Adhyaya 20

Verse 1

ऋषय ऊचुः । ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च सगुणाः कीर्तितास्त्वया । लिंगरूपी तथैवेशो निर्गुणोऽसौ कथं वद

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: ທ່ານໄດ້ກ່າວເຖິງພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ ແລະຣຸດຣະ ວ່າເປັນຜູ້ມີຄຸນະ (ສະກຸນະ). ແຕ່ພຣະອົງດຽວກັນນັ້ນ ຜູ້ຢູ່ໃນຮູບລິງຄະ ກັບຖືກກ່າວວ່າໄຮ້ຄຸນະ (ນິຣກຸນະ)—ຂໍຈົ່ງອະທິບາຍເຖິງວິທີນີ້.

Verse 2

त्रिभिर्गुणैर्व्याप्तमिदं चराचरं जगन्महद्व्याप्यथ वाल्पकं वा । मायामयं सर्वमिदं विभाति लिंगं विना केन कुतोविभाति

ຈັກກະວານນີ້ ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະຢຸດນິ່ງ ຈະໃຫຍ່ຫຼືນ້ອຍ ຖືກແຜ່ຊຶມໂດຍຄຸນະສາມ. ທຸກຢ່າງປາກົດເປັນມາຍາ; ຖ້າບໍ່ມີລິງຄະ (ໝາຍແຫ່ງພຣະອິສະວອນ) ແລ້ວໂດຍໃຜ ແລະຈະປາກົດໄດ້ແນວໃດ?

Verse 3

यद्दृश्यमानं महदल्पकं च तन्नश्वरं कृतकत्वाच्च सूत

ໂອ ສູຕະ, ສິ່ງໃດທີ່ເຫັນໄດ້—ໃຫຍ່ຫຼືນ້ອຍ—ລ້ວນແຕ່ເສື່ອມສະລາຍ, ເພາະເປັນຂອງຖືກສ້າງ ແລະຖືກເງື່ອນໄຂກຳນົດໄວ້.

Verse 4

तस्माद्विमृश्य भोः सूत संशयं छेत्तुमर्हसि । व्यासप्रसादात्सकलं जानासि त्वं न चापरः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ສູຕະ, ຈົ່ງພິຈາລະນາໃຫ້ດີ ແລະຄວນຕັດຂາດຄວາມສົງໄສນີ້. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງວະຍາສະ ເຈົ້າຮູ້ທຸກຢ່າງຢ່າງຄົບຖ້ວນ; ບໍ່ມີຜູ້ອື່ນໃດເໝາະສົມເທົ່າເຈົ້າໃນການອະທິບາຍ.

Verse 5

सुत उवाच । व्यासेन कथितं सर्वमस्मिन्नर्थे शुकं प्रति । शुक उवाच । लिंगरूपी कथं शंभुर्निर्गुणः कथते त्वया । एतन्मे संशयं तात च्छेत्तुमर्हस्यशेषतः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໃນເລື່ອງນີ້ ວະຍາສະໄດ້ອະທິບາຍທຸກຢ່າງແກ່ ຊຸກະ. ຊຸກະກ່າວວ່າ: ພຣະຊຳພູ ຜູ້ມີຮູບເປັນລິງຄະ ເຈົ້າຈະກ່າວວ່າ «ນິຣຄຸນະ» ໄດ້ແນວໃດ? ພໍ່ຜູ້ເຄົາລົບ, ຂໍໃຫ້ຕັດຄວາມສົງໄສນີ້ຂອງຂ້ອຍໃຫ້ໝົດສິ້ນ.

Verse 6

व्यास उवाच । श्रुणु वत्स ब्रवीम्येतत्पुरा प्रोक्तं च नंदिना । अगस्त्यं पृच्छमानं च येन सर्वं श्रुतं शुक

ວະຍາສະກ່າວວ່າ: ລູກເອີຍ ຈົ່ງຟັງ—ຂ້ອຍຈະເລົ່າສິ່ງທີ່ນັນດິນເຄີຍສອນໄວ້ໃນອະດີດ ເມື່ອອະກັດສະຕະຍະຖາມ. ໂອ ຊຸກະ, ໂດຍຄຳສອນນັ້ນ ທຸກຢ່າງຖືກຟັງແລະເຂົ້າໃຈ.

Verse 7

निर्गुणं परमात्मानं विद्धि लिंगस्वरूपिणम् । परा शक्तिस्तथा ज्ञेया निर्गुणा शाश्वती सती

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ພຣະອາດຕະມັນສູງສຸດ (ປະຣະມາດຕະມັນ) ເປັນນິຣຄຸນ ແລະມີຮູບເປັນ ລິງຄະ. ພຣະສັກຕິສູງສຸດກໍເປັນນິຣຄຸນ ຖາວອນ ແລະເປັນຄວາມຈິງອັນນິລັນດອນ.

Verse 8

यया कृतिमिदं सर्वं गुणत्रयविभावितम् । एतच्चराचरं विश्वं नश्वरं परमार्थतः

ໂດຍພຣະນາງ (ສັກຕິ) ນີ້ ການປະກົດຕົວທັງປວງຖືກກະຕຸ້ນດ້ວຍຄຸນສາມ. ແຕ່ຈັກກະວານທັງໝົດ ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະຢຸດນິ່ງ ຕາມສັດຈະສູງສຸດແລ້ວ ເປັນຂອງແຕກດັບ ບໍ່ຖາວອນ.

Verse 9

एक एव परो ह्यात्मा लिंगरूपी निरंजनः । प्रकृत्या सह ते सर्वे त्रिगुणा विलयं गताः

ພຣະອາດຕະມັນສູງສຸດມີພຽງອົງດຽວ—ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະມີຮູບເປັນລິງຄະ. ພ້ອມກັບປຣະກຣິຕິ ຄຸນສາມທັງໝົດນັ້ນ ລະລາຍເຂົ້າໄປໃນພຣະອົງ.

Verse 10

यस्मिन्नेव ततो लिंगं लयनात्कथितं पुरा । तस्माल्लिंगे लयं प्राप्ता परा शक्तिः कुतोऽपरे

ດັ່ງນັ້ນ ໃນອະດີດຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ “ລິງຄະ” ເພາະສັບພະສິ່ງລະລາຍເຂົ້າໄປໃນນັ້ນ. ເມື່ອພຣະສັກຕິສູງສຸດຍັງລະລາຍໃນລິງຄະນັ້ນ ສິ່ງອື່ນໆຈະບໍ່ລະລາຍໄດ້ຢ່າງໃດ?

Verse 11

लीना गुणाश्च रुद्रोक्त्या यैरिदं बद्धमेव च । चराचरं महाभाग तस्माल्लिंगं प्रपूजयेत्

ຄຸນສາມນັ້ນ—ຕາມພຣະຣຸດຣະຕັດ—ໄດ້ລະລາຍໄປແລ້ວ, ແມ່ນແຕ່ໂລກນີ້ທັງເຄື່ອນໄຫວແລະຢຸດນິ່ງ ກໍຖືກຜູກມັດໂດຍຄຸນເຫຼົ່ານັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາດີ, ຄວນບູຊາລິງຄະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 12

लिंगं च निर्गुणं साक्षाज्जानीध्वं भो द्रिजोतमाः । लयाल्लिंगस्य माहात्म्यं गुणानां परिकीर्त्यते

ຂໍໃຫ້ຮູ້ໂດຍກົງ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ ວ່າ ລິງຄະ (Liṅga) ແມ່ນນິຣຄຸນ ເຫນືອກວ່າຄຸນທັງສາມ. ແລະເນື່ອງຈາກການລະລາຍເຂົ້າໄປໃນລິງຄະນັ້ນ ຈຶ່ງມີການປະກາດມະຫິມາຂອງລິງຄະ ພ້ອມກັບຄໍາສອນເລື່ອງຄຸນທັງສາມ.

Verse 13

शंकरः सुखदाता हि उच्यमानो मनीषिभिः । सर्वो हि कथ्यते विप्राः सर्वेषामाश्रयो हि स

ນັກປັນຍາມຸນີທັງຫຼາຍເອີ້ນພຣະອົງວ່າ «ສັງກະຣະ» ເພາະພຣະອົງປະທານຄວາມສຸກ. ແລະ ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ, ພຣະອົງຖືກເອີ້ນວ່າ «ສະຣະວະ» ເພາະພຣະອົງເປັນທີ່ພຶ່ງພາຂອງທຸກສັດທັງປວງ.

Verse 14

शंभुर्हि कथ्यते विप्रा यस्माच्च शुभसंभवः

ແລະ ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ, ພຣະອົງຖືກເອີ້ນວ່າ «ສັມພຸ» ເພາະຈາກພຣະອົງເກີດຂຶ້ນຄວາມມົງຄຸນ ແລະຄວາມດີງາມທັງປວງ.

Verse 15

एवं सर्वाणि नामानि सार्थकानि महात्मनः । तेनावृतं जगत्सर्वं शंभुना परमेष्ठिना

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະນາມທັງປວງຂອງມະຫາອາດຕະມະນັ້ນ ລ້ວນມີຄວາມໝາຍສົມບູນ. ໂດຍພຣະສັມພຸ—ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ໂລກທັງປວງນີ້ຖືກແຜ່ຊຶມ ແລະຖືກຫໍ້ຫຸ້ມໄວ້ທັງມວນ.

Verse 16

ऋषय ऊचुः । यदा दाक्षायणी चाग्नौ पतिता यज्ञकर्मणि । दक्षस्य च महाभागा तिरोधानगता सती

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ເມື່ອ ດາກສາຍະນີ (ສະຕີ) ບຸດສາວຂອງດັກສະ ຕົກລົງໃນໄຟບູຊາໃນພິທີຍັກຍະ, ແລະ ສະຕີຜູ້ສູງສົງນັ້ນ ໄດ້ຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ—»

Verse 17

प्रादुर्भूता कदा सूत कथ्यतां तत्त्वयाऽधुना । परा शक्तिर्महेशस्य मिलिता च कथं पुनः

ໂອ Sūta, ນາງໄດ້ປະກົດຕົວຂຶ້ນອີກເມື່ອໃດ? ຈົ່ງບອກຄວາມຈິງແກ່ພວກເຮົາໃນຕອນນີ້. ແລະ ພະລັງອັນສູງສົ່ງຂອງ Maheśa ໄດ້ກັບມາຮ່ວມກັບພຣະອົງອີກຄັ້ງໄດ້ແນວໃດ?

Verse 18

एतत्सर्वं महाभाग पूर्ववृत्तं च तत्त्वतः । कथनीयं च अस्माकं नान्यो वक्तास्ति कश्चन

ໂອ ທ່ານຜູ້ມີໂຊກອັນປະເສີດ, ຈົ່ງບອກເລື່ອງທັງໝົດນີ້ແກ່ພວກເຮົາ ຄືສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນມາກ່ອນ ຕາມຄວາມເປັນຈິງ. ສໍາລັບພວກເຮົາແລ້ວ, ບໍ່ມີຜູ້ເວົ້າຄົນອື່ນໃດ (ທີ່ເໝາະສົມຈະເລົ່າເລື່ອງນີ້).

Verse 19

सूत उवाच । जज्ञे दाक्षायणी ब्रह्मन्विदग्धावयवा यदा । विना शक्त्या महेशोऽपि तताप परमं तपः

Sūta ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາມ, ເມື່ອ Dākṣāyaṇī ຜູ້ທີ່ຮ່າງກາຍຖືກໄຟໄໝ້ໄດ້ສິ້ນຊີວິດລົງ, ແມ່ນແຕ່ Maheśa ຜູ້ປາສະຈາກ Śakti ກໍໄດ້ບຳເພັນຕົບະອັນສູງສົ່ງ.”

Verse 20

लीलागृहीतवपुषा पर्वते हिमवद्गिरौ । भृंगिणा सह विश्वेन नंदिना च तथैव च

ພຣະອົງຊົງເນລະມິດຮ່າງກາຍຂຶ້ນດ້ວຍລີລາແຫ່ງເທບ, ເທິງພູເຂົາ Himavat, ພຣະອົງໄດ້ຮັບການຕິດຕາມໂດຍ Bhṛṅgī, Viśva ແລະ Nandin ເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 21

तथा चंडेन मुंडेन तथान्यैर्बहुभिर्वृतः । दशभिः कोटिगुणितैर्गणैश्च परिवारितः

ແລະ ພຣະອົງຖືກອ້ອມຮອບດ້ວຍ Caṇḍa ແລະ Muṇḍa, ແລະ ຜູ້ອື່ນໆອີກຫລາຍຄົນ—ຖືກອ້ອມຮອບດ້ວຍກອງທັບ gaṇa ທີ່ທວີຄູນເປັນສິບໆໂກດ.

Verse 22

गणानां चैव कोट्या च तथा षष्टिसहस्रकैः । एवं तत्र गणैर्देव आवृतो वृषभध्वजः

ດ້ວຍກະຫຼຸ່ມກະຫຼາຍຂອງພວກຄະນະໜຶ່ງໂກຕິ ແລະອີກຫົກໝື່ນ ດັ່ງນັ້ນໃນທີ່ນັ້ນ ພຣະວຣິສະພະທະວະຈະ (ພຣະສິວະ ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ) ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍພວກຄະນະຂອງພຣະອົງ।

Verse 23

तपो जुषाणः सहसा महात्मा हिमालयस्याग्रगतस्तथैव । गणैर्वृतो वीरभद्रप्रधानैः स केवलो मूलविद्याविहीनः

ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ນັ້ນ ຜູ້ຊື່ນຊົມໃນຕະປະ ໄດ້ໄປຢ່າງວ່ອງໄວເຖິງດ້ານໜ້າຂອງພູຫິມາລະຍະ. ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍພວກຄະນະທີ່ມີວີຣະພະດຣະເປັນຫົວໜ້າ ແຕ່ພຣະອົງກໍຢູ່ໂດດດ່ຽວ ດຸດດັ່ງຂາດມູນວິທະຍາ (ປາສະຈາກສັກຕິ).

Verse 24

एतस्मिन्नंतरे दैत्याः प्रादुर्भूता ह्यविद्यया । विष्णुना हि बलिर्बद्धस्तथा ते वै महाबलाः

ໃນລະຫວ່າງນັ້ນ ໂດຍອະວິທະຍາ ພວກໄດຕະຍະໄດ້ປາກົດຂຶ້ນ. ແທ້ຈິງ ບາລີເຄີຍຖືກພຣະວິສນຸຜູກມັດແລ້ວ ແລະພວກນັ້ນກໍມີພະລັງອັນໃຫຍ່.

Verse 25

जाता दैत्यास्ततो विप्रा इंद्रोपद्रवकारकाः । कालखंजा महारौद्राः कालकायास्तथापरे

ຕໍ່ມາ ໂອ ພວກພຣາຫມະນະ ພວກໄດຕະຍະໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ຜູ້ກໍ່ຄວາມລຳບາກແກ່ພຣະອິນທຣະ—ບາງພວກຊື່ ກາລະຂັນຈາ ດຸຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ ແລະອື່ນໆຊື່ ກາລະກາຍະ.

Verse 26

निवातकवचाः सर्वे रवरावकसंज्ञकाः । अन्ये च बहवो दैत्याः प्रजासंहारकारकाः

ພວກນິວາຕະກະວະຈະທັງໝົດ ທີ່ຮູ້ຈັກອີກນາມວ່າ ຣະວາຣາວະກະ ພ້ອມທັງພວກດານະວະອື່ນໆອີກຫຼາຍ ໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ກໍ່ການທຳລາຍ ນຳຄວາມພິນາດມາໃຫ້ແກ່ສັດມີຊີວິດ.

Verse 27

तारको नमुचेः पुत्रस्तपसा परमेण हि । ब्रह्माणं तोषयामास ब्रह्मा तस्य तुतोष वै

ຕາຣະກະ ບຸດຂອງນະມຸຈິ ໄດ້ບໍາເນັດຕະປະສະຢາອັນສູງສຸດ ເພື່ອໃຫ້ພຣະພຣະຫມາ ພໍພຣະໄທ; ແລະພຣະພຣະຫມາກໍພໍໃຈໃນລາວແທ້ໆ।

Verse 28

वरान्ददौ यथेष्टांश्च तारकाय दुरात्मने । वरं वृणीष्व भद्रं ते सर्वान्कामान्ददामि ते

ພຣະພຣະຫມາໄດ້ປະທານພອນຕາມທີ່ຕາຣະກະຜູ້ໃຈຊົ່ວປາຖະໜາ ແລະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງເລືອກພອນ—ຂໍໃຫ້ເຈົ້າມີມົງຄຸນ; ຂ້າຈະໃຫ້ຄວາມປາຖະໜາທັງປວງແກ່ເຈົ້າ.”

Verse 29

तच्छत्वा वचनं तस्य ब्रह्मणः परमेष्ठिनः । वरयामास च तदा वरं लोकभयावहम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນຂອງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ຈັດຕັ້ງອັນສູງສຸດ ລາວຈຶ່ງເລືອກພອນໃນຂະນະນັ້ນ—ພອນທີ່ຈະນໍາຄວາມຫວາດກົວມາແກ່ໂລກທັງປວງ।

Verse 30

यदि मे त्वं प्रसन्नऽसि अजरामरतां प्रभो । देहि मे यद्विजानासि अजेयत्वं तथैव च

“ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທໃນຂ້າແທ້ ໂອ້ພຣະເຈົ້າ, ຂໍປະທານໃຫ້ຂ້າພົ້ນຈາກຄວາມແກ່ແລະຄວາມຕາຍ; ແລະຂໍປະທານຄວາມບໍ່ອາດຖືກຊະນະ ຕາມທີ່ພຣະອົງຈະປະທານໄດ້.”

Verse 31

एवमुक्तस्तदा तेन तारकेण दुरात्मना । उवाच प्रहसन्वाक्यममरत्वं कुतस्तव

ເມື່ອຕາຣະກະຜູ້ໃຈຊົ່ວເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາຈຶ່ງຍິ້ມແລະກ່າວວ່າ: “ຄວາມອະມະຕະຈະມາເຖິງເຈົ້າແຕ່ໃສ?”

Verse 32

जातस्य हि ध्रुवो मृत्युरेतज्जानीहि तत्त्वतः । प्रहस्य तारकः प्राह अजेयत्वं च देहि मे

ຜູ້ເກີດແລ້ວ ຄວາມຕາຍແນ່ນອນ—ຈົ່ງຮູ້ໃຫ້ແທ້ຕາມສັດທຳ. ແລ້ວຕາຣະກະຫົວເຮາະກ່າວວ່າ: «ຂໍປະທານຄວາມບໍ່ຖືກຊະນະໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ»។

Verse 33

ब्रह्मोवाच तदा दैत्यजेयत्वं तवानघ । विनार्भकेण दत्तं वै ह्यर्भकस्त्वां विजेष्यते

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ໂອ ດາຍຕະຍະ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ຂ້າພະເຈົ້າປະທານຄວາມບໍ່ຖືກຊະນະໃຫ້ເຈົ້າ—ແຕ່ມີຂໍ້ຍົກເວັ້ນໜຶ່ງ: ເດັກນ້ອຍຄົນໜຶ່ງຈະຊະນະເຈົ້າແນ່»។

Verse 34

तदा स तारकः प्राह ब्रह्माणं प्रणतः प्रभो । कृतार्थोऽहं हि देवेश प्रसादात्तव संप्रति

ເມື່ອນັ້ນ ຕາຣະກະກໍກົດກົງກາບພຣະພຣະຫມາ ແລ້ວກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ໂອ ຈອມເທວະ, ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາແລ້ວ»។

Verse 35

एवं लब्धवरो भूत्वा तारको हि महाबलः । देवान्युद्धार्थमाहूय युयुधे तैः सहासुरः

ດັ່ງນັ້ນ ຕາຣະກະຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍ ໄດ້ຮັບພອນແລ້ວ ຈຶ່ງເຊີນເທວະທັງຫຼາຍມາເພື່ອສົງຄາມ; ອະສຸຣະນັ້ນກໍຮົບກັບພວກເຂົາ।

Verse 36

मुचुकुन्दं समाश्रित्य देवास्ते जयिनोऽभवन् । पुनः पुनर्विकुर्वाणा देवास्ते तारकेण हि

ເທວະເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ພຶ່ງພາພຣະຣາຊາມຸຈຸກຸນທະ ແລ້ວກໍໄດ້ໄຊຊະນະ. ແຕ່ອີກເທື່ອແລ້ວອີກເທື່ອ ເທວະເຫຼົ່ານັ້ນກໍຖືກກໍ່ໃຫ້ວຸ່ນວາຍ—ແທ້ໆເພາະຕາຣະກະນັ້ນເອງ।

Verse 37

मुचुकुन्दबलेनैव जयमापुःसुरास्तदा । किं कर्तव्यं हि चास्माकं युध्यमानैर्निरंतरम्

ດ້ວຍພະລັງຂອງມຸຈຸກຸນດະແຕ່ຜູ້ດຽວ ເທວະທັງຫຼາຍໃນຄາວນັ້ນໄດ້ຮັບໄຊຊະນະ. ແຕ່ເມື່ອພວກເຮົາສູ້ຮົບບໍ່ຢຸດ ບັດນີ້ຄວນເຮັດຢ່າງໃດ?

Verse 38

भवितव्यमिति स्मृत्वा गतास्ते ब्रह्मणः पदम् । ब्रह्मणश्चाग्रतो भूत्वा ह्यब्रुवंस्ते सवासवाः

ເມື່ອລະລຶກວ່າ “ມັນຈະຕ້ອງເປັນແນວນີ້” ພວກເຂົາຈຶ່ງໄປຫາພະສະຖານຂອງພຣະພຣະຫມາ. ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະພຣະຫມາ ເທວະເຫຼົ່ານັ້ນພ້ອມດ້ວຍອິນທຣະໄດ້ກ່າວຂຶ້ນ.

Verse 39

देवा ऊचूः । बलिना सह पातालमास्तेऽसौ मधुसूदनः । विष्णुं विना हि ते सर्वे वृषाद्याः पतिताः परैः

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ມະທຸສູດະນະ (ພຣະວິສນຸ) ນັ້ນພັກຢູ່ໃນປາຕາລະ ພ້ອມກັບພະບາລິ. ບໍ່ມີພຣະວິສນຸແລ້ວ ພວກເຮົາທັງໝົດ—ເລີ່ມແຕ່ວຣິສະເປັນຕົ້ນ—ຖືກສັດຕູທຳລາຍລົ້ມລົງ.”

Verse 40

दैत्येंद्रैश्च महाभाग त्रातुमर्हसि नः प्रभो । तदा नभोगता वाणी ह्युवाच परिसांत्व्य वै

“ໂອ ພຣະອົງຜູ້ມີພະພອນຍິ່ງ ຂໍພຣະອົງໂຜດຊ່ວຍພວກເຮົາໃຫ້ພົ້ນຈາກຈອມແຫ່ງດານະວະ.” ແລ້ວສຽງໜຶ່ງຈາກຟ້າໄດ້ກ່າວ ປອບໃຈພວກເຂົາຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 41

हे देवाः क्रियतामाशु मम वाक्यं हि तत्त्वतः । शिवात्मजो यदा देवा भविष्यति महाबलः

“ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ ຈົ່ງປະຕິບັດຕາມຄຳຂອງເຮົາໃຫ້ໄວ ແລະໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມຄວາມຈິງ. ເມື່ອພຣະບຸດຂອງພຣະສິວະປາກົດ—ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ—ພຣະອົງນັ້ນຈະມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່.”

Verse 42

युद्धे पुनस्तारकं च वधिष्यति न संशयः । येनोपायेन भगवाञ्छंभुः सर्वगुहाशयः

ໃນສົງຄາມ ລາວຈະສັງຫານ ຕາຣະກະ ຢ່າງແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ໂດຍວິທີໃດກໍຕາມ ເພື່ອເຂົ້າໃກ້ ແລະ ບູຊາພຣະສຳພູ (Śambhu) ຜູ້ສະຖິດໃນຖ້ຳລັບແຫ່ງໃຈທຸກດວງ…

Verse 43

दारापरिग्रही देवास्तथा नीतिर्विधीयताम् । क्रियतां च परो यत्नो भवद्भिर्नान्यथा वचः

ໂອ ພຣະເທວະທັງຫຼາຍ, ຈົ່ງໃຫ້ ພຣະສິວະ (Śiva) ເປັນຜູ້ຮັບຄູ່ຄອງ—ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຈັດວາງນະໂຍບາຍໃຫ້ຖືກຕ້ອງ. ແລະຈົ່ງພາກພຽນຢ່າງສູງສຸດ; ຄຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ.

Verse 44

यूयं देवा विजानीध्वमित्युवाचाशरीरवाक् । परं विस्मयमापन्ना ऊचुर्देवाः परस्परम्

“ພວກເຈົ້າເທວະທັງຫຼາຍ ຈົ່ງເຂົ້າໃຈເຊັ່ນນີ້” ເສັຽງບໍ່ມີຮ່າງກາຍໄດ້ກ່າວ. ພວກເທວະຕົກໃນຄວາມພິສົດຢ່າງໃຫຍ່ ແລະ ເວົ້າກັນເອງ.

Verse 45

श्रुत्वा नभोगतां वाणीमाजग्मुस्ते हिमालयम् । बृहस्पतिं पुरस्कृत्य सर्वे देवा वचोऽब्रुवन्

ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງຈາກຟ້ານັ້ນ ພວກເຂົາກໍໄປຮອດ ພູຫິມາລະຍະ. ໃຫ້ ບຣິຫັສປະຕິ (Bṛhaspati) ຢູ່ນຳໜ້າ ເທວະທັງປວງຈຶ່ງກ່າວຄຳອ້ອນວອນຂອງຕົນ.

Verse 46

हिमालयं महाभागाः सर्वे कार्यार्थगौरवात् । हिमालय महाभाग श्रूयतां नोऽधुना वचः

ເນື່ອງຈາກຄວາມຫນັກໜ່ວງແຫ່ງພາລະກິດອັນເທວະ, ຜູ້ມີວາສະນາທັງປວງໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ ພູຫິມາລະຍະ ແລະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຫິມາລະຍະຜູ້ມີພອນ, ຂໍຈົ່ງຟັງຄຳຂອງພວກເຮົາໃນບັດນີ້.”

Verse 47

तारकस्त्रासयत्यस्मान्साहाय्यं तद्वधे कुरु । त्वं शरण्यो भवास्माकं सर्वेषां च तपस्विनाम् । तस्मात्सर्वे वयं याता महेंद्रसहिता विभो

«ຕາຣະກະເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາຫວາດຫວັນ; ຂໍພຣະອົງປະທານການຊ່ວຍເຫຼືອໃນການປະຫານເຂົາ. ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເປັນທີ່ພຶ່ງພາແກ່ພວກເຮົາ ແລະແກ່ດວງຕະປະສະວິນທັງປວງ. ດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາທັງໝົດຈຶ່ງມາ—ພ້ອມມະເຫນທຣ (ອິນທຣາ)—ໂອ ຜູ້ມີລິດອັນຍິ່ງ»।

Verse 48

लोमश उवाच । एवमभ्यर्थितो देवैर्हिमवान्गिरिसत्तमः । उवाच देवान्प्रहसन्वाक्यं वाक्यविदां वरः

ໂລມະຊະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອຖືກເທວະທັງຫຼາຍອ້ອນວອນດັ່ງນັ້ນ, ຫິມະວານ—ພູຜາອັນປະເສີດສຸດ—ໄດ້ຍິ້ມແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄໍາແກ່ເທວະທັງປວງ, ຜູ້ເປັນເລີດໃນສິນລະປະແຫ່ງວາຈາ।

Verse 49

महेन्द्र मुद्दिश्य तदा ह्युपहाससमन्वितः । अक्षमाश्च वयं सर्वे महेन्द्रेण कृताः सुराः

ແລ້ວທ່ານເບິ່ງໄປຫາມະເຫນທຣ ດ້ວຍນ້ຳສຽງຢອກຢ້ານອ່ອນໆ ແລະກ່າວວ່າ: «ພວກເຮົາເທວະທັງໝົດ ຖືກມະເຫນທຣເຮັດໃຫ້ອ່ອນແອ ແລະບໍ່ສາມາດກະທໍາໄດ້»។

Verse 50

किं कुर्मः सुरकार्यं च तारकस्य वधं प्रति । पक्षयुक्ता वयं सर्वे यदि स्याम सुरोत्तमाः

«ພວກເຮົາຈະເຮັດຫຍັງໄດ້ຕໍ່ພາລະກິດຂອງເທວະ—ຄືການປະຫານຕາຣະກະ—ຖ້າພວກເຮົາທັງໝົດຂາດການໜຸນຊ່ວຍ ແລະພັນທະມິດ, ແມ່ນແຕ່ຖືກຍົກຍ້ອງວ່າເປັນເທວະຜູ້ປະເສີດ?»

Verse 51

तदा वयं घातयामस्तारकं सह बांधवैः । अचलोहं विपक्षश्च किं कार्यं करवाणि व

«ຖ້າພວກເຮົາມີການໜຸນຊ່ວຍຢ່າງພໍພຽງ, ພວກເຮົາຈະປະຫານຕາຣະກະພ້ອມດ້ວຍຍາດພີ່ນ້ອງຂອງເຂົາ. ແຕ່ຂ້ອຍເປັນພູ—ຢືນຢັນບໍ່ເຄື່ອນ—ແລະໃນເລື່ອງນີ້ຄ້າຍຢູ່ຝ່າຍຕໍ່ຕ້ານ; ຂ້ອຍຈະກະທໍາຫຍັງໄດ້ແທ້?»

Verse 52

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सर्वे देवास्तमब्रुवन् । सर्वे यूयं वयं चैव असमर्था वधं प्रति । तारकस्य महाभाग एतत्कार्यं विचंत्यताम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ພຣະເທວະທັງປວງກ່າວຕອບວ່າ: «ທັງເຈົ້າ ແລະ ພວກເຮົາ ລ້ວນບໍ່ສາມາດສັງຫານຕາຣະກະໄດ້. ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍາທິການ, ຂໍໃຫ້ພິຈາລະນາວຽກນີ້ຢ່າງລຶກຊຶ້ງ»។

Verse 53

येन साध्यो भवेच्छत्रुस्तारको हि महाबलः । तदोवाच महातेजा हिमवान्स सुरान्प्रति

«ດ້ວຍວິທີໃດ ຈຶ່ງຈະປະຫານສັດຕູຕາຣະກະ ຜູ້ມີກໍາລັງຫຼາຍໄດ້?» ແລ້ວຮິມະວານ ຜູ້ມີຣັດສະມີສະຫວ່າງ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະເທວະທັງປວງ।

Verse 54

केनोपायेन भो देवास्तारकं हंतुमिच्छथ । कथयंतुत्वरेणैव कार्यं वेत्तुं ममैव हि

«ໂອ ພຣະເທວະທັງປວງ, ດ້ວຍອຸບາຍໃດ ພວກເຈົ້າປາດຖະນາຈະສັງຫານຕາຣະກະ? ຈົ່ງບອກຂ້ອຍໂດຍໄວ, ເພາະຂ້ອຍຕ້ອງຮູ້ເລື່ອງນີ້ໃນທັນທີ»।

Verse 55

तदा सुरैः कथितं सर्वमेतद्वाण्या चोक्तं यत्पुरा कार्यहेतोः । श्रुतं तदा गिरिणा वाक्यमेत हिमवान्पर्वतो हि

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະເທວະທັງປວງໄດ້ເລົ່າທຸກຢ່າງໃຫ້ຟັງ ແລະຍັງທວນຄໍາທີ່ວານີ (ສະຣັສວະຕີ) ເຄີຍກ່າວໄວ້ແຕ່ກ່ອນ ເພື່ອພາລະກິດຂອງພຣະເທວະ. ແລ້ວຮິມະວານ ພູເຂົາໃຫຍ່ ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍານັ້ນ।

Verse 56

शिवस्य पुत्रेण च धीमता यदा वध्यो दैत्यस्तारको वै महात्मा । तदा सर्वं सुरगकार्यं शुभंस्याद्वाण्या चोक्तं सत्यमेतद्भवेच्च

«ເມື່ອຕາຣະກະ ອະສຸຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຖືກສັງຫານໂດຍພຣະບຸດອັນມີປັນຍາຂອງພຣະສິວະ, ແລ້ວກິດການທັງປວງຂອງພຣະເທວະຈະເປັນມົງຄຸນ. ນີ້ແມ່ນຄໍາປະກາດຂອງວານີ ແລະຈະເກີດຂຶ້ນແທ້ແນ່»។

Verse 57

तस्मात्तदेनत्क्रियतां भवद्भिर्यथा महेशः कुरुते परिग्रहम् । कन्या यथा तस्य शिवस्य योग्या निरीक्ष्यतामाशु सुरैरिदानीम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພວກເຈົ້າກະທຳການນີ້: ຈັດໃຫ້ພຣະມະເຫສະ (ມະຫາເທວ) ຮັບເອົາເຈົ້າສາວ. ຂໍໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍຮີບຄົ້ນຫາໃນບັດນີ້ ກະນຍາຜູ້ຄວນຄູ່ກັບພຣະສິວະໂດຍໄວ.

Verse 58

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा प्रहस्योचुः सुरास्तदा । जनितव्या त्वया कन्या शिवार्थं कार्यसिद्धये

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍກໍຍິ້ມຫົວເລາະ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງໃຫ້ມີທິດາເກີດຈາກເຈົ້າ ເພື່ອພຣະສິວະ ແລະເພື່ອໃຫ້ການງານສຳເລັດ”

Verse 59

सुराणां च गिरे वाक्यं कुरु शीघ्रं महामते । आधारस्त्वं तु देवानां भविष्यसि न संशयः

ໂອ ພູເຂົາຜູ້ມີໃຈກວ້າງໃຫຍ່, ຈົ່ງປະຕິບັດຕາມຖ້ອຍຄຳຂອງເທວະໂດຍໄວ. ເຈົ້າຈະເປັນທີ່ພຶ່ງພາຂອງພວກເທວະ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 60

इत्युक्तो गिरिराजोऽथ देवैः स्वगृहमामाविशत् । पत्नीं मेनां च पप्रच्छ सुकार्यं समागतम्

ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພະຣາຊາແຫ່ງພູເຂົາກໍເຂົ້າໄປສູ່ວັງຂອງຕົນ. ພຣະອົງໄດ້ຖາມນາງເມນາ ຜູ້ເປັນມະເຫສີ ເຖິງກິດອັນມົງຄຸນທີ່ໄດ້ມາຮອດ.

Verse 61

जनितव्या सुकन्यैका सुरकार्यार्थसिद्धये । देवानां च ऋषीणां च तथैव च तपस्विनाम्

ຈົ່ງໃຫ້ມີທິດາຜູ້ດີງາມໜຶ່ງເກີດຂຶ້ນ ເພື່ອໃຫ້ຈຸດປະສົງຂອງເທວະສຳເລັດ; ແລະກໍເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ເທວະ, ບັນດາລຶສີ, ແລະຜູ້ບຳເພັນຕະປະສະຍາທັງຫຼາຍ.

Verse 62

प्रियं न भवति स्त्रीणां कन्याजननसेव च । तथापि जनितव्या च कन्यैका च वरानने

ສໍາລັບແມ່ຍິງ ການເກີດແລະລ້ຽງດູລູກສາວ ມັກບໍ່ເປັນທີ່ພໍໃຈ. ແຕ່ກໍຕາມ ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ ລູກສາວຫນຶ່ງຄົນຈໍາເປັນຕ້ອງເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ.

Verse 63

प्रहस्य मेना प्रोवाच स्वपतिं च हिमालयम् । यदुक्तं भवता वाक्यं श्रूयतां मे त्वयाऽधुना

ເມນາຍິ້ມແລ້ວ ເວົ້າກັບສາມີຂອງນາງ ຄື ຮິມາລະຍະວ່າ: «ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງຂ້າ ກ່ຽວກັບຖ້ອຍຄໍາທີ່ທ່ານໄດ້ເວົ້າ».

Verse 64

कन्या सदा दुःखकरी नृणां पते स्त्रीणां तथा शोककरी महामते । तस्माद्विमृश्य सुचिरं स्वयमेव बुद्ध्या यथा हितं शैलपते तदुच्यताम्

“ລູກສາວ” ໂອ ທ່ານເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ ເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຄວາມລໍາບາກເສມອ; ແລະສໍາລັບແມ່ຍິງກໍເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຄວາມໂສກ ໂອ ຜູ້ໃຈໃຫຍ່. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຈອມເຂົາ ຈົ່ງຄິດໄຕ່ຕອງດົນໆດ້ວຍປັນຍາຂອງທ່ານເອງ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດແທ້.

Verse 65

हिमवांस्तदुपश्रुत्या प्रियाया वचनं तदा । उवाच वाक्यं मेधावी परोपकरणान्वितम्

ຮິມະວານໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງຜູ້ຮັກຂອງຕົນແລ້ວ ໃນເວລານັ້ນຈຶ່ງກ່າວຂຶ້ນ—ເປັນຜູ້ມີປັນຍາ ແລະມີໃຈປາຖະໜາຈະເຮັດປະໂຫຍດແກ່ຜູ້ອື່ນ.

Verse 66

येनयेन प्रकारेण परेषामुपजीवनम् । भविष्यति च तत्कार्यं धीमता पुरुषेण हि

ບໍ່ວ່າຈະເປັນວິທີໃດກໍຕາມ ທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ການດໍາລົງຊີວິດ ແລະການພຶງພາຂອງຜູ້ອື່ນໝັ້ນຄົງ ວຽກນັ້ນແຫຼະ ຄວນໃຫ້ຜູ້ມີປັນຍາລົງມືເຮັດແທ້ໆ.

Verse 67

स्त्रियापि चैव तत्कार्यं परोपकरणान्वितम् । एवं प्रवर्तिता तेन गिरिणा महिषी तदा । दधार जठरे कन्यां मेना भाग्यवती तदा

ໜ້າທີ່ແຫ່ງການຊ່ວຍເຫຼືອຜູ້ອື່ນ ຄວນເຮັດແມ່ນແຕ່ແມ່ຍິງກໍຕາມ. ໂດຍພູເຂົາຮິມະວານຊີ້ນຳໃຫ້ເດີນທາງນັ້ນ ພຣະມະເຫສີ ເມນາ ຜູ້ມີວາສະນາ ໄດ້ອຸ້ມທ້ອງທິດາໄວ້ໃນຄັນທ້ອງ.

Verse 68

महाविद्या महामाया महामेधास्वरूपिणी । रुद्रकाली च अंबा च सती दाक्षायणी परा

ນາງແມ່ນ ມະຫາວິທະຍາ, ມະຫາມາຍາ, ເປັນຮູບແທນແຫ່ງປັນຍາອັນສູງສຸດ. ນາງແມ່ນ ຣຸດຣະກາລີ ແລະເປັນ ອຳບາ—ສະຕີ, ດາກສາຍະນີ ຜູ້ສູງສຸດ.

Verse 69

तां विभूतिं विशालाक्षी जठरे परमां सती । बभार सा महाभागा मेना चारुविलोचना

ເມນາ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງໃຫຍ່ ຕາກວ້າງ ແລະຕາງາມ ໄດ້ອຸ້ມໄວ້ໃນຄັນທ້ອງ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນສູງສຸດນັ້ນ—ສະຕີອັນສູງສຸດ.

Verse 70

स्तुतिं चक्रुस्तदा देवा ऋषयो यक्षकिन्नराः । मेनाया भूरिभाग्यायास्तथा हिमवतो गिरेः

ໃນເວລານັ້ນ ເທວະດາ, ຣິສີ, ແລະຍັກສະກັບກິນນະຣາ ໄດ້ກ່າວສັນລະເສີນ ເພື່ອສະຫລອງວາສະນາອັນອຸດົມຂອງເມນາ ແລະຂອງພູເຂົາຮິມະວານ.

Verse 71

एतस्मिन्नंतरे जाता गिरिजा नाम नामतः । प्रादुर्भूता यदा देवी सर्वेषां च सुखप्रदा

ໃນລະຫວ່າງນັ້ນ ນາງໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ແລະຖືກເອີ້ນຕາມນາມວ່າ “ກິຣິຈາ”. ເມື່ອເທວີປາກົດພຣະອົງແລ້ວ ນາງເປັນຜູ້ປະທານຄວາມສຸກແກ່ທຸກຜູ້ທຸກນາມ.

Verse 72

देवदुंदुभयो नेदुर्ननृतुश्चाप्सरोगणाः । जगुर्गंधर्वपतयो ननृतुश्चाप्सरोगणाः

ກອງກະທົບຂອງເທວະດາດັງກ້ອງ; ຝູງອັບສະຣາຟ້ອນລຳ. ຫົວໜ້າຄັນທະວະຮ້ອງຂັບ, ແລ້ວອັບສະຣາກໍຟ້ອນອີກຄັ້ງ.

Verse 73

पुष्पवर्षेण महता ववृषुर्विबुधास्तथा । तदा प्रसन्नमभवत्सर्वं त्रैलोक्यमेव च

ເທວະດາທັງຫຼາຍກໍພາກັນໂຮຍພົງດອກໄມ້ອັນໃຫຍ່. ໃນຂະນະນັ້ນ ສາມໂລກທັງປວງກໍສະງົບສຸກ ແລະ ປິຕິຍິນດີ.

Verse 74

यदावतीर्णा गिरिजा महासती तदैव दैत्या भयमाविशंस्ते । प्राप्ता मुदं देवगणा महर्षयः सचारणाः सिद्धगणास्तथैव

ເມື່ອກິຣິຊາ ມະຫາສະຕີ ເສດັດລົງມາ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພວກໄດຕະຍະຖືກຄວາມຢ້ານກົວຄອບງຳ. ແຕ່ຝູງເທວະດາ ແລະ ມະຫາລຶສີ—ພ້ອມດ້ວຍຈາຣະນາ ແລະ ຝູງສິດທະ—ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ.