Adhyaya 14

Verse 1

लोमश उवाच । ततो युद्धमतीवासीदसुरैर्विष्णुना सह । ततः सिंहाः सपक्षास्ते दंशिताः परमाद्भुताः

ໂລມະຊະ ກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນ ການຕໍ່ສູ້ທີ່ຮຸນແຮງທີ່ສຸດກໍເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງເຫຼົ່າອະສູນ ແລະ ພະວິຊະນຸ. ທັນໃດນັ້ນ ສິງໂຕທີ່ມະຫັດສະຈັນເຫຼົ່ານັ້ນ—ມີປີກ ແລະ ມີແຂ້ວແຫຼມຄົມ—ກໍປະກົດຕົວຂຶ້ນ.

Verse 2

असुरैरुह्यमानास्ते रहुत्मंतं व्यदारयन् । सिंहास्ते दारितास्तेन खंडशश्च विदारिताः

ຂະນະທີ່ສິງໂຕເຫຼົ່ານັ້ນຖືກເຫຼົ່າອະສູນນຳມາ, ພວກມັນໄດ້ຈີກ ຮາຮຸດມັນຕາ (Rahutmanta). ແຕ່ພະອົງກໍໄດ້ຈີກສິງໂຕເຫຼົ່ານັ້ນຄືນ—ແຍກພວກມັນອອກເປັນປ່ຽງໆ.

Verse 3

विष्णुना च तदा दैत्याश्चक्रेण शकलीकृताः । हतांस्तानसुरान्दृष्ट्वा कालनेमिः प्रतापवान्

ພຣະວິຊະນຸເຈົ້າ ໄດ້ຊົງຕັດພວກໄດຕຍະ ເປັນຕ່ອນໆ ດ້ວຍກົງຈັກຂອງພຣະອົງ. ເມື່ອເຫັນພວກອະສູນຖືກຂ້າຕາຍແລ້ວ, ກາລະເນມິ ຜູ້ມີລິດເດດ ກໍເກີດຄວາມຮ້ອນຮົນ.

Verse 4

त्रिशूलेनाहनद्विष्णुं रोषपर्याकुलेक्षणः । तमायांतं च जगृहे मुकुंदोऽनाथसंश्रयः

ດ້ວຍຕາທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຄຽດແຄ້ນ, ລາວໄດ້ໃຊ້ສາມງ່າມຕີພຣະວິຊະນຸ. ໃນຂະນະທີ່ລາວແລ່ນເຂົ້າມາ, ພຣະມຸກຸນດາ ຜູ້ເປັນທີ່ເພິ່ງຂອງຜູ້ຍາກໄຮ້ ກໍໄດ້ຈັບລາວໄວ້.

Verse 5

करेण वामेन जघान लीलया तं कालनेमिं ह्यसुरं महाबलम् । तेनैव शूलेन समाहतोऽसौ मूर्च्छान्वितोऽसौ सहसा पपात

ດ້ວຍພຣະຫັດຊ້າຍ, ພຣະອົງຊົງຕີອະສູນກາລະເນມິ ຜູ້ມີລິດເດດນັ້ນຢ່າງງ່າຍດາຍ. ຖືກຕີດ້ວຍສາມງ່າມນັ້ນເອງ, ລາວກໍລົ້ມລົງທັນທີ ດ້ວຍຄວາມມຶນງົງ.

Verse 6

पतितः पुनरुत्थाय शनैरुन्मील्य लोचने । पुरतः स्थितमालोक्य विष्णुं सर्वगुहाशयम्

ຫຼັງຈາກລົ້ມລົງ, ລາວໄດ້ລຸກຂຶ້ນອີກຄັ້ງ ແລະ ຄ່ອຍໆມືນຕາຂຶ້ນ. ເມື່ອເຫັນພຣະວິຊະນຸຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ, ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນຖ້ຳແຫ່ງຈິດໃຈຂອງສັດທັງປວງ, ລາວກໍໄດ້ເຫັນພຣະອົງຢ່າງຊັດເຈນ.

Verse 7

लब्धसंज्ञोऽब्रवीद्वाक्यं कालनेमिर्महाबलः । तव युद्धं न दास्यामि नास्ति लोके स्पृहा मम

ເມື່ອໄດ້ສະຕິຄືນມາ, ກາລະເນມິ ຜູ້ມີລິດເດດ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: "ຂ້ານ້ອຍຈະບໍ່ຕໍ່ສູ້ກັບທ່ານ. ຂ້ານ້ອຍບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາສິ່ງໃດໃນໂລກນີ້ອີກແລ້ວ."

Verse 8

ये येऽसुरा हता युद्धे अक्षयं लोकमाप्नुयुः । ब्रह्मणो वचनात्सद्य इंद्रेण सह संगताः

ອະສຸຣາໃດໆທີ່ຖືກຂ້າໃນສົງຄາມ ຍ່ອມໄດ້ບັນລຸໂລກອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ; ໂດຍພຣະວາຈາຂອງພຣະພຣະຫມາ ພວກເຂົາຖືກຮ່ວມສະຫາຍກັບພຣະອິນທຣາໃນທັນທີ।

Verse 9

भुंजतो विविधान्भोगान्देववद्विचरंति ते । इंद्रेण सहिताः सर्वे संसारे च पतंत्यथ

ພວກເຂົາເສບສຸກອັນຫຼາກຫຼາຍ ແລະເດີນທ່ຽວດັ່ງເທວະດາ ທັງໝົດຢູ່ກັບພຣະອິນທຣາ; ແລ້ວຕໍ່ມາກໍຕົກກັບສູ່ສັງສາຣາອີກຄັ້ງ।

Verse 10

तस्माद्युद्धेन मरणं न कांक्षे क्षणभंगुरम् । अन्यजन्मनि मे वीर वैरभावान्न संशयः । दातुमर्हसि मे नाथ कैवल्यं केवलं परम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ປາຖະໜາຄວາມຕາຍໃນສົງຄາມ ອັນເປັນແຕ່ຊົ່ວຄາວແລະຜັນຜວນ. ໃນຊາດອື່ນ ໂອ ວິຣະບຸຣຸດ, ຄວາມເປັນສັດຕູຈະເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າພະເຈົ້າອີກ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະນາຖ, ຂໍພຣະອົງຈົ່ງປະທານແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ກາຍວະລະຍະອັນສູງສຸດ ອັນບໍລິສຸດແຕ່ຜູ້ດຽວ।

Verse 11

तथेति दैत्यप्रवरो निपातितः परेण पुंसा परमार्थदेन । दत्त्वाऽभयं देवतानां तदानीं तथा सुधां देवताभ्यः प्रदत्त्वा

ເມື່ອກ່າວວ່າ “ເຊັ່ນນັ້ນແຫຼະ” ດາຍຕະຜູ້ເລີດນັ້ນຖືກປະລົງໂດຍພຣະບຸຣຸດສູງສຸດ ຜູ້ປະທານປະໂຫຍດອັນສູງສຸດ. ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະອົງປະທານອະພະຍະແກ່ເທວະດາ ແລະຍັງປະທານນ້ຳອະມຣິຕະໃຫ້ແກ່ເທວະດາດ້ວຍ।

Verse 12

कालनेमिर्हतो दैत्यो देवा जाता ह्यकटकाः । शल्यरूपो महान्सद्यो विष्णुना प्रभविष्णुना

ເມື່ອອະສຸຣາກາລະເນມິຖືກຂ້າ ເທວະດາທັງຫຼາຍກໍພົ້ນຈາກຄວາມທຸກທ້ອນ. ແຕ່ໃນທັນທີ ຄວາມທົນທຸກອັນໃຫຍ່ ດັ່ງຫອກປັກຄາ ກໍເກີດຂຶ້ນ ແມ່ນແຕ່ໂດຍພຣະວິສນຸ ຜູ້ມີອຳນາດຫຼວງຫຼາຍ।

Verse 13

तिरोधानं गतः सद्यो भगवान्कमलेक्षणः । इंद्रोऽपि कदनं कृत्वा दैत्यानां परमाद्भुतम्

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ ໄດ້ຫາຍໄປໃນທັນທີ. ແລ້ວພຣະອິນທຣາກໍໄດ້ກໍ່ການປະຫານອັນນ່າອັດສະຈັນຕໍ່ພວກອະສຸຣາ.

Verse 14

पतितानां क्लीबरूपाणां भग्नानां भीतचेतसाम् । मुक्तकच्छशिखानां च चक्रे स कदनक्रियाम्

ຕໍ່ຜູ້ທີ່ລົ້ມລົງ ຮູບຮ່າງຄືຄົນຂີ້ຂວານ ແຕກພ່າຍ ໃຈຫວາດກົວ ແລະຜ້າຄາດແອວກັບມວຍຜົມຫຼຸດລົງ—ພຣະອົງໄດ້ກະທຳການທຳລາຍນັ້ນ.

Verse 15

अर्थशास्त्रपरो भूत्वा महेंद्रो दुरातिक्रमः । दैत्यानां कालरूपोऽसौ शचीपतिरुदारधीः

ມະເຫນທຣາເມື່ອມຸ່ງໝັ້ນໃນກົນລະຍຸດ ແລະສາດແຫ່ງການປົກຄອງ ກໍກາຍເປັນຜູ້ຍາກຈະຕ້ານທານ. ຕໍ່ພວກໄດຕະຍາ ພຣະອົງປານດັ່ງ “ກາລະ” ເອງ—ສາມີຂອງຊະຈີ ຜູ້ມີປະສົງອັນສູງສົ່ງ.

Verse 16

एवं निहन्य्मानानामसुराणां शचीपतेः । निवारणार्थं भगवानागतो नारदस्तदा

ເມື່ອພວກອະສຸຣາຖືກຊະຈີປະຕິ (ສາມີຂອງຊະຈີ) ປະຫານຢ່າງນັ້ນ ພຣະນາຣະດະຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ກໍມາຮອດໃນຂະນະນັ້ນ ເພື່ອຫ້າມປາມພຣະອົງ.

Verse 17

नारद उवाच । युद्धहताश्च ये वीरा ह्यसुरा रणमण्डले । तेषामनु कथं कर्ता भीतानां च विहिंसनम्

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ອະສຸຣາຜູ້ກ້າຫານທີ່ຖືກສັງຫານໃນສົງຄາມກາງສະໜາມຮົບແລ້ວ—ຈະໄປກະທຳຄວາມຮຸນແຮງຕໍ່ຜູ້ທີ່ຫວາດກົວອີກໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 18

ये भीतांश्च प्रपन्नांश्चघातयंति मदोद्धताः । ब्रह्मघ्नास्तेऽपि विज्ञेया महापातकसंयुताः

ຜູ້ໃດທີ່ເມົາມົນດ້ວຍຄວາມຍິ່ງຍໂສ ຂ້າຜູ້ຫວາດກົວ ແລະຜູ້ທີ່ມາຂໍພຶ່ງພາ ຜູ້ນັ້ນພຶງຮູ້ວ່າເປັນ “ຜູ້ຂ້າພຣະພຣະຫມາ” ເຊັ່ນກັນ—ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍບາບໃຫຍ່।

Verse 19

तस्मात्त्वया न कर्त्तव्यं मनसापि विहिंसनम् । एवमुक्तस्तदा शक्रो नारदेन महात्मना

ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າບໍ່ຄວນກະທຳຄວາມຮຸນແຮງ ແມ່ນແຕ່ໃນໃຈກໍບໍ່ຄວນ. ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ ພຣະສັກກະ (ອິນທຣາ) ຖືກພຣະນາຣະດະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ຕັກເຕືອນໃນຄາວນັ້ນ।

Verse 20

सुरसेनान्वितः सद्य आगतो हि त्रिविष्टपम् । तदा सर्वे सुरगणाः सुहृद्भ्यश्च परस्परम् । बभूवुर्मुदिताः सर्वे यक्षगंधर्वकिंनराः

ພ້ອມດ້ວຍກອງທັບເທວະ ພຣະອົງໄດ້ກັບຄືນສູ່ ຕຣິວິດສະປະ (ສະຫວັນ) ຢ່າງວ່ອງໄວ. ໃນຄາວນັ້ນ ຝູງເທວະທັງປວງຍິນດີຕໍ່ກັນດັ່ງມິດສະໜິດ; ຍັກສະ, ຄັນທະວະ, ກິນນະຣະ ທັງຫມົດກໍປິຕິຍິນດີ.

Verse 21

तदा इंद्रोऽमरावत्यां हस शच्याऽभिषेचितः

ໃນຄາວນັ້ນ ພຣະອິນທຣາ ຢູ່ໃນອະມະຣາວະຕີ ໄດ້ຮັບອະພິເສກ (ພິທີຊົມນ້ຳມັນສັກສິດ) ໂດຍພຣະນາງສະຈີ.

Verse 22

देवर्षिप्रमुखैश्चैव ब्रह्मर्षिप्रमुखैस्तथा । शक्रोऽपि विजयं प्राप्तः प्रसादाच्छंकरस्य च

ມີເທວະຣິສີເປັນຫົວໜ້າ ແລະພຣະພຣະຫມະຣິສີເປັນຫົວໜ້າເຊັ່ນກັນ ພຣະສັກກະ (ອິນທຣາ) ກໍໄດ້ຮັບຊັຍຊະນະ ໂດຍພຣະປະສາດຂອງພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ).

Verse 23

तदा महोत्सवो विप्रा देवलोके महानभूत् । शंखाश्च पटहाश्चैव मृदंगा मुरजा अपि । तथानकाश्च भेर्यश्च नेदुर्दुंदुभयः समम्

ໃນເວລານັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ມະໂຫສົບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນໂລກເທວະ. ສັງຂາ ແລະ ກອງປະຫັດ, ມຣິດັງກະ ແລະ ມຸຣະຈະ, ພ້ອມທັງ ນາກະ ແລະ ເບຣີ—ດຸນດຸບີທັງຫຼາຍກໍດັງກ້ອງພ້ອມກັນ.

Verse 24

गायकाश्चैव गंधर्वाः किन्नराश्चाप्सपोगणाः । ननृतुर्जगुस्तुष्टुवुश्च सिद्धचारणगुह्यकाः

ນັກຮ້ອງທັງຫຼາຍ, ຄັນທະວະ, ກິນນະຣະ ແລະ ໝູ່ອັບສະຣາ ໄດ້ຟ້ອນລຳ ຮ້ອງເພງ ແລະ ຂັບສັນລະເສີນ; ພວກສິດທະ, ຈາຣະນະ ແລະ ກຸຫຍະກະ ກໍເຮັດເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 25

एवं विजयमापन्नः शक्रो देवेस्वरस्तदा । देवैर्हतास्तदा दैत्याः पतितास्ते महीतले

ດັ່ງນັ້ນ ໃນເວລານັ້ນ ສັກຣະ ຈອມເທວະ ໄດ້ບັນລຸໄຊຊະນະ. ແລ້ວພວກດານະວະ/ໄດຕະ ທີ່ຖືກເທວະສັງຫານ ກໍລົ້ມລົງເທິງຜິວແຜ່ນດິນ.

Verse 26

गतासवो महात्मानो बलिप्रमुखतो ह्यमी । तपस्तप्तुं पुरा विप्रो भार्गवो मानसोत्तरम्

ບັນດາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ເຫຼົ່ານັ້ນ—ມີບາລິເປັນຫົວໜ້າ—ໄດ້ສິ້ນຊີວິດແລ້ວ. ແຕ່ກ່ອນ ພຣາຫມັນ ພາຣຄະວະ (ສຸກຣະ) ໄດ້ໄປຍັງ ມານະໂສຕຕະຣະ ເພື່ອບຳເນັດຕະປະ.

Verse 27

गतः शिष्यैः परिवृतस्तस्माद्युद्धं न वेद तत् । अवशेषाश्च ये दैत्यास्ते गता भार्गवं प्रति

ທ່ານໄດ້ໄປທີ່ນັ້ນ ໂດຍມີສາວົກຫຼາຍຄົນຫ້ອມລ້ອມ ຈຶ່ງບໍ່ຮູ້ເລື່ອງສົງຄາມນັ້ນ. ແລະພວກໄດຕະທີ່ຍັງເຫຼືອ ກໍໄດ້ໄປຫາ ພາຣຄະວະ.

Verse 28

कथितं वै महद्धृत्तमसुराणां क्षयावहम् । निशम्य मन्युमाविष्टो ह्यागतो भृगुनंदनः

ເມື່ອມີການເລົ່າຂ່າວເຖິງເຫດການອັນໃຫຍ່ ທີ່ນຳຄວາມພິນາດແກ່ອະສຸຣາ ບຸດຂອງພຣຶກຸ (ພາຣຄະວ/ສຸກຣາ) ໄດ້ຟັງແລ້ວ ຖືກໂທສະຄອບງຳ ແລະອອກມາ।

Verse 29

शिष्यैः परिवृतो भूत्वा मृतांस्तानसुरानपि । विद्यया मृतजीविन्या पतितान्समजीवयत्

ພຣະອົງຖືກລ້ອມຮອບໂດຍສິດ ແລະໄດ້ໃຊ້ວິທະຍາ ‘ຄືນຊີວິດ’ ອັນປຸກຜູ້ຕາຍ ເພື່ອຊຸກຊີວິດອະສຸຣາທີ່ຕາຍແລ້ວແລະລົ້ມລົງໃຫ້ຟື້ນຄືນ।

Verse 30

निद्रापायगता यद्वदुत्थितास्ते तदाऽसुराः । उत्थितः स बलिः प्राह भार्गवं ह्यमितद्युतिम्

ດັ່ງກັບວ່າການນອນຫຼັບໄດ້ຜ່ານໄປເທົ່ານັ້ນ ອະສຸຣາເຫຼົ່ານັ້ນກໍລຸກຂຶ້ນໃນເວລານັ້ນ। ບາລິກໍລຸກຂຶ້ນ ແລະກ່າວກັບພາຣຄະວ ຜູ້ມີຣັດສະມີຫາທີ່ສຸດບໍ່ໄດ້।

Verse 31

जीवितेन किमद्यैव मम नास्ति प्रयोजनम् । पातितस्त्रिदशेंद्रेण यथा कापुरुषस्तथा

«ຊີວິດຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດແກ່ຂ້າໃນບັດນີ້? ຂ້າບໍ່ມີເປົ້າໝາຍອີກແລ້ວ—ຖືກຈອມເທວະແຫ່ງສາມສິບ (ອິນທຣາ) ໂຄ່ນລົງ ດັ່ງຄົນຂີ້ຂະຫຍານ»।

Verse 32

बलिनोक्तं वचः श्रुत्वा शुक्रो वचनमब्रवीत् । मनस्विनो हि ये शूराः पतंति समरे बुधा

ເມື່ອສຸກຣາໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງບາລິ ຈຶ່ງກ່າວຕອບວ່າ: «ແທ້ຈິງ ວີຣະບຸລຸດຜູ້ມີໃຈສູງ ຜູ້ລົ້ມໃນສົງຄາມ ບັນດາຜູ້ຮູ້ຍໍຖືວ່າເປັນຜູ້ສູງສົງແທ້»।

Verse 33

ये शस्त्रेण हताः सद्यो म्रियमाणा व्रजंति वै । त्रिविष्टपं न संदेह इति वेदानुशासनम्

ຜູ້ໃດຖືກອາວຸດຟັນຟາດ ແລ້ວຕາຍທັນທີ ຍ່ອມໄປສູ່ ຕຣິວິສະຕະປະ (ສະຫວັນ) ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ນີ້ແມ່ນຄໍາບັນຍັດແຫ່ງເວດາ।

Verse 34

एवमाश्वासयामास बलिनं भृगुनंदनः । तपस्तताप विविधं दैत्यानां सिद्धिदायकम्

ດັ່ງນັ້ນ ບຸດແຫ່ງພຣຶກຸ (ສຸກຣະ) ໄດ້ປອບໃຈພຣະບາລິ. ແລ້ວທ່ານໄດ້ບໍາເນີນຕະປະສະຍາຫຼາຍປະການ ອັນໃຫ້ຜົນແຫ່ງຄວາມສໍາເລັດແກ່ພວກໄດຕະຍະ।

Verse 35

तथा दैत्य गताः सर्वे भृगुणा च प्रचोदिताः । पातालमवसन्सर्वे बलिमुख्याः सुखेन वै

ດັ່ງນັ້ນ ພວກໄດຕະຍະທັງໝົດ ທີ່ຖືກພຣຶກຸກະຕຸ້ນ (ຄື ສຸກຣະແຫ່ງວົງພຣຶກຸ) ໄດ້ໄປພໍານັກຢູ່ໃນປາຕາລະ ໂດຍມີພຣະບາລິເປັນຫົວໜ້າ ແລະຢູ່ຢ່າງສະບາຍໃຈ।