Adhyaya 3

Verse 1

सनक उवाच । भगवन्नरुणाद्रीश माहात्म्यमिदमद्भुतम् । श्रुतं शिवप्रसादेन दयया ते जगद्गुरोः

ສນະກະກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງອະຣຸນາດຣີ, ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ອັນອັດສະຈັນນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟັງແລ້ວ ໂດຍພຣະພອນຂອງພຣະສິວະ ແລະໂດຍຄວາມເມດຕາຂອງທ່ານ, ໂອ ຄູອາຈານແຫ່ງໂລກ.

Verse 2

आश्चर्यमेतन्माहात्म्यं सर्वपापविनाशनम् । आराधयन्पुनः के वा वरदं शोणपर्वतम्

ມະຫາຕະມະນີ້ນ່າອັດສະຈັນ ແລະທຳລາຍບາບທັງປວງ. ໃຜໜໍ, ເມື່ອໄດ້ບູຊາພູເຂົາໂຊນະ ຜູ້ປະທານພອນແລ້ວ, ຈະຍັງຫັນກັບຈາກຄວາມເຊື່ອມສັດຕໍ່ມັນໄດ້?

Verse 3

अनादिरंतरहितः शिवः शोणचलाकृतिः । युवयोस्तपसा देव वरदानाय संस्थितः

ພຣະສິວະ ຜູ້ບໍ່ມີຈຸດເລີ່ມ ແລະບໍ່ມີຄວາມແຕກແຍກພາຍໃນ ປະທັບຢູ່ໃນຮູບແຫ່ງໂຊນາຈະລະ. ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ໂດຍອຳນາດແຫ່ງຕະປະສະຂອງພວກເຈົ້າທັງສອງ, ພຣະອົງປະທັບຢູ່ນັ້ນເພື່ອປະທານພອນ.

Verse 4

सकृत्संकीर्तिते नाम्नि शोणाद्रिरिति मुक्तिदे । सन्निधिः सर्वकामानां जायते चाघनाशनम्

ເພີຍແຕ່ຂັບຮ້ອງນາມ ‘ໂຊນາດຣີ’ ແມ່ນຄັ້ງດຽວ ກໍ່ໃຫ້ມົກຂະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ). ສານນິທິແຫ່ງພອນທັງປວງເກີດຂຶ້ນ ແລະບາບກໍ່ຖືກທຳລາຍ.

Verse 5

शिवशब्दामृतास्वादः शिवार्चनकथाक्रमः । इति तद्वचनं श्रुत्वा देवदेवः पितामहः

ດັ່ງນັ້ນ ສະນະກະ ໄດ້ກ່າວ ໂດຍຊິມຊອບນ້ຳອະມຣິຕະແຫ່ງຄຳວ່າ «ສິວະ» ແລະລຳດັບເລື່ອງການບູຊາພຣະສິວະ. ເມື່ອພຣະປິຕາມະຫາ—ເທວະເຫນືອເທວະ—ໄດ້ຍິນຄຳນັ້ນ ກໍ (ຕອບກັບ)។

Verse 6

उवाच करुणामूर्तिररुणाद्रीशमानमन् । ब्रह्मोवाच । श्रूयतां वत्स पार्वत्याश्चरितं यत्पुरातनम्

ແລ້ວພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງຄວາມເມດຕາ ແລະນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງອະຣຸນາດຣີ ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ລູກທີ່ຮັກ, ເລື່ອງບູຮານອັນສັກສິດຂອງພຣະປາຣະວະຕີ.”

Verse 7

अरुणाद्रीशमाश्रित्य यथा सा निर्वृताभवत् । आससाद महादेवः कदाचित्पार्वतीपतिः

ວ່າເມື່ອນາງອາໄສພຣະເຈົ້າແຫ່ງອະຣຸນາດຣີເປັນທີ່ພຶ່ງ ນາງໄດ້ບັນລຸຄວາມອິ່ມໃຈສະຫງົບລຶກຊຶ້ງແນວໃດ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າ. ຄັ້ງໜຶ່ງ ພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ເປັນສະວາມີຂອງພຣະປາຣະວະຕີ ໄດ້ເຂົ້າໄປໃກ້ (ນາງ)។

Verse 8

रत्नसिंहासनं दिव्यं रत्नतोरणसंयुतम् । रत्नपुष्पफलोपेत कल्पद्रुममनोहरम्

ມີພຣະບັນລັງອັນທິບພະ ເຮັດດ້ວຍແກ້ວມະນີ ພ້ອມດ້ວຍຊ່ອງປະຕູໂຄ້ງປະດັບແກ້ວ. ງາມຕາດ້ວຍຕົ້ນກັນປະດຣຸມະຜູ້ບັນດານພອນ ທີ່ອຸດົມດ້ວຍດອກໄມ້ແລະໝາກໄມ້ເປັນແກ້ວມະນີ।

Verse 9

परार्ध्य दृषदास्तीर्णं बद्धमुक्तावितानकम् । विमुक्तपुष्पप्रकरदिव्यधूपोरुसौरभम्

ມັນປູດ້ວຍແຜ່ນຫີນອັນລ້ຳຄ່າຢ່າງຍິ່ງ ແລະມີພະມ່ານເປັນສາຍໄຂ່ມຸກຜູກໄວ້. ທົ່ວໄປອວນອຸ່ນດ້ວຍກິ່ນຫອມແຮງຂອງທູບທິບພະ ແລະກອງດອກໄມ້ສົດທີ່ພຶ່ງໂປຍລົງ.

Verse 10

प्रलंबमालिकाजालनिनदद्भृंगसंकुलम् । दिव्यतूर्यघनारावप्रनृत्यद्गुहवाहनम्

ມັນກ້ອງກັງວານທ່າມກາງຕາຂ່າຍພວງດອກໄມ້ທີ່ຫ້ອຍລົງ ແອດແນ້ນດ້ວຍຝູງເຜິ້ງຮ້ອງຫຶມ. ແລະດ້ວຍສຽງຕູຣະຍາທິບອັນກະຫຼືກກະຫຼືນ ພາຫະນະຂອງກຸຫາກໍຟ້ອນລໍາດ້ວຍຄວາມປິຕິ।

Verse 11

पार्वतीसिंहसंचारपरित्रस्तमहागजम् । अप्सरोभिः प्रनर्त्ताभिर्गायंतीभिश्च केवलम्

ຊ້າງໃຫຍ່ທັງຫຼາຍຕົກໃຈເມື່ອສິງຂອງພາຣະວະຕີເຄື່ອນໄຫວໄປມາ; ແລະທົ່ວໄປມີແຕ່ອັບສະຣາ—ຟ້ອນລໍາ ແລະຂັບຮ້ອງ.

Verse 12

आसेवितपुरोरंगं दिक्पालकनिषेवितम् । ऋग्यजुःसामजैर्मंत्रैः स्तुवद्भिर्मुनिपुंगवैः

ຫ້ອງຫຼວງອັນເປັນປະທານຖືກປະຄອງຮັບໃຊ້ ໂດຍເທວະຜູ້ພິທັກທິດ; ແລະຖືກສັນລະເສີນໂດຍມຸນີຜູ້ຍິ່ງ ຜູ້ສວດມົນຈາກ ຣິກ, ຢະຈຸ, ແລະ ສາມະ.

Verse 13

ब्रह्मर्षिभिस्तथा देवैः सिद्धै राजर्षिभिवृतम् । गणैश्च विविधाकारैर्भस्मालंकृतविग्रहैः

ມັນຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍພຣະພຣະຫມະຣິສີ, ເທວະ, ສິດທະ, ແລະຣາຊະຣິສີ; ພ້ອມທັງຄະນະຂອງພຣະສິວະຜູ້ມີຮູບຮ່າງຫຼາກຫຼາຍ ປະດັບກາຍດ້ວຍຂີ້ເທົ່າສັກສິດ.

Verse 14

रुद्राक्षधारसुभगैरापूर्णं शिवतत्परैः । वीणावेणुमृदंगादितौर्यत्रिकजनिस्वनैः

ມັນເຕັມໄປດ້ວຍຜູ້ສັດທາທີ່ອຸທິດໃຈແດ່ພຣະສິວະ ງາມດ້ວຍພວງຣຸດຣາກະສະ; ແລະກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງດົນຕີສາມປະເພດ—ວີນາ, ຂຸ່ຍ, ມຣິດັງກະ ແລະອື່ນໆ.

Verse 15

घंटाटंकारसुभगैर्वेदध्वनिविमिश्रितैः । मनोहरं महादिव्यमासनं पार्वतीसखः

ດ້ວຍສຽງກະດິ່ງອັນໄພຣະ ປະສົມກັບສຽງພຣະເວດ, ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນສະຫາຍຂອງພຣະປາຣະວະຕີ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ອາສນະນັ້ນງາມວິຈິດ ແລະສູງສຸດແຫ່ງທິບພະພາບ।

Verse 16

अलंचकार भगवन्भक्तानुग्रहकाम्यया । आस्थाय विमलं रूपं सर्वतेजोमयं शिवम्

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ປາຖະນາຈະປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ຜູ້ພັກດີ, ໄດ້ຮັບຮູບອັນບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ—ເປັນພຣະສິວະ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍລັດສະມີແຫ່ງສະຫວ່າງໄສທັງປວງ।

Verse 17

अंबिकासहितः श्रीमान्विजहार दयानिधिः । संगीतेन कथाभेदैर्द्यूतक्रीडाविकल्पनैः

ພຣະຜູ້ສະຫງ່າງາມ ຜູ້ເປັນມະຫາສະມຸດແຫ່ງຄວາມເມດຕາ, ພ້ອມດ້ວຍພຣະອຳບິກາ, ໄດ້ສຳລານຢ່າງສຸກສັນ—ດ້ວຍດົນຕີ, ດ້ວຍເລື່ອງລາວຫຼາກຫຼາຍ, ແລະດ້ວຍການຫຼິ້ນເກມລູກເຕົ໋າ.

Verse 18

गणानां विकटैर्नृत्यै रमयामास पार्वतीम् । विसृज्य सकलान्देवानृषींश्चापि सभासदः

ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະປາຣະວະຕີຊື່ນບານ ດ້ວຍການຟ້ອນອັນພິສົດ ແລະຄຶກຄື້ນຂອງພວກຄະນະ. ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ສົ່ງເທວະ ແລະລຶສີທັງປວງທີ່ນັ່ງໃນສະພາອອກໄປ, ແລະປະທັບຢູ່ຢ່າງສະບາຍ.

Verse 19

वरान्प्रदाय विविधान्भक्तलोकाय वाञ्छितान् । आगमेषु विचित्रेषु सर्वर्तुकुसुमेषु च

ພຣະອົງໄດ້ປະທານພອນຫຼາກຫຼາຍ ຕາມທີ່ຫມູ່ຜູ້ພັກດີປາຖະນາ; ແລະພຣະອົງຊື່ນຊົມຢູ່ທ່າມກາງສະຖານທີ່ສັກສິດອັນວິຈິດ ແລະສວນດອກໄມ້ທີ່ບານທຸກລະດູ.

Verse 20

विजहारोमया सार्द्धं रत्नप्रासादपंक्तिषु । वापिकासु मनोज्ञासु रत्नसोपानपंक्तिषु

ພ້ອມກັບ ອຸມາ ພຣະອົງໄດ້ຫຼິ້ນສະໜຸກຢູ່ທ່າມກາງແຖວພະຮາຊວັງດັ່ງແກ້ວມະນີ ແລະຂ້າງບໍ່ນ້ຳອັນງາມ ທີ່ປະດັບດ້ວຍຂັ້ນບັນໄດແກ້ວມະນີເປັນແຖວໆ।

Verse 21

केलिपर्वतशृंगेषु हेमरंभावनांतरे । गंगातरंगशीतेन फुल्लपंकजगंधिना

ເທິງຍອດພູແຫ່ງຄວາມສະໜຸກ, ພາຍໃນດົງກ້ວຍທອງ, ເຢັນຊື່ນດ້ວຍຄວາມເຢັນຈາກຄື້ນລະລອຍຂອງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ແລະຫອມກຸຫຼາບດ້ວຍກິ່ນດອກບົວບານ—

Verse 22

वातेन मंदगतिना विहारविहतश्रमः । स्वकामतः स्वयं देवः प्रेयसीमभ्यनन्दयत्

ດ້ວຍລົມອ່ອນໆພັດຊ້າໆ ທຳໃຫ້ຄວາມເມື່ອຍຈາກການທ່ອງທ່ຽວຫາຍໄປ, ພຣະເຈົ້າເອງ ຕາມພຣະປະສົງອັນຫວານຊື່ນຂອງພຣະອົງ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຍິນດີບານໃຈ।

Verse 23

रतिरूपां शिवां देवीं सर्वसौभाग्यसुन्दरीम् । कदाचिद्रहसि प्रीता निजाज्ञावशवर्त्तिनम्

ເທວີ ຊິວາ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງຄວາມຮັກ, ງາມລ້ຳດ້ວຍສິຣິມົງຄຸນທັງປວງ; ຄັ້ງໜຶ່ງໃນທີ່ລັບ, ເມື່ອນາງພໍໃຈ, ນາງໄດ້ພົບພຣະອົງຜູ້ຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງຄຳສັ່ງຂອງນາງເອງ।

Verse 24

रमणं जानती मुग्धा पश्चादभ्येत्य सादरम् । कराभ्यां कमलाभाभ्यां त्रिणेत्राणि जगद्गुरोः

ນາງຜູ້ງາມອ່ອນຫວານ ຮູ້ວ່າພຣະອົງເປັນຄູ່ຮັກຂອງນາງ; ຈຶ່ງເຂົ້າມາຈາກດ້ານຫຼັງດ້ວຍຄວາມອາທອນ, ແລ້ວໃຊ້ມືດັ່ງດອກບົວ ປິດຕາທັງສາມຂອງຄູອາຈານແຫ່ງໂລກ।

Verse 25

पिदधे लीलया शंभोः किमेतदिति कौतुकात् । चन्द्रादित्याग्निरूपेण पिहितेष्वक्षिषु क्रमात्

ດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ແບບຫຼິ້ນໆວ່າ “ນີ້ແມ່ນຫຍັງ?” ນາງໄດ້ປິດຕາຂອງພຣະສັມພູ; ແລະຕານັ້ນໃນຮູບຈັນທຣາ ສຸລິຍະ ແລະໄຟ ຖືກປິດລົງທີລະດວງຕາມລຳດັບ.

Verse 26

अन्धकारोऽभवत्तत्र चिरकालं भयंकरः । निमिषार्द्धेन देवस्य जग्मुर्वत्सरकोटयः

ໃນທັນໃດນັ້ນ ຄວາມມືດອັນນ່າຢ້ານກົວໄດ້ປົກຄຸມຢູ່ດົນນານ; ແລະໃນເພີງຄື່ງການກະພິບຕາຂອງພຣະເຈົ້າ ປີນັບເປັນໂກດິໆກໍຜ່ານໄປ.

Verse 27

देवीलीलासमुत्थेन तमसाभूज्जगत्क्षयः । तमसा पूरितं विश्वमपारेण समन्ततः

ດ້ວຍຄວາມມືດທີ່ເກີດຈາກລີລາຂອງເທວີ ໂລກໄດ້ເຄື່ອນໄປສູ່ຄວາມສູນສະລາຍ; ຈັກກະວານທັງປວງຖືກເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມມືດອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ທົ່ວທຸກທິດ.

Verse 28

शून्यं ज्योतिः प्रचारेण विनाशं प्रत्यपद्यत । न व्यजृंभत विबुधा न च वेदाश्चकाशिरे

ເມື່ອລັດສະໝີຫາຍໄປ ແມ່ນແຕ່ພື້ນທີ່ແຫ່ງແສງກໍຄືຄວາມຫວ່າງເປົ່າ ແລະເຄື່ອນໄປສູ່ຄວາມພິນາດ; ເທວະທັງຫຼາຍບໍ່ອາດກະທຳການໄດ້ ແລະພຣະເວດາກໍບໍ່ສ່ອງສະຫວ່າງ.

Verse 29

नापि जीवाः समभवन्नव्यक्तं केवलं स्थितम् । जगतामपि सर्वेषामकाले वीक्ष्य संक्षयम्

ແມ່ນແຕ່ສັດມີຊີວິດກໍຍັງບໍ່ເກີດຂຶ້ນ; ມີແຕ່ອະວະຍັກຕະ—ອັນບໍ່ປາກົດ—ດຳລົງຢູ່ເທົ່ານັ້ນ. ເມື່ອເຫັນການສູນສະລາຍອັນບໍ່ຖືກການຂອງໂລກທັງປວງ ບັນດາລິຊີໄດ້ພິຈາລະນາຄວາມລຶກລັບນີ້.

Verse 30

तपसा लब्धस्फूर्तीनां विचारः समपद्यत । किमेतत्तमसो जन्म भुवनक्षयकारणम्

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ໄດ້ຄວາມແຈ້ງໃນໃຈຈາກຕະປະ ຄໍາຖາມໜຶ່ງເກີດຂຶ້ນ: «ການເກີດຂອງຄວາມມືດນີ້ແມ່ນຫຍັງ ແລະເປັນເຫດໃຫ້ໂລກພິນາດແນວໃດ?»

Verse 31

भगवानपि सर्वात्मा न नूनं कालमाक्षिपत् । देवी विनोदरूपेण पिधत्ते पुरजिद्दृशः

ແມ່ນແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນອາດຕະຂອງທຸກສິ່ງ ກໍບໍ່ໄດ້ປ່ອຍເວລາອອກໄປ; ແຕ່ເທວີໃນຮູບແບບແຫ່ງການຫຼິ້ນສະໜຸກ ໄດ້ປິດບັງທັດສະນະຂອງຜູ້ພິຊິດຕຣິປຸຣະ (ພຣະສິວະ)។

Verse 32

तेनेदमखिलं जातं निस्तेजो भुवनत्रयम् । अकालतमसा व्याप्ते सकले भुवनत्रये

ຈາກນັ້ນ ທຸກສິ່ງນີ້ເກີດຂຶ້ນ: ໂລກທັງສາມຂາດແສງສະຫວ່າງ. ຄວາມມືດອັນບໍ່ຖືກການເວລາ ແຜ່ຊຶມທົ່ວໂລກທັງສາມ.

Verse 33

का गतिर्लब्धराज्यानां तपसो देवजन्मनाम् । न यज्ञाः संप्रवर्तंते न पूज्यन्ते सुरा भुवि

ຜົນປາຍທາງຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ອໍານາດດ້ວຍຕະປະ ແລະຜູ້ທີ່ເກີດເປັນເທວະ ຈະເປັນແນວໃດ? ພິທີຍັດຍາບໍ່ດໍາເນີນຕໍ່ ແລະເທວະບໍ່ຖືກບູຊາໃນແຜ່ນດິນ.

Verse 34

इति निश्चित्य मनसा वीक्ष्य ते ज्ञानचक्षुषा । नित्यास्ते सूरयो भक्त्या शंभुमागम्य तुष्टुवुः

ເມື່ອຕັດສິນໃຈແນ່ນອນໃນໃຈ ແລະເບິ່ງເຫັນດ້ວຍຕາແຫ່ງປັນຍາ, ນັກບຸນຜູ້ເປັນນິລັນດອນເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາພຣະຊຳພູດ້ວຍຄວາມພັກດີ ແລະສັນລະເສີນພຣະອົງ.

Verse 35

नमः सर्वजगत्कर्त्रे शिवाय परमात्मने । मायया शक्तिरूपेण पृथग्भावमुपेयुषे

ນະໂມ ແດ່ພຣະສິວະ ພຣະອາດຕະມາສູງສຸດ ຜູ້ສ້າງສັບພະໂລກທັງປວງ—ຜູ້ໃຊ້ມາຍາເປັນຮູບແຫ່ງສັກຕິ ໃຫ້ເກີດຄວາມແຕກຕ່າງແລະຫຼາກຫຼາຍ।

Verse 36

अविनाभाविनी शक्तिराद्यैका शिवरूपिणी । लीलया जगदुत्पत्तिरक्षासंहृतिकारिणी

ພະສັກຕິອັນບໍ່ແຍກຈາກກັນ—ເປັນປະຖົມ ເປັນໜຶ່ງ ແລະເປັນຮູບແຫ່ງພຣະສິວະ—ໂດຍລີລາອັນທິບ ກໍ່ໃຫ້ເກີດ ຄຸ້ມຄອງ ແລະລະລາຍໂລກ।

Verse 37

अर्धांगी सा तव देव शिवशक्त्यात्मकं वपुः । एक एव महादेवो न परे त्वद्विना विभो

ໂອ ພຣະເທວະສິວະ, ນາງແມ່ນຄື່ງກາຍຂອງພຣະອົງ; ພຣະວະພຸຂອງພຣະອົງເປັນສານະແຫ່ງສິວະແລະສັກຕິ. ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນມະຫາເທວະ; ບໍ່ມີຜູ້ອື່ນນອກຈາກພຣະອົງ, ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.

Verse 38

लीलया तव लोकोयमकाले प्रलयं गतः । करुणा तव निर्व्याजा वर्द्धतां लोकवर्द्धनी

ໂດຍລີລາຂອງພຣະອົງ ໂລກນີ້ໄດ້ຕົກເຂົ້າສູ່ພຣະລະຍະກ່ອນເວລາ. ຂໍໃຫ້ຄວາມເມດຕາອັນບໍ່ມີເຫດຜົນຂອງພຣະອົງເພີ່ມພູນ—ໂອ ຜູ້ທີ່ພຣະກະລຸນາເຮັດໃຫ້ໂລກເຈີຣິນ.

Verse 39

भवतो निमिषार्द्धेन तेजसामुपसंहृतेः । गतान्यनेकवर्षाणि जगतां नाशहेतवे

ເນື່ອງຈາກພຣະຮັດສະມີອັນເຕຊະຂອງພຣະອົງຖືກຫົວງຄືນແຕ່ພຽງຄື່ງການກະພິບຕາ ປີນັບບໍ່ຖ້ວນໄດ້ຜ່ານໄປ—ນຳໃຫ້ໂລກທັງຫຼາຍເຂົ້າໃກ້ຄວາມພິນາດ.

Verse 40

ततः प्रसीद करुणामूर्त्ते काल सदाशिव । विरम प्रणयारब्धादमुष्माल्लोकसंक्षयात्

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍພຣະອົງໂປດເມດຕາ ໂອ ຮູບແຫ່ງກະຣຸນາ—ໂອ ກາລະ, ໂອ ສະດາຊິວະ. ຂໍໃຫ້ຢຸດເຫດພິນາດທີ່ທໍາລາຍໂລກ ອັນເກີດຈາກການຫຼິ້ນແຫ່ງຄວາມຮັກນັ້ນເຖີດ.

Verse 41

इति तेषां वचः श्रुत्वा भक्तानां सिद्धिशालिनाम् । विसृजाक्षोणि गौरीति करुणामूर्त्तिरब्रवीत्

ເມື່ອພຣະອົງຊົງຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງບັນດາສິດທະຜູ້ເປັນພະຍານສັດທາ ຜູ້ມີສິດທິອັນສົມບູນ ພຣະອົງຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງກະຣຸນາໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໂອ ເກົາຣີ, ຈົ່ງປ່ອຍການປິດບັງຈາກດວງຕາ.”

Verse 42

विससर्ज च सा देवी पिधानं हरचक्षुषाम् । सोमसूर्याग्निरूपाणां प्रकाशमभवज्जगत्

ແລ້ວນາງເທວີນັ້ນໄດ້ປົດການປິດບັງອອກຈາກດວງຕາຂອງຮະຣະ. ເມື່ອນັ້ນ ໂລກທັງປວງກໍສ່ອງສະຫວ່າງອີກຄັ້ງ ດ້ວຍປະກາຍແຫ່ງຈັນທຣາ, ສຸຣິຍະ ແລະ ອັກນິ.

Verse 43

कियान्कालो गतश्चेति पृष्टैः सिद्धैश्च वै नतैः । उक्तं त्वन्निमिषार्द्धेन जग्मुर्वत्सरकोटयः

ເມື່ອບັນດາສິດທະຜູ້ນ້ອມກາຍຖາມວ່າ “ເວລາຜ່ານໄປເທົ່າໃດ?” ກໍມີຄໍາຕອບວ່າ: “ໃນພຽງຄຶ່ງໜຶ່ງຂອງການກະພິບຕາຂອງທ່ານ ປີນັບເປັນໂກຕິໆ ໄດ້ຜ່ານພົ້ນໄປແລ້ວ.”

Verse 44

अथ देवः कृपामूर्त्तिरालोक्य विहसन्प्रियाम् । अब्रवीत्परमोदारः परं धर्मार्थसंग्रहम्

ຕໍ່ມາ ພຣະເທວະຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງກະຣຸນາ ໄດ້ເບິ່ງນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ແລ້ວຊົງຍິ້ມ. ພຣະອົງຜູ້ໃຈກວ້າງຢ່າງຍິ່ງ ໄດ້ກ່າວຄໍາສອນອັນສູງສຸດ ອັນຮວບຮວມແກ່ນສານແຫ່ງທັມມະ.

Verse 45

अविचार्य कृतं मुग्धे भुवनक्षयकारणात् । अयुक्तमिह पश्यामि जगन्मातुस्तवैव हि

ໂອ ນາງຜູ້ບໍ່ຮູ້ເທົ່າທັນ, ເຈົ້າໄດ້ກະທຳໂດຍບໍ່ໄດ້ພິຈາລະນາ ເປັນເຫດໃຫ້ໂລກທັງຫຼາຍເສື່ອມສະລາຍ. ຂ້າເຫັນວ່າ ນີ້ບໍ່ສົມຄວນໃນທີ່ນີ້—ໂດຍພິເສດສຳລັບເຈົ້າ ຜູ້ເປັນແມ່ແຫ່ງຈັກກະວານ.

Verse 46

अहमप्यखिलांल्लोकान्संहरिष्यामि संक्षये । प्राप्ते काले त्वया मौग्ध्यादकाले प्रलयं गताः

ຂ້າເອງກໍຈະຮວບຮວມຖອນຄືນໂລກທັງປວງ ເມື່ອເວລາແຫ່ງການລະລາຍມາຮອດ. ແຕ່ເນື່ອງຈາກຄວາມງ່າຍໆຂອງເຈົ້າ, ພຣະລະຍະໄດ້ມາໃນເວລາບໍ່ຄວນ.

Verse 47

केयं वा त्वादृशी कुर्यादीदृशं सद्विगर्हितम् । कर्म नर्मण्यपि सदा कृपामूर्तिर्न बाधते

ຜູ້ຍິງເຊັ່ນເຈົ້າຈະເຮັດການກະທຳແບບນີ້ໄດ້ແນວໃດ—ການກະທຳທີ່ຄົນດີຕຳນິຢ່າງໜັກ? ແມ່ນແຕ່ໃນການຫຼິ້ນ, ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງຄວາມເມດຕາກໍບໍ່ຍອມຮັບພຶດຕິກຳແບບນັ້ນ.

Verse 48

इति शम्भोर्वचः श्रुत्वा धर्मलोपभयाकुला । किं करिष्यामि तच्छांत्या इत्यपृच्छत्स्म तं प्रिया

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະຊຳພູ, ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະອົງກໍຫວາດຫວັນ ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວວ່າທຳມະຈະເສື່ອມ. ນາງຈຶ່ງຖາມພຣະອົງວ່າ: “ຂ້າພະອົງຄວນເຮັດຫຍັງເພື່ອໃຫ້ສະງົບ ແລະແກ້ໃຫ້ຖືກ?”

Verse 49

अथ देवः प्रसन्नात्मा व्याजहार दयानिधिः । देव्यास्तेनानुतापेन भक्त्या च तोषितः शिवः

ແລ້ວພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ມີດວງໃຈປິຕິ ແລະເປັນຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາ, ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳ. ພຣະສິວະພໍໃຈ ເນື່ອງຈາກຄວາມສຳນຶກຜິດຂອງເທວີ ແລະຄວາມພັກດີຂອງນາງ.

Verse 50

मन्मूर्तेस्तव केयं वा प्रायश्चित्तिरिहोच्यते । अथापि धर्ममार्गोयं त्वयैव परिपाल्यते

ໂອ ຜູ້ເປັນຮູບອົງຂອງຂ້າເອງ ຈະກ່າວເຖິງການຊໍາລະບາບອັນໃດໃນນີ້ໄດ້? ແຕ່ເສັ້ນທາງແຫ່ງທຳມະນີ້ ຈຳເປັນຕ້ອງໃຫ້ເຈົ້າຮັກສາໄວ້.

Verse 51

श्रुतिस्मृतिक्रियाकल्पा विद्याश्च विबुधादयः । त्वद्रूपमेतदखिलं महदर्थोस्मि तन्मयः

ສຣຸຕິ ແລະ ສມຣິຕິ, ພິທີກຳແລະຂັ້ນຕອນ, ວິຊາທັງຫຼາຍ, ແມ່ນກະທັ້ງເທວະດາແລະອື່ນໆ—ທັງໝົດນີ້ແມ່ນຮູບອົງຂອງເຈົ້າ. ຂ້າກໍເປັນໜຶ່ງກັບສະພາວະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ແລະຖືກມັນແຜ່ຊຶມເຕັມ.

Verse 52

मान्ययाभिन्नया देव्या भाव्यं लोकसिसृक्षया

ໂອ ເທວີຜູ້ຄວນບູຊາ ຜູ້ບໍ່ແຍກຈາກຂ້າ: ເພື່ອການສ້າງແລະນໍາພາໂລກທັງຫຼາຍ ສິ່ງນີ້ຈຳເປັນຕ້ອງກະທຳ.

Verse 53

तस्माल्लोकानुरूपं ते प्रायश्चित्तं विधीयते । षड्विधो गदितो धर्मः श्रुतिस्मृतिविचारतः

ດັ່ງນັ້ນ ການຊໍາລະບາບທີ່ເໝາະກັບຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງໂລກ ຈຶ່ງຖືກກຳນົດໃຫ້ເຈົ້າ. ທຳມະຖືກກ່າວໄວ້ວ່າມີຫົກປະເພດ ດ້ວຍການພິຈາລະນາຕາມ Śruti ແລະ Smṛti.

Verse 54

स्वामिना नानुपाल्येत यदि त्याज्योऽनुजीविभिः । न त्वां विहाय शक्नोमि क्षणमप्यासितुं क्वचित्

ຖ້ານາຍບໍ່ປົກປ້ອງຜູ້ພຶງພາ ຜູ້ຢູ່ໃນອຸປະຖຳຂອງລາວຄວນລະທິ້ງລາວ. ແຕ່ຂ້າບໍ່ອາດປະລະເຈົ້າໄດ້ ແລະບໍ່ອາດຢູ່ທີ່ໃດໄດ້ ແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະດຽວ.

Verse 55

अहमेव तपः सर्वं करिष्याम्यात्मनि स्थितः । पृध्वी च सकला भूयात्तपसा सफला तव

«ຂ້າແຕ່ຜູ້ດຽວ ສະຖິດຢູ່ໃນອາດຕະຂອງຕົນ ຈະປະຕິບັດຕະປະທັງປວງ; ແລະໂດຍຕະປະຂອງເຈົ້າ ຂໍໃຫ້ແຜ່ນດິນທັງມວນເກີດຜົນ ແລະເປັນມົງຄຸນ»។

Verse 56

त्वत्पादपद्मसंस्पर्शात्त्वत्तपोदर्शनादपि । निरस्यंति स्वसान्निध्याद्दुष्टजातमुपद्रवम्

«ໂດຍການສຳຜັດດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງເຈົ້າ ແລະແມ່ນແຕ່ເຫັນຕະປະຂອງເຈົ້າ ພວກເຂົາກໍຂັບໄລ່—ດ້ວຍຄວາມໃກ້ຊິດເທົ່ານັ້ນ—ໄພພິບັດທີ່ເກີດຈາກຜູ້ຊົ່ວ»។

Verse 57

कर्मभूमेस्त्वमाधिक्यहेतवे पुण्यमाचर । त्वत्तपश्चरणं लोके वीक्ष्य सर्वोपि संततम्

«ຈົ່ງປະພຶດບຸນເພື່ອເພີ່ມພູນຄວາມສູງສົ່ງແຫ່ງແຜ່ນດິນແຫ່ງກຳ (ກັມມະພູມິ) ນີ້. ເມື່ອເຫັນການປະຕິບັດຕະປະຂອງເຈົ້າໃນໂລກ ທຸກຄົນຈະຖືກດົນໃຈໃຫ້ເດີນຕາມທຳມະຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ»។

Verse 58

धर्मे दृढतरा बुद्धिं निबध्नीयान्न संशयः । कृतार्थयिष्यति महीं दया ते धर्मपालनैः

«ຈົ່ງຜູກມັດປັນຍາໃຫ້ໝັ້ນຄົງຍິ່ງຂຶ້ນໃນທຳມະ—ບໍ່ຕ້ອງສົງໄສ. ໂດຍການປົກປ້ອງທຳມະດ້ວຍເມດຕາກະລຸນາຂອງເຈົ້າ ແຜ່ນດິນຈະສຳເລັດເປົ້າໝາຍຂອງຕົນ»។

Verse 59

त्वमेवैतत्सकलं प्रोक्ता वेदैर्देवि सनातनैः । अस्ति कांचीपुरी ख्याता सर्वभूतिसमन्विता

«ໂອ ເທວີ, ເຈົ້ານັ້ນແທ້ຈິງແມ່ນທຸກສິ່ງທັງປວງ—ດັ່ງທີ່ເວດາອັນນິລັນດອນໄດ້ປະກາດ. ມີນະຄອນອັນໂດ່ງດັງຊື່ ກາຍຈີປູຣີ (Kāñcīpurī) ອຸດົມດ້ວຍຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ແລະມົງຄຸນສຳເລັດທຸກປະການ»។

Verse 60

या दिवं देवसंपूर्णा प्रत्यक्षयति भूतले । यत्र कृतं तपः किंचिदनंतफलमुच्यते

ການຈີ (Kāñcī) ນັ້ນ ເຕັມໄປດ້ວຍເທວະດາ ດັ່ງສະຫວັນເອງ ແລະເຮັດໃຫ້ສະຫວັນປາກົດຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ. ຕະປະສະຍານ້ອຍໆທີ່ເຮັດທີ່ນັ້ນ ກ່າວວ່າໃຫ້ຜົນອະນັນຕະ.

Verse 61

देवाश्च मुनयः सर्वे वासं वांछंति संततम् । तत्र कंपेति विख्याता महापातकनाशिनी

ເທວະດາ ແລະ ມຸນີທັງປວງ ປາຖະໜາຢາກພັກອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນຢ່າງສະເໝີ. ໃນຖິ່ນນັ້ນ ມີກັມປາ (Kampā) ອັນລືຊື່ ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບໃຫຍ່.

Verse 62

यत्र स्थितानां मर्त्यानां कम्पन्ते पापकोटयः । तत्र चूतद्रुमश्चैको राजते नित्यपल्लवः

ບ່ອນທີ່ມະນຸດພັກອາໄສ ບາບນັບໂກດິກໍສັ່ນກົວ (ແລະຫຼຸດຫາຍ). ທີ່ນັ້ນຍັງມີຕົ້ນໝາກມ່ວງພຽງຕົ້ນດຽວ ສະຫວ່າງໄສ ມີໃບອ່ອນໃໝ່ຢູ່ເສມອ.

Verse 63

संपूर्णशीतलच्छायः प्रसूनफलपल्लवैः । तत्र जप्तं हुतं दत्तमनन्तफलदं भवेत्

ມີຮົ່ມເຢັນສົມບູນ ອຸດົມດ້ວຍດອກໄມ້ ໝາກໄມ້ ແລະໃບອ່ອນ. ທີ່ນັ້ນ ການສວດຈະປະ (japa) ການບູຊາໄຟ (homa) ແລະການໃຫ້ທານ (dāna) ລ້ວນເປັນຜູ້ໃຫ້ຜົນອະນັນຕະ.

Verse 64

गणाश्च विविधाकारा डाकिन्यो योगिनीगणाः । परितस्त्वां निषेवंतां विष्णुमुख्यास्तथा पराः

ກະນະ (gaṇa) ຫຼາຍຮູບແບບ, ດາກິນີ (ḍākinī) ແລະຝູງໂຍກິນີ ລ້ວນຫ້ອມລ້ອມຮັບໃຊ້ທ່ານທຸກດ້ານ. ທັງເທວະອັນສູງສົ່ງອື່ນໆກໍເຊັ່ນກັນ ໂດຍມີພຣະວິດສະນຸ (Viṣṇu) ເປັນປະທານ.

Verse 65

अहं च निष्कलो भूत्वा तव मानसपंकजे । सन्निधास्यामि मा भूस्त्वं देवि मद्विरहाकुला

ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະເປັນອະຮູບ ແລະຈະສະຖິດຢູ່ໃນດອກບົວແຫ່ງຈິດໃຈຂອງເຈົ້າ. ໂອ ເທວີ, ຢ່າເສົ້າໂສກເນື່ອງຈາກການພັດພາກຈາກຂ້າພະເຈົ້າເລີຍ.

Verse 66

इत्युक्ता देवदेवेन देवी कंपांतिकं ययौ । तपः कर्तुं सखीयुक्ता विस्मयाक्रान्तलोचना

ເມື່ອຖືກພຣະເທວະເທວະຕັດດັ່ງນັ້ນ ເທວີກໍໄປຍັງບໍລິເວນໃກ້ແມ່ນ້ຳກັມປາ ພ້ອມສະຫາຍຂອງນາງ ດ້ວຍດວງຕາເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດ ເພື່ອປະກອບຕະປະ.

Verse 67

कंपां च विमलां सिन्धुं मुनिसमघनिषेविताम् । आलोक्य कोमलदलमेकाम्रं दृष्टिवारणम्

ນາງໄດ້ເບິ່ງແມ່ນ້ຳກັມປາອັນບໍລິສຸດ ໃສສະອາດ ທີ່ມີຝູງມຸນີຈຳນວນຫຼາຍມານະມັດສະການ. ແລະນາງຍັງເຫັນຕົ້ນມ່ວງພຽງຕົ້ນດຽວ ໃບອ່ອນນຸ່ມ ງາມຈົນກັ້ນສາຍຕາໃຫ້ຢຸດຢູ່.

Verse 68

फलपुष्पसमाकीर्णं कोकिलालापसंकुलम् । प्रससाद पुनर्देवं सस्मार च महेश्वरम्

ມັນເຕັມໄປດ້ວຍໝາກໄມ້ແລະດອກໄມ້ ແລະກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງນົກກຸກກູ. ນາງຈຶ່ງກັບຄືນສູ່ຄວາມສະຫງົບ ແລະລະລຶກເຖິງພຣະອົງມະເຫສະວະຣະ.

Verse 69

कामाग्निपरिवीतांगी तपःक्षामेव साऽभवत् । अभ्यभाषत सा गौरी विजयां पार्श्ववर्त्तिनीम्

ນາງຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍໄຟແຫ່ງຄວາມຄິດຮອດ ອະວະຍະວະຂອງເທວີໂກຣີຈຶ່ງຊູບຊີດ ດັ່ງຖືກທຳໃຫ້ຜອມໂດຍຕະປະ. ແລ້ວເທວີນັ້ນໄດ້ເວົ້າກັບວິຊະຍາ ຜູ້ຢືນຢູ່ຂ້າງກາຍນາງ.

Verse 70

कामशोकपरीतांगी पुरारिविरहाकुला

ຮ່າງກາຍນາງຖືກຄວາມໂສກເສົ້າແຫ່ງຄວາມຮັກຄອບງຳ ແລະຖືກທຸກທ້ອນເພາະການພັດພາກຈາກພຣະສິວະ ຜູ້ປາບຕຣິປຸຣະ।

Verse 71

इममघहरमागतानिशं स्वयमपि पूजयितुं तपोभिरीशम् । अयमभिनवपल्लवप्रसूनः स्मरयति मां स्मरबन्धुरेकचूतः

«ຂ້ອຍມາໃນຍາມຄ່ຳເພື່ອບູຊາພຣະເຈົ້າຜູ້ກຳຈັດບາບ ດ້ວຍຕະປະສະ. ແຕ່ຕົ້ນໝາກມ່ວງຕົ້ນດຽວນີ້ ງາມດ້ວຍຍອດອ່ອນແລະດອກບານ ກັບປຸກໃຫ້ຂ້ອຍລະລຶກເຖິງກາມະ (Kāma) ແລະສະຫາຍອັນຮັກຂອງລາວ»។

Verse 72

कथमिव विरहः शिवस्य सह्यः क्षुभितधियात्र भृशं मनोभवेन । तदपि च तरुणेंदुचूडपादस्मरणमहौषधमेकमेव दृष्टम्

«ຈະອົດທົນການພັດພາກຈາກພຣະສິວະໄດ້ແນວໃດ ໃນເມື່ອຈິດໃນທີ່ນີ້ຖືກກາມະ (Manobhava) ກະທົບຢ່າງຮຸນແຮງ? ແຕ່ຂ້ອຍເຫັນຢາວິເສດຢ່າງດຽວ: ການລະລຶກເຖິງພຣະບາດຂອງຜູ້ທີ່ມີດວງເດືອນອ່ອນເປັນມົງກຸດ»។