Adhyaya 13

Verse 1

लोमश उवाच । ततस्ते गर्ज्जमानाश्च आक्षिपंतः सुरान्रणे । शतक्रतुप्रमुख्यांस्तन्महाबलपराक्रमान्

ໂລມະສະ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວພວກເຂົາຮ້ອງຄໍາຮາມ ແລະບຸກໂຈມເທວະໃນສົງຄາມ—ເທວະຜູ້ມີພະລັງແລະວິລະກຳ ນໍາໂດຍສະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣະ).

Verse 2

विमानमारुह्य तदा महात्मा वैरोचनिः सर्वबलेन सार्द्धम् । दैत्यैः समेतो विविधैर्महाबलैः सुरान्प्रदुद्राव महाभयावहम्

ແລ້ວມາ ວິໂຣຈະນິ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ໄດ້ຂຶ້ນສູ່ວິມານ (vimāna) ພ້ອມກອງທັບທັງໝົດ; ແລະມີໄດຕະຍະຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍຕົນຮ່ວມດ້ວຍ ກໍໄລ່ຕີເທວະໃຫ້ແຕກຫນີ ກ່ອນເກີດຄວາມຫວາດກົວອັນໃຫຍ່.

Verse 3

स्वानि रूपाणि बिभ्रंतः समापेतुः स हस्रशः । केचिद्व्याघ्रान्समारूढा महिषांश्च तथा परे

ພວກເຂົາສວມຮູບຮ່າງຂອງຕົນເອງ ແລະມາຊຸມນຸມກັນເປັນພັນໆ. ບາງພວກຂີ່ເສືອ ແລະບາງພວກຂີ່ຄວາຍ.

Verse 4

अश्वान्केचित्समारूढा द्विपान्केचित्तथा परे । सिंहांस्तथा परे रूढाः शार्दूलाञ्छरभांस्तथा

ບາງພວກຂີ່ມ້າ; ບາງພວກຂີ່ຊ້າງ. ອື່ນໆຂີ່ສິງ ແລະຍັງຂີ່ເສືອ ກັບຊະຣະພະ (śarabha) ອີກດ້ວຍ.

Verse 5

मयूरान्राजहंसांश्च कुक्कुटांश्च तथा परे । केचिद्धयान्समारूढा उष्ट्रानश्वतरानपि

ບາງພວກຂີ່ນົກຢູງ, ຫົງຫຼວງ ແລະແມ່ນແຕ່ໄກ່. ບາງພວກຂີ່ມ້າ ແລະຍັງຂີ່ອູດ ແລະລາມ້າ (mule) ອີກດ້ວຍ.

Verse 6

गजान्खरान्परे चैव शकटांश्च तथा परे । पादाता बहवो दैत्याः खङ्गशक्त्यृष्टिपाणयः

ບາງພວກມີຊ້າງ ແລະລາ; ບາງພວກອື່ນມີລົດເກວຽນ. ດາຍຕະຍະຫຼາຍພວກສູ້ດ້ວຍຕີນ ຖືດາບ, ຫອກສັ້ນ (javelin) ແລະຫອກຍາວໃນມື.

Verse 7

परिघायुधिनः पाशशूलमुद्गरपाणयः । असिलोमान्विताः केचिद्भुशुंडीपरिघायुधाः

ບາງພວກຖືຄ້ອນຫນັກເຫຼັກເປັນອາວຸດ; ບາງພວກຖືບ່ວງບາດ (pāśa), ຕຣິສູນ (trident) ແລະຄ້ອນ. ບາງພວກນຸ່ງເກາະເຫຼັກຄົມດັ່ງດາບ, ແລະບາງພວກຖື bhuśuṇḍī ແລະຄ້ອນຫນັກເປັນອາວຸດ.

Verse 8

हयनागरथाश्चान्ये समारूढाः प्रहारिणः । विमानानि समारूढा बलिमुख्याः सहस्रशः

ບາງພວກຂີ່ມ້າ, ຂີ່ຊ້າງ ແລະຂຶ້ນລົດຮົບ ໂຈມຕີຢ່າງດຸເດືອດ. ແລະເປັນພັນໆ ບັນດາຫົວໜ້ານຳໂດຍ ບາລີ ກໍຂຶ້ນວິມານ (vimāna) ດ້ວຍ.

Verse 9

स्पर्द्धमानास्ततान्योन्यं गर्जंतश्च मुहुर्मुहुः । वृषपर्वा ह्युवा चेदं बलिनं दैत्यपुंगवम्

ພວກເຂົາແຂ່ງຂັນກັນເອງ ແລະຮ້ອງຄໍາຮາມຊ້ໍາໆ. ວຶຣິສະປະຣະວັນ (Vṛṣaparvan) ແລະຫົວໜ້າໜຸ່ມອື່ນໆ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ ບາລີ ຜູ້ເປັນດັ່ງງົວຜູ້ກ້າໃນຫມູ່ດານະວະ.

Verse 10

त्वया कृतं महाबाहो इंद्रेण सह संगमम् । विश्वासो नैव कर्तव्यो दुर्हृदा च कथंचन

ໂອ ຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ, ເຈົ້າໄດ້ຜູກມິດກັບພຣະອິນທຣາ; ແຕ່ບໍ່ຄວນໄວ້ໃຈສັດຕູທີ່ໃຈຮ້າຍ ດ້ວຍວິທີໃດໆ.

Verse 11

ऊनेनापि हि तुच्छेन वैरिणापि कथंचन । मैत्री बुद्धिमता कार्या आपद्यपि निवर्तते

ແມ່ນແຕ່ກັບຜູ້ຕໍ່າກວ່າ ຫຼືຜູ້ບໍ່ສຳຄັນ—ແມ່ນແຕ່ກັບສັດຕູ—ຜູ້ມີປັນຍາກໍອາດຜູກມິດໄດ້; ເພາະໃນຍາມວິບັດ ມັນອາດຫັນອັນຕະລາຍໃຫ້ຖອຍກັບ.

Verse 12

न विश्वसेत्पूर्वविरोधिना क्वचित्पराजिताः स्मोऽथ बले त्वयाधुना । पुराणदुष्टाः कथमद्य वै पुनर्मंत्रं विकर्तुं न च ते यतेरन्

ບໍ່ຄວນໄວ້ໃຈຜູ້ທີ່ເຄີຍເປັນຄູ່ອະຄອນໃນອະດີດ. ພວກເຮົາເຄີຍພ່າຍແພ້ ແຕ່ບັດນີ້ຍືນຢູ່ແຂງແຮງດ້ວຍພະລັງຂອງເຈົ້າ. ຄົນຊົ່ວແຕ່ເກົ່ານັ້ນ ຈະບໍ່ພະຍາຍາມອີກໃນວັນນີ້ ເພື່ອກັບຄືນລົ້ມລ້າງຄຳປຶກສາແລະແຜນການຂອງເຮົາດອກຫຼື?

Verse 13

इत्यूचुस्ते दुराधर्षा योद्धुकामा व्यवस्थिताः । ध्वजैश्छत्रैः पताकैश्च रणभूमिममंडयन्

ດັ່ງນັ້ນ ນັກຮົບຜູ້ບໍ່ອາດຖືກຫັກຫານເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ກ່າວແລ້ວຢືນຈັດຂະບວນ ດ້ວຍໃຈປາຖະໜາຈະຮົບ; ດ້ວຍທຸງ, ຮົ່ມ, ແລະປ້າຍທຸງ ພວກເຂົາປະດັບສະໜາມຮົບ.

Verse 14

चामरैश्च दिशः सर्वा लोपितं च रणस्थलम् । तथा सर्वे सुरास्तत्र दैत्यान्प्रति समुत्सुकाः

ດ້ວຍພັດຫາງຢັກ (ຈາມະຣະ) ທິດທັງປວງຮາວກັບຖືກປົກຄຸມ ແລະສະໜາມຮົບກໍມືດມົນ. ທີ່ນັ້ນ ເທວະທັງຫມົດລ້ວນຮ້ອນໃຈ ປາຖະໜາຈະປະຈັນໜ້າກັບພວກໄດຕະຍະ.

Verse 15

पीत्वामृतं महाभागा वाहान्यारुह्य दंशिताः । गजारूढो महेंद्रोपि वज्रपाणिः प्रतापवान् । सूर्यश्चोच्चैः श्रवारूढो मृगा रूढश्च चन्द्रमाः

ຜູ້ມີບຸນວາສນາ ດື່ມອະມຣິຕະແລ້ວ ຂຶ້ນຂີ່ພາຫະນະຂອງຕົນ ຖືອາວຸດພ້ອມຮົບ. ພຣະອິນທຣະຜູ້ກ້າ ຜູ້ຖືວັຊຣະ ຂີ່ຊ້າງ. ພຣະສຸຣິຍະຂີ່ອຸຈໄຈສຣະວະ ແລະ ພຣະຈັນທຣະຂີ່ກວາງ.

Verse 16

छत्रचामरसंवीताः शोभिता विजयश्रिया । प्रणम्य विष्णुं ते सर्व इंद्राद्या जयकांक्षिणः

ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຮົ່ມສະຫວ່າງ ແລະ ພັດຫາງຈາມຣະ ງາມສະຫງ່າດ້ວຍສິຣີແຫ່ງໄຊຊະນະ. ທັງໝົດ—ພຣະອິນທຣະແລະອື່ນໆ—ກໍກົ້ມນົບພຣະວິສນຸ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາໄຊຊະນະ.

Verse 17

ते विष्णुना ह्यनुज्ञाता असुरान्प्रति वै रुषा । असुराश्च महाकाया भीमाक्षा भीमविक्रमाः

ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພຣະວິສນຸແລ້ວ ພວກເຂົາກໍກ້າວໄປຕໍ່ຕ້ານອະສຸຣະດ້ວຍຄວາມໂກດ. ຝ່າຍອະສຸຣະກໍມີຮ່າງກາຍໃຫຍ່ມະຫາກາຍ ດວງຕານ່າຢ້ານ ແລະ ພະລັງອັນນ່າສະພຶງກົວ.

Verse 18

तेषां बोरमभूद्युद्धं देवानां दानवैः सह । तुमुलं च महाघोरं सर्वभूतभयावहम्

ແລ້ວສົງຄາມຂອງເທວະທັງຫຼາຍກັບດານະວະກໍປະທຸຂຶ້ນ—ອື້ອື້ອງຄຶກຄືນ ແລະ ໜ້າສະພຶງກົວຢ່າງຍິ່ງ ນຳຄວາມຢ້ານກົວມາໃຫ້ສັດທັງປວງ.

Verse 19

शरधारान्वितं सर्वं बभूव परमाद्भुतम् । ततश्च टचटाशब्दा बभूवुश्च दिशोदश

ທົ່ວທັງໝົດກາຍເປັນອັນນ່າອັດສະຈັນ ເຕັມໄປດ້ວຍຝົນລູກສອນ. ແລ້ວສຽງກະທົບ “ṭacaṭā” ກໍດັງຂຶ້ນໃນທິດທັງສິບ.

Verse 20

ततो निमिषमात्रेण शरघातयुता भवन् । शरतोमरनाराचैराहताश्चापतन्भुवि

ແລ້ວໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ການຈົມຕີດ້ວຍລູກສອນກໍແຮງຂຶ້ນ; ຖືກລູກສອນ ຫອກ ແລະຫົວເຫຼັກຄົມ ຈຶ່ງລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ.

Verse 21

विध्यमानास्तथा केचिद्विविधुश्चापरान्रणे । भल्लैर्भग्नाश्च पतिता नाराचैः शकलीकृताः

ບາງຄົນແມ່ນຖືກທະລຸແທງຢູ່ ແຕ່ກໍຍັງຟັນຟາດຜູ້ອື່ນໃນສົງຄາມ; ບາງຄົນຖືກລູກສອນມີງ່າມຄົມທຳລາຍແລ້ວລົ້ມ; ອີກບາງຄົນຖືກລູກສອນເຫຼັກຕັດເປັນຊິ້ນໆ.

Verse 22

क्षुरप्रहारिताः केचिद्दैत्या दानवराक्षसाः । शिलीमुखैर्मारिताश्च भग्नाः केचिच्च दानवाः

ບາງພວກໄດຕະຍະ ດານະວະ ແລະຣາກສະສະ ຖືກອາວຸດຄົມດັ່ງໃບມີດໂກນຟັນຟາດ; ບາງພວກຖືກລູກສອນ «ຊິລີມຸຂະ» ສັງຫານ; ແລະດານະວະບາງພວກຖືກທຳລາຍແຕກພ່າຍຖອນຫນີ.

Verse 23

एवं भग्नं दानवानां च सैन्यं दृष्ट्वा देवा गर्जमानाः समंतात् । हृष्टाः सर्वे संमिलित्वा तदानीं लब्ध्वा युद्धे ते जयं श्लाघयन्ते

ເມື່ອເຫັນກອງທັບຂອງດານະວະແຕກພ່າຍດັ່ງນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍກໍຮ້ອງຄຳຮາມຈາກທຸກທິດ. ທຸກອົງປິຕິຍິນດີ ມາຊຸມນຸມກັນໃນເວລານັ້ນ ແລະເມື່ອໄດ້ຊະນະໃນສົງຄາມ ກໍປະກາດສັນລະເສີນໄຊຊະນະຂອງຕົນ.

Verse 24

शंखवादित्रघोषेण पूरितं च जगत्त्रयम् । देवान्प्रति कृतामर्षा दानवास्ते महाबलाः

ດ້ວຍສຽງສັງຂ໌ ແລະສຽງດົນຕີສົງຄາມ ໂລກທັງສາມກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມກຶກກ້ອງ; ແຕ່ດານະວະຜູ້ມີກຳລັງຫຼາຍເຫຼົ່ານັ້ນ ໂກດແຄ້ນຕໍ່ເທວະ ແລະກໍກັບມາດຸຮ້າຍອີກຄັ້ງ.

Verse 25

बलिप्रभृतयः सर्वे संभ्रमेणोत्थिताः पुनः । विमानैः सूर्यसंकासैरनेकैश्च समन्विताः

ບາລິ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ລຸກຂຶ້ນອີກຄັ້ງດ້ວຍຄວາມວຸ້ນວາຍ ມີວິມານອາກາດຫຼາຍລຳ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນ ຕິດຕາມອຸປະຖຳພາບ।

Verse 26

द्वंद्वयुद्धं सुतुमुलं देवानां दानवैः सह । संप्रवृत्तं पुनश्चैव परस्परजिगीषया

ການຮົບແບບດວນດຽວອັນດຸເດືອດ ແລະວຸ້ນວາຍຢ່າງຫນັກ ລະຫວ່າງເທວະດາ ແລະດານະວະ ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນອີກຄັ້ງ ໂດຍຕ່າງຝ່າຍປາຖະໜາຈະຊະນະກັນແລະກັນ।

Verse 27

बलिना दानवेंद्रेण महेंद्रो युयुधे तदा । तथा यमो महाबाहुर्नमुच्या सह संगतः

ໃນເວລານັ້ນ ມະເຮນທຣະ (ອິນທຣະ) ໄດ້ຮົບກັບ ບາລິ ຈອມແຫ່ງດານະວະ; ແລະ ຍະມະ ຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ ກໍໄດ້ປະຈັນໜ້າຮົບກັບ ນະມຸຈິ ເຊັ່ນກັນ।

Verse 28

नैरृतः प्रघसेनैव पाशी कुंभेन संगतः । निकुंभेनैव सुमहद्युद्धं चक्रे सदारयः

ໄນຣຶຕະ ໄດ້ປະຈັນໜ້າຮົບກັບ ປຣະຆະເສນະ; ຜູ້ຖືບາສະ (ບ່ວງບາດ/ບ່ວງຄອງ) ໄດ້ປະຊົນກັບ ກຸມພະ; ແລະ ສະດາຣະຍະ ໄດ້ກໍ່ສົງຄາມອັນໃຫຍ່ຫຼວງກັບ ນິກຸມພະ।

Verse 29

सोमेन सह राहुश्च युद्धं चक्रे सुदारुणम् । राहुणा चन्द्रदेहोत्थममृतं भक्षितं तदा । संपर्कादमृस्यैव यथा राहुस्तथाऽभवत्

ຣາຫູ ໄດ້ຮົບກັບ ໂສມະ (ພຣະຈັນ) ຢ່າງດຸເດືອດຍິ່ງ. ໃນເວລານັ້ນ ຣາຫູ ໄດ້ກືນອະມຣິຕະ ອັນເກີດຂຶ້ນຈາກກາຍຂອງພຣະຈັນເອງ; ແລະໂດຍການສຳຜັດກັບອະມຣິຕະນັ້ນ ຣາຫູ ຈຶ່ງເປັນດັ່ງທີ່ເປັນຢູ່ (ອະມະຕະ ແຕ່ຍັງຄົງຄ້ານພຣະຈັນ)។

Verse 30

तानि सर्वाणि दृष्टानि शंभुना परमेष्ठिना । आश्रयोऽहं च सर्वेषां भूतानां नात्र संशयः । असुराणां सुराणां च सर्वेषामपि वल्लभः

ເຫດການທັງຫມົດນັ້ນ ພຣະສັມພູ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ເປັນອົງສູງສຸດ ໄດ້ທອດພຣະເນດເຫັນ. «ເຮົາແມ່ນທີ່ພຶ່ງຂອງສັດທັງປວງ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ທັງອະສຸຣະ ແລະ ເທວະ ເຮົາເປັນທີ່ຮັກຂອງທຸກຜູ້».

Verse 31

एवमुक्तस्तदा राहुः प्रणम्य शिरसा शिवम् । मौलौ स्थितस्तदा चंद्रो अमृतं व्यसृजद्भयात्

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ຣາຫຸ ໄດ້ກົ່ມກະຫຼົບ ນົບນ້ອມດ້ວຍສີສະຕໍ່ພຣະສິວະ. ແລ້ວພຣະຈັນທຣ໌ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ເທິງມົກຸດຂອງພຣະອົງ ໄດ້ປ່ອຍນ້ຳອະມຣິຕະອອກມາດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ.

Verse 32

तेन तस्य हि जातानि शिरांसि सुबहून्यपि । एकपद्येन तेषां च स्रजं कृत्वा मनोहराम् । बबंध शंभुः शिरसि शिरोभूषणवत्कृतम्

ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ຫົວຫຼາຍໆ ກໍເກີດຂຶ້ນແກ່ເຂົາ. ແລ້ວພຣະສັມພູ ໄດ້ໃຊ້ສາຍພວງດຽວ ຮ້ອຍຫົວເຫຼົ່ານັ້ນເປັນພວງມາລາອັນງາມ ແລະຜູກໄວ້ເທິງພຣະສິຣະ ດຸດດັ່ງເຄື່ອງປະດັບມົກຸດ.

Verse 33

अशनात्कालकूटस्य नीलकंठोऽभवत्तदा । देवानां कार्यसिद्ध्यर्थं मुंडमाला तथा कृता

ໂດຍການກືນພິດກາລະກູດ (Kālakūṭa) ພຣະອົງຈຶ່ງໄດ້ເປັນ ນີລະກັນຖະ (ຄໍສີຟ້າ) ໃນເວລານັ້ນ. ແລະເພື່ອໃຫ້ພະລະກິດຂອງເທວະສຳເລັດ ພວງມຸນຑະມາລາ (ພວງກະໂຫຼກ) ກໍຖືກສ້າງຂຶ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 34

दधार शिरसा तां च मुण्डमालां महेश्वरः

ແລະພຣະມະເຫສະວະຣະ ໄດ້ຊົງສວມພວງມຸນຑະມາລາ (ພວງກະໂຫຼກ) ໄວ້ເທິງພຣະສິຣະຂອງພຣະອົງ.

Verse 35

तया स्रजाऽसौ शुशुभे महात्मा देवादिदेवस्त्रिपुरांतको हरः । गजासुरो येन निपातितो महानथांधको येन कृतश्च चूर्णः

ດ້ວຍພວງດອກໄມ້ນັ້ນປະດັບ ພຣະຫຣະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງ—ເທວາທິເທວາ, ຜູ້ທຳລາຍຕຣິປຸຣະ—ສ່ອງສະຫວ່າງອັນງາມສົດ. ພຣະອົງນັ້ນແຫຼະຜູ້ລົ້ມກະຊາສຸຣະອັນຍິ່ງ ແລະບົດຂີ້ຝຸ່ນອັນທະກະໃຫ້ແຕກສະລາຍ।

Verse 36

गंगा धृता येन शिरस्सुमध्ये चंद्रं च चूडे कृतवान्भयापहः । वेदाः पुराणानि तथागमाश्च तथैव नानाश्रुतयोऽथ शास्त्रम्

ພຣະອົງຜູ້ຊູກຊອນແມ່ນ້ຳຄົງຄາໄວ້ກາງພຣະເສົາ, ແລະຜູ້ປະດັບດວງຈັນໄວ້ເທິງມົກກຸດ—ຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມຢ້ານ. ພຣະເວດ, ພຸຣານະ, ອາຄະມະ, ພ້ອມທັງປະເພນີສັກສິດຫຼາຍປະການ ແລະຄຳພີຊາສະຕຣະ (ລ້ວນປະກາດພຣະອົງ)។

Verse 37

जल्पंति नानागमभेदैर्मीमांसमानाश्च भवंति मूकाः । नानागमार्चायमतप्रभेदैर्निरूप्यमाणो जगदेकबंधुः

ຜູ້ຄົນພາກັນຈ້ອງຈາ ແບ່ງແຍກອາຄະມະເປັນຫຼາຍຢ່າງ; ຜູ້ທີ່ມີແຕ່ໂຕ້ຖຽງແລະວິເຄາະ ກໍກາຍເປັນຄົນໃບ້ (ຕໍ່ໜ້າສັດຈະ). ແມ່ນແຕ່ຖືກພັນລະນາຜ່ານພິທີບູຊາອາຄະມະຫຼາຍຮູບແບບ ແລະທັດສະນະຕ່າງໆ, ພຣະອົງກໍຍັງເປັນມິດອົງດຽວຂອງໂລກ।

Verse 38

शिवं हि नित्यं परमात्मदैवं वेदैकवेद्यं परमात्मदिव्यम् । विहाय तं मूढजनाः प्रमत्ताः शिवं न जानंति परात्मरूपम्

ພຣະສິວະແມ່ນນິລັນດອນ—ເປັນພຣະອາຕະມາສູງສຸດ, ເທວະອັນປະເສີດ—ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍພຣະເວດແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ, ເປັນຄວາມຈິງສູງສຸດອັນສ່ອງໄສ. ແຕ່ຜູ້ຄົນຜູ້ຫຼົງໂງ່ ແລະປະມາດ ກັບລະທິ້ງພຣະອົງ ບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະສິວະໃນຮູບແຫ່ງພຣະອາຕະມາສູງສຸດ।

Verse 39

येनैव सृष्टं विधृतं च येन येन श्रितं येन कृतं समग्रम् । यस्यांशभूतं हि जगत्कदाचिद्वेदांतवेद्यः परमात्मा शिवश्च

ພຣະອົງຜູ້ສ້າງຈັກກະວານນີ້, ຜູ້ຄ້ຳຈຸນມັນ, ຜູ້ທີ່ມັນພັກພິງຢູ່ໃນພຣະອົງ, ແລະຜູ້ປັ້ນແຕ່ງທັງປວງ—ໂລກນີ້ບາງຄາວເປັນແຕ່ສ່ວນໜຶ່ງຂອງພຣະອົງ—ພຣະອົງນັ້ນແຫຼະແມ່ນພຣະສິວະ, ພຣະອາຕະມາສູງສຸດ, ຜູ້ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍຄຳສອນແຫ່ງເວດານຕະ।

Verse 40

आढ्यो वापि दरिद्रो वा उत्तमो ह्यधमोऽपि वा । शिवभक्तिरतो नित्यं शिव एव न संशयः

ຈະຮັ່ງມີຫຼືຈົນ ຈະສູງສົ່ງຫຼືຕ່ຳຕ້ອຍ—ຜູ້ໃດທີ່ອຸທິດຕົນໃນພະສິວະພັກຕິຢ່າງສະເໝີ ຜູ້ນັ້ນແທ້ໆແມ່ນພະສິວະເອງ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 41

यो वा परकृतां पूजां शिवस्योपरि शोभिताम् । दृष्ट्वा संतोषमायाति दायं प्राप्नोति तत्समम्

ຜູ້ໃດເຫັນການບູຊາອັນງາມສົດຂອງຜູ້ອື່ນທີ່ຖວາຍແດ່ພະສິວະ ແລ້ວເກີດຄວາມຍິນດີຈາກໃຈ—ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບສ່ວນບຸນເທົ່າກັນກັບການບູຊານັ້ນ.

Verse 42

ये दीपमालां कुर्वंति कार्तिक्यां श्रद्धयान्विताः । यावत्कालं प्रज्वलंति दीपास्ते लिंगमग्रतः । तावद्युगसहस्राणि दाता स्वर्गे महीयते

ໃນເດືອນກາດຕິກະ ຜູ້ໃດດ້ວຍສັດທາຈັດພວງປະທີບໄວ້ຕໍ່ໜ້າພະສິວະລິງຄະ—ຕາມເວລາທີ່ປະທີບເຫຼົ່ານັ້ນຍັງສ່ອງໄສ ຜູ້ຖວາຍຈະໄດ້ຮັບການເຊີດຊູໃນສະຫວັນເປັນພັນໆຍຸກຕາມນັ້ນ.

Verse 43

कौसुंभतैलसंयुक्ता दीपा दत्ताः शिवालये । दातारस्तेऽपि कैलासे मोदन्ते शिवसंनिधौ

ປະທີບທີ່ຖວາຍໃນວິຫານພະສິວະ ທີ່ເຕັມດ້ວຍນ້ຳມັນດອກຄຳຝອຍ (safflower)—ຜູ້ຖວາຍເຫຼົ່ານັ້ນກໍຍິນດີຢູ່ເຂົາໄກລາສ ໃນພະສຳນັກຂອງພະສິວະໂດຍກົງ.

Verse 44

अतसीतैलसंयुक्ता दीपा दत्ताः शिवालये । ते शिवं यांति संयुक्ताः कुलानां च शतेन वै

ປະທີບທີ່ຖວາຍໃນວິຫານພະສິວະ ທີ່ເຕັມດ້ວຍນ້ຳມັນອະຕະສີ (linseed)—ຜູ້ຖວາຍເຫຼົ່ານັ້ນຈະເຖິງພະສິວະ ພ້ອມດ້ວຍວົງຕະກູນຂອງຕົນແທ້ໆເຖິງໜຶ່ງຮ້ອຍຊົນລຸ້ນ.

Verse 45

ज्ञानिनोऽपि हि जायंते दीपदानफलेन हि

ດ້ວຍຜົນບຸນແຫ່ງການຖວາຍປະທີບ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຮູ້ທັນ ແລະຜູ້ມີປັນຍາ ກໍຍັງເກີດຂຶ້ນໄດ້ (ບຸນນີ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດປັນຍາທາງທຳ)។

Verse 46

तिलतैलेन संयुक्ता दीपा दत्ताः शिवालये । ते शिवं यांति संयुक्ताः कुलानां च शतेन वै

ປະທີບທີ່ເຕັມດ້ວຍນ້ຳມັນງາ ແລະຖວາຍໃນວິຫານພຣະສິວະ—ຜູ້ຖວາຍນັ້ນຈະໄປຮອດພຣະສິວະ ພ້ອມດ້ວຍຮ້ອຍຊົນຊາດແຫ່ງຕະກູນຂອງຕົນ.

Verse 47

घृताक्ता यैः कृता दीपा दीपिताश्च शिवालये । ते यांति परमं स्थानं कुललक्षसमन्विताः

ຜູ້ໃດທາດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍບໍລິສຸດ (ກີ) ແລະຈຸດປະທີບໃນວິຫານພຣະສິວະ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດຖິ່ນສູງສຸດ ພ້ອມດ້ວຍຕະກູນເຖິງໜຶ່ງລັກ (ໜຶ່ງແສນ).

Verse 48

कर्पूरागुरुधूपैश्च ये यजंति सदा शिवम् । आरार्तिकां सकर्प्पूरां ये कुर्वंति दिनेदिने । ते प्राप्नुवंति सायुज्यं नात्र कार्या विचारणा

ຜູ້ໃດບູຊາພຣະສິວະເປັນນິດ ດ້ວຍກິ່ນຫອມການບູນ ແລະຄວັນທູບອະກຸຣຸ; ແລະຜູ້ໃດເຮັດອາຣາຕີທຸກມື້ດ້ວຍການບູນ—ຜູ້ສັດທານັ້ນຈະໄດ້ຮັບສາຍຸຊະ (ການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະເຈົ້າ); ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສົງໄສ.

Verse 49

एककालं द्विकालं वा त्रिकालं ये ह्यतंद्रिताः । लिंगार्चनं प्रकुर्वंति ते रुद्रा नात्र संशयः

ຜູ້ໃດບໍ່ປະມາດ ບູຊາພຣະລິງຄະຂອງພຣະສິວະ ໜຶ່ງຄັ້ງ ຫຼືສອງຄັ້ງ ຫຼືສາມຄັ້ງຕໍ່ມື້—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນຣຸດຣະເອງ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 50

रुद्राक्षधारणं ये च कुर्वंति शिवपूजने । दाने तपसि तीर्थे च पर्वकाले ह्यतंद्रिताः । तेषां यत्सुकृतं सर्वमनंतं भवति द्विजाः

ໂອ ທ່ານຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຜູ້ໃດສວມເມັດຣຸດຣາກະຊະດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ໃນການບູຊາພຣະສິວະ, ການໃຫ້ທານ, ຕະປະ, ທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດ ແລະເວລາບຸນ—ບຸນກຸສົນທັງໝົດຂອງເຂົາຈະເປັນອະນັນຕະ.

Verse 51

रुद्राक्षा ये शिवेनोक्तास्ताच्छृणुध्वं द्विजोत्तमाः । आरम्भैकमुखं तावद्याबद्वक्त्राणि षोडश । एतेषां द्वौ च विज्ञेयौ श्रेष्ठौ तारयितुं द्विजाः

ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງຟັງເຖິງເມັດຣຸດຣາກະຊະທີ່ພຣະສິວະໄດ້ກ່າວ: ເລີ່ມຈາກໜຶ່ງໜ້າ ໄປຈົນເຖິງສິບຫົກໜ້າ. ໃນນັ້ນມີສອງຢ່າງທີ່ຄວນຮູ້ວ່າສູງສຸດ ເພື່ອໃຫ້ພົ້ນຂ້າມ, ໂອ ພຣາຫມະນະ.

Verse 52

रुद्राक्षाणां पंचमुखखस्तथा चैकमुखः स्मृतः । ये धारयंत्येकमुखं रुद्राक्षमनिशं नराः । रुद्रलोकं च गच्छंति मोदन्ते रुद्रसंनिधौ

ໃນບັນດາເມັດຣຸດຣາກະຊະ, ທັງຫ້າໜ້າ ແລະ ໜຶ່ງໜ້າ ໄດ້ຖືກຈື່ຈຳວ່າໂດດເດັ່ນ. ຜູ້ຊາຍຜູ້ໃດສວມເມັດໜຶ່ງໜ້າຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ຈະໄປສູ່ໂລກຂອງຣຸດຣະ ແລະຊື່ນບານໃນພຣະສະນິດຂອງຣຸດຣະ.

Verse 53

जपस्तपः क्रिया योगः स्नानं दानार्चनादिकम् । क्रियते यच्छृभं कर्म्म ह्यनंतं चाक्षधारणात्

ຈະປະ, ຕະປະ, ກິລິຍາ, ໂຍຄະ, ການອາບນ້ຳ, ການໃຫ້ທານ, ການບູຊາ ແລະອື່ນໆ—ການກະທຳອັນມົງຄຸນໃດໆ ທີ່ເຮັດ ຈະເປັນບຸນບໍ່ຮູ້ຈົບ ເນື່ອງຈາກການສວມຣຸດຣາກະຊະ.

Verse 54

शुनः कंठनिबद्धोऽपि रुद्राक्षो यदि वर्तते । सोऽपि संतारितस्तेन नात्र कार्या विचारणा

ແມ່ນແຕ່ຖ້າເມັດຣຸດຣາກະຊະຖືກຜູກໄວ້ທີ່ຄໍຂອງໝາ ມັນກໍຖືກນຳໃຫ້ພົ້ນຂ້າມໂດຍສິ່ງນັ້ນ; ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສົງໄສ ຫຼືຖົມຖຽງອີກ.

Verse 55

तथा रुद्राक्षसंबंधात्पापमपिक्षयं व्रजेत् । एवं ज्ञात्वा शुभं कर्म कार्यं रुद्राक्षबंधनात्

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ໂດຍການເຊື່ອມສຳພັນກັບ ຣຸດຣາກະສາ ແມ່ນແຕ່ບາບກໍຖືກທຳລາຍ. ຮູ້ແລ້ວດັ່ງນີ້ ຄວນກະທຳກິດດີມົງຄຸນ ໃນຂະນະທີ່ສວມຣຸດຣາກະສາ.

Verse 56

त्रिपुण्ड्रधारणं येषां विभूत्वा मन्त्रपूतया । ते रुद्रलोके रुद्राश्च भविष्यंति न संशयः

ຜູ້ໃດສວມຕຣິປຸນດຣະ (Tripuṇḍra) ດ້ວຍວິພູຕິ (vibhūti) ທີ່ຖືກຊຳລະໂດຍມັນຕຣາ—ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນໃນໂລກຂອງຣຸດຣາ ຈະເປັນຣຸດຣາ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 57

कपिलायाश्च संगृह्य गोमयं चांतरिक्षगम् । शुष्कं कृत्वाथ संदाह्यं विभूत्यर्थं शिवप्रियैः

ຜູ້ສັດທາທີ່ພຣະສິວະຮັກພອນ ຄວນເກັບຂີ້ງົວສີກະປິລາ (kapilā) ໃຫ້ແຫ້ງ ແລ້ວເຜົາ ເພື່ອຈັດເຮັດວິພູຕິ (vibhūti) ເປັນຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ.

Verse 58

विभूतीति समाख्याता सर्वपापप्रणाशिनी । ललाटेंऽगुष्ठरेखा च आदौ भाव्या प्रयत्नतः

ມັນຖືກເອີ້ນວ່າ “ວິພູຕິ” ແລະທຳລາຍບາບທັງປວງ. ໃນຕອນເລີ່ມ ຄວນທຳເສັ້ນຮອຍດ້ວຍນິ້ວໂປ້ງໃສ່ໜ້າຜາກ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ.

Verse 59

मध्यमां वर्जयित्वा तु अंगुलीक्द्वयेन च । एवं त्रिरेखासंयुक्तो ललाटे यस्य दृश्यते । स शैवः शिववज्ज्ञेयो दर्शनात्पापनाशनः

ເວັ້ນນິ້ວກາງໄວ້ ແລ້ວໃຊ້ນິ້ວສອງນິ້ວ. ຜູ້ໃດທີ່ເຫັນມີເຄື່ອງໝາຍສາມເສັ້ນຢູ່ໜ້າຜາກ ຄົນນັ້ນຄວນຮູ້ວ່າເປັນຊາຍວະ (Śaiva) ເຫມືອນພຣະສິວະ; ເຫັນແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວກໍທຳລາຍບາບ.

Verse 60

जटाधराश्च ये शैवाः सप्त पंच तथा नव । जटा ये स्थापियिष्यंति शैवेन विधिना युताः

ບັນດາຜູ້ເປັນໄສວະຜູ້ຖືຈະຕາ (ຜົມມັດ) ມີເຈັດ ຫຼື ຫ້າ ຫຼື ເກົ້າ (ປອກ); ແລະຜູ້ຈະຕັ້ງຈະຕາຂອງຕົນຕາມວິທີໄສວະ—

Verse 61

ते शिवं प्राप्नुवं तीह नात्र कार्या विचारणा । रुद्राक्षधारणं कार्यं शिवभक्तैर्विशेषतः

ເຂົາເຈົ້າບັນລຸພຣະສິວະໃນນີ້ (ແລະໃນປາຍພາຍໜ້າ); ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງສົງໄສ. ຄວນສວມຮຸດຣາກະສະແນ່ນອນ ໂດຍພິເສດສໍາລັບຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະ.

Verse 62

अल्पेन वा महत्त्वेन पूजितो वा सदाशिवः । कुलकोटिं समुद्धृत्य शिवेन सह मोदते

ຈະບູຊາສະດາສິວະດ້ວຍຂອງນ້ອຍ ຫຼື ຂອງຫຼາຍກໍຕາມ; ພຣະອົງຍົກກູ້ກຸນລະກູນນັບໂກດິ ແລະຊື່ນບານຮ່ວມກັບພຣະສິວະ.

Verse 63

तस्माच्छिवात्परतरं नास्ति किंचिद्द्विजोत्तमाः । यदैवमुच्यते शास्त्रे तत्सर्वं शिवकारणम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ບໍ່ມີສິ່ງໃດສູງກວ່າພຣະສິວະ. ສິ່ງໃດທີ່ຄໍາພີກ່າວໄວ້ດັ່ງນີ້ ທັງໝົດມີພຣະສິວະເປັນເຫດປັດໃຈ.

Verse 64

शिवो दाता हि लोकानां कर्ता चैवानुमोदिता । शिवशक्त्यात्मकं विश्वं जानीध्वं हि द्विजोत्तमाः

ພຣະສິວະແມ່ນຜູ້ປະທານແກ່ໂລກທັງຫຼາຍ, ເປັນຜູ້ກະທໍາ ແລະເປັນຜູ້ອະນຸມັດ. ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ຈັກກະວານນີ້ມີສະພາບເປັນສິວະ ແລະ ສິວະ-ຊັກຕິ.

Verse 65

शिवेति द्व्यक्षरं नाम त्रायते महतो भयात् । तस्माच्छिवश्चिंत्यतां वै स्मर्यतां च द्विजोत्तमाः

ນາມສອງພະຍາງ «ສິວະ» ຊ່ວຍກູ້ພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງພິຈາລະນາແລະລະລຶກພຣະສິວະເຖີດ.

Verse 66

ऋषय ऊचुः । सोमनाथस्य माहात्म्यं ज्ञातं तस्य प्रसादतः । राहोः शिरोभयात्सर्वे रक्षिताः परमेष्ठिना

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ພວກເຮົາໄດ້ຮູ້ມະຫິມາຂອງ ໂສມະນາຖ. ຈາກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຫົວຂອງ ຣາຫູ, ພວກເຮົາທັງໝົດໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງໂດຍ ພຣະປະຣະເມດຖິນ (ພຣະພຣະຫມາ)»

Verse 67

सुराश्चेंद्रादयश्चान्ये तस्मिन्युद्धे सुदारुणे । अत ऊर्ध्वं सुराः सर्वे किमकुर्वत उच्यताम्

«ແລະພວກເທວະ—ອິນທຣະ ແລະອື່ນໆ—ໃນສົງຄາມອັນນ່າຢ້ານຢິ່ງນັ້ນ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພວກເທວະທັງໝົດໄດ້ເຮັດຫຍັງ? ຂໍໃຫ້ເລົ່າໃຫ້ຟັງ»

Verse 68

शिवस्य महिमा सर्वः श्रुतस्तव मुखोद्गतः । अथ युद्धस्य वृत्तान्तः कथ्यतां परमार्थतः

«ພວກເຮົາໄດ້ຟັງມະຫິມາຂອງພຣະສິວະທັງໝົດ ອອກຈາກປາກຂອງທ່ານ. ບັດນີ້ ຂໍໃຫ້ເລົ່າເລື່ອງລາວຂອງສົງຄາມຕາມຄວາມຈິງ ແລະຕາມແກ່ນສານແທ້.»

Verse 69

लोमश उवाच । यदा हि दैत्यैश्च पराजिताः सुराः शम्भुं च सर्वे शरणं प्रपन्नाः । शिवं प्रणेमुः सहसा सुरोत्तमा युद्धाय सर्वे च मनो दधुस्तदा

ໂລມະສະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພວກເທວະຖືກພວກໄທຕະຍະຊະນະ ພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ເຂົ້າໄປພຶ່ງພາ ພຣະຊັມພູ. ບັນດາເທວະຜູ້ປະເສີດໄດ້ກົ້ມກາບພຣະສິວະໃນທັນທີ ແລ້ວພາກັນຕັ້ງໃຈມຸ່ງສູ່ສົງຄາມ.

Verse 70

तथैव दैत्या अपि युध्यमाना उत्साहयुक्तातिबलाश्च सर्वे । देवैः समेताश्च पुनः पुनश्च युद्धं प्रचक्रुः परमास्त्रयुक्ताः

ດັ່ງນັ້ນເທົ່າກັນ ພວກໄດຕະຍະກໍຕໍ່ສູ້ດ້ວຍຄວາມຮຸ່ນແຮງ ແລະພະລັງອັນເກີນປົກກະຕິ ໂດຍຖືອາວຸດສູງສຸດ ແລ້ວເຂົ້າປະຈັນກັບເທວະດາຊ້ຳໆອີກເທື່ອແລ້ວເທື່ອເລົ່າ।

Verse 71

एवं च सर्वे ह्यसुराः सुराश्च शक्त्यृष्टिशूलैः परिघैः परश्वधैः । जयार्थिनोमर्षयुताः परस्परं सिंहा यथा हैमवतीं दुरात्ययाः । निहन्यमाना ह्यसुराः सुरैस्तदा नानास्त्रयोगैः परमैर्निपेतुः

ດັ່ງນີ້ ອະສຸຣະ ແລະ ສຸຣະທັງປວງ ຕໍ່ສູ້ກັນດ້ວຍຫອກ ດາບຫອກ ຕຣິສູນ ຄ້ອນກະບອກ ແລະຂວານ; ປາຖະໜາໄຊຊະນະ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດກ້າ, ປະຈັນກັນດຸດັນດັ່ງສິງໃນແດນຫິມະວັນອັນຂ້າມຍາກ. ແລ້ວເມື່ອຖືກເທວະດາຟັນຟາດດ້ວຍການປະສົມອາວຸດສູງສຸດຫຼາຍປະການ ອະສຸຣະທັງຫຼາຍກໍລົ້ມລົງ।

Verse 72

चक्रुस्ते सकलामुर्वी मांसशोणितकर्दमाम् । महीं वृक्षाद्रिसंयुक्तां ससागरवनाकराम्

ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນທັງປວງກາຍເປັນຕົມຂອງເນື້ອແລະເລືອດ—ໂລກນີ້ທີ່ມີຕົ້ນໄມ້ແລະພູເຂົາ ມີທະເລ ປ່າໄມ້ ແລະແຫຼ່ງແຮ່ທັງຫຼາຍ।

Verse 73

शिरांसि च कबन्धानि कवचानि महांति च । ध्वजारथाः पताकाश्च गजवाजिशिरांसि च

ຫົວທັງຫຼາຍ ແລະລ່າງກາຍທີ່ຂາດຫົວ, ເກາະໃຫຍ່ໆ, ລົດຮົບທີ່ມີທຸງແລະປ້າຍທຸງ, ພ້ອມທັງຫົວຊ້າງແລະຫົວມ້າ ກໍກະຈາຍເກືອນໄປທົ່ວທີ່।

Verse 74

बहन्त्यश्चापगा ह्यासन्नद्यो भीरुभयावहाः । अगाधाः शोणितोदाश्च तरंतो ब्रह्मराक्षसाः । तयंति परान्भूतप्रतप्रमथराक्षसान्

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ມີທັງລຳທານແລະແມ່ນ້ຳໄຫຼຜ່ານ ນ່າຢ້ານກົວສຳລັບຜູ້ຂີ້ຢ້ານ—ເປັນສາຍນ້ຳເລືອດອັນເລິກລ້ຳ. ພວກພຣະຫມະ-ຣາກສະສາ ກໍວ່າຍຂ້າມໄປ ແລະທຳທຸກທຳລາຍສັດອື່ນໆ: ພູຕະ, ປຣະມະຖະ, ແລະຣາກສະສາອັນດຸຮ້າຍ।

Verse 75

शाकिनीडाकिनीसंघा यक्षिण्योऽथ सहस्रशः । नानाकेलिषु संयुक्ताः परस्परमुदान्विताः

ຝູງຊາກິນີ ແລະ ດາກິນີ ພ້ອມດ້ວຍຍັກຊິນີນັບພັນ ຮ່ວມກັນໃນການຫຼິ້ນອັນຄືກຄື້ນຫຼາຍຢ່າງ ແລະ ຊື່ນບານກັນເອງ।

Verse 76

एवं संक्रीडमानास्ते भूतप्रमथराक्षसाः । रणे तस्मिन्महारौद्रे देवासुरसमागमे

ດັ່ງນັ້ນ ພວກພູຕະ ພຣະມະຖະ ແລະ ຣາກຊະສະ ໄດ້ຫຼິ້ນຢ່າງຄືກຄື້ນໃນສົງຄາມນັ້ນອັນນ່າສະພຶງກົວ ເມື່ອເທວະກັບອະສຸຣະປະຈັນໜ້າກັນ।

Verse 77

बलिना सह देवेन्द्रो युयुधेऽद्भुतविक्रमः । शक्त्या जघान देवेंद्रं वैरोचनिरमर्षणः

ອິນທຣະ ຈອມເທວະ ຜູ້ມີວິກຣະມະອັນອັດສະຈັນ ໄດ້ຮົບກັບບາລິ; ແລ້ວ ວິໂຣຈະນີ (ບາລິ) ຜູ້ໂກດແຄ້ນອັນທົນບໍ່ໄດ້ ໄດ້ຟາດອິນທຣະດ້ວຍຫອກ।

Verse 78

तां शक्तिं वञ्चयामास महेन्द्रो लघुविक्रमः । जघान स बलिं यत्नाद्दैत्येंद्रं परमेण हि

ມະເຫນທຣະ ຜູ້ມີວິກຣະມະວ່ອງໄວ ໄດ້ຫຼີກພົ້ນຫອກນັ້ນ; ແລ້ວ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນຢ່າງແນ່ວແນ່ ພຣະອົງໄດ້ຟາດບາລິ ຈອມແຫ່ງໄດຕະຍະ ດ້ວຍການຈົມຕີອັນສູງສຸດ।

Verse 79

वज्रेण शितधारेण बाहुं चिच्छेद विक्रमी । गातासुरपतद्भूमौ विमानात्सूर्यसंन्निभात्

ດ້ວຍວັຊຣະອັນຄົມກິ່ງ ວິຣະບຸລຸດນັ້ນໄດ້ຕັດແຂນຂອງເຂົາ; ແລະ ຈອມແຫ່ງອະສຸຣະ ກໍຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ ຈາກວິມານທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນ।

Verse 80

पतितं च बलिं दृष्ट्वा वृषपर्वा रूपान्वितः । ववर्ष शरधाराभिः पयोद इव पर्वतम्

ເມື່ອເຫັນພະບາລີລົ້ມລົງ ວຶສະປະຣະວັນ ຜູ້ມີຮູບງາມ ກໍຝົນລູກສອນຕົກລົງເປັນສາຍ ດັ່ງເມກຝົນສາດໃສ່ພູເຂົາ।

Verse 81

महेंद्रं सगजं चैव सहमानं शिताञ्छरान् । तदा युद्धमभूद्वोरं महेन्द्रवृषपर्वणोः

ໃນເວລານັ້ນ ການຮົບອັນນ່າຢ້ານເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງ ມະເຫນທຣ (ອິນທຣ) ແລະ ວຶສະປະຣະວັນ; ອິນທຣພ້ອມຊ້າງຂອງພຣະອົງ ອົດທົນລູກສອນຄົມກ້າ.

Verse 82

निपात्य वृषपर्वाणमिंद्रः परबलार्दनः

ອິນທຣ ຜູ້ທຳລາຍກຳລັງສັດຕູ ໄດ້ຟັນລົງໃຫ້ ວຶສະປະຣະວັນ ລົ້ມລົງ.

Verse 83

ततो वज्रेण महता दानवानवधीद्रणे । शिरसि च्छेदिताः केचित्केचित्कंधरतो हताः

ຕໍ່ມາ ດ້ວຍວັດຊຣະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ພຣະອົງໄດ້ສັງຫານພວກດານະວະໃນສະໜາມຮົບ; ບາງພວກຖືກຕັດສະຫຼະຫົວ ແລະບາງພວກຖືກຟັນລົງທີ່ຄໍ/ບ່າ.

Verse 84

विह्वलाश्च कृताः केचिदिंद्रेण कुपितेन च । तथा यमेन निहता वायुना वरुणेन च

ບາງພວກຖືກອິນທຣຜູ້ໂກດເກຣີ້ຍ ເຮັດໃຫ້ມືດມົນສັບສົນ; ແລະບາງພວກອື່ນກໍຖືກສັງຫານໂດຍ ຍະມະ, ວາຍຸ, ແລະ ວະຣຸນ.

Verse 85

कुबेरेण हताश्चान्ये नैरृतेन तथा परे । अग्निना निहताः केचिदीशेनैव विदारिताः

ບາງພວກຖືກຄູເບຣະສັງຫານ ແລະບາງພວກຖືກໄນຣຶຕະສັງຫານ; ບາງຄົນຖືກອັກນິເທວະທຳລາຍ ແລະບາງຄົນຖືກອີສະເຈົ້າເອງສະຫຼາຍແຍກອອກ।

Verse 86

एवं तदा तैर्निहता बलीयसो महासुरा विक्रमशानिनश्च । सुरैस्तु सर्वैः सह लोकपालैः शिवप्रसादा भिहतास्तदानीम्

ດັ່ງນັ້ນໃນເວລານັ້ນ ມະຫາອະສຸຣະຜູ້ແຂງກ້າ ແລະກ້າຫານ ຖືກສັງຫານໂດຍເທວະທັງປວງພ້ອມດ້ວຍໂລກະປາລະ ໂດຍພຣະປະສາດແຫ່ງພຣະສິວະ।

Verse 87

ततो महादैत्यवरो दुरात्मा स कलानेमिः परमास्त्रयुक्तः । ययौ तदानीं सुरसत्तमांस्तान्हंतुं सदा क्रूरमतिः स एकः

ຕໍ່ມາ ກະລາເນມິ ຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍ ເປັນຈອມໃຫຍ່ໃນມະຫາໄດຕະຍະ ພ້ອມດ້ວຍອາວຸດສູງສຸດ ໄດ້ກ້າວອອກມາຕົວຄົນດຽວ ດ້ວຍໃຈອຳມະຫິດຕະຫຼອດໄປ ເພື່ອສັງຫານເທວະຜູ້ປະເສີດເຫຼົ່ານັ້ນ।

Verse 88

सिंहारूढो दंशितश्च त्रिशुलेन हि संयुतः । दैत्यानामर्बुदेनैव सिंहारूढेन संवृतः

ລາວຂີ່ສິງ ສວມເກາະ ແລະຖືຕຣິຊູລ; ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຝູງໄດຕະຍະຈຳນວນມາຫາສານ ຜູ້ຂີ່ສິງເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 89

ते सिंहा दंशिताः सर्वे महाबलपराक्रमाः । तेषु सिंहेषु चारूढा महादैत्याश्च तत्समाः

ສິງເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດຖືກຕົກແຕ່ງດ້ວຍອາວຸດ ແລະພ້ອມຮົບ ມີພະລັງແລະຄວາມກ້າຫານຢ່າງຍິ່ງ; ແລະເທິງຫຼັງສິງເຫຼົ່ານັ້ນ ມີມະຫາດານະວະ (ໄດຕະຍະ) ຂີ່ຢູ່ ດຸຮ້າຍທັດເທົ່າກັນ।

Verse 90

आयांतीं दैत्यसेनां तां सर्वां सिंहविभूषिताम् । कालनेमियुतां दृष्ट्वा देवा इंद्रपुरोगमाः । भयमाजग्मुरतुलं तदा ध्यानपरा भवन्

ເມື່ອເຫັນກອງທັບອະສູຣະກຳລັງເຂົ້າມາ—ທັງໝົດປະດັບດ້ວຍສິງ—ແລະມີກາລະເນມິຮ່ວມມາ ພວກເທວະທັງຫຼາຍ ນຳໂດຍພຣະອິນທຣະ ຖືກຄວາມຢ້ານກົວອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ຄອບງຳ; ແລ້ວຈຶ່ງຫັນໃຈເຂົ້າສູ່ສະມາທິ।

Verse 91

किं कुर्मोऽद्य वयं सर्वे कथं जेष्याम चाद्भुतम् । एतादृशमसंख्याकमनीकं सिंहसंवृतम्

«ມື້ນີ້ພວກເຮົາທັງໝົດຈະເຮັດຢ່າງໃດ? ຈະຊະນະໄດ້ແນວໃດຕໍ່ກຳລັງອັນນ່າພິສົດນີ້—ກອງທັບນັບບໍ່ຖ້ວນ ທີ່ຖືກສິງລ້ອມຮອບ?»

Verse 92

एवं विचिंत्यमानास्ते ह्यागतस्तत्र नारदः । नारदेन च तत्सर्वं पुरावृत्तं महत्तरम्

ເມື່ອພວກເຂົາກຳລັງຄິດພິຈາລະນາຢູ່ຢ່າງນັ້ນ ນາຣະດະໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ; ແລະໂດຍຜ່ານນາຣະດະ ເລື່ອງລາວອັນໜັກໜ່ວງທັງໝົດທີ່ເຄີຍເກີດຂຶ້ນກ່ອນ ຖືກເລົ່າຂຶ້ນ।

Verse 93

कथितं च महेंद्राय कालनेमेस्तपोबलम् । अजेयत्वं च संग्रामे वरदानबलेन तु

ແລະໄດ້ອະທິບາຍແກ່ພຣະອິນທຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ກ່ຽວກັບພະລັງຕະປະຂອງກາລະເນມິ ແລະຄວາມບໍ່ອາດຊະນະໄດ້ໃນສົງຄາມ ອັນເກີດຈາກພະລັງແຫ່ງພອນປະທານ।

Verse 94

विष्णुं विना वयं देवा अशक्ता रणमंडले । जेतुं च स ततो विष्णुः स्मर्यतां परमेश्वरः । तमालनीलो वरदः सर्वैर्विजयकांक्षिभिः

«ບໍ່ມີພຣະວິສນຸ ພວກເຮົາເທວະທັງຫຼາຍບໍ່ມີກຳລັງໃນສະໜາມຮົບ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ລະລຶກຖຶງພຣະວິສນຸ—ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ຜິວຄ້ຳດັ່ງຕົ້ນຕະມາລາ, ຜູ້ປະທານພອນ; ໃຫ້ຜູ້ປາຖະໜາໄຊຊະນະທຸກຄົນເຊີນພຣະອົງ»।

Verse 95

नारदस्य वचः श्रुत्वा तदा देवास्त्वरान्विताः । ध्यानेन च महाविष्णुं ततः परबलार्द्दनम् । स्मरंतः परमात्मानमिदमूचुश्च तं विभुम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງນາຣະດະແລ້ວ ບັນດາເທວະທັງຫຼາຍກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮີບດ່ວນ; ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດສະມາທິພິຈາລະນາຕໍ່ມະຫາວິດສະນຸ ຜູ້ທໍາລາຍກໍາລັງຂອງສັດຕູ; ແລະເມື່ອລະລຶກເຖິງພຣະອາດຕະມັນສູງສຸດ ກໍໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້ຕໍ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກຫນ່ວຍໂລກ।

Verse 96

देवा ऊचुः । नमस्तुभ्यं भगवते नमस्ते विश्वमंगलम् । श्रीनिवास नमस्तुभ्यं श्रीपते ते नमोनमः

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ນະມະສະການແດ່ພຣະຜູ້ເປັນພຣະພາກະວັນ; ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນແກ່ສາກົນ. ໂອ ສຣີນິວາສ ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ; ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງສຣີ ພວກເຮົາຂໍກົ້ມກາບຊ້ໍາໆ»។

Verse 97

अद्यास्मान्भयभीतांस्त्वं कालनेमिभयार्दितान् । त्रातुमर्हसि दैत्याच्च देवानामभयप्रद

«ມື້ນີ້ ພວກເຮົາຜູ້ຫວາດກົວ ແລະຖືກທໍລະມານໂດຍຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ກາລະເນມິ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຄຸ້ມຄອງຊ່ວຍຊີວິດພວກເຮົາຈາກໄດຕະຍະ; ໂອ ຜູ້ປະທານອະໄພແກ່ເທວະ!»

Verse 98

एवं ध्यातः संस्मृतश्च प्रादुर्भूतो हरिस्तदा । नीलो गरुडमारुह्य जगतामभयप्रदः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກເຮັດສະມາທິແລະລະລຶກເຖິງ ພຣະຫຣິກໍປາກົດຂຶ້ນໃນເວລານັ້ນ—ມີສີຄໍາເຂັ້ມ—ປະທັບເທິງຄຣຸດ ເປັນຜູ້ປະທານອະໄພແກ່ສັບພະໂລກທັງປວງ।

Verse 99

चक्रपाणिस्तदायातो देवानां विजयाय च । गगनस्थं महाविष्णुं गरुडोपरि संस्थितम् । श्रीवासमेनं दुर्द्धर्षं योद्धुकामं ददर्शिरे

ແລ້ວພຣະອົງຜູ້ຖືຈັກກະກໍມາຮອດ ເພື່ອໄຊຊະນະຂອງເທວະທັງຫຼາຍ. ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນມະຫາວິດສະນຸຢູ່ໃນຟ້າ ປະທັບເທິງກຣຸດ—ສຣີວາສ (ທີ່ສະຖິດຂອງສຣີ)—ຜູ້ບໍ່ອາດຖືກພິຊິດ ແລະປາຖະໜາຈະຮົບພຸ້ນ।

Verse 100

तथा दृष्ट्वा कालनेमिस्तदानीं प्रहस्यमानोऽतिरुषा बलान्वितः । कस्त्वं महाभाग वरेण्यरूपः श्यामो युवा वारणमत्तविक्रमः । करे गृहीतं निशितं महाप्रभं चक्रं च कस्मात्कथयस्व मे प्रभो

ເມື່ອເຫັນດັ່ງນັ້ນ, ກາລະເນມິ ຈຶ່ງຫົວຂວັນດ້ວຍຄວາມດູຖູກ ແລະ ໂກດແຄ້ນຢ່າງຮຸນແຮງ ແລ້ວກ່າວວ່າ: "ທ່ານແມ່ນໃຜ? ໂອ ຜູ້ໂຊກດີ ທີ່ມີຮູບຮ່າງງົດງາມ, ຜິວຄ້ຳ, ໜຸ່ມແໜ້ນ ແລະ ມີພະລັງດັ່ງຊ້າງຕົກມັນ? ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງຖືຈັກແກ້ວອັນແຫຼມຄົມໄວ້ໃນມື? ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າແດ່ທ້ອນ."

Verse 101

श्रीभगवानुवाच । युद्धार्थमिह चायातो देवानां कार्यसिद्धये । त्वं स्थिरो भव रे मंद दहाम्यद्य न संशयः

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກເຈົ້າ ກ່າວວ່າ: "ເຮົາມາທີ່ນີ້ເພື່ອເຮັດສົງຄາມ, ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດຈຸດປະສົງຂອງເຫຼົ່າເທວະດາ. ຈົ່ງຢືນຢັດໃຫ້ໝັ້ນຄົງເຖີດ ເຈົ້າຄົນໂງ່ ເຮົາຈະເຜົາຜານເຈົ້າໃນມື້ນີ້ ຢ່າງບໍ່ຕ້ອງສົງໄສເລີຍ."

Verse 102

श्रुत्वा भगवतो वाक्यं कालनेमिः प्रतापवान् । उवाच रुषितो भूत्वा भगवंतमधोक्षजम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນວາຈາຂອງພຣະຜູ້ມີພຣະພາກເຈົ້າ, ກາລະເນມິ ຜູ້ມີລິດເດດ ກໍເກີດຄວາມໂກດແຄ້ນ ແລະ ກ່າວຕໍ່ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກເຈົ້າ ຜູ້ຊົງນາມວ່າ ອະໂທກສະຊະ.

Verse 103

मूलभूतो हि देवानां भगवान्युद्धदुर्मदः । युद्धं कुरु मया सार्द्धं यदि शूरोऽसि संप्रति

“ທ່ານຄືຮາກຖານທີ່ເພິ່ງຂອງເຫຼົ່າເທວະດາແທ້ໆ, ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ບ້າຄັ່ງດ້ວຍຄວາມທະນົງໃນການຮົບ! ຈົ່ງຕໍ່ສູ້ກັບຂ້າພະເຈົ້າຖ້າທ່ານເປັນວິລະບຸລຸດແທ້ໃນຕອນນີ້.”

Verse 104

प्रहस्य भगवान्विष्णुरुवाचेदं महाप्रभः । गगनस्थो भव त्वं हि महीस्थोऽहं भवामि वै

ພຣະວິຊະນຸເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຍິ້ມແລ້ວກ່າວວ່າ: "ເຈົ້າຈົ່ງຢູ່ເທິງຟ້າເຖີດ; ສ່ວນເຮົາຈະຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກນີ້."

Verse 105

अप्रशस्तं च विषमं युद्धं चैव यथा भवेत् । तथा कुरु महाबाहो गगनो वा महीतले

ຂໍໃຫ້ການຕໍ່ສູ້ນີ້ບໍ່ມີຄວາມບໍ່ເໝາະສົມ ຫຼື ບໍ່ຍຸຕິທຳ. ຈົ່ງຕໍ່ສູ້ຕາມນັ້ນເຖີດ, ໂອ ຜູ້ມີແຂນອັນຊົງພະລັງ, ບໍ່ວ່າຈະຢູ່ເທິງທ້ອງຟ້າ ຫຼື ເທິງແຜ່ນດິນ.

Verse 106

तथेति मत्वा हि महानुभावो दैत्यैः समेतोऽर्बुदसंख्यकैश्च । सिंहोपरिस्थैश्च महानुभावैर्महाबलैः क्रूरतरैस्तदानीम्

ໂດຍຄິດວ່າ "ຂໍໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ," ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນຈຶ່ງເຄື່ອນທັບໄປ, ພ້ອມດ້ວຍເຫຼົ່າໄດຕຍະນັບສິບລ້ານ ແລະ ນັກຮົບຜູ້ຊົງພະລັງທີ່ຂີ່ສິງໂຕໃນເວລານັ້ນ.

Verse 107

गगनमथ जगाहे मंदमंदं महात्मा ह्यसुरगणसमेतो विश्वरूपं जिघांसुः । त्रिशिखमपरमुग्रं गृह्य संदेशचेष्टादशनविकृतवक्त्रो योद्धुकामो हरिं सः

ຈາກນັ້ນ ອະສູນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ, ພ້ອມດ້ວຍເຫຼົ່າປີສາດ ແລະ ຕັ້ງໃຈທີ່ຈະສັງຫານພະວິຊະນຸຜູ້ມີຮູບກາຍແຫ່ງຈັກກະວານ, ໄດ້ຄ່ອຍໆຂຶ້ນສູ່ທ້ອງຟ້າ. ຖືສາມງ່າມທີ່ໜ້າຢ້ານກົວທີ່ສຸດ, ໃບໜ້າບິດບ້ຽວດ້ວຍທ່າທາງທີ່ດຸຮ້າຍ, ມັນປາຖະໜາທີ່ຈະຕໍ່ສູ້ກັບພະຮະລິ.