Adhyaya 19

Verse 1

लोमश उवाच । एवं संबोधितो दैत्यो गुरुणा भार्गवेण हि । उवाच प्रहसन्वाक्यं मेघगंभीरया गिरा

ໂລມະຊະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກອາຈານພາຣຄະວະເອີ້ນກ່າວເຊັ່ນນັ້ນ ດາຍຕະນັ້ນກ່າວ—ພ້ອມຮອຍຍິ້ມ—ດ້ວຍສຽງເລິກດັ່ງເມກຟ້າຮ້ອງ।

Verse 2

त्वयोक्तोहं हितार्थाय यैर्वाक्यैश्चालितोऽस्म्यहम् । तव वाक्यं मम प्रीत्यै हितमप्यहितं भवेत्

ເຈົ້າໄດ້ກ່າວກັບຂ້ອຍເພື່ອປະໂຫຍດຂອງຂ້ອຍ ແລະ ຄໍາຂອງເຈົ້າໄດ້ກະຕຸ້ນໃຫ້ຂ້ອຍລົງມື. ແຕ່ເພື່ອໃຫ້ຂ້ອຍພໍໃຈ ຄໍາແນະນໍາຂອງເຈົ້າ—ແມ່ນແມ່ນດີ—ກໍອາດກາຍເປັນໂທດໄດ້।

Verse 3

दास्यामि भिक्षितं चास्मै विष्मवे बटुरूपिणे । पात्रीभूतो ह्ययं विष्णुः सर्वकर्मफलेश्वरः

ຂ້ອຍຈະຖວາຍທານແກ່ພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ມາໃນຮູບເດັກພຣະພຣະຫມະຈາຣິນ. ເພາະພຣະວິດສະນຸນີ້ແມ່ນຜູ້ຄວນຮັບທານ ແລະເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງກຳທັງປວງ।

Verse 4

येषां हृदि स्थितो विष्णुस्ते वै पात्रतमा ध्रुवम् । यस्य नाम्ना सर्वमिदं पवित्रमिव चोच्यते

ຜູ້ໃດທີ່ພຣະວິສນຸ (Viṣṇu) ສະຖິດຢູ່ໃນໃຈ ຜູ້ນັ້ນແທ້ໆແມ່ນຜູ້ຄວນຮັບທີ່ສຸດ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ໂດຍພຣະນາມຂອງພຣະອົງ ທຸກສິ່ງນີ້ຖືກເອີ້ນວ່າບໍລິສຸດ ດັ່ງຖືກຊໍາລະແລ້ວ.

Verse 5

येन वेदाश्च यज्ञाश्च मंत्रतंत्रादयो ह्यमी । सर्वे संपूर्णतां यांति सोऽयं विश्वेश्वरो हरिः

ໂດຍພຣະອົງຜູ້ໃດ ພຣະເວດາ ແລະ ຍັດຍາ (ພິທີບູຊາ) ພ້ອມທັງພິທີກໍາຢ່າງມັນຕຣາ ແລະ ຕັນຕຣາ ທັງປວງ ຈຶ່ງບັນລຸຄວາມສົມບູນ—ພຣະອົງນັ້ນແຫຼະແມ່ນ ຮະຣິ (Hari) ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ.

Verse 6

आगतः कृपया मेद्य सर्वात्मा हरिरीश्वरः । उद्धर्तुं मां न संदेह एतज्जानीहि तत्त्वतः

ມື້ນີ້ ໂດຍພຣະເມດຕາ ຮະຣິ (Hari) ຈອມເຈົ້າຜູ້ເປັນອາດຕະຂອງສັບພະສິ່ງ ໄດ້ມາຫາຂ້ອຍ. ຢ່າສົງໄສເລີຍ: ພຣະອົງມາເພື່ອຍົກຂ້ອຍຂຶ້ນ—ຈົ່ງຮູ້ນີ້ຕາມຄວາມຈິງ.

Verse 7

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा चुकोप च रुषान्वितः । भार्गवः शप्तुमारेभे दैत्येंद्रं धर्म्मवत्सलम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ພາຣຄະວະ (Bhārgava) ກໍໂກດເກຣີຍວ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂມໂຫ ແລະເລີ່ມສາບແຊ່ງຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະ ແມ່ນແມ່ນວ່າລາວເປັນຜູ້ຮັກທຳມະ.

Verse 8

मम वाक्यमतिक्रम्य दातुमिच्छस्यरिंदम । विगुणो भव रे मंद तस्मात्त्वं निःश्रिको भव

«ໂອ ຜູ້ປະຫານສັດຕູ! ເພາະເຈົ້າປາດຖະໜາຈະໃຫ້ທານ ໂດຍຝ່າຝືນຄໍາຂ້ອຍ ເຈົ້າຈະກາຍເປັນຜູ້ຂາດບຸນຄຸນ. ໂອ ຜູ້ທຶບທື່ນ, ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງເປັນ ‘niḥśrīka’—ຜູ້ຖືກພາກພົ້ນຈາກຄວາມຮັ່ງມີ ແລະ ໂຊກລາບ»।

Verse 9

एवं शशाप च तदा परमार्थविज्ञं शिष्यं महात्मानमगाधबोधम् । स वै जगामाथ महाकविस्त्वरात्स्वमाश्रमं धर्म्मविदां वरिष्ठः

ໃນເວລານັ້ນ ມະຫາລິສີໄດ້ສາບແຊ່ງສິດຂອງຕົນ—ຜູ້ຮູ້ຄວາມຈິງສູງສຸດ ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະປັນຍາລຶກລ້ຳຫາຂອບບໍ່ໄດ້. ແລ້ວພາຣຄະວະ ມະຫາກະວີ ແລະຜູ້ຮູ້ທຳອັນປະເສີດ ກໍໄດ້ຮີບໄປສູ່ອາສຣົມຂອງຕົນ.

Verse 10

गते तु भार्गवे तस्मिन्बलिर्विरोचनात्मजः । वामनं चार्चयित्वा स महीं दातुं प्रचक्रमे

ເມື່ອພາຣຄະວະໄດ້ໄປແລ້ວ ບະລິ ບຸດຂອງວິໂຣຈະນະ ໄດ້ນະມັດສະການບູຊາວາມະນະ ແລ້ວເລີ່ມການຖວາຍທານແຜ່ນດິນ.

Verse 11

विंध्यावलिः समागत्य बलेरर्द्धांगशोभिता । अवनिज्य बटोः पादौ प्रददौ विष्णवे महीम्

ວິນທະຍາວະລີ ຜູ້ເປັນຄູ່ຄອງອັນສົງ່າງາມຂອງບະລິ ໄດ້ກ້າວອອກມາ; ນາງລ້າງພະບາດຂອງບະໂຕໜຸ່ມ (ວາມະນະ) ແລ້ວຖວາຍແຜ່ນດິນແດ່ພຣະວິດສະນຸ.

Verse 12

संकल्पपूर्वेण तदा विधिना विधिकोविदः । संकल्पेनैव महता ववृधे भगवानजः

ແລ້ວໃນຂະນະນັ້ນ ຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນພິທີກຳ ໄດ້ປະກອບພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໂດຍມີສັງກັນ (ຄຳປະຕິຍານ) ນຳໜ້າ. ແລະໂດຍອານຸພາບແຫ່ງສັງກັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ພຣະອະຊະ—ອົງພຣະຜູ້ບໍ່ເກີດ—ໄດ້ເລີ່ມຂະຫຍາຍພຣະອົງ.

Verse 13

यदैकेन मही व्याप्ता विष्णुना प्रभविष्णुना । सर्वे स्वर्गा द्वितीयेन व्याप्तास्तेन महात्मना

ເມື່ອພຣະວິດສະນຸຜູ້ມີອານຸພາບ ກ້າວພຽງຄັ້ງດຽວກໍຄອບຄຸມແຜ່ນດິນໄດ້, ແລ້ວດ້ວຍກ້າວທີສອງ ອົງມະຫາຈິດນັ້ນກໍຄອບຄຸມສະຫວັນທັງປວງ.

Verse 14

सत्यलोकगतो विष्णोश्चरणः परमेष्ठिना । कमण्डलुगतेनैव अंभसा चावनेनिजे

ພຣະບາດຂອງພຣະວິສນຸໄດ້ເຖິງສັດຍະໂລກ; ແລ້ວພຣະປະຣະເມດຖິນ (ພຣະພຣົມ) ໄດ້ຊໍາລະພຣະບາດນັ້ນດ້ວຍນ້ໍາໃນກະມັນດະລຸຂອງພຣະອົງ។

Verse 15

तत्पादसंपर्कजलाच्च जाता भागीरथी सर्वसुमंगला च । यया त्रिलोकी च कृता पवित्रा यया च सर्वे सगराः समुद्धृताः । यया कपर्दः परिपूरितो वै शंभोस्तदानीं च भगीरथेन

ຈາກນ້ໍາທີ່ໄດ້ສຳຜັດພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ໄດ້ເກີດເປັນພາຄີຣະທີ—ຄື ຄົງຄາ ຜູ້ເປັນມງຄົລທັງປວງ. ໂດຍນາງ ໂລກທັງສາມຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ; ໂດຍນາງ ບຸດທັງຫມົດຂອງສະຄະຣະໄດ້ຮັບການປົດປ່ອຍ. ແລະໂດຍນາງ ໃນການນັ້ນ ມວຍຜົມຊົມພູ (ຊິວະ) ຖືກເຕັມເຕັມ ເມື່ອພາຄີຣະທະນໍານາງລົງມາ।

Verse 16

तीर्थानां तीर्थमाद्यं च गंगाख्यमवतारितम् । तद्विष्णोश्चरणेनैव समेतं ब्रह्मणा कृतम्

ຕີຣຖະອັນເປັນປະຖົມ ແລະເປັນຕີຣຖະເຫນືອຕີຣຖະທັງປວງ ຊື່ວ່າ “ຄົງຄາ” ໄດ້ຖືກອວະຕາຣລົງມາ; ແລະມັນໄດ້ຖືກສ້າງຕັ້ງໂດຍພຣະພຣົມ ດ້ວຍພຣະບາດຂອງພຣະວິສນຸເອງ।

Verse 17

त्रिविक्रमात्परो ह्यात्मा नाम्ना त्रिविक्रमोऽभवत् । त्रिविक्रमक्रमाक्रांतं त्रैलोक्यं च तदाऽभवत्

ເນື່ອງຈາກການກ້າວສາມກ້າວ ອາຕະມັນອັນສູງສຸດຈຶ່ງໄດ້ຮັບນາມວ່າ “ຕຣິວິກຣະມະ”. ແລະໃນຄາວນັ້ນ ໂລກທັງສາມຖືກກ້າວຄອບຄຸມໂດຍຍ່າງກ້າວຂອງຕຣິວິກຣະມະ।

Verse 18

पदद्वयेन वा पूर्णं जगदेतच्चराचरम् । विहाय तत्स्वरूपं च देवदेवो जनार्द्दनः । पुनश्च बटुरूपोऽसावुपविश्य निजासने

ດ້ວຍພຽງສອງກ້າວ ຈັກກະວານນີ້ທັງໝົດ—ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະຢຸດນິ່ງ—ຖືກເຕັມເຕັມ. ແລ້ວຈະນາຣັດດະນະ ພຣະເທວະເທວະ ໄດ້ວາງຮູບອັນຄອບຄຸມທົ່ວນັ້ນໄວ້; ແລະອີກຄັ້ງ ພຣະອົງຮັບຮູບເປັນບະຕຸ—ພຣະພຣາຫມະຈາຣິນຫນຸ່ມ—ແລ້ວນັ່ງລົງເທິງອາສນະຂອງພຣະອົງເອງ।

Verse 19

तदा देवाः सगंधर्वा मुनयः सिद्धचारणाः । आगताश्च बलेर्यज्ञं द्रष्टुं यज्ञपतिं प्रभुम्

ໃນເວລານັ້ນ ບັນດາເທວະທັງຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍຄັນທະວະ ແລະ ມຸນີ, ສິດທະ, ຈາຣະນະ ໄດ້ມາເຖິງ ເພື່ອເບິ່ງພິທີຍັດຍະຂອງບາລິ ແລະ ເພື່ອນະມັດສະການພຣະອົງ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຍັດຍະ.

Verse 20

तत्र ब्रह्मा समागत्य स्तुतिं चक्रे परात्मनः । बलेस्तत्रैव चान्येन च दैत्येंद्राश्चागतास्त्वरम्

ທີ່ນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ມາຮອດ ແລະ ໄດ້ຖວາຍບົດສັນລະເສີນແດ່ພຣະອາດຕະມະສູງສຸດ. ແລະທີ່ນັ້ນເອງ ບັນດາເຈົ້າແຫ່ງດານະວະອື່ນໆ ກໍມາຮອດຂ້າງບາລິຢ່າງວ່ອງໄວ.

Verse 21

एभिः सर्वैः परिवृतो वामनो बलिसद्मनि । उपविश्यासने सोऽथ उवाच गरुडं प्रति

ເມື່ອຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍທຸກຜູ້ ວາມະນະໄດ້ນັ່ງລົງເທິງອາສນະໃນຫໍຂອງບາລິ. ແລ້ວພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວແກ່ຄຣຸດາ.

Verse 22

दैत्योऽसौ बालिशो भूत्वा दत्तानेन मही मम । त्रिपदक्रमणेनैव गृहीतं च पदद्वयम्

«ດາຍຕະນັ້ນໂງ່ເຂົາ ໄດ້ຖວາຍແຜ່ນດິນໃຫ້ແກ່ເຮົາ. ໂດຍການກ້າວສາມກ້າວນັ້ນເອງ ສອງກ້າວໄດ້ຖືກຍຶດແລະຄອບຄອງແລ້ວ»

Verse 23

पदमेकं प्रतिश्रुत्य न ददाति हि दुर्मतिः । तस्मात्त्वया गृहीतव्यं तृतीयं पदमेव च

«ເຂົາໄດ້ສັນຍາວ່າຈະໃຫ້ອີກກ້າວໜຶ່ງ ແຕ່ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວນັ້ນກໍບໍ່ໃຫ້. ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງຍຶດເອົາກ້າວທີສາມນັ້ນດ້ວຍ»

Verse 24

इत्युक्तो गरुडस्तेन वामनेन महात्मना । वैरोचनिं विनिर्भर्त्स्य वाक्यं चेदमुवाच ह

ເມື່ອຖືກພຣະວາມນະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະຄຣຸດະຈຶ່ງຕຳນິ ບາລີ ບຸດຂອງໄວໂຣຈນະ ແລະເວົ້າຄຳນີ້ວ່າ։

Verse 25

रे बले किं त्वया मूढ कृतमस्ति जुगुप्सितम् । अविद्यमाने ह्यर्थे हि किं ददासि परमात्मने । औदार्येण हि किं कार्यमल्पकेन त्वयाधुना

«ເຮີ ບາລີ! ເຈົ້າຜູ້ໂງ່—ເຈົ້າໄດ້ເຮັດສິ່ງໃດອັນນ່າລະອາຍແລະນ່າຊັງ? ເມື່ອບໍ່ມີຫຍັງເຫຼືອ ເຈົ້າຈະຖວາຍຫຍັງແດ່ແກ່ພຣະອາດຕະສູງສຸດ? ແລະບັດນີ້ ເມື່ອເຈົ້າເຫຼືອນ້ອຍນິດ ຄວາມໃຈກວ້າງຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ?»

Verse 26

इत्युक्तो बलिराविष्टः स्यमानः खगेश्वरम् । वक्ष्यमाणमिदं वाक्यं गरुत्मन्तं तदाऽब्रवीत्

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ບາລີຖືກຄວາມຮູ້ສຶກຄອບງຳ ແລະກະວົນກະວາຍຂຶ້ນ ຈຶ່ງຕອບກັບພຣະຄຣຸດະ ຈອມແຫ່ງນົກ ໃນຂະນະທີ່ທ່ານກ່າວຄຳນັ້ນ។

Verse 27

समर्थोस्मि महापक्ष गृपणो न भवाम्यहम् । येनेदं कारितं सर्वं तस्मै किं प्रददाम्यहम्

ບາລີກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີປີກໃຫຍ່, ຂ້າພະເຈົ້າຍັງສາມາດ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ເປັນຄົນຕະໜີ. ແດ່ພຣະອົງຜູ້ເຮັດໃຫ້ທຸກສິ່ງນີ້ເກີດຂຶ້ນ—ມີຫຍັງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ຖວາຍ?»

Verse 28

असमर्थो ह्यहं तात कृतोऽनेन महात्मना । तदोवाच बलिं सोऽपि तार्क्ष्यपुत्रो महामनाः

«ທ່ານຜູ້ເຄົາລົບ, ໂດຍພຣະອົງຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກເຮັດໃຫ້ໝົດກຳລັງ»។ ແລ້ວບຸດຂອງຕາຣກສະຍະ (ພຣະຄຣຸດະ) ຜູ້ໃຈສູງ ກ່າວກັບບາລີ।

Verse 29

जानन्नपि च दैत्येंद्र गुरुणापि निवारितः । विष्णवेऽपि महीं प्रादास्त्वया किं विस्मृतं महत्

ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພວກໄດຕະ! ແມ່ນວ່າເຈົ້າຮູ້ຜົນກຳ ແລະອາຈານກໍຫ້າມແລ້ວ ແຕ່ເຈົ້າຍັງມອບແຜ່ນດິນໃຫ້ພຣະວິສນຸ—ເຈົ້າລືມສັດຈະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນບໍ?

Verse 30

दातव्यं तत्पदं विष्णोस्तृतीयं यत्प्रतिश्रुतम् । न ददासि कथं वीर निरयेच पतिष्यसि

ກ້າວທີສາມຂອງພຣະວິສນຸ ທີ່ເຈົ້າໄດ້ສັນຍາໄວ້ ຈຳເປັນຕ້ອງມອບໃຫ້. ຖ້າບໍ່ມອບ ຈະເອີ້ນເຈົ້າວ່າວີລະຊົນໄດ້ແນວໃດ; ເຈົ້າຈະຕົກນະລົກດ້ວຍ.

Verse 31

न ददासि तृतीयं च पदं मे स्वामिनः कथम् । बलाद्गृह्णामि रे मूढ इत्युक्त्वा तं महासुरम् । बबंध वारुणैः पाशैर्विरोचन सुतं तदा

“ເຈົ້າຈະບໍ່ມອບກ້າວທີສາມໃຫ້ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້າໄດ້ແນວໃດ? ຖ້າບໍ່ມອບ ໂອ ຄົນໂງ່, ຂ້າຈະຍຶດເອົາດ້ວຍກຳລັງ!” ເວົ້າແລ້ວ ຈຶ່ງມັດມະຫາອະສຸຣ—ບາລີ ບຸດຂອງວິໂຣຈະນະ—ດ້ວຍບ່ວງບາດຂອງວາຣຸນະໃນຂະນະນັ້ນ.

Verse 32

नितरां निष्ठुरो भूत्वा गरुडो जयतां वरः । बद्धं स्वपतिमालोक्य विंध्यावलिः समभ्ययात्

ກະຣຸດ—ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາຜູ້ມີໄຊ—ໄດ້ເຂັ້ມງວດຢ່າງຍິ່ງ. ເມື່ອເຫັນສາມີຂອງນາງຖືກມັດ ວິນທະຍາວະລີ ກໍເຂົ້າມາຂ້າງໜ້າ.

Verse 33

बाणमेकं समारोप्य वामनस्याग्रतः स्थिता । वामनेन तदा पृष्टा केयं चात्राग्रतः स्थिता

ນາງງ້າງລູກສອນດຽວ ແລ້ວຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະວາມະນະ. ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະວາມະນະຖາມວ່າ “ແມ່ນໃຜກັນທີ່ຢືນຢູ່ຂ້າງໜ້ານີ້?”

Verse 34

तदोवाच महातेजाः प्रह्लादो ह्यसुराधिपः । बलेः पत्नीति त्वां प्राप्ता इयं विंध्यावली सती

ແລ້ວພຣະຫລາດ ຜູ້ມີຣັດສະມີສະຫວ່າງ ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງອະສຸຣາ ໄດ້ກ່າວວ່າ: «ນາງວິນທະຍາວະລີ ຜູ້ມີຄຸນທຳນີ້ ໄດ້ມາຮອດເຈົ້າ ເປັນພຣະຍາຂອງພຣະບາລີ»។

Verse 35

प्रह्लादस्य वचः श्रुत्वा वामनो वाक्यमब्रवीत् । ब्रूहि विंध्यावले वाक्यं किं कार्यं ते करोम्यहम् । एवमुक्ता भगवता विंध्यावलिरभाषत

ເມື່ອວາມະນະໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະຫລາດ ກໍໄດ້ກ່າວວ່າ: «ນາງວິນທະຍາວະລີ ເຈົ້າຈົ່ງກ່າວມາ—ເຈົ້າປາດຖະນາໃຫ້ເຮົາເຮັດສິ່ງໃດໃຫ້?» ເມື່ອຖືກພຣະອົງຕັດດັ່ງນັ້ນ ນາງວິນທະຍາວະລີຈຶ່ງຕອບກ່າວ។

Verse 36

विन्ध्यावलिरुवाच । कस्माद्बद्धो मम पतिर्गरुडेन महात्मना । तत्कथ्यतां महाभाग त्वरन्नेव जनार्द्दन । तदोवाच महातेजा बटुवेषधरो हिः

ນາງວິນທະຍາວະລີກ່າວວ່າ: «ເປັນຫຍັງສາມີຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຖືກກະຣຸດຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ຜູກມັດ? ຂໍຈົ່ງບອກໃຫ້ໄວ ໂອ ຈະນາຣະດະນະ ຜູ້ມີພຣະຄຸນ»។ ແລ້ວພຣະອົງຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ຜູ້ສວມຮູບເປັນເດັກພຣະພຣະຫມະຈາຣິນ ຈຶ່ງຕອບກ່າວ។

Verse 37

श्रीभगवानुवाच । अनेनैव प्रदत्ता मे मही त्रिपदलक्षणा । पदद्वयेन च मयाक्रांतं त्रैलोक्यमद्य वै

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຕັດວ່າ: «ໂດຍເຂົານີ້ເອງ ແຜ່ນດິນທີ່ກຳນົດໄວ້ດ້ວຍສາມກ້າວ ໄດ້ຖືກຖວາຍໃຫ້ເຮົາ. ແລະດ້ວຍສອງກ້າວ ເຮົາໄດ້ຄອບຄຸມສາມໂລກໃນວັນນີ້ແທ້»។

Verse 38

अनेन मम दातव्यं तृतीयं पदमेव च । तस्माद्बद्धो मया साध्वि गरुडेनैव ते पतिः

«ດ້ວຍຄຳສັນຍານີ້ ກ້າວທີສາມກໍຈຳເປັນຕ້ອງຖວາຍໃຫ້ເຮົາ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ມີຄຸນທຳ, ສາມີຂອງເຈົ້າຈຶ່ງຖືກເຮົາຜູກມັດ—ແທ້ຈິງໂດຍກະຣຸດ»។

Verse 39

श्रुत्वा भगवतो वाक्यमुवाच परमं वचः । प्रतिश्रुतमनेनैव न दत्तं हि तव प्रभो

ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງພຣະເຈົ້າ ນາງໄດ້ກ່າວຄໍາຕອບອັນສູງສຸດວ່າ: «ໂອ້ ພຣະອົງ, ສິ່ງທີ່ເຂົາສັນຍາໄວ້ ຍັງບໍ່ໄດ້ຖວາຍແດ່ພຣະອົງ»។

Verse 40

क्रांतं त्रिभुवनं चाद्य त्वया विक्रमरूपिणा । तदस्माकं विजघ्नीथाः स्वर्गे वाप्यथवा भुवि

«ມື້ນີ້ ພຣະອົງເປັນຮູບແຫ່ງການກ້າວອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ກ້າວຜ່ານສາມໂລກແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງກ້າວຂັ້ນທີ່ເຫຼືອລົງເທິງພວກເຮົາ ຈະໃນສະຫວັນ ຫຼືໃນແຜ່ນດິນກໍໄດ້»។

Verse 41

किंचिन्न दत्ता हि विभो देवदेव जगत्पते । प्रहस्य भगवानाह तदा विंध्यावलिं प्रभुः

«ບໍ່ມີສິ່ງໃດເລີຍທີ່ໄດ້ຖວາຍ, ໂອ້ ພຣະອົງຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວ, ພຣະເທວະເທວາ, ເຈົ້າແຫ່ງໂລກ!» ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນພຣະພາກ ຍິ້ມແລະກ່າວກັບ ວິນທະຍາວະລີ.

Verse 42

पदानि त्रीणि मे चाद्य दातव्यानि कुतोऽधुना । शीघ्रं वद विशालाक्षि यत्ते मनसि वर्त्तते । तदोवाच च सा साध्वी ह्युरुक्रममवस्थिता

ພຣະອົງກ່າວວ່າ: «ບັດນີ້ ສາມກ້າວຈະຕ້ອງຖວາຍແກ່ເຮົາ—ຈະສໍາເລັດໄດ້ແນວໃດໃນຍາມນີ້? ເຈົ້າຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ, ຈົ່ງເວົ້າໄວໆ ສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າ»។ ແລ້ວນາງຜູ້ມີຄຸນທຳ ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ອຸຣຸກຣະມະ (ວິສນຸ) ແລະກ່າວ.

Verse 43

त्वया कुतो वेयमुरुक्रमेण क्रांता त्रिलोकी भुवनैकनाथ । तथैव सर्वं जगदेकबंधो देयं किस्माभिरतुल्यरूपिणे

«ພວກເຮົາຈະຖວາຍສິ່ງໃດແດ່ແກ່ພຣະອົງ, ໂອ້ ອຸຣຸກຣະມະ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ກ້າວຜ່ານສາມໂລກ—ໂອ້ ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານພຽງອົງດຽວ? ແທ້ໆແລ້ວ, ໂອ້ ຍາດພຽງອົງດຽວຂອງໂລກ, ພວກເຮົາຈະຖວາຍຫຍັງແກ່ຜູ້ມີຮູບງາມຫາທຽບບໍ່ໄດ້?»

Verse 44

तस्माद्विहाय तद्विष्णो त्वमेवं कुरु संप्रति । प्रति श्रुतानि मे भर्त्रा पदानि त्रीणि चाधुना । ददाति मे पतिस्तेद्य नात्र कार्या विचारणा

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະວິສນຸ ຈົ່ງວາງເລື່ອງນັ້ນໄວ້ ແລະເຮັດດຽວນີ້: ສາມກ້າວທີ່ຜົວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສັນຍາ—ມື້ນີ້ຜົວຂ້າພະເຈົ້າຈະມອບໃຫ້ພຣະອົງ. ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງຄິດພິຈາລະນາອີກ.

Verse 45

निधेहि मे पदं त्वं हि शीर्ष्णि देववर प्रभो । द्वितीयं मे शिशोस्त्वं हि कुरु मूर्ध्नि जगत्पते

ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເທວະຜູ້ປະເສີດ ແລະພຣະອົງເຈົ້າ, ຈົ່ງວາງກ້າວໜຶ່ງໄວ້ເທິງສີສະຂ້າພະເຈົ້າ. ແລະກ້າວທີສອງ ຈົ່ງວາງເທິງສີສະຂອງລູກນ້ອຍຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກ.

Verse 46

तृतीयं च जगन्नाथ कुरु शीर्ष्णि पतेर्मम । एवं त्रीणि पदानीश तव दास्यामि केशव

ແລະກ້າວທີສາມ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກ, ຈົ່ງວາງເທິງສີສະຂອງຜົວຂ້າພະເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະມອບສາມກ້າວໃຫ້ພຣະອົງ, ໂອ ເກສະວະ.

Verse 47

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा परितुष्टो जनार्दनः । उवाच श्लक्ष्णया वाचा विरोचनसुतं प्रति

ເມື່ອພຣະຈະນາຣະດະນະ (ພຣະວິສນຸ) ໄດ້ຍິນຄໍາຂອງນາງ ພຣະອົງກໍຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ. ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ກ່າວດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອ່ອນໂຍນ ໄປຫາບຸດຂອງວິໂຣຈະນະ (ພະລິ).

Verse 48

भगवानुवाच । सुतलंगच्छ दैत्येन्द्र मा विलंबितुमर्हसि । सर्वैश्चासुरसंघैश्च चिरं जीव सुखी भव

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຕັດວ່າ: “ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະ, ຈົ່ງໄປສູ່ສຸຕະລະ; ຢ່າຄວນຊ້າຊື່ນ. ຈົ່ງມີອາຍຸຍືນ ແລະຢູ່ຢ່າງສຸກສະບາຍ ພ້ອມກັບຫມູ່ອະສຸຣະທັງປວງ.”

Verse 49

परितुष्टोऽस्म्यहं तात किं कार्यं करवाणि ते । सर्वेषामपि दातॄणां वरिष्ठोऽसि महामते

ໂອ ລູກເອີຍ ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດຫຍັງໃຫ້ເຈົ້າ? ໂອ ຜູ້ໃຈກວ້າງ ໃນບັນດາຜູ້ໃຫ້ທັງປວງ ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ສູງສຸດ.

Verse 50

वरं वरय भद्रं ते सर्वान्कामान्ददामि ते । त्रिविक्रमेणैवमुक्तो विरोचनसुतस्तदा

ຈົ່ງເລືອກພອນ—ຂໍໃຫ້ເຈົ້າມີມົງຄຸນ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງໃຫ້ເຈົ້າ. ເມື່ອຕຣິວິກຣະມະກ່າວດັ່ງນີ້ ບາລິ ບຸດຂອງວິໂຣຈະນະ ໃນເວລານັ້ນ…

Verse 51

विमुक्तो हि परिष्वक्तो देवदेवेन चक्रिणा । तदा बलिरुवाचेदं वाक्यं वाक्यविशारदः

ເມື່ອຖືກປ່ອຍພົ້ນ ແລະຖືກກອດກັບໂດຍພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຜູ້ຖືຈັກຣະ, ບາລິ ຜູ້ຊໍານານໃນວາຈາ ໄດ້ກ່າວຄໍານີ້.

Verse 52

त्वया कृतमिदं सर्वं जगदेतच्चराचरम् । तस्मान्न कामये किंचित्त्वत्पदाब्जं विना प्रभो

ທຸກສິ່ງນີ້ເຈົ້າໄດ້ສ້າງ—ໂລກທັງປວງນີ້ ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ປາດຖະໜາຫຍັງເລີຍ ນອກຈາກພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງ.

Verse 53

भक्तिरस्तु पदांभोजे तव देव जनार्दन । भूयोभूयश्च देवेश भक्तिर्भवतु शाश्वती

ຂໍໃຫ້ມີຄວາມພັກດີຕໍ່ພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງ ໂອ ພຣະເຈົ້າ ຈະນາຣະດະນະ. ອີກແລ້ວອີກ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ຂໍໃຫ້ຄວາມພັກດີຂອງຂ້າພະເຈົ້າເປັນນິລັນດອນ.

Verse 54

एवमभ्यर्थितस्तेन भगवान्भूतभावनः । उवाच परमप्रीतो विरोचनसुतं तदा

ເມື່ອຖືກອ້ອນວອນດັ່ງນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ອຸປະຖຳສັດທັງປວງ ມີພຣະທັຍຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ແລ້ວຈຶ່ງຕັດກັບບຸດຂອງວິໂຣຈະນະ (ບາລີ) ໃນຂະນະນັ້ນ।

Verse 55

भगवानुवाच । बले त्वं सुतलं याहि ज्ञातिसंबंधिभिर्वृतः । एवमुक्तस्तदा तेन असुरो वाक्यब्रवीत्

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: “ໂອ ບາລີ, ເຈົ້າຈົ່ງໄປສູ່ສຸຕະລະ ໂດຍມີຍາດພີ່ນ້ອງແລະສາຍສຳພັນຫ້ອມລ້ອມ.” ເມື່ອຖືກຕັດດັ່ງນັ້ນ ອະສຸຣະນັ້ນຈຶ່ງກ່າວຕອບ।

Verse 56

सुतले किं नु मे कार्यं देवदेव वदस्व मे । तिष्ठामि तव सांनिध्ये नान्यथा वक्तुमर्हसि

“ໃນສຸຕະລະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຕ້ອງເຮັດສິ່ງໃດ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ? ຂໍຈົ່ງຕັດບອກຂ້າພະເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະຢູ່ໃນພຣະສຳນັກຂອງພຣະອົງ; ບໍ່ຄວນຕັດເປັນຢ່າງອື່ນ.”

Verse 57

तदोवाच हृषीकेशो बलिं तं कृपयाऽन्विततः । अहं तव समीपस्थो भवामि सततं नृप

ແລ້ວຮຶສີເກດສະ ຕັດກັບບາລີນັ້ນ ດ້ວຍພຣະເມດຕາກະລຸນາວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະຢູ່ໃກ້ເຈົ້າເປັນນິດ.”

Verse 58

द्वारि स्थितस्तव विभो निवासामि नित्यं मा खिद्यतामसुरवर्य बले श्रृणुष्व । वाक्यं तु मे वर महो वरदस्तवाद्य वैकुंठवासिभिपलं च भजामि गेहम्

“ຂ້າພະເຈົ້າຈະຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູຂອງເຈົ້າ ໂອ ຜູ້ມີອຳນາດ, ແລະຈະພັກອາໄສຢູ່ນັ້ນເປັນນິດ. ໂອ ບາລີ ຜູ້ປະເສີດໃນອະສຸຣະ, ຢ່າໂສກເສົ້າ—ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ມື້ນີ້ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ປະທານພອນອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າພ້ອມດ້ວຍຜູ້ພຳນັກໃນໄວກຸນຖະ ຈະຄຸ້ມຄອງເຮືອນຂອງເຈົ້າ.”

Verse 59

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य विष्मोरतुलतेजसः । जगाम सुतलं दैत्यौ ह्यसुरैः परिवारितः

ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈານັ້ນຂອງພຣະວິສນຸ ຜູ້ມີເທດສະຫງ່າງາມຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ບາລິດາຍຕະ ຖືກອາສຸຣະຫ້ອມລ້ອມ ໄດ້ໄປສູ່ສຸຕະລະ।

Verse 60

तदा पुत्रशतेनैव बाणमुख्येन सत्वरम् । वसमानो महाबाहुर्दातॄणां च परा गतिः

ແລ້ວໃນຂະນະນັ້ນ ຜູ້ມີແຂນໃຫຍ່ນັ້ນ ໄດ້ພັກອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ ພ້ອມດ້ວຍບຸດຮ້ອຍຄົນ ມີບານະເປັນຫົວໜ້າ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງສູງສຸດຂອງຜູ້ໃຫ້ທານ।

Verse 61

त्रैलोक्ये याचका ये च सर्वे यांति बलिं प्रति । द्वारि स्थितस्तस्य विष्णुः प्रयच्छति यथेप्सितम्

ບັນດາຜູ້ຂໍທັງຫມົດໃນໄຕໂລກ ລ້ວນໄປຫາບາລິ; ແລະພຣະວິສນຸຜູ້ຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູຂອງລາວ ກໍປະທານຕາມທີ່ປາດຖະໜາ।

Verse 62

भुक्तिकामाश्च ये केचिन्मुक्तिकामास्तथा परे । येषां यज्ञे च ते विप्रास्तत्तेभ्यः संप्रयच्छति

ບາງຄົນປາດຖະໜາຄວາມສຸກໃນໂລກ ບາງຄົນປາດຖະໜາມຸກຕິ; ແລະພວກພຣາຫມັນຜູ້ປະກອບຍັດຍະກໍດ້ວຍ—ພຣະອົງປະທານໃຫ້ແກ່ທຸກຄົນຕາມຈຸດປະສົງຂອງເຂົາເຈົ້າ।

Verse 63

एवंविधो बलिर्जातः प्रसादाच्छंकरस्य च । पुरा हि कितवत्वेन यद्दत्तं परमात्मने

ດັ່ງນີ້ ບາລິໄດ້ເປັນຜູ້ມີຄຸນສົມບັດເຊັ່ນນັ້ນ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສັງກະຣະ. ເພາະໃນອະດີດ ແມ່ນແຕ່ໃຫ້ດ້ວຍຄວາມຫຼິ້ນໆ ຫຼືບໍ່ທັນຕັ້ງໃຈ ສິ່ງທີ່ລາວຖວາຍແດ່ພຣະອາດຕະມາສູງສຸດ ກໍໃຫ້ຜົນສົມບູນ।

Verse 64

अशुचिं भूमिमासाद्य गंधपुष्पादिकं महत् । पतितं चार्प्पितं तेन शिवाय परमात्मने

ເມື່ອໄປຮອດພື້ນດິນທີ່ບໍ່ບໍລິສຸດ ແມ່ນແຕ່ເຄື່ອງບູຊາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ເຊັ່ນ ນ້ຳຫອມ ດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ ທີ່ຕົກລົງ ກໍຖືກລາວນຳໄປຖວາຍແດ່ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນອາດຕະມາສູງສຸດ।

Verse 65

किं पुनः परया भक्त्या चार्चयंति महेश्वरम् । पुष्पं फलं तोयं ते यांति शिवसन्निधिम्

ຍິ່ງກວ່ານັ້ນອີກ ຜູ້ໃດບູຊາພຣະມະເຫສະວະຣະດ້ວຍພັກດີອັນສູງສຸດ ຖວາຍດອກໄມ້ ໝາກໄມ້ ແລະນ້ຳ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ເຖິງສຳນັກຂອງພຣະສິວະແນ່ນອນ।

Verse 66

शिवात्परतरो नास्ति पूजनीयो हि भो द्विजाः । ये हि मूकास्तथांधाश्च पंगवो ये जडास्तथा

ບໍ່ມີໃຜສູງກວ່າພຣະສິວະ; ແທ້ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ພຣະອົງຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນຄວນແກ່ການບູຊາ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃບ້, ຜູ້ຕາບອດ, ຜູ້ງ່ອຍ, ຫຼືຜູ້ທຶບທື່—

Verse 67

जातिहीनाश्च चंडालाः श्वपचा ह्यंत्यजा ह्यमी । शिवभक्तिपरा नित्यं ते यांति परमां गतिम्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ບໍ່ມີສະຖານະວັນນະ—ຈັນດາລາ, ຜູ້ປຸງເນື້ອໝາ, ແລະຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ຕ່ຳສຸດ’—ຖ້າຍຶດຫມັ້ນໃນສິວະພັກດີເປັນນິດ ພວກເຂົາຍ່ອມໄດ້ເຖິງຄວາມຫຼຸດພົ້ນອັນສູງສຸດ।

Verse 68

तस्मात्सदाशिवः पूज्यः सर्वैरेवमनीषिभिः । पूजनीयो हि संपूज्यो ह्यर्चनीयः सदाशिवः

ດັ່ງນັ້ນ ສະດາສິວະຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກຜູ້ມີປັນຍາ ແລະຜູ້ຮູ້ແຈ້ງທຸກຄົນ. ແທ້ຈິງ ສະດາສິວະຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາ—ຄວນແກ່ການນົບນ້ອມຢ່າງຄົບຖ້ວນ ແລະຄວນແກ່ການອາຣາທະນາດ້ວຍເຄື່ອງຖວາຍ।

Verse 69

महेशं परमारथज्ञाश्चिंतयंति हृदि स्थितम् । यत्र जीवो भवत्येव शिवस्तत्रैव तिष्ठति

ຜູ້ຮູ້ຄວາມຈິງສູງສຸດ ຍ້ອນຄິດພິຈາລະນາພຣະມະເຫສະ ຜູ້ສະຖິດໃນດວງໃຈ. ບ່ອນໃດທີ່ມີຊີວະ ທີ່ນັ້ນພຣະສິວະກໍສະຖິດຢູ່.

Verse 70

विना शिवेन यत्किंचिदशिवं भवति क्षणात् । ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च गुणकार्यकरा ह्यमी

ຖ້າບໍ່ມີພຣະສິວະ ສິ່ງໃດໆກໍກາຍເປັນອັບມົງຄຸນໃນພິບຕາ. ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ແລະຣຸດຣະ ກໍເປັນຜູ້ກະທຳຕາມກຸນະ ແລະຜົນຂອງມັນ.

Verse 71

रजोगुणान्वितो ब्रह्मा विष्णुः सत्त्वगुणान्वितः । तमोगुणाश्रितो रुद्रो गुणातीतो महेश्वरः

ພຣະພຣະຫມາປະກອບດ້ວຍຣາໂຈກຸນະ; ພຣະວິສນຸປະກອບດ້ວຍສັດຕະວະກຸນະ. ຣຸດຣະອາໄສຕະໂມກຸນະ—ແຕ່ພຣະມະເຫສະວະຣະເຫນືອກຸນະທັງປວງ.

Verse 72

लिंगरूपो महादेवो ह्यर्चनीयो मुमुक्षुभिः । शिवात्परतरो नास्ति भुक्तिमुक्तिप्रदायकः

ພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ປາກົດເປັນຮູບລິງຄະ ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກຜູ້ໃຝ່ຫາມຸກຕິ. ບໍ່ມີໃຜສູງກວ່າພຣະສິວະ ຜູ້ປະທານທັງພົບພາບແລະມຸກຕິ.