Adhyaya 57

Verse 1

नारद उवाच । ततो विप्रा नारदश्च समाराध्य महेश्वरम् । महीनगरके पुण्ये स्थापयामास शंकरम्

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ ແລະ ນາຣະດະດ້ວຍ ໄດ້ບູຊາພຣະມາເຫສະວະຣະຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະ ໄດ້ສະຖາປະນາພຣະສັງກະຣະ (ຊັງກະຣະ) ໃນສະຖານທີ່ບຸນຊື່ ມະຫີນະຄະຣະ.

Verse 2

लोकानां च हितार्थाय केदारं लिंगमुत्तमम् । अत्रीशादुत्तरे भागे महापातकनाशनम्

ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ທຸກໂລກ ມີລິງຄະເກດາຣະອັນສູງສຸດ; ມັນຕັ້ງຢູ່ທາງເໜືອຂອງອັດຣີຊະ ແລະ ທຳລາຍບາບໃຫຍ່ຫຼວງທີ່ສຸດ.

Verse 3

अत्रिकुण्डे नरः स्नात्वा श्राद्धं कृत्वा यथाविधि । अत्रीशं च नमस्कृत्य केदारं यः प्रपश्यति

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ອັດຣິກຸນດະ ແລ້ວປະກອບພິທີສຣາດທະຕາມຄຳສອນ ກ່ອນຈະນົບນ້ອມອັດຣີອີສະ ແລະໄດ້ເຫັນເກດາຣະ—ຜູ້ນັ້ນໄດ້ບຸນຕາມທີ່ສັນຍາໄວ້.

Verse 4

मातुः स्तन्यं पुनर्नैव स पिबेन्मुक्तिभाग्भवेत् । ततो रुद्रो नीलकंठं नारदाय महात्मने

ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ດື່ມນ້ຳນົມແມ່ອີກເລີຍ—ເປັນຜູ້ມີສ່ວນໃນມຸກຕິ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຣຸດຣະໄດ້ກ່າວເຖິງນີລະກັນຖະແກ່ນາຣະດະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່.

Verse 5

स्वयं दत्त्वा स्वयं तस्थौ महीनगरके शुभे । कोटितीर्थे नरः स्नात्वा नीलकंठं प्रपश्यति

ພຣະອົງປະທານພອນດ້ວຍພຣະອົງເອງ ແລະປະທັບຢູ່ໃນມະຫີນະຄະຣະກະອັນເປັນມົງຄຸນ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ໂກຕິຕີຣຖະ ຈະໄດ້ເຫັນນີລະກັນຖະ.

Verse 6

जयादित्यं नमस्कृत्य रुद्रलोकमवाप्नुयात् । जयादित्यं पूजयंति कूपे स्नात्वा नरोत्तमाः

ເມື່ອນົບນ້ອມຈະຍາອາທິດຍະ ຍ່ອມໄດ້ບັນລຸໂລກຂອງຣຸດຣະ. ບຸລຸດຜູ້ປະເສີດ ຫຼັງອາບນ້ຳໃນບໍ່ນ້ຳ ກໍບູຊາຈະຍາອາທິດຍະ.

Verse 7

न तेषां वंशनाशोऽस्ति जयादित्यप्रसादतः । इदं ते कथितं पार्थ महीनगरकस्य च

ດ້ວຍພຣະກະຣຸນາຂອງຈະຍາອາທິດຍະ ບໍ່ມີການສູນສິ້ນແຫ່ງວົງສາຂອງພວກເຂົາ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ປາຣຖະ ເລື່ອງນີ້ໄດ້ຖືກກ່າວແກ່ເຈົ້າ ກ່ຽວກັບມະຫີນະຄະຣະກະດ້ວຍ.

Verse 8

आख्यानं सकलं श्रुत्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते

ເມື່ອໄດ້ຟັງອາຄະຍານອັນສັກສິດນີ້ທັງໝົດ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ।

Verse 57

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां प्रथमे माहेश्वरखण्डे कौमारिकाखंडे नीलकंठमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तपञ्चाशत्तमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງບົດທີ 57 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາພຣະມະຫິມາຂອງ ນີລະກັນຖະ» ໃນ ກົມາຣິກາຂັນດະ ຂອງ ມາເຮສະວະຣະຂັນດະ ພາກທໍາອິດ ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ພາຍໃນ ເອກາຊີຕິ-ສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ।