Adhyaya 10

Verse 1

मुनय ऊचुः । यत्त्वया कथितं ब्रह्मन्ब्रह्मांडं सचराचरम् । भस्मीभूतं रुद्रकोपात्कालकूटाग्निनाऽथ़खिलम्

ບັນດາມຸນີກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະພຣາຫມັນ, ດັ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ເລົ່າ, ຈັກກະວານທັງປວງ—ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນຂີ້ເທົ່າໂດຍຄວາມໂກດຂອງຣຸດຣະ ແລະໄຟແຫ່ງກາລະກູດ.”

Verse 2

ब्रह्मांडांतरतः किं तु रुद्रं मन्यामहे वयम् । तदा चराचरं नष्टं ब्रह्मविष्णुपुरोगमम्

ແຕ່ໃນພາຍໃນພຣະພົມມະອັນດາ (brahmāṇḍa) ພວກເຮົາເຂົ້າໃຈວ່າ ພຣະຣຸດຣະ ຢູ່ໃສ? ໃນເວລານັ້ນ ທັງສິ່ງເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ມີພຣະພົມແລະພຣະວິສນຸນຳໜ້າ—ຖືກທຳລາຍໝົດ.

Verse 3

भस्मीभूतं रुद्रकोपात्कथं सृष्टिः प्रवर्तिता । कुतो ब्रह्मा च विष्णुश्च कुतश्चंद्रपुरोगमाः

ເມື່ອທຸກສິ່ງຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນຂີ້ເຖົ່າໂດຍພຣະພິໂຣດຂອງພຣະຣຸດຣະ ການສ້າງສັນຈຶ່ງເລີ່ມຂຶ້ນອີກໄດ້ແນວໃດ? ພຣະພົມແລະພຣະວິສນຸເກີດຈາກໃສ, ແລະພຣະຈັນກັບດາວສະຫວ່າງທັງຫຼາຍເກີດຈາກໃສ?

Verse 4

अन्ये सुरा सुराः कुत्र भस्मीभूता लयं गताः । अत ऊर्ध्वं किमभवत्तत्सर्वं वक्तुमर्हसि

ເທວະອື່ນໆ ແລະອະສຸຣະທັງຫຼາຍ ຢູ່ໃສ ເມື່ອຖືກເຮັດເປັນຂີ້ເຖົ່າແລະລະລາຍເຂົ້າສູ່ລະຍະ? ຫຼັງຈາກນັ້ນມີຫຍັງເກີດຂຶ້ນ—ຂໍທ່ານຈົ່ງເວົ້າໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ທັງໝົດ.

Verse 5

व्यासप्रसादात्सकलं वेत्थ त्वं नापरो हि तत् । तस्माज्ज्ञानमयं शास्त्रं तज्जानासि न चापरः

ດ້ວຍພຣະກຸສົນແຫ່ງພຣະວະຍາສະ ທ່ານຮູ້ທຸກສິ່ງ—ບໍ່ມີຜູ້ອື່ນໃດຮູ້ເທົ່ານີ້. ດັ່ງນັ້ນ ຄຳພີອັນເປັນປັນຍາລ້ວນໆນັ້ນ ທ່ານເທົ່ານັ້ນທີ່ຮູ້, ບໍ່ມີຜູ້ອື່ນ.

Verse 6

इति पृष्टस्तदा सर्वैर्मुनिभिर्भावितात्मभिः । सूतो व्यासं नमस्कृत्य वाक्यं चेदमथाब्रवीत्

ເມື່ອຖືກຖາມໂດຍບັນດາມຸນີທັງຫຼາຍ ຜູ້ຝຶກຝົນຈິດໃຈແລະສະຫງົບສະຫງົບ, ສູຕະໄດ້ນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະວະຍາສະກ່ອນ, ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້.

Verse 7

लोमश उवाच । यदा ब्रह्मांडमध्यस्था व्याप्ता देवा विषाग्निना । हरिब्रह्मादयो ह्येते लोकपालाः सवासवाः । तदा विज्ञापितः शंभुर्हेरंबेन महात्मना

ໂລມະຊະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍຜູ້ຢູ່ໃນກາງຈັກກະວານ ຖືກໄຟແຫ່ງພິດແຜ່ຊຶມຄອບຄຸມ—ພຣະວິດສະນຸ, ພຣະພຣະຫມາ ແລະຜູ້ພິທັກໂລກທັງຫຼາຍພ້ອມອິນທຣາ—ໃນເວລານັ້ນ ພຣະສຳພູ ຖືກແຈ້ງຂ່າວໂດຍ ຮີຣຳບະ (ຄະເນຊະ) ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່.

Verse 8

हेरंब उवाच । हे रुद्र हे महादेव हे स्थाणो ह जगत्पते । मया विघ्नं विनोदेन कृतं तेषां सुदुर्जयम्

ຮີຣຳບະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ຣຸດຣະ, ໂອ ມະຫາເທວະ, ໂອ ສະຖານຸ, ໂອ ຈອມໂລກ—ດ້ວຍໃຈຫຼິ້ນໆ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສ້າງອຸປະສັກໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ ທີ່ຍາກຈະຊະນະຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 9

भयेन मति मोहात्त्वां नार्च्चयंति च मामपि । उद्योगं ये प्रकुर्वन्ति तेषां क्लेशोऽधिको भवेत्

ດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ແລະ ຄວາມຫຼົງໃນໃຈ ເຂົາເຈົ້າບໍ່ໄດ້ບູຊາທັງພຣະອົງ ຫຼື ຂ້າພະເຈົ້າ. ຜູ້ໃດທີ່ພາກພຽນແຕ່ກຳລັງ (ບໍ່ອ້ອນວອນ) ຄວາມລຳບາກຂອງເຂົາຈະຍິ່ງເພີ່ມພູນ.

Verse 10

एवमभ्यर्थितस्तेन पिनाकी वृषभध्वजः । विघ्नांधकारसूर्येण गणाधिपतिना तदा

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກອ້ອນວອນໂດຍເຂົາ ພຣະປິນາກີ ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ ໃນເວລານັ້ນ ຖືກເຂົ້າໄປເຝົ້າໂດຍ ຄະນາທິປະຕິ—ດຸດດັ່ງຕາເວັນທີ່ຂັບໄລ່ຄວາມມືດແຫ່ງອຸປະສັກ.

Verse 11

लिंगरूपोऽब्रवीच्छंभुर्निराकारो निरामयः । निरंजनो व्योमकेशः कपर्द्दी नीललोहितः

ພຣະສຳພູ—ຜູ້ໄຮ້ຮູບ, ປອດໄພຈາກໂລກ, ບໍ່ມີມົນທິນ—ໄດ້ກ່າວ ໃນຂະນະທີ່ສະຖິດໃນຮູບລິງຄະ: ຈອມເຈົ້າຜູ້ມີເສັ້ນຜົມດຸດຟ້າ, ຜູ້ມີຜົມມັດ, ຜູ້ມີສີຟ້າປົນແດງ (ມະຫາເທວະ).

Verse 12

महेश्वर उवाच । हेरंब श्रृणु मे वाक्यं श्रद्धया परया युतः । अहंकारात्मकं चैव जगदेतच्चराचरम्

ພຣະມະເຫສວຣາ ກ່າວວ່າ: ເຮຣັມບາ ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງເຮົາ ດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ. ຈັກກະວານທັງໝົດ ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ລ້ວນມີສະພາບເປັນອະຫັງກາຣ (ຫຼັກ «ຂ້ອຍ») ແທ້ໆ.

Verse 13

स्थितिं करोत्यहंकारः प्रलयोत्पत्तिमेव च । जगदादौगणपते तदा विज्ञप्तिमात्रतः

ອະຫັງກາຣ ເຮັດໃຫ້ໂລກດໍາລົງຢູ່ ແລະຍັງເຮັດໃຫ້ເກີດການລະລາຍ ແລະການເກີດຂຶ້ນອີກດ້ວຍ. ໂອ ພຣະຄະນະປະຕິ, ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງຈັກກະວານ ສິ່ງນີ້ເກີດຈາກການຮູ້ຕື່ນພຽງຢ່າງດຽວ.

Verse 14

मायाविरहितं शांतं द्वैताद्वैतपरं सदा । ज्ञप्तिमात्रस्वरूपं तत्सदानंदैकलक्षणम्

ຄວາມເປັນຈິງນັ້ນ ປາສຈາກມາຍາ ສະງົບສັນຕິ ແລະຢູ່ເທິງກວ່າທັງຄວາມເປັນຄູ່ແລະບໍ່ເປັນຄູ່ຢູ່ເສມອ. ສະພາບຂອງມັນແມ່ນສະຕິຮູ້ບໍລິສຸດລ້ວນໆ ແລະມີເຄື່ອງໝາຍດຽວຄື ອານັນດະນິລັນດອນ.

Verse 15

गणपतिरुवाच । यदि त्वं केवलो ह्यात्मा परमानन्दलक्षणः । तस्मात्त्वदपरं किंचिन्नान्यदस्ति परंतप

ພຣະຄະນະປະຕິ ກ່າວວ່າ: ຖ້າພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນອາດມາ ມີລັກສະນະເປັນອານັນດະອັນສູງສຸດ ແລ້ວນອກຈາກພຣະອົງ ບໍ່ມີສິ່ງໃດອື່ນເລີຍ ໂອ ຜູ້ປະຫານສັດຕູ.

Verse 16

नानारूपं कथं जातं सुरासुरविलक्षणम् । विचित्रं मोहजननं त्रिभिर्द्देवैश्च लक्षितम्

ຈັກກະວານອັນຫຼາກຮູບນີ້ ເກີດຂຶ້ນແນວໃດ—ມີຮູບຮ່າງແຕກຕ່າງຊັດເຈນລະຫວ່າງເທວະແລະອະສຸຣະ—ພິສົດແຕ່ກໍເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຄວາມຫຼົງ ແລະຖືກຊີ້ບອກເປັນສາມສ່ວນໂດຍເທວະທັງສາມ?

Verse 17

भूतग्रामैश्चतुर्भिश्च नानाभेदैः समन्वितैः । जातं संसारचक्रं च नित्यानित्यविलक्षणम्

ຈາກຫມູ່ພູດທັງສີ່ ທີ່ແຕກຕ່າງເປັນຫຼາຍປະເພດ ວົງລໍ້ແຫ່ງສັງສານໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ມີລັກສະນະທັງນິດທິ ແລະ ອະນິດທິ।

Verse 18

परस्परविरोधेन ज्ञानवादेन मोहिताः । कर्मवादरताः केचित्केचित्स्वगुणमाश्रिताः

ຖືກຫຼອກລວງໂດຍຄໍາສອນ ‘ປັນຍາ’ ທີ່ຂັດແຍ້ງກັນ ບາງຄົນຍິນດີໃນຄໍາສອນ ‘ກຳ’ ແລະບາງຄົນກໍຍຶດຕິດກັບຄຸນລັກສະນະ (guṇa) ຂອງຕົນ।

Verse 19

ज्ञाननिष्ठाश्च ये केचित्परस्परविरोधिनः । एवं संशयमापन्नं त्राहि मां वृषभध्वज

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຕັ້ງມັ່ນໃນ ‘ປັນຍາ’ ກໍຍັງຂັດແຍ້ງກັນ. ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຕົກໃນຄວາມສົງໄສ ຂໍພຣະອົງຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ (ພຣະສິວະ) ຊ່ວຍກູ້ຂ້າພະເຈົ້າເຖີດ।

Verse 20

अहं गणश्च कुत्रत्याः क्व चायं वृषभः प्रभो । एते चान्ये च बहवः कुतो जाताश्च कुत्र वै

ຂ້າພະເຈົ້າແລະຫມູ່ຄະນະເຫຼົ່ານີ້ມາຈາກໃສ? ແລະງົວນີ້ມາຈາກໃສ ໂອ້ພຣະອົງ? ອີກທັງຜູ້ອື່ນໆອັນຫຼາຍ ເກີດຈາກແຫຼ່ງໃດ ແລະໄປສູ່ຈຸດໝາຍໃດ?

Verse 21

कृताः सर्वे महाभागाः सात्त्विका राजसाश्च वै । प्रहस्य भगवाञ्छंभुर्गणेशं वक्तुमुद्यतः

ຜູ້ມີວາສະນາດີທັງຫຼາຍນີ້ ຖືກປັ້ນແຕ່ງໃຫ້ມີອາການສາດຕະວິກ ແລະ ຣາຈະສິກ. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ສຳພູ (Śambhu) ຍິ້ມແລ້ວ ກໍຈະເລີ່ມຕອບກ່າວແກ່ພຣະຄະເນຊາ।

Verse 22

महेश्वर उवाच । कालशक्त्या च जातानि रजःसत्त्वतमांसि च । तैरावृतं जगत्सर्वं सदेवासुमानुषम्

ພຣະມະເຫສະວະຕັດວ່າ: ໂດຍອໍານາດແຫ່ງກາລະ ຣະຊັສ, ສັດຕະວະ, ແລະ ຕະມັສ ເກີດຂຶ້ນ. ໂດຍສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ໂລກທັງປວງຖືກປົກຄຸມ ພ້ອມທັງເທວະ, ອະສຸຣະ, ແລະມະນຸດ.

Verse 23

परिदृश्यमानमेतच्चानश्वरं परमार्थतः । विद्ध्येतत्सर्वसिद्ध्यैव कृतकत्वाच्च नश्वरम्

ໂລກນີ້ທີ່ເຫັນຢູ່ ບໍ່ແມ່ນອະມະຕະແທ້ໃນບຣະມະສັດ. ຈົ່ງຮູ້ວ່າມັນເປັນຂອງບໍ່ຖາວອນ ເນື່ອງຈາກຖືກປຸງແຕ່ງຂຶ້ນ—ຄວາມຮູ້ນີ້ເອງນໍາໄປສູ່ຄວາມສໍາເລັດອັນສົມບູນ.

Verse 24

लोमश उवाच । यावद्गणेशसंयुक्तो भाषमाणः सदाशिवः । लिंगरूपी विश्वरूपः प्रादुर्भूता सदाशिवात्

ໂລມະສະກ່າວວ່າ: ໃນຂະນະທີ່ສະດາຊິວະ ພ້ອມດ້ວຍພຣະຄະເນຊະ ກໍາລັງຕັດຢູ່, ຮູບສາກົນອັນເປັນວິສະວະຣູປະ ປາກົດເປັນລິງຄະ ອອກມາຈາກສະດາຊິວະ.

Verse 25

शिवरूपा जगद्योनिः कार्यकारणरूपिणी । लिंगरूपी स भगवान्निमग्नस्तत्क्षणादभूत्

ມີຮູບເປັນພຣະຊິວະ ເປັນຄັນທະໂລກ ເປັນຮູບແຫ່ງເຫດແລະຜົນ—ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພຣະພາກ ໄດ້ກາຍເປັນລິງຄະ ແລະໃນຂະນະນັ້ນເອງ ກໍຖືກສະຖາປະນາລົງຢູ່.

Verse 26

एका स्थिता परा शक्तिर्ब्रह्मविद्यात्मलक्षणा । गणेशो विस्मयाविष्टो ह्यवलोकनतत्परः

ມີພຣະສັກຕິສູງສຸດພຽງອົງດຽວ ຢືນຢູ່ ມີລັກສະນະເປັນພຣະພຣະຫມະວິທະຍາ (ຄວາມຮູ້ແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ). ພຣະຄະເນຊະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດອັດສະຈັນ ແລະມຸ່ງແຕ່ຈ້ອງມອງນາງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 27

ऋषय ऊचुः । प्रकृत्यन्तर्गतं सर्वं जगदेतच्चराचरम् । गणेशस्य पृथक्त्वं च कथं जातं तदुच्यताम्

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: “ໂລກທັງໝົດນີ້—ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ບໍ່ເຄື່ອນ—ຢູ່ໃນປຣະກຣິຕິ. ແລ້ວເປັນແນວໃດພຣະຄະເນຊາຈຶ່ງມີສະຖານະແຍກຕ່າງ? ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍ”។

Verse 28

लोमश उवाच । साक्षात्प्रकृत्याः संभूतो गणेशो भगवानभूत् । यथारूपः शिवः साक्षात्तद्रूपो हि गणेश्वरः

ໂລມະຊາກ່າວວ່າ: “ພຣະຄະເນຊາເກີດຂຶ້ນໂດຍກົງຈາກປຣະກຣິຕິ ແລະ ໄດ້ເປັນພຣະພະຄະວານ. ແທ້ຈິງ ຮູບອັນແທ້ຂອງພຣະຊິວະເປັນແນວໃດ ຮູບນັ້ນແຫຼະແມ່ນຮູບຂອງພຣະຄະເນຊະວະຣະ.”

Verse 29

शिवेन सह संग्रामो ह्यभूत्तस्य महात्मनः । अज्ञानात्प्रकृतो भूत्वा बहुकालं निरन्तरम्

ແທ້ຈິງ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ນັ້ນໄດ້ອອກຮົບກັບພຣະຊິວະ. ເນື່ອງຈາກອະວິຊາ ຈຶ່ງກາຍເປັນຜູ້ຖືກຜູກມັດໃນປຣະກຣິຕິ ແລະ ດຳເນີນຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍເປັນເວລາຍາວນານ.

Verse 30

तस्य दृष्ट्वा ह्यजेयत्वं गजारूढस्य तत्तदा । त्रिशूलेनाहनच्छंभुः सगजं तमपातयत्

ໃນຂະນະນັ້ນ ເມື່ອເຫັນຄວາມບໍ່ອາດຊະນະໄດ້ຂອງຜູ້ຂີ່ຊ້າງ ພຣະຊຳພູໄດ້ຟັນດ້ວຍຕຣິຊູລ ແລະ ໂຄ່ນລົງຜູ້ນັ້ນພ້ອມກັບຊ້າງ.

Verse 31

तदा स्तुतो महादेवः परशक्त्या परंतपः । परशक्तिमुवाचेदं वरं वरय शोभने

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ປະຫານສັດຕູອັນເກັ່ງກ້າ ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນຈາກພຣະສັກຕິສູງສຸດ. ແລ້ວພຣະອົງກ່າວກັບພຣະປາຣາສັກຕິວ່າ: “ໂອ ຜູ້ງາມມົງຄຸນ, ຈົ່ງເລືອກພອນໜຶ່ງ.”

Verse 32

तदा वृतो महादेवो वरेण परमेण हि । योऽयं त्वया हतो देव मम पुत्रो न संशयः

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະມະຫາເທວະ ຖືກອ້ອນວອນດ້ວຍພອນອັນສູງສຸດວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ນີ້ທີ່ທ່ານໄດ້ສັງຫານ ແມ່ນບຸດຂອງຂ້າ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ»។

Verse 33

त्वां न जानात्ययं मूढः प्रकृत्यंशसमुद्भवः । तस्मात्पुत्रं जीवयेमं मम तृष्ट्यर्थमेव च

«ຜູ້ໂງ່ນີ້ບໍ່ຮູ້ຈັກທ່ານ ເນື່ອງຈາກເກີດຈາກສ່ວນໜຶ່ງຂອງ ປຣະກຣິຕິ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ຊຸກຊີວິດບຸດນີ້ຄືນ ເພື່ອຄວາມພໍໃຈຂອງຂ້າດ້ວຍ»។

Verse 34

प्रहस्य भगवान्रुद्रो मायापुत्रमजीवयत् । सिंधुरवदनेनैव मुखे स समयोजयत्

ພຣະຣຸດຣະ ຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ມີພາກ ຍິ້ມແລ້ວ ຊຸກຊີວິດບຸດທີ່ເກີດຈາກມາຍາໃຫ້ຄືນ. ແລະທ່ານໄດ້ປະກອບໃບໜ້າຊ້າງໃຫ້ເປັນໃບໜ້າຂອງເຂົາ.

Verse 35

तदा गजाननो जातः प्रसादाच्छंकरस्य च । मायापुत्रोपि निर्मायो ज्ञानवान्संबभूव ह

ໃນເວລານັ້ນ ໂດຍພຣະກະລຸນາປະສາດຂອງ ພຣະສັງກະຣະ ເຂົາໄດ້ເປັນ ກະຊານະນະ (ຜູ້ມີໃບໜ້າຊ້າງ). ແມ່ນແມ່ນເກີດຈາກມາຍາ ແຕ່ກໍພົ້ນຈາກມາຍາ ແລະເປັນຜູ້ມີປັນຍາແທ້.

Verse 36

आत्मज्ञानामृतेनैव नित्यतृप्तो निरामयः । समाधिसंस्थितो रौद्रः कालकालांतकोऽभवत्

ດ້ວຍນ້ຳອະມຣິຕະແຫ່ງອາດຕະຍານ ເຂົາອິ່ມໃຈຕະຫຼອດ ແລະປອດໄພຈາກໂລກາ. ເຂົາຕັ້ງຢູ່ໃນສະມາທິ; ແລະໃນສະພາບຮາວດຣະອັນດຸຮ້າຍ ເຂົາກາຍເປັນ «ຜູ້ພິຊິດເວລາ ແລະຈຸດຈົບຂອງເວລາ».

Verse 37

योगदंडार्थमुत्पाट्य स्वकीयं दशनं महत् । करे गृह्य गणाध्यक्षः शब्धब्रह्मातिवर्त्तते । ऋद्धिसिद्धिद्वयेनैव एकत्वेन विराजितः

ເພື່ອເຮັດເປັນຄັນດັ່ງໂຍຄະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄະນະໄດ້ຖອນງາໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງອອກ ແລ້ວຈັບໄວ້ໃນມື; ພຣະອົງໄດ້ກ້າວພົ້ນ «ພຣະພຣະມັນແຫ່ງສຽງ» ອັນເປັນແຕ່ຖ້ອຍຄໍາ. ດ້ວຍອິດທິແລະສິດທິຄູ່ ພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງໃນຄວາມເປັນໜຶ່ງດຽວ.

Verse 38

ये ते गणाश्च विघ्नाश्च ये चान्येऽभ्यधिका भुवि । तेषामपि पतिर्जातः कृतोऽसौ शंभुना तदा

ໃນບັນດາຄະນະເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະອຸປະສັກເຫຼົ່ານັ້ນ ພ້ອມທັງຜູ້ອື່ນໆທີ່ມີອໍານາດຍິ່ງໃນໂລກ—ພຣະອົງກໍໄດ້ເປັນເຈົ້ານາຍຂອງພວກເຂົາ. ເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະສຳພູ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງພຣະອົງໃນເວລານັ້ນ.

Verse 39

तस्माद्वि लोकयामास प्रकृतिं विश्वरूपिणीम् । पृथक्स्थित्वाग्रतो जानाल्लिंगं प्रकृतिमेव च । ददर्श विमलं लिंगं प्रकृतिस्थं स्वभावतः

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ເຫັນປຣະກຣິຕິ ຜູ້ມີຮູບເປັນສາກົນທັງປວງ. ຢືນແຍກອອກ ພຣະອົງຮູ້ແຈ້ງຕໍ່ໜ້າວ່າມີທັງລິງຄະ ແລະປຣະກຣິຕິເອງ; ແລະພຣະອົງໄດ້ເຫັນລິງຄະອັນບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ ຊຶ່ງໂດຍທໍາມະຊາດສະຖິດຢູ່ໃນປຣະກຣິຕິ.

Verse 40

आत्मानं च गणैः साद्धं तथैव च जगत्त्रयम् । लीनं लिंगे समस्तं तद्धेरम्बो ज्ञानवानपि

ແລະເຮຣັມບະ—ແມ່ນແຕ່ເປັນຜູ້ຮູ້ແຈ້ງ—ກໍເຫັນຕົນເອງພ້ອມດ້ວຍຄະນະທັງຫຼາຍ ແລະທັງສາມໂລກ ທັງໝົດລະລາຍເຂົ້າໄປໃນລິງຄະຢ່າງສິ້ນເຊີງ.

Verse 41

मुमोह च पुनः संज्ञां प्रतिलभ्य प्रयत्नतः । ननाम शिरसा ताभ्यामीशाभ्यां स गणेश्वरः

ພຣະອົງມືດສະຕິອີກຄັ້ງ; ແລ້ວຈຶ່ງພະຍາຍາມຈົນໄດ້ສະຕິຄືນ. ພຣະຄະເນສະວະຣະ ໄດ້ກົ້ມສີສະນະມັດສະການຕໍ່ອົງອິດສະທັງສອງ ຜູ້ເປັນຈອມເທວະ.

Verse 42

तदा ददर्श तत्रैव लोकसंहारकारकम् । ब्रह्माणं चैव रुद्रं च विष्णुं चैव सदाशिवम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ທ່ານໄດ້ເຫັນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ໂລກສະລາຍ—ພຣະພຣະຫມາ, ຣຸດຣະ, ວິສນຸ ແລະ ສະດາຊິວະ.

Verse 43

ददर्श प्रेततुल्यानि लिंगशक्त्यात्मकानि च । ब्रह्माण्डगोलकान्येव कोटिशः परमाणुवत्

ທ່ານເຫັນກົມໂລກພຣະພຣະຫມານດານັບບໍ່ຖ້ວນ—ດັ່ງອະນຸພາກນ້ອຍໆ ເປັນລ້ານໆ—ມີຮູບຄ້າຍວິນຍານ ແລະ ເປັນອົງປະກອບແຫ່ງພະລັງລິງຄະ (ສັກຕິ).

Verse 44

लीयंते च विलीयंते महेशे लिंगरूपिणि । प्रकृत्यंतर्गतं लिंगं लिंगस्यांतर्गता च सा

ພວກນັ້ນລວມເຂົ້າ ແລະ ສະລາຍເຂົ້າໃນມະເຫສະ ຜູ້ມີຮູບເປັນລິງຄະ. ລິງຄະຢູ່ໃນປຣະກຣິຕິ ແລະ ນາງ (ປຣະກຣິຕິ) ຢູ່ໃນລິງຄະ.

Verse 45

शक्त्या लिंगं च संछन्नं तदा सर्वमदृश्यत । लिंगेन शक्तिः संछन्ना परस्परमवर्तत

ໃນຂະນະນັ້ນ ລິງຄະຖືກສັກຕິປົກຄຸມ ແລະ ທຸກສິ່ງກາຍເປັນມອງບໍ່ເຫັນ. ສັກຕິກໍຖືກລິງຄະປົກຄຸມ; ດັ່ງນັ້ນທັງສອງຫໍ່ຫຸ້ມກັນແລະກັນ.

Verse 46

शिवाभ्यां संश्रितं लोकं जगदेतच्चराचरम् । गणेशो वापि तज्ज्ञानं न परेऽपि तथाविदन्

ໂລກນີ້ທັງໝົດ—ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ອາໄສຢູ່ໃນສິວະສອງພຣະອົງ (ສິວະພ້ອມສັກຕິ). ຄວາມຮູ້ນັ້ນ ພຣະຄະເນຊະຮູ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ; ແມ່ນແຕ່ຜູ້ອື່ນໆກໍບໍ່ເຂົ້າໃຈເທົ່ານັ້ນ.

Verse 47

तदोवाच महातेजा गणाध्यक्षो गणैः सह । सशक्तिकं स्तूयमानः शक्त्या च परया तदा

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງຄະນະ (ພຣະຄະເນຊາ) ຜູ້ມີລັດສະຫມີອັນໃຫຍ່ ພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານ ໄດ້ກ່າວວາຈາ; ໃນຂະນະທີ່ພຣະເທວະຜູ້ຮ່ວມກັບສັກຕິຖືກສັນລະເສີນ ແລະພະລັງອັນສູງສຸດກໍປະຈັກຢູ່ນັ້ນ.

Verse 48

गणेश उवाच । नमामि देवं शक्त्यान्वितं ज्ञानरूपं प्रसन्नं ज्ञानात्परं परमंज्योतिरूपम् । रूपात्परं परमं तत्त्वरूपं तत्त्वात्परं परमं मंगलं च आनंदाख्यं निष्कलं निर्विषादम्

ພຣະຄະເນຊາກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້ານອບນ້ອມນະມັດສະການພຣະເທວະຜູ້ຮ່ວມກັບສັກຕິ—ຜູ້ສະງົບຜ່ອງໃສ ແລະມີສະພາບເປັນປັນຍາ. ຜູ້ຢູ່ເຫນືອປັນຍາ ເປັນແສງສູງສຸດ; ເຫນືອຮູບທັງປວງ ເປັນຫຼັກຄວາມຈິງສູງສຸດ; ເຫນືອຫຼັກນັ້ນອີກ ເປັນມົງຄຸນສູງສຸດ—ຊື່ວ່າ ອານັນທະ, ບໍ່ແບ່ງສ່ວນ, ປາສະຈາກຄວາມເສົ້າໂສກ.

Verse 49

धूमात्परमयोवह्निर्धूमवत्प्रतिभासते । प्रकृत्यंतर्गस्त्वं हि लक्ष्यसे ज्ञानिसंभवः । प्रकृत्यंतर्गतस्त्वं हि मायाव्यक्तिरितीयसे

ເຫມືອນໄຟ ແມ່ນຢູ່ເຫນືອຄວັນ ແຕ່ອາດປາກົດຄືມີຄວັນ; ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງ—ແມ່ນຢູ່ເຫນືອປຣະກຣິຕິ—ກໍຖືກຮັບຮູ້ຄືຢູ່ພາຍໃນນັ້ນ ໂດຍການເກີດຂຶ້ນຂອງປັນຍາໃນຜູ້ຮູ້. ແຕ່ເມື່ອເຫັນພຣະອົງຢູ່ໃນປຣະກຣິຕິ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ພະລັງມາຍາທີ່ປາກົດຕົວ.

Verse 50

एवंविधस्त्वं भगवन्स्वमायया सृजस्यथोलुंपसि पासि विश्वम् । अस्माद्गरात्सर्वमिदं प्रनष्टं सब्रह्मविप्रेंद्रयुतं चराचरम्

ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ເປັນດັ່ງທີ່ພຣະອົງເປັນນັ້ນ, ໂດຍມາຍາຂອງພຣະອົງເອງ ພຣະອົງສ້າງຈັກກະວານ, ຖອນກັບ, ແລະປົກປ້ອງໂລກ. ແຕ່ໂດຍພິດນີ້ ທຸກສິ່ງໃນໂລກ—ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະຢຸດນິ່ງ—ພ້ອມທັງພຣະພຣະຫມາ ແລະຈອມແຫ່ງລະດັບພຣາຫມັນ຤ິສີ ຖືກທຳລາຍພິນາດໄປ.

Verse 51

यथा पुरासीर्भगवान्महेशस्त्रैलोक्यनाथोऽसि चराचरात्मा । कुरुष्य शीघ्रं सहजीवकोशं चराचरं तत्सकलं प्रदग्धम्

ເຫມືອນໃນການກ່ອນ ໂອ ພຣະມະເຫສາ, ພຣະອົງເປັນຈອມແຫ່ງສາມໂລກ ແລະເປັນອາດຕະມາຂອງທັງສິ່ງເຄື່ອນໄຫວແລະຢຸດນິ່ງ. ບັດນີ້ຂໍພຣະອົງຈົ່ງກະທຳໃຫ້ໄວ: ຈົ່ງຟື້ນຟູສັບພະສິ່ງທັງປວງທີ່ຖືກເຜົາໄໝ້ ພ້ອມດ້ວຍເປືອກຫຸ້ມແຫ່ງຊີວິດຂອງສັດທັງຫຼາຍ.

Verse 52

लोमश उवाच । एवं स्तुतो गणेशेन भगवान्भूतभावनः । यदुत्थितं कालकूटं लोकसंहारकारकम्

ໂລມະຊະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກພຣະຄະເນຊະສັນລະເສີນດັ່ງນີ້ ພຣະພະຄະວານ ຜູ້ອຸປະຖຳສັດທັງປວງ ໄດ້ຫັນພຣະຈິດໄປຫາພິດກາລະກູດທີ່ເກີດຂຶ້ນ ອັນສາມາດທຳລາຍໂລກທັງຫມົດໄດ້.

Verse 53

लिंगरूपेण तद्ग्रस्तं विमलं चाकरोत्तदा । सदेवासुरमर्त्याश्च सर्वाणि त्रिजगन्ति च । तत्क्षणाद्रक्षितान्येव कृपया परया युतः

ພຣະອົງຮັບຮູບເປັນລິງຄະ ແລ້ວກືນພິດນັ້ນ ແລະທຳໃຫ້ບໍລິສຸດ. ໃນທັນທີ ສາມໂລກທັງປວງ—ພ້ອມທັງເທວະ, ອະສຸຣະ, ແລະມະນຸດ—ຖືກປົກປ້ອງ ເນື່ອງດ້ວຍພຣະກະຣຸນາອັນສູງສຸດຂອງພຣະອົງ.

Verse 54

ब्रह्मा विष्णुः सुरेंद्रश्च लोकपालाः सहर्षयः । यक्षा विद्याधराः सिद्धा गंधर्वाप्सरसां गणाः । उत्थिताश्चैव ते सर्वे निद्रापरिगता इव

ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສະນຸ, ພຣະອິນທຣະ, ຜູ້ພິທັກທິດທັງຫຼາຍພ້ອມດ້ວຍລະສີ; ຍັກສະ, ວິທະຍາທະຣະ, ສິດທະ, ແລະຝູງຄັນທະຣະວະ-ອັບສະຣາ—ທຸກຜູ້ລຸກຂຶ້ນ ດັ່ງຄົນຕື່ນຈາກການນອນ.

Verse 55

विस्मयेन समाविष्टा बभूवुर्जातसाध्वसाः । सर्वे देवासुराश्चैव ऊचुराश्चर्यवत्ततः

ພວກເຂົາທັງຫມົດຖືກຄວາມພິສົດປະຫລາດຄອບງຳ ແລະເກີດຄວາມຢ້ານຢຳເຄົາລົບຂຶ້ນທັນໃດ. ແລ້ວບັນດາເທວະແລະອະສຸຣະທັງປວງ ກ່າວຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມອັດສະຈັນ.

Verse 56

क्व कालकूटं सुमहद्येन विद्राविता वयम् । मृतप्रायाः कृताः सद्यः सलोकपालका ह्यमी

“ພິດກາລະກູດອັນນ່າຢ້ານ ແລະຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ຢູ່ໃສແລ້ວ? ໂດຍພິດນັ້ນ ພວກເຮົາພ້ອມທັງຜູ້ພິທັກໂລກ ຖືກຂັບໄລ່ ແລະເກືອບຈະຕາຍໃນພິບຕາ.”

Verse 57

इत्यब्रुवंस्तदा दैत्यास्तूष्णींभूतास्तदा स्थिताः । शक्रादयो लोकपाला विष्णुं सर्वेश्वरेश्वरम् । ब्रह्माणं च पुरस्कृत्य इदमूचुः समेधिता

ເມື່ອດາຍຕະທັງຫຼາຍເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພວກເຂົາກໍຢຸດນິ່ງ ແລະຢືນຢູ່ຢ່າງສງົບ. ຕໍ່ມາ ອິນທຣາ ແລະຜູ້ພິທັກໂລກທັງຫຼາຍ ນໍາພຣະພຣະຫມາໄວ້ຂ້າງໜ້າ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນອົງເຈົ້າແຫ່ງອົງເຈົ້າທັງປວງ ດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງມັ່ນ.

Verse 58

केनेदं कारितं विष्णो न विदामोऽल्पमेधसः । तदा प्रहस्य भगवान्ब्रह्मणा सह तैः सुरैः

«ໂອ ພຣະວິສນຸ, ສິ່ງນີ້ເກີດຂຶ້ນໂດຍໃຜ? ພວກເຮົາປັນຍານ້ອຍ ບໍ່ຮູ້ເລີຍ» ເຂົາກ່າວ. ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພ້ອມດ້ວຍພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະເຫຼົ່ານັ້ນ ກໍຍິ້ມຢ່າງອ່ອນໂຍນ.

Verse 59

समाधिमगमन्सर्वेऽप्येकाग्रमनसस्तदा । तत्त्वज्ञानेन निर्हृत्य कामक्रोदादिकान्द्विजाः

ໃນເວລານັ້ນ ທຸກຜູ້ທຸກນາມເຂົ້າສູ່ສະມາທິ ດ້ວຍໃຈທີ່ຈົດຈໍ່ເປັນໜຶ່ງ. ແລະດ້ວຍປັນຍາແຫ່ງຄວາມຈິງ ພວກເຂົາໄດ້ຂັບໄລ່ກາມ ໂກຣດ ແລະອື່ນໆ—ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ.

Verse 60

तदात्मनि स्थितं लिंगमपश्यन्वि बुधादयः । विष्णुं पुरस्कृत्य तदा तुष्टुवुः परमार्थतः

ໃນເວລານັ້ນ ພວກລິສີ ແລະຜູ້ຮູ້ທັງຫຼາຍ ໄດ້ເຫັນລິງຄະຢູ່ສະຖິດໃນອາດຕະຂອງຕົນເອງ. ແລ້ວນໍາພຣະວິສນຸໄວ້ຂ້າງໜ້າ ພວກເຂົາສັນລະເສີນພຣະສິວະດ້ວຍຄວາມຈິງອັນສູງສຸດ.

Verse 61

आत्मना परमात्मानं योगिनः पर्युपासते

ໂຍຄີທັງຫຼາຍ ໂດຍອາດຕະ ບູຊາ ແລະຮູ້ແຈ້ງພຣະປະຣະມາດຕະ.

Verse 62

लिंगमेव परं ज्ञानं लिंगमेव परं तपः । लिंगमेव परो धर्मो लिंगमेव परा गतिः । तस्माल्लिंगात्परतरं यच्च किंचिन्न विद्यते

ລິງຄະເທົ່ານັ້ນແມ່ນປັນຍາອັນສູງສຸດ; ລິງຄະເທົ່ານັ້ນແມ່ນຕະປະອັນສູງສຸດ. ລິງຄະເທົ່ານັ້ນແມ່ນທຳມະອັນສູງສຸດ; ລິງຄະເທົ່ານັ້ນແມ່ນເປົ້າໝາຍອັນສູງສຸດ. ເຫນືອກວ່າລິງຄະ ບໍ່ມີສິ່ງໃດເລີຍ.

Verse 63

एवं ब्रुवंतो हि तदा सुरासुराः सलोकपाला ऋषिभिश्च साकम् । विष्णुं पुरस्कृत्य तमालवर्णं शंभुं शरण्यं शरणं प्रपन्नाः

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພວກເທວະແລະອະສຸຣະ ພ້ອມດ້ວຍລົກກະປາລະ ແລະພວກຣິສີ ໄດ້ອັນເຊີນພຣະວິສນຸໄວ້ເປັນຜູ້ນຳ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ການພຶ່ງພາ ພຣະສັມພູ ຜູ້ມີສີຄ້ຳດັ່ງຕະມານ ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງອັນແທ້ຂອງທຸກຜູ້.

Verse 64

त्राहित्राहि महादेव कृपालो परमेश्वर । पुरा त्राता यथा सर्वे तथात्वं त्रातुमर्हसि

«ຊ່ວຍເຮົາເຖີດ, ຊ່ວຍເຮົາເຖີດ ໂອ້ ມະຫາເທວະ, ຜູ້ເມດຕາ ພຣະເປັນເຈົ້າສູງສຸດ. ເຊັ່ນທີ່ເຈົ້າເຄີຍປົກປ້ອງທຸກຜູ້ໃນກ່ອນ ບັດນີ້ກໍຄວນປົກປ້ອງພວກເຮົາອີກ»។

Verse 65

तद्देवदेव भवतश्चरणारविंदं सेवानुबंधमहिमानमनंतरूपम् । त्वदाश्रितं यत्परमानुकंपया नमोऽस्तु ते देववर प्रसीद

«ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ເທວະເທວະ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະອົງ; ມະຫິມາຂອງພຣະອົງຮູ້ໄດ້ດ້ວຍການຮັບໃຊ້ດ້ວຍພັກຕິ, ແລະຮູບພຣະອົງມີບໍ່ສິ້ນສຸດ. ດ້ວຍພຣະກະລຸນາອັນສູງສຸດ ພຣະອົງເປັນທີ່ພຶ່ງແກ່ຜູ້ມາພຶ່ງພາ. ນະໂມແດ່ພຣະເທວະຜູ້ປະເສີດ, ຂໍຈົ່ງເມດຕາ»។

Verse 66

लिंगस्वरूपमध्यस्थो भगवान्भूतभावनः । सर्वैः सुरगणैः साकं बभाषेदं रमापतिः

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ບຳລຸງສັດທັງປວງ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ກາງໃນຮູບລິງຄະເອງ, ພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ເທວະທັງຫມົດ, ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້; ພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນສາມີຂອງຣະມາ (ລັກສະມີ) ໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ.

Verse 67

त्वं लिंगरूपी भगवाञ्जगतामभयप्रदः । विष्णुना संस्तुतो देवो लिंगरूपी महेश्वरः

ພຣະອົງແມ່ນພຣະຜູ້ມີພາກ ໃນຮູບແຫ່ງລິງຄະ ເປັນຜູ້ປະທານຄວາມບໍ່ຢ້ານໃຫ້ແກ່ໂລກທັງປວງ. ພຣະມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ມີຮູບເປັນລິງຄະ ຖືກພຣະວິດສະນຸສັນລະເສີນ.

Verse 68

मृतास्त्राता गरात्सर्वे तस्मान्मृत्युंजय प्रभो । रक्षरक्ष महाकाल त्रिपुरांत नमोस्तु ते

ທຸກຜູ້ຖືກຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຕາຍ ແລະຈາກພິດ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ພຣະອົງມຣິຕຍຸນຊະຍະ ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງ—ປົກປ້ອງ! ໂອ້ ມະຫາກາລ ຜູ້ທຳລາຍຕຣິປຸຣາ ຂໍນະໂມແດ່ພຣະອົງ.

Verse 69

विष्णुना संस्तुतो देवो लिंगरूपी महेश्वरः । प्रादुर्बभूव सांबोऽथ बोधयन्निव तान्सुरान्

ພຣະມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ເປັນເທວະໃນຮູບລິງຄະ ຖືກພຣະວິດສະນຸສັນລະເສີນ. ແລ້ວພຣະອົງປາກົດເປັນ ສາມບາ (ພຣະສິວະພ້ອມອຸມາ) ດັ່ງກຳລັງຊີ້ນຳເທວະເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 70

हे विष्णो हे सुराः सर्व ऋषयः श्रूयतामिदम् । मन्यतेऽपि हि संसारे अनित्ये नित्यताकुलम्

ໂອ້ ວິດສະນຸ! ໂອ້ ເທວະທັງປວງ ແລະ ຣິສີທັງຫຼາຍ ຈົ່ງຟັງສິ່ງນີ້. ໃນສັງສານທີ່ບໍ່ທ່ຽງນີ້ ຜູ້ຫຼົງໄຫຼຍັງຄິດວ່າມີຄວາມຖາວອນ.

Verse 71

अविलोकयताऽत्मात्मना विबुधादयः । किं यज्ञैः किं तपोभिश्च किमुद्योगेन कर्मणाम्

ໂອ້ ເທວະທັງຫຼາຍ ແລະຜູ້ອື່ນໆ! ຖ້າບໍ່ໄດ້ເບິ່ງເຫັນອັດຕາ ໂດຍອັດຕາເອງ ແລ້ວຈະໄດ້ຫຍັງຈາກຍັດຍະ? ຈະໄດ້ຫຍັງຈາກຕະປະ? ແລະຈະໄດ້ຫຍັງຈາກການພາກພຽນໃນກຳມະ?

Verse 72

एकत्वेन पृथक्त्वेन किंचिन्नैव प्रयोजनम् । यस्माद्भवद्भिर्मिलितैः कृतं यत्कर्म दुष्करम्

ຈະເປັນອັນໜຶ່ງດຽວ ຫຼື ແຍກອອກກໍບໍ່ມີປະໂຫຍດແທ້ ຖ້າຂາດຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຖືກຕ້ອງ; ເພາະເມື່ອພວກເຈົ້າຮ່ວມກັນ ຈຶ່ງສຳເລັດກິດອັນຍາກນັ້ນໄດ້។

Verse 73

क्षीराब्धेर्मथनं तत्तु अमृतार्थं कथं कृतम् । मृत्युं जयं निराकृत्य अवज्ञाय च मां सदा

ການກວນມະຫາສະມຸດນ້ຳນົມເພື່ອໄດ້ອະມຣິຕະນັ້ນ ເຈົ້າເຮັດໄດ້ແນວໃດ? ໂດຍປະຕິເສດຜູ້ຊະນະຄວາມຕາຍ ແລະດູໝິ່ນຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ເສມອ.

Verse 74

तस्मात्सर्वे मृत्युमुखं पतिता वै न संशयः । अस्माभिर्निर्मितो देवो गणेशः कार्यसिद्धये

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າທັງໝົດຕົກລົງໃນປາກແຫ່ງຄວາມຕາຍແນ່ນອນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແຕ່ໂດຍພວກເຮົາ ໄດ້ສ້າງເທວະ ພຣະຄະເນຊາ ເພື່ອໃຫ້ການງານສຳເລັດ.

Verse 75

न नमंति गणेशं च दुर्गां चैव तथाविधाम् । क्लेशभाजो भविष्यति नात्र कार्या विचारणा

ຜູ້ໃດບໍ່ນົບນ້ອມພຣະຄະເນຊາ ແລະບໍ່ນົບນ້ອມແມ່ພຣະທຸຣຄາຜູ້ມີອຳນາດເຊັ່ນນັ້ນ ຈະເປັນຜູ້ຮັບຄວາມທຸກຍາກ; ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງໂຕ້ຖຽງໃດໆ.

Verse 76

यूयं सर्वे त्वधर्मिष्ठाः स्तब्धाः पंडितमानिनः । कार्याकार्यमविज्ञाय केवलं मानमोहिताः

ພວກເຈົ້າທັງໝົດແທ້ໆແມ່ນຝັງຈົມໃນອະທັມ ແຂງກະດ້າງດ້ວຍຄວາມຍິ່ງຍະໂສ ແລະສຳນຶກວ່າຕົນເປັນນັກຮູ້. ບໍ່ຮູ້ວ່າສິ່ງໃດຄວນເຮັດ ແລະສິ່ງໃດບໍ່ຄວນເຮັດ ຈຶ່ງຖືກຫຼອກລວງໂດຍຄວາມທະນົງຕົນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 77

तस्मात्कालमुखे सर्वे पतिता नात्र संशयः । सर्वे श्रुतिपरा यूयमिंद्राद्या देवतागणाः

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າທັງປວງໄດ້ຕົກເຂົ້າໃນ «ປາກແຫ່ງກາລະ» ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແຕ່ພວກເຈົ້າ ຝູງເທວະດາເລີ່ມຈາກອິນດຣາ ກໍອ້າງວ່າ ຍຶດຖື «ສຣຸຕິ» ຢ່າງສັດຊື່ນັກ.

Verse 78

प्ररोचनपराः सर्वे क्षुद्राश्चेंद्रादयो वृथा । नात्मानं च प्रपंचेन वेत्सि त्वं हि शचीपते

ພວກເຈົ້າທັງປວງມຸ່ງແຕ່ການປະຈົບປະຈອມ ແລະການຊັກຈູງ; ພວກເທວະດາເລີ່ມຈາກອິນດຣາ ຊ່າງນ້ອຍນິດ ແລະຄຳອວດອ້າງກໍເປົ່າປ່າວ. ໂອ ອົງເຈົ້າແຫ່ງສະຈີ, ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ອັດຕາແທ້—ຮູ້ແຕ່ການລະບຳຂອງຮູບລັກໂລກີຍະ.

Verse 79

कृतः प्रयत्नो हि महानमृतार्थं त्वया शठ । अश्वमेधशतेनैव यद्राज्यं प्राप्तवानसि । अपि तच्च पराधीन तन्न जानासि दुर्मते

ໂອ ຜູ້ຫລອກລວງ, ເຈົ້າໄດ້ພາກພຽນຢ່າງໃຫຍ່ເພື່ອໄດ້ «ອະມະຕະ». ດ້ວຍພິທີອັສວະເມດະຮ້ອຍຄັ້ງ ເຈົ້າໄດ້ອຳນາດລາຊະສົມບັດ; ແຕ່ແມ່ນແຕ່ນັ້ນກໍຍັງຂຶ້ນກັບອຳນາດຜູ້ອື່ນ—ເຈົ້າຜູ້ຄິດຜິດບໍ່ເຂົ້າໃຈ.

Verse 80

यैर्वदवाक्यैस्त्वं मूढ संस्तुतोऽसि तपस्विभिः । ते मूढास्तो षयंति त्वां तत्तद्रागपरायणाः

ດ້ວຍຄຳເວົ້າເປົ່າໆໃດໆ ທີ່ເຈົ້າ—ໂອ ຜູ້ຫລົງ—ຖືກພວກຕະປະສີສັນລະເສີນ; ຄົນຫລົງເຫຼົ່ານັ້ນພຽງແຕ່ພະຍາຍາມເອົາໃຈເຈົ້າ ເພາະຍຶດຕິດກັບຄວາມຮັກໃຄ່ນັ້ນນີ້.

Verse 81

विष्णो त्वं च पक्षपातान्न जानासि हिताहितम् । केचिदधतास्त्वया विष्णो रक्षिताश्चैव केचन

ໂອ ວິດສະນຸ, ເນື່ອງຈາກຄວາມລຳອຽງ ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ແຍກວ່າອັນໃດເປັນປະໂຫຍດ ແລະອັນໃດເປັນໂທດ. ບາງຄົນຖືກເຈົ້າກົດຂີ່, ໂອ ວິດສະນຸ, ແຕ່ບາງຄົນກໍຖືກເຈົ້າປົກປ້ອງແທ້ໆ.

Verse 82

इच्छायुक्तस्त्वमत्रैव सदा बालकचेष्टितः । येऽन्ये च लोकपाः सर्वे तेषां वार्ता कुतस्त्विह

ໃນບ່ອນນີ້ ເຈົ້າກະທຳຕາມໃຈປາຖະໜາເທົ່ານັ້ນ ແລະປະພຶດດັ່ງເດັກນ້ອຍເສມອ. ສ່ວນຜູ້ພິທັກໂລກອື່ນໆທັງໝົດ ຈະມີທີ່ທາງໃດໃຫ້ຄຳເວົ້າຂອງເຂົາໃນເລື່ອງນີ້?

Verse 83

अन्यथा हि कृते ह्यर्थे अन्यथात्वं भविष्यति । कार्यसिद्धिर्भवेद्येन भवद्भिर्विस्मृतं च तत्

ຖ້າເຮັດການງານຜິດວິທີ ຜົນຍ່ອມກາຍເປັນອື່ນແນ່ນອນ. ແລະຫຼັກທີ່ເຮັດໃຫ້ການງານສຳເລັດ—ພວກເຈົ້າໄດ້ລືມມັນໄປແລ້ວ.

Verse 84

येनाद्य रक्षिताः सर्वे कालकूटमहाभयात् । येन नीलीकृतो विष्णुर्येन सर्वे पराजिताः

ໂດຍຜູ້ໃດ ທີ່ມື້ນີ້ໄດ້ປົກປ້ອງທຸກຜູ້ຈາກຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ຫຼວງແຫ່ງພິດກາລະກູດ; ໂດຍຜູ້ໃດ ທີ່ເຮັດໃຫ້ພຣະວິສນຸກໍກາຍເປັນສີນ້ຳເງິນເຂັ້ມ; ໂດຍຜູ້ໃດ ທີ່ປາບປະລາບທຸກຜູ້—

Verse 85

लोका भस्मीकृता येन तस्माद्येनापि रक्षिताः । तस्यार्च्चनाविधिः कार्यो गणेशस्य महात्मनः

ຜູ້ໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ໂລກທັງຫຼາຍກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ—ແລະໂດຍຜູ້ນັ້ນເອງ ໂລກເຫຼົ່ານັ້ນກໍຖືກປົກປ້ອງ. ດັ່ງນັ້ນ ພິທີບູຊາອັນຖືກຕ້ອງຄວນກະທຳແດ່ພຣະຄະເນຊາ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່.

Verse 86

कर्मारंभे तु विघ्नेशं ये नार्चंति गणाधिपम् । कार्यसिद्धिर्न तेषां वै भवेत्तु भवतां यथा

ໃນການເລີ່ມຕົ້ນການງານ ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ບູຊາພຣະວິຄເນຊາ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄະນະທັງຫຼາຍ ຄວາມສຳເລັດໃນການງານຍ່ອມບໍ່ເກີດຂຶ້ນແກ່ເຂົາແທ້ໆ ເຫມືອນດັ່ງຜູ້ທີ່ບູຊາ.

Verse 87

एतन्महेशस्य वचो निशम्य सुरासुराः किंनरचारणाश्च । पूजाविधानं परमार्थतोऽपि पप्रच्छुरेनं च तदा गिरीशम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງພຣະມະເຫສະແລ້ວ ເທວະແລະອະສຸຣະ ພ້ອມດ້ວຍກິນນະຣະ ແລະຈາຣະນະ ຈຶ່ງຖາມພຣະຄິຣີຊະຢ່າງລະອຽດ ເຖິງພິທີບູຊາອັນແທ້ຈິງ।