Adhyaya 18

Verse 1

। लोमश उवाच । कर्मणा परिभूतो हि महेंद्रो गुरुमब्रवीत् । विना यत्नेन संक्लेसात्तर्तुं कर्म्म किमुच्यताम्

ໂລມະສະ ກ່າວວ່າ: ແທ້ຈິງແລ້ວ ມະເຫນທຣາ (ອິນທຣາ) ຖືກອໍານາດແຫ່ງກຳຂອງຕົນກົດຂີ່ ແລະໄດ້ກ່າວກັບອາຈານວ່າ: “ມີວິທີໃດຈຶ່ງຈະຂ້າມພົ້ນຄວາມທຸກຈາກກຳນີ້ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງພະຍາຍາມຈົນໝົດແຮງ?”

Verse 2

बृहस्पतिरुवाचेदं त्यक्त्वा चैवामरावतीम् । यास्यामोऽन्यत्र सर्वे वै सकुटुंबा जिगीपवः

ບຣິຫັສປະຕິ ກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງລະທິ້ງອະມະຣາວະຕີ ແລ້ວພວກເຮົາທັງໝົດຈົ່ງໄປບ່ອນອື່ນ—ພ້ອມຄອບຄົວຂອງຕົນ—ເພື່ອສະແຫວງຫາຊັຍຊະນະຄືນມາ.”

Verse 3

तथा चक्रुः सुराः सर्वे हित्वा चैवामरावतीम् । बर्हिणो रुपमास्थाय गतः सद्यः पुरंदरः

ດັ່ງນັ້ນ ເທວະທັງປວງກໍໄດ້ເຮັດຕາມ ໂດຍລະທິ້ງອະມະຣາວະຕີ. ແລະປຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣາ) ຮັບຮູບເປັນນົກຍູງ ແລ້ວອອກໄປໃນທັນທີ.

Verse 4

काको भूत्वा यमः साक्षात्कृकलासो धनाधिपः । अग्निः कपोतको भूत्वा भेको भूत्वा महेश्वरः

ຍະມະເທວະເອງກໍກາຍເປັນນົກກາ. ທ່ານເຈົ້າແຫ່ງຊັບສົມບັດ (ທະນາທິປະ) ກາຍເປັນແລນ. ອັກນິກາຍເປັນນົກພິລາບ ແລະມະເຫສະວະຣະກາຍເປັນກົບ.

Verse 5

नैरृतस्तत्क्षणादेव कपोतोऽभूत्ततो गतः । पाशी कपिंजलो भूत्वा वायुः पारावतोऽभवत्

ນາຍຣຶຕະ ໃນທັນທີ ກາຍເປັນນົກພິຈອນ ແລ້ວບິນຈາກໄປ. ວຣຸນະ ຜູ້ຖືບາສາ ກາຍເປັນນົກກະປິນຈະລະ (francolin) ແລະ ວາຍຸ ກາຍເປັນນົກໂດບ (dove).

Verse 6

एवं नानातनुभृतो हित्वा ते त्रिदिवं गताः । कश्यपस्याश्रमं पुण्यं संप्राप्तास्ते भयातुराः

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ຮັບຮ່າງກາຍຫຼາຍຮູບແບບ ແລ້ວລະທິ້ງຕຣິດິວະ (ແດນສະຫວັນ) ໄປ. ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ ພວກເຂົາໄດ້ເຖິງອາສຣົມອັນບຸນຂອງກັດຍະປະ (Kaśyapa).

Verse 7

अदितिं मातरं सर्वे शशंसुर्दैत्यचेष्टितम्

ພວກເຂົາທັງໝົດ ໄດ້ກ່າວບອກແກ່ແມ່ອະດິຕິ ກ່ຽວກັບການກະທຳ ແລະ ກົນອຸບາຍຂອງພວກໄດຕະຍະ (Daityas).

Verse 8

अप्रियं तदुपाकर्ण्य ह्यदितिः पुत्रलालसा । उवाच कश्यपं सा तु सुराणां व्यसनं महत् । महर्षे श्रयतां वाक्यं श्रुत्वा तत्कर्तुमर्हसि

ເມື່ອອະດິຕິໄດ້ຍິນຂ່າວອັນເຈັບປວດນັ້ນ ນາງຜູ້ປາຖະໜາລູກຊາຍ ໄດ້ກ່າວແກ່ກັດຍະປະ ເຖິງຄວາມວິບັດໃຫຍ່ຂອງເທວະ: “ໂອ ມະຫາຣິສີ, ຂໍໃຫ້ທ່ານຮັບຟັງຖ້ອຍຄຳຂ້າ; ເມື່ອຟັງແລ້ວ ຈົ່ງກະທຳສິ່ງທີ່ຄວນ.”

Verse 9

दैत्यैः पराजिता देवा हित्वा चैवामरावतीम् । त्वदीयमाश्रमं प्राप्तास्तान्रक्षस्व प्रजापते

ເທວະທັງຫຼາຍ ຖືກດານະວະພ່າຍແພ້ ແລ້ວລະທິ້ງອະມະຣາວະຕີ ມາຮອດອາສຣົມຂອງທ່ານ. ໂອ ປຣະຊາປະຕິ, ຂໍໃຫ້ທ່ານປົກປ້ອງພວກເຂົາເຖີດ.

Verse 10

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा कश्यपो वाक्यमब्रवीत् । तपसा महता तन्वि जानीहि त्वं च भामिनि । अजेया ह्यसुराः साध्वि भृगुणा ह्यनुमोदिताः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງແລ້ວ ກັດຊະຍະປະກ່າວວ່າ: «ໂອ ນາງຮ່າງບາງ, ໂອ ນາງໃຈແຮງ—ຈົ່ງຮູ້ເຖີດ ດ້ວຍຕະປະສະຍາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງສໍາເລັດ. ເພາະອະສຸຣາທັງຫຼາຍບໍ່ອາດຊະນະໄດ້ ໂອ ນາງຜູ້ດີ ເນື່ອງຈາກໄດ້ຮັບການອະນຸໂມທະນາຈາກ ພຣຶກຸ»។

Verse 11

तेषां जयो हि तपसा उग्रेणाऽद्येन भामिनि । कुरु शीघ्रतरेणैव सुराणां कार्यसिद्धये

«ໂອ ນາງໃຈແຮງ, ຊັຍຊະນະເໜືອພວກເຂົາ ຈະໄດ້ມາດ້ວຍຕະປະສະຍາອັນດຸຮ້າຍ ເລີ່ມແຕ່ມື້ນີ້. ຈົ່ງເຮັດໃນທັນທີ ຢ່າງວ່ອງໄວ ເພື່ອໃຫ້ພະກິດຂອງເທວະດາສໍາເລັດ»।

Verse 12

व्रतमेतन्महाभागे कथयाम्यर्थसिद्धये । तत्कुरुष्व प्रयत्नेन यथोक्तविधिना शुभे

«ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກວຣະຕະນີ້ ເພື່ອໃຫ້ບັນລຸຜົນປາດຖະໜາ. ໂອ ນາງມົງຄຸນ, ຈົ່ງປະຕິບັດດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ຕາມວິທີທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ»។

Verse 13

मासि भाद्रपदे देवि दशम्यां नियता शुचिः । एकभक्तं प्रकुर्वीत विष्णोः प्रीत्यर्थमेव च

«ໃນເດືອນພາດຣະປະດະ ໂອ ເທວີ, ໃນວັນທີ 10 (ທະສະມີ) ດ້ວຍຄວາມສໍາລວມແລະຄວາມບໍລິສຸດ, ຄວນປະຕິບັດເອກະພັກຕະ—ຮັບປະທານພຽງມື້ດຽວ—ເພື່ອຄວາມປິຕິຂອງພຣະວິສນຸເທົ່ານັ້ນ»។

Verse 14

प्रर्थनीयो हरिः साक्षात्सर्वकामवरेश्वरः । मंत्रेणानेन सुभगे तद्भक्तैर्वरवर्णिनि

«ພຣະຫຣິ (Hari) ດ້ວຍພຣະອົງເອງ—ເຈົ້າແຫ່ງການປະທານພອນທຸກປະການ—ຄວນຖືກອ້ອນວອນດ້ວຍມັນຕຣານີ້, ໂອ ນາງຜູ້ມີສິຣິ, ນາງຜິວພັນງາມ, ໂດຍບັນດາຜູ້ພັກດີຂອງພຣະອົງ»។

Verse 15

तव भक्तोस्म्यहं नाथ दशम्यादिदिनत्रयम् । व्रतं चराम्यहं विष्णो अनुज्ञां दातुमर्हसि

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ພັກດີຂອງພຣະອົງ. ເລີ່ມຈາກວັນທະສະມີ ສາມມື້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຖືວຣະຕະ. ໂອ ພຣະວິສນຸ, ຂໍພຣະອົງປະທານອະນຸຍາດ.

Verse 16

अनेनैव च मंत्रेण प्रार्थनीयो जगत्पतिः । एकभक्तं प्रकुर्वीत तच्च भक्तं च केवलम्

ດ້ວຍມັນຕຣານີ້ເທົ່ານັ້ນ ຄວນອ້ອນວອນພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ. ຄວນຮັກສາ «ເອກະພັກຕະ» ຄື ກິນພຽງມື້ດຽວ ແລະບໍ່ຮັບສິ່ງອື່ນ.

Verse 17

रंभापत्रे च भोक्तव्यं वर्जितं लवणेन हि । एकादश्यां चोपवासं प्रकुर्वीत प्रयत्नतः

ຄວນກິນເທິງໃບກ້ວຍ ແລະຫ້າມໃຊ້ເກືອ. ໃນວັນເອກາດະສີ ຄວນຖືອົບພາສະ (ອົບອາຫານ) ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ.

Verse 18

रात्रौ जागरणं कुर्यात्प्रयत्नेन सुमध्यमे । द्वादश्यां निपुणत्वेन पारणा तु विधानतः । कर्तव्या ज्ञातिभिः सार्द्धं भोजयित्वा द्विजीत्तमान्

ຕອນກາງຄືນ ຄວນເຮັດການຕື່ນຢາມ (ຈາກຣະນະ) ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ, ໂອ ນາງເອວອ່ອນ. ໃນວັນດວາດະສີ ຄວນເຮັດພາຣະນາ (ແກ້ວຣະຕະ) ຕາມພິທີຢ່າງຊໍານານ—ພ້ອມຍາດພີ່ນ້ອງ ຫຼັງຈາກຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ.

Verse 19

एवं द्वादशमासांस्तु कुर्याद्व्रतमतंद्रितः । मासि भाद्रपदे प्राप्ते एकादश्यां प्रयत्नतः । विष्णुमभ्यर्च्य यत्नेन कलशोपरि संस्थितम्

ດັ່ງນີ້ ຄວນຖືວຣະຕະນີ້ໃຫ້ຄົບສິບສອງເດືອນ ໂດຍບໍ່ປະມາດ. ເມື່ອເດືອນພາດຣະປະດະມາຮອດ ໃນວັນເອກາດະສີ ຄວນບູຊາພຣະວິສນຸດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ຜູ້ປະດິດຢູ່ເທິງກະລະສະ (ໝໍ້ນ້ໍາສັກສິດ) ຕາມພິທີ.

Verse 20

सौवर्णं राजतं वापि यताशक्त्या प्रकल्पयेत् । श्रवणेन तु संयुक्तां द्वादशीं पापनाशिनीम् । व्रती उपवसेद्यत्नात्सर्वदोषप्रशांतये

ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ຄວນຈັດເຮັດພາຊະນະຫຼືທານເປັນຄຳ ຫຼືເປັນເງິນ. ແລະໃນວັນທວາດະສີ ອັນທຳລາຍບາບ ທີ່ປະກອບດ້ວຍນັກສັດຕະ «ສຣາວະນະ» ຜູ້ຖືວຣະຕະຄວນອົດອາຫານດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ເພື່ອໃຫ້ຄວາມຜິດທັງປວງສົງົບລົງ.

Verse 21

एवं हि कश्यपेनोक्तं श्रुत्वाऽदितिरथाचरत् । व्रतं सांवत्सरं यावन्नियमेन समन्वितता

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄຳທີ່ກັດຊະປະໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ ອະດິຕິກໍໄດ້ປະພຶດຕາມ. ນາງຖືວຣະຕະຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ ພ້ອມດ້ວຍວິໄນແລະການຄວບຄຸມຕົນຢ່າງເຂັ້ມງວດ.

Verse 22

वर्षांतेन व्रतेनैव परितुष्टो जनार्दनः । प्रादुर्बभूव द्वादश्यां श्रवणेन तदा द्विजाः

ເມື່ອວຣະຕະນັ້ນສຳເລັດໃນທ້າຍປີ ພຣະຈະນາຣະດະນະກໍພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງ. ແລະໃນວັນທວາດະສີ ເມື່ອນັກສັດຕະ «ສຣາວະນະ» ເດັ່ນຊັດ—ໂອ ທ່ານຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ—ພຣະອົງກໍປາກົດພຣະອົງ.

Verse 23

बटुरूपधरः श्रीशो द्विभुजः कमलेक्षमः । अतसीपुष्पसंकाशो वनमालाविभूषितः

ພຣະສຣີຊະ ຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງພຣະສຣີ ຊົງຮັບຮູບເປັນເດັກບຣະຫມະຈາຣິນ. ຊົງມີສອງແຂນ ດວງຕາດັ່ງດອກບົວ ສະຫວ່າງດັ່ງດອກອະຕະສີ ແລະປະດັບດ້ວຍມາລາດອກໄມ້ປ່າ.

Verse 24

तं दृष्ट्वा विस्मयाविष्टा पूजामध्येऽदितिस्तदा । कश्यपेन समायुक्ता साऽस्तौषीत्कमलेक्षणा

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງ ອະດິຕິກໍຕື່ນຕະລຶງດ້ວຍຄວາມອັດສະຈັນ ໃນກາງພິທີບູຊາ. ນາງພ້ອມກັບກັດຊະປະ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ.

Verse 25

अदितिरुवाच । नमोनमः कारणकारणाय ते विश्वात्मने विश्वसृजे चिदात्मने । वरेण्यरूपाय परावरात्मने ह्यकुंठबोधाय नमोनमस्ते

ອະດິຕິກ່າວວ່າ: ຂໍນະມັດສະການ ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນເຫດແຫ່ງເຫດທັງປວງ, ອາດຕະມາແຫ່ງສາກົນ, ຜູ້ສ້າງສາກົນ, ອາດຕະມາແຫ່ງຈິດຮູ້; ຜູ້ມີຮູບອັນຄວນບູຊາສູງສຸດ, ອາດຕະມາທັງເທິງແລະລຸ່ມ (ເຫນືອໂລກແລະສະຖິດໃນໂລກ), ຜູ້ມີປັນຍາບໍ່ຖືກຂັດຂວາງ—ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງອີກແລ້ວອີກເທື່ອ।

Verse 26

इति स्मृतस्तदाऽदित्या देवानां परिरच्युतः । प्रहस्य भगवानाह अदितिं देवमातरम्

ເມື່ອອະດິຕິໄດ້ລະລຶກແລະເອີ້ນອັນເຊີນແລ້ວໃນເວລານັ້ນ, ອະຈຸຕະ—ພຣະຜູ້ບໍ່ຄອນຄວາມຜິດພາດ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງເທວະ—ກໍຍິ້ມ ແລະກ່າວກັບອະດິຕິ ມານດາແຫ່ງເທວະທັງປວງ।

Verse 27

श्रीभगवानुवाच । तपसा परमेणैव प्रसन्नोहं तवानघे । अमुना वपुषा चैव देवानां कार्यसिद्धये

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກກ່າວວ່າ: ໂດຍຕະປະສະອັນສູງສຸດຂອງເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າພໍພຣະໄທຢ່າງຍິ່ງ, ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ. ແລະດ້ວຍຮູບນີ້ເອງ ຂ້າພະເຈົ້າມາເພື່ອໃຫ້ກິດຂອງເທວະທັງປວງສຳເລັດ।

Verse 28

श्रुत्वा भगवतो वाक्यमदितिस्तमुवाचह । भगवन्पराजिता देवा असुरैर्बलवत्तरैः । तान्रक्ष शरणापन्नासुरान्सर्वाञ्जनार्दन

ເມື່ອອະດິຕິໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງ ນາງກໍກ່າວຕໍ່ພຣະອົງວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ເທວະທັງປວງຖືກອະສຸຣະຜູ້ແຂງແຮງກວ່າພ່າຍແພ້. ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງເທວະທັງໝົດຜູ້ໄດ້ມາພຶ່ງພາ—ໂອ ຈະນາຣະດະນະ.”

Verse 29

निशम्य वाक्यं किल तच्च तस्या विष्णुर्विकुंठाधिपतिः स एकः । ज्ञात्वा च सर्वं सुरचेष्टितं तदा बलेश्च सर्वं च चिकीर्षितं च

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄຳຂອງນາງ, ພຣະວິສະນຸ—ພຣະຜູ້ເປັນອົງດຽວ ແຫ່ງໄວກຸນຖະ—ກໍຮູ້ແຈ້ງທຸກຢ່າງ: ຄວາມມຸ່ງໝາຍຂອງເທວະທັງປວງ ແລະໃນເວລານັ້ນ ທັງແຮງອຳນາດ ແລະແຜນການທີ່ບາລິກຳລັງຄິດຈະເຮັດ।

Verse 30

किं कार्यमद्यैव मया हि कार्यं येनैव देवा जयमाप्नुवंति । पराजयं दैत्यवराश्च सर्वे विष्णुः परात्मैव विचिंत्य सर्वम्

ມື້ນີ້ເຮົາຕ້ອງເຮັດຫຍັງ—ການກະທຳອັນໃດ—ເພື່ອໃຫ້ເຫຼົ່າເທວະດາໄດ້ຮັບໄຊຊະນະ ແລະ ພວກໄດຕຍະຊັ້ນນຳທັງໝົດພົບກັບຄວາມພ່າຍແພ້? ພຣະວິສະນຸ, ຜູ້ເປັນຕົວຕົນອັນສູງສົ່ງ, ໄດ້ພິຈາລະນາທຸກສິ່ງດັ່ງນີ້.

Verse 31

गदमुवाच भगवान्गच्छस्वाद्य वधं प्रति । वैरोचनिं महाभागे घात यस्व त्वरान्विता

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກເຈົ້າໄດ້ກ່າວກັບ ຄະທາ ວ່າ: "ຈົ່ງໄປທັນທີເພື່ອທຳການສັງຫານ. ໂອ ຜູ້ໂຊກດີ, ຈົ່ງຈັດການ ໄວໂຣຈະນິ (ບາລີ) ຢ່າງໄວວາ."

Verse 32

गदोवाच हृषीकेशं प्रहसन्तीव भामिनी । मया ह्यशक्यो वधितुं ब्रह्मण्यो हि बलिर्महान्

ຄະທາ ໄດ້ກ່າວກັບ ຫຣຶສີເກສະ, ຄືກັບວ່າຍິ້ມວ່າ: "ຂ້ານ້ອຍບໍ່ສາມາດຂ້າລາວໄດ້, ເພາະວ່າ ບາລີ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ເຄົາລົບນັບຖືຕໍ່ພວກພຣາມ."

Verse 33

चक्रं प्रति तदा विष्मुरुवाच परिसांत्वयन् । त्वं गच्छ बलिनं हंतुं शीघ्रमेव सुदर्शन

ຈາກນັ້ນ ພຣະວິສະນຸ, ດ້ວຍການປອບໂຍນ, ໄດ້ກ່າວກັບ ກົງຈັກ ວ່າ: "ຈົ່ງໄປ—ຂ້າ ບາລີ ຢ່າງໄວວາ, ໂອ ສຸດາຊະນະ."

Verse 34

तदोवाच त्वरेणैव चक्रपाणिं सुदर्शनम् । न शक्यते मया हंतुं बलिनं तं महाप्रभो

ຈາກນັ້ນ ສຸດາຊະນະ ໄດ້ຕອບກັບ ພຣະຜູ້ຖືຈັກ ຢ່າງໄວວາວ່າ: "ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ຂ້ານ້ອຍບໍ່ສາມາດຂ້າ ບາລີ ຜູ້ນັ້ນໄດ້."

Verse 35

ब्रह्मण्योऽसि यथा विष्णो तथासौ दैत्यपुंगवः । धनुषा च तथैवोक्तः शार्ङ्गपाणिश्च विस्मितः । चिंतयामास बहुधा विमृश्य सुचिरं बहु

«ໂອ ພຣະວິສນຸ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງເປັນຜູ້ເຄົາລົບບູຊາພຣາຫມັນ, ດາຍຕະຜູ້ເປັນເລີດນັ້ນກໍເປັນເຊັ່ນດຽວກັນ»។ ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະສາຣັງຄະປານິ ຜູ້ຖືຄັນທະນູສາຣັງຄະ ກໍປະຫລາດໃຈ ແລະຄິດພິຈາລະນາຫຼາຍປະການ ນານແລະລຶກຊຶ້ງ។

Verse 36

अत्रिरुवाच । तदा ते ह्यसुराः सर्वे किमकुर्वस्तदुच्यताम्

ອະຕຣິ ກ່າວວ່າ: «ແລ້ວອະສຸຣະທັງຫມົດນັ້ນ ເຮັດຫຍັງກັນ? ຂໍໃຫ້ກ່າວບອກເຖີດ»។

Verse 37

लोमश उवाच । तदा ते ह्यसुराः सर्वे बलिप्रभृतयो दिवि । रुरुधुर्नगरीं रम्यां योद्धुकामाः पुरंदरम्

ໂລມະສະ ກ່າວວ່າ: «ໃນເວລານັ້ນ ອະສຸຣະທັງຫມົດ—ເລີ່ມແຕ່ພະລິ—ໄດ້ລ້ອມລະດົມນະຄອນອັນງາມໃນສະຫວັນ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະຮົບກັບ ປຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣະ)»។

Verse 38

न विदुर्ह्यसुराः सर्वे गतान्देवांस्त्रिविष्टपात् । नानारूपधरां स्तस्मात्कश्यपस्याश्रयं प्रति

ອະສຸຣະທັງຫມົດບໍ່ຮູ້ວ່າ ພວກເທວະໄດ້ຈາກ ຕຣິວິສຕະປະ (ສະຫວັນ) ໄປແລ້ວ. ເພາະສະນັ້ນ ພວກເທວະຈຶ່ງແປງຮູບເປັນຫຼາຍຮູບພັນ ແລ້ວໄປພຶ່ງພາອາໄສຂອງ ກັສຍະປະ.

Verse 39

प्राकारमारुह्य तदा हि संभ्रमाद्दैत्याः सुरेशं प्रति हंतुकामाः । यावत्प्रविष्टा ह्यमरावतीं तां शून्यामपश्यन्परितुष्टमानसाः

ໃນເວລານັ້ນ ດ້ວຍຄວາມຕື່ນເຕັ້ນ ພວກດາຍຕະໄດ້ປີນຂຶ້ນກຳແພງປ້ອມ ມຸ່ງຈະຂ້າຈອມເທວະ. ແຕ່ເມື່ອເຂົ້າໄປໃນອະມະຣາວະຕີນັ້ນ ກໍເຫັນວ່າວ່າງເປົ່າ ແລະໃຈກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພໍໃຈ.

Verse 40

इंद्रासने च शुक्रेण ह्यभिषिक्तो बलिस्तदा । सहाभिषेकविधिना ह्यसुरैः परिवारितः

ແລ້ວນັ້ນ ສຸກຣະ (Śukra) ໄດ້ປະກອບພິທີອະພິເສກໃຫ້ບາລີ ຢູ່ເທິງບັນລັງຂອງອິນທຣາ ຕາມພິທີລາດຊະອະພິເສກຄົບຖ້ວນ ໂດຍມີອະສຸຣະຫ້ອມລ້ອມ।

Verse 41

तथैवाधिष्ठितो राज्ये बलिर्वैरोचनो महान् । शुशुभे परया भूत्या महेंद्राधिकृतस्तदा

ດັ່ງນັ້ນ ບາລີ ໄວໂຣຈະນະ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ສະຖາປະນາໃນລາຊະອານາຈັກ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສິຣິອັນສູງສຸດ ເມື່ອໄດ້ຮັບອຳນາດທີ່ເຄີຍເປັນຂອງມະເຫນທຣະ (ອິນທຣາ) ໃນຂະນະນັ້ນ।

Verse 42

नागैश्चासुरसंघैश्च सेव्यमानो महेंद्रवत् । सुरद्रुमो जितस्तेन कामधे नुर्मणिस्तथा

ມີນາກາ ແລະຝູງອະສຸຣະມາຮັບໃຊ້ ດັ່ງມະເຫນທຣະອີກອົງໜຶ່ງ; ໂດຍຊັຍຊະນະນັ້ນ ລາວໄດ້ຄອບຄອງຕົ້ນໄມ້ສະຫວັນຜູ້ບັນດານພອນ ແລະໄດ້ທັງແກ້ວມະນີບັນດານພອນ ກັບກາມະເທນູ (Kāmadhenu) ດ້ວຍ।

Verse 43

दानैर्द्दाता च सर्वेषां येऽन्ये दानित्वमागताः । सर्वेषामेव भूतानां दानैर्दाता बलिर्महान्

ດ້ວຍທານຂອງລາວ ລາວເຫນືອກວ່າຜູ້ອື່ນທັງປວງທີ່ໄດ້ຊື່ສຽງໃນຄວາມໃຈບຸນ; ດ້ວຍການໃຫ້ທານ ບາລີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ກາຍເປັນຜູ້ອຸປະກາລະແກ່ສັດທັງປວງ।

Verse 44

यान्यान्कामयते कामां स्तान्सर्वान्वितरत्यसौ । सर्वेभ्योऽपि स चार्थिभ्यो दानवानामधीश्वरः

ຄວາມປາຖະໜາໃດໆທີ່ຜູ້ຄົນປາດຖະໜາ ລາວກໍແຈກຈ່າຍໃຫ້ຄົບທັງໝົດ; ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງດານະວະນັ້ນ ໃຫ້ທານແກ່ຜູ້ຂໍທຸກຄົນ ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ຍົກເວັ້ນ।

Verse 45

शौनक उवाच । देवेंद्रो हि महाभाग न ददाति कदाचन । कथं बलिरसौ दाता कथयस्व यथातथम्

ຊາວນະກະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ! ເທວະເອນທຣະ (ອິນທຣະ) ບໍ່ເຄີຍໃຫ້ທານເລີຍ. ແລ້ວເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ ບາລີ ຖືກກ່າວວ່າເປັນຜູ້ໃຫ້ທານຍິ່ງ? ຂໍຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຮູ້ຕາມຄວາມເປັນຈິງ»។

Verse 46

लोमश उवाच । यत्नतो येन यत्किंचित्क्रियते सुकृतं नरैः । शुभं वाप्यशुभं वापि ज्ञातव्यं हि विपश्चिता

ໂລມະຊະ ກ່າວວ່າ: «ການກະທຳໃດໆທີ່ມະນຸດເຮັດດ້ວຍຄວາມພາກພຽນຢ່າງຈົ່ງໃຈ—ຈະເປັນມົງຄຸນຫຼືອັມົງຄຸນ—ຜູ້ມີປັນຍາຄວນຮູ້ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ»។

Verse 47

शक्रो हि याज्ञिको विप्रा अश्वमेधशतेन वै । प्राप्तराज्योऽमरावत्यां केवलं भोगलोलुपः

ໂອ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ! ຊັກຣະ (ອິນທຣະ) ແທ້ຈິງເປັນຜູ້ປະກອບຍັດຍະ; ດ້ວຍອັດສະວະເມດະໜຶ່ງຮ້ອຍ ທ່ານໄດ້ຮັບອຳນາດໃນອະມະຣາວະຕີ—ແຕ່ກໍເປັນພຽງຜູ້ໂລບໃນການເສບສຸກເທົ່ານັ້ນ।

Verse 48

अर्थितं तत्फलं विद्धि पुनः कार्पण्यमाविशत् । पुनर्मरणमाविश्य श्रीणपुण्यो भविष्यति

ຈົ່ງຮູ້ເຖີດວ່າ ນັ້ນແມ່ນຜົນທີ່ລາວປາດຖະໜາ; ແລ້ວຄວາມຕະໜີ່ອີກຄັ້ງກໍເຂົ້າຄອບງຳ. ແລະເມື່ອກັບເຂົ້າສູ່ວົງຈອນແຫ່ງຄວາມຕາຍອີກຄັ້ງ ບຸນຍະຂອງລາວຈະຫຼຸດຖອຍລົງ.

Verse 49

य इंद्र कृमिरेव स्यात्कृमिरंद्रो हि जायते । तस्माद्दानात्परतरं नान्यदस्तीह मोचनम्

ແມ່ນແຕ່ອິນທຣະກໍອາດກາຍເປັນໜອນໄດ້ ແລະຈາກໜອນກໍອາດເກີດເປັນ “ເຈົ້າແຫ່ງໝູ່ໜອນ” ໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ໃນໂລກນີ້ ບໍ່ມີການພົ້ນທຸກຂ໌ໃດສູງກວ່າ ທານ (dāna) ອີກແລ້ວ.

Verse 50

दानाद्धि प्राप्यते ज्ञानं ज्ञानान्मोक्षो न संशयः । मोक्षात्परतरा भक्तिः शूलपाणौ हि वै द्वजाः

ດ້ວຍທານ ແທ້ໆ ຍ່ອມໄດ້ປັນຍາ; ຈາກປັນຍາ ເກີດໂມກະ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແຕ່ພັກຕິຕໍ່ພຣະຜູ້ຖືຕຣິສູນ (Śūlapāṇi) ສູງກວ່າໂມກະ, ໂອ ທະວິຊະທັງຫຼາຍ.

Verse 51

ददाति सर्वं सर्वेशः प्रसन्नात्मा सदाशिवः । किंचिदल्पेन तोयेन परितुष्यति शंकरः

ສະດາຊິວະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ ເມື່ອພຣະຫົວໃຈປິຕິ ຍ່ອມປະທານທຸກຢ່າງ. ຊັງກະຣະ (Śaṅkara) ພໍໃຈແມ່ນແຕ່ນ້ຳນ້ອຍໆ ທີ່ຖວາຍດ້ວຍຄວາມຈິງໃຈ.

Verse 52

अत्रैवोदाहरंतीममितिहासं पुरातनम् । विरोचनसुतेनेदं कृतमस्ति न संशयः

ໃນທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຍົກຕຳນານບູຮານອັນສັກສິດນີ້ມາກ່າວ. ການນີ້ເຮັດໂດຍບຸດຂອງວິໂຣຈະນະ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 53

कितवो हि महापापो देवब्राह्मणनिंदकः । निकृत्या परयोपेतः परदाररतो महान्

ນັກພະນັນນັ້ນ ແທ້ໆແມ່ນຜູ້ມີບາບໃຫຍ່—ຜູ້ດ່າທໍ່ເທວະ ແລະ ພຣາຫມະນະ; ເຕັມໄປດ້ວຍການຫລອກລວງ ແລະ ຫມົດໃຈຫມົດຕົວໃນເມຍຂອງຄົນອື່ນ.

Verse 54

एकदा तु महापापात्कैतावाच्च जितं धनम् । गणिकार्थे च पुष्पाणि तांबूलं चंदनं तथा

ຄັ້ງໜຶ່ງ ດ້ວຍບາບໃຫຍ່ ແລະ ການໂກງ ລາວໄດ້ເງິນຊະນະມາບາງສ່ວນ. ແລະເພື່ອນາງຄະນິກາ ລາວຈັດຫາດອກໄມ້, ຕາມບູນ (ໝາກພູ) ແລະ ໄມ້ຈັນທະນາ ດ້ວຍ.

Verse 55

कौपीनमात्रं तस्यैव कितवस्य प्रदृश्यते । कराभ्यां स्वस्तिकं कृत्वा गंधमाल्यादिकं च यत्

ນັກພະນັນນັ້ນຖືກເຫັນວ່ານຸ່ງພຽງແຕ່ຜ້າຄາດແອວ. ລາວເຮັດເຄື່ອງໝາຍສະວັສຕິກະດ້ວຍມືທັງສອງ ແລະຖືນ້ຳຫອມ, ພວງດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ.

Verse 56

गणिकार्थमुपादाय धावमानो गृहं प्रति । तदा प्रस्खलितो भूमौ निपपात च तत्क्षणात्

ຖືຂອງເຫຼົ່ານັ້ນໄປໃຫ້ນາງນາງຄະນິກາ ລາວວິ່ງໄປຫາເຮືອນນາງ. ໃນຂະນະນັ້ນລາວລື່ນຢູ່ເທິງດິນ ແລະລົ້ມລົງທັນທີ.

Verse 57

पतनान्मूर्छया युक्तः क्षणमात्रं तदाऽभवत् । ततो मूर्छागतस्यास्य पापिनोऽनिष्टकारिणः

ເນື່ອງຈາກການລົ້ມ ລາວຈຶ່ງຫມົດສະຕິ ແລະຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນພຽງຊົ່ວຂະນະ. ຕໍ່ມາ ໃນຂະນະທີ່ລາວນອນຢູ່ໃນຄວາມຫມົດສະຕິ—ຜູ້ມີບາບ ແລະຜູ້ກໍ່ການຮ້າຍ—

Verse 58

बुद्धिः सद्यः समुत्पन्ना कर्मणा प्राक्तनेन हि । निर्वेदं परमापन्नः कितवो दुःखसंयुतः

ທັນທີ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງກຳເກົ່າ ປັນຍາອັນຖືກຕ້ອງໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນລາວ. ນັກພະນັນຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມທຸກ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ຄວາມເບື່ອໜ່າຍແລະສຳນຶກຜິດຢ່າງລຶກຊຶ້ງ.

Verse 59

भूम्यां निपतितं यच्च गंधपुष्पादिकं महत् । समर्पितं शिवायेति कितवेनाप्यबुद्धिना

ແມ່ນແຕ່ນ້ຳຫອມ ດອກໄມ້ ແລະຂອງອື່ນໆຈຳນວນຫຼາຍທີ່ຕົກລົງເທິງດິນນັ້ນ—ແມ່ນແຕ່ນັກພະນັນຜູ້ປັນຍານ້ອຍໄດ້ຖວາຍດ້ວຍຄຳວ່າ “ຂໍຖວາຍແດ່ພຣະສິວະ”—ກໍຖືກຮັບເປັນບູຊາແດ່ພຣະສິວະ.

Verse 60

चित्रगुप्तेन चाख्यातं दत्तमस्ति त्वया पुनः । पतितं चैव देहांते शिवाय परमात्मने

ດັ່ງທີ່ ຈິຕຣະກຸບຕະ ໄດ້ລາຍງານ ເຈົ້າໄດ້ຖວາຍທານອີກຄັ້ງ ໃນຍາມສິ້ນຊີວິດ ໂດຍອຸທິດແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ຕົກຫຼົ່ນ ແດ່ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນອາດຕະມະສູງສຸດ។

Verse 61

पचनीयोसि मे मंद नरकेषु महत्सु च । इत्युक्तो धर्मराजेन कितवो वाक्यमब्रवीत्

ທ່ານທັມມະຣາຊາ ກ່າວວ່າ “ໂອ ຄົນໂງ່, ເຈົ້າຈະຕ້ອງຖືກ ‘ຕົ້ມ’ ໃຫ້ທຸກທໍລະມານ ໃນນະລົກໃຫຍ່ທັງຫຼາຍ.” ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ນັກພະນັນຈຶ່ງຕອບຄໍາ.

Verse 62

पापाचारो हि भगवन्कश्चिन्नैव मया कृतः । विमृश्यतां मे सुकृतं याथातथ्येन भो यम

ເຂົາກ່າວວ່າ “ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ, ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍກະທໍາບາບດ້ວຍໃຈຈົ່ງໃຈ. ໂອ ພຣະຍົມ, ຂໍໃຫ້ພິຈາລະນາກຸສົນຂອງຂ້ອຍຕາມຄວາມເປັນຈິງ.”

Verse 63

चित्रगुप्तेन चाख्यातं द्त्तमस्ति त्वया पुनः । पतितं चैव देहांते शिवाय परमात्मने

ຈິຕຣະກຸບຕະ ໄດ້ປະກາດວ່າ ເຈົ້າໄດ້ຖວາຍທານອີກຄັ້ງ ໃນຍາມສິ້ນຊີວິດ ໂດຍອຸທິດແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ຕົກຫຼົ່ນ ແດ່ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນອາດຕະມະສູງສຸດ។

Verse 64

तेन कर्मविपाकेन घटिकात्रयमेव च । शचीपतेः पदं विद्धि प्राप्स्यसि त्वं न संशयः

ດ້ວຍຜົນສຸກງອກຂອງກຳນັ້ນ ເພີງແຕ່ສາມ ຄະຕິກາ (ເວລາສັ້ນໆ) ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ວ່າ ເຈົ້າຈະໄດ້ບັນລຸຕຳແໜ່ງຂອງພຣະອິນທຣະ ຜູ້ເປັນສາມີຂອງສະຈີ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 65

आगतस्तत्क्षणाद्देवः सुर्वैः समन्वितः । ऐरावतं समारूढो नीतोऽसौ शक्रमंदिरम् । शक्रः प्रबोधितस्तेन गुरुणा भावितात्मना

ໃນຂະນະນັ້ນທັນທີ ທ່ານເທວະອົງໜຶ່ງມາຮອດ ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງຫຼາຍ. ຂຶ້ນຂີ່ຊ້າງໄອຣາວະຕະ ແລ້ວນຳຊາຍນັ້ນໄປສູ່ວິຫານຂອງອິນທຣະ; ແລະອິນທຣະຖືກປຸກໂດຍຄູບາອາຈານຜູ້ມີຈິດຝຶກຝົນແລະສະຫວ່າງໄສ.

Verse 66

घटिकात्रितयं यावत्तावत्कालं पुरंदर । निजासनेऽपि संस्थाप्यः कितवोऽपि ममाज्ञया

“ໂອ ພຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣະ) ຕາມເວລາສາມ ກະຕິກາ—ພຽງແຕ່ເທົ່ານັ້ນ—ດ້ວຍຄຳສັ່ງຂອງຂ້າ ແມ່ນແຕ່ນັກພະນັນນີ້ກໍໃຫ້ນັ່ງເທິງບັນລັງຂອງເຈົ້າເອງ.”

Verse 67

गुरोर्वचनमार्कर्ण्य कृत्वा शिरसि तत्क्षणात् । गतोऽन्वत्रैव शक्रोऽसौ कितवो हि प्रवेशितः । भवनं देवराजस्य नानाश्चर्यसमन्वितम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງຄູບາອາຈານ ກໍນຳໄປວາງໄວ້ເທິງສີສະໃນທັນທີ (ເປັນການນົບນ້ອມ). ຊັກຣະ (ອິນທຣະ) ໄປຢູ່ທີ່ນັ້ນເລີຍ; ແລະນັກພະນັນກໍຖືກນຳເຂົ້າໄປໃນວິຫານອັນອັດສະຈັນຂອງພະຣາຊາເທວະ ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍມະຫັດສະຈັນນານາ.

Verse 68

शक्रासनेऽभिषिक्तोऽसौ राज्यं प्राप्तः शतक्रतोः । शंभोर्गंधप्रदानाच्च पुष्पतांबूलसंयुतम्

ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບພິທີອະພິເສກເທິງບັນລັງຂອງອິນທຣະ ແລະໄດ້ຮັບອຳນາດລາຊະອານາຈັກຂອງສະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣະ). ນີ້ເກີດຈາກການຖວາຍກິ່ນຫອມແດ່ຊຳພູ (Śambhu) ພ້ອມດ້ວຍດອກໄມ້ ແລະຕາມບູລະ (ໃບໝາກ).

Verse 69

किं पुनः श्रद्धया युक्ताः शिवाय परमात्मने । अर्पयंति सदा भक्त्या गंधपूष्पादिकं महत्

ແລ້ວຜູ້ທີ່ມີສັດທາ ຈະບຸນຍິ່ງກວ່ານັ້ນພຽງໃດ! ເຂົາເຈົ້າຖວາຍດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນອາດຕະມະສູງສຸດ ຢູ່ເປັນນິດ ດ້ວຍຂອງບູຊາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ເຊັ່ນ ກິ່ນຫອມ ດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ.

Verse 70

शिवसायुज्यमायाताः शिवसेनासमन्विताः । प्राप्नुवंति महामोदं शक्रो ह्येषां च किंकरः

ເມື່ອໄດ້ບັນລຸການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະສິວະ ແລະມີຫມູ່ທະຫານທິບຂອງພຣະສິວະຕິດຕາມ ພວກເຂົາໄດ້ຮັບຄວາມປິຕິສຸດສູງສຸດ; ແມ່ນແທ້ ແມ່ນແຕ່ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ກໍເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພວກເຂົາ.

Verse 71

शिवपूजारतानां च यत्सुखं शांतचेतसाम् । ब्रह्मशक्रादिकानां च तत्सुखं दुर्लभं महत्

ຄວາມສຸກຂອງຜູ້ທີ່ຫມັ້ນໃນການບູຊາພຣະສິວະ ຜູ້ມີໃຈສະຫງົບນັ້ນ ເປັນຄວາມປິຕິອັນໃຫຍ່ ທີ່ແມ່ນຫາໄດ້ຍາກ ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາ, ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ແລະເທວະອື່ນໆ.

Verse 72

वराकास्ते न जानंति मूढा विषयलोलुपाः । वंदनीयो महादेवो ह्यर्चनीयः सदाशिवः

ຄົນທີ່ຕໍ່າຕ້ອຍເປັນພວກໂງ່ ຜູ້ໂລບໃນອາລົມວິໄສ ພວກເຂົາບໍ່ເຂົ້າໃຈວ່າ: ພຣະມະຫາເທວະຄວນແກ່ການກ້ອມກາບ ແລະພຣະສະດາສິວະຄວນແກ່ການບູຊາແທ້ໆ.

Verse 73

पूजनीयो महादेवः प्राणिभिस्तत्त्ववेदिभिः । तस्मादिंद्रत्वमगमत्कितवो घटिकात्रयम्

ພຣະມະຫາເທວະຄວນແກ່ການບູຊາໂດຍສັດມີຊີວິດຜູ້ຮູ້ຄວາມຈິງ. ເພາະສະນັ້ນ ກິຕະວະໄດ້ບັນລຸພາວະເປັນອິນທຣະ ແຕ່ພຽງສາມກະຕິກາ (ໄລຍະສັ້ນ) ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 74

पुरोधसाभिषिक्तोऽसौ पुरंदरपदे स्थितः । तदानीं नारदेनोक्तः कितवोऽसौ महायशाः

ລາວໄດ້ຮັບການອະພິເສກໂດຍປຸໂຣຫິດ ແລະນັ່ງຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງຂອງປຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣະ). ໃນເວລານັ້ນ ກິຕະວະຜູ້ມີກຽດສັກສີ ຖືກນາຣະດະເອີ້ນກ່າວ.

Verse 75

इन्द्राणीमानयस्त्वेति यथा राज्यं सुशोभितम् । ततः प्रहस्य चोवाच कितवः शिववल्लभः

ນາຣະດະເວົ້າວ່າ: «ຈົ່ງນຳ ອິນດຣານີ ມາ ເພື່ອໃຫ້ອານາຈັກງາມສະຫງ່າ»। ແລ້ວ ກິຕະວະ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສິວະ ຍິ້ມແລ້ວຕອບກັບ।

Verse 76

इन्द्राण्या नास्ति मे कार्यं न वाच्यं ते महामते । एवमुक्त्वाथ कितवः प्रदातुमुपचक्रमे

ກິຕະວະເວົ້າວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີການຈຳເປັນຕໍ່ ອິນດຣານີ; ຢ່າໄດ້ເວົ້າຕໍ່ໄປ ໂອ ຜູ້ມີໃຈກວ້າງ»। ເວົ້າແລ້ວ ກິຕະວະກໍເລີ່ມແຈກທານຂອງຂວັນ।

Verse 77

ऐरावतमगस्त्याय प्रददौ शिववल्लभः । विश्वामित्राय कितवो ददौ हयमुदारधीः

ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສິວະ ໄດ້ມອບ ໄອຣາວະຕະ ໃຫ້ແກ່ ອະກັສຕະຍະ। ກິຕະວະ ຜູ້ມີໃຈອຸດານ ໄດ້ມອບມ້າໜຶ່ງຕົວ ໃຫ້ແກ່ ວິສວາມິຕຣະ।

Verse 78

उच्चैःश्रवससंज्ञं च कामधेनुं महायशाः । ददौ वशिष्ठाय तदा चिंतामणिं महाप्रभम्

ຜູ້ມີກຽດຍົດນັ້ນ ໄດ້ມອບຂອງວິເສດຊື່ ອຸຈໄຈຫສຣະວະສ ແລະ ກາມະເທນຸ ໃຫ້ແກ່ ວະສິດຖະ; ແລ້ວຕໍ່ມາ ກໍມອບ ຈິນຕາມະນິ ເພັດສົມປາດຖະນາ ອັນສະຫງ່າງາມ।

Verse 79

गालवाय महातेजास्तदा कल्पतरुं च सः । कौंडिन्याय महाभागः कितवोपि गृहं तदा

ຕໍ່ມາ ຜູ້ມີເດດຊາແລະກຽດຍົດນັ້ນ ໄດ້ມອບ ກັລປະຕະຣຸ ຕົ້ນໄມ້ສົມປາດຖະນາ ໃຫ້ແກ່ ກາລະວະ; ແລະໃນເວລານັ້ນເອງ ກິຕະວະ “ນັກພະນັນ” ກໍມອບເຮືອນໃຫ້ແກ່ ເກົານດິນຍະ ຜູ້ມີວາສະນາດີ ດ້ວຍ।

Verse 80

एवमादीन्यनेकानि रत्नानि विविधानि च । ददावृषिभ्यो मुदितः शिवप्रीत्यर्थमेव च

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍໃຈຍິນດີ ທ່ານໄດ້ຖວາຍອັນມະນີຫຼາຍປະເພດແກ່ພຣະລິສີທັງຫຼາຍ ເພື່ອໃຫ້ພຣະສິວະພໍພຣະໄທເທົ່ານັ້ນ।

Verse 81

घटितकात्रितयं यावत्तावत्कालं ददौ प्रभुः । घटिकात्रितयादूध्व पूर्वस्वामी समागतः

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ປະທານເວລານັ້ນ—ສາມ ຄັ້ງຂອງ «ຆະຕິກາ» (ເວລາສັ້ນ)។ ເມື່ອສາມຆະຕິກາຜ່ານໄປ ເຈົ້ານາຍເກົ່າກໍມາຮອດ।

Verse 82

पुरंदरोऽमरावत्यामुपविश्य निजासने । ऋषिभिः संस्तुतश्चैव शच्या सह तदाऽभवत्

ພຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣະ) ນັ່ງຢູ່ເທິງບັນລັງຂອງຕົນໃນນະຄອນອະມະຣາວະຕີ। ໃນເວລານັ້ນ ພຣະລິສີທັງຫຼາຍໄດ້ສັນລະເສີນ ແລະທ່ານຢູ່ຮ່ວມກັບນາງ ສະຈີ।

Verse 83

शचीमुवाच दुर्मेधाः कितवेनासि भामिनि । भुक्ता ह्यस्यैव कथय याथातथ्येन शोभने

ຜູ້ປັນຍາທຶບໄດ້ກ່າວກັບນາງ ສະຈີ ວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ມີໃຈແຮງ, ເຈົ້າຖືກຜູ້ຫຼິ້ນພະນັນນັ້ນເສບສົມແລ້ວບໍ? ນາງຜູ້ງາມ, ຈົ່ງເລົ່າຄວາມຈິງຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນ.”

Verse 84

तदा प्रहस्य चोवाच पुरंदरमकल्मषा । आत्मौपम्येन सर्वत्र पश्यति त्वं पुरंदर

ໃນເວລານັ້ນ ນາງສະຈີຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ຫົວເຮາະແລ້ວກ່າວກັບພຸຣັນດະຣະວ່າ: “ໂອ ພຸຣັນດະຣະ, ເຈົ້າເບິ່ງທຸກສິ່ງທຸກບ່ອນ ໂດຍເອົາຕົນເອງເປັນມາດຕະຖານ.”

Verse 85

असौ महात्मा कितवस्वरूपी शिवप्रसादात्परमार्थविज्ञः । वै राग्ययुक्तो हि महानुभावो येनापि सर्वं परमं प्रपन्नम्

ມະຫາວິນຍານນັ້ນ ແມ່ນແມ່ນປາກົດເປັນຮູບ «ນັກພະນັນ» ແຕ່ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະ ທ່ານຮູ້ແຈ້ງສັດທຳສູງສຸດ. ມີວິຣາກະ (ຄວາມບໍ່ຍຶດຕິດ) ຢ່າງແທ້ ເປັນມະຫານຸພາວະ ໂດຍທ່ານນີ້ ສັບພະສິ່ງຖືກນຳໄປສູ່ພຣະບຣະມະສູງສຸດ.

Verse 86

राज्यादिकं मोहमयं च पाशं त्यक्ता परेभ्यो विजयी स जातः

ເມື່ອທ່ານລະທິ້ງບ່ວງບາດອັນເປັນມາຍາຂອງລາຊະອຳນາດ ແລະສິ່ງອື່ນໆ ທ່ານກໍເກີດເປັນຜູ້ຊະນະ ເຫນືອກວ່າຜູ້ອື່ນທັງປວງ.

Verse 87

वचो निशम्य देवेश इंद्राण्याः स पुरंदरः । व्रीडायुक्तोऽभवत्तूष्णीमिंद्रासनगतस्तदा

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງອິນທຣານີ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ປຸຣັນດະຣະ ກໍເກີດຄວາມອາຍ ແລະນິ່ງງຽບ ຂະນະນັ້ນເມື່ອນັ່ງຢູ່ເທິງບັນລັງຂອງອິນທຣະ.

Verse 88

बृहस्पतिमुवाचेदं वाक्यं वाक्यविदां वरः । ऐरावतो न दृश्येत तथैवोच्चैःश्रवा हयः

ຜູ້ຊຳນານໃນຖ້ອຍຄຳອັນຍອດເຢັ່ຍ ໄດ້ກ່າວກັບພຣະບຣິຫັດສະປະຕິວ່າ: «ຂໍໃຫ້ອາຍຣາວະຕະຢ່າປາກົດໃຫ້ເຫັນ ແລະມ້າອຸຈໄຈຫສຣະວາ ກໍຢ່າໃຫ້ເຫັນເຊັ່ນກັນ».

Verse 89

पारिजातादयः सर्वे पदार्थाः केन वा हृताः । गुरुरुवाचेदं कितवेन कृतं महत्

«ສິ່ງມີຄ່າທັງປວງ ເລີ່ມຈາກຕົ້ນປາຣິຊາຕະ ຖືກໃຜນຳໄປ?» ອາຈານຕອບວ່າ: «ການກະທຳອັນໃຫຍ່ນີ້ ເປັນຝີມືຂອງນັກພະນັນ (ຜູ້ຫລອກລວງ) ນັ້ນ».

Verse 90

ऋषिभ्यो दत्त मद्यैव यावत्सत्ता हि तस्य वै । स्वसत्तायां महत्यां च स्वसत्ता ये भवंति च

«ຂ້າເອງໄດ້ມອບໃຫ້ແກ່ບັນດາຣິຊິ ຕາມທີ່ອຳນາດແລະຖານະຂອງເຂົາຍັງດຳລົງຢູ່ຢ່າງແທ້ຈິງ. ແລະໃນຖານະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຕົນ ຜູ້ທີ່ດຳລົງຢູ່ດ້ວຍຖານະອັນຊອບທຳຂອງຕົນ ກໍຍັງຄົງປອດໄພ»។

Verse 91

अप्रमात्ताश्च ये नित्यं शिवध्यानपरायणाः । ते प्रियाः शंकरस्यैव हित्वा कर्मफलानि वै । केवलं ज्ञानमाश्रित्य ते यांति परमं पदम्

«ຜູ້ທີ່ມີສະຕິບໍ່ປະມາດຢູ່ເປັນນິດ ແລະອຸທິດໃຈໃນການພິຈາລະນາສະມາທິແດ່ພຣະສິວະ ແມ່ນຜູ້ອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສັງກະຣະ. ລະທິ້ງການຍຶດຕິດໃນຜົນແຫ່ງກຳ ແລະອາໄສແຕ່ປັນຍາອັນປົດປ່ອຍ ພວກເຂົາຈຶ່ງບັນລຸສະຖານະສູງສຸດ»។

Verse 92

एतच्छ्रुत्वा वचनं तस्य चेंद्रो बृहस्पतेर्वाक्यमिदं वभाषे । प्रायो यमो वक्ष्यति सर्वमेतत्समृद्धये ह्यात्मनश्चैव शक्रः

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງເຂົາແລ້ວ ພຣະອິນທຣະໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະບຣິຫັສປະຕິວ່າ: «ແນ່ນອນພຣະຍະມະຈະອະທິບາຍທຸກຢ່າງນີ້—ເພື່ອໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າກັບຄືນສູ່ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແລະຄວາມຜາສຸກຂອງຕົນ»។

Verse 93

तथेति मत्वा गुरुणा सहैव राजा सुराणां सहसा जगाम । स्वकार्यकामो हि तथा पुरंदरो ययौ पुरीं संयमिनीं तदानीम्

ເມື່ອຄິດວ່າ «ເຊັ່ນນັ້ນແຫຼະ» ກະສັດແຫ່ງເທວະດາໄດ້ອອກເດີນທາງຢ່າງຮວດເລັດພ້ອມກັບຄູອາຈານຂອງຕົນ. ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະໃຫ້ກິດຂອງຕົນສຳເລັດ, ພຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣະ) ໄດ້ໄປທັນທີສູ່ສຳຍະມິນີ ເມືອງແຫ່ງການສຳລວມ (ຖິ່ນພຳນັກຂອງພຣະຍະມະ) ໃນຂະນະນັ້ນ»។

Verse 94

यमेन पूज्यमानो हि शक्रो वाक्यमुवाच ह । त्वया दत्तं मम पदं कितवाय दुरात्मने

ໃນຂະນະທີ່ພຣະຍະມະກຳລັງນັບຖືບູຊາ ພຣະສັກຣະ (ອິນທຣະ) ໄດ້ກ່າວວ່າ: «ເຈົ້າໄດ້ມອບຕຳແໜ່ງແລະຖານະຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ແກ່ນັກພະນັນນັ້ນ—ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ»។

Verse 95

अनेनैतत्कृतं कर्म्म जुगुप्सितं महत्तरम् । मदीयानि च रत्नानि यानि सर्वाण्यनेन वै । एभ्य एभ्यः प्रदत्तानि धर्म्म जानीहि तत्त्वतः

ໂດຍຄົນນັ້ນ ກຳມະນີ້ຖືກເຮັດຂຶ້ນ—ນ່າລະອາຍ ແລະ ໜັກໜ່ວງຢ່າງຍິ່ງ. ຮັດຖະສົມບັດ ແລະ ຮັດຖະລັດຕະນາຂອງຂ້ອຍທັງປວງ ຖືກເຂົາແຈກຢາຍໄປທົ່ວ. ຈົ່ງຮູ້ຄວາມຈິງແຫ່ງ “ທັມມະ” ຕາມຕັດຕະວະເຖິງແທ້.

Verse 96

त्वं धर्मनामासि कथं कितवाय प्रदत्तवान् । मम राज्यविनाशाय कृतमस्ति त्वयाऽधुना

ເຈົ້າມີນາມວ່າ “ທັມມະ” ແທ້ໆ—ແຕ່ເຈົ້າຈະມອບ (ຕຳແໜ່ງ/ອຳນາດຂອງຂ້ອຍ) ໃຫ້ຄົນພະນັນໄດ້ແນວໃດ? ດ້ວຍການນີ້ ຄວາມພິນາດແຫ່ງອານາຈັກຂອງຂ້ອຍ ຖືກເຈົ້ານຳມາແລ້ວໃນບັດນີ້.

Verse 97

आनयस्व महाभाग गजादीनि च सत्वरम् । अन्यानि चैव रत्नानि दत्तानि च यतस्ततः

ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ (ມະຫາພາກ), ຈົ່ງນຳຊ້າງແລະອື່ນໆ ກັບຄືນມາໂດຍໄວ. ພ້ອມທັງນຳຮັດຖະລັດຕະນາອື່ນໆ ທີ່ໄດ້ມອບໄປທົ່ວທິດ ກັບຄືນມາດ້ວຍ.

Verse 98

निशम्य वाक्यं शक्रस्य यमो वचनमब्रवीत् । कितवं च रुषाविष्टः किं त्वया पापिना कृतम्

ເມື່ອຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງຊັກຣະ (ອິນທຣະ) ແລ້ວ ຍະມະກ່າວຕອບວ່າ: “ແລ້ວຄົນພະນັນນັ້ນ—ຖືກຄວາມໂກດຄອບງຳ—ເຈົ້າຜູ້ບາບໄດ້ເຮັດຫຍັງ?”

Verse 99

भोगार्थं चैव यद्दत्तं शक्रराज्यं त्वयाऽधुन् । प्रदत्तं च द्विजातिभ्यो ह्यन्यथा वै कृतं महत्

ອຳນາດແຫ່ງອິນທຣະທີ່ມອບໃຫ້ເຈົ້າໃນບັດນີ້ ເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າເສວຍສຸກເທົ່ານັ້ນ. ແຕ່ເຈົ້າກັບນຳໄປມອບໃຫ້ແກ່ພວກທະວິຊາຕິ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ). ແທ້ຈິງ ເຈົ້າໄດ້ເຮັດການອັນໜັກໜ່ວງ ຜິດຈາກລຳດັບອັນຄວນ.

Verse 100

अकार्यं वै त्वया मूढ परद्रव्यापहारणम् । तेन पापेन महता निरयं प्रतिगच्छसि

ໂອ ຄົນໂງ່! ເຈົ້າໄດ້ເຮັດສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນເຮັດ—ການລັກເອົາຊັບຂອງຜູ້ອື່ນ. ເນື່ອງຈາກບາບໃຫຍ່ນັ້ນ ເຈົ້າຈະໄປສູ່ນະລົກ.

Verse 101

यमस्य वचनं श्रुत्वा कितवो वाक्यमब्रवीत् । अहं निरयगामी च नात्र कार्या विचारणा

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພະຍົມ ນັກພະນັນກໍຕອບວ່າ: “ຂ້ອຍແມ່ນຜູ້ຈະໄປນະລົກແນ່ນອນ—ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາອີກໃນນີ້.”

Verse 102

यावत्स्वता मम विभो जाता शक्रासने तथा । तावद्दत्तं हि यत्किंचिद्द्विजेभ्यो हि यथातथम्

“ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່! ຕາມທີ່ຂ້ອຍເຄີຍນັ່ງຢູ່ເທິງບັນລັງຂອງພະອິນ ຕະຫຼອດເວລານັ້ນ ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຂ້ອຍມີ—ບໍ່ວ່າຈະແນວໃດ—ຂ້ອຍໄດ້ຖວາຍແກ່ພວກດວິຊະ.”

Verse 103

यम उवाच । दानं प्रशस्तं भूम्यां च दृश्यते कर्म्मणः फलम् । स्वर्गे दानं न दातव्यं केनचित्कस्यचित्क्वचित् । तस्माद्दंड्योऽसि रे मूढ अशास्त्रीयं कृतं त्वया

ພະຍົມກ່າວວ່າ: “ການໃຫ້ທານເປັນສິ່ງນ່າສັນລະເສີນໃນໂລກ ແລະຜົນຂອງກຳກໍປາກົດໃຫ້ເຫັນ. ແຕ່ໃນສະຫວັນ ບໍ່ຄວນໃຫ້ຂອງແກ່ກັນເມື່ອໃດກໍຕາມ. ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຕ້ອງຖືກລົງໂທດ ໂອ ຄົນໂງ່ ເພາະເຈົ້າໄດ້ເຮັດສິ່ງທີ່ຂັດກັບຊາສະຕຣາ.”

Verse 104

गुरुरात्मवतां शास्ता राजा शास्ताः दुरात्मनाम् । सर्वेषां पापशीलानां शास्तऽहं नात्र संशयः

“ສຳລັບຜູ້ທີ່ຄວບຄຸມຕົນໄດ້ ຄູບາອາຈານ (ກຸຣຸ) ແມ່ນຜູ້ວາງວິໄນ; ສຳລັບຄົນຊົ່ວ ກະສັດແມ່ນຜູ້ວາງວິໄນ. ແຕ່ສຳລັບຜູ້ທີ່ຕິດບາບທັງປວງ ຂ້ອຍແມ່ນຜູ້ລົງໂທດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.”

Verse 105

एवं निर्भर्त्सयित्वा तं कितवं धर्मराट्स्वयम् । उवाच चित्रगुप्तं च नरके पच्यतामयम् । तदा प्रहस्य चोवाच चित्रगुप्तो यमं प्रति

ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກຕຳນິຜູ້ຫຼິ້ນພະນັນນັ້ນແລ້ວ ພຣະທັມມະຣາຊາເອງໄດ້ກ່າວຕໍ່ ຈິດຣະກຸບຕະ ວ່າ «ຈົ່ງໃຫ້ຜູ້ນີ້ຖືກຕົ້ມຢູ່ນະລົກ»। ແລ້ວ ຈິດຣະກຸບຕະຍິ້ມ ແລະຕອບຕໍ່ພຣະຍົມ।

Verse 106

कथं निरयगामित्वं कितवस्य भविष्यति । येन दत्तो ह्यगस्त्याय गज ऐरावतो महान्

«ຈະເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ຜູ້ຫຼິ້ນພະນັນນີ້ຈະຕົກນະລົກ ໃນເມື່ອເຂົາເປັນຜູ້ຖວາຍຊ້າງໃຫຍ່ ໄອຣາວະຕະ ແກ່ພຣະອະກັສຕະຍະ?»

Verse 107

तथाश्वो ह्यब्धिसंभूतो गालवाय महात्मने । विश्वामित्राय भद्रं ते चिंतामणिर्महाप्रभः

«ທຳນອງດຽວກັນ ມ້າທີ່ເກີດຈາກທະເລ ໄດ້ຖວາຍແກ່ມະຫາອາດຕະ ກາລະວະ; ແລະແກ່ ວິສວາມິດຕະ—ຂໍໃຫ້ທ່ານມີຄວາມສຸກ—ໄດ້ຖວາຍແກ້ວຈິນຕາມະນິ ອັນສະຫງ່າງາມ ແລະມີອຳນາດໃຫຍ່»।

Verse 108

एवमादीनि रत्नानि दत्तानि कितेवन हि । तेन कर्मविपाकेन पूजनीयो जगत्त्रये

«ດັ່ງນີ້ແລະອື່ນໆ ບັນດາຮັດຖະນະອັນລ້ຳຄ່າ ແທ້ຈິງແລ້ວ ຜູ້ຫຼິ້ນພະນັນນັ້ນໄດ້ຖວາຍ. ໂດຍຜົນສຸກງອກຂອງກຳນັ້ນ ເຂົາຈຶ່ງເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາໃນສາມໂລກ»।

Verse 109

शिवमुद्दिश्य यदत्तं स्वर्गे मर्त्ये च यैर्नरैः । तत्सर्वं त्वक्षयं विद्यान्निश्छिद्रं कर्म चोच्यते । तस्मान्नरकगामित्वं कितवस्य न विद्यते

«ຂອງທານໃດທີ່ມະນຸດຖວາຍໂດຍມີພຣະສິວະເປັນທີ່ລະລຶກ—ຈະໃນສະຫວັນຫຼືໃນໂລກມະນຸດ—ຈົ່ງຮູ້ວ່າທັງໝົດນັ້ນບໍ່ເສື່ອມສູນ, ເປັນກຳອັນບໍ່ຂາດຕອນ ແລະບໍ່ມີຕຳໜິ. ດັ່ງນັ້ນ ກິຕະວະຈຶ່ງບໍ່ມີການໄປນະລົກ»។

Verse 110

यानियानि च पापानि कितवस्य महात्मनः । भस्मीभूतानि सर्वाणि जातानि स्मरणाच्च वै

ບາບທັງຫຼາຍທີ່ເຄີຍມີແກ່ຄິຕະວະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່—ທັງໝົດກໍກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ ໂດຍການລະນຶກເຖິງເທົ່ານັ້ນແທ້ໆ।

Verse 111

शंभोः प्रसादात्सर्वाणि सुकृतानि च तत्क्षणात् । तद्वचश्चित्रगुप्तस्य निशम्य प्रेतराट् स्वयम्

ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ຊຳພູ (ພຣະສິວະ) ກຸສົນທັງໝົດກໍປາກົດຂຶ້ນໃນທັນທີ. ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງ ຈິຕຣະຄຸບຕະ ພຣະຍົມ ຈອມແຫ່ງຜູ້ລ່ວງລັບ ເອງ…

Verse 112

प्रहस्यावाङ्मुखो भूत्वा इद माह शतक्रतुम् । त्वं हि राजा सुरेंद्राणां स्थविरो राज्यलंपटः

ພຣະຍົມຫົວເຮາະ ແລ້ວກົ້ມໜ້າລົງ ກ່າວຕໍ່ ຊະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣະ) ວ່າ: “ເຈົ້າແມ່ນກະສັດແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ແຕ່ຊະລາແລ້ວ ແລະຍັງໂລບໃນລາຊະອຳນາດ.”

Verse 113

अश्वमेधशतेनैव एकं जन्मार्जितं कृतम् । त्वया नास्त्यत्र संदेहो ह्यर्ज्जितं तेन वै महत्

ດ້ວຍພິທີບູຊາ ອັດສະວະເມດະ ໜຶ່ງຮ້ອຍ ກຸສົນທີ່ສະສົມໃນການເກີດພຽງໜຶ່ງຊາດກໍໄດ້ຮັບ. ສຳລັບເຈົ້າ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ—ດ້ວຍນັ້ນແທ້ໆ ໄດ້ບັນລຸຜົນອັນໃຫຍ່.

Verse 114

प्रार्थयित्वा ह्यगस्त्यादीन्मुनीन्सर्वान्विशेषतः । अर्थेन प्रणिपातेन त्वया लभ्यानि तानि च । गजादिकानि रत्नानि येन त्वं च सुखी त्वरन्

ເມື່ອໄດ້ວອນຂໍມຸນີທັງປວງ ໂດຍສະເພາະ ອະຄັດສະຕະ ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາ ແລະການກົ້ມກາບນົບນ້ອມ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ—ຊ້າງແລະຮັດຖະສົມບັດອັນມີຄ່າ—ດ້ວຍສິ່ງນັ້ນເຈົ້າຈະເປັນສຸກໄດ້ໄວ.

Verse 115

तथेति मत्वा वचनं पुरंदरो गतः पुरीं स्वामविवेकदृष्टिः । अभ्यर्थयामास विनम्रकंधरश्चर्षीस्ततो लब्धवान्पारिजातम्

ເມື່ອຄິດວ່າ «ເຊັ່ນນັ້ນແຫຼະ» ແລະນອບນ້ອມຕາມຖ້ອຍຄໍາ ພຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣະ) ໄດ້ໄປຍັງນະຄອນຂອງຕົນ ດ້ວຍປັນຍາທີ່ຟື້ນຄືນ. ດ້ວຍຄໍກົ້ມ ທ່ານວອນຂໍພຣະລິສີ ແລະໄດ້ຮັບຕົ້ນປາຣິຊາຕະຈາກພວກທ່ານ।

Verse 116

अनेनैव प्रकारेण लब्धराज्यः पुरंदरः । जातस्तदामरावत्यां राजा सह महात्मभिः

ດ້ວຍວິທີນີ້ເທົ່ານັ້ນ ພຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣະ) ໄດ້ຄືນຮັບອານາຈັກຂອງຕົນ. ແລ້ວໃນອະມະຣາວະຕີ ທ່ານໄດ້ເປັນກະສັດອີກຄັ້ງ ພ້ອມກັບເທວະຜູ້ໃຈຍິ່ງທັງຫຼາຍ।

Verse 117

कितवस्य पुनर्जन्म दत्तं वैवस्वतेन हि । किंचितकर्मविपाकेन विरोचनसुतोऽभवत्

ສໍາລັບກິຕະວະ ການເກີດໃໝ່ໄດ້ຖືກປະທານໂດຍ ໄວວັສວະຕະ (ຍະມະ) ຢ່າງແທ້ຈິງ. ໂດຍຜົນສຸກງອມຂອງກຳທີ່ຍັງເຫຼືອນ້ອຍໜຶ່ງ ລາວໄດ້ເປັນບຸດຂອງວິໂຣຈະນະ।

Verse 118

सुरुचिर्जननी तस्य कितवस्याभवत्तदा । विरोचनस्य महिषी दुहिता वृषपर्वणः । तस्थौ जठरमास्थाय तस्याः सोऽपि महात्मनः

ໃນເວລານັ້ນ ສຸຣຸຈິ ໄດ້ເປັນແມ່ຂອງກິຕະວະ—ນາງເປັນມະຫິສີຂອງວິໂຣຈະນະ ແລະເປັນທິດາຂອງວຶສະປະຣະວັນ. ແລະຜູ້ໃຈຍິ່ງນັ້ນກໍໄດ້ເຂົ້າໄປສະຖິດໃນຄັນຂອງນາງເຊັ່ນກັນ।

Verse 119

तदाप्रभृति तस्यैव प्रह्लादस्यात्मजात्स वै । सुरुचेश्च तथाप्यासीद्धर्मेदाने महामतिः

ນັບແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ບຸດຂອງພຣະຫລາດະຜູ້ນັ້ນ—ຊື່ວ່າ ສຸຣຸເຈ—ໄດ້ເປັນຜູ້ມີໃຈກວ້າງ ຕັ້ງມັ່ນໃນທັມມະ ແລະເປັນຜູ້ເລື່ອງດານ (ການໃຫ້ທານ) ຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 120

तेनैव जठरस्थेन कृता मतिरनुत्तमा । कितवेन कृता विप्रा दुर्लभा या मनीषिणाम्

ໂດຍຜູ້ນັ້ນເອງ—ຂະນະຍັງຢູ່ໃນຄອບຄອງມານດາ—ໄດ້ເກີດຈິດຕັ້ງໃຈອັນສູງສຸດບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າ. ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ຈິດຕັ້ງໃຈແບບນີ້ ແມ່ນຫາຍາກຍິ່ງ ແມ່ນແຕ່ໃນຫມູ່ຜູ້ຮູ້ປັນຍາ, ແມ່ນກະທັ້ງຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າ “ນັກຫລອກ/ນັກພະນັນ” ກໍຍັງເຮັດໄດ້.

Verse 121

एकदा वै तदा शक्रो ययौ वैरोचनं प्रति । हंतुकामो हि दैत्येंद्रं विप्रो भूत्वाऽथ याचकः

ຄັ້ງໜຶ່ງ ໃນເວລານັ້ນ ຊັກຣະ (ອິນທຣາ) ໄດ້ໄປຫາ ວິໂຣຈະນະ ໂດຍປາຖະໜາຈະສັງຫານເຈົ້າແຫ່ງດານະວະນັ້ນ; ແລ້ວຈຶ່ງປອມຕົນເປັນພຣາຫມັນ ແລະເຂົ້າໄປໃນຮູບຂອງຜູ້ຂໍທານ.

Verse 122

विरोचनगृहं प्राप्त इंद्रो वाक्यमुवाच ह । स्थविरो ब्राह्मणो भूत्वा देहीति मम सुव्रत । मनस्वी त्वं च दैत्येंद्र दाता च भुवनत्रये

ເມື່ອອິນທຣາໄປຮອດເຮືອນຂອງວິໂຣຈະນະ ກໍໄດ້ກ່າວວ່າ: “ຂ້າໄດ້ປອມເປັນພຣາຫມັນເຖົ້າ ແລະຂໍຈາກທ່ານ—ຂໍໃຫ້ແກ່ຂ້າ, ໂອ ຜູ້ມີພຣະວິນັຍດີ. ທ່ານເປັນຜູ້ໃຈສູງ ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະ, ແລະເປັນຜູ້ໃຫ້ທານມີຊື່ສຽງໃນສາມໂລກ.”

Verse 123

तव विप्रा महाभाग चरितं परमाद्भुतम् । वर्णयन्ति समा जेषु स्थित्वा कीर्ति च निर्मलाम् । याचकोऽहं च दैत्येंद्र दातुरर्महसि सुव्रत

“ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາດີ, ໂອ ເຈົ້າຜູ້ໃຈໃຫຍ່, ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍພາກັນເລົ່າຂານການປະພຶດອັນອັດສະຈັນສູງສຸດຂອງທ່ານ; ແລະໂດຍການເລົ່ານັ້ນ ພວກເຂົາຕັ້ງຊື່ສຽງອັນບໍລິສຸດຂອງທ່ານໃນສະພາ. ຂ້າກໍເປັນຜູ້ຂໍທານ, ໂອ ກະສັດໄດຕະຍະ; ໂອ ຜູ້ມີພຣະວິນັຍດີ, ທ່ານແມ່ນທີ່ພຶ່ງແລະເສົາຄໍ້າຂອງຜູ້ໃຫ້ທານ.”

Verse 124

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा दैत्येंद्रो वाक्यमब्रवीत् । किं दातव्यं तव विभो वद शीघ्रं ममाधुना

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະກໍກ່າວວ່າ: “ໂອ ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ຂ້າຄວນໃຫ້ຫຍັງແກ່ທ່ານ? ຈົ່ງບອກຂ້າໃຫ້ໄວ ໃນບັດນີ້.”

Verse 125

इंद्रो हि विप्ररूपेण विरोचनमुवाच ह । याचयामि च दैत्येंद्र यदहं परिभावितः

ອິນທຣະ ໃນຮູບພຣາຫມັນ ໄດ້ກ່າວແກ່ ວິໂຣຈະນະ ວ່າ: «ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍວອນ ສິ່ງນັ້ນເອງ ທີ່ໃຈຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປາຖະໜາ»។

Verse 126

आत्मप्रीत्या च दातव्यं मम नास्त्यत्र संशयः । उवाच प्रहसन्वाक्यं प्रह्लादस्यात्मजोऽसुरः

«ຕ້ອງໃຫ້ດ້ວຍໃຈຍິນດີຂອງຕົນ—ໃນຂໍ້ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ» ເຂົາກ່າວພ້ອມຮອຍຍິ້ມ; ອະສຸຣະ ບຸດຂອງພຣະຫລາດ ໄດ້ເວົ້າດັ່ງນັ້ນ।

Verse 127

ददाम्यात्मशिरो विप्र यदि कामयसेऽधुना । इदं राज्यमनायासमियं श्रीर्नान्यगामिनी । अहं समर्पयिष्यामि तव नास्त्यत्र सशयः

«ໂອ ພຣາຫມັນ, ຖ້າທ່ານປາຖະໜາໃນບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໃຫ້ແມ່ນແຕ່ສີສະຂອງຕົນ. ອານາຈັກນີ້ທີ່ໄດ້ມາໂດຍບໍ່ລໍາບາກ ແລະ ສິຣີສົມບັດນີ້ທີ່ບໍ່ໄປຫາຜູ້ອື່ນ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະມອບຖວາຍໃຫ້ທ່ານ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສໃນຂໍ້ນີ້»।

Verse 128

इत्युक्तस्तेन दैत्येन विमृश्य च तदा हरिः । उवाच देहि मे स्वीयं शिरो मुकुटसेवितम्

ເມື່ອໄດຕະນັ້ນເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ຮະຣິ (ອິນທຣະ) ໄດ້ຄິດພິຈາລະນາຊົ່ວຄາວ ແລ້ວກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ສີສະຂອງເຈົ້າເອງ ທີ່ຖືກຍົກຍ້ອງໂດຍມົກຸດ»।

Verse 129

एवमुक्ते तु वचने शक्रेण द्विजरूपिणा । त्वरन्महेंद्राय तदा शिवर उत्कृत्त्य वै मुदा । स्वकरेण ददौ तस्मै प्रह्लादस्यात्मजोऽसुरः

ເມື່ອ ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ຜູ້ປອມເປັນພຣາຫມັນ ເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ອະສຸຣະ ບຸດຂອງພຣະຫລາດ ກໍ່ຮີບໄປຫາ ມະເຫນທຣະ ແລະ ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ຕັດສີສະຂອງຕົນເອງ ແລ້ວວາງລົງໃນຝາມືຂອງອິນທຣະ ເປັນທານ।

Verse 130

प्रह्लादेन पुरा यस्तु कृतो धर्म्मः सुदुष्करः । केवलां भक्तिमाश्रित्य विष्णोस्तत्परचेतसा

ທຳມະອັນຍາກຢ່າງຫຼາຍ ທີ່ພຣະປຣະຫລາດເຄີຍປະພຶດໃນການກ່ອນ ໄດ້ສຳເລັດໂດຍອາໄສແຕ່ພຣະພັກຕິຕໍ່ພຣະວິສນຸ ແລະຈິດໃຈມຸ່ງໝັ້ນຕໍ່ພຣະອົງທັງໝົດ।

Verse 131

दानात्परतरं चान्यत्क्वचिद्वस्तु न विद्यते । तद्दानं च महापुण्यमार्तेभ्यो यत्प्रदीयते

ບໍ່ມີສິ່ງໃດໃນທຸກສະຖານທີ່ ທີ່ສູງກວ່າທານ. ແລະທານອັນເປັນມະຫາບຸນຍິ່ງ ແມ່ນທານທີ່ມອບໃຫ້ແກ່ຜູ້ທຸກຍາກເດືອດຮ້ອນ।

Verse 132

स्वशक्त्या यच्च किंचिच्च तदानंत्याय कल्पते । दानात्परतरं नान्यत्त्रिषु लोकेषु विद्यते

ສິ່ງນ້ອຍໆທີ່ຜູ້ໃດມອບຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ຍ່ອມເປັນເຫດໃຫ້ເກີດບຸນອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ. ໃນສາມໂລກ ບໍ່ມີສິ່ງໃດສູງກວ່າທານ।

Verse 133

सात्त्विकं राजसं चैव तामसं च प्रकीर्तिततम् । तथा कृतमनेनैव दानं सात्त्विकलक्षणम्

ທານຖືກກ່າວວ່າມີສາມປະເພດ—ສັດຕະວິກ, ຣາຊະສ, ແລະ ຕາມະສ. ໃນທຳນອງນີ້ ແລະດ້ວຍເຈດຕະນາແບບນີ້ ການໃຫ້ນີ້ຈຶ່ງມີລັກສະນະແຫ່ງທານສັດຕະວິກ।

Verse 134

शिर उत्कृत्त्य चेंद्राय प्रदत्तं विप्ररूपिणे । किरीटः पतितस्तत्र मणयो हि महाप्रभाः

ເມື່ອຕັດສີສະແລ້ວນຳໄປຖວາຍແກ່ພຣະອິນທຣາ ຜູ້ປາກົດໃນຮູບພຣາຫມັນ ມົງກຸດກໍຕົກຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະເພັດນິລະມະນີຂອງມັນສ່ອງປະກາຍອັນຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 135

ऐकपद्येन पतितास्ते जाता मंडलाय वै । दैत्यानां च नरेंद्राणां पन्नगानां तथैव च

ຕົກລົງພ້ອມກັນໃນການຕົກຄັ້ງດຽວ ເພັດນິລະມະນີເຫຼົ່ານັ້ນກາຍເປັນເຄື່ອງປະດັບຮູບວົງມົນ ເໝາະສົມແກ່ພວກໄດຕະຍະ ແກ່ກະສັດມະນຸດ ແລະແກ່ຈອມນາກເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 136

विरोचनस्य तद्दानं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् । गायंत्यद्यापि कवयो दैत्येंद्रस्य महात्मनः

ທານະຂອງວິໂຣຈະນະນັ້ນ ໂດງດັງໄປທົ່ວສາມໂລກ; ຈົນທຸກມື້ນີ້ ນັກກະວີຍັງຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນ ຈອມໄດຕະຍະຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນຢູ່ເທື່ອ।

Verse 137

विरोचनस्य पुत्रोऽभूत्कितवोऽसौ महाप्रभः । मृते पितरि जातोऽसौ माता तस्य पतिव्रता

ວິໂຣຈະນະມີບຸດຊາຍຜູ້ມີຣັດສະມີຍິ່ງໃຫຍ່ ຊື່ວ່າ ກິຕະວະ. ລາວເກີດຫຼັງຈາກພໍ່ເສຍຊີວິດແລ້ວ ແລະແມ່ຂອງລາວເປັນນາງຜູ້ຮັກສາພັນທະຕໍ່ສາມີ (ປະຕິວຣະຕາ) ຢ່າງຊື່ສັດ।

Verse 138

कलेवरं च तत्याज पतिलोकं गता ततः । भार्गवेणाभिषिक्तोऽसौ जनकस्य निजासने

ນາງໄດ້ລະທິ້ງກາຍສັງຂານ ແລະໄປສູ່ໂລກຂອງສາມີ. ສ່ວນບຸດນັ້ນ ຖືກພາຣຄະວະປະພອຍອະພິເສກ ໃຫ້ປະທັບນັ່ງເທິງອາສນະຂອງພໍ່ຕົນເອງ।

Verse 139

नाम्ना बलिरिति ख्यातो बभूव च महायशाः । तेन सर्वे सुरगणास्त्रासिताः सुमहाबलाः

ລາວໂດງດັງດ້ວຍນາມວ່າ ບະລິ ແລະມີກຽດສັກສີຍິ່ງໃຫຍ່. ດ້ວຍພະລັງຂອງລາວ ຝູງເທວະທັງປວງ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີກຳລັງຫາທຽບບໍ່—ກໍຖືກຄວາມຢ້ານກົວຄອບງຳ।

Verse 140

गतस्ते कथिताः पूर्वं कश्यपस्याश्रमं शुभम् । तदा बलिरभूदिन्द्रो देवपुर्यां महायशाः

ດັ່ງທີ່ເຄີຍກ່າວໄວ້ກ່ອນ ພວກເຂົາໄດ້ໄປຮອດອາສຣົມອັນເປັນມງຄົດຂອງກັດຊະຍະປະ; ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ ບະລິຜູ້ມີກຽດສູງ ໄດ້ເປັນອິນທຣະໃນນະຄອນເທວະດາ।

Verse 141

स्वयं तताप तपसा सूर्यो भूत्वा तदाऽसुरः । ईशो भूत्वा स्वयं चास्ते ऐशान्यां दिशि पालयन्

ອະສຸຣະນັ້ນເອງໄດ້ບຳເນັດຕະປະສະຍາ ຈົນສະຫວ່າງໄສດັ່ງດວງອາທິດ; ແລ້ວເມື່ອເປັນເຈົ້ານາຍ ກໍຢູ່ປົກຄອງທິດອີສານດ້ວຍຕົນເອງ।

Verse 142

तथा च नैरृतो भूत्वा तथा त्वंबुपतिः स्वयम् । धनाध्यक्ष उदीच्यां वै स्वयमास्ते बलिस्तदा । एवमास्ते बलिः साक्षात्स्वयमेव त्रिलोकभुक्

ດັ່ງນັ້ນເຂົາໄດ້ເປັນເຈົ້າຄອງທິດນິຣຣິຕິ ແລະກໍເປັນເຈົ້າແຫ່ງນ້ຳດ້ວຍຕົນເອງ; ອີກທັງເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງຊັບສິນໃນທິດເໜືອ ບະລິໃນເວລານັ້ນກໍຮັບຕຳແໜ່ງເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍຕົນເອງ. ດັ່ງນັ້ນ ບະລິປາກົດແທ້ ເປັນຜູ້ຄອບຄອງແລະເສວຍສຸກແຫ່ງສາມໂລກ।

Verse 143

शिवार्चनरतेनैव कितवेन बलिर्द्विजाः । पूर्वाभ्यासेन तेनैव महादानरतोऽभवत्

ໂອ ທ່ານດວິຊະທັງຫຼາຍ, ບະລິ—ແມ່ນແຕ່ເປັນຜູ້ມີກົນລະຍຸດກໍຕາມ—ໂດຍຄວາມຍິນດີໃນການບູຊາພຣະສິວະ ແລະໂດຍນິໄສທີ່ສັ່ງສົມຈາກການຝຶກຝົນແຕ່ກ່ອນ ກໍກາຍເປັນຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນມະຫາທານ ແລະຄວາມເອື້ອເຟື້ອໃຫຍ່.

Verse 144

एकदा तु सभामध्ये आस्थितो भृगुणा सह । दैत्येंद्रैः संवृतः श्रीमाञ्छंडामर्कौ वचोऽब्रवीत्

ຄັ້ງໜຶ່ງ ໃນທ່າມກາງສະພາ ເຂົານັ່ງຢູ່ກັບພຣິກຸ; ຜູ້ສະຫງ່າງາມນັ້ນ ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະ ແລ້ວໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳແກ່ ຈັນຑະ ແລະ ອະມັຣກະ.

Verse 145

आवासः क्रियतामत्र क्रियतामत्र असुरैर्म्मम सन्निधौ । हित्वा पातालमद्यैव मा विलंबितुमर्हथ

ຈົ່ງໃຫ້ສ້າງທີ່ຢູ່ອາໄສຢູ່ທີ່ນີ້—ທີ່ນີ້ແທ້—ໂດຍພວກອະສຸຣາ ໃນພຣະສະນິດຂອງຂ້າ. ຈົ່ງລະທິ້ງປາຕາລາໃນວັນນີ້ ຢ່າໄດ້ຊັກຊ້າເລີຍ.

Verse 146

भार्गवस्तदुपश्रुत्य प्रहस्येदमुवाच ह । यज्ञैश्च विविधैश्चैव स्वर्गलोके महीयते

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ພາຣຄະວະ (ພຣຶຄຸ) ຫົວເຮາະແລ້ວກ່າວວ່າ: “ດ້ວຍພິທີຍັດຍະຫຼາຍປະເພດເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນໂລກສະຫວັນ.”

Verse 147

याज्ञिकैश्च महाराज नान्यथा स्वर्गमेव हि । भोक्तुं हि पार्यते राजन्नान्यता मम भाषितम्

“ໂອ ມະຫາກະສັດ, ດ້ວຍພິທີຍັດຍະເທົ່ານັ້ນ—ບໍ່ມີທາງອື່ນ—ຈຶ່ງຈະໄດ້ເສບສຸກໃນສະຫວັນແທ້. ໂອ ກະສັດ, ນີ້ແມ່ນຄໍາສະຫຼຸບທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວ.”

Verse 148

गुरोर्वचनमाज्ञाय दैत्येंद्रो वाक्यमब्रवीत् । मया कॉतं च यत्कर्म तेन सर्वे महासुराः । स्वर्गे वसंतु सुचिरं नात्र कार्या विचारणा

ເມື່ອເຂົ້າໃຈພຣະຄໍາສອນຂອງຄູບາອາຈານ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະກ່າວວ່າ: “ດ້ວຍກິດການທີ່ຂ້າຈະກະທໍາ ຂໍໃຫ້ອະສຸຣາໃຫຍ່ທັງປວງຢູ່ໃນສະຫວັນດົນນານ; ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງໄຕ່ຕອງໃນເລື່ອງນີ້.”

Verse 149

प्रहस्यो वाच भगवान्भार्गवाणां महातपाः । बलिनं बालिशं मत्वा शुक्रो बुद्धिमतां वरः

ພ້ອມຮອຍຍິ້ມ ພຣະສຸກຣະ—ມະຫາຕະປະສີ ແລະເປັນຜູ້ປັນຍາຍອດໃນຫມູ່ພາຣຄະວະ—ໄດ້ກ່າວຂຶ້ນ ໂດຍເຫັນວ່າ ບາລິ ແມ່ນແມ່ນມີພະລັງ ແຕ່ຍັງໄຮ້ເລ່ຫຼຽມ.

Verse 150

यत्त्वयोक्तं च वचनं बले मम न रोचते । इहैव त्वं समा गत्य वस्तुं चेच्छसि सुव्रत

ໂອ ບາລີ, ຄໍາທີ່ເຈົ້າເວົ້ານັ້ນ ບໍ່ເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ຂ້າ. ຖ້າເຈົ້າປາດຖະນາຈະຢູ່ຢ່າງປອດໄພ ຈົ່ງມາທີ່ນີ້ ແລະຢູ່ທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ, ໂອ ຜູ້ມີພຣະວິນັຍດີ.

Verse 151

अश्वमेधशतेनैव यज त्वं जातवेदसम् । कर्म्मभूमिं गतो भूत्वा मा विलंबितुमर्हसि

ຈົ່ງບູຊາ ຊາຕະເວດະສ (ພຣະອັກນີ) ດ້ວຍການປະກອບອັດສະວະເມດະ ໜຶ່ງຮ້ອຍຄັ້ງ. ເມື່ອໄປຮອດພື້ນທີ່ແຫ່ງກຳທຳອັນສັກສິດແລ້ວ ຢ່າໄດ້ຊັກຊ້າ.

Verse 152

तथेति मत्वा स बलिर्महात्मा हित्वा तदानीं त्रिदिवं मनस्वी । दैत्यैः समेतो गुरुणा च संगतो ययौ भुवं सोनुचरैः समेतः

ເມື່ອຄິດວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນແຫຼະ» ບາລີຜູ້ໃຈໃຫຍ່ ແລະມີຈິດໃຈໝັ້ນຄົງ ຈຶ່ງລະທິ້ງສະຫວັນສາມໂລກໃນຂະນະນັ້ນ. ພ້ອມດ້ວຍພວກໄດຕະຍະ ແລະມີຄູຣຸຄອຍຄຸ້ມຄອງ ລ້ອມດ້ວຍຜູ້ຕິດຕາມ ລາວໄດ້ໄປສູ່ແຜ່ນດິນ.

Verse 153

तन्नर्मदाया गुरुकुल्यसंज्ञकं तीरे महातीर्थमुदारशोभम् । गत्वा तदा दैत्यपतिर्महात्मा जित्वा समग्रं वसुधावलं च

ຕໍ່ມາ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະຜູ້ໃຈໃຫຍ່ ໄດ້ໄປຍັງມະຫາທີຣະຖະອັນງາມສະຫງ່າ ຊື່ວ່າ «ກຸຣຸກຸລະຍາ» ຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ໍານັຣມະດາ. ແລະລາວໄດ້ປະລາບຊະນະບັນດາກະສັດທົ່ວວົງຈັກແຫ່ງແຜ່ນດິນ.

Verse 154

ततोऽश्वमेधैर्बहुभिर्विचक्षणो गुरुप्रयुक्तः स महायशाबलिः । ईजे च दीक्षां परमामुपेतो वैरोचनिं सत्यवतां वरिष्ठः

ຕໍ່ມາ ບາລີຜູ້ມີຊື່ສຽງຍິ່ງ ແລະມີປັນຍາ ໂດຍການຊີ້ນໍາຂອງຄູຣຸ ໄດ້ປະກອບອັດສະວະເມດະຫຼາຍຄັ້ງ. ແລະເມື່ອຮັບດີກຊາອັນສູງສຸດແລ້ວ ບຸດແຫ່ງວິໂຣຈະນະ ຜູ້ດີເລີດໃນບັນດາຜູ້ຮັກສາສັດຈະ ໄດ້ບູຊາຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 155

कृत्वा ब्राह्मणमाचार्यमृत्विजः षोडशाऽभवन् । सुपरीक्षितेन तेनैव भार्गवेण महात्मना

ເມື່ອໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງພຣະພຣາຫມັນ ພາຣຄະວະ ເປັນອາຈານແຫ່ງພິທີ ກໍມີປະໂຣຫິດຜູ້ປະກອບພິທີ 16 ອົງ ທີ່ຖືກເລືອກແລະກວດສອບໂດຍມະຫາອາດມາ (ສຸກຣະ) ນັ້ນເອງ।

Verse 156

यज्ञानामूनमेकेन शतं दीक्षापरेण हि । बलिना चाश्वमेधानां पूर्णं कर्तुं समादधे

ສໍາລັບກະສັດຜູ້ເນັ້ນການດິກສາ (ພິທີອຸທິດຕົນ) ຈໍານວນຍັດຍາຍັງຂາດອີກ 1 ເພື່ອໃຫ້ຄົບ 100; ດັ່ງນັ້ນ ບາລີຈຶ່ງຕັ້ງໃຈຈະເຮັດໃຫ້ຄົບຖ້ວນດ້ວຍອັສວເມທະ (Aśvamedha) ໃຫ້ສົມບູນ।

Verse 157

यावद्यज्ञशतं पूर्णं तस्य राज्ञो भविष्यति । पुरा प्रोक्तं मया चात्र ह्यदित्या व्रतमुत्तमम्

ຈົນກວ່າຍັດຍາ 100 ຂອງກະສັດນັ້ນຈະຄົບຖ້ວນ—ດັ່ງທີ່ຂ້ອຍເຄີຍກ່າວໄວ້ແຕ່ກ່ອນໃນທີ່ນີ້—ວຣະຕະ (vrata) ອັນປະເສີດຂອງອະດິຕີ ຈຶ່ງເຂົ້າມາມີນໍ້າໜັກ।

Verse 158

व्रतेन तेन संतुष्टो भगवान्हरिरीश्वरः । बटुरूपेम महता पुत्रभूतो बभूव ह

ດ້ວຍວຣະຕະນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຮະຣິ—ອິດສະວະຣະຜູ້ສູງສຸດ—ພໍພຣະໄທ ແລະໄດ້ເກີດເປັນບຸດຂອງອະດິຕີ ໂດຍປະກົດໃນຮູບບະຕຸ (ພຣະພຣາຫມະຈາຣິນ ໜຸ່ມ) ອັນສູງສົ່ງ।

Verse 159

अदित्याः कश्यपेनैव उपनीतस्तदा प्रभुः । उपनीतेऽथ संप्राप्तो ब्रह्मा लोकपितामहः

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຮັບພິທີອຸປະນະຍະນະ (ການສວມສາຍສິດ) ໂດຍກັດສະຍະປະ ເພື່ອອະດິຕີ. ແລະເມື່ອພິທີອຸປະນະຍະນະສໍາເລັດແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາ—ປິຕາມະຫາແຫ່ງໂລກ—ກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນ।

Verse 160

दत्तं यज्ञोपवीतं च ब्रह्मणा परमेष्ठिना । दंडकाष्ठं प्रदत्तं हि सोमेन च महात्मना

ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນພຣະບຣະມເມດຖິນ ໄດ້ປະທານສາຍຍັດໂຍປະວີຕອັນສັກສິດ; ແລະພຣະໂສມ ມະຫາອາດຕະມາ ໄດ້ປະທານໄມ້ຄ້ຳຖືອັນແທ້ຈິງ។

Verse 161

मेखला च समानीता अजिनं च महाद्भुतम् । तथा च पादुके चैव मह्या दत्ते महात्मनः

ໄດ້ນຳມາຊຶ່ງເມຂະລາ (ສາຍຄາດແອວ) ແລະອາຊິນ (ໜັງກວາງ) ອັນນ່າອັດສະຈັນ; ພ້ອມທັງປາດຸກາ (ເກີບແຕະ) ທີ່ແມ່ທຣະນີໄດ້ປະທານແດ່ພຣະມະຫາອາດຕະມານັ້ນ।

Verse 162

तत्र भिक्षा समानीता भवान्या चार्थसिद्धये । एवं भगवते दत्तं विष्णवे बटुरूपिणे

ທີ່ນັ້ນ ພຣະນາງພະວານີ ໄດ້ນຳມາຊຶ່ງບິກຂາ (ທານອາຫານ) ເພື່ອໃຫ້ຈຸດປະສົງສຳເລັດ. ດັ່ງນັ້ນ ຂອງຖວາຍເຫຼົ່ານີ້ ໄດ້ມອບແດ່ພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ເປັນພຣະພະຄະວານ ໃນຮູບບະຕຸ (ພຣະພຣະຫມະຈາຣິນນ້ອຍ).

Verse 163

अभिवंद्य श्रीशो वामनो ह्दितिं तथा । कश्यपंच महातेजा यज्ञवाटं जगाम च । याज्ञिकस्य बलेराह च्छलनार्थं स्वयं प्रभुः

ເມື່ອໄດ້ກ່າວຄຳນົບນ້ອມແລ້ວ ພຣະສຣີຊະ—ວາມະນະ—ໄດ້ສະການອະດິຕິ ແລະພຣະກັດຊະຍະປະຜູ້ມີຣັດສະມີອັນໃຫຍ່; ແລ້ວຈຶ່ງໄປສູ່ລານພິທີຍັດ (ຍັດຍະວາຕ). ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເອງ ອອກເດີນທາງເພື່ອຫລອກຊະນະບາລີ ຜູ້ປະກອບຍັດ।

Verse 164

तदा महेशः स जगाम स्वर्गं प्रकंपयन्गां प्रपदा भरेण । स वामनो बटुरूपी च साक्षाद्विष्णुः परात्मा सुरकार्यहेतोः

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະມະເຫສະ ໄດ້ເດີນໄປສູ່ສະຫວັນ ເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນສັ່ນໄຫວດ້ວຍນ້ຳໜັກແຫ່ງຍ່າງກ້າວ. ວາມະນະ ໃນຮູບບະຕຸ ແມ່ນພຣະວິດສະນຸແທ້—ພຣະອາດຕະມາສູງສຸດ—ຜູ້ກະທຳເພື່ອພາລະກິດຂອງເທວະດາ।

Verse 165

गीर्भिर्यथार्थाभिरभिष्टुतो जनैर्मुनीश्वरैर्देवगणैर्महात्मा । त्वरेण गच्छन्स च यज्ञवाटं प्राप्तस्तदानीं जगदेकबंधुः

ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາທີ່ຖືກຕ້ອງແລະຈິງແທ້ ປະຊາຊົນ, ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ໝູ່ເທວະດາ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະມະຫາຕະມະ. ພຣະອົງເຮັ່ງໄປ ແລະມາຮອດລານຍັດຍະ—ມິດອົງດຽວຂອງໂລກທັງປວງ.

Verse 166

उद्गापयन्साम यतो हि साक्षाच्चकार देवो बटुरूपवेषः । उद्गीयमानो भगवान्स ईश्वरो वेदांत वेद्यो हरिरीश्वरः प्रभुः

ເພາະພຣະອົງ—ແມ່ນແຕ່ສວມຮູບແບບເປັນບະຕຸພຣະຫມະຈາຣີນໜຸ່ມ—ກໍໄດ້ໃຫ້ຂັບຮ້ອງບົດສາມັນໂດຍກົງ ແລະປາກົດຊັດ. ເມື່ອພຣະອົງຖືກຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນ ພຣະພະຄະວານ—ຮະຣິ ພຣະເຈົ້າ—ແມ່ນອີສະວະຣະ ຜູ້ເປັນຈອມອໍານາດ ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍເວດານຕະ.

Verse 167

ददर्श तं महायज्ञमश्वमेधं बलेस्तदा । द्वारि स्थितो महातेजा वामनो बटुरूपधृक्

ໃນເວລານັ້ນ ລາວໄດ້ເຫັນມະຫາຍັດຍະຂອງບະລິ—ອັດສະວະເມດະ. ທີ່ປະຕູ ມີວາມະນະຜູ້ມີຣັດສະຫມີ ຢືນຢູ່ ຖືຮູບເປັນບະຕຸໜຸ່ມ.

Verse 168

ब्रह्मरूपेण महता व्याप्तमासीद्दिगंतरम् । पवमानस्य च बटोर्वामनस्य महात्मनः

ທິດທັງປວງຖືກປົກຄຸມໄປດ້ວຍຮູບອັນໃຫຍ່ດຸດດັ່ງພຣະພຣະຫມາ ຂອງບະຕຸວາມະນະຜູ້ບໍລິສຸດ (ພະວະມານະ) ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່.

Verse 169

तच्छ्रुत्वा च बलिः प्राह शंडामर्क्कौ च बुद्धिमान् । ब्राह्मणाः कतिसंख्याश्च आगताः संति ईक्ष्यताम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ບະລິຜູ້ມີປັນຍາ ໄດ້ກ່າວກັບຊັນດາ ແລະ ມາຣະກະວ່າ: “ຈົ່ງໄປເບິ່ງ—ມີພຣາຫມະນະມາຮອດຈໍານວນເທົ່າໃດ.”

Verse 170

तथेति मत्वा त्वरितावुत्थितौ तौ तदा द्विजाः । शंडामर्कौ समागम्य मंडपद्वारि संस्थितौ

ເມື່ອຄິດວ່າ “ເຊັ່ນນັ້ນແຫຼະ” ພຣາຫມັນສອງອົງ ຄື ຊັນດາ ແລະ ມາຣະກະ ກໍລຸກຂຶ້ນຢ່າງຮີບດ່ວນ ອອກໄປ ແລະ ຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູມັນດະປະ.

Verse 171

ददृशाते महात्मानं श्रीहरिं बटुरूपिणम् । त्वरितौ पुनरायातौ बलेः शंसयितुं तदा

ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນມະຫາອາດຕະມາ ພຣະສີຫຣິ ຢູ່ໃນຮູບຂອງບຣະຫມະຈາຣິນນ້ອຍ; ແລ້ວກໍຮີບກັບໄປເພື່ອກ່າວບອກແກ່ ບາລິ.

Verse 172

ब्रह्मचारी समायात एक एव न चापरः । पठनादौ महाराज चागतस्तव सन्निधौ । किमर्थं तन्न जानीमो जानीहि त्वं महामते

“ມີບຣະຫມະຈາຣິນມາແລ້ວ—ມີແຕ່ອົງດຽວ ບໍ່ມີອື່ນ. ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ທ່ານໄດ້ມາຮອດຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ ໃນຂະນະທີ່ກໍາລັງສວດພຣະເວດ. ເພື່ອຈຸດປະສົງໃດ ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້; ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງພິຈາລະນາເອງ.”

Verse 173

एवमुक्ते तु वचने ताभ्यां स च महामनाः । उत्थितस्तत्क्षणादेव दर्शनार्थे बटुं प्रति

ເມື່ອສອງອົງນັ້ນເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີໃຈຍິ່ງ (ບາລິ) ກໍລຸກຂຶ້ນທັນທີ ເພື່ອໄປເບິ່ງບຣະຫມະຈາຣິນນ້ອຍ.

Verse 174

स ददर्श महातेजा विरोचनसुतो महान् । दंडवत्पतितो भूमौ ननाम शिरसा बटुम्

ບຸດແຫ່ງວິໂຣຈະນະ ຜູ້ມີລັດສະໝີອັນຍິ່ງ (ບາລິ) ໄດ້ເຫັນທ່ານ; ແລ້ວກໍລົງກົ້ມກັບພື້ນດິນດັ່ງທ່ອນໄມ້ ແລະ ນົບນ້ອມບຣະຫມະຈາຣິນນ້ອຍດ້ວຍສີສະ.

Verse 175

आनयित्वा बटुं सद्यः संनिवेश्यः निजासने । अर्घ्यपाद्येन महताभ्यर्चयामास तं बटुम्

ເຂົາໄດ້ນຳເອົາພຣະພຣະຫມະຈາຣິນນ້ອຍມາໃນທັນທີ ແລ້ວໃຫ້ນັ່ງເທິງອາສນະຂອງຕົນ ຈາກນັ້ນບູຊາເດັກນັ້ນດ້ວຍອາຣະຄະຍະແລະນ້ຳລ້າງຕີນຢ່າງອຸດົມ।

Verse 176

विनम्रकंधरो भूत्वा उवाच श्लक्ष्णया गिरा । कुतः कस्माच्च कस्यासि तच्छिघ्रं कथ्यतां प्रभो

ເຂົາກໍໂຄ້ງບ່າດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ແລ້ວເວົ້າດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອ່ອນໂຍນວ່າ: “ເຈົ້າມາຈາກໃສ? ເຈົ້າແມ່ນໃຜ? ແລະເຈົ້າຂຶ້ນກັບໃຜ? ຂໍຈົ່ງບອກໃຫ້ໄວ ໂອ້ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ.”

Verse 177

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य विरोचनसुतस्य वै । मनसा हृषितश्चासौ वामनो वक्तुमारभत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງບຸດແຫ່ງວິໂຣຈະນະແລ້ວ ວາມະນະກໍປິຕິຍິນດີໃນໃຈ ແລະເລີ່ມກ່າວຖ້ອຍຄຳຂອງຕົນ।

Verse 178

भगवानुवाच । त्वं हि राजा त्रिलोकेशो नान्यो भवितुमर्हसि । स्वकुलं न्यूनतां गच्छेद्यो वै कापुरुषः स्मृतः

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: “ເຈົ້ານີ້ແທ້ໆແມ່ນກະສັດ ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ; ບໍ່ມີຜູ້ອື່ນໃດຄວນເປັນແທນ. ແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຄົນຂີ້ຂວັນ ຍ່ອມນຳວົງຕະກູນຂອງຕົນໃຫ້ຕົກຕ່ຳ.”

Verse 179

समं वा चाधिको वापि यो गच्छेत्पुरुषः स्मृतः । त्वया कृतं च यत्कर्म्म न कृतं पूर्वजैस्तव

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເຂົ້າມາຫາ—ຈະເທົ່າທຽມກັບເຈົ້າ ຫຼືສູງກວ່າກໍຕາມ—ຄວນໄດ້ຮັບການນັບຖືຕາມຄວນ. ແລະການງານທີ່ເຈົ້າໄດ້ກະທຳສຳເລັດນັ້ນ ແມ່ນສິ່ງທີ່ບັນພະບຸລຸດຂອງເຈົ້າບໍ່ເຄີຍກະທຳໄດ້।

Verse 180

दैत्यानां च वरिष्ठा ये हिरण्यकसिपादयः । कृतं महत्तपो येन दिव्यं वर्षसहस्रकम्

ໃນຫມູ່ດາຍຕະ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ—ຮິຣັນຍະກະສິປຸ ແລະອື່ນໆ—ໄດ້ບໍາເພັນຕະປະອັນໃຫຍ່ ຕໍ່ເນື່ອງເຖິງພັນປີເທວະ।

Verse 181

शरीरं भक्षितं यस्य जुषाणस्य तपो महत् । पिपीलिकाभिर्बहुभिर्दंशैश्चैव समावृतम्

ໃນຂະນະທີ່ລາວຍັງຈົ່ງຮັກພັກດີຕໍ່ຕະປະອັນໃຫຍ່ ຮ່າງກາຍຂອງລາວຖືກກິນກອນ ແລະຖືກປົກຄຸມທົ່ວໄປດ້ວຍມົດຫຼາຍໆ ແລະຮອຍກັດຂອງມັນ।

Verse 182

अभवत्तस्य तज्ज्ञात्वा सुरेंद्रो ह्यगमत्पुरा । नगरं तस्य च तदा सैन्येन महता वृतः

ເມື່ອເຫດນັ້ນເກີດຂຶ້ນ ອິນທຣະ ຈອມເທວະ ເມື່ອຮູ້ແລ້ວ ກໍໄປຫານະຄອນຂອງລາວ; ໃນເວລານັ້ນ ນະຄອນຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍກອງທັບໃຫຍ່।

Verse 183

तत्सन्निधौ हताः सर्वे असुरा दैत्यशत्रुणा । विंध्या तु महिषी तस्य नीयमाना निवारिता

ໃນທ່າມກາງຕໍ່ໜ້າຂອງລາວ ອະສຸຣະທັງປວງຖືກສັງຫານໂດຍສັດຕູແຫ່ງດາຍຕະ. ແຕ່ ວິນທະຍາ—ຄວາຍຂອງລາວ—ເມື່ອຖືກນໍາໄປ ກໍຖືກຫ້າມໄວ້।

Verse 184

नारदेन पुरा राजन्किंचित्कार्यं चिकीर्षुणा । शंभोः प्रसादादखिलं मनसा यत्समीक्षितम् । दैत्येंद्रेण च तत्सर्वं तपसैव वशीकृतम्

ໂອ ພະຣາຊາ, ໃນການກ່ອນ ນາຣະດະ ປາດຖະນາຈະສໍາເລັດກິດໜຶ່ງ ໄດ້ເຫັນທຸກສິ່ງໃນໃຈ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ຊັມພູ (ພຣະສິວະ). ແຕ່ກະສັດແຫ່ງດາຍຕະ ໄດ້ນໍາທຸກຢ່າງນັ້ນໃຫ້ຢູ່ໃນອໍານາດ ໂດຍຕະປະລ້ວນໆ.

Verse 185

तस्याः पुत्रो महातेजा येन नीतोऽभवत्सभाम् । तस्य पुत्रो महाभाग पिता ते पितृवत्सलः । नाम्ना विरोचनो विद्वानिंद्रो येन महात्मना

ບຸດຂອງນາງເປັນຜູ້ມີຣັດສະມີອັນໃຫຍ່ ໂດຍຜູ້ນັ້ນໄດ້ນຳຜູ້ໜຶ່ງເຂົ້າສູ່ສະພາ. ບຸດຂອງຜູ້ນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ແມ່ນບິດາຂອງເຈົ້າ—ຜູ້ກະຕັນຍູຕໍ່ບັນພະບຸລຸດ—ນາມວ່າ ວິໂຣຈະນະ, ບັນດິດຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ຜູ້ທີ່ແມ່ນແຕ່ອິນທຣາກໍຖືກທ່ານຂັດຂວາງໄດ້.

Verse 186

दानेन तोषितो राजन्स्वेनैव शिरसा तदा । तस्यात्मजोसि भो राजन्कृतं ते परमं यशः

ໂອ ພະຣາຊາ, ໃນເວລານັ້ນທ່ານໄດ້ພໍໃຈດ້ວຍທານ—ແທ້ຈິງແມ່ນດ້ວຍການຖວາຍສະຫຼະສີສະຂອງຕົນເອງ. ເຈົ້າເປັນບຸດຂອງທ່ານ, ໂອ ພະຣາຊາ; ດັ່ງນັ້ນເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ຮັບກຽດຍົດສູງສຸດ.

Verse 187

यशोदीपेन महता दग्धाः शलभवत्सुराः । इंद्रोपि निर्जितो येन त्वया नास्त्यत्र संशयः

ດ້ວຍປະທີບໃຫຍ່ແຫ່ງກຽດຍົດຂອງເຈົ້າ, ພວກເທວະຖືກເຜົາດັ່ງແມງບິນເຂົ້າໄຟ. ແມ່ນແຕ່ອິນທຣາກໍຖືກເຈົ້າພິຊິດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສໃນນີ້ເລີຍ.

Verse 188

श्रुतमस्ति मया सर्वं चरितं तव सुव्रत । अल्पकोऽहमिहायातो ब्रह्मचर्यव्रते स्थितः

ຂ້ອຍໄດ້ຍິນທັງໝົດແລ້ວເຖິງການປະພຶດຂອງເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ມີວັດຕະປະຕິບັດອັນດີ. ຂ້ອຍມາທີ່ນີ້ດ້ວຍຄວາມນ້ອຍຕໍ່າ, ດຳລົງຢູ່ໃນວຣະຕະແຫ່ງພຣະຫມະຈັນຍະ (brahmacarya).

Verse 189

उटजार्थे च मे देहि भूमीं भूमिभृतांवर । बटोस्तस्यैव तद्वाक्यं श्रुत्वा बलिरभाषत

“ຂໍຈົ່ງປະທານດິນເພື່ອສ້າງອາສຣົມໃຫ້ຂ້ອຍ, ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ຄອງແຜ່ນດິນ.” ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນຂອງເດັກນ້ອຍພຣະຫມະຈັນຍະ, ບາລີຈຶ່ງກ່າວຕອບ.

Verse 190

हे बटो पंडितो भूत्वा यदुक्तं वचनं पुरा । शिशुत्वात्तन्न जानासि श्रुत्वा मन्ये यथार्थतः

«ໂອ ເດັກນ້ອຍ! ເຈົ້າເປັນບັນດິດແລ້ວ ແຕ່ຍັງທ່ອງຄໍາທີ່ເຄີຍກ່າວໄວ້ດົນກ່ອນ; ແຕ່ເນື່ອງຈາກເຈົ້າຍັງເປັນເດັກ ຈຶ່ງບໍ່ເຂົ້າໃຈຢ່າງແທ້—ຂ້ອຍຟັງແລ້ວເຂົ້າໃຈວ່ານີ້ແມ່ນອັດຖະທີ່ແທ້»।

Verse 191

वद शीघ्रं महाभाग कियन्मात्रां महीं तव । दास्यामि त्वरितेनैव मनसा तद्विमृश्यताम्

«ຈົ່ງເວົ້າໄວໆ ໂອ ຜູ້ມີວາສນາ: ເຈົ້າຕ້ອງການດິນເທົ່າໃດ? ຂ້ອຍຈະໃຫ້ທັນທີ—ຂໍໃຫ້ພິຈາລະນາໃນໃຈໃຫ້ດີ»។

Verse 192

तदाह वामनो वाक्यं स्मयन्मधुरया गिरा । असंतोषपरा ये च विप्रा नष्टा न संशयः

ແລ້ວ ວາມະນະ ຍິ້ມຢ່າງອ່ອນໂຍນ ແລະເວົ້າດ້ວຍສຽງຫວານວ່າ: «ພຣາຫມັນຜູ້ຍຶດຕິດຄວາມບໍ່ພໍໃຈ ຍ່ອມພິນາດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ»។

Verse 193

संतुष्टा ये हि विप्रास्ते नान्ये वेषधरा ह्यमी । स्वधर्मनिरता राजन्निर्दंभा निरवग्रहाः

«ພຣາຫມັນຜູ້ມີຄວາມພໍໃຈ ເທົ່ານັ້ນແຫຼະແມ່ນພຣາຫມັນແທ້; ຄົນອື່ນໆເປັນແຕ່ຜູ້ນຸ່ງຫຸ້ມຮູບລັກ. ໂອ ພະຣາຊາ, ຜູ້ພໍໃຈຍ່ອມຕັ້ງຢູ່ໃນທຳຂອງຕົນ—ບໍ່ອວດອ້າງ ແລະບໍ່ຍຶດຕິດຄອບຄອງ»។

Verse 194

निर्मत्सरा जितकोधावदान्या हि महामते । विप्रास्ते हि महाभाग तैरियं धार्यते मही

«ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາ, ພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ອິດສາ, ຊະນະຄວາມໂກດ, ແລະເປັນຜູ້ໃຈບຸນແທ້. ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ສູງສົງ, ໂດຍພຣາຫມັນເຊັ່ນນັ້ນແຫຼະ ແຜ່ນດິນນີ້ຈຶ່ງຖືກຄ້ຳຈຸນ»។

Verse 195

मनस्वी त्वं बहुत्वाच्च दातासि भुवनत्रये । तथापि मे प्रदातव्या मही त्रिपदसंमिता

ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ມີໃຈໝັ້ນຄົງ ແລະໂດງດັງວ່າເປັນຜູ້ໃຫ້ທານຫຼາຍໃນສາມໂລກ. ແຕ່ກໍຂໍໃຫ້ເຈົ້າປະທານດິນແກ່ຂ້ອຍ ຕາມມາດຕາບາດສາມກ້າວ.

Verse 196

बहुत्वे नास्ति मे कार्यं मह्या वै सुरसूदन । प्रवेशमात्रमुटजं तथा मम भविष्यति

ຂ້ອຍບໍ່ຕ້ອງການດິນຫຼາຍດອກ ໂອ ຜູ້ປາບອະສູຣ. ພຽງແຕ່ພື້ນທີ່ເຂົ້າອອກຂອງກະຕູບອາສຣົມນ້ອຍໆ ກໍພໍສໍາລັບຂ້ອຍ.

Verse 197

त्रिपदं पूर्यतेऽस्माकं वस्तुं नास्त्यत्र संशयः । देहि मे क्रमतो राजन्यावद्भूमिभविष्यति । तावत्संख्या प्रदातव्या यदि दातासि भो बले

“ສາມກ້າວ” ຂອງພວກເຮົາຈະສໍາເລັດແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ຂໍໃຫ້ເຈົ້າປະທານໃຫ້ຂ້ອຍທີລະກ້າວ ໂອ ພະຣາຊາ ຕາມທີ່ແຜ່ນດິນຍັງດໍາລົງ. ຈໍານວນຄົບນັ້ນຕ້ອງຖືກປະທານ ຖ້າເຈົ້າເປັນຜູ້ໃຫ້ທານແທ້ ໂອ ບາລີ.

Verse 198

प्रहस्य तमुवाचेदं बलिर्वैरोचनात्मजः । दास्यामि ते महीं कृत्सां सशैलवनकाननाम्

ບາລີ ບຸດແຫ່ງວິໂຣຈະນະ ຍິ້ມແລ້ວເວົ້າກັບລາວວ່າ: “ຂ້ອຍຈະປະທານແຜ່ນດິນທັງໝົດໃຫ້ເຈົ້າ ພ້ອມພູເຂົາ ປ່າໄມ້ ແລະດົງດິບທັງປວງ.”

Verse 199

मदीयां वै महाभाग मया दत्तां गृहाम वै । याचकोऽसि बटो पश्य दानं दैत्याप्रयाचसे

ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາດີ, ຈົ່ງຮັບເອົາສິ່ງທີ່ເປັນຂອງຂ້ອຍ ທີ່ຂ້ອຍໄດ້ມອບເປັນທານແລ້ວ. ເບິ່ງເຖີດ, ເຈົ້າເປັນຜູ້ຂໍທານ ໂອ ນັກບວດນ້ອຍ, ແຕ່ກໍຍັງບໍ່ໄດ້ຂໍຂອງທານນີ້ຈາກດາຍຕະຢ່າງສົມຄວນ.

Verse 200

याचको ह्यल्पको वास्तु दाता सर्वं विमृश्य वै । तथा विलोक्य चात्मानं ह्यर्थिभ्यश्च ददाति वै

ຄໍາຂໍຂອງຜູ້ຂໍທານນັ້ນນ້ອຍນິດ ແຕ່ຜູ້ໃຫ້ຍ່ອມພິຈາລະນາທຸກຢ່າງ ແລະເບິ່ງກໍາລັງຂອງຕົນ ແລ້ວຈຶ່ງປະທານແກ່ຜູ້ມາຂໍ។