Adhyaya 12

Verse 1

लोमश उवाच । प्रणम्य परमात्मानं रमायुक्तं जनार्द्दनम् । अमृतार्थं ममंथुस्ते सुरासुरगणाः पुनः

ໂລມະຊະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ກ້ອມກາບພຣະຈະນາຣະດະນະ—ອາດຕະມາສູງສຸດ ຜູ້ຮ່ວມກັບ ຣາມາ (ສຣີ)—ແລ້ວ ຝູງເທວະ ແລະ ອະສຸຣະ ໄດ້ກວນມະຫາສະມຸດອີກຄັ້ງ ເພື່ອອະມຣິຕະ ນ້ຳອະມະຕະ.

Verse 2

उदधेर्मथ्यमानाच्च निर्गतः सुमहायशाः । धन्वंतरिरिति ख्यातो युवा मृत्युञ्जयः परः

ແລະເມື່ອມະຫາສະມຸດຖືກກວນຢູ່ ກໍມີຜູ້ມີກຽດສັກສີຍິ່ງໃຫຍ່ ປາກົດອອກມາ—ຮູ້ຈັກວ່າ ທັນວັນຕະຣິ—ໜຸ່ມນ້ອຍ ສູງສຸດ ແລະ ຜູ້ຊະນະຄວາມຕາຍ.

Verse 3

पाणिभ्यां पूर्णकलशं सुधायाः परिगृह्य वै । यावत्सर्वे सुराः सर्वे निरीक्षंते मनोहरम्

ພຣະອົງໄດ້ຖືກະລະຊະທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍ ສຸທາ (ນ້ຳອະມຣິຕະ) ດ້ວຍມືທັງສອງ ແລະຢືນຢູ່—ໃນຂະນະທີ່ເທວະທັງປວງ ຈ້ອງມອງພາບອັນງາມນັ້ນ.

Verse 4

तदा दैत्याः समं गत्वा हर्तुकामा बलादिव । सुधया पूर्णकलशं धन्वंतरिकरे स्थितम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ພວກໄດຕະຍະ ໄດ້ພາກັນເຂົ້າມາ ປາດຖະໜາຈະຊິງເອົາດ້ວຍກຳລັງ ໝາຍເຖິງກະລະຊະທີ່ເຕັມດ້ວຍສຸທາ ຢູ່ໃນມືຂອງທັນວັນຕະຣິ.

Verse 5

यावत्तरंगमालाभिरावृतोऽभूद्भिषक्तमः । शनैः शनैः समायातो दृष्टोऽसौ वृषपर्वणा

ໃນຂະນະທີ່ແພດຜູ້ສູງສຸດ ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍພວງມາລາແຫ່ງຄື້ນຄືນ, ພຣະອົງໄດ້ຄ່ອຍໆເຄື່ອນເຂົ້າມາ; ແລະ ວຣິສະປະຣະວັນ ໄດ້ເຫັນພຣະອົງນັ້ນ.

Verse 6

करस्थः कलशस्तस्य हृतस्तेन बलादिव । असुराश्च ततः सर्वे जगर्जुरतिभीषणम्

ກະລະສະທີ່ຢູ່ໃນມືຂອງເຂົາ ຖືກຊິງໄປໂດຍກຳລັງດຸດັນ; ແລ້ວອະສຸຣາທັງປວງກໍຮ້ອງຄຳຮາມຢ່າງນ່າຢ້ານກົວ।

Verse 7

कलशं सुधया पूर्णं गृहीत्वा ते समुत्सुकाः । दैत्याः पातालमाजग्मुस्तदा देवा भ्रमान्विताः

ພວກໄດຕະຍະຜູ້ຕື່ນເຕັ້ນ ໄດ້ຍຶດເອົາກະລະສະທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳອະມຣິຕະ; ແລ້ວພາກັນລົງໄປສູ່ປາຕາລາ. ໃນຂະນະນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍກໍຕົກໃນຄວາມສັບສົນ।

Verse 8

अनुजग्मुः सुसंनद्धा योद्धुकामाश्च तैः सह । तदा देवान्समालोक्य बलिरेवमभाषत

ພວກເຂົາໄດ້ຕາມໄປ ພ້ອມອາວຸດຄົບຄັນ ແລະປາຖະໜາຈະຮົບຄຽງຂ້າງພວກນັ້ນ. ໃນຂະນະນັ້ນ ບະລິເຫັນເທວະແລ້ວ ກ່າວດັ່ງນີ້।

Verse 9

बलिरुवाच । वयं तु केवलं देवाः सुधया परितोषिताः । शीघ्रमेव प्रगंतव्यं भवद्भिश्च सुरोत्तमैः

ບະລິກ່າວວ່າ: “ພວກເຮົາເທົ່ານັ້ນແຫຼະເປັນ ‘ເທວະ’ ຜູ້ອີ່ມໃຈດ້ວຍນ້ຳອະມຣິຕະ. ພວກເຈົ້າດ້ວຍ, ໂອ້ ສຸຣະຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງຈາກໄປໃຫ້ໄວ.”

Verse 10

त्रिविष्टपं मुदा युक्तैः किमस्माभिः प्रयोजनम् । पुरास्माभिः कृतं मैत्रं भवद्भिः स्वार्थतत्परैः । अधुना विदितं तत्तु नात्र कार्या विचारणा

“ຕຣິວິສະຕະປະ (ສະຫວັນ) ແມ່ນຈະຄຽງຄູ່ກັບຄວາມຍິນດີກໍຕາມ ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດແກ່ພວກເຮົາ? ແຕ່ກ່ອນພວກເຮົາເຄີຍຜູກມິດກັບພວກເຈົ້າ ແຕ່ພວກເຈົ້າມຸ່ງແຕ່ປະໂຫຍດຕົນ. ບັດນີ້ເຮົາຮູ້ແຈ້ງແລ້ວ ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງໄຕ່ຕອງອີກໃນທີ່ນີ້.”

Verse 11

एवं निर्भार्त्सितास्तेन बलिना सुरसत्तमाः । यथागतेन मार्गेण जग्मुर्नारायणं प्रभुम्

ດັ່ງນັ້ນ ເທວະຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ ຖືກບາລີຕຳນິຕິຕຽນ ແລ້ວກໍໄດ້ອອກໄປຕາມເສັ້ນທາງເກົ່າທີ່ເຄີຍມາ ໄປຫາພຣະນາຣາຍະນະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ।

Verse 12

तं दृष्ट्वा विष्णुना सर्वे सुरा भग्नमनोरथा । आश्वासिता वचोभिश्च नानानुनयको विदैः

ເມື່ອເຫັນພຣະວິດສະນຸ ເທວະທັງປວງຜູ້ທີ່ຄວາມຫວັງຖືກທຳລາຍ ກໍໄດ້ຮັບການປອບໂຍນດ້ວຍພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງ ອັນຊຳນານໃນຫຼາຍວິທີແຫ່ງການປອບໃຈ ແລະການເກື້ອກູນ।

Verse 13

मा त्रासं कुरुतात्रार्थ आनयिष्यामि तां सुधाम् । एवमाभाष्य भगवान्मुकुन्दोऽनाथसंश्रयः

“ຢ່າຫວາດຫວັນເລີຍໃນເລື່ອງນີ້; ຂ້າພະເຈົ້າຈະນຳສຸທາ—ນ້ຳອະມະຕະ—ນັ້ນມາ” ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ມຸກຸນດະ ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຜູ້ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ ໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ।

Verse 14

स्थापयित्वा सुरान्सर्वांस्तत्रैव मधुसूदनः । मोहनीरूपमास्थाय दैत्यनामग्रतोऽभवत्

ພຣະມະທຸສູດະນະ ໄດ້ຈັດໃຫ້ເທວະທັງປວງຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່າເດີມ ແລ້ວຊົງຮັບຮູບໂມຫິນີ ແລະປາກົດຕໍ່ໜ້າພວກດານະວະ (ໄດຕະຍະ)។

Verse 15

तावद्दैत्याः सुसंरब्धाः परस्परमथाब्रुवन् । विवादः सर्वदैत्यानाममृतार्थे तदाऽभवत्

ໃນຂະນະນັ້ນ ພວກໄດຕະຍະມີໃຈຮ້ອນຮົນຢ່າງຫນັກ ແລະເວົ້າກັນໄປມາ; ແລ້ວກໍເກີດການຖຽງທະເລາະໃນຫມູ່ໄດຕະຍະທັງປວງ ເພາະເລື່ອງອະມຣິຕະ (ນ້ຳອະມະຕະ)។

Verse 16

एवं प्रवर्तमाने तु मोहिनीरूपमाश्रिताम् । दृष्ट्वा योषां तदा दैवात्सर्वभूतमनोरमाम्

ໃນຂະນະທີ່ເຫດການດໍາເນີນໄປດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນດ້ວຍຊະຕາກໍາ ນາງຜູ້ຮັບຮູບເປັນໂມຫິນີ ງາມລໍ້ລວງໃຈສັດທັງປວງ।

Verse 17

विस्मयेन समाविष्टा बभूवुस्तृषितेक्षणाः । तां संमान्य तदा दैत्यराजो बलिरुवाच ह

ພວກເຂົາຖືກຄວາມພິສົດປົກຄຸມ ແລະຈ້ອງນາງດ້ວຍດວງຕາທີ່ຫິວຫາ. ແລ້ວຈຶ່ງນົບນ້ອມຖວາຍກຽດ ບາລີ ກະສັດແຫ່ງໄດຕະ ໄດ້ກ່າວວ່າ।

Verse 18

बलिरुवाच । सुधा त्वया विभक्तव्या सर्वेषां गतिहेतवे । शीघ्रत्वेन महाभागे कुरुष्व वचनं मम

ບາລີກ່າວວ່າ: “ນ້ໍາອະມະຕະນີ້ ເຈົ້າຈົ່ງແບ່ງປັນ ເພື່ອເປັນເຫດໃຫ້ທຸກຜູ້ໄດ້ຮອດຄວາມດີ. ໂອ ນາງຜູ້ມີວາສະນາ, ຈົ່ງເຮັດຕາມຄໍາຂ້າໃຫ້ໄວ.”

Verse 19

एवमुक्ता ह्युवाचेदं स्मयमाना बलिं प्रति । स्त्रीणां नैव च विश्वासः कर्तव्यो हि विपश्चिता

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ນາງຈຶ່ງຕອບກັບ ພ້ອມຮອຍຍິ້ມຫາບາລີວ່າ: “ຜູ້ຮູ້ຄວນບໍ່ໄວ້ໃຈສະຕຣີ.”

Verse 20

अनृतं साहसं माया मूर्खत्वमति लोभता । अशौचं निर्घृणत्वं च स्त्रीणां दोषाः स्वभावजाः

“ຄໍາຕົວະ, ຄວາມຫ້າວຫານຮຸນແຮງ, ມາຍາຫລອກລວງ, ຄວາມໂງ່, ຄວາມໂລບເກີນ, ຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດ, ແລະຄວາມໄຮ້ເມດຕາ—ເຫຼົ່ານີ້ຖືກກ່າວວ່າເປັນໂທດທີ່ເກີດຈາກທໍາມະຊາດຂອງສະຕຣີ.”

Verse 21

निःस्नेहत्वं च विज्ञेयं धूर्तत्वं चैव तत्त्वतः । स्वस्त्रीणां चैव विज्ञेया दोषा नास्त्यत्र संशयः

ຄວນຮູ້ຕາມຄວາມຈິງວ່າ ຄວາມໄຮ້ຄວາມຮັກ ແລະ ຄວາມຫລອກລວງ ເປັນຂໍ້ບົກພ່ອງ ແມ່ນແຕ່ໃນຍິງຂອງຕົນເອງ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 22

यथैव श्वापदानां च वृका हिंसापरायणाः । काका यतांडजानां च श्वापदानां च जंबुकाः । धूर्ता तथा मनुष्याणां स्त्रीज्ञेया सततं बुधैः

ເຫມືອນຫມາປ່າໃນຝູງສັດປ່າທີ່ມຸ່ງໝັ້ນຕໍ່ຄວາມຮຸນແຮງເສມອ, ແລະເຫມືອນກາໃນຝູງສັດເກີດຈາກໄຂ່, ແລະເຫມືອນຫມາຈອກໃນຝູງສັດປ່າທີ່ຂື້ນຊື່ດ້ວຍລິ້ນລົມ—ດັ່ງນັ້ນໃນມະນຸດ ບັນດາບຸນຍາຊົນຈຶ່ງເຂົ້າໃຈວ່າ ຍິງນັ້ນມັກມີຄວາມຫລອກລວງເສມອ।

Verse 23

मया सह भवद्भिश्च कथं सख्यं प्रवर्तते । सर्वथात्र न विज्ञेयाः के यूयं चैव क ह्यहम्

«ຂ້ອຍກັບພວກເຈົ້າທັງຫຼາຍ ມິດຕະພາບຈະເກີດຂຶ້ນແທ້ໆໄດ້ແນວໃດ? ເພາະຢູ່ນີ້ ບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້ໂດຍທຸກປະການວ່າ ພວກເຈົ້າແມ່ນໃຜ ແລະ ຂ້ອຍແມ່ນໃຜ»।

Verse 24

तस्माद्भवद्भिः संचिंत्यकार्याकार्यविचक्षणैः । कर्तव्यं परया बुद्ध्या प्रयातासुरसत्तमाः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ອະສຸຣະ, ພວກເຈົ້າຜູ້ຮູ້ຈັກພິຈາລະນາວ່າ ສິ່ງໃດຄວນເຮັດ ແລະ ສິ່ງໃດບໍ່ຄວນເຮັດ, ຈົ່ງຄິດໃຫ້ຮອບຄອບ ແລ້ວກະທຳດ້ວຍປັນຍາອັນສູງສຸດ, ອອກເດີນທາງຕາມນັ້ນເຖີດ।

Verse 28

बलिरुवाच । अद्यामृतं च सर्वेषां विभजस्व यथातथम् । त्वया दत्तं च गृह्णीमः सत्यंसत्यं वदामि ते

ບະລິກ່າວວ່າ: «ມື້ນີ້ ຈົ່ງແບ່ງອະມຣິຕະໃຫ້ແກ່ທຸກຜູ້ ຕາມຄວາມເໝາະສົມ ແລະ ຕາມສັດສ່ວນ. ແລະສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າໃຫ້ ພວກເຮົາຈະຮັບເອົາ—ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ; ຂ້ອຍກ່າວຄວາມຈິງແກ່ເຈົ້າ»។

Verse 29

एवमुक्ता तदा देवी मोहिनी सर्वमंगला । उवाचाथासुरान्सर्वान्रोचयंल्लौकिकीं स्थितिम्

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະນາງໂມຫິນີ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນທຸກປະການ ຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ອະສຸຣາທັງປວງ ພ້ອມຊັກຊວນໃຫ້ດຳເນີນຕາມທາງປະພຶດແບບໂລກິຍະ।

Verse 30

भगवानुवाच । यूयं सर्वे कृतार्थाश्च जाता दैवेन केनचित् । अद्योपावाससंयुक्ता अमृतस्याधिवासनम्

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວວ່າ: “ພວກເຈົ້າທັງປວງໄດ້ບັນລຸຈຸດປະສົງແທ້ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງການຈັດສັນຂອງເທວະດາບາງປະການ. ມື້ນີ້ ເມື່ອຮ່ວມກັບການຖືອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ) ພວກເຈົ້າຈຶ່ງເໝາະສົມສຳລັບການອະທິວາສນາ ແລະຮັບອະມຣິຕະອັນດຸດດັ່ງອະມະຕະ.”

Verse 31

क्रियतामसुराः श्रेष्ठाः शुभेच्छा किंचिदस्ति वः । श्वेभूते पारणं कुर्याद्व्रतार्चनरतिश्च वः

“ຈົ່ງເຮັດເຖີດ ໂອ ອະສຸຣາຜູ້ປະເສີດ—ຖ້າໃນໃຈພວກເຈົ້າຍັງມີຄວາມປາດຖະໜາອັນມົງຄຸນຢູ່. ເມື່ອມື້ພຸ່ງນີ້ມາຮອດ ຈົ່ງປິດການອົດອາຫານດ້ວຍພິທີປາຣະນະ (pāraṇa) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລະໃຫ້ຄວາມຍິນດີຂອງພວກເຈົ້າຢູ່ໃນການບູຊາອັນຄຽງຄູ່ກັບວຣະຕະ.”

Verse 32

न्यायोपार्जितवित्तेन दशमांशेन धीमता । कर्तव्यो विनियोगश्च ईशप्रीत्यर्थहेतवे

ດ້ວຍຊັບສິນທີ່ຫາໄດ້ດ້ວຍທາງທີ່ຍຸດຕິທຳ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນແຍກສ່ວນສິບໜຶ່ງ ແລະຈັດສັນໃຫ້ຖືກຄວນ ເພື່ອເປັນເຫດໃຫ້ພຣະອີສະວະຣະພໍໃຈ; ນີ້ແມ່ນເປົ້າໝາຍແລະເຫດປັດໃຈຂອງການໃຫ້ທານນັ້ນເອງ।

Verse 33

तथेति मत्वा ते सर्वे यथोक्तं देवमायया । चक्रुस्तथैव दैतेया मोहिता नातिकोविदाः

ເຂົາເຈົ້າທັງປວງຄິດວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ” ແລ້ວດາຍຕະຍະທັງຫມົດ—ຖືກຫຼອກລວງໂດຍອຳນາດມາຍາຂອງເທວະ ແລະບໍ່ຄ່ອຍຮູ້ທັນ—ກໍໄດ້ເຮັດຕາມທີ່ຖືກກ່າວໄວ້ທຸກປະການ।

Verse 34

मयासुरेण च तदा भवनानि कृतानि वै । मनोज्ञानि महार्हाणि सुप्रभाणि महांति च

ໃນເວລານັ້ນ ອະສຸຣະ ມາຍາ ໄດ້ສ້າງວິຫານແລະຄູຫາອັນວິຈິດງາມ ຊື່ນບານໃຈ ມີຄ່າສູງ ສ່ອງສະຫວ່າງ ແລະກວ້າງໃຫຍ່.

Verse 35

तेषुपविष्टास्ते सर्वे सुस्नाताः समलंकृताः । स्थापयित्वा सुसंरब्धाः पूर्णं कलशमग्रतः

ພວກເຂົາທັງໝົດນັ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ອາບນ້ຳສະອາດ ແລະປະດັບອາພອນງາມສົມຄວນ; ແລ້ວດ້ວຍຄວາມຮືບຮ້ອນ ໄດ້ວາງກະລະສະ (kalaśa) ທີ່ເຕັມນ້ຳໄວ້ຕໍ່ໜ້າ.

Verse 36

रात्रौ जागरणं सर्वैः कृतं परमया मुदा । अथोषसि प्रवृत्ते च प्रातःस्नानयुता भवन्

ໃນຄືນນັ້ນ ພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ເຮັດການຕື່ນຢູ່ຍາມຄືນ (jāgaraṇa) ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ; ແລ້ວເມື່ອອຸສາວະການມາຮອດ ກໍເຮັດສະນານຕອນເຊົ້າ.

Verse 37

असुरा बलिमुख्याश्च पंक्तिभूता यताक्रमम् । सर्वमावश्यकं कृत्वा तदा पानरता भवन्

ອະສຸຣະທັງຫຼາຍ ມີບາລິເປັນຫົວໜ້າ ນັ່ງເປັນແຖວຕາມລຳດັບ; ເມື່ອເຮັດພິທີຈຳເປັນທັງໝົດແລ້ວ ຈຶ່ງຫັນໃຈໄປສູ່ການດື່ມ.

Verse 38

बलिश्च वृषपर्वा च नमुचिः शंख एव च । सुदंष्ट्रश्चैव संह्लादी कालनेमिर्विभीषणः

ໃນນັ້ນມີ ບາລິ ແລະ ວຶຣສະປະຣະວັນ, ນະມຸຈິ ແລະ ສັງຄະ; ພ້ອມດ້ວຍ ສຸດັມສະຕຣະ, ສັມຫລາດ, ກາລະເນມິ, ແລະ ວິພີສະນະ—ລ້ວນຢູ່ພ້ອມໜ້າ.

Verse 39

वातापिरिल्वलः कुम्भो निकुम्भः प्रच्छदस्तथा । तथा सुन्दोपसुन्दौ च निशुम्भः शुम्भ एव च

ວາຕາປິ ແລະ ອິລວະລະ, ກຸມພະ ແລະ ນິກຸມພະ, ພ້ອມທັງ ປຣັຈຊະດະ; ອີກທັງ ສຸນດະ-ອຸປະສຸນດະ, ນິຊຸມພະ ແລະ ຊຸມພະ—ກໍມາພ້ອມກັນ.

Verse 40

महिषो महिषाक्षश्च बिडालाक्षः प्रतापवान् । चिक्षुराख्यो महाबाहुर्जृभणोऽथ वृषासुरः

ມະຫິສະ ແລະ ມະຫິສາກສະ, ບິດາລາກສະຜູ້ກ້າຫານ; ຈິກສຸຣະ ນາມ, ຜູ້ມີແຂນໃຫຍ່; ແລະ ຈຣຶພະນະ, ຕໍ່ມາ ວຣຶສາສຸຣະ—ກໍຢູ່ພ້ອມກັນ.

Verse 41

विबाहुर्बाहुको घोरस्तथा वै घोरदर्शनः । एते चान्ये च बहवो दैत्यदानवराक्षसाः । यथाक्रमं चोपविष्टा राहुः केतुस्तथैव च

ວິບາຫຸ, ບາຫຸກະ, ໂຄຣະ ແລະ ໂຄຣະດັຣຊະນະ; ພວກນີ້ ແລະ ອື່ນໆອີກຫຼາຍ—ໄດຕະ, ດານະວະ, ຣາກສະສະ—ໄດ້ນັ່ງຕາມລຳດັບ; ພ້ອມທັງ ຣາຫຸ ແລະ ເກຕຸ ດ້ວຍ.

Verse 42

तेषां तु कोटिसंख्यानां दैत्यानां पंक्तिरास्थिता

ໃນບັນດາໄດຕະທີ່ມີຈຳນວນເຖິງໂກຕິນັ້ນ, ແຖວຕ່າງໆໄດ້ຖືກຈັດຕັ້ງ ແລະ ວາງໄວ້ໃຫ້ເປັນລະບຽບ.

Verse 43

ततस्तया तदा देव्या अमृतार्थं हि वै द्विजाः । यज्जातं तच्छृणौध्वं हि तया देव्या कृतं महत्

ຕໍ່ມາ ໃນເວລານັ້ນ ພຣະເທວີເພື່ອໄດ້ອະມຣຶຕະ—ໂອ ທະວິຊະທັງຫຼາຍ—ໄດ້ກະທຳການອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ຈົ່ງຟັງເຖິງສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນຈາກການກະທຳຂອງນາງ.

Verse 44

सर्वे विज्ञापिताः सद्यो गृहीतकलशा तदा । शोभया परया युक्ता साक्षात्सा विष्णुमोहिनी

ທຸກຄົນຖືກແຈ້ງຂ່າວທັນທີ ແລ້ວນາງກໍຍົກກະລະສະ (ໝໍ້) ຂຶ້ນຖື. ດ້ວຍຄວາມງາມອັນສູງສຸດ ນາງປາກົດແຈ້ງວ່າແມ່ນ ໂມຫິນີ—ຮູບອັນລໍ້ລວງຂອງພຣະວິສນຸ।

Verse 45

करस्थेन तदा देवी कलशेन विराजिता । शुशुभे परया कांत्या जगन्मंगलमंगला

ແລ້ວພຣະເທວີ ຖືກະລະສະໄວ້ໃນມື ກໍສ່ອງສະຫວ່າງສົດໃສ. ນາງງາມສະຫງ່າດ້ວຍປະກາຍອັນສູງສຸດ—ເປັນມົງຄຸນແຫ່ງມົງຄຸນທັງປວງແກ່ໂລກ।

Verse 46

परिवेषधराः सर्वे सुरास्ते ह्यसुरांतिकम् । आगतास्तत्क्षणादेव यत्र ते ह्यसुरोत्तमाः

ເທວະທັງຫມົດນັ້ນ ປ່ຽນຮູບເປັນຜູ້ປະເວດອາຫານແລະນ້ຳດື່ມ ແລ້ວມາທັນທີໄປຍັງບ່ອນໃກ້ອະສຸຣະ—ບ່ອນທີ່ອະສຸຣະຜູ້ເລີດກຳລັງຊຸມນຸມຢູ່।

Verse 47

तान्दृष्ट्वा मोहिनी सद्य उवाच प्रमदोत्तमा

ເມື່ອໂມຫິນີເຫັນພວກເຂົາ ນາງ—ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງນາງຜູ້ລໍ້ລວງ—ກໍເວົ້າຂຶ້ນທັນທີ।

Verse 48

मोहिन्युवाच । एते ह्यतिथयो ज्ञेया धर्म्मसर्वस्वसाधनाः । एभ्यो देयं यताशक्त्या यदि सत्यं वचो मम । प्रमाणं भवतां चाद्य कुरुध्वं मा विलंबथ

ໂມຫິນີກ່າວວ່າ: «ຄົນເຫຼົ່ານີ້ພຶງຮູ້ວ່າເປັນແຂກ; ການຮັບໃຊ້ພວກເຂົາແມ່ນແກ່ນແທ້ ແລະຄວາມສຳເລັດຂອງທຳມະ. ຈົ່ງໃຫ້ຕາມກຳລັງຂອງພວກເຈົ້າ—ຖ້າຄຳຂ້ອຍເປັນຄວາມຈິງ. ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ເປັນຫຼັກທີ່ແນ່ນອນໃນວັນນີ້; ຢ່າຊັກຊ້າ»។

Verse 49

परेषामुपकारं च ये कुर्वंति स्वशक्तितः । धन्यास्ते चैव विज्ञेयाः पवित्राः लोकपालकाः

ຜູ້ໃດທີ່ເຮັດອຸປະການແກ່ຜູ້ອື່ນຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ຄວນຮູ້ວ່າເປັນຜູ້ມີພອນ ບໍລິສຸດ ແລະເປັນຜູ້ພິທັກໂລກ।

Verse 50

केवलात्मोदरार्थाय उद्योगं ये प्रकुर्वते । ते क्लेशभागिनो ज्ञेया नात्र कार्या विचारणा

ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ພາກພຽນແຕ່ເພື່ອທ້ອງຂອງຕົນເທົ່ານັ້ນ ຄວນຮູ້ວ່າເປັນຜູ້ຮ່ວມຮັບທຸກຂ໌; ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາອີກ।

Verse 51

तस्माद्विभजनं कार्यं मयैतस्य शुभव्रताः । देवेभ्यश्च प्रयच्छध्वं यद्धि चात्मप्रियाप्रियम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ຜູ້ຖືວຣະຕະອັນດີ ການແບ່ງປັນນີ້ຄວນເຮັດໂດຍຂ້າພະເຈົ້າ; ແລະພວກເຈົ້າຈົ່ງຖວາຍສ່ວນແກ່ເທວະທັງຫຼາຍດ້ວຍ—ຈະເປັນທີ່ພໍໃຈຫຼືບໍ່ພໍໃຈແກ່ຕົນກໍຕາມ।

Verse 52

इत्युक्ते वचने देव्या तथा चक्रुरतं द्रिताः । आह्वयामासुरसुराः सर्वान्देवान्सवासवान्

ເມື່ອເທວີກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາກໍເຮັດຕາມໂດຍບໍ່ປະມາດ. ຈາກນັ້ນອະສຸຣາທັງຫຼາຍໄດ້ເຊີນເອີ້ນເທວະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍອິນທຣະ (ວາສະວະ).

Verse 53

उपविष्टाश्च ते सर्वे अमृतार्थं च भो द्विजाः । तेषूपविश्यमानेषु ह्युवाच परमं वचः । मोहिनी सर्वधर्म्मज्ञा असुराणां स्मयन्निव

ໂອ້ພວກພຣາຫມັນ, ພວກເຂົາທັງໝົດນັ່ງລົງໂດຍປາຖະໜາອະມຣິຕະ—ນ້ຳແຫ່ງອະມະຕະ. ເມື່ອພວກເຂົາກຳລັງນັ່ງປະຈຳທີ່, ໂມຫິນີ ຜູ້ຮູ້ທຸກທຳມະວິໄນ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳອັນສູງສຸດ ດັ່ງກຳລັງຍິ້ມໃຫ້ແກ່ອະສຸຣາທັງຫຼາຍ।

Verse 54

मोहिन्युवाच । आदौ ह्यभ्यागताः पूज्या इति वै वैदिकी श्रुतिः

ໂມຫິນີກ່າວວ່າ: «ພຣະສຣຸຕິແຫ່ງເວດະກ່າວໄວ້ວ່າ ແຂກຜູ້ມາຮອດກ່ອນ ຄວນໄດ້ຮັບການນະມັດສະການກ່ອນ»।

Verse 55

तस्माद्यूयं वेदपराः सर्वे देवपरायणाः । ब्रुवंतु त्वरितेनैव आदौ केषां ददाम्यहम् । अमृतं हि महाभागा बलिमुख्या वदंतु भोः

«ດັ່ງນັ້ນ ເພາະພວກເຈົ້າທັງຫມົດເປັນຜູ້ຍຶດໝັ້ນໃນເວດະ ແລະເປັນຜູ້ພຶ່ງພາເທວະ ຈົ່ງກ່າວໃຫ້ໄວ: ຂ້າພະເຈົ້າຈະມອບນ້ຳອະມຣິຕະໃຫ້ໃຜກ່ອນ? ໂອ ຜູ້ມີວາສນາ—ໃຫ້ຜູ້ນຳທີ່ມີບາລິເປັນຫົວ ກ່າວບອກເຖີດ!»

Verse 56

बलिनोक्ता तदा देवी यत्ते मनसि रोचते । स्वामिनी त्वं न संदेहो ह्यस्माकं सुंदरानने

ແລ້ວບາລິກ່າວຕໍ່ເທວີວ່າ: «ສິ່ງໃດທີ່ໃຈຂອງເຈົ້າພໍໃຈ ຈົ່ງເຮັດຕາມນັ້ນ. ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ ເຈົ້າແມ່ນນາຍຍິງຂອງພວກເຮົາ, ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ»។

Verse 57

एवं संमानिता तेन बलिना भावितात्मना । परिवेषणकार्यार्थं कलशं गृह्य सत्वरा

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອນາງໄດ້ຮັບການນະມັດສະການຈາກບາລິຜູ້ມີໃຈໝັ້ນຄົງ ນາງຈຶ່ງຮີບຢືນຢັນວຽກການປະເວດແລະແຈກຈ່າຍ ໂດຍຢືນຖືກະລະຊະ (ໝໍ້) ຢ່າງວ່ອງໄວ।

Verse 58

तस्मान्नरेन्द्रकरभोरुलसद्दृकूला श्रोणीतटालसगतिर्मविह्वलांगी । सा कूजती कनकनूपुरसिंजितेन कुंभस्तनी कलशपाणिरथाविवेश

ແລ້ວນາງຜູ້ເປັນເສນ່ຫານັ້ນ—ອະວັຍະວະບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ, ປາຍຕາສະຫວ່າງພິລິດ, ກ້າວຍ່າງອ່ອນຊ້ອຍດ້ວຍການໂຍກຂອງສະໂພກ—ໄດ້ເຂົ້າມາ; ກຳໄລຂໍ້ຕີນຄຳຂອງນາງດັງກິ່ງກັງ, ອົງອົບເຕັມງາມ, ແລະຖືກະລະຊະໄວ້ໃນມື।

Verse 59

तदा तु देवी परिवेषयंती सा मोहिनी देवगणाय साक्षात् । ववर्ष देवेषु सुधारसं पुनः पुनः सुधाहाररसामृतं यथा

ໃນເວລານັ້ນ ນາງເທວີ ໂມຫິນີ ຮັບໃຊ້ຫມູ່ເທວະໂດຍກົງ ແລະໄດ້ຫຼັ່ງສານອະມຣິຕະອັນເປັນແກ່ນສານໃສ່ເທວະ ຊ້ຳໆ—ດັ່ງລົດອະມະຕະຂອງອາຫານອຳພຣິຕະ।

Verse 60

पुनश्च ते देवगणाः सुधारसं दत्तं तया परया विश्वमूर्त्या । बलिमुख्याः सह लोकपाला गंधर्वयक्षाप्सरसां गणाश्च

ແລ້ວອີກຄັ້ງ ຫມູ່ເທວະໄດ້ຮັບແກ່ນສານອະມຣິຕະທີ່ນາງ—ຜູ້ສູງສຸດຜູ້ມີຮູບສາກົນ—ປະທານໃຫ້; ໃນຂະນະທີ່ ບາລິ ແລະຫົວໜ້າຂອງລາວ ພ້ອມທັງຜູ້ພິທັກໂລກ ແລະຫມູ່ຄະນະຄັນທັບພະ, ຢັກສະ, ອັບສະຣາ ຕ່າງເບິ່ງຢູ່।

Verse 61

सर्वे दैत्या आसनस्था पुनश्च ते देवगणाः सुधारसं दत्तं पीडिताश्च । तूष्णींभूता बलिमुख्या द्विजेंद्रा मनस्विनो ध्यानपरा बभूवुः

ດາຍຕະທັງປວງນັ້ນນັ່ງຢູ່ຕາມທີ່ນັ່ງຂອງຕົນ; ແລະອີກຄັ້ງ ຫມູ່ເທວະໄດ້ຮັບແກ່ນສານອະມຣິຕະ ເຮັດໃຫ້ດາຍຕະຖືກບີບຄັ້ນໃນໃຈ. ຫົວໜ້າທີ່ມີບາລິເປັນປະທານ ກໍເງີຍງສງົບ, ໂອ ພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດ, ແລະຜູ້ມີໃຈແຂງກ້ານັ້ນ ໄດ້ຈົມຢູ່ໃນການພິຈາລະນາອັນເລິກຊຶ້ງ।

Verse 62

ततस्तथाविधान्दृष्ट्वा दैत्यांस्तान्मोहमाश्रितान् । तदा राहुश्च केतुश्च द्वावेतौ दैत्यपुंगवौ

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຫັນດາຍຕະເຫຼົ່ານັ້ນຕົກຢູ່ໃນຄວາມຫຼົງໄຫຼຢ່າງນັ້ນ ໃນຂະນະນັ້ນ ຣາຫຸ ແລະ ເກຕຸ—ສອງຜູ້ເປັນຈອມດາຍຕະ—ກໍປາກົດຂຶ້ນ।

Verse 63

देवानां रूपमास्थाय अमृतार्थं त्वरान्वितौ । उपविष्टौ तदा पङ्क्त्यां देवानाममृतार्थिनौ

ສອງນັ້ນໄດ້ອາໄສຮູບຮ່າງຂອງເທວະ ແລະຮີບຮ້ອນເພື່ອໄດ້ອະມຣິຕະແຫ່ງຄວາມອະມະຕະ; ຜູ້ປາຖະໜາອະມຣິຕະທັງສອງນັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ນັ່ງລົງໃນແຖວຂອງເທວະທັງຫມົດ।

Verse 64

यदामृतं पातुकामो राहुः परमदुर्जयः । चन्द्रार्काभ्यां प्रकथितो विष्णोरमिततेजसः

ເມື່ອ ພຣະຣາຫູ ຜູ້ທີ່ເອົາຊະນະໄດ້ຍາກທີ່ສຸດ ປາຖະໜາຢາກດື່ມນ້ຳອະມະຣິດ, ພຣະຈັນ ແລະ ພຣະອາທິດ ຈຶ່ງໄດ້ໄປທູນບອກແກ່ ພຣະວິຊະນຸ ຜູ້ມີລັດສະໝີອັນຫາທີ່ປຽບບໍ່ໄດ້.

Verse 65

तदा तस्य शिरश्छिन्नं राहोर्दुर्विग्रहस्य च । शिवरो गगनमापेदे कबंधं च महीतले । भ्रममाणं तदा ह्यद्रींश्चूर्णयामास वै तदा

ຈາກນັ້ນ ຫົວຂອງ ພຣະຣາຫູ ທີ່ມີຮູບຮ່າງອັນໜ້າກຽດຊັງ ກໍຖືກຕັດຂາດ; ຫົວນັ້ນໄດ້ລອຍຂຶ້ນສູ່ທ້ອງຟ້າ, ສ່ວນຮ່າງກາຍໄດ້ຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ. ດ້ວຍການຫມຸນວຽນໄປມາ, ຮ່າງກາຍນັ້ນໄດ້ບົດຂຍີ້ພູເຂົາທັງຫຼາຍໃຫ້ແຕກເປັນສ່ຽງໆ.

Verse 66

साद्रिश्च सर्वभूलोकश्चूर्णितश्च तदाऽभवत् । तया तेन च देहेन चूर्णितं सचराचरम्

ເວລານັ້ນ ໂລກມະນຸດທັງໝົດ ພ້ອມດ້ວຍພູເຂົາທັງຫຼາຍ ກໍຖືກບົດລະອຽດ; ດ້ວຍຮ່າງກາຍນັ້ນເອງ, ທຸກສິ່ງທີ່ເຄື່ອນທີ່ ແລະ ທຸກສິ່ງທີ່ຢຸດນິ້ງ ກໍຖືກທຳລາຍລົງ.

Verse 67

दृष्ट्वा तदा महादेवस्तस्योपरि तु संस्थितः । निवासः सर्वदेवानां तस्याः पादतलेऽभवत्

ເມື່ອເຫັນດັ່ງນັ້ນ, ພຣະມະຫາເທບ ຈຶ່ງໄດ້ຢືນຢູ່ເທິງມັນ; ແລະ ພາຍໃຕ້ຝ່າຕີນຂອງພຣະອົງ ກໍໄດ້ກາຍເປັນທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງເຫຼົ່າເທວະດາທັງຫຼາຍ.

Verse 68

पीडनं तत्समीपेथ निवास इति नाम वै

ໃກ້ກັບບ່ອນທີ່ຖືກບົດຂຍີ້ນັ້ນ, ແທ້ຈິງແລ້ວ, ສະຖານທີ່ນັ້ນເປັນທີ່ຮູ້ຈັກກັນໃນນາມ "ນິວາສະ" (Nivāsa).

Verse 69

महतामालयं यस्माद्यस्यास्तच्चरणांबुजम् । महालयेति विख्याता जगत्त्रयविमोहिनी

ເນື່ອງຈາກພຣະບາດດອກບົວຂອງນາງເປັນອາໄສຂອງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ນາງຈຶ່ງໄດ້ຮັບນາມວ່າ «ມະຫາລະຍາ»—ຜູ້ລໍ້ລວງໃຈໂລກທັງສາມ।

Verse 70

केतुश्च धूमरूपोऽसावाकाशे विलयं गतः । सुधां समर्प्य चंद्राय तिरोधानगतोऽभवत्

ແລ້ວເກຕຸໄດ້ເອົາຮູບເປັນຄວັນ ລະລາຍເຂົ້າໄປໃນຟ້າ; ໄດ້ມອບນ້ຳອະມຣິຕະໃຫ້ພຣະຈັນ ແລ້ວກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ।

Verse 71

वासुदेवो जगद्योनिर्जगतां कारणं परम् । विष्णोः प्रसादात्तज्जातं सुराणां कार्यसिद्धिदम्

ວາສຸເທວເປັນຄັນທະພາບແຫ່ງໂລກ ເປັນເຫດປັດໃຈສູງສຸດຂອງການກໍ່ກຳເນີດທັງປວງ; ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງວິສນຸ ສິ່ງນີ້ເກີດຂຶ້ນ ເພື່ອໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍສຳເລັດພາລະກິດ।

Verse 72

असुराणां विनाशाय जातं दैवविपर्ययात् । विना दैवेन जानीध्वमुद्यमो हि निरर्थकः

ມັນເກີດຂຶ້ນເພື່ອທຳລາຍອະສຸຣາ ໂດຍການຜັນຜວນຂອງພຣະລິຂິດ; ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ວ່າ ບໍ່ມີພຣະລິຂິດ/ພຣະບັນຊາ ຄວາມພະຍາຍາມຂອງມະນຸດຍ່ອມໄຮ້ຜົນແທ້।

Verse 73

यौगपद्येन तैः सर्वैः क्षीराब्धेर्मंथनं कृतम् । सिद्धिर्जाता हि देवानामसिद्धिरसुरान्प्रति

ແລ້ວພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ຮ່ວມໃຈພ້ອມພຽງ ກວນມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມ. ຄວາມສຳເລັດເກີດແກ່ເທວະ ແຕ່ຝ່າຍອະສຸຣາກັບພົບແຕ່ຄວາມລົ້ມເຫຼວ।

Verse 74

ततश्च ते देववरान्प्रकोपिता दैत्याश्च मायाप्रवि मोहिताः पुनः । अनेकशस्त्रास्त्रयुतास्तदाऽभवन्विष्णौ गते गर्जमानास्तदानीम्

ແລ້ວມາ ພວກໄດຕະຍະເຫຼົ່ານັ້ນ—ໂກດແຄ້ນຕໍ່ເທວະຜູ້ປະເສີດ ແລະຖືກມາຍາຫຼອກລວງອີກ—ຈຶ່ງຖືອາວຸດ ແລະອາສະຕຣາຫຼາຍປະເພດ; ເມື່ອພຣະວິສນຸໄດ້ໄປແລ້ວ ພວກເຂົາກໍຮ້ອງຄໍາຮາມດັງກ້ອງໃນຂະນະນັ້ນ.