Adhyaya 15

Verse 1

। ऋषय ऊचुः । राज्यं प्राप्तो हि देवेंद्रः कथितस्ते गुरुं विना । गुरोरवज्ञया जातो राज्यभ्रंशो हि तस्य तु

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: “ເຂົາເວົ້າວ່າ ເທວະເອນທຣະ (ອິນທຣະ) ໄດ້ຮັບລາຊະອໍານາດໂດຍບໍ່ມີຄູບາອາຈານ. ແຕ່ເນື່ອງຈາກການຫມິ່ນປະມາດຄູບາ ຄວາມຕົກຕໍ່າຈາກລາຊະອໍານາດຈຶ່ງເກີດແກ່ທ່ານ.”

Verse 2

केन प्रणोदितश्चेंद्रो बभूव चिरमासने । तत्सर्वं कथयाशु त्वं परं कौतूहलं हि नः

“ອິນທຣະຖືກໃຜກະຕຸ້ນ ໃຫ້ຢູ່ເທິງບັນລັງດົນນານ? ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າທຸກຢ່າງໃຫ້ໄວ—ເພາະຄວາມຢາກຮູ້ຂອງພວກເຮົາໃຫຍ່ຫຼາຍ.”

Verse 3

लोमश उवाच । गुरुणापि विना राज्यं कृतवान्स शचीपतिः । विश्वरूपोक्तविधिना इंद्रो राज्ये स्थितो महान्

ໂລມະຊະ ກ່າວວ່າ: “ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີຄູອາຈານ ພຣະອິນທຣະ ຜົວຂອງສະຈີ ກໍໄດ້ຮັບອານາຈັກ; ດ້ວຍວິທີທີ່ ວິສະວະຣູປະ ສອນໄວ້ ພຣະອິນທຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຈຶ່ງຕັ້ງມັ່ນໃນອຳນາດ.”

Verse 4

विश्वकर्मसुतो विप्रा विश्वरूपो महानृपः । पुरोहितोऽथ शक्रस्य याजकश्चाभवत्तदा

“ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ວິສະວະຣູປະ ບຸດຂອງ ວິສະວະກັມມະ ຜູ້ເປັນເຈົ້ານາຍອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ໃນເວລານັ້ນ ໄດ້ເປັນປຸໂຣຫິດຂອງ ສັກຣະ ແລະເປັນຜູ້ປະກອບຍັດຍະກຳ ດ້ວຍ.”

Verse 5

तस्मिन्यज्ञेऽवदानैश्च यजने असुरान्सुरान् । मनुष्यांश्चैव त्रिशिरा अपरोक्षं शचीपतेः

“ໃນຍັດຍະນັ້ນ ດ້ວຍອະວະດານ (ສ່ວນຖວາຍ) ແລະການບູຊາ, ຕຣິສິຣາ ຜູ້ມີສາມຫົວ ໄດ້ຮັບໃຊ້ທັງອະສຸຣະ, ເທວະ, ແລະມະນຸດ—ຢ່າງແຈ້ງຊັດ ໃນພຣະພັກຂອງຜົວສະຈີ (ອິນທຣະ).”

Verse 6

देवान्ददाति साक्रोशं दैत्यांस्तूष्णीमथाददात् । मनुष्यान्मध्यपातेन प्रत्यहं स ग्रहान्द्विजः

“ລາວໃຫ້ແກ່ເທວະດ້ວຍສຽງດັງ; ແຕ່ໃຫ້ແກ່ໄດຕະຍະ ດ້ວຍຄວາມງຽບ. ສ່ວນມະນຸດ ໃຫ້ດ້ວຍ ‘ສ່ວນກາງ’; ດັ່ງນີ້ ທຸກມື້ ພຣາຫມັນຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງນັ້ນ ແບ່ງສັນສ່ວນຕ່າງໆ.”

Verse 7

एकदा तु महेंद्रेण सूचितो गुरुलाघवात् । अलक्ष्यमाणेन तदा ज्ञातं तस्य चिकीर्षितम्

“ຄັ້ງໜຶ່ງ ມະຫາເອນທຣະ (ອິນທຣະ) ໄດ້ຊີ້ນຳດ້ວຍສັນຍາອັນລະອຽດ ປະສົມຄວາມເບົາແລະຄວາມໜັກ. ໃນເວລານັ້ນ ຜູ້ທີ່ບໍ່ຖືກສັງເກດ (ວິສະວະຣູປະ) ກໍຮູ້ເຖິງຄວາມປະສົງຂອງອິນທຣະ.”

Verse 8

दैत्यानां कार्यसिद्ध्यर्थमवदानं प्रयच्छति । असौ पुरोहितोऽस्माकं परेषां च फलप्रदः

ເພື່ອຄວາມສຳເລັດໃນກິດຈະການຂອງພວກໄດດ (ອະສູນ), ທ່ານໄດ້ມອບເຄື່ອງບູຊາແລະສ່ວນແບ່ງໃນພິທີກຳ. ປຸໂລຫິດຂອງພວກເຮົາຜູ້ນີ້ ປະທານຜົນບໍ່ພຽງແຕ່ໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງໃຫ້ແກ່ຄົນອື່ນອີກດ້ວຍ.

Verse 9

इति मत्वा तदा शक्रो वज्रेण शतपर्वणा । चिच्छेद तच्छिरांस्येव तत्क्षणादभवद्वधः

ເມື່ອຄິດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພະອິນ ຈຶ່ງໃຊ້ວັດຊະລະທີ່ມີຮ້ອຍຂໍ້ ຕັດຫົວຂອງລາວອອກ; ໃນທັນໃດນັ້ນ ການສັງຫານກໍສຳເລັດລົງ.

Verse 10

येनाकरोत्सोमपानमजायंत कपिंजलाः । ततोन्येन सुरापानात्कलविंका भवन्मुखात्

ຈາກປາກຂອງຫົວທີ່ໃຊ້ດື່ມນ້ຳໂສມ ນົກກະປິນຈະລະ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ. ຈາກນັ້ນ, ຈາກຫົວອີກຫົວໜຶ່ງ ເນື່ອງຈາກການດື່ມເຫຼົ້າ ນົກກາລະວິງກາ ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນຈາກປາກນັ້ນ.

Verse 11

अन्याननादजायंत तित्तिरा विश्वरूपिणः । एवं हतो विश्वरूपः शक्रेण मंदभागिना

ຈາກປາກອີກອັນໜຶ່ງ ນົກຕິດທິຣະ (ນົກກະທາ) ໄດ້ເກີດຂຶ້ນຈາກ ວິສະວະຣູປະ. ດັ່ງນັ້ນ ວິສະວະຣູປະ ຈຶ່ງຖືກສັງຫານໂດຍພະອິນ ຜູ້ມີໂຊກຊະຕາອາພັບ.

Verse 12

ब्रह्महत्या तदोद्भूता दुर्धर्षा च भयावहा । दुर्धर्षा दुर्मुखा दुष्टा चण्डालरजसान्विता

ຈາກນັ້ນ ພົມມະຫັດທະຍາ (ບາບແຫ່ງການຂ້າພາມ) ກໍປະກົດຂຶ້ນ ຢ່າງບໍ່ອາດຕ້ານທານໄດ້ ແລະ ໜ້າສະພຶງກົວ: ດຸຮ້າຍ, ໜ້າຕາໜ້າກຽດ, ຊົ່ວຊ້າ, ແລະ ເປື້ອນເປິດ້ວຍຝຸ່ນຂອງຈັນທານ.

Verse 13

ब्रह्महत्या सुरापानं स्तेयं गुर्वंगनागमः । इत्येषामप्यघवतामिदमेव च निष्कृतिः

ການຂ້າພຣາຫມັນ (Brahmahatyā), ການດື່ມເຫຼົ້າ, ການລັກຂະໂມຍ, ແລະການເຂົ້າໃກ້ພັນລະຍາຂອງຄູອາຈານ—ແມ່ນແມ່ນສໍາລັບຄົນບາບເຫຼົ່ານີ້ດ້ວຍ ນີ້ຢ່າງດຽວເທົ່ານັ້ນໄດ້ຖືກປະກາດເປັນການຊໍາລະບາບ।

Verse 14

नामव्याहरणं विष्णोर्यतस्तद्विषया मतिः । त्रिशिरा धूम्रहस्ता सा शक्रं ग्रस्तुमुपाययौ

ເນື່ອງຈາກໃຈຂອງນາງຈົ່ງຈ້ອງຢູ່ໃນສິ່ງນັ້ນ—ຄືການເອີ້ນຂານພຣະນາມຂອງ ວິສນຸ—ນາງ (Brahmahatyā) ຜູ້ມີສາມຫົວ ແລະມືມືດດັ່ງຄວັນ ໄດ້ກ້າວເຂົ້າມາເພື່ອຈັບ Śakra (ອິນທຣາ)។

Verse 15

ततो भयेन महता पलायनपरोऽभवत् । पलायमानं तं दृष्ट्वा ह्यनुयाता भयावहा

ແລ້ວຕໍ່ມາ ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງໃຫຍ່ ລາວຈຶ່ງມຸ່ງໜ້າແຕ່ຈະຫນີ. ເມື່ອນາງເຫັນລາວກໍາລັງຫນີ ນາງ (Brahmahatyā) ຜູ້ນໍາພາຄວາມຫວາດຫວັນ ກໍໄດ້ໄລ່ຕາມໄປ।

Verse 16

यतो धावति साऽधावत्तिष्ठंतमनुतिष्ठति । अंगकृता यथा छाया शक्रस्यपरिवेष्टितुम् । आयाति तावत्सहसा इंद्रोऽप्यप्सु न्यमज्जत

ລາວວິ່ງໄປທາງໃດ ນາງກໍວິ່ງຕາມໄປທາງນັ້ນ; ເມື່ອລາວຢຸດ ນາງກໍຢຸດຢູ່ຂ້າງໆ—ເຫມືອນເງົາທີ່ເກີດຈາກກາຍຂອງຕົນ ມາເພື່ອຫໍ້ຫຸ້ມ Śakra. ແລ້ວທັນໃດນັ້ນ ອິນທຣາກໍດໍາລົງລົງໄປໃນນ້ໍາ।

Verse 17

शीघ्रत्वेन यथा विप्राश्चिरंतनजलेचरः

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ລາວໄວຢ່າງຍິ່ງ—ດັ່ງສັດນ້ໍາເກົ່າແກ່ທີ່ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ໃນນ້ໍາມາດົນນານ।

Verse 18

एवं दिव्यशतं पूर्णं वर्षाणां च शचीपतेः । वसतस्तस्य दुःखेन तथा चैव शतद्वयम् । अराजकं तदा जातं नाकपृष्ठे भयावहम्

ດັ່ງນັ້ນ ຮ້ອຍປີທິບພະອັນເຕັມຖ້ວນຂອງພຣະອິນທຣາ ຜູ້ເປັນສາມີຂອງນາງສະຈີ ໄດ້ຜ່ານໄປ; ແລະເນື່ອງຈາກຄວາມທຸກຂອງພຣະອົງ ອີກສອງຮ້ອຍປີກໍຜ່ານໄປ. ໃນເວລານັ້ນ ແດນສະຫວັນກາຍເປັນໄຮ້ຜູ້ປົກຄອງ ນ່າຢ້ານກົວເຖິງແມ່ນຢູ່ເທິງຜິວຟ້າ.

Verse 19

तदा चिंतान्विता देवा ऋषयोऽपि तपस्विनः । त्रैलोक्यं चाऽपदा ग्रस्तं बभूव च तदा द्विजाः

ໃນເວລານັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມກັງວົນ ແມ່ນແຕ່ລິສີຜູ້ຖືຕະປະກໍດັ່ງກັນ. ໂອ ທະວິຊະ, ສາມໂລກຖືກຄວາມພິບັດຄອບງຳໃນເວລານັ້ນ.

Verse 20

एकोऽपि ब्रह्महा यत्र राष्ट्रे वसति निर्भयः । अकालमरणं तत्र साधूनामुपजायते

ແມ່ນແຕ່ມີຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນະພຽງຄົນດຽວ ອາໄສຢູ່ໃນອານາຈັກໂດຍບໍ່ຢ້ານກົວ ທີ່ນັ້ນການຕາຍກ່ອນເວລາຈະເກີດຂຶ້ນແກ່ຜູ້ດີງາມ.

Verse 21

राजा पापयुतो यस्मिन्राष्ट्रे वसति तत्र वै । दुर्भिक्षं चैव मरणं तथैवोपद्रवा द्विजाः

ໃນອານາຈັກໃດທີ່ກະສັດຜູ້ປົນເປື້ອນດ້ວຍບາບອາໄສຢູ່ ທີ່ນັ້ນແທ້ໆຈະເກີດທຸກຂ໌ອົດຢາກ ແລະຄວາມຕາຍ ພ້ອມທັງຄວາມລຳບາກຫຼາຍປະການ, ໂອ ພຣາຫມະນະ.

Verse 22

भवंति बहवोऽनर्थाः प्रजानां नाशहेतवे । तस्माद्राज्ञा तु कर्तव्यो धर्म्मः श्रद्धापरेण हि

ຄວາມວິບັດຫຼາຍປະການເກີດຂຶ້ນ ເປັນເຫດໃຫ້ປະຊາຊົນພິນາດ. ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດພຶງປົກປັກຮັກສາທັມມະ ດ້ວຍຄວາມສັດທາ ແລະຄວາມຮອບຄອບ.

Verse 23

तथा प्रकृतयो राज्ञः शुचजित्वेन प्रतिष्ठिताः । इन्द्रेण च कृतं पापं तेन पापेन वै द्विजाः । नानाविधैर्महातापैः सोपद्रवमभूज्जगत्

ເຊັ່ນນັ້ນແຫຼະ ປະຊາຊົນຂອງພະຣາຊາ ໄດ້ຕັ້ງມັ່ນໃນການຊະນະຄວາມໂສກ ແລະໃນຄວາມບໍລິສຸດ. ແຕ່ເມື່ອອິນທຣາໄດ້ກໍ່ບາບ ໂດຍບາບນັ້ນ—ໂອ ພວກພຣາຫມັນ—ໂລກກໍຖືກຮົບກວນ ຖືກທຸກທົນດ້ວຍຄວາມທໍລະມານໃຫຍ່ຫຼາຍປະເພດ ແລະພິບັດຕ່າງໆ.

Verse 24

शौनक उवाच । अश्वमेधशतेनैव प्राप्तं राज्यं महत्तरम् । देवानामखिलं सूत कस्माद्विघ्रमजायत । शक्रस्य च महाभाग यथावत्कथयस्व न

ຊາວນະກະ ກ່າວວ່າ: “ດ້ວຍການບູຊາອັສວເມດະໜຶ່ງຮ້ອຍ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບອຳນາດລາຊະອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ແຕ່ໂອ ສູຕະ, ເປັນຫຍັງອຸປະສັກຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນແກ່ເທວະທັງປວງ? ແລະໂອ ຜູ້ມີສິຣິ, ຈົ່ງເລົ່າເລື່ອງຊັກຣະ (ອິນທຣາ) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງເຖິງທີ່ສຸດ.”

Verse 25

सूत उवाच । देवानां दानवानां च मनुष्याणां विशेषतः । कर्म्मैव सुखदुःखानां हेतुभूतं न संशयः

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: “ສຳລັບເທວະ, ດານະວະ, ແລະໂດຍພິເສດສຳລັບມະນຸດ, ກັມມະເທົ່ານັ້ນແຫຼະເປັນເຫດໃຫ້ເກີດສຸກແລະທຸກ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.”

Verse 26

इन्द्रेण च कृतं विप्रा महद्भूतं जुगुप्सितम् । गुरोरवज्ञा च कृता विश्वरूपवधः कृतः

ແລະອິນທຣາ—ໂອ ພວກພຣາຫມັນ—ໄດ້ກໍ່ການກະທຳອັນໃຫຍ່ ແລະນ່າລະອາຍ: ທ່ານໄດ້ດູໝິ່ນຄູອາຈານຂອງຕົນ ແລະໄດ້ຂ້າວິສະວະຣູປະ.

Verse 27

गौतमस्य गुरोः पत्नी सेविता तस्य तत्फलम् । प्राप्तं महेंद्रेण चिरं यस्य नास्ति प्रतिक्रिया

ມະເຫນທຣາ (ອິນທຣາ) ໄດ້ອົດທົນຮັບຜົນກຳອັນຍາວນານ ຈາກການລ່ວງລະເມີດພັນລະຍາຂອງຄູອາຈານຂອງໂຄຕະມະ; ສຳລັບການນັ້ນ ບໍ່ມີວິທີແກ້ຄືນທີ່ງ່າຍດາຍ.

Verse 28

ये हि दृष्कटतकर्म्माणो न कुर्वंति च निष्कृतिम् । दुर्दशां प्रप्नुवन्त्येते यथैवेन्द्रः शतक्रतुः

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ກໍ່ກຳຊົ່ວຮ້າຍຢ່າງໜັກ ແຕ່ບໍ່ກະທຳການຊຳລະບາບ (prāyaścitta) ຜູ້ນັ້ນຈະຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກ—ເຫມືອນພຣະອິນທຣະ «ສະຕະກຣະຕຸ» ຜູ້ບູຊາຮ້ອຍຄັ້ງ।

Verse 29

दुष्कृतोपार्जितस्या तः प्रायाश्चित्तं हि तत्क्षणात् । कर्तव्यं विधिवद्विप्राः सर्वपापोपशांतये

ດັ່ງນັ້ນ ບາບທີ່ສະສົມຈາກການກະທຳຊົ່ວ ຄວນກະທຳການຊຳລະບາບ (prāyaścitta) ໃນທັນທີ ແລະຕາມພິທີກົດລະບຽບ ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ ເພື່ອໃຫ້ບາບທັງປວງສົງບົບລົງ।

Verse 30

उपपातकमध्यस्तं महापातकतां व्रजेत्

ຜູ້ທີ່ຕິດຄ້າງຢູ່ໃນບາບນ້ອຍ (upapātaka) ອາດຈະຕົກໄປສູ່ສະພາບບາບໃຫຍ່ (mahāpātaka) ໄດ້।

Verse 31

ततः स्वधर्मनिष्ठां च ये कुर्वंति सदा नराः । प्रातर्मध्याह्नसायाह्ने तेषां पापं विनश्यति

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ຄົນທີ່ຍຶດໝັ້ນຢູ່ໃນທຳຂອງຕົນ (svadharma) ຢ່າງສະເໝີ ບາບຂອງເຂົາຈະສູນໄປໃນສາມຍາມ: ເຊົ້າ, ທ່ຽງ, ແລະ ແລງ।

Verse 32

प्राप्नुवंत्युत्तमं लोकं नात्र कार्या विचारणा । तस्मादसौ दुराचारः प्राप्ते वै कर्मणः फलम्

ເຂົາທັງຫຼາຍຈະໄດ້ຮັບລອກອັນສູງສຸດ—ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສົງໄສເລີຍ। ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ປະພຶດຊົ່ວນັ້ນແທ້ໆ ໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງກຳຂອງຕົນ।

Verse 33

स प्रधार्य तदा सर्वे लोकपालास्त्वरान्विताः । बृहस्पतिमुपागम्य सर्वमात्मनि धिष्ठितम् । कथयामासुरव्यग्रा इंद्रस्य च गुरुं प्रति

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາແລ້ວ ບັນດາໂລກະປາລາທັງໝົດກໍຮີບຮ້ອນເຂົ້າໄປຫາ ພຣະບຣິຫັສປະຕິ (Bṛhaspati) ແລະໄດ້ກ່າວລາຍງານທຸກຢ່າງຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນ ແດ່ຄູອາຈານຂອງພຣະອິນທຣະ ໂດຍບໍ່ສັບສົນ.

Verse 34

देवैरुक्तं वचो विप्रा निशम्य च बृहस्पतिः । अराजकं च संप्राप्तं चिंतयामास बुद्धिमान्

ໂອ ພວກພຣາຫມັນ, ເມື່ອພຣະບຣິຫັສປະຕິ (Bṛhaspati) ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳທີ່ເທວະດາກ່າວແລ້ວ ຜູ້ມີປັນຍານັ້ນກໍຄິດໄຕ່ຕອງ ເຫັນວ່າຄວາມວຸ່ນວາຍໄຮ້ກະສັດໄດ້ເກີດຂຶ້ນແລ້ວ.

Verse 35

किं कार्यं चाद्य कर्तव्यं कथं श्रेयो भविष्यति । देवानां चाद्य लोकानामृषीणां भावितात्मनाम्

«ມື້ນີ້ຄວນເຮັດຫຍັງ? ຄວນເລີ່ມດຳເນີນທາງໃດ? ຄວາມສຸກສະຫງົບຈະເກີດຂຶ້ນແນວໃດ—ເພື່ອເທວະດາ, ເພື່ອໂລກທັງຫຼາຍ, ແລະເພື່ອພວກຣິສີຜູ້ຝຶກຈິດ?»

Verse 36

मनसैव च तत्सर्वं कार्याकार्यं विचार्य च । जगाम शक्रं त्वरितो देवैः सह महायशाः

ເມື່ອໄດ້ຊັ່ງນ້ຳໜັກໃນໃຈຕົນເອງແລ້ວ ວ່າສິ່ງໃດຄວນເຮັດ ແລະສິ່ງໃດບໍ່ຄວນເຮັດ ຜູ້ມີກຽດຍິ່ງ (ພຣະບຣິຫັສປະຕິ) ກໍຮີບໄປຫາ ພຣະສັກຣະ (ອິນທຣະ) ພ້ອມກັບເທວະດາທັງຫຼາຍ.

Verse 37

प्राप्तो जलाशयं तं च यत्रास्ते हि पुरंदरः । यस्य तीरे स्थिता हत्या चंडालीव भयावहा

ທ່ານໄດ້ໄປຮອດສະໜອງນ້ຳນັ້ນ ທີ່ພຣະປຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣະ) ພັກຢູ່; ທີ່ຝັ່ງຂອງມັນ ບາບແຫ່ງການຂ້າພຣາຫມັນ (Brahmahatyā) ຢືນຢູ່ດັ່ງຍິງຈັນດາລີອັນນ່າຢ້ານ ທຳໃຫ້ໃຈຫວາດຫວັນ.

Verse 38

तत्रोविष्टास्ते सर्वे देवा ऋषिगणान्विताः । आह्वानं च कृतं तस्य शक्रस्य गुरुणा स्वयम्

ທີ່ນັ້ນ ບັນດາເທວະທັງປວງໄດ້ນັ່ງຮ່ວມກັນ ພ້ອມດ້ວຍຝູງລະສີ; ແລະ ຄູອາຈານເທວະ (ບຣິຫັສປະຕິ) ໄດ້ເຊີນເອີ້ນ ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ດ້ວຍຕົນເອງ।

Verse 39

समुत्थितस्ततः शक्रो ददर्श स्वगुरुं तदा । बाष्पपूरितवक्त्रो हि बृहस्पतिमभाषत

ແລ້ວ ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ກໍລຸກຂຶ້ນ ແລະໄດ້ເຫັນຄູອາຈານຂອງຕົນ; ໃບໜ້າເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳຕາ ຈຶ່ງໄດ້ກ່າວກັບ ບຣິຫັສປະຕິ।

Verse 40

प्रणिपत्य च तत्रत्यान्कृताञ्जलिरभाषत । तदा दीनमुखो भूत्वा मनसा संविमृश्य च

ລາວໄດ້ກາບນົບຕໍ່ຜູ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພ້ອມພະນົມມືແລ້ວກ່າວ; ແລ້ວກໍເຮັດໜ້າເສົ້າ ແລະຄິດພິຈາລະນາຢ່າງເລິກໃນໃຈ।

Verse 41

स्वयमेव कृतं पूर्वमज्ञानलक्षणं महत् । अधुनैव मया कार्यं किं कर्तव्यं वद प्रभो

ໃນກ່ອນນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າເອງໄດ້ກະທຳກຳອັນໜັກ ອັນເກີດຈາກອະວິຊາ. ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຄວນເຮັດຢ່າງໃດ? ຂໍພຣະອົງໂປດບອກເຖີດ.

Verse 42

प्रहस्योवाच भगवान्बृहस्पति रुदारधीः । पुरा त्वया कृतं यच्च तस्येदं कर्मणः फलम्

ພຣະບຣິຫັສປະຕິ ຜູ້ມີປັນຍາໝັ້ນຄົງ ໄດ້ຍິ້ມແລ້ວກ່າວວ່າ: “ສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າເຄີຍກະທຳໃນກ່ອນ ນີ້ແຫຼະແມ່ນຜົນຂອງກຳນັ້ນ.”

Verse 43

मां च उद्दिश्य भो इंद्र तद्भोगादेव संक्षयः । प्रायश्चितं हि हत्याया न दृष्टं स्मृतिकारिभिः

ໂອ ອິນທຣາ, ເມື່ອເຈົ້າຫັນຈິດແລະການປະພຶດໄປຫາຂ້າ ກຳນັ້ນຈະສິ້ນໄປໄດ້ກໍ່ດ້ວຍການຮັບຜົນຂອງມັນເທົ່ານັ້ນ. ເພາະບັນດາຜູ້ຮຽນສມຣິຕິບໍ່ໄດ້ກ່າວຖຶງພິທີຊຳລະບາບສຳລັບການຂ້າພຣາຫມະນະ.

Verse 44

अज्ञानतो हि यज्जातं पापं तस्य प्रतिक्रिया । कथिता धर्म्मशास्त्रज्ञैः सकामस्य न विद्यते

ບາບທີ່ເກີດຈາກອະວິຊາ ນັ້ນ ບັນດາຜູ້ຮູ້ທັນທຳມະສາດສະຕຣາ ໄດ້ກ່າວວິທີແກ້ໄຂໄວ້. ແຕ່ບາບທີ່ເຮັດດ້ວຍໃຈຈົ່ງໃຈ ບໍ່ມີວິທີແກ້ໄຂທີ່ຍອມຮັບ.

Verse 45

सकामेन कृतं पापमकामं नैव जायते । ताभ्यां विषयभेदेन प्रायश्चित्तं विधीयते

ບາບທີ່ເຮັດດ້ວຍໃຈຈົ່ງໃຈ ບໍ່ເທົ່າກັບບາບທີ່ເກີດໂດຍບໍ່ຕັ້ງໃຈ. ແລະຕາມຄວາມແຕກຕ່າງໃນເຫດປັດໃຈນີ້ ຈຶ່ງກຳນົດພິທີຊຳລະບາບແຕກຕ່າງກັນ.

Verse 46

मरणांतो विधिः कार्यो कामेन हि कृतेन हि । अज्ञानजनिते पापे प्रायश्चित्तं विधीयते

ການກະທຳທີ່ເຮັດດ້ວຍໃຈຈົ່ງໃຈ ນິຍົມບັນຍັດອາດຮຸນແຮງຈົນເຖິງຄວາມຕາຍ. ແຕ່ບາບທີ່ເກີດຈາກອະວິຊາ ກໍມີການກຳນົດພິທີຊຳລະບາບໄວ້.

Verse 47

तस्मात्त्वया कृतं यच्च स्वयमेव हतो द्विजः । पुरोहितश्च विद्वांश्च तस्मान्नास्ति प्रतिक्रिया

ດັ່ງນັ້ນ ເນື່ອງຈາກການກະທຳຂອງເຈົ້າເອງ ພຣາຫມະນະຜູ້ເປັນປຸໂຣຫິດຜູ້ຮູ້ທັນຂອງເຈົ້າ ຖືກຂ້າແລ້ວ; ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ມີວິທີແກ້ໄຂຕອບແທນໃດໆ.

Verse 48

यावन्मरणमप्येति तावदप्सु स्थिरो भव

ຈົ່ງຢືນຢັນໝັ້ນຄົງຢູ່ໃນນ້ຳ ແລະຢູ່ຢ່າງນັ້ນຈົນກວ່າຄວາມຕາຍຈະເຂົ້າໃກ້।

Verse 49

शताश्वमेधसंज्ञं च यत्फलं तव दुर्मते । तन्नष्टं तत्क्षणादेव घातितो हि द्विजो यदा

ໂອ ຜູ້ຫຼົງຜິດ! ບຸນຜົນໃດທີ່ເຈົ້າມີ—ຖືກນັບເທົ່າກັບພິທີອັດສະວະເມດະຮ້ອຍຄັ້ງ—ກໍພິນາດໃນທັນທີ ເມື່ອພຣາຫມະນະຖືກຂ້າ।

Verse 50

सच्छिद्रे च यथा तोयं न तिष्ठति घटेऽण्वपि । तथैव सुकृतं पापे हीयते च प्रदक्षिणम्

ເຫມືອນນ້ຳບໍ່ອາດຢູ່ໃນໝໍ້ທີ່ມີຮູຮົ່ວໄດ້ແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ, ສຸກຣິຕະກໍຫຼຸດຫາຍໃນທ່າມກາງບາບ; ແມ່ນແຕ່ການເດີນວຽນບູຊາກໍເສຍພະລັງ.

Verse 51

तस्माच्च दैवसंयोगात्प्राप्तं स्वर्गादिकं च यैः । यथोक्तं तद्भवेत्तेषां धर्मिष्ठानां न संशयः

ດັ່ງນັ້ນ ສະຫວັນແລະການບັນລຸອື່ນໆ ທີ່ຜູ້ທຳດີໄດ້ຮັບໂດຍການປະສານຂອງພຣະພອນ/ຊະຕາ ຈະເກີດຂຶ້ນຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ແທ້ ສຳລັບຜູ້ຍຶດຫມັ້ນໃນທຳ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ।

Verse 52

एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य शक्रो वचनमब्रवीत् । कुकर्मणा मदीयेन प्राप्तमेतन्न संशयः

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳນັ້ນແລ້ວ ຊັກຣະ (ອິນທຣະ) ກ່າວຕອບວ່າ: “ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ສະພາບນີ້ເກີດແກ່ຂ້ອຍ ເນື່ອງຈາກກຳຊົ່ວຂອງຂ້ອຍເອງ।”

Verse 53

अमरावती माशु त्वं गच्छ देवर्षिबिः सह । लोकानां कार्यसिद्ध्यर्थे देवानां च बृहस्पते । इंद्रं कुरु महाभाग यस्ते मनसि रोचते

ຢ່າຊັກຊ້າ—ຈົ່ງໄປຫາ ອະມະຣາວະຕີ ພ້ອມກັບດວງ຤ິສີເທວະ. ເພື່ອໃຫ້ກິດການຂອງໂລກທັງຫຼາຍສຳເລັດ ແລະເພື່ອເທວະທັງປວງ, ໂອ ພຣະບຣິຫັສປະຕິ: ຈົ່ງແຕ່ງຕັ້ງເປັນພຣະອິນທຣາ ຜູ້ທີ່ໃຈຂອງທ່ານພໍໃຈ, ໂອ ຜູ້ມີພາກດີ.

Verse 54

यथा मृतस्तथा हं वै ब्रह्महत्यावृतो महान् । रागद्वेषसमुत्थेन पापेनास्मि परिप्लुतः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າເທົ່າກັບຄົນຕາຍ—ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍບາບໃຫຍ່ແຫ່ງ ພຣະຫມະຫັດຍາ. ຂ້າພະເຈົ້າຖືກຖ້ວມທັບໂດຍຄວາມຜິດທີ່ເກີດຈາກຣາກະ ແລະ ທເວສະ.

Verse 55

तस्मात्त्वरान्विता यूयं देवराजानमाशुः वै । कुर्वतु मदनुज्ञाताः सत्यं प्रतिवदामि वः

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າຈົ່ງເຮັດດ້ວຍຄວາມເຮັ່ງຮ້ອນ ແລະຕັ້ງພຣະຣາຊາແຫ່ງເທວະໃຫ້ໄວ. ຈົ່ງເຮັດຕາມຄຳອະນຸຍາດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ຂ້າພະເຈົ້າເວົ້າຄວາມຈິງແກ່ພວກເຈົ້າ.

Verse 56

एवमुक्तास्तदा सर्वे बृहस्पतिपुरोगमाः । एत्यामरावतीं तूर्णं पुरंदरविचेष्टितम् । कथयामासुरव्यग्रा शचीं प्रति यथा तथा

ເມື່ອຖືກກ່າວເຊັ່ນນັ້ນ ທຸກຄົນ—ມີພຣະບຣິຫັສປະຕິເປັນຜູ້ນຳ—ໄດ້ໄປຫາ ອະມະຣາວະຕີ ຢ່າງວ່ອງໄວ ເນື່ອງຈາກຖືກກະທົບໃຈດ້ວຍສະພາບຂອງ ພຸຣັນດະຣະ (ພຣະອິນທຣາ). ແລ້ວພວກເຂົາໄດ້ບອກແກ່ ພຣະນາງສະຈີ ຢ່າງບໍ່ສັບສົນ ທຸກຢ່າງຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 57

राज्यस्य हेतोः किं कार्यं विमृशंतः परस्परम्

ເມື່ອພວກເຂົາປຶກສາກັນໄປມາ ກໍໄດ້ຄິດວ່າ: “ເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງຣາຊະອານາຈັກ (ການປົກຄອງແຫ່ງສະຫວັນ) ຄວນເຮັດສິ່ງໃດ?”

Verse 58

एवं विमृश्यमानानां देवानां तत्र नारदः । यदृच्छयागतस्तत्र देवर्षिरमितद्युतिः

ເມື່ອບັນດາເທວະກຳລັງພິຈາລະນາຢູ່ດັ່ງນັ້ນ ພະລິສີເທວະ ນາຣະດະ ຜູ້ມີຮັດສະຫມີຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນໂດຍບັງເອີນ।

Verse 59

उवाच पूजितो देवान्कस्माद्यूयं विचेतसः । तेनोक्ताः कथयामासुः सर्वं शक्रस्य चेष्टितम्

ເມື່ອໄດ້ຮັບການບູຊາສັກກາລະແລ້ວ ນາຣະດະໄດ້ກ່າວຕໍ່ເທວະທັງຫຼາຍວ່າ: “ເປັນຫຍັງພວກເຈົ້າຈຶ່ງເສົ້າໝອງ?” ເມື່ອຖືກຖາມດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາກໍເລົ່າທຸກຢ່າງເກືອບທັງໝົດກ່ຽວກັບການກະທຳຂອງ ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ໃຫ້ຟັງ।

Verse 60

गतमिंद्रस्य चेंद्रत्वमेनसा परमेण तु । ततः प्रोवाच तान्देवान्देवर्षिर्नारदो वचः

“ອຳນາດແຫ່ງຄວາມເປັນອິນທຣະຂອງອິນທຣະ ໄດ້ສູນໄປເນື່ອງຈາກບາບອັນໜັກຫນ່ວງ” ແລ້ວພະລິສີເທວະ ນາຣະດະ ກໍກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 61

यूयं देवाश्च सर्वज्ञास्तपसा विक्रमेण च । तस्मादिंद्रो हि कर्तव्यो नहुषः सोमवंशजः

“ພວກເຈົ້າເທວະທັງຫຼາຍ ເປັນຜູ້ຮູ້ທົ່ວທຸກສິ່ງ ແລະພ້ອມດ້ວຍຕະປະສະຍາ ແລະວິລະກຳ. ດັ່ງນັ້ນ ນະຫູສະ ຜູ້ເກີດໃນວົງສະໂສມະ ຄວນຖືກສະຖາປະນາເປັນອິນທຣະແທ້.”

Verse 62

सोऽस्मिन्राष्ट्रे प्रतिष्ठाप्यस्त्वरितेनैव निर्जराः । एकोनमश्वमेधानां शतं तेन महात्मना । कृतमस्ति महाभागा नहुषेण च यज्वना

“ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ອະມະຕະທັງຫຼາຍ ຈົ່ງສະຖາປະນາລາວໃນອຳນາດອະທິປະໄຕນີ້ໂດຍໄວ. ເພາະນະຫູສະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ແລະຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ ຜູ້ປະກອບຍັດ ໄດ້ກະທຳພິທີອັດສະວະເມດະ 99 ຄັ້ງແລ້ວ.”

Verse 63

शच्या श्रुतं च तद्वाक्यं नारदस्य मुखोद्गतम् । गतांतःपुरमव्यग्रा बाष्पपूरितलोचना

ນາງ Śacī ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ທີ່ອອກຈາກປາກຂອງພຣະລິສີ Nārada. ນາງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ເຂົ້າໄປສູ່ວັງພາຍໃນ ດວງຕາເຕັມໄປດ້ວຍນ້ໍາຕາ.

Verse 64

नारदस्य वचः श्रुत्वा सर्वे देवान्वमोदयन्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງ Nārada ບັນດາເທວະທັງປວງກໍຍິນດີປິຕິຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 65

नहुषं राज्यमारोढुमैकपद्येन ते यदा । आनीतो हि तदा राजा नहुषो ह्यमरावतीम्

ເມື່ອພວກເທວະປາດຖະນາໃຫ້ Nahūṣa ຂຶ້ນຄອງອໍານາດແຫ່ງລາຊະສິດ ໃນເວລານັ້ນ ກະສັດ Nahūṣa ຖືກນໍາມາສູ່ Amarāvatī ດ້ວຍກ້າວດຽວ.

Verse 66

राज्यं दत्तं महेंद्रस्य सुरैः सर्वैर्महर्षिभिः । तदागस्त्यादयः सर्वे नहुषं पर्युपासत

ອໍານາດແຫ່ງ Mahendra (Indra) ຖືກມອບໃຫ້ໂດຍເທວະທັງປວງ ແລະມະຫາລິສີທັງຫຼາຍ. ໃນເວລານັ້ນ Agastya ແລະຜູ້ອື່ນໆ ທັງໝົດກໍເຂົ້າໄປປະຄົບປະຄອງຮັບໃຊ້ Nahūṣa.

Verse 67

गंधर्वाप्सरसो यक्षा विद्याधरमहोरगाः । यक्षाः सुपर्णाः पतगा ये चान्ये स्वर्गवासिनः

ພວກ Gandharva ແລະ Apsarā, Yakṣa, Vidyādhara, ພະຍານາກໃຫຍ່, ພວກ Suparṇa ແລະສັດປີກອື່ນໆ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ຜູ້ພໍານັກໃນສະຫວັນທັງໝົດ—ກໍມາຊຸມນຸມຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 68

तदा महोत्सवो जातो देवपुर्यां निरंतरः । शंखतूर्यमृदंगानि नेदुर्दुंदुभयः समम्

ໃນເວລານັ້ນ ໃນນະຄອນຂອງເທວະດາ ມະໂຫສົບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເກີດຂຶ້ນບໍ່ຂາດສາຍ. ສັງຂ໌ ປີ່ແລະກອງ ດັງກ້ອງ ແລະກອງດຸນດຸບີກໍຮ້ອງຄືນພ້ອມກັນ.

Verse 69

गायकाश्च जगुस्तत्र तथा वाद्यानि वादकाः । नर्तका ननृतुस्तत्र तथा राज्यमहोत्सवे

ທີ່ນັ້ນ ນັກຮ້ອງຮ້ອງຂັບຂານ ແລະນັກດົນຕີກໍບັນເລງເຄື່ອງດົນຕີ; ນັກຟ້ອນກໍຟ້ອນລຳ—ເຊັ່ນນັ້ນແຫຼະໃນມະໂຫສົບອັນໃຫຍ່ແຫ່ງພິທີອະພິເສກລາຊະຍະ.

Verse 70

अभिषिक्तस्तदा तत्र बृहस्पतिपुरोगमैः

ໃນເວລານັ້ນ ທີ່ນັ້ນເອງ ທ່ານໄດ້ຮັບການອະພິເສກ ໂດຍມີພຣະບຣິຫັດສະປະຕິເປັນຜູ້ນຳພິທີ.

Verse 71

अर्चितो देवसूक्तैश्च यथा वद्ग्रहपूजनम् । कृतवांश्चैव ऋषिभिर्विद्वद्भिर्भावितात्मभिः

ທ່ານໄດ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍບົດສັນລະເສີນເທວະດາ ດັ່ງການບູຊາດາວນະພະເຄາະຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ແລະບັນດາລຶສີຜູ້ຮູ້ທັນ ຜູ້ຝຶກຈິດໃຫ້ສະຫງົບ ກໍໄດ້ປະກອບພິທີກຳດ້ວຍ.

Verse 72

तथा च सर्वैः परिपूजितो महान्राजा सुराणां नहुषस्तदानीम् । इंद्रासने चेंद् समानरूपः संस्तूयमानः परमेण वर्चसा

ດັ່ງນັ້ນ ໃນເວລານັ້ນ ພຣະມະຫາກະສັດນະຫຸສະ ຜູ້ເປັນຈອມເທວະດາ ໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກທຸກຜູ້. ປະທັບເທິງບັນລັງຂອງອິນທຣະ ມີຮູບພັນຄ້າຍອິນທຣະເອງ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະຫງ່າລາສີອັນສູງສຸດ ໃນຂະນະທີ່ຖືກສັນລະເສີນ.

Verse 73

सुगंधदीपैश्च सुवाससा युतोऽलंकारभोगैः सुविराजितांगः । बभौ तदानीं नहुषो मुनीद्रैः संस्तूयमानो हि तथाऽमरेंद्रैः

ດ້ວຍປະທີບຫອມກິ່ນ ແລະ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມອັນປະນີດ ອະວະຍະວະຂອງພຣະນະຫຸສະຖືກປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນ ແລະ ຄວາມສຸກສົມບູນ ຈຶ່ງສ່ອງສະຫວ່າງໃນຂະນະນັ້ນ ໂດຍຖືກສັນລະເສີນຈາກມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະ ຈາກອະມະເຣນທຣະທັງຫຼາຍດ້ວຍ।

Verse 74

इति परमकलान्वितोऽसौ सुरमुनिवरगणैश्च पूज्यमानः । नहुषनृपवरोऽभवत्तदानीं हृदि महता हृच्छयेनतप्तः

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນມີຄຸນສົມບັດອັນສູງສຸດ ແລະ ຖືກບູຊາໂດຍຫມູ່ເທວະ ແລະ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ; ນະຫຸສະ ຜູ້ເປັນລາຊາອັນຍິ່ງ ໃນຂະນະນັ້ນ ກໍຖືກເຜົາໃນໃຈ ດ້ວຍຕັນຫາອັນແຮງກ້າອັນໃຫຍ່.

Verse 75

नहुष उवाच । इंद्राणी कथमद्यैव नायाति मम सन्निधौ । तां चाह्वयत शीघ्रं भो मा विलंबितुमर्हथ

ນະຫຸສະກ່າວວ່າ: “ເປັນຫຍັງ ອິນທຣານີ ຈຶ່ງບໍ່ມາຢູ່ໃນທີ່ປະທັບຂອງຂ້າ ໃນມື້ນີ້ເລີຍ? ທ່ານທັງຫຼາຍ ຈົ່ງເຊີນນາງມາໄວໆ—ຢ່າຄວນຊັກຊ້າ.”

Verse 76

नहुपस्य वचः श्रुत्वा बृहस्पतिरुदारधीः । शचीभवनमासाद्य उवाच च सविस्तरम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງນະຫຸສະ ພຣະບຣິຫັດສະປະຕິ ຜູ້ມີປັນຍາອັນສູງ ກໍໄປຮອດເຮືອນຂອງສະຈີ ແລະ ໄດ້ກ່າວກັບນາງຢ່າງລະອຽດ.

Verse 77

शक्रस्य दुर्निमित्तेन ह्यनीतो नहुषोऽत्र वै । राज्यार्ते भामिनि त्वं च अर्द्धासनगता भव

ເນື່ອງຈາກລາງຮ້າຍອັນອັບມົງຄົນເກີດແກ່ຊັກຣະ (ອິນທຣະ) ນະຫຸສະຈຶ່ງຖືກນໍາມາຢູ່ນີ້ແທ້. ໂອ ນາງຜູ້ມີອາລົມແຮງ, ເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງລາຊະອານາຈັກ ເຈົ້າກໍຈົ່ງນັ່ງໃນຄຶ່ງໜຶ່ງຂອງບັນລັງ.

Verse 78

शची प्रहस्य चोवाच बृहस्पतिमकल्मषम् । असौ न परिपूर्णो हि यज्ञैः शक्रासने स्थितः । एकोनमश्वमेधानां शतं कृतमनेन वै

ນາງສະຈີຍິ້ມແລ້ວ ກ່າວຕໍ່ພຣະບຣິຫັດສະປະຕິຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນວ່າ: «ເຂົາຍັງບໍ່ສົມບູນດ້ວຍບຸນຍະຈາກຍັດ ແມ່ນແຕ່ນັ່ງຢູ່ເທິງບັນລັງຂອງສັກຣະ. ແທ້ໆແລ້ວ ເຂົາໄດ້ກະທຳອັດສະວະເມດະຮ້ອຍຄັ້ງ ແຕ່ຂາດໄປໜຶ່ງ».

Verse 79

तस्मान्न योग्यो प्रहस्य चोवाच बृहस्पतिमकल्पणषम् । असौ न परिपूर्णो हि यज्ञैः शक्रासने स्थितः । अवाह्यवाहनेनैव अत्रागत्य लभेत माम्

ນາງກ່າວພ້ອມຮອຍຍິ້ມຕໍ່ພຣະບຣິຫັດສະປະຕິວ່າ: «ດັ່ງນັ້ນເຂົາບໍ່ຄວນ. ແມ່ນແຕ່ນັ່ງຢູ່ເທິງບັນລັງຂອງສັກຣະ ກໍຍັງບໍ່ສົມບູນດ້ວຍຄຸນຄ່າແຫ່ງຍັດ. ໃຫ້ເຂົາມາທີ່ນີ້ດ້ວຍພາຫະນະທີ່ ‘ບໍ່ຄວນໃຫ້ລາກ’ ເທົ່ານັ້ນ—ແລ້ວເຂົາຈຶ່ງຈະໄດ້ພົບຂ້ອຍ».

Verse 80

तथेति गत्वा त्वरितो बृहस्पतिरुवाच तम् । नहुषं कामसंतप्तं शच्योक्तं च यथातथम्

«ເປັນດັ່ງນັ້ນ» ແລ້ວພຣະບຣິຫັດສະປະຕິກໍໄປຢ່າງຮວດເລັວ ແລະໄດ້ກ່າວຕໍ່ນະຫູສະ ຜູ້ຖືກໄຟແຫ່ງກາມະເຜົາໄໝ້ ຕາມທີ່ນາງສະຈີໄດ້ກ່າວໄວ້ທຸກປະການ.

Verse 81

तथेति मत्वा राजासौ नहुषः काममोहितः । विमृश्य परया बुद्ध्या अवाह्यं किं प्रशस्यते

ນະຫູສະກະສັດ ຜູ້ຖືກກາມະຫຼອກລວງ ຄິດວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນແຫຼະ» ແລ້ວພິຈາລະນາດ້ວຍປັນຍາອັນແຫຼມຄົມວ່າ: «ພາຫະນະທີ່ ‘ບໍ່ຄວນໃຫ້ລາກ’ ນັ້ນ ແມ່ນສິ່ງໃດທີ່ຖືກສັນລະເສີນ?»

Verse 82

स बुद्ध्या च चिरं स्मृत्वा ब्राह्मणाश्चतपस्विनः । अवाह्याश्च भवंत्यस्मादात्मानं वाहयाम्यहम्

ເຂົາໄດ້ຄິດຢູ່ດົນ ແລ້ວສະຫຼຸບດ້ວຍປັນຍາວ່າ: «ພຣາຫມັນ—ຜູ້ມີຕະປະສະ—ແທ້ໆແລ້ວແມ່ນ ‘ບໍ່ຄວນໃຫ້ລາກ’. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈະໃຫ້ຕົນເອງຖືກຫາມ (ໂດຍພວກເຂົາ)».

Verse 83

द्वाभ्यां च तस्याः प्राप्त्यर्थमिति मे हृदि वर्तते । शिबिकां च ददौ ताभ्यां द्विजाभ्यां काममोहितः

“ໂດຍສອງຄົນນີ້ ຂ້າຈະໄດ້ບັນລຸນາງ” — ຄວາມຄິດນັ້ນຢູ່ໃນໃຈຂອງເຂົາ. ຖືກກາມະຫຼອກລວງ ເຂົາຈຶ່ງມອບສິບິກາ (ເກີຍວຫາມ) ໃຫ້ພຣາຫມະນສອງອົງນັ້ນ។

Verse 84

उपविश्य तदा तस्यां शिवबिकायां समाहितः । सर्पसर्पेति वचनान्नोदयामास तौ तदा

ແລ້ວເຂົານັ່ງຢູ່ໃນສິບິການັ້ນ ດ້ວຍໃຈຕັ້ງມັ່ນ. ແລະໄດ້ສັ່ງສອງພຣາຫມະນດ້ວຍຄໍາວ່າ “ໄປໆ!” ໃຫ້ເຂົາເຄື່ອນຕໍ່ໜ້າ।

Verse 85

अगस्त्यः शिबिकावाही ततः क्रुद्धोऽशपन्नृपम् । विप्राणामवमंता त्वमुन्मत्तोऽजगरो भव

ອະກັດສະຕະ ຜູ້ແບກສິບິການັ້ນ ໂກດແຄ້ນແລ້ວ ຈຶ່ງສາບແຊ່ງພຣະຣາຊາວ່າ: “ເຈົ້າດູຖູກພຣາຫມະນ ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເປັນອະຈະກະຣາ (ງູໃຫຍ່) ຜູ້ຄຸ້ມຄັ່ງ!”

Verse 86

शापोक्तिमात्रतो राजा पतितो ब्राह्मणस्य हि । तत्रैवाजगरो भूत्वा विप्रशापो दुरत्ययः

ເພີງແຕ່ຄໍາສາບອອກມາ ພຣະຣາຊາກໍລົ້ມລົງຕໍ່ໜ້າພຣາຫມະນ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ເຂົາກາຍເປັນອະຈະກະຣາ; ເພາະຄໍາສາບຂອງພຣາຫມະນ ຍາກຈະຫຼີກພົ້ນ।

Verse 87

यथा हि नहुषो जातस्तथा सर्वेऽपि तादृशाः । विप्राणामवमानेन पतिन्ति निरयेऽशुचौ

ເຊັ່ນທີ່ນະຫຸສະ ຕົກຕໍ່າພິນາດຢ່າງນັ້ນ, ຜູ້ທີ່ປະພຶດຄ້າຍກັນທັງຫມົດກໍເປັນເຊັ່ນນັ້ນ. ໂດຍການດູຖູກພຣາຫມະນ ພວກເຂົາຕົກລົງຢ່າງໄວໃນນະຣົກອັນບໍ່ບໍລິສຸດ।

Verse 88

तस्मासर्वप्रयत्नेन पदं प्राप्य विचक्षणैः । अप्रमत्तैर्नरैर्भाव्यमिहामुत्र च लब्धये

ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາຜູ້ຮູ້ທັນ—ເມື່ອໄດ້ບັນລຸສະຖານະອັນຄວນຄ່າແລ້ວ—ພຶງດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍຄວາມພາກພຽນສຸດກໍາລັງ ແລະຄວາມບໍ່ປະມາດ ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ຮັບຄວາມຜາສຸກທັງໃນນີ້ແລະໃນພາຍໜ້າ।

Verse 89

तथैव नहुषः सर्प्पो जातोरण्ये महाभये । एवं चैवाभवत्तत्र देवलोके ह्यराजकम्

ດັ່ງນັ້ນແທ້ໆ ນະຫຸສະ ໄດ້ກາຍເປັນງູ ໃນປ່າອັນນ່າຢ້ານກົວຢ່າງຫຼວງ. ແລະດ້ວຍເຫດນັ້ນ ໃນເທວະໂລກນັ້ນ ກໍເກີດພາວະບໍ່ມີກະສັດ.

Verse 90

तथैव ते सुराः सर्वे विस्मयाविष्टचेतसः । अहो बत महत्कष्टं प्राप्तं राज्ञा ह्यनेन वै

ເມື່ອນັ້ນ ເທວະທັງປວງ ມີໃຈຖືກຄວາມພິສົດຄອບງໍາ ແລ້ວຮ້ອງວ່າ: “ໂອ້! ຄວາມທຸກຍາກອັນໃຫຍ່ຫຼວງນີ້ ກະສັດຜູ້ນີ້ໄດ້ນໍາມາໃສ່ຕົນແທ້ໆ!”

Verse 91

न मर्त्य लोको न स्वर्गो जातो ह्यस्य दुरात्मनः । सतामवज्ञया सद्यः सुकृतं दग्धमेव हि

ສໍາລັບຜູ້ມີໃຈຊົ່ວນັ້ນ ທັງໂລກມະນຸດກໍບໍ່ອາດເຂົ້າເຖິງ ແລະສະຫວັນກໍບໍ່ອາດເຂົ້າເຖິງ. ເນື່ອງຈາກການຫມິ່ນປະມາດບັນດາຄົນດີ ບຸນກຸສົນທີ່ສະສົມໄວ້ຈຶ່ງຖືກເຜົາຜານໃນທັນທີ.

Verse 92

याज्ञिको ह्यपरो लोके कथ्यतां च महामुने । तदोवाच महातेजा नारदो मुनिसत्तमः

“ໃນໂລກນີ້ ຍັງມີຜູ້ປະກອບຍັດຍາອີກຜູ້ໜຶ່ງ (ຜູ້ຄວນແກ່ການປົກຄອງ)—ຂໍທ່ານເລົ່າໃຫ້ຟັງ ໂອ ມະຫາມຸນີ.” ເມື່ອນັ້ນ ນາຣະດະ ຜູ້ມີລັດສະໝີອັນສະຫງ່າງາມ ຜູ້ເປັນມຸນີຍອດ ໄດ້ກ່າວຂຶ້ນ.

Verse 93

ययातिं च महाभागा आनयध्वं त्वरान्विताः । देवदूतास्तु वै तूर्णं ययातिं द्रुतमानयन्

«ພວກເຈົ້າຜູ້ມີພາກດີ ຈົ່ງນຳຢະຍາຕິມາໃຫ້ໄວ!» ດັ່ງນັ້ນ ທູດເທວະຈຶ່ງນຳຢະຍາຕິມາທັນທີ ດ້ວຍຄວາມໄວວ່ອງໄວ.

Verse 94

विमानमारुह्य तदा महात्मा ययौ दिवं देवदूतैः समेतः । पुरस्कृतो देववरैस्तदानीं तथोरगैर्यक्षगंधर्वसिद्धैः

ແລ້ວມະຫາອາດມະນັ້ນ ຂຶ້ນຂີ່ວິມານທິບ ພ້ອມດ້ວຍທູດເທວະ ໄປສູ່ສະຫວັນ; ໃນເວລານັ້ນ ຖືກຍົກຍ້ອງໂດຍເທວະຜູ້ປະເສີດ ແລະໂດຍນາກ ຍັກສະ ຄັນທະວະ ສິດທະ.

Verse 95

आयातः सोऽमरावत्यां त्रिदशैरभितोषितः । इंद्रासने चोपविष्टो बभाषे च स सत्वरम्

ເມື່ອມາຮອດອະມະຣາວະຕີ ລາວຖືກເທວະທັງຫຼາຍຕ້ອນຮັບ ແລະເຮັດໃຫ້ຊື່ນບານ; ນັ່ງເທິງບັນລັງຂອງອິນທຣະ ແລ້ວກ່າວທັນທີ ບໍ່ຊ້າ.

Verse 96

नारदेनैवमुक्तस्तु त्वं राजा याज्ञिको ह्यसि । सतामवज्ञया प्राप्तो नहुषो दंदशूकताम्

ນາຣະດະໄດ້ກ່າວດັ່ງນີ້—«ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ປະກອບຍັດຍະ (ພິທີບູຊາ) ຢ່າງແທ້ຈິງ. ເນື່ອງຈາກການດູໝິ່ນຄົນດີ ນະຫຸສະຈຶ່ງຕົກສູ່ສະພາບເປັນງູ»។

Verse 97

ये प्राप्नुवंति धर्मिष्ठा दैवेन परमं पदम् । प्राक्तनेनैव मूढास्ते न पश्यंति शुभाशुभम्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນທຳມະ ກໍອາດໄດ້ຮັບຕຳແໜ່ງສູງສຸດ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງຊະຕາ; ແຕ່ຖືກຫຼອກລວງໂດຍກຳເກົ່າ ພວກເຂົາບໍ່ເຫັນຄວາມມົງຄຸນ ແລະອະມົງຄຸນ.

Verse 98

पतंति नरके घोरे स्तब्धा वै नात्र संशयः

ຜູ້ຫຍິ່ງຍະໂສຈະຕົກລົງສູ່ນະລົກອັນນ່າຢ້ານ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 99

ययातिरुवाच । यैः कृतं पुण्यं तेषां विघ्नः प्रजायते । अल्पकत्वेन देवर्षे विद्धि सर्वं परं मम

ຍະຍາຕິກ່າວວ່າ: ຜູ້ທີ່ໄດ້ກະທຳບຸນກຸສົນ ຍ່ອມມີອຸປະສັກເກີດຂຶ້ນ. ໂອ ດວງລະສີແຫ່ງລະດັບເທວະຣິສີ, ຈົ່ງຮູ້ນີ້ເປັນຄຳສຸດທ້າຍຂອງຂ້າ: ທັງໝົດເກີດຈາກຄວາມນ້ອຍແລະຂໍ້ຈຳກັດແຫ່ງຄວາມພະຍາຍາມຂອງຕົນ.

Verse 100

महादानानि दत्तानि अन्नदानयुतानि च । गोदानानि बहून्येव भूमिदानयुतानि च

ໄດ້ຖວາຍທານອັນໃຫຍ່ຫຼາຍ ພ້ອມທັງທານອາຫານ; ທານງົວຫຼາຍໆ ແລະທານທີ່ດິນດ້ວຍ.

Verse 101

तथैव सर्वाण्यपि चोत्तमानि दानानि चोक्तानि मनीषिभिर्यदा । एतानि सर्वाणि मया तदैव दत्तानि काले च महाविधानतः

ເຊັ່ນດຽວກັນ ເມື່ອໃດທີ່ນັກປັນຍາໄດ້ກ່າວຖຶງທານອັນສູງສຸດ, ທານເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດ ຂ້າໄດ້ຖວາຍໃນເວລານັ້ນເອງ—ໃນລະດູການທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະຕາມພິທີວິທານອັນໃຫຍ່ຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 102

यज्ञैरिष्टं वाजपेयातिरात्रैर्ज्योतिष्टोमै राजसूयादिभिश्च । शास्त्रप्रोक्तैरश्वमेधादिभिश्च यूपैरेषालंकृता भूः समंतात्

ໄດ້ປະກອບພິທີຍັດ—ວາຊະເປຍ, ອະຕິຣາຕຣະ, ຈໂຍຕິສໂຕມ, ຣາຊະສູຍ ແລະອື່ນໆ; ທັງພິທີທີ່ຄຳພີສອນໄວ້ ເຊັ່ນ ອັສວະເມທ. ທົ່ວທຸກທິດ ແຜ່ນດິນຖືກປະດັບດ້ວຍເສົາຍັດອັນສັກສິດ.

Verse 103

देवदेवो जगन्नाथ इष्टो यज्ञैरनेकशः । गालवाय पुरे दत्ता कन्या त्वेषा च माधवी

ເທວະເທວາ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ໄດ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍຍັດຍາຫຼາຍຄັ້ງ. ແລະນາງສາວ ມາທະວີ ນີ້ ໄດ້ຖືກມອບເປັນພັນລະຍາແກ່ ກາລະວະ ໃນເມືອງ.

Verse 104

पत्नीत्वेन चतुर्भ्यश्च दत्ताः कन्या मुने तदा । गालवस्य गुरोरर्थे विश्वामित्रस्य धीमतः

ໂອ ນັກບວດເຖົ້າ, ໃນເວລານັ້ນ ນາງສາວນັ້ນ ຖືກມອບເປັນພັນລະຍາໃຫ້ຊາຍສີ່ຄົນ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຄູຂອງກາລະວະ ຄື ວິສະວາມິດຕະ ຜູ້ມີປັນຍາ.

Verse 105

एवं भूतान्यनेकानि सुकृतानि मया पुरा । महांति च बहून्येव तानि वक्तुं न पार्यते

ດັ່ງນັ້ນ ໃນການກ່ອນ ຂ້ອຍໄດ້ກະທຳກຸສົນຫຼາຍປະການ—ໃຫຍ່ຫຼາຍ ແລະຫຼາຍຫຼວງ; ບໍ່ອາດເວົ້າໃຫ້ໝົດໄດ້.

Verse 106

भूयः पृष्टः सर्वदेवैः स राजा कृतं सर्वं गुप्तमेव यथार्थम् । विज्ञातुमिच्छाम यथार्थतोपि सर्वे वयं श्रोतुकामा ययाते

ເມື່ອຖືກເທວະທັງປວງຖາມອີກຄັ້ງ ກະສັດນັ້ນໄດ້ປິດບັງທຸກສິ່ງທີ່ຕົນເຮັດໄວ້ ຕາມຄວາມເປັນຈິງ. ແຕ່ພວກເຮົາທັງໝົດປາຖະໜາຮູ້ໃຫ້ແທ້ ໂອ ຢະຢາຕິ—ພວກເຮົາຢາກຟັງ.

Verse 107

वचो निशम्य देवानां ययातिरमितद्युतिः । कथयामास तत्सर्वं पुण्यशेषं यथार्थतः

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງເທວະທັງປວງ ຢະຢາຕິ ຜູ້ມີສະຫວ່າງໄສຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ໄດ້ເລົ່າທຸກຢ່າງດ້ວຍຄວາມຈິງ ກ່ຽວກັບບຸນທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່ ຕາມຄວາມເປັນຈິງ.

Verse 108

कथितं सर्वमेतच्च निःशेषं व्यासवत्तदा । स्वपुण्यकथनेनैव ययातिरपतद्भुवि

ແລ້ວທ່ານໄດ້ເລົ່າທຸກຢ່າງນີ້ໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ດັ່ງວິທີຂອງພຣະວະຍາສະ; ແລະເພີຍແຕ່ເລົ່າຄຸນບຸນຂອງຕົນເອງ ຍະຍາຕິກໍຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ।

Verse 109

तत्क्षणादेव सर्वेषां सुराणां तत्र पश्यताम् । एवमेव तथा जातमराजकमतंद्रितम्

ໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ເທວະທັງປວງກຳລັງເບິ່ງຢູ່ ມັນເກີດຂຶ້ນດັ່ງນັ້ນແທ້: ອານາຈັກກາຍເປັນບໍ່ມີກະສັດ ແລະບໍ່ມີໃຜຢູ່ໄດ້ຢ່າງປະມາດ.

Verse 110

अन्यो न दृश्यते लोके याज्ञिको यो हि तत्र वै । शक्रासनेऽभिषे कार्यं श्रूयतां हि द्विजोत्तमाः

ໃນໂລກນີ້ ບໍ່ເຫັນມີຜູ້ປະກອບຍັດຍະ (ພິທີບູຊາ) ທີ່ສົມຄວນອື່ນໃດຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງຄວນກະທຳພິທີອະພິເສກເພື່ອຂຶ້ນສູ່ບັນລັງຂອງອິນທຣະ—ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ.

Verse 111

सर्वे सुराश्च ऋषयोऽथ महाफणींद्रा गन्धर्वयक्षखगचारणकिंनराश्च । विद्याधराः सुरगणाप्सरसां गणाश्च चिंतापराः समभवन्मनुजास्तथैव

ເທວະທັງປວງ ແລະ ຤ິສີທັງຫຼາຍ, ພຣະຍານາກໃຫຍ່, ຄັນທະວະ, ຍັກສະ, ຝູງນົກ, ຈາຣະນະ ແລະ ກິນນະຣະ; ວິທະຍາທະຣະ, ຝູງເທວະ ແລະ ຝູງອັບສະຣາ—ມະນຸດທັງຫຼາຍກໍເຊັ່ນກັນ—ລ້ວນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມກັງວົນ.