Adhyaya 11

Verse 1

महेश्वर उवाच । प्रतिपक्षे चतुर्थ्यां तु पूजनीयो गणाधिपः । स्नात्वा शुक्लतिलैः शुद्धैः शुक्लपक्षे सदा नृभिः

ພຣະມະເຫສະວະຣະກ່າວວ່າ: ໃນວັນຈະຕຸຣຖີແຫ່ງຂ້າງແຮມ ຄວນບູຊາພຣະຄະນາທິປະ. ເມື່ອອາບນ້ຳຊຳລະແລ້ວ ມະນຸດຄວນບູຊາໃນຂ້າງຂຶ້ນເສມອ ໂດຍໃຊ້ງາຂາວບໍລິສຸດ.

Verse 2

कृत्वा चावस्यकं सर्वं गणेशस्यार्चनक्रियाम् । प्रयत्नेनैव कुर्वीत गंधमाल्याक्षतादिभिः

ເມື່ອໄດ້ປະກອບກິດຈຳເປັນທັງປວງໃນການບູຊາພຣະຄະເນຊະແລ້ວ ຄວນກະທຳອາຣຈະນາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ໂດຍນຳເຄື່ອງຫອມ ພວງມາລາ ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ (ອັກຊະຕະ) ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ.

Verse 3

ध्यानमादौ प्रकर्तव्यं गणेशस्य यथाविधि । आगमा बहवो जाता गणेशस्य यथा मम

ກ່ອນອື່ນໃຫ້ກະທຳສະມາທິພິຈາລະນາ (ທຽນ) ຕໍ່ພຣະຄະເນຊະຕາມພິທີ. ອາຄະມະຫຼາຍປະການໄດ້ເກີດຂຶ້ນກ່ຽວກັບພຣະຄະເນຊະ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ເກີດຂຶ້ນກ່ຽວກັບເຮົາ.

Verse 4

बहुधोपासका यस्मात्तमः सत्त्वरजोन्विताः । गणभेदेन तान्येव नामानि बहुधाऽभवत्

ເນື່ອງຈາກຜູ້ນະມັດສະການມີຫຼາຍປະເພດ ປະກອບດ້ວຍຕະມະ ສັດຕະວະ ແລະຣະໂຈ ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງດຽວກັນນັ້ນເອງ ຈຶ່ງມີນາມຫຼາຍປະການ ຕາມການແບ່ງກຸ່ມຂອງເຂົາເຈົ້າ.

Verse 5

पंचवक्त्रो गणाध्यक्षो दशबाहुस्त्रिलोचनः । कांतस्फटिकसंकाशो नीलकंठो गजाननः

ພຣະອົງມີຫ້າໜ້າ ເປັນປະທານແຫ່ງຄະນະ (Gaṇa); ມີສິບມື ແລະສາມຕາ; ສະຫວ່າງດັ່ງຜົນຶກໃສ ຄໍສີນ້ຳເງິນ-ຟ້າ ແລະໜ້າດັ່ງຊ້າງ।

Verse 6

मुखानि तस्य पंचैव कथयामि यतातथम्

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັນລະນາໜ້າທັງຫ້າຂອງພຣະອົງ ຕາມຄວາມເປັນຈິງທຸກປະການ।

Verse 7

मध्यमं तु मुखं गौरं चतुर्दन्तं त्रिलोचनम् । शुंडादंडमनोज्ञं च पुष्करे मोदकान्वितम्

ໜ້າກາງນັ້ນຂາວຜ່ອງ ມີງາສີ່ ແລະສາມຕາ; ມີງວງຊ້າງງາມນ່າຊົມ ແລະໃນມືດອກບົວຖືໂມດະກະ (modaka) ຫວານອ່ອນ।

Verse 8

तथान्यत्पीतवर्णं च नीलं च शुभलक्षणम् । पिंगलं च तथा शुभ्रं गणेशस्य शुभाननम्

ອີກໜ້າໜຶ່ງມີສີເຫຼືອງ; ອີກໜ້າໜຶ່ງສີນ້ຳເງິນ-ຟ້າ ມີລັກສະນະມົງຄຸນ; ອີກໜ້າໜຶ່ງສີພິງກະລະ (ອອກນ້ຳຕານ) ແລະອີກໜ້າໜຶ່ງສີຂາວ—ນີ້ແມ່ນໜ້າອັນມົງຄຸນຂອງພຣະຄະເນຊາ।

Verse 9

तथा दशभुजेष्वेव ह्यायुधानि ब्रवीमि वः । पाशं पस्शुपद्मे च अंकुशं दंतमेव च

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງອາວຸດທີ່ຄວນພິຈາລະນາໃນສິບມືຂອງ (ພຣະຄະເນຊາ): ບາສະ (ເຊືອກຄ້ອງ), ດອກບົວ, ອັງກຸສ (ຕະຂໍ), ແລະງາດ້ວຍ।

Verse 10

अक्षमालां लांगलं च मुसलं वरदं तथा । पूर्णं च मोदकैः पात्रं पाणिना च विचिंतयेत्

(ຄວນພິຈາລະນາໃນສະມາທິ) ພຣະອົງຖືສາຍລູກປັດ (ອັກສະມາລາ), ໄຖນາ, ໄມ້ຕຳ, ແລະພຣະຫັດປະທານພອນ; ອີກພຣະຫັດໜຶ່ງຖືຖ້ວຍເຕັມດ້ວຍໂມດະກະ.

Verse 11

लंबोदर विरूपाक्षं निवीतं मेखलान्वितम् । योगासने चोपविष्टं चंद्रलेखां कशेखरम्

(ຈົ່ງພິຈາລະນາພຣະຄະເນຊາ) ມີທ້ອງໃຫຍ່, ດວງຕາໂດດເດັ່ນ, ສວມສາຍສັກສິດ (ຍັດຍະໂຍປະວີຕ) ແລະສາຍຄາດແອວ, ປະທັບນັ່ງໃນອາສະນະໂຍຄະ, ແລະປະດັບດ້ວຍເສັ້ນຈັນທຣາຮູບຈັນທຣາເສັ້ນບາງເທິງສີສະ.

Verse 12

ध्यानं च सात्त्विकं ज्ञेयं राजसं हि नृणामिव । शुद्धचामीकराभासं गजाननमलौकिकम्

ການພິຈາລະນາໃນສະມາທິ ຄວນຮູ້ວ່າມີແບບສາຕຕະວິກ ແລະ ຣາຊະສະ (ດັ່ງທີ່ພົບໃນມະນຸດ). ໃນສາຕຕະວິກ ຈົ່ງເຫັນພຣະຜູ້ມີໜ້າຊ້າງ ດຸຈະຢູ່ເຫນືອໂລກ ແລະສ່ອງປະກາຍດັ່ງຄຳບໍລິສຸດ.

Verse 13

चतुर्भुजं त्रिनयनमेकदंतं महोदरम् । पाशांकुशधरं देवं दंतमोदकपात्रकम्

(ຈົ່ງພິຈາລະນາ) ພຣະເທວະຜູ້ມີສີ່ພຣະຫັດ, ສາມພຣະເນດ, ມີງາດຽວ ແລະທ້ອງໃຫຍ່; ຖືບາສະ (ເຊືອກຄ້ອງ) ແລະອັງກຸສະ (ຕະຂໍ), ພ້ອມທັງຖືງາ ແລະຖ້ວຍໂມດະກະ.

Verse 14

नीलं च तामसं ध्यानमेवं त्रिविधमुच्यते । ततः पूजा प्रकर्तव्या भवद्भिः शीघ्रमेव च

ແລະຮູບສີນ້ຳເງິນ/ສີຟ້າ ແມ່ນການພິຈາລະນາແບບຕາມະສະ; ດັ່ງນັ້ນການພິຈາລະນາຈຶ່ງຖືກກ່າວວ່າມີສາມປະເພດ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພວກເຈົ້າຄວນປະກອບພິທີບູຊາ ໂດຍໄວເທົ່າທີ່ຈະໄວໄດ້.

Verse 15

एकविंशतिदूर्वाभिर्द्वाभ्यां नाम्ना पृथक्पृथक् । सर्वनामभिरेकैव दीयते गणनायके

ດ້ວຍຫຍ້າດູຣວາ 21 ກ້ານ ໃຫ້ຖວາຍແຍກເປັນກ້ານໆ ພ້ອມສະດຸດນາມສອງນາມແຕ່ລະກ້ານ. ແລ້ວເມື່ອສະດຸດນາມທັງໝົດຮ່ວມກັນ ໃຫ້ຖວາຍເພີ່ມອີກໜຶ່ງແດ່ ພຣະຄະນະນາຍະກ (ຄະເນຊ).

Verse 16

तथैव नामभिर्देया एकविंशतिमोदकाः । दशनामान्यहं वक्ष्ये पूजनार्थं पृथक्पृथक्

ໃນທຳນອງດຽວກັນ ໃຫ້ຖວາຍໂມດະກະ 21 ກ້ອນ ພ້ອມການສະດຸດນາມ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວນາມ 10 ປະການ ເພື່ອການບູຊາ ແຍກເປັນນາມໆ.

Verse 17

गणाधिप नमस्तेस्तु उमापुत्राघनाशन । विनायकेशपुत्रोति सर्वसिद्धिप्रदायक

ໂອ ຄະນາທິປະ ຂໍນະມັດສະການແດ່ທ່ານ—ໂອ ບຸດແຫ່ງອຸມາ ຜູ້ທຳລາຍບາບ; ໂອ ວິນາຍະກ ບຸດແຫ່ງອີສະ; ຜູ້ປະທານສິດທິທຸກປະການ.

Verse 18

एकदंतेभवक्त्रेति तथा मूषकवाहन । कुमारगुरवे तुभ्यं पूजनीयः प्रयत्नतः

(ນະມັດສະການແດ່ທ່ານ) «ເອກະດັນຕະ» ຜູ້ມີງາຂ້າງດຽວ, «ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້ານ່າເກງຂາມ», ແລະ «ຜູ້ຂີ່ໜູ/ຜູ້ມີພາຫະນະເປັນໜູ». ໂອ ຄູອາຈານແຫ່ງກຸມາຣະ ທ່ານຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍຄວາມພາກເພັງ.

Verse 19

एवमुक्त्वा सुरान्सद्यः परिष्वज्य च सादरम् । विष्णुं गुहाशयं सद्यो ब्रह्माणं च सदाशिवः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ສະດາຊິວະໄດ້ກອດອ້ອມເທວະທັງຫຼາຍໃນທັນທີ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ; ແລະໃນທັນທີນັ້ນເອງ ກໍກອດອ້ອມພຣະວິສນຸ ຜູ້ສະຖິດໃນຖ້ຳ ແລະພຣະພຣະຫມາດ້ວຍ.

Verse 20

तिरोधान गतः सद्यः शंभुः परमशोभनः । प्रणम्य शंभुं ते सर्वे गणाध्यक्षार्च्चने रताः

ໃນທັນທີ ພຣະສັມພູ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ສະຫງ່າງາມສູງສຸດ ກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ. ຫຼັງຈາກກໍກົດນົບພຣະສັມພູ ທຸກຄົນກໍມຸ່ງໝັ້ນໃນການບູຊາພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄະນະ (ຄະເນຊາ)។

Verse 21

ततः संपूज्य विधिवद्गणाध्यक्षार्च्चने रताः । उपचारैरनेकैश्च दूर्वाभिश्च पृथक्पृथक्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ທີ່ມຸ່ງໝັ້ນໃນການບູຊາພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄະນະ ກໍບູຊາຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງ ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາຫຼາຍຢ່າງ ແລະຖວາຍຫຍ້າດູຣະວາ (dūrvā) ແຍກເປັນສ່ວນໆ।

Verse 22

संतुष्टो हि गणाध्यक्षो देवानां वरदोऽभवत् । प्रदक्षिणं नमस्कृत्य तैः सर्वैरभितोषितः

ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄະນະເມື່ອພໍໃຈແລ້ວ ກໍເປັນຜູ້ປະທານພອນແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ. ພຣະອົງພໍໃຈດ້ວຍທຸກຄົນ ແລະຮັບການເດີນວຽນຂວາ (ປະທັກສິນາ) ພ້ອມການນົບນ້ອມຂອງເຂົາເຈົ້າ।

Verse 23

तमोगुणान्विताः सर्वे ह्यसुरा नाभ्यपूजयन् । उपहासपरास्ते वै देवान्प्रत्यसुरोत्तमाः

ແຕ່ອະສຸຣະທັງຫຼາຍ ຜູ້ຖືກຄຸນຕະມັດ (ຄວາມມືດ) ຄອບງຳ ບໍ່ໄດ້ບູຊາ. ອະສຸຣະຜູ້ເປັນເລີດເຫຼົ່ານັ້ນ ກັບເຢາະເຢີ້ຍເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 24

पूजयित्वा शांकरिं ते पुनः क्षीरार्णवं ययुः । ब्रह्मा विष्णुश्च ऋषयो देवदैत्याः सुरोत्तमाः

ເມື່ອບູຊາພຣະສາງກະຣີ (Śāṃkarī) ແລ້ວ ພວກເຂົາກໍກັບໄປຫາທະເລນ້ຳນົມອີກຄັ້ງ—ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ບັນດາລຶສີ, ແລະຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະແລະໄດຕະຍະ।

Verse 25

मंथानं मंदरं कृत्वा रज्जुं कृत्वाथ वासुकिम् । ममंथुश्च तदा देवा विष्णुं कृत्वाथ सन्निधौ

ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ໃຊ້ພູມັນດະຣາເປັນໄມ້ກວນ ແລະໃຊ້ນາຄວາສຸກິເປັນເຊືອກ ແລ້ວກວນມະຫາສະມຸດ ໂດຍມີພຣະວິສະນຸສະຖິດຢູ່ໃກ້ເພື່ອຊ່ວຍເຫຼືອ।

Verse 26

मथ्यमाने तदाब्धौ च निर्गतश्चंद्र अग्रतः । पीयूषपूर्णः सर्वेषां देवानां कार्यसिद्धये

ເມື່ອກວນມະຫາສະມຸດນັ້ນຢູ່ ພຣະຈັນທຣາໄດ້ປາກົດອອກມາກ່ອນ ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳອະມຣິຕ ເພື່ອໃຫ້ພະລະກິດຂອງເທວະສຳເລັດ।

Verse 27

शौनक उवाच । अर्णवे किं पुरा चंद्रो निक्षिप्तः केन सुव्रत । गजादिकानि रत्नानि कथितानि त्वया पुरा

ຊໍນະກະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະດີ, ໃນອະດີດ ພຣະຈັນທຣາຖືກນຳໄປວາງໃນທະເລໂດຍໃຜ? ກ່ອນນີ້ທ່ານໄດ້ເລົ່າເຖິງຮັດຕະນະເຊັ່ນຊ້າງແລະອື່ນໆແລ້ວ»។

Verse 28

एतत्सर्वं समासेन आदौ कथय मे प्रभो । ज्ञात्वा सर्वे वयं सूत पश्चादावर्णयामहे

«ຂໍພຣະອົງເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງໂດຍຫຍໍ້ ຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນ, ໂອ ພຣະເຈົ້າ. ເມື່ອພວກເຮົາທັງໝົດໄດ້ຮູ້ແລ້ວ, ໂອ ສູຕະ, ພວກເຮົາຈະບັນຍາຍຕໍ່ໄປ»។

Verse 29

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा सूतो वाक्यमुपाददे

ເມື່ອສູຕະໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຂົາແລ້ວ ທ່ານຈຶ່ງເລີ່ມກ່າວຄຳຕອບ।

Verse 30

चंद्र आपोमयो विप्रा अत्रिपुत्रो गुणान्वितः । उत्पन्नो ह्यनसूयायां ब्रह्मणोंऽशात्समुद्भवः । रुद्रस्यांशाद्धि दुर्वासा विष्णोरंशात्तु दत्तकः

ໂອ ພວກພຣາຫມະນ, ຈັນທຣາ—ຜູ້ປະກອບດ້ວຍນ້ຳ—ເປັນບຸດຜູ້ມີຄຸນຂອງອະຕຣິ, ເກີດໃນອະນະສູຍາ ເປັນການປະກົດຈາກສ່ວນໜຶ່ງຂອງພຣະພຣະຫມາ. ຈາກສ່ວນຂອງຣຸທຣະ ເກີດດຸຣວາສາ, ແລະຈາກສ່ວນຂອງວິສນຸ ເກີດດັດຕະກະ (ດັດຕາເຕຣຍະ).

Verse 31

क्षीराब्धिं मथ्यमानं तु दृष्ट्वा चंद्रो मुदान्वितः । क्षीराब्धिरपि चंद्रं च दृष्ट्वा सोऽप्युत्सुकोऽभवत्

ເມື່ອເຫັນທະເລນ້ຳນົມກຳລັງຖືກກວນ, ຈັນທຣາກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ; ແລະທະເລນ້ຳນົມເອງ ເມື່ອເຫັນຈັນທຣາ ກໍເກີດຄວາມກະຕືລືລົ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 32

प्रविष्टश्चोभयप्रीत्या श्रृण्वतां भो द्विजोत्तमाः । चंद्रो ह्यमृत पूर्णोभूदग्रतो देवसन्निधौ

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງຟັງ: ດ້ວຍຄວາມຮັກແລະຄວາມປິຕິຮ່ວມກັນທັງສອງຝ່າຍ, ຈັນທຣາໄດ້ເຂົ້າມາ ແລະຢືນຢູ່ຂ້າງໜ້າ ໃນທ່າມກາງພຣະເທວະ, ເຕັມໄປດ້ວຍອະມຣິຕະ.

Verse 33

दृष्ट्वा च कांतिं त्वरितोऽथ चंद्रो नीराजितो देवगणैस्तदानीम् । वादित्रगोषैस्तुमुलैरनेकैर्मृदंगशंखैः पटहैरनेकैः

ເມື່ອເຫັນຄວາມສະຫວ່າງງາມຂອງພຣະອົງ, ຈັນທຣາກໍຮີບອອກມາ; ໃນຂະນະນັ້ນ ຝູງເທວະໄດ້ຕ້ອນຮັບພຣະອົງດ້ວຍພິທີການຖວາຍກຽດ, ທ່າມກາງສຽງດົນຕີອັນກຶກກ້ອງຫຼາຍຢ່າງ—ກອງ, ສັງຂ໌, ແລະປະຖະຫະຫຼາຍໃບ.

Verse 34

नमश्चक्रुश्च ते सर्वे ससुरासुरदानवाः । तदा गर्गं पृच्छमाना बलं चंद्रस्य तत्त्वतः

ທຸກຜູ້—ເທວະ, ອະສຸຣະ, ແລະດານະວະ—ໄດ້ກໍ່ນະມັດສະການ; ແລ້ວພວກເຂົາຈຶ່ງຖາມພຣະກາຣກະ ເຖິງຂະໜາດແທ້ຈິງແຫ່ງພະລັງຂອງຈັນທຣາ.

Verse 35

गर्गेणोक्तास्तदा सर्वेषां बलमद्य वै । केंद्रस्थानगताः सर्वे भवतामुत्तमा ग्रहाः

ໃນເວລານັ້ນ ກາກະ (Garga) ໄດ້ກ່າວວ່າ: «ແທ້ຈິງ ມື້ນີ້ ພະລັງອຳນາດເປັນຂອງພວກເຈົ້າທັງປວງ; ດາວເຄາະອັນປະເສີດຂອງພວກເຈົ້າທັງໝົດ ຢູ່ໃນເຄນດຣາ (ຕຳແໜ່ງຫຼັກ)»។

Verse 36

चंद्रं मुरुः समायातो बुधश्चैव समागतः । आदित्यश्च तथा शुक्रः शनिरंगारको महान्

ຕໍ່ພຣະຈັນ (Candra) ດາວ Muru ໄດ້ມາຮອດ; ດາວ Budha ກໍມາຮອດເຊັ່ນກັນ; ພ້ອມດ້ວຍ Āditya, Śukra, Śani ແລະ Aṅgāraka (Maṅgala) ຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 37

तस्माच्चंद्रबलं श्रेष्ठं भवतां कार्यसिद्धये । गोमंतसंज्ञकोनाम मुहूर्तोऽयं जयप्रदः

ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ການງານຂອງພວກເຈົ້າສຳເລັດ ພະລັງຂອງພຣະຈັນ (Candra) ເປັນສິ່ງສູງສຸດ. ມູຮູຣຕະນີ້ ມີນາມວ່າ «Gomanta» ເປັນຜູ້ປະທານໄຊຊະນະ।

Verse 38

एवमाश्वासिता देवा गर्गेणैव महात्मना । ममंथुरब्धिं त्वरिता गर्जमाना महाबलाः

ເມື່ອໄດ້ຮັບການປອບໃຈຈາກ ກາກະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ແລ້ວ ບັນດາເທວະຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍ ກໍຮີບຮ້ອນກວນມະຫາສະມຸດ ດ້ວຍສຽງຄຳຮ້ອງອັນກ້າຫານ।

Verse 39

द्विगुणं बलमापन्ना महात्मानो दृढव्रताः । महेशं स्मरमाणास्ते गणेशं च पुनः पुनः

ບັນດາຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ຜູ້ຖືວຣະຕະຢ່າງໝັ້ນຄົງ ໄດ້ຮັບພະລັງເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ—ໂດຍລະລຶກພຣະມະເຫສະ (Śiva) ຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ ແລະເອີ້ນຂານພຣະຄະເນສະ (Gaṇeśa) ຊ້ຳໆ ອີກເທື່ອແລ້ວເທື່ອເລົ່າ।

Verse 40

निर्मथ्यमानादुदधेर्गर्जमानाच्च सर्वशः । निर्गता सुरभिः साक्षाद्देवानां कार्यसिद्धये

ຈາກມະຫາສະໝຸດທີ່ຖືກກວນ ແລະຄຳຮ້ອງກັງວານທົ່ວທິດ, ສຸຣະພີໄດ້ປາກົດອອກມາໂດຍຕົວເອງ ເພື່ອໃຫ້ພະເທວະດາບັນລຸພາລະກິດຂອງພວກເຂົາ।

Verse 41

तुष्टा कपिलवर्णां सा ऊधोभारेण भूयसा । तरंगोपरि गच्छंती शनकैः शनकैस्ततः

ນາງມີໃຈຍິນດີ ມີສີກະປິລາອອກນ້ຳຕານ, ແລະເດີນໄປເທິງຍອດຄື້ນຢ່າງຊ້າໆ ເນື່ອງຈາກນ້ຳໜັກໃຫຍ່ຂອງເຕົ້ານົມຂອງນາງ।

Verse 42

कामधेनुं समायांतीं दृष्ट्वा सर्वे सुरासुराः । पुष्पवर्षेण महता ववर्षुरमितप्रभाम्

ເມື່ອເຫັນກາມະເທນຸເຂົ້າມາໃກ້, ທັງເທວະດາແລະອະສຸຣາທັງປວງ ໄດ້ໂຮຍດອກໄມ້ເປັນຝົນອັນໃຫຍ່ ລົງເທິງນາງຜູ້ມີຣັດສະມີຫາທີ່ສຸດມິໄດ້।

Verse 43

तदा तूर्याण्यनेकानि नेदुर्वाद्यान्यनेकशः । आनीता जलमध्याच्च संवृता गोशतैरपि

ໃນເວລານັ້ນ ຕູຣະຍາຫຼາຍຢ່າງດັງຂຶ້ນ ແລະເຄື່ອງດົນຕີຫຼາຍຊະນິດກໍກັງວານ. ນາງຖືກນຳອອກຈາກກາງນ້ຳ ແລະປາກົດພ້ອມກັບການຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຝູງງົວນັບຮ້ອຍດ້ວຍ।

Verse 44

तासु नीलाश्च कृष्णश्च कपिलाश्च कपिंजलाः । बभ्रवः श्यामका रक्ता जंबूवर्णाश्च पिंगलाः । आभिर्युक्ता तदा गोभिः सुरभिः प्रत्यदृश्यत

ໃນຝູງນັ້ນມີງົວສີນ້ຳເງິນ, ສີດຳ, ສີກະປິລາ, ແລະສີກະປິນຈະລາ; ມີສີນ້ຳຕານ, ສີເຂັ້ມ, ສີແດງ, ສີຈຳບູ, ແລະສີພິງກະລາອອກທອງອີກດ້ວຍ. ເມື່ອຖືກປະດັບດ້ວຍງົວເຫຼົ່ານີ້, ສຸຣະພີຈຶ່ງປາກົດໃຫ້ເຫັນໃນຂະນະນັ້ນ।

Verse 45

असुरासुरसंवीतां कामधेनुं ययाचिरे । ऋषयो हर्षसंयुक्ता देवान्दैत्यांश्च तत्क्षणात्

ບັນດາລະສີຜູ້ເປັນມຸນີ ມີຄວາມປິຕິຍິນດີ ໄດ້ຂໍ “ກາມເທນຸ” ຜູ້ຖືກຫມູ່ເທວະ ແລະ ອະສຸຣະ ລ້ອມຮອບ ຈາກເທວະ ແລະ ໄດຕະ ໃນທັນທີ।

Verse 46

सर्वेभ्यश्चैव विप्रेभ्यो नानागोत्रेभ्य एव च । सुरभीसहिता गावो दातव्या नात्र संशयः

ແກ່ພຣາຫມັນທັງປວງ ທັງຈາກໂຄດຣະຫຼາຍສາຍ ຈົ່ງໃຫ້ທານງົວທັງຫຼາຍພ້ອມກັບ “ສຸຣະພີ”; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສໃດໆ।

Verse 47

तैर्याचितास्तेऽत्र सुरासुराश्च ददुश्च ता गाः शिवतोषणाय । तैः स्वीकृतास्ता ऋषिभिः सुमंगलैर्महात्मभिः पुण्यतमैः सुरभ्यः

ເມື່ອຖືກພວກເຂົາຂໍ ເທວະແລະອະສຸຣະໃນທີ່ນັ້ນ ກໍໄດ້ມອບງົວເຫຼົ່ານັ້ນເພື່ອຖວາຍໃຫ້ພຣະສິວະພໍພຣະໄທ. ງົວສຸຣະພີເຫຼົ່ານັ້ນ ຖືກລະສີຜູ້ມີມົງຄຸນ ມີຈິດໃຫຍ່ ແລະມີບຸນອັນສູງສຸດ ຮັບເອົາໄວ້.

Verse 48

पुण्याहं मुनिभिः सर्वैः कारितास्ते तदा सुराः । देवानां कार्यसिद्ध्यर्थमसुराणां क्षयाय च

ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ ລະສີທັງປວງໄດ້ໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍ ປະກອບພິທີ “ປຸນຍາຫະ” ອັນເປັນມົງຄຸນ ເພື່ອໃຫ້ກິດຂອງເທວະສຳເລັດ ແລະເພື່ອຄວາມພິນາດຂອງອະສຸຣະ.

Verse 49

पुनः सर्वे सुसंरब्धा ममंथुः क्षीरसागरम् । मथ्यमानात्तदा तस्मादुदधेश्च तथाऽभवत्

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາທັງປວງມີຈິດໃຈແນ່ວແນ່ ໄດ້ກວນ “ມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມ” ອີກຄັ້ງ. ແລະເມື່ອສະໝຸດນັ້ນກຳລັງຖືກກວນ ສິ່ງອັນອັດສະຈັນອື່ນໆ ກໍເກີດຂຶ້ນຈາກຄວາມເລິກຂອງມັນ.

Verse 50

कल्पवृक्षः पारिजातश्चूतः संतानकस्तथा । तान्द्रुमानेकतः कृत्वा गन्धर्वनगरोपमान् । ममंथुरुग्रं त्वरिताः पुनः क्षीरार्णवं बुधा

ຕົ້ນກັລປະວຣຶກສະ, ຕົ້ນປາຣິຊາຕະ, ຕົ້ນມ່ວງ ແລະ ຕົ້ນສັນຕານະກະດ້ວຍ—ບັນດາບຸນຍາຊົນໄດ້ຮວບຮວມຕົ້ນໄມ້ເຫຼົ່ານັ້ນເປັນດັ່ງນະຄອນຄັນທະວະ ແລ້ວກໍ່ກວນທະເລນ້ຳນົມອີກຄັ້ງ ຢ່າງຮວດເຮັດແລະຮຸນແຮງ।

Verse 51

निर्मथ्यमानादुदधेरभवत्सूर्यवर्चसम् । रत्नानामुत्तमं रत्नं कौस्तुभाख्यं महाप्रभम्

ເມື່ອທະເລຖືກກວນຢູ່ ຈາກນັ້ນໄດ້ປາກົດຄວາມສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດ—ເປັນຮັດຕະນະອັນສູງສຸດໃນບັນດາຮັດຕະນະ ຄື ແກ້ວມະນີມະຫາສະຫວ່າງ ນາມວ່າ «ເກົາສະຕຸບະ».

Verse 52

स्वकीयेन प्रकाशेन भासयंतं जगत्त्रयम् । चिंतामणिं पुरस्कृत्य कौस्तुभं ददृशुर्हि ते

ດ້ວຍແສງຂອງຕົນເອງ ມັນສ່ອງສະຫວ່າງແກ່ໂລກທັງສາມ; ໃຫ້ «ຈິນຕາມະນີ» ຢູ່ນຳໜ້າ ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນ «ເກົາສະຕຸບະ» ຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 53

सर्वे सुरा ददुस्तं वै कौस्तुभं विष्णवे तदा । चिंतामणि ततः कृत्वा मध्ये चैव सुरासुराः । ममंथुः पुनरेवाब्धिं गर्जंतस्ते बलोत्कटाः

ໃນເວລານັ້ນ ທວງເທວະທັງປວງໄດ້ນໍາ «ເກົາສະຕຸບະ» ຖວາຍແດ່ພຣະວິສະນຸ. ຕໍ່ມາ ໃຫ້ «ຈິນຕາມະນີ» ເປັນລາງວັນກາງ ເທວະແລະອະສຸຣະ—ຮ້ອງກັງວານດ້ວຍພະລັງອັນແຮງກ້າ—ໄດ້ກວນທະເລອີກຄັ້ງ.

Verse 54

मथ्यमानात्ततस्तस्मादुच्चैःश्रवाः समद्भुतम् । बभूव अश्वो रत्नानां पुनश्चैरावतो गजः

ເມື່ອການກວນດໍາເນີນຕໍ່ໄປ ຈາກທະເລນັ້ນໄດ້ປາກົດ «ອຸຈໄຈຫສຣະວາ» ອັນນ່າອັດສະຈັນ—ເປັນມ້າອັນຍອດໃນບັນດາຮັດຕະນະ—ແລ້ວຕໍ່ມາກໍມີຊ້າງ «ໄອຣາວະຕະ» ປາກົດອີກດ້ວຍ.

Verse 55

तथैव गजरत्नं च चतुःषष्ट्या समन्वितम् । गजानां पांडुराणां च चतुर्द्दन्तं मदान्वितम्

ເຊັ່ນນັ້ນເທົ່າກັນ ກໍເກີດປາກົດ «ຊ້າງຮັດຕະນະ» ມີຜູ້ຕິດຕາມ 64 ຕົນ—ເປັນຈອມເຈົ້າໃນຫມູ່ຊ້າງ ສີຂາວອ່ອນ ມີງາ 4 ແລະເຕັມໄປດ້ວຍພະລັງ rut ແລະຄວາມກ້າຫານ।

Verse 56

तान्सर्वान्मध्यतः कृत्वा पुनश्चैव ममंथिरे । निर्मथ्यमानादुदधेर्निर्गतानि बहून्यथ

ເມື່ອນຳຮັດຕະນະທັງຫມົດນັ້ນວາງໄວ້ກາງໆ ພວກເຂົາກໍກວນອີກຄັ້ງໜຶ່ງ। ແລະເມື່ອມະຫາສະຫມຸດຖືກກວນຢ່າງເຕັມທີ່ ສິ່ງອື່ນໆອີກຫຼາຍກໍຜຸດອອກມາຈາກມັນ।

Verse 57

मदिरा विजया भृंगी तथा लशुनगृंजनाः । अतीव उन्मादकरो धत्तूरः पुष्करस्तथा

ມີ «ມະດິຣາ» (ນ້ຳເຫຼົ້າມຶນເມົາ), «ວິຊະຍາ», «ພຣຶງກີ» ແລະກະທຽມກັບຫົວຜັກບົ່ວ; ອີກທັງ «ທັດຕູຣະ» ຜູ້ໃຫ້ເກີດຄວາມຄຸ້ມຄັ່ງຢ່າງຫນັກ ແລະ «ປຸສະກະຣະ» ກໍຜຸດອອກມາດ້ວຍ।

Verse 58

स्थापिता नैकपद्येन तीरे नदनदीपतेः । पुनश्च ते तत्र महासुरेन्द्रा ममंथुरब्धिं सुरसत्तमैः सह

ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ «ໄນກະປັດຍະ» ໄດ້ນຳໄປວາງໄວ້ທີ່ຝັ່ງຂອງຈອມແຫ່ງແມ່ນ້ຳທັງຫມົດ। ແລ້ວທີ່ນັ້ນອີກຄັ້ງ ບັນດາຈອມອະສຸຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ກວນມະຫາສະຫມຸດຮ່ວມກັບເທວະດາຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ।

Verse 59

निर्मथ्यमानादुदधेस्तदासीत्सा दिव्य लक्ष्मीर्भुवनैकनाथा । आन्वीक्षिकीं ब्रह्मविदो वदंति तथआ चान्ये मूलविद्यां गृणंति

ເມື່ອມະຫາສະຫມຸດກຳລັງຖືກກວນ ໃນຂະນະນັ້ນ «ລັກສະມີ» ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງກໍປາກົດ—ເທວີຜູ້ເປັນຈອມນາງແຫ່ງໂລກທັງປວງ. ຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນເອີ້ນນາງວ່າ «ອານວີກສິກີ» ພະລັງແຫ່ງການສອບສວນອັນແທ້; ອີກພວກໜຶ່ງກໍສັນລະເສີນນາງວ່າ ເປັນວິທະຍາມູນຮາກເອງ।

Verse 60

ब्रह्मविद्यां केचिदाहुः समर्थाः केचित्सिद्धिमृद्धिमाज्ञा मथाशाम् । यां वैष्णवीं योगिनः केचिदाहुस्तथा च मायां मायिनो नित्ययुक्ताः

ຜູ້ມີຄວາມສາມາດບາງຄົນກ່າວວ່າ ນາງແມ່ນພຣະວິທະຍາແຫ່ງພຣະພຣະຫມະ (Brahmavidyā); ບາງຄົນເອີ້ນນາງວ່າ ສິດທິ ແລະ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ (ṛddhi) ຜູ້ໃຫ້ອໍານາດບັນຊາເຫນືອຈຸດປາດຖະນາ. ຍອກຄີບາງຄົນກ່າວວ່າ ນາງແມ່ນພະລັງວາຍສະນະວີ (Vaiṣṇavī) ແລະຜູ້ຊໍານານໃນມາຍາສາດຜູ້ຝຶກຢູ່ເປັນນິດ ກ່າວວ່າ ນາງແມ່ນມາຍາ (Māyā) ເອງ.

Verse 61

वदंति सर्वे केनसिद्धांतयुक्तां यां योगमायां ज्ञानशक्त्यान्विता ये

ທຸກຄົນລ້ວນກ່າວວ່າ ນາງຖືກສະຖາປະນາໂດຍເຫດຜົນອັນແນ່ນອນ ແລະຂໍ້ສະຫຼຸບທີ່ຖືກຕ້ອງ—ນາງຜູ້ທີ່ເຂົາເອີ້ນວ່າ ໂຢກະມາຍາ (Yogamāyā) ຜູ້ປະດັບດ້ວຍພະລັງແຫ່ງປັນຍາ.

Verse 62

ददृशुस्तां महालक्ष्मीमायांती शनकैस्तदा । गौरां च युवतीं स्निग्धां पद्मकिंजल्कभूषणाम्

ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນ ພຣະມະຫາລັກສະມີ ກໍາລັງເຂົ້າມາຢ່າງຊ້າໆ—ຜິວພັນຜ່ອງຜຸດ, ນຸ່ມນວນແຫ່ງວັຍສາວ, ສະຫວ່າງໄສແລະອ່ອນໂຍນໃນຄວາມງາມ, ປະດັບດ້ວຍເສັ້ນກີບທອງຂອງດອກບົວ.

Verse 63

सुस्मितां सुद्विजां श्यामां नवयौवनभूषणाम् । विचित्रवस्त्राभरणरत्नानेकोद्यतप्रभाम्

ນາງຍິ້ມອ່ອນໆ ສະຫວ່າງໄສຢ່າງສົດງາມ, ມີເສນ່ຫາແຫ່ງສີຄໍາຄືນ, ປະດັບດ້ວຍວັຍສາວໃໝ່. ປະກາຍຂອງນາງພຸ່ງຂຶ້ນຈາກເພັດນິລະມະນີ ແລະເຄື່ອງປະດັບຫຼາກຫຼາຍ, ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມອັນວິຈິດພິສົດ.

Verse 64

बिंबोष्ठीं सुनसां तन्वीं सुग्रीवां चारुलोचनाम् । सुमध्यां चारुजघनां बृहत्कटितटां तथा

ຮິມຝີປາກຂອງນາງດັ່ງຜົນບິມບະທີ່ສຸກງອມ; ດັ່ງຈົກດັ່ງງາມ; ຮ່າງກາຍບາງອ່ອນ; ຄໍງາມ; ດວງຕາຊ່າງຊວນຊົມ. ນາງມີແອວອ່ອນບາງ, ສະໂພກງາມ, ແລະສ່ວນສະໂພກກວ້າງໃຫຍ່ສົງ່າງາມ.

Verse 65

नानारत्नप्रदीपैश्च नीराजितमुखांबुजाम् । चारुप्रसन्नवदनां हारनूपूरशोभिताम्

ໃບໜ້າດັ່ງດອກບົວຂອງນາງ ໄດ້ຮັບການນີຣາຊິດ້ວຍແສງອາຣາຕີຈາກໂຄມໄຟອັນເປັນອັນມະນີຫຼາຍຊະນິດ; ໃບໜ້າສະຫງົບງາມ ແລະສະຫວ່າງດ້ວຍສາຍຄໍແລະກຳໄລຕີນ।

Verse 66

मूर्द्धनि ध्रियमाणेन च्छत्रेणापि विराजिताम् । चामरैर्वीज्यमानां तां गंगाकल्लोललोहितैः

ເທິງສີສະຂອງນາງ ມີຮົ່ມພະຣາຊາຖືຢູ່ ເຮັດໃຫ້ນາງຍິ່ງສະຫວ່າງສົດ; ແລະນາງຖືກພັດດ້ວຍຈາມະຣາ ທີ່ແດງດັ່ງຄື້ນຄອງແມ່ນ້ຳຄັງຄາ।

Verse 67

पांडुरं गजमारूढां स्तूयमानां महर्षिभिः । सुरद्रुमपुष्पमालां बिभ्रतीं मल्लिकायुताम्

ນາງຜ່ອງໃສ ຂຶ້ນຂີ່ຊ້າງສີຂາວອ່ອນ ແລະຖືກສັນລະເສີນໂດຍມະຫາລິສີ; ນາງສວມພວງມາລາດອກໄມ້ຈາກຕົ້ນໄມ້ສະຫວັນ ປົນກັບດອກມະລິກາ (ມະລິ)।

Verse 68

कराग्रे ध्रियमाणां तां दृष्ट्वा देवाः समुत्सुकाः । आलोकनपरा यावत्तावत्तान्ददृशे ह्यसौ

ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍເຫັນນາງຖືຢູ່ທາງໜ້າສຸດ (ນຳອອກມາ) ພວກເຂົາກໍເກີດຄວາມຕື່ນເຕັ້ນ ແລະຈົ່ງໃຈຈ້ອງເບິ່ງ; ແລະຕາມທີ່ພວກເຂົາຈ້ອງຢູ່ນານເທົ່າໃດ ນາງກໍຈ້ອງມອງພວກເຂົາເທົ່ານັ້ນ।

Verse 69

देवांश्च दानवांश्चैव सिद्धचारणपन्नगान् । यथा माता स्वपुत्रांश्च महालक्ष्मीस्तथा सती

ພຣະມະຫາລັກສະມີຜູ້ເປັນມງຄົດ—ສະຕີ ໄດ້ຈ້ອງມອງເທວະ ແລະດານະວະ, ສິດທະ, ຈາຣະນະ ແລະພວກນາຄາ; ເຫມືອນແມ່ມອງລູກຂອງຕົນເອງ.

Verse 70

आलोकितास्तथा देवास्तया लक्ष्म्या श्रियान्विताः । सञ्जातास्तत्क्षणादेव राज्य लक्षणलक्षिताः । दैत्यास्ते निःश्रिका जाता ये श्रियाऽनवलोकिताः

ເທວະທັງຫຼາຍທີ່ພຣະລັກສະມີ (Śrī) ເບິ່ງພ້ອມກັນ ກໍໄດ້ຮັບສິຣິມົງຄຸນ ແລະຖືກໝາຍດ້ວຍລັກສະນະແຫ່ງລາຊະອໍານາດ. ແຕ່ດາຍຕະທີ່ Śrī ບໍ່ເບິ່ງ ກໍຂາດສະຫງ່າລາສີ ແລະໂຊກລາບ.

Verse 71

निरीक्ष्यमाणा च तदा मुकुन्दं तमालनीलं सुकपोलनासम् । विभ्राजमानं वपुषा परेण श्रीवत्सलक्ष्मं सदयावलोकम्

ແລ້ວນາງໄດ້ເບິ່ງມຸກຸນດະ (Mukunda) ຜູ້ດໍາຄ້າຍຕົ້ນຕະມາລາ ມີແກ້ມແລະດັ່ງງາມ; ນາງເຫັນພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຮັດສະມີອັນເກີນໂລກ ມີເຄື່ອງໝາຍ Śrīvatsa ແລະສາຍຕາເມດຕາກະລຸນາ.

Verse 72

दृष्ट्वा तदैव सहसा वनमालयान्विता लक्ष्मीर्गजादवततार सुविस्मयंती । कंठे ससर्ज पुरुषस्य परस्य विष्णोर्मालां श्रिया विरचितां भ्रमरैरुपेताम्

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງ ພຣະລັກສະມີຜູ້ປະດັບດ້ວຍພວງມາລາປ່າ ກໍລົງຈາກຊ້າງຢ່າງວ່ອງໄວ ດ້ວຍຄວາມພິສົດອັນນ່າອັດສະຈັນ; ແລ້ວນາງໄດ້ສວມພວງມາລາທີ່ສ້າງດ້ວຍສິຣິ ມີຝູງເຜິ້ງຫ້ອມລ້ອມ ໃຫ້ແກ່ພຣະສຸພຣະບຸກຄົນ ພຣະວິດສະນຸ (Viṣṇu) ທີ່ຄໍພຣະອົງ.

Verse 73

वामांगमाश्रित्य तदा महात्मनः सोपाविशत्तत्र समीक्ष्य ता उभौ । सुराः सदैत्या मुदमापुरद्भुतां सिद्धाप्सरः किंनरचारणाश्च

ແລ້ວນາງໄດ້ອາໄສຂ້າງຊ້າຍຂອງພຣະອົງຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ແລະນັ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ເມື່ອເຫັນທັງສອງຢູ່ຄຽງກັນ ເທວະພ້ອມດາຍຕະ ທັງສິດທະ, ອັບສະຣາ, ກິນນະຣາ ແລະຈາຣະນາ ກໍໄດ້ຮັບຄວາມປິຕິຍິນດີອັນອັດສະຈັນ.

Verse 74

सर्वेषामेव लोकानामैकपद्येन सर्वशः । हर्षो महानभूत्तत्र लक्ष्मीनारायणागमे

ສໍາລັບໂລກທັງປວງ ໃນທຸກທາງ ແລະໃນພຽງຂະນະດຽວ ຄວາມປິຕິຍິນດີອັນໃຫຍ່ຫຼວງໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ເມື່ອພຣະລັກສະມີ ແລະ ນາຣາຍະນະ (Nārāyaṇa) ໄດ້ມາພົບພ້ອມກັນ.

Verse 75

लक्ष्म्या वृतो महाविष्णुर्लक्ष्मीस्तेनैव संवृता । एवं परस्परं प्रीत्या ह्यवलोकनतत्परौ

ພຣະມະຫາວິສນຸ ຖືກພຣະນາງລັກສະມີ ໂອມລ້ອມໄວ້ ແລະພຣະນາງລັກສະມີກໍຖືກພຣະອົງກອດກຸ້ມເຊັ່ນກັນ. ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມຮັກຕໍ່ກັນ ທັງສອງຈຶ່ງຈ້ອງມອງກັນຢ່າງຈົ່ງໃຈ.

Verse 76

शंखाश्च पटहाश्चैव मृदंगानकगोमुखाः । भेर्यश्च झर्झरीणां च स शब्दस्तुमुलोऽभवत्

ສັງຂາ ແລະປະຖະ, ມຣິດັງຄະ, ອານະກະ, ໂກມຸຂະ ພ້ອມທັງ ເບຣີ ແລະ ຈັຣຈະຣີ—ສຽງທັງຫມົດນັ້ນກໍກ່ອດເປັນສຽງອື້ອງອຶງກັງວານຢ່າງຫນັກໜ່ວງ.

Verse 77

बभूव गायकानां च गायनं सुमहत्तदा । ततानि विततान्येन घानानि सुषिराणि च

ໃນເວລານັ້ນ ການຂັບຮ້ອງຂອງນັກຮ້ອງກໍຍິ່ງໃຫຍ່ສົມບູນຢ່າງຫຼາຍ. ແລະຍັງມີເຄື່ອງດົນຕີທຸກປະເພດ—ເຄື່ອງສາຍ, ເຄື່ອງຫນັງຕຶງ, ເຄື່ອງຕີ, ແລະເຄື່ອງປີ່ພັດ.

Verse 78

एवं वाद्यप्रभेदैश्च विष्णुं सर्वात्मना हरिम् । अतोषयन्सुगीतज्ञा गंधर्वाप्सरसां गणाः

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍເຄື່ອງດົນຕີຫຼາຍປະເພດ ຝູງຄະນະຄັນທັຣວະ ແລະ ອັບສະຣາ ຜູ້ຊໍານານໃນບົດຮ້ອງອັນປະເສີດ ໄດ້ທໍາໃຫ້ພຣະວິສນຸ—ພຣະຫຣິ—ຊື່ນບານຢ່າງເຕັມດວງໃຈ.

Verse 79

तथा जगुर्नारदतुंबुरादयो गंधर्वयक्षाः सुरसिद्ध संघाः । संसेवमानाः परमात्मरूपं नारायणं देवमगाधबोधम्

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ນາຣະດະ ແລະ ຕຸມບຸຣຸ ພ້ອມດ້ວຍຝູງຄະນະຄັນທັຣວະ ແລະ ຢັກສະ, ຕະຫຼອດຈົນເຖິງຫມູ່ເທວະ ແລະ ສິດທະ ໄດ້ຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນ ໂດຍຄວາມເຄົາລົບ ບໍລິການພຣະນາຣາຍະນະ—ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີຮູບເປັນພຣະອາດຕະມັນສູງສຸດ ແລະມີປັນຍາລຶກລັບຫາທີ່ສຸດບໍ່ໄດ້.