Adhyaya 7

Verse 1

पार्वत्युवाच । कथमग्निमयं लिंगमभिगम्यमभूद्भुवि । प्राणिनामपि सर्वेषामुपशांतिं कथं गतः

ພາຣະວະຕີກ່າວວ່າ: ລິງຄະທີ່ເປັນຮູບໄຟນັ້ນ ເປັນອັນໃດຈຶ່ງກາຍເປັນສິ່ງທີ່ເຂົ້າເຖິງໄດ້ໃນໂລກ? ແລະມັນມາເປັນຜູ້ປະທານຄວາມສະງົບແລະການຜ່ອນຄາຍແກ່ສັດທັງປວງໄດ້ແນວໃດ?

Verse 2

तीर्थानामुद्भवः पुण्यात्कथं चारुणपर्वतात् । उपसंहृतसर्वांगः कथं वा वद मेऽचलः

ຕີຣຖະອັນສັກສິດທັງຫຼາຍເກີດຂຶ້ນຈາກພູອະຣຸນະອັນເປັນມົງຄຸນໄດ້ແນວໃດ? ແລະພຣະອະຈະລະ—ຜູ້ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ—ໄດ້ຮວບຮວມຫຼືຖອນຄືນອະວະຍະວະທັງປວງຂອງພຣະອົງແນວໃດ? ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າເຖີດ।

Verse 3

गौतम उवाच । कृते त्वग्निमयः शैलस्त्रेतायां मणिपर्वतः । द्वापरं हाटकगिरिः कलौ मरकताचलः

ໂກຕະມະກ່າວວ່າ: ໃນກຣິຕະຍຸກ ພູນັ້ນເປັນທາດໄຟ; ໃນເຕຣຕາຍຸກ ກາຍເປັນພູແກ້ວມະນີ; ໃນດວາປະຣະຍຸກ ປາກົດເປັນພູຄຳ; ແລະໃນກະລິຍຸກ ເປັນພູມະຣະກົດ (ມະນີຂຽວ)។

Verse 4

बहुयोजनपर्यंतं कृते वह्निमये स्थिते । बहिः प्रदक्षिणं चक्रुः प्रशाम्यति महर्षयः

ໃນຍຸກກຣິຕະ ເມື່ອອະຣຸນາຈະລາເປັນມວນໄຟໃຫຍ່ ກວ້າງໄກຫຼາຍໂຢຊະນະ ມະຫາຣິສີທັງຫຼາຍໄດ້ເຮັດປະທັກສິນາຈາກພາຍນອກ ອະທິຖານໃຫ້ມັນສົງບົບລົງ.

Verse 5

शनैः शांतोरुणाद्रीशः श्रीमानभ्यर्थितः सुरैः । लोकगुप्त्यर्थमत्यर्थमुपशांतोऽरुणाचलः

ຢ່າງຊ້າໆ ພຣະເຈົ້າຜູ້ສະຫງ່າງາມແຫ່ງອະຣຸນາດຣິ ຜູ້ຖືກເທວະດາອ້ອນວອນ ກໍໄດ້ສົງບົບລົງ; ແລະເພື່ອປົກປ້ອງໂລກທັງຫຼາຍ ອະຣຸນາຈະລາຖືກປະລະງັບຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 6

अथ गौरी मुनिं प्राह कथं शांतोऽरुणाचलः । कथं वा प्रार्थयामासुर्देवेशं त्रिदशा इमम्

ແລ້ວນາງເກົາຣີໄດ້ກ່າວກັບມຸນີວ່າ: “ອະຣຸນາຈະລາຖືກປະລະງັບໄດ້ແນວໃດ? ແລະເທວະດາສາມສິບອົງນີ້ ໄດ້ອ້ອນວອນພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາແນວໃດ?”

Verse 7

इति तस्या वचः श्रुत्वा गौतमस्त्वभ्यभाषत । प्रशस्य भक्तिमतुलां तस्यास्तत्त्वार्थवेदिनीम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງນາງ ໂກຕະມະກໍໄດ້ຕອບ ໂດຍສັນລະເສີນຄວາມສັດທາອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ແລະປັນຍາຮູ້ແຈ້ງຄວາມຈິງແລະນັຍະຂອງນາງ.

Verse 8

गौतम उवाच । अग्निरूपं पुरा शैलमासादयितुमक्षमाः । पुरा सुराः स्तुतिं चक्रुरभ्यर्च्य क्रतुसंभवैः

ໂກຕະມະກ່າວວ່າ: “ໃນການກ່ອນ ເມື່ອພູນັ້ນເປັນຮູບໄຟ ເທວະດາທັງຫຼາຍບໍ່ອາດເຂົ້າໃກ້ໄດ້; ພວກເຂົາໄດ້ບູຊາດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາທີ່ເກີດຈາກຍັດ ແລະກ່າວສັນລະເສີນ.”

Verse 9

भगवन्नरुणाद्रीश सर्वलोकहितावह । अग्निरूपोऽपि संशांतः प्रकाशस्य महीतले

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງອະຣຸນາດຣີ ຜູ້ນຳພາສະຫວັດດີແກ່ທຸກໂລກ—ແມ່ນແມ່ນມີຮູບເປັນໄຟ ຂໍໃຫ້ສົງບົບສົງບຽບເຕັມທີ່ ແລະສ່ອງແສງຢ່າງອ່ອນໂຍນເທິງແຜ່ນດິນ।

Verse 10

असौ यस्ताम्रो अरुण उत बभ्रुः सुमंगलः । इति त्वां सकला वेदाः स्तुवंति शिवविग्रहम्

“ພຣະອົງມີສີທອງແດງ; ພຣະອົງມີສີແດງອະຣຸນ; ແທ້ຈິງພຣະອົງມີສີນ້ຳຕານອ່ອນ—ຜູ້ເປັນມົງຄຸນສູງສຸດ” ດັ່ງນີ້ ວິທະຍາເວດາທັງປວງສັນລະເສີນພຣະອົງ ໂອ ຜູ້ມີຮ່າງເປັນພຣະສິວະ।

Verse 11

नमस्ताम्रायारुणाय शिवाय परमात्मने । वेदवेद्य स्वरूपाय सोमाय सुखरूपिणे

ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ມີສີທອງແດງ ແລະສີອະຣຸນ—ພຣະສິວະ ພຣະອາຕະມາສູງສຸດ; ຜູ້ມີສະພາບທີ່ວິທະຍາເວດາຮູ້ໄດ້; ພຣະໂສມະ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງຄວາມສຸກບຸນ.

Verse 12

त्वद्रूपमखिलं देव जगदेतच्चराचरम् । निधानमिव ते रूपं देवानामिदमीक्ष्यते

ໂອ ພຣະເທວະ ຈັກກະວານນີ້ທັງໝົດ ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະຢູ່ນິ່ງ ແມ່ນຮູບຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ. ບັນດາເທວະທັງຫຼາຍເຫັນການປະກົດຂອງພຣະອົງ ດຸດດັ່ງຄັງສົມບັດແຫ່ງສັບພະສິ່ງ.

Verse 13

वर्षतां च पयोदानां निर्झराणां च भूयसाम् । सलिलोपायसंहारो युक्तस्ते युगसंक्षये

ແມ່ນແມ່ນວ່າເມກຝົນຈະເທລົງ ແລະນ້ຳຕົກນັບບໍ່ຖ້ວນຈະໄຫຼພຸ່ງອອກມາ ແຕ່ການຮວບຮວມແລະການຖອນຄືນຂອງນ້ຳທັງປວງ ເກີດຂຶ້ນກໍ່ຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ ໃນຍາມສິ້ນສຸດແຫ່ງຍຸກ.

Verse 14

अग्नेरापः समुद्भूतास्त्वत्तो हि परमात्मनः । विश्वसृष्टिं वितन्वति विचित्रगुण वैभवात्

ຈາກໄຟ ນ້ຳເກີດຂຶ້ນ; ແລະແທ້ຈິງ ຈາກພຣະອົງ—ພຣະອາດຕະມັນສູງສຸດ—ດ້ວຍສະຫງ່າລາສີອັນພິສົດຂອງຄຸນທັງຫຼາຍ ການສ້າງສັນສາກົນຖືກແຜ່ຂະຫຍາຍອອກໄປ।

Verse 15

शीतो भव महादेव शोणाचल कृपानिधे । सर्वेषामपि जीवानामभिगम्यो भव प्रभो

ຂໍໃຫ້ເຢັນລົງເຖີດ ພຣະມະຫາເທວາ—ໂອ ໂຊນາຈະລາ ຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາກະລຸນາ. ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເປັນຜູ້ທີ່ສັດມີຊີວິດທັງປວງເຂົ້າເຖິງໄດ້।

Verse 16

इति स्तुतः सुरैः सर्वेरानतैर्भक्तवत्सलः । सद्यः शीतलतां गच्छन्नभिम्योऽभवत्प्रभुः

ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນແບບນັ້ນໂດຍເທວະທັງປວງ ຜູ້ກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກຕິ ກໍເຢັນລົງໃນທັນທີ ແລະກາຍເປັນຜູ້ທີ່ເຂົ້າເຖິງໄດ້।

Verse 17

प्रावर्त्तत पुनर्नद्यो निर्झराश्च बहूदकाः । वर्षतामपि मेघानां न जग्राह जलं बहु

ແລ້ວແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍ ແລະນ້ຳຕົກຕາດທີ່ມີນ້ຳຫຼາຍ ກໍເລີ່ມໄຫຼອີກຄັ້ງ; ແຕ່ເຖິງແມ່ນເມກຝົນຈະຕົກ ພື້ນດິນກໍບໍ່ຮັບນ້ຳໄດ້ຫຼາຍ।

Verse 18

तथापि तरुणार्कोद्यत्कालाग्निशतकोटिभिः । समानदीप्तिरभजज्जीवानामभिगम्यताम्

ແມ່ນແຕ່ຢ່າງນັ້ນກໍຕາມ ພຣະອົງມີລັດສະໝີເທົ່າກັບໄຟແຫ່ງກາລະນັບຮ້ອຍໂກດິ ລຸກໂຊດດັ່ງຕາເວັນໜຸ່ມກຳລັງຂຶ້ນ; ແລະພຣະອົງໄດ້ບັນລຸສະພາບທີ່ສັດມີຊີວິດທັງປວງເຂົ້າເຖິງໄດ້।

Verse 19

विसृज्य विश्वसलिलं नदीश्च रसविक्षरैः । संपूर्यः सकलैर्देवः सर्वदा संप्रकाशते

ເມື່ອພຣະເທວະໄດ້ປ່ອຍນ້ຳທົ່ວໂລກ ແລະແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍທີ່ໄຫຼອອກດ້ວຍສານະລົດອັນບໍລິສຸດ; ເມື່ອຖືກເຕັມພໍດ້ວຍການບູຊາແລະຄຳສັນລະເສີນທັງປວງ, ພຣະອົງຍ່ອມສ່ອງສະຫວ່າງຢູ່ເທື່ອງນິລັນດອນ.

Verse 20

तीर्थानि तानि तान्यासन्परितः प्रार्थनावशात् । दिक्पालानां सुराणां च महर्षीणां महात्मनाम्

ຕີຣຖະເຫຼົ່ານັ້ນໆ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນຢູ່ຮອບດ້ານທັງປວງ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງຄຳອະທິຖານວອນຂໍຂອງຜູ້ພິທັກທິດ, ບັນດາເທວະ ແລະມະຫາຣິສີຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 21

ब्रह्मोवाच । इति तस्य वचः श्रुत्वा गौरी कुतुकसंयुता । तीर्थानामुद्भवं सर्व श्रोतुं समुपचक्रमे

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ພຣະນາງເກົາຣີຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ ໄດ້ເລີ່ມຖາມເພື່ອຈະຟັງກຳເນີດທັງໝົດຂອງຕີຣຖະອັນສັກສິດ.

Verse 22

पार्वत्युवाच । कानि तीर्थानि जातानि शोणाद्रेर्लोकगुप्तये । भगवन्ब्रूहि सकलं तीर्थानामुद्भवं मम

ພຣະນາງປາຣະວະຕີກ່າວວ່າ: ຕີຣຖະໃດແດ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນທີ່ໂຊນາດຣິ ເພື່ອປົກປ້ອງໂລກທັງປວງ? ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນພຣະພອນ, ຂໍຈົ່ງກ່າວໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ຖຶງກຳເນີດຂອງຕີຣຖະທັງຫຼາຍ.

Verse 23

इति तस्या वचः शृण्वन्गिरीशात्संश्रुतं पुरा । तीर्थानामुद्भवं सर्वं व्याख्यातुमुपचक्रमे

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງນາງ ພຣະຄູກໍຕະມະກໍເລີ່ມອະທິບາຍກຳເນີດທັງໝົດຂອງສະຖານທີ່ອາບນ້ຳອັນສັກສິດ; ດັ່ງທີ່ເຄີຍໄດ້ຍິນມາແຕ່ກ່ອນຈາກພຣະກິຣີຊະ (ພຣະສິວະ).

Verse 24

गौतम उवाच । ऐन्द्रं नाम महातीर्थमिंद्रभागे समुत्थितम् । तत्र स्नात्वा पुरा शक्रो ब्रह्महत्यां व्यपोहयत्

ໂກຕະມະ ກ່າວວ່າ: ມີຕີຣຖະໃຫຍ່ຊື່ «ໄອນດຣະ» ເກີດຂຶ້ນໃນທິດຂອງພຣະອິນທຣະ. ໃນການກ່ອນ ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ແລະລະທິ້ງບາບ «ພຣະຫມັນຫັດຕະຍາ».

Verse 25

ब्रह्मतीर्थं पुनर्दिव्यं वह्निःकोणे समुत्थितम् । परस्त्रीसंगमात्पापं वह्निः स्नात्वात्र चात्यजत्

ອີກທັ້ງ ມີ «ພຣະຫມາ-ຕີຣຖະ» ອັນທິບພະ ເກີດຂຶ້ນໃນມຸມໄຟ (ທິດອາກນີ). ທີ່ນັ້ນ ພຣະອັກນິ ອາບນ້ຳ ແລະລະທິ້ງບາບຈາກການຮ່ວມສຳພັນກັບເມຍຂອງຜູ້ອື່ນ.

Verse 26

याम्यं नाम महातीर्थं यमभागे विजृंभते । अत्र स्नात्वा यमोऽत्याक्षीद्भयं ब्रह्मास्त्रसंभवम्

ຕີຣຖະໃຫຍ່ຊື່ «ຢາມຍະ» ຮຸ່ງເຮືອງໃນທິດຂອງພຣະຍະມະ (ທິດໃຕ້). ອາບນ້ຳທີ່ນີ້ ພຣະຍະມະ ໄດ້ລະທິ້ງຄວາມຢ້ານກົວທີ່ເກີດຈາກ ພຣະຫມາສະຕຣະ.

Verse 27

नैरृतं तु महातीर्थं नैरृत्यां दिशि शोभते । भूतवेतालविजयं तत्र स्नात्वर्षयो गताः

ຕີຣຖະໃຫຍ່ຊື່ «ໄນຣຶຕະ» ສ່ອງສະຫວ່າງໃນທິດຕາເວັນຕົກສ່ຽງໃຕ້. ພວກລຶສີອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ແລະໄດ້ຊະນະເໜືອ ພູຕະ ແລະ ເວຕາລະ (ວິນຍານກໍ່ກວນ).

Verse 28

पश्चिमे वारुणं तीर्थं दिग्भागे च प्रकाशते । शल्यकोशं पुरा लेभे स्नात्वात्र वरुणो निजम्

ໃນທິດຕາເວັນຕົກ ມີຕີຣຖະ «ວາຣຸນະ» ປາກົດແລະເລື່ອງລື. ໃນການກ່ອນ ພຣະວາຣຸນະ ອາບນ້ຳທີ່ນີ້ ແລະໄດ້ຄືນມາຊຶ່ງ «ສະລະຍະໂກສະ» ຂອງພຣະອົງ (ຄວາມທຸກທໍລະມານດັ່ງໜາມຫຸ້ມ).

Verse 29

वायवे वायवीयं च तीर्थमत्र प्रकाशते । तत्र स्नात्वा ययौ वायुर्जगत्प्राणत्ववैभवम्

ໃນທິດຕາເວັນຕົກສ່ຽງເໜືອ ມີຕີຣຖະ «ວາຍະວີຍະ» ປາກົດຢູ່. ອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນແລ້ວ ພຣະວາຍຸໄດ້ຮັບອຳນາດອັນສະຫງ່າງາມ ເປັນລົມຫາຍໃຈແຫ່ງໂລກ.

Verse 30

उत्तरे चात्र दिग्भागे सोमतीर्थमिति स्मृतम् । तत्र स्नात्वा पुरा सोमो यक्ष्मरोगादमुंचत

ແລະໃນທິດເໜືອຂອງບ່ອນນີ້ ເອີ້ນວ່າ «ໂສມະຕີຣຖະ». ໃນການກ່ອນ ພຣະໂສມະອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ແລ້ວພົ້ນຈາກໂຣກຍັກສະມາ (ວັນນະໂຣກ).

Verse 31

ऐशाने चात्र दिग्भागे विष्णुतीर्थमिति स्मृतम् । तत्र स्नात्वा पुरा विष्णुः श्रिया च सह संगतः

ແລະໃນທິດອີສານຂອງບ່ອນນີ້ ເອີ້ນວ່າ «ວິສະນຸຕີຣຖະ». ໃນການກ່ອນ ພຣະວິສະນຸອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ແລ້ວໄດ້ກັບມາຮ່ວມພຣະສຣີ (ລັກສະມີ) ອີກຄັ້ງ.

Verse 32

मार्कण्डेयः पुरा देवि प्रार्थयामास शंकरम् । सदाशिव महादेव देवदेव जगत्पते

ໂອ ເທວີ, ໃນການກ່ອນ ມາຣະກັນເດຍະ ໄດ້ອະທິຖານຕໍ່ ສັງກະຣະ ວ່າ: «ສະດາຊິວະ, ມະຫາເທວະ, ເທວະເທວະ, ຈະກັດປະເຕ!»

Verse 33

बहूनामिह तीर्थानामेकत्र स्यात्समागमः । केनोपायेन भगवन्कृपया वद शंकर

«ຈະເຮັດແນວໃດ ໃນບ່ອນນີ້ ຕີຣຖະອັນສັກສິດຫຼາຍໆ ຈຶ່ງຈະມາຊຸມຮວມຢູ່ບ່ອນດຽວ? ໂອ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ, ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ສັງກະຣະ, ດ້ວຍວິທີໃດຈຶ່ງເປັນໄປໄດ້»

Verse 34

इति तस्य वचः श्रुत्वा देवदेव उमापतिः । उपायं दर्शयामास मुनये प्रीतमानसः

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍານັ້ນແລ້ວ ພຣະເທວະເທວາ—ອຸມາປະຕິ—ມີໃຈປິຕິ ໄດ້ຊີ້ແນະວິທີແກ່ມຸນີ।

Verse 35

महेश्वर उवाच । सदोपहारवेलायां सर्वतीर्थसमुच्चयः । सन्निधिं मम संप्राप्तः सेवते गूढरूपतः

ມະເຫສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ໃນເວລາຖວາຍເຄື່ອງບູຊາປະຈໍາວັນ ການຊຸມນຸມຂອງຕີຣຖະທັງປວງ ມາສູ່ສະນິດຂອງເຮົາ ແລະຮັບໃຊ້ເຮົາ ໂດຍຊ່ອນຮູບ.”

Verse 36

नान्यदन्वेषणीयं ते तीर्थमत्र महामुने । ममोपहारवेलायां दृश्यते तीर्थसंचयः

“ໂອ ມະຫາມຸນີ, ຢູ່ນີ້ເຈົ້າບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງຊອກຫາຕີຣຖະອື່ນ. ໃນເວລາຖວາຍບູຊາແກ່ເຮົາ ການຊຸມນຸມຂອງຕີຣຖະທັງປວງປາກົດໃຫ້ເຫັນ.”

Verse 37

तस्माद्भक्तियुतैर्नित्यं सर्वतीर्थसमागमः । मुनिभिश्च सुरैः सर्वैर्नैवेद्यांते विलोक्यताम्

“ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍພັກຕິອັນໝັ້ນຄົງ ຄວນເບິ່ງທຸກມື້ ການພົບປະຂອງຕີຣຖະທັງປວງ ໃນຍາມສິ້ນສຸດແຫ່ງການຖວາຍນະໄວເທຍ—ທີ່ມຸນີແລະເທວະທັງປວງໄດ້ເຫັນ.”

Verse 38

इति देवि पुरा देवो मार्कडेयाय शंकरः । उपादिशदमेयात्मा तीर्थसंदर्शनक्रमम्

“ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວີ, ໃນການກ່ອນ ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ມີສະພາວະອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ໄດ້ສອນແກ່ ມາຣະກັນເດຍ ລໍາດັບວິທີເພື່ອເບິ່ງຕີຣຖະທັງປວງ.”

Verse 39

गौतम उवाच । सर्वाण्यपि च पुण्यानि तीर्थानि शिवसन्निधौ । सदोपहारवेलायां दृश्यानि किल मानवैः

ໂກຕະມະກ່າວວ່າ: «ຕີຣຖະອັນບຸນທັງປວງ ຢູ່ໃນພຣະສິວະຜູ້ປະທັບໃກ້ ໃນເວລາຖວາຍບູຊາປະຈໍາວັນ ມະນຸດຍ່ອມເຫັນໄດ້»।

Verse 40

व्रतं तीर्थं तपो वेदा यज्ञाश्च नियमादयः । योगाश्च शोणशैलेशदर्शनाद्दृष्टसंचराः

«ວຣະຕະ, ຕີຣຖະ, ຕະປະ, ເວດາ, ຍັດຍະ, ນິຍະມະຕັ້ງແຕ່ການສຳລວມຕົນ ແລະແມ່ນແຕ່ທາງໂຍຄະ—ໂດຍການເຫັນພຣະອົງແຫ່ງໂຊນະໄຊລະ ທັງໝົດຖືກ ‘ເຫັນ’ ແລະຜ່ານພົ້ນ ຄືໄດ້ຮັບຜົນ»។

Verse 41

निशम्य वाक्यं मुनिपुंगवस्य प्रसेदुषी पर्वतराजपुत्री । अवोचदत्यद्भुतमेतदत्र त्वयोपदिष्टं भुवि तीर्थजालम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງມຸນີຜູ້ຍິ່ງ ທິດາແຫ່ງພະຣາຊາເຂົາ ມີໃຈປິຕິ ແລ້ວກ່າວວ່າ: «ນ່າອັດສະຈັນແທ້! ທີ່ນີ້ ທ່ານໄດ້ຊີ້ບອກເຄືອຂ່າຍຕີຣຖະໃນໂລກ»។

Verse 42

अहं कृतार्था तपतां वरिष्ठ त्वत्संगमात्संप्रति तीर्थजालम् । प्राप्ता नमस्तेऽस्तु तपोविशेष शिवोपि मेऽत्रादिशदेव कर्तुम्

«ຂ້ອຍສໍາເລັດປາຖະໜາແລ້ວ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ນັກຕະປະ; ໂດຍການໄດ້ພົບທ່ານ ບັດນີ້ຂ້ອຍໄດ້ຮັບເຄືອຂ່າຍຕີຣຖະນີ້. ຂໍນະມັດສະການແດ່ທ່ານ ຜູ້ມີຕະປະອັນວິເສດ. ພຣະສິວະກໍໄດ້ຊີ້ນໍາຂ້ອຍຢູ່ນີ້ ວ່າຄວນເຮັດສິ່ງໃດ»។

Verse 43

कथं गिरीशः पुनरत्र देवः स्फुरन्महावह्निवपुर्धरोऽपि । प्रशांतरूपः परमेश्वरोऽयमभ्यर्चनीयो भुवि मर्त्यवर्गैः

«ເປັນແນວໃດຫນໍ ທີ່ນີ້ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພູ—ພຣະເທວະອົງນີ້—ແມ່ນແຕ່ຖືກາຍທີ່ລຸກໂຊດດັ່ງໄຟໃຫຍ່ ແຕ່ກັບປາກົດເປັນຮູບສົງບົບ. ພຣະປະເມດສະວະຣະອົງນີ້ ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກຫມູ່ມະນຸດໃນໂລກ»។