້ວພຣະພຣະຫມາ ຕຣັດວ່າ: “ໂອ ຊັມພູ, ມີການງານອັນໃຫຍ່ຫຼວງກ່ຽວກັບເທວະດາເກີດຂຶ້ນ; ສິ່ງນ່າອັດສະຈັນໄດ້ຖືກທາຣະກະກໍ່ຂຶ້ນ.”

Verse 17

कष्टात्कष्टतरं देव तद्विज्ञप्तुमिहागताः । हे शंभो तव पुत्रेण औरसेन हतो भवेत् । तारको देवशत्रुश्च नान्यथा मम भाषितम्

“ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ໄພພິບັດທີ່ຮ້າຍກວ່າໄພພິບັດໄດ້ເກີດຂຶ້ນ; ພວກເຮົາມາເພື່ອທູນແຈ້ງ. ໂອ ຊັມພູ, ທາຣະກະ ສັດຕູແຫ່ງເທວະດາ ຈະຖືກສັງຫານໄດ້ກໍ່ດ້ວຍພຣະບຸດອັນແທ້ຂອງທ່ານເທົ່ານັ້ນ; ຄໍາຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດເປັນຢ່າງອື່ນ.”

Verse 18

तस्मात्त्वया गिरिजा देव शंभो गृहीतव्या पाणिना दक्षिणेन । पाणिग्रहेणैव महानुभाव दत्ता गिरीन्द्रेण च तां कुरुष्व

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຊັມພູຜູ້ເປັນເທວະ, ທ່ານຈົ່ງຮັບກິຣິຈາ ໂດຍຈັບມືຂວາໃນພິທີສົມຣົດ. ໂອ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່, ຈົ່ງຮັບນາງ—ນາງໄດ້ຖືກມອບໂດຍຈອມເຂົາ—ດ້ວຍການຈັບມືນັ້ນເອງ.

Verse 19

ब्रह्मणो हि वचः श्रुत्वा प्रहसन्नब्रवीच्छिवः । यदा मया कृता देवी गिरिजा सर्वसुन्दरी

ເມື່ອພຣະສິວະໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະພຣະຫມາ ກໍຍິ້ມແລ້ວກ່າວວ່າ: «ເມື່ອຂ້າໄດ້ປັ້ນສ້າງນາງເທວີ ກິຣິຈາ ຜູ້ງາມພ້ອມທຸກປະການ…»

Verse 20

तदा सर्वे सुरेन्द्राश्च ऋषयो मुनयस्तथा । सकामाश्च भविष्यंति अक्षमाश्च परे पथि

«ໃນເວລານັ້ນ ບັນດາຈອມເທວະທັງປວງ ແລະ ຣິສີ ມຸນີທັງຫຼາຍ ຈະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາ; ແລະໃນມາກທາສູງ ຈະອົດທົນການສຳລວມບໍ່ໄດ້»

Verse 21

मदनो हि मया दग्धः सर्वेषां कार्यसिद्धये । मया ह्यधि कृता तन्वी गिरिजा च सुमध्यमा

«ແທ້ຈິງ ຂ້າໄດ້ເຜົາມະດະນະ ເພື່ອໃຫ້ກິດຂອງທຸກຜູ້ສຳເລັດ. ແລະຂ້າກໍໄດ້ຄຸ້ມຄອງນໍາທາງນາງກິຣິຈາ ຜູ້ອ່ອນຊ້ອຍຂາງກາຍ ຜູ້ມີແອວງາມ (ສຸມັດຍະມາ) ດ້ວຍ»

Verse 22

तदानीमेव भो देवाः पार्वती मदनं च सा । जीवयिष्यति भो ब्रह्मन्नात्र कार्या विचारणा

«ແມ່ນແຕ່ດຽວນີ້ ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ, ນາງປາຣະວະຕີນັ້ນ ຈະຊຸບຊີວິດມະດະນະໃຫ້ຟື້ນຄືນ. ໂອ ພຣະພຣາຫມັນ, ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາໃນເລື່ອງນີ້»

Verse 23

एवं विमृश्य भो देंवाः कार्या कार्यविचारणा । मदनेनैव दग्धेन सुरकार्यं महत्कृतम्

«ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ, ຈົ່ງຄິດໄຕ່ຕອງໃຫ້ດີ ແລະປຶກສາກັນເຖິງສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດ. ໂດຍມະດະນະຜູ້ຖືກເຜົາແລ້ວ ການຮັບໃຊ້ອັນໃຫຍ່ແກ່ເທວະກໍໄດ້ສໍາເລັດແລ້ວ»

Verse 24

यूयं सर्वे च निष्कामा मया नास्त्यत्र संशयः । यथाहं च सुराः सर्वे तथा यूयं प्रयत्नतः

ພວກເຈົ້າທັງຫມົດ ປາສຈາກຄວາມປາຖະໜາເພື່ອຕົນ—ໃນເລື່ອງນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ສົງໄສ. ເຊັ່ນຂ້າພະເຈົ້າ ແລະເຊັ່ນເທວະທັງປວງ ພວກເຈົ້າກໍເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ໂດຍຄວາມພາກພຽນຢ່າງຈິງໃຈ.

Verse 25

तपः परमसंयुक्ताः पारयामः सुदुष्करम् । परमानन्दसंयुक्ताः सुखिनः सर्व एव हि

ດ້ວຍການປະກອບດ້ວຍຕະປະອັນສູງສຸດ ພວກເຮົາສາມາດສຳເລັດສິ່ງທີ່ຍາກຢ່າງຍິ່ງ. ດ້ວຍການຮ່ວມກັບອານັນດະອັນສູງສຸດ ພວກເຮົາທຸກຄົນຈຶ່ງເປັນຜູ້ມີຄວາມສຸກແທ້.

Verse 26

यूयं समाधिना तेन मदनेन च विस्मृतम् । कामो हि नरकायैव तस्मात्क्रोधोऽभिजायते

ໂດຍສະມາທິນັ້ນ ພວກເຈົ້າໄດ້ລືມມະດະນະ (ກາມະເທວະ) ແລ້ວ. ເພາະກາມະນຳໄປສູ່ນະລົກເທົ່ານັ້ນ; ຈາກມັນ ຄວາມໂກດຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ.

Verse 27

क्रोधाद्भवति संमोहः संमोहाद्भ्रमते मनः । कामक्रोधौ परित्यज्य भवद्भिः सुरसत्तमैः । सर्वैरेव च मंतव्यं मद्वाक्यं नान्यथा क्वचित्

ຈາກຄວາມໂກດ ເກີດຄວາມຫຼົງ; ຈາກຄວາມຫຼົງ ໃຈກໍຫຼົງທາງ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວະຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ, ຈົ່ງລະທິ້ງກາມະແລະຄວາມໂກດ. ແລະໃຫ້ທຸກຄົນຖືຄຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າເປັນສັດ—ຢ່າໃຫ້ຜິດໄປເລີຍ ໃນເວລາໃດກໍຕາມ.

Verse 28

एवं विश्राव्य भगवान्स हि देवो वृषध्वजः । सुरान्प्रबोधयामास तथा ऋषिगणान्मुनीन्

ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພຣະພາກ—ພຣະສິວະ ຜູ້ຊູທຸງຮູບງົວ—ໄດ້ກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະອົງກໍປຸກໃຫ້ຕື່ນ ແລະຊີ້ນຳເທວະທັງປວງ; ແລະເຊັ່ນດຽວກັນ ຕໍ່ຫມູ່ລະສີ ແລະມຸນີທັງຫມົດ.

Verse 29

तूष्णींभूतोऽभवच्छंभुर्ध्यानमाश्रित्य वै पुनः । आस्ते पुरा यथावच्च गणैश्च परिवारितः

ແລ້ວ ພຣະສັມພູ (ສີວະ) ກໍເງີຍງງຽບອີກຄັ້ງ ແລະອາໄສການພິຈາລະນາສະມາທິອີກ ສະຖິດຢູ່ເຊັ່ນເກົ່າຢ່າງຖືກຕ້ອງ ມີພວກຄະນະຂອງພຣະອົງຫ້ອມລ້ອມ។

Verse 30

ध्यानास्थितं च तं दृष्ट्वा नन्दौ सर्वान्विसृज्य तान् । सब्रह्मसेन्द्रान्विबुधानुवाच प्रहसन्निव

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງສະຖິດໃນສະມາທິ ນັນດິນກໍປ່ອຍພວກເຂົາທັງໝົດໃຫ້ກັບໄປ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວກັບເທວະທັງຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍພຣະພຣະຫມາ ແລະ ອິນທຣາ ດັ່ງກັບຍິ້ມຢູ່.

Verse 31

यतागतेन मार्गेण गच्छध्वं मा विलंबितम् । तथेति मत्वा ते सर्वे स्वंस्वं स्थानमथाऽव्रजन्

«ຈົ່ງໄປຕາມທາງດຽວກັນທີ່ພວກເຈົ້າມາ ຢ່າຊັກຊ້າ»। ເມື່ອຄິດວ່າ «ເປັນຢ່າງນັ້ນ» ພວກເຂົາທັງໝົດກໍໄປຫາຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນໆ.

Verse 32

गतेषु तेषु सर्वेषु समाधिस्थोऽभवद्भवः । आत्मानमात्मना कृत्वा आत्मन्येन विचंतयन्

ເມື່ອພວກເຂົາທັງໝົດໄປແລ້ວ ພະພະວະ (ສີວະ) ກໍສະຖິດໃນສະມາທິ ໃຫ້ອາດຕະເປັນເຄື່ອງຮູ້ອາດຕະ ແລະພິຈາລະນາຢູ່ໃນອາດຕະແຕ່ຜູ້ດຽວ.

Verse 33

परात्परतरं स्वच्छं निर्मलं निरवग्रहम् । निरञ्जनं निराभासं यस्मिन्मुह्यंति सूरयः

ເຫນືອກວ່າຄວາມເຫນືອທັງປວງ ມີສະພາວະນັ້ນ—ໃສສະອາດຢ່າງຍິ່ງ ບໍ່ມີມົນທິນ ບໍ່ມີອຸປະສັກ; ບໍ່ຖືກປົ່ນເປື້ອນ ແລະບໍ່ມີເງົາພາບລວງ—ທີ່ແມ່ນແຕ່ນັກປັນຍາຜູ້ຮູ້ກໍຍັງຫຼົງງົດ.

Verse 34

भानुर्नभात्यग्निरथो शशी वा न ज्योतिरेवं न च मारुतो न हि । यं केवलं वस्तुविचारतोऽपि सूक्ष्मात्परं सूक्ष्मतरात्परं च

ທີ່ນັ້ນ ບໍ່ມີດວງອາທິດສ່ອງ, ບໍ່ມີໄຟ, ບໍ່ມີດວງຈັນ; ບໍ່ມີແສງທົ່ວໄປແບບນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ລົມກໍບໍ່ມີ. ສິ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ພິຈາລະນາເປັນ “ວັດຖຸ” ດ້ວຍການສືບຄົ້ນອັນລະອຽດ ກໍຍັງເກີນກວ່າຄວາມລະອຽດ ແລະເກີນກວ່າຄວາມລະອຽດທີ່ສຸດ.

Verse 35

अनिर्द्देश्य मचिन्त्यं च निर्विकारं निरामयम् । ज्ञप्तिमात्रस्वरूपं च न्यासिनो यांति तत्र वै

ບໍ່ອາດຊີ້ບອກໄດ້ ແລະບໍ່ອາດຄິດເຖິງໄດ້; ບໍ່ແປປ່ຽນ ແລະປອດຈາກທຸກຂ໌ໂລກ. ມີສະພາບເປັນຄວາມຮູ້ຕື່ນບໍລິສຸດລ້ວນໆ; ນັກສະຫຼະ (ນຍາສິນ) ຍ່ອມເຂົ້າເຖິງທີ່ນັ້ນແທ້.

Verse 36

शब्दातीनं निर्गुणं निर्विकारं सत्तामात्रं ज्ञानगम्यं त्वगम्यम् । यत्तद्वस्तु सर्वदा कथ्यते वै वेदातीतैश्चागमैर्मन्त्रभूतैः

ເກີນກວ່າຄໍາເວົ້າ, ບໍ່ມີຄຸນລັກສະນະ, ບໍ່ແປປ່ຽນ—ເປັນພຽງສະພາບ “ການມີຢູ່” ເທົ່ານັ້ນ. ເຂົ້າເຖິງໄດ້ດ້ວຍປັນຍາຮູ້ແທ້ ແຕ່ບໍ່ອາດຈັບຕ້ອງໄດ້ດ້ວຍວິທີທົ່ວໄປ. ຄວາມເປັນຈິງນັ້ນ ຖືກກ່າວເຖິງເສມອໂດຍຄໍາເຜີຍແຜ່ທີ່ເກີນວິທີຂອງເວດ ແລະໂດຍອາຄະມະ (Āgama) ອັນເປັນມັນຕຣາໃນແກ່ນ.

Verse 37

तद्वस्तुभूतो भगवान्स ईश्वरः पिनाकपाणिर्भगवान्वृध्वजः । येनैव साक्षान्मकरध्वजो हतस्तपो जुषाणः परमेश्वरः सः

ຄວາມເປັນຈິງນັ້ນເອງ ແມ່ນພຣະພະຄະວານ ຜູ້ເປັນອິດສະວະຣະ—ພຣະສິວະ ຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກະ ແລະມີທຸງສັນຍາລົງ (ທຸງງົວ). ໂດຍພຣະອົງນັ້ນແທ້ ມະກະຣະທະວະຈະ (ກາມ) ຖືກປະຫານທັນທີ; ພຣະອົງເປັນປະເມສະວະຣະ ຜູ້ປິຕິໃນຕະປະ.

Verse 38

लोमश उवाच । गिरिजा हि तदा देवी तताप परमं तपः । तपसा तेन रुद्रोऽपि उत्तमं भयमागतः

ໂລມະສະ ກ່າວວ່າ: ໃນເວລານັ້ນ ພຣະນາງກິຣິຈາ ຜູ້ເປັນເທວີ ໄດ້ບໍາເນີນຕະປະອັນສູງສຸດ. ໂດຍຕະປະນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຣຸດຣະກໍຖືກຄວາມຫ່ວງກັງວົນອັນໃຫຍ່ຫຼວງຄອບງໍາ.

Verse 39

विजित्य तपसा देवी पार्वती परमेण हि । शम्भुं सर्वार्थदं स्थाणुं केवलं स्वस्वरूपिणम्

ດ້ວຍຕະປະສະຍາອັນສູງສຸດ ພຣະເທວີປາຣະວະຕີ ໄດ້ຊະນະອຸປະສັກທັງປວງ ແລະໄດ້ຊະນະພຣະຊຳພູ—ຜູ້ປະທານຄຸນປະໂຫຍດທຸກຢ່າງ ພຣະສະຖານຸຜູ້ອະຈົນ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນສະວະຣູບຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ।

Verse 40

यदा जितस्तया देव्या तपसा वृषभध्वजः । समाधेश्चलितो भूत्वा यत्र सा पार्वती स्थिता

ເມື່ອພຣະວຶສະພະທະວະຈະ (ພຣະສິວະຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ) ຖືກພຣະເທວີຊະນະດ້ວຍຕະປະສະຍາ ພຣະອົງກໍຖືກກະຕຸ້ນຈາກສະມາທິອັນເລິກ ແລະໄດ້ໄປຫາບ່ອນທີ່ປາຣະວະຕີສະຖິດຢູ່।

Verse 41

जगाम त्वरितेनैव देवदेवः पिनाकधृक् । तत्रापश्यत्स्थितां देवीं सखीभिः परिवारिताम्

ພຣະເທວະເທວະ ຜູ້ຖືພິນາກະ ໄດ້ໄປຢ່າງຮວດເລັວ. ທີ່ນັ້ນພຣະອົງໄດ້ເຫັນພຣະເທວີຢືນຢູ່ ມີສະຫາຍສາວຫຼາຍນາງລ້ອມຮອບ.

Verse 42

वेदिकोपरि विन्यस्तां यथैव शशिनः कलाम् । स देवस्तां निरीक्ष्याथ बटुर्भूत्वाथ तत्क्षणात्

ຖືກວາງໄວ້ເທິງເວທີບູຊາ ດັ່ງເສັ້ນຈັນທຣາຄື່ງດວງ, ພຣະເທວະໄດ້ເບິ່ງນາງ; ແລະໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພຣະອົງກໍຮັບຮູບເປັນບະຕຸ—ດຸຈພະສົງນ້ອຍ.

Verse 43

ब्रह्मचारिस्वरूपेण महेशो भगवान्भवः । सखीनां मध्यमाश्रित्य ह्युवाच बटुरूपवान् । किमर्थमालिमध्यस्था तन्वी सर्वांगसुन्दरी

ພຣະພະຄະວານມະເຫສະ—ພຣະພະວະເອງ—ໄດ້ຮັບຮູບເປັນພຣະພຣະຫມະຈາຣິນ. ພຣະອົງຢືນຢູ່ກາງຫມູ່ສະຫາຍຂອງນາງ ແລະໃນຮູບບະຕຸໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ຮ່າງບາງ ງາມພ້ອມທົ່ວກາຍ, ເຈົ້າຢືນຢູ່ນີ້ກາງຫມູ່ເພື່ອສິ່ງໃດ?”

Verse 44

केयं कस्य कुतो याता किमर्थं तप्यते तपः । सर्वं मे कथ्यतां सख्यो याथा तथ्येन संप्रति

“ນາງນີ້ແມ່ນໃຜ? ເປັນຂອງໃຜ? ມາຈາກໃສ? ເພາະຫຍັງນາງຈຶ່ງບໍາເນັດຕະປະ? ຂໍໃຫ້ພວກເຈົ້າເລົ່າໃຫ້ຂ້ອຍຟັງທັງໝົດ ໂດຍຄວາມຈິງ ໃນບັດນີ້”

Verse 45

तदोवाच जया रुद्रं तपसः कारणं परम्

ແລ້ວນັ້ນ ຈະຍາ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ ຣຸດຣະ ປະກາດເຫດຜົນອັນສູງສຸດແຫ່ງຕະປະຂອງນາງ។

Verse 46

हिमाद्रेर्दुहितेयं वै तपसा रुद्रमीश्वरम् । प्राप्तुकामा पतित्वन सेय मत्रोपविश्य च

“ນາງນີ້ແທ້ໆແມ່ນທິດາຂອງ ຫິມາດຣີ. ປາຖະໜາຈະໄດ້ ຣຸດຣະ ພຣະເຈົ້າ ເປັນສາມີ, ນາງຈຶ່ງນັ່ງຢູ່ທີ່ນີ້ ແລະບໍາເນັດຕະປະ”

Verse 47

तपस्तताप सुमहत्सर्वेषां दुरतिक्रमम् । बटो जानीहि मे वाक्यं नान्यथा मम भाषितम्

“ນາງໄດ້ບໍາເນັດຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ທີ່ທຸກຄົນຍາກຈະກ້າວຂ້າມ. ໂອ ນັກບໍາເນັດໜຸ່ມ, ຈົ່ງຮູ້ຄໍາຂ້ອຍ—ສິ່ງທີ່ຂ້ອຍເວົ້າບໍ່ແມ່ນອື່ນນອກຈາກຄວາມຈິງ”

Verse 48

तच्छत्वा वचनं तस्याः प्रहस्येदमुवाच ह । श्रृण्वतीनां सखीनां वै महेशो बटुरूपवान्

ເມື່ອພຣະມະເຫສະ ຍັງຢູ່ໃນຮູບນັກບໍາເນັດໜຸ່ມ ໄດ້ຍິນຄໍາຂອງນາງແລ້ວ ກໍຫົວເຮາະ ແລະກ່າວຄໍານີ້ ໃນຂະນະທີ່ສະຫາຍທັງຫຼາຍກໍາລັງຟັງຢູ່।

Verse 49

मूढेयं पार्वती सख्यो न जानाति हिताहितम् । किमर्थं च तपः कार्यं रुद्रपाप्त्यर्थमेव च

ເພື່ອນສາວທັງຫຼາຍເອີຍ, ປາຣະວະຕີນີ້ຫຼົງມົນ ບໍ່ຮູ້ວ່າສິ່ງໃດເປັນປະໂຫຍດ ແລະສິ່ງໃດເປັນໂທດ. ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຕ້ອງບຳເນັດຕະປະ—ເພື່ອໄດ້ພົບພຣະຣຸດຣາເທົ່ານັ້ນບໍ?

Verse 50

सोऽमंगलः कपाली च श्मशानालय एव च । अशिवः शिवशब्देन भण्यते च वृथाथ वै

ທ່ານນັ້ນເປັນຜູ້ອັບມົງຄຸນ, ຖືກະໂຫຼກ, ແລະຢູ່ໃນປ່າຊ້າ. ແມ່ນວ່າເປັນ “ອະ-ສິວະ” (ບໍ່ມົງຄຸນ) ແຕ່ກໍຖືກເອີ້ນວ່າ “ສິວະ” ຢ່າງເປົ່າໆ.

Verse 51

अनया हि वृतो रुद्रो यदा सख्यः समेष्यति । तदेयमशुभा तन्वी भविष्यति न संशयः

ເພື່ອນສາວທັງຫຼາຍເອີຍ, ເມື່ອນາງເລືອກພຣະຣຸດຣາ ແລະພຣະຣຸດຣາມາຢູ່ຮ່ວມກັບນາງ, ເມື່ອນັ້ນນາງຜູ້ອ່ອນບາງນີ້ຈະເປັນຜູ້ອັບໂຊກແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 52

यो दक्षशापाद्विकृतो यज्ञबाह्योऽभवद्विटा । ये ह्यंगभूताः शर्वस्य सर्पा ह्यासन्महाविषाः

ໂອ ນາງເອີຍ, ຜູ້ນັ້ນເນື່ອງຈາກຄຳສາບຂອງທ່ານດັກສະ ຈຶ່ງກາຍເປັນຮູບພິການ ແລະຖືກຂັບອອກນອກພິທີຍັດ. ແລະສິ່ງທີ່ເປັນອະວະ/ເຄື່ອງປະດັບຂອງພຣະສະຣະວະ ຄືງູທັງຫຼາຍ ມີພິດຮ້າຍແຮງຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 53

शवभस्मान्वितो रुद्रः कृत्तिवासा ह्यमंगलः । पिशाचैः प्रमथैर्भूतैरावृतो हि निरंतरम्

ພຣະຣຸດຣາທາດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າຈາກສົບ, ນຸ່ງໜັງສັດ, ແລະຖືກເວົ້າວ່າອັບມົງຄຸນ. ພຣະອົງຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍປີສາຈາ, ປະຣະມະຖະ, ແລະວິນຍານພູດອື່ນໆ ຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 54

तेन रुद्रेण किं कार्यमनया सुकुमारया । निवार्यतां सखीभिश्च मर्तुकामा पिशाचवत्

ດ້ວຍຣຸທຣະນັ້ນ ນາງສາວຜູ້ອ່ອນນ້ອຍນີ້ຈະມີກິດອັນໃດ? ໃຫ້ໝູ່ສາວຂອງນາງຫ້າມໄວ້—ນາງຄືຈະມຸ່ງຫາຄວາມຕາຍ ເຫມືອນຜູ້ວິ່ງເຂົ້າຫາປີສາດ।

Verse 55

इंद्रं हित्वा मनोज्ञं च यमं चैव महाप्रभम् । नैरृतं च विशालाक्षं वरुणं च अपां पतिम्

ເມື່ອລະວາງອິນທຣະຜູ້ນ່າຊົມ ແລະ ຍະມະຜູ້ມີອຳນາດໃຫຍ່, ທັງນໄຣຣິຕະຜູ້ຕາກວ້າງ, ແລະ ວະຣຸນະ ເຈົ້າແຫ່ງນ້ຳທັງປວງ—

Verse 56

कुबेरं पवनं चैव तथैव च विभावसुम् । एवमादीनि वाक्यानि उवाच परमेश्वरः । सखीनां श्रृण्वतीनां च यत्र सा तपसि स्थिता

—ແລະ ກຸເບຣະ, ປະວະນະ(ວາຍຸ), ພ້ອມທັງ ວິພາວະສຸ(ອັກນິ). ພຣະປະຣະເມສະວະຣະໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳທຳນອງນີ້ ແລະອື່ນໆ ໃນຂະນະທີ່ໝູ່ສາວຂອງນາງຟັງຢູ່ ທີ່ນາງຍືນໝັ້ນໃນຕະປະສະຍາ।

Verse 57

इत्याकर्ण्य वचस्तस्य रुद्रस्य बटुरूपिणः । चुकोप च शिवा साध्वी महेशं बटुरूपिणम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງຣຸທຣະ ຜູ້ຮັບຮູບເປັນບະຣະຫະມະຈາຣິນຫນຸ່ມ, ນາງຊິວາຜູ້ບໍລິສຸດກໍໂກດຂຶ້ນຕໍ່ມະເຫສະ ໃນຮູບບະຕຸນັ້ນ।

Verse 58

जये त्वं विजये साध्वि प्रम्लोचेऽप्यथ सुन्दरि । सुलोचने महाभागे समीचीनं कृतं हि मे

«ຈະຍາ ແລະ ວິຈະຍາ ໂອ ຜູ້ດີງາມ; ແລະເຈົ້າດ້ວຍ ປຣຳໂລຈາ ໂອ ຜູ້ງາມ; ສຸໂລຈະນາ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ—ສິ່ງທີ່ຂ້າໄດ້ເຮັດນັ້ນ ຖືກຕ້ອງສົມຄວນແທ້»।

Verse 59

किमेतस्य बटोः कार्यं भवतीनामिहाधुना । बटुस्वरूपमास्थाय आगतो देवनिंदकः

«ເດັກບະຕຸນີ້ມີທຸລະກິດຫຍັງກັບພວກເຈົ້ານາງໃນບັດນີ້? ປອມເປັນຮູບບະຕຸ ຜູ້ຫມິ່ນປະມາດເທວະດາໄດ້ມາແລ້ວ»។

Verse 60

अयं विसृज्यतां सख्यः किमनेन प्रयोजनम् । बटुस्वरूपिणं रुद्रं कुपिता सा ततोऽब्रवीत्

«ເພື່ອນເອີຍ ປ່ອຍເຂົາໄປເຖີດ—ຈະໄດ້ປະໂຫຍດຫຍັງຈາກເຂົາ?» ນາງໂກດແລ້ວເວົ້າກັບຣຸດຣະຜູ້ປອມເປັນບະຕຸ।

Verse 61

बटो गच्छाशु त्वरितो न स्थेयं च त्वयाऽधुना । किमनेन प्रलापेन तव नास्ति प्रयोजनम्

«ໂອ ບະຕຸ ໄປໄວໆ—ຢ່າຢືນຢູ່ນີ້ໃນບັດນີ້. ຄໍາເວົ້າພໍ່ພຽງນີ້ມີປະໂຫຍດຫຍັງ? ເຈົ້າບໍ່ມີທຸລະກິດຢູ່ນີ້»។

Verse 62

बटुर्निर्भर्त्सितस्तत्र तया चैवं तदा पुनः । प्रहस्य वै स्थिरो भूत्वा पुनर्वाक्यमथाब्रवीत्

ດັ່ງນັ້ນ ນາງໄດ້ຕໍາໜິເຂົາຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ບະຕຸນັ້ນຫົວເຮາະ ແລະຢືນຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ ແລ້ວກ່າວຄໍານີ້ອີກຄັ້ງ।

Verse 63

शनैः शनैरवितथं विजयां प्रति सत्वरम् । कस्मात्कोपस्तयातन्वि कृतः केनैव हेतुना

«ຄ່ອຍໆ ແຕ່ບໍ່ຜິດພາດ ຊັຍຊະນະຍ່ອມສໍາເລັດ. ໂອ ນາງຜູ້ຮ່າງບາງ, ເຈົ້າໂກດເພາະຫຍັງ? ຄວາມໂກດນີ້ເກີດຈາກເຫດໃດ?»

Verse 64

सर्वेषामपि तद्वाच्यं वचनं सूक्तमेव यत् । यथोक्तेन च वाक्येन कस्मात्तन्वी प्रकोपिता

ຄໍານັ້ນຄວນເວົ້າຕໍ່ໜ້າທຸກຄົນ ເພາະເປັນຄໍາທີ່ເວົ້າດີແທ້. ເປັນຫຍັງເຈົ້າຜູ້ຮ່າງບາງ ຈຶ່ງໂກດດ້ວຍຄໍາທີ່ເວົ້າຕາມທີ່ໄດ້ເວົ້າໄວ້?

Verse 65

यः शंभुरुच्यते लोके भिक्षुको भिक्षुकप्रियः । यदि मे ह्यनृतं प्रोक्तं तदा कोप इहोचितः

ຊັມພູ ຜູ້ທີ່ໂລກເອີ້ນວ່າ “ຜູ້ຂໍທານ” ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງຜູ້ຂໍທານ—ຖ້າຂ້ອຍເວົ້າຄໍາບໍ່ຈິງ ແລ້ວຄວາມໂກດໃນນີ້ກໍຄວນແທ້.

Verse 66

इयं तावत्सुरूपा च विरूपोऽसौ सदाशिवः । विशालाक्षी त्वियं बाला विरूपाक्षो भवस्तथा

ນາງນີ້ງາມແທ້ ແຕ່ສະດາຊິວະນັ້ນກັບມີຮູບຮ່າງແປກ. ເດັກສາວນີ້ຕາກວ້າງ ແຕ່ພະພະວະ (Bhava) ກໍເປັນ “ຕາແປກ” ເຊັ່ນກັນ.

Verse 67

एवंभूतेन रुद्रेण मोहितेयं कथं भवेत् । सभाग्यो हि पतिः स्त्रीणां सदा भाव्यो रतिप्रियः

ດ້ວຍຣຸດຣະຢ່າງນີ້ ນາງຈະຫຼົງໄຫຼໄດ້ແນວໃດ? ເພາະສາມີຂອງຍິງທັງຫຼາຍ ຄວນເປັນຜູ້ມີວາສະນາ ແລະນ່າປາຖະເຫຼີມຢູ່ເສມອ ເປັນຜູ້ຍິນດີໃນຄວາມຮັກ.

Verse 68

इयं कथं मोहितास्ति निर्गुणेन युगात्मिका । न श्रुतो न च विज्ञातो न दृष्टः केन वा शिवः

ນາງຜູ້ເປັນຮູບແທນແຫ່ງຍຸກທັງປວງ ຈະຖືກຫຼົງງົດໂດຍຜູ້ບໍ່ມີຄຸນລັກສະນະໄດ້ແນວໃດ? ພຣະຊິວະບໍ່ເຄີຍຖືກຍິນ ບໍ່ເຄີຍຮູ້ແຈ້ງ ແລະບໍ່ເຄີຍຖືກເຫັນໂດຍໃຜເລີຍ.

Verse 69

सकामानां च भूतानां दुर्लभो हि सदाशिवः । तपसा परमेणैव गर्वितेयं सुमध्यमा

ສຳລັບສັດທັງຫຼາຍທີ່ຖືກກາມຕັນຫານຳພາ ພຣະສະດາສິວະແທ້ໆຫາຍາກຈະເຂົ້າເຖິງ. ນາງເອວງາມນີ້ມີຄວາມທະນົງໃຈ ເພາະຕະປະອັນສູງສຸດເທົ່ານັ້ນ.

Verse 70

निःस्तंभो हि सदा स्थाणुः कथं प्राप्स्यति तं पतिम् । मयोक्तं किं विशालाक्षि कस्मान्मे रुषिताऽधुना

ພຣະສະຖານຸເປັນຜູ້ບໍ່ພຶ່ງພາສິ່ງໃດຢູ່ເສມອ—ນາງຈະໄດ້ພຣະອົງເປັນສາມີໄດ້ແນວໃດ? ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ, ຂ້ອຍເວົ້າຫຍັງຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ເຈົ້າໂກດຂ້ອຍໃນບັດນີ້?

Verse 71

यावद्रोषो भवेन्नॄणां नारीणां च विशेषतः । तेन रोषेण तत्सर्वं भस्मीभूतं भविष्यति

ຕາບໃດທີ່ຄວາມໂກດເກີດຂຶ້ນໃນມະນຸດ—ໂດຍສະເພາະໃນແມ່ຍິງ—ດ້ວຍຄວາມໂກດນັ້ນເອງ ທຸກສິ່ງນີ້ຈະກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ.

Verse 72

सुकृतं चोर्जितं तन्वि सत्यमेवोदितं सति । कामः क्रोधश्च लोभश्च दंभो मात्सर्यमेव च

ໂອ ຜູ້ຮ່າງບາງ, ຄຳທີ່ຂ້ອຍເວົ້ານັ້ນແທ້ຈິງ: ບຸນກຸສົນທີ່ຫາມາດ້ວຍຄວາມພາກເພຍຖືກສະສົມໄວ້, ແຕ່ກໍຖືກຮົບກວນໂດຍກາມ, ຄວາມໂກດ, ຄວາມໂລບ, ຄວາມຫຼອກລວງ, ແລະຄວາມອິດສາດ້ວຍ.

Verse 73

च प्रपंचश्चतेन सर्वं विनश्यति । तस्मात्तपस्विभिर्युक्तं कामक्रोधादिवर्जनम्

ແລະດ້ວຍສິ່ງນັ້ນ ຄວາມພົວພັນວຸ່ນວາຍໃນໂລກທັງໝົດຈະພິນາດ. ດັ່ງນັ້ນ ສຳລັບນັກຕະປະ ຄວນລະທິ້ງກາມ, ຄວາມໂກດ ແລະສິ່ງອື່ນໆທຳນອງນັ້ນ.

Verse 74

यदीश्वरो हृदि मध्ये विभाव्यो मनीषिभिः सर्वदा ज्ञप्तिमात्रः । तदा सर्वैर्मुनिवृत्त्या विभाव्यस्तपस्विभिर्नान्यथा चिंतनीयः

ຖ້າບັນດາຜູ້ຮູ້ທັນພິຈາລະນາພຣະເຈົ້າເປັນນິດ ຢູ່ກາງດວງໃຈ ເປັນແຕ່ຄວາມຮູ້ບໍລິສຸດຢ່າງດຽວ ແລ້ວນັກຕະປະສະຍາຄວນພິຈາລະນາພຣະອົງດ້ວຍຈິດແບບມຸນີ ແລະບໍ່ຄວນຄິດແບບອື່ນໃດເລີຍ।

Verse 75

एतच्छ्रुत्वा वचनं तस्य शंभोस्तदाब्रवीद्विजया तं च सर्वम् । गच्छात्र किंचित्तव नास्ति कार्यं न वक्तव्यं वचनं बालिशान्यत्

ເມື່ອນາງວິຊະຍາໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະຊັມພູແລ້ວ ນາງກໍຕອບກັບລາວຢ່າງຄົບຖ້ວນວ່າ: “ໄປເຖີດຈາກນີ້—ເຈົ້າບໍ່ມີວຽກອັນໃດ. ຢ່າເວົ້າຖ້ອຍຄໍາເດັກນ້ອຍອີກ.”

Verse 76

एवं विवदमानं तं बटुरूपं सदाशिवम् । विसर्जयामास तदा विजया वाक्यकोविदा

ດັ່ງນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ພຣະສະດາຊິວະ ໃນຮູບຂອງບະຕຸ ຄືພຣະພຣະຈາຣິນນ້ອຍ ຍັງໂຕ້ຖຽງຢູ່ ນາງວິຊະຍາ ຜູ້ຊໍານານໃນຖ້ອຍຄໍາ ກໍໄດ້ປ່ອຍເຂົາໄປໃນຂະນະນັ້ນ।

Verse 77

तिरोधानं गतः सद्यो महेशो गिरिजां प्रति । अलक्ष्यमाणः सर्वासां सखीनां परमेश्वरः

ທັນໃດນັ້ນ ພຣະມະເຫສະໄດ້ເຂົ້າສູ່ການລີ້ລັບ ແລະຫັນໄປຫາພຣະນາງຄິຣິຈາ; ພຣະປະເມສະວອນຜູ້ສູງສຸດ ກໍກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ອາດເຫັນໄດ້ ຕໍ່ບັນດາໝູ່ສາວຂອງນາງທັງປວງ।

Verse 78

प्रादुर्बभूव सहसा निजरूपधरस्तदा । यदा ध्यानस्थिता देवी निजध्यानपरा सती

ແລ້ວຕໍ່ມາ ພຣະອົງກໍປາກົດຂຶ້ນຢ່າງກະທັນຫັນ ໃນຮູບແທ້ຂອງພຣະອົງ; ໃນເວລາທີ່ພຣະເທວີຜູ້ມີສິນ ພຣະນາງສະຕີ ນັ່ງຢູ່ໃນສະມາທິ ແລະອຸທິດຕົນທັງໝົດໃຫ້ແກ່ການພິຈາລະນາພາຍໃນຂອງນາງ।

Verse 79

तदा हृदिस्थो देवेशो बहिर्हृष्टिचरोभवत् । नेत्रे उन्मील्य सा साध्वी गिरिजायतलोचना । अपश्यद्देवदेवेशं सर्वलोकमहेश्वरम्

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນດວງໃຈ ໄດ້ປາກົດອອກມາພາຍນອກ. ນາງສາທະວີ—ກິຣິຈາຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ—ເປີດຕາແລ້ວ ເຫັນພຣະເທວະເທວະເອສ ມະເຫສວຣແຫ່ງທຸກໂລກ।

Verse 80

द्विभुजं चैकवक्त्रं कृत्तिवाससमद्भुतम् । कपर्दं चंद्ररेखांकं निवीतं गजचर्मणा

ພຣະອົງຊ່າງອັດສະຈັນ: ມີສອງແຂນ ແລະ ໜ້າດຽວ, ນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງຈາກໜັງ. ມີຜົມມັດກອງ ປະດັບດ້ວຍເສັ້ນຮູບຈັນທຣາ, ແລະ ຄາດກາຍດ້ວຍໜັງຊ້າງ।

Verse 81

कर्णस्थौ हि महानागौ कंबलाश्वतरौ तदा । वासुकिः सर्पराजश्च कृताहारो महाद्युति

ໃນເວລານັ້ນ ງູໃຫຍ່ສອງຕົວ—ກຳບະລາ ແລະ ອັສວະຕະຣະ—ຖືກປະດັບໄວ້ທີ່ຫູຂອງພຣະອົງ. ແລະ ວາສຸກີ ພຣະຣາຊາແຫ່ງງູ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງ ແລະ ອຸດົມດ້ວຍອາຫານ ກໍປະດັບພຣະອົງດ້ວຍ।

Verse 82

वलयानि महार्हाणि तदा सर्पमयानि च । कृतानि तेन रुद्रेण तथा शोभाकराणि च

ແລ້ວກໍມີກຳໄລຂໍ້ມືອັນລ້ຳຄ່າ—ທຳດ້ວຍງູ—ທີ່ພຣະຣຸດຣະໄດ້ສ້າງໄວ້; ແລະມັນກໍເປັນຜູ້ບັນດານຄວາມງາມສະຫງ່າງາມດ້ວຍ।

Verse 83

एवंभूतस्तदा शंभुः पार्वतीं प्रति चाग्रतः । उवाच त्वरया युक्तो वरं वरय भामिनि

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະຊຳພຸ ຢູ່ໃນພຣະອາການເຊັ່ນນັ້ນ ໄດ້ກ່າວກັບນາງປາຣະວະຕີ ຜູ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ. ດ້ວຍຄວາມເຮັ່ງຮ້ອນ ພຣະອົງກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ຈົ່ງເລືອກພອນ—ຂໍສິ່ງທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ.”

Verse 84

व्रीडया परया युक्ता साध्वी प्रोवाच शंकरम् । त्वं नाथो मम देवेश त्वया किं विस्मृतं पुरा

ດ້ວຍຄວາມອາຍຢ່າງລຶກຊຶ້ງ ນາງຜູ້ມີສິນທຳໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະສັງກະຣະວ່າ: «ພຣະອົງແມ່ນນາຖາຂອງຂ້າ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງລືມສິ່ງໃດຈາກການກະທຳໃນອະດີດ?»

Verse 85

दक्षयज्ञविनाशं च यदर्थं कृतवान्प्रभो । स त्वं साहं समुत्पन्ना मेनायां कार्यसिद्धये

«ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ເພາະເຫດໃດທີ່ພຣະອົງເຄີຍເຮັດໃຫ້ຍັດຍະຂອງທັກສະຖືກທຳລາຍ—ບັດນີ້ພຣະອົງຢູ່ນີ້ ແລະຂ້າກໍເກີດໃໝ່ຈາກແມ່ເມນາ ເພື່ອໃຫ້ພຣະປະສົງນັ້ນສຳເລັດ.»

Verse 86

देवानां देवदेवेश तारकस्य वधं प्रति । भवतो हि मया देव भविष्यति कुमारकः

«ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ເທວະ ແລະເພື່ອການປະຫານຕາຣະກະ—ຈາກພຣະອົງແລະຂ້າ, ໂອ ພຣະນາຖາ, ຈະມີກຸມາຣະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ.»

Verse 87

तस्मात्त्वया हि कर्तव्यं मम वाक्यं महेश्वर । गंतव्यं हिमवत्पार्श्व नात्र कार्या विचारणा

«ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມະເຫສະວະຣະ, ພຣະອົງຈົ່ງເຮັດຕາມຄຳຂ້າ: ຈົ່ງໄປຫາຂ້າງພຣະຫິມະວັດ; ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຄິດຕຶກຕອງໃນເລື່ອງນີ້.»

Verse 88

याचस्व मां महादेव ऋषिभिः परिवारितः । करिष्यति न संदेहस्तव वाक्यं च मे पिता

«ໂອ ມະຫາເທວະ, ຈົ່ງຂໍມືຂ້າ ໂດຍມີພຣະລິສີຫຼາຍອົງລ້ອມຮອບ. ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ, ພໍ່ຂ້າຈະປະຕິບັດຕາມຄຳຂໍຂອງພຣະອົງ ແລະຈະເຄົາລົບພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງ.»

Verse 89

दक्षकन्या पुराहं वै पित्रा दत्ता यदा तव । यथोक्तविधिना तत्र विवाहो न कृतस्त्वया

ໃນອະດີດ ຂ້າເປັນທິດາຂອງທັກສະ ແລະບິດາໄດ້ມອບຂ້າໃຫ້ແກ່ພຣະອົງ ແຕ່ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ປະກອບພິທີວິວາຫະຕາມວິທີທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນທີ່ນັ້ນເລີຍ.

Verse 90

न ग्रहाः पूजितास्तेन दक्षेण च महात्मना । ग्रहाणां विषयत्वेन सच्छिद्रोऽयं महानभूत्

ແລະທັກສະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ກໍບໍ່ໄດ້ບູຊາກຣະຫະ (ດາວເຄາະ) ເລີຍ। ເພາະເຮັດໃຫ້ກຣະຫະເປັນເລື່ອງຖືກລະເລີຍ ກິດການໃຫຍ່ນີ້ຈຶ່ງກາຍເປັນຂໍ້ບົກພ່ອງ ມີຮອຍແຕກຮ້າວ.

Verse 91

तस्माद्यथोक्तविधिना कर्तुमर्हसि सुव्रत । विवाहं स्वं महाभाग देवानां कार्यसिद्धये

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ ໂອ້ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ ພຣະອົງຄວນໃຫ້ປະກອບພິທີວິວາຫະຂອງພຣະອົງໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມວິທີທີ່ກຳນົດ ເພື່ອໃຫ້ກິດຂອງເທວະທັງຫຼາຍສຳເລັດ.

Verse 92

तदोवाच महाबाहो गिरिजां प्रहसन्निव । स्वभावेनैव तत्सर्वं जंगमाजंगमं महत् । जातं त्वया मोहितं च त्रिगुणैः परिवेष्टितम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະອົງຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ ໄດ້ຕອບກັບກິຣິຈາ ດັ່ງກັບຍິ້ມຢູ່ວ່າ: “ໂດຍສະພາວະຂອງເຈົ້າເອງ ໂລກອັນກວ້າງໃຫຍ່ນີ້—ທັງສິ່ງເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ; ແລະມັນຍັງຖືກຫຼອກລວງ ຖືກຫໍ້ຫຸ້ມໂດຍສາມຄຸນະ.”

Verse 93

अहंकारात्समुत्पन्नं महत्तत्त्वं च पार्वति । महत्तत्त्वात्तमो जातं तमसा वेष्टितं नभः

ໂອ້ ປາຣະວະຕີ, ຈາກອະຫັງກາຣະ (ຄວາມຍຶດຕົນ) ເກີດຂຶ້ນມະຫັດຕັດຕະວະ. ຈາກມະຫັດຕັດຕະວະ ຕະມັດ (ຄວາມມືດ) ເກີດ; ແລະນະພະ (ອາກາດ) ຖືກຫໍ້ຫຸ້ມໂດຍຄວາມມືດນັ້ນ.

Verse 94

भसो वायुरुत्पन्नो वायोरग्निरजायत । अग्नेरापः समुत्पन्ना अद्भ्यो जाता मही तदा

ຈາກພື້ນຖານນັ້ນ ລົມເກີດຂຶ້ນ; ຈາກລົມ ໄຟເກີດ. ຈາກໄຟ ນ້ຳບັງເກີດ; ແລະຈາກນ້ຳ ແຜ່ນດິນຈຶ່ງປາກົດ.

Verse 95

मह्यादिकानि स्थास्नूनि चराणि च वरानने । दृश्यंयत्सर्वमेवैतन्नश्वरं विद्धि मानिनि

ໂອ ນາງໜ້າງາມ, ແຜ່ນດິນ ແລະສິ່ງອື່ນໆ—ທັງທີ່ຢືນຢູ່ນິ່ງ ແລະທີ່ເຄື່ອນໄຫວ—ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເຫັນໄດ້, ຈົ່ງຮູ້ວ່າທັງໝົດນີ້ເປັນຂອງບໍ່ຖາວອນ, ໂອ ນາງຜູ້ຖືຕົນ.

Verse 96

एकोऽनेकत्वमापन्नो निर्गुणो हि गुणावृतः । स्वज्योतिर्भाति यो नित्यं परज्योत्स्नान्वितोऽभवत् । स्वतंत्रः परतंत्रश्च त्वया देवि महत्कृतम्

ອົງດຽວໄດ້ປາກົດເປັນຫຼາຍ; ຜູ້ບໍ່ມີຄຸນລັກສະນະ ດັ່ງຖືກຄຸນລັກສະນະປົກຄຸມ. ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍແສງຂອງຕົນເອງຕະຫຼອດ ກໍກາຍເປັນຜູ້ມີແສງຂອງຜູ້ອື່ນຄຽງຄູ່. ຜູ້ເປັນເອກະລາດກາຍເປັນຜູ້ພຶ່ງພາ—ການແປງໃຫຍ່ນີ້ ເຈົ້າໄດ້ກະທຳ, ໂອ ເທວີ.

Verse 97

मायामयं कृतमिदं च जगत्समग्रं सर्वात्मना अवधृतं परया च बुद्ध्या । सर्वात्मभिः सुकृतिभिः परमार्थभावैः संसक्तिरिंद्रियगणैः परिवेष्टितं च

ຈັກກະວານທັງໝົດນີ້ ຖືກປັ້ນແຕ່ງເປັນຜົນງານແຫ່ງມາຍາ ແລະຖືກຄ້ຳຈຸນໂດຍອາດຕະມະສູງສຸດ ແລະປັນຍາອັນລ້ຳເລີດ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີກຸສົນຜູ້ຢູ່ໃນຄວາມຈິງສູງສຸດ ກໍຍັງຕິດພັນ—ຖືກຫມູ່ອິນທຣີຍະຫ້ອມລ້ອມ.

Verse 98

के ग्रहाः के उडुगणाः के बाध्यंते त्वया कृताः । विमुक्तं चाधुना देवि शर्वार्थं वरवर्णिनि

ດາວເຄາະໃດບ້າງ, ກຸ່ມດາວໃດບ້າງ, ແລະສັດທັງຫຼາຍໃດບ້າງ ທີ່ຖືກເຈົ້າເຮັດໃຫ້ຖືກຈຳກັດ? ແລະບັດນີ້, ໂອ ເທວີ, ສິ່ງໃດຖືກປ່ອຍພົ້ນເພື່ອຈຸດປະສົງຂອງ ສະຣະວະ (Śarva), ໂອ ຜູ້ງາມຍິ່ງ?

Verse 99

गुणकार्यप्रसंगेन आवां प्रादुर्भवः कृतः । त्वं हि वै प्रकृतिः सूक्ष्मा रजःसत्त्वतमोमयी

ໂດຍການແຜ່ຂະຫຍາຍຂອງຄຸນະ ແລະຜົນຂອງມັນ ການປາກົດຂອງພວກເຮົາຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ. ເຈົ້າແທ້ໆແມ່ນປຣະກຣິຕິອັນລະອຽດ ປະກອບດ້ວຍ ຣະຈັສ ສັດຕະວະ ແລະ ຕະມັສ.

Verse 100

व्यापारदक्षा सततमहं चैव सुमध्यमे । हिमालयं न गच्छामि न याचामि कथंचन

ຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ຊໍານານໃນການປະຕິບັດກິດງານຢູ່ເສມອ ໂອ ຜູ້ມີແອວອ່ອນງາມ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄປຫາພູຫິມາລະຍະ ແລະບໍ່ຂໍຮ້ອງດ້ວຍວິທີໃດໆເລີຍ.

Verse 101

देहीति वचनात्सद्यः पुरुषो याति लाघवम् । इत्थं ज्ञात्वा च भो देवि किमस्माकं वदस्व वै

ເພີຍແຕ່ຄໍາສັ່ງວ່າ «ໃຫ້!» ຊາຍຄົນໜຶ່ງກໍກາຍເປັນເບົາບາງ (ຈາກພາລະ) ໃນທັນທີ. ຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ ເທວີ ຂໍຈົ່ງບອກພວກເຮົາແທ້ໆວ່າ ພວກເຮົາຄວນເຮັດຫຍັງ.

Verse 102

कार्यं त्वदाज्ञया भद्रे तत्सर्वं वक्तुमर्हसि । तेनोक्तात्र तदा साध्वी उवाच कमलेक्षणा

«ສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດຕາມພຣະບັນຊາຂອງເຈົ້າ ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົດ ຈົ່ງເມດຕາກ່າວທັງໝົດ» ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ນາງຜູ້ດີງາມ ຜູ້ມີນັຍນາດັ່ງດອກບົວ ຈຶ່ງໄດ້ກ່າວຂຶ້ນ.

Verse 103

त्वमात्मा प्रकृतिश्चाहं नात्र कार्या विचारणा । तथापि शंभो कर्तव्यं मम चोद्वहनं महत्

«ເຈົ້າແມ່ນອາດຕະມາອັນສູງສຸດ ແລະຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນປຣະກຣິຕິ; ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາໃນເລື່ອງນີ້. ແຕ່ກໍຕາມ ໂອ ຊັມພູ ເຈົ້າຈໍາເປັນຕ້ອງກະທໍາກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຄືການຮັບຂ້າພະເຈົ້າເປັນຄູ່ຄອງດ້ວຍພິທີມົງຄົດ.»

Verse 104

देहो ह्यविद्ययाक्षिप्तो विदेहो हि भवान्परः । तथाप्येवं महादेव शरीरावरणं कुरु

ກາຍນີ້ແທ້ໆຖືກອະວິຊາຂັບໃຫ້ເກີດ; ແຕ່ພຣະອົງເປັນຜູ້ເກີນກວ່າ ໄຮ້ກາຍ. ແມ່ນແຕ່ຢ່າງນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວ ຂໍພຣະອົງສວມອາພອນແຫ່ງກາຍເຖີດ.

Verse 105

प्रपंचरचनां शंभो कुरु वाक्यान्मम प्रभो । याचस्व मां महादेव सौभाग्यं चैव देहि मे

ໂອ ຊັມພູ ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂໍພຣະອົງຈັດຮຽງລະບຽບໂລກຕາມຖ້ອຍຄໍາຂ້າພະອົງ. ໂອ ມະຫາເທວ, ຂໍພຣະອົງມາຂໍມືຂ້າພະອົງ ແລະປະທານສິຣິມົງຄຸນແຫ່ງຄູ່ຄອງໃຫ້ຂ້າພະອົງ.

Verse 106

इत्येवमुक्तः स तया महात्मा महेश्वरो लोकविडंबनाय । तथेति मत्वा प्रहसञ्जगाम स्वमालयं देववरैः सुपूजितः

ເມື່ອນາງກ່າວດັ່ງນັ້ນ ມະເຫສະວະຣະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ເພື່ອຈະສະແດງລີລາແຫ່ງເທວະໃຫ້ໂລກເຫັນ ຈຶ່ງຮັບວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນ». ພຣະອົງຍິ້ມ ແລະໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງສູງສຸດຈາກເທວະຜູ້ປະເສີດ ແລ້ວເສດັດໄປສູ່ວິຫານຂອງພຣະອົງ.

Verse 107

एतस्मिन्नंतरे तत्र हिमवान्गिरिभिः सह । मेनया भार्यया सार्द्धमाजगाम त्वरान्वितः

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ທີ່ນັ້ນ ຮິມະວານໄດ້ມາຮອດດ້ວຍຄວາມເຮັ່ງຮ້ອນ ພ້ອມດ້ວຍພູເຂົາທັງຫຼາຍ ແລະກັບເມນາ ພັນລະຍາຂອງລາວ.

Verse 108

पार्वतीदर्शनार्थं च सुतैश्च परिवारितः । तेन दृष्टा महादेवी सखीभिः परिवारिता

ເພື່ອຈະໄດ້ເຫັນພາຣະວະຕີ ແລະມີບຸດທັງຫຼາຍລ້ອມຮອບ, ລາວໄດ້ເຫັນມະຫາເທວີ ຜູ້ມີສະຫາຍນາງລ້ອມຮອບ.

Verse 109

पार्वत्या च तदा दृष्टो हिमवान्गिरिभिः सह । अभ्युत्थानपरा साध्वी प्रणम्य शिरसा तदा । पितरौ च तदा भ्रातॄन्बंधूंश्चैव च सर्वशः

ແລ້ວນາງປາຣະວະຕີ ໄດ້ເຫັນພຣະຫິມະວານ ພ້ອມກັບພູເຂົາທັງຫຼາຍ. ນາງຜູ້ມີຄຸນທຳ ຕັ້ງໃຈລຸກຂຶ້ນເພື່ອຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວກໍກົ້ມສະຫວັດດີດ້ວຍສີສະ ນະມັດສະການບິດາມານາ ພີ່ນ້ອງ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງທັງປວງ ທຸກປະການ.

Verse 110

स्वमंकमारोप्य महायशास्तदा सुतां परिष्वज्य च बाष्पपूरितः । उवाच वाक्यं मधुरं हिमालयः किं वै कृतं साध्वि यथा तथेन

ແລ້ວພຣະຫິມາລະຍະຜູ້ມີກຽດສູງ ອຸ້ມລູກສາວຂຶ້ນນັ່ງໃນຕັກ ແລະກອດນາງ ດ້ວຍດວງຕາເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳຕາ. ທ່ານເວົ້າດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຫວານວ່າ: «ໂອ ນາງຜູ້ດີ, ແທ້ໆແລ້ວເກີດຫຍັງຂຶ້ນ, ເຫດໃດຈຶ່ງເປັນໄປດັ່ງນີ້?»

Verse 111

तत्कथ्यतां महाभागे सर्वं शुश्रूषतां हि नः । तच्छ्रुत्वा मधुरं वाक्यमुवाच पितरं प्रति

«ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ຂໍໃຫ້ເວົ້າທຸກຢ່າງ; ພວກເຮົາປາຖະໜາຈະຟັງ» ເຂົາກ່າວ. ເມື່ອນາງໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຫວານນັ້ນ ນາງຈຶ່ງກ່າວຕອບຕໍ່ບິດາຂອງນາງ.

Verse 112

तपसा परमेणैव प्रार्थितो मदनांतकः । शांतं च मे महात्कार्यं सर्वेषामपि दुर्ल्लभम्

ນາງກ່າວວ່າ: «ດ້ວຍຕະປະສະຍາອັນສູງສຸດເທົ່ານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອ້ອນວອນພຣະມະດະນານຕະກະ (ຜູ້ປະຫານກາມ). ແລະກິດການໃຫຍ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ອັນຫາຍາກທີ່ສັດທັງປວງຈະບັນລຸ ບັດນີ້ໄດ້ສຳເລັດລົງດ້ວຍຄວາມສະງົບແລ້ວ»

Verse 113

तत्र तुष्टो महादेवो वरणार्थं समागतः । स मयोक्तस्तदा शंभुर्ममषाणिग्रहः कथम्

ໃນທີ່ນັ້ນ ພຣະມະຫາເທວະ ພໍພຣະໄທຍິ່ງ ໄດ້ເສດັດມາເພື່ອຮັບການເລືອກເປັນຄູ່ຄອງ. ໃນຂະນະນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະສັມພູວ່າ: «ການມອບມືຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃນພິທີມົງຄຸນ ຈະເຮັດແນວໃດ?»

Verse 114

क्रियते च तदा शंभो मम पित्रा विनाधुना । यतागतेन मार्गेण गतोऽसौ त्रिपुरांतकः

«ບັດນີ້ ໂອ ພຣະຊັມພູ, ພໍ່ຂ້າພະເຈົ້າກໍາລັງປະກອບພິທີໂດຍບໍ່ມີພຣະອົງ. ທຣິປຸຣານຕະກະໄດ້ຈາກໄປຕາມເສັ້ນທາງເດີມທີ່ທ່ານມາ»។

Verse 115

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा अवाप परमां मुदम् । बंधुभिः सह धर्मात्मा उवाच स्वसुतां पुनः

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄໍາຂອງນາງ ຜູ້ມີທຳມະກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີອັນສູງສຸດ; ແລ້ວພ້ອມກັບຍາດພີ່ນ້ອງ ໄດ້ກ່າວກັບບຸດສາວຂອງຕົນອີກຄັ້ງ।

Verse 116

स्वगृहं चाद्य गच्छामो वयं सर्वे च भूधराः । अनया राधितो देवः पिनाकी वृषभध्वजः

«ມື້ນີ້ ພວກເຮົາທັງໝົດ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງພູເຂົາ ຈົ່ງໄປສູ່ທີ່ພັກຂອງຕົນ. ໂດຍນາງນີ້ ພຣະເທວະ—ພິນາກີ ຜູ້ມີທຸງເປັນຮູບງົວ—ໄດ້ຖືກບູຊາປະກອບດ້ວຍຄວາມຄົບຖ້ວນແລ້ວ»។

Verse 117

इत्यूचुस्ते सुराः सर्वे हिमालयपुरोगमाः । पार्वतीसहिताः सर्वे तुष्टुर्वाग्भिरादृताः

ດັ່ງນັ້ນ ເທວະທັງຫມົດນັ້ນ ໄດ້ກ່າວເຊັ່ນນັ້ນ ໂດຍມີຮິມາລະຍະເປັນຜູ້ນໍາ; ແລະທຸກອົງພ້ອມກັບພາຣະວະຕີ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອັນເຄົາລົບ।

Verse 118

तां स्तूयमानां च तदा हिमालयो ह्यारोप्य चांसं वरवर्णिनीं च । सर्वेथ शैलाः परिवार्य चोत्सुकाः समानयामासुरथ स्वमालयम्

ໃນຂະນະທີ່ນາງກໍາລັງຖືກສັນລະເສີນ ຮິມາລະຍະໄດ້ຍົກນາງຜູ້ມີຜິວພັນງາມຂຶ້ນວາງໄວ້ເທິງບ່າ; ແລະພູເຂົາທັງຫມົດໄດ້ລ້ອມຮອບດ້ວຍຄວາມກະຕືລືລົ້ນ ນໍານາງໄປສູ່ທີ່ພັກຂອງຕົນ।

Verse 119

देवदुंदुभयो नेदुः शंखतूर्याण्यनेकशः । वादित्राणि बहून्येव वाद्यमानानि सर्वशः

ກອງທິບດັງກຶກກ້ອງ; ສັງຂ໌ ແລະ ແຕຣດັງຊ້ຳໆ. ເຄື່ອງດົນຕີຫຼາຍຢ່າງຖືກບັນເລີງຢູ່ທົ່ວທິດ.

Verse 120

पुष्पर्षेण महता तेनानीता गृहं प्रति

ດ້ວຍຝົນດອກໄມ້ອັນໃຫຍ່ຫຼວງທີ່ຫວ່ານລົງ, ນາງຖືກອານຸຍາດພາໄປສູ່ເຮືອນ.

Verse 121

सा पूज्यमाना बहुभिस्तदानीं महाविभूत्युल्लसिता तपस्विनी । तथैव देवैः सह चारणैश्च महर्षिभिः सिद्धगणैश्च सर्वशः

ໃນຂະນະນັ້ນ ນາງພະທະສະວິນີຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະຫງ່າລາສີອັນໃຫຍ່ ຖືກບູຊາໂດຍຫຼາຍຝ່າຍ—ໂດຍເທວະ, ໂດຍຈາຣະນະ, ໂດຍມະຫາຣິສີ, ແລະໂດຍຝູງສິດທະທົ່ວທິດ.

Verse 122

पूज्यमाना तदा देवी उवाच कमलासनम् । देवानृषीन्पितॄन्यक्षानन्यान्सर्वान्समागतान्

ໃນຂະນະທີ່ຖືກບູຊານັ້ນ ພະເທວີໄດ້ກ່າວແກ່ກະມະລາສະນະ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລະແກ່ຜູ້ທັງປວງທີ່ມາຊຸມນຸມ—ເທວະ, ຣິສີ, ປິຕຣະ, ຢັກສະ ແລະອື່ນໆ.

Verse 123

गच्छध्वं सर्व एवैते येन्ये ह्यत्र समागताः । स्वंस्वं स्थानं यताजोषं सेव्यतां परमेश्वरः

«ພວກເຈົ້າທັງປວງທີ່ມາຊຸມນຸມຢູ່ນີ້ ຈົ່ງກັບໄປເສຍບັດນີ້. ຈົ່ງກັບສູ່ຖິ່ນທີ່ອັນຄວນຂອງຕົນໆ ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ຕາມຖານະຂອງຕົນ—ຈົ່ງນະມັດສະການພຣະປະຣະເມສະວະຣະ (ພຣະສິວະຜູ້ສູງສຸດ)»

Verse 124

एवं तदानीं स्वपितुर्गृहं गता संशोभमाना परमेण वर्चसा । सा पार्वती देववरैः सुपूजिता संचिंतयंती मनसा सदाशिवम्

ໃນເວລານັ້ນ ພາຣະວະຕີ ໄດ້ກັບໄປຍັງເຮືອນຂອງບິດາ ດ້ວຍຄວາມສະຫວ່າງໄສອັນສູງສຸດ. ນາງໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງດີຈາກເທວະຜູ້ປະເສີດ ແລະໃນໃຈນາງກໍຄິດຄໍານຶງເຖິງ ສະດາຊິວະ ຢູ່ເສມອ.