Adhyaya 2

Verse 1

ब्रह्मोवाच । अथाहमुच्चरन्वेदानशेषैर्वदनैः शिवम् । अस्तौषं भक्तिसंपूर्णं कृत्वा मानसमर्चनम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຂັບຂານພຣະເວດທັງຫຼາຍດ້ວຍປາກທຸກໜ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະໄດ້ສັນລະເສີນພຣະສິວະດ້ວຍພັກຕິອັນເຕັມປ່ຽມ ຫຼັງຈາກໄດ້ບູຊາໃນໃຈ.

Verse 2

नमः शिवाय महते सर्वलोकैकहेतवे । येन प्रकाश्यते सर्वं ध्रियते सततं नमः

ນະໂມ ແດ່ພຣະສິວະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ເປັນເຫດປັດໃຈອັນດຽວຂອງໂລກທັງປວງ—ໂດຍພຣະອົງ ທຸກສິ່ງຖືກສ່ອງສະຫວ່າງ ແລະຖືກຄ້ຳຈຸນຢູ່ເນື່ອງນິດ; ນະໂມ ອີກແລ້ວອີກ.

Verse 3

विश्वव्याप्तमिदं तेजः प्रकाशयति संततम् । नेक्षंते त्वद्दयाहीना जात्यंधा भास्करं यथा

ລັງສີນີ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວຈັກກະວານ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງບໍ່ຂາດສາຍ; ແຕ່ຜູ້ຂາດພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ບໍ່ເຫັນມັນ—ເຫມືອນຄົນຕາບອດແຕ່ເກີດ ບໍ່ເຫັນດວງອາທິດ.

Verse 4

भूलिंगममलं ह्येतद्दृश्यमध्यात्मचक्षुषा । अंतस्स्थं वा बहिस्स्थं वा त्वद्भक्तैरनुभूयते

ພູ-ລິງຄະອັນບໍລິສຸດນີ້ ແທ້ຈິງເຫັນໄດ້ດ້ວຍຕາທາງວິນຍານພາຍໃນ; ຈະຢູ່ພາຍໃນຫຼືພາຍນອກ ກໍຖືກຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະອົງສຳຜັດຮູ້.

Verse 5

अपरिच्छेद्यमाकारमंतरात्मनि योगिनः । तदेतत्तव देवेश ज्वलितं दर्पणो यथा

ໃນອັດຕາພາຍໃນຂອງໂຍຄີນັ້ນ ມີຮູບພຣະອົງອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ແລະບໍ່ອາດກຳນົດ; ໂອ ຈອມເທວະ ມັນສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງກະຈົກອັນສະຫວ່າງໄສ.

Verse 6

अथवा शांकरी शक्तिः सत्याऽणोरप्यणीयसी । मत्तो नान्यतरः कश्चिद्यन्मय्यपि विलीयते

ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ພະລັງສັງກະຣີ (Śāṃkarī Śakti) ແທ້ຈິງມີຢູ່ ແລະລະອຽດກວ່າອະນຸອັນລະອຽດທີ່ສຸດ. ນອກຈາກຂ້າພະເຈົ້າ ບໍ່ມີອື່ນໃດເລີຍ ເພາະແມ່ນແຕ່ພະລັງນັ້ນກໍລະລາຍເຂົ້າໃນຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 7

अणुस्ते करुणापात्रं महत्त्वं ध्रुवमश्नुते । नाधिकोऽस्ति परस्त्वत्तो न मत्तोऽपि तदाश्रयात्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ນ້ອຍນິດ ເມື່ອເປັນພາຊະນະຮັບພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະອົງ ກໍຈະໄດ້ຮັບຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຢ່າງແນ່ນອນ. ບໍ່ມີໃຜສູງກວ່າພຣະອົງ; ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ສູງ ໂດຍການພຶ່ງພາພຣະອົງນັ້ນ.

Verse 9

स्वयमीश महादेव प्रसीद भुवनाधिक । आदिश प्रयतं भक्तमपेक्षितनियुक्तिषु

ໂອ ພຣະເຈົ້າ ໂອ ມະຫາເທວາ ຂໍພຣະອົງໂປຣດເມດຕາ ໂອ ຜູ້ຍິ່ງກວ່າທົ່ວທຸກໂລກ. ຂໍພຣະອົງຊົງມີພຣະບັນຊາໂດຍພຣະອົງເອງ ໃຫ້ແກ່ຜູ້ພັກດີຜູ້ຝຶກຝົນນີ້ ໃນໜ້າທີ່ແລະການແຕ່ງຕັ້ງທີ່ກຳລັງຄອຍຖ້າ.

Verse 10

इदं विज्ञाप्य विनयान्नमस्कृत्वा पुनःपुनः । प्रांजलिर्देवदेवेशं न्यषीदं सविधे विभो

ເມື່ອໄດ້ທູນຂໍດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ແລະກໍໄດ້ນົບນ້ອມຊ້ຳໆ ແລ້ວ, ລາວປະນົມມື ແລະນັ່ງລົງໃກ້ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ໂອ ຜູ້ມີອານຸພາບ.

Verse 11

अथ विष्णुर्नवांभोदगंभीरध्वनिरभ्यधात् । वाचः कृतार्थन्भूयः शुक्लाः शंकरकीर्त्तनैः

ແລ້ວພຣະວິສນຸ ຜູ້ມີສຽງເລິກດັ່ງເມກຝົນໃໝ່ ໄດ້ກ່າວຂຶ້ນ; ແລະຖ້ອຍຄຳກໍໄດ້ສຳເລັດອີກຄັ້ງ—ບໍລິສຸດຂຶ້ນດ້ວຍການສັນລະເສີນພຣະສັງກະຣາ.

Verse 12

जय त्रिभुवनाधीश जय गंगाधर प्रभो । जय नाथ विरूपाक्ष जय चंद्रार्द्धशेखर

ຊະນະແດ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ! ຊະນະແດ່ພຣະອົງຜູ້ຊົງຖືກັງກາ! ຊະນະແດ່ພຣະນາຖ ວິຣູປາກຊະ! ຊະນະແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຈັນທຣາຄຶ່ງເປັນມົກກຸດ!

Verse 13

अव्याजममितं शंभो कारुण्यं तव वर्द्धते । येन निर्धूतमखिलं भक्तेषु ज्ञानमाहितम्

ໂອ ພຣະສັມພູ, ຄວາມເມດຕາກະລຸນາອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ແລະບໍ່ມີການເສີມແຕ່ງ ຂອງພຣະອົງ ເພີ່ມພູນຢູ່ເສມ; ໂດຍພຣະກະລຸນານັ້ນ ມົນທິນທັງປວງຖືກສັ່ນອອກ ແລະປັນຍາແທ້ຖືກປູກຝັງໃນຜູ້ພັກຕິຂອງພຣະອົງ।

Verse 14

पालनं सर्वविद्यानां प्रापणं भूतिसंचयैः । पुराणं च सपुत्राणां पितुरेव प्रवर्धनम्

ພຣະອົງເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງວິຊາທັງປວງ; ພຣະອົງປະທານຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ແລະການສະສົມພະລັງມົງຄຸນ. ແລະສໍາລັບບຸດທັງຫຼາຍ ພຣະອົງແມ່ນບິດາແທ້ ຜູ້ເຮັດໃຫ້ວົງສາຕະກູນເພີ່ມພູນແລະແຂງແຮງ।

Verse 15

शतानामपि मूर्तीनामेकामपि नवैः स्तवैः । स्तोतुं न शक्नुमेशान समवायस्तु कि पुनः

ໂອ ອີຊານາ, ໃນບັນດາຮູບພຣະອົງນັບຮ້ອຍ ແມ່ນແຕ່ຮູບດຽວກໍຍັງບໍ່ອາດສັນລະເສີນໃຫ້ສົມບູນດ້ວຍບົດສັນລະເສີນໃໝ່ໆ; ແລ້ວຈະກ່າວສັນລະເສີນພຣະອົງທັງມວນໃນຄາວດຽວໄດ້ແນວໃດ?

Verse 16

त्वमेव त्वामलं वेत्तुं यदि वा त्वत्प्रसादतः । भ्रमरः कीटमाकृष्य स्वात्मानं किं न चानयेत्

ມີແຕ່ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນທີ່ຮູ້ຈັກສະພາບອັນບໍລິສຸດບໍ່ມີມົນທິນຂອງພຣະອົງຢ່າງແທ້ຈິງ—ຫຼືຜູ້ອື່ນຈະຮູ້ໄດ້ກໍແຕ່ໂດຍພຣະປະສາດຂອງພຣະອົງ. ເພາະຜຶ້ງດຶງໜອນເຂົ້າຫາຕົນ ມັນບໍ່ນໍາໃຫ້ເຂົ້າສູ່ສະພາບຂອງຕົນດອກຫຼື?

Verse 17

देवास्त्वदंशसंभूतिप्रभवो न भवन्ति किम् । अप्यायस्याग्निकीलस्य दाहे शक्तिर्न किं भवेत्

ເທວະທັງຫຼາຍບໍ່ແມ່ນເກີດຈາກພະລັງອໍານາດແຫ່ງສ່ວນໜຶ່ງຂອງພຣະອົງດອກຫຼື? ແມ່ນແຕ່ປະກາຍໄຟນ້ອຍໆ ມັນບໍ່ມີກໍາລັງເຜົາໄດ້ດອກຫຼື?

Verse 18

देशकालक्रियायोगाद्यथाग्नेर्भेदसम्भवः । तथा विषयभेदेन त्वमेकोऽपि विभिद्यसे

ເຫມືອນໄຟທີ່ປາກົດວ່າແຕກຕ່າງ ເນື່ອງຈາກຄວາມແຕກຕ່າງຂອງສະຖານທີ່ ເວລາ ແລະການກະທຳ; ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ແມ່ນແຕ່ພຣະອົງເປັນອົງດຽວ ກໍຖືກຮັບຮູ້ວ່າຫຼາຍ ຕາມຄວາມແຕກຕ່າງຂອງອາລົມວັດຖຸ ແລະບໍລິບົດ।

Verse 19

अनुग्रहपरो देव मूर्तिं दर्शय शंकर । आवयोरखिलाधार नयनानंददायिनीम्

ໂອ ພຣະເທວະຜູ້ມຸ່ງໃນພຣະກະລຸນາ, ໂອ ຊັງກະຣະ (Śaṅkara), ຂໍພຣະອົງສະແດງພຣະຮູບໃຫ້ພວກເຮົາເຫັນ—ໂອ ຜູ້ເປັນຖານຮອງແຫ່ງສັບພະສິ່ງ—ພຣະຮູບທີ່ໃຫ້ຄວາມຊື່ນບານແກ່ດວງຕາຂອງພວກເຮົາ।

Verse 20

एवं प्रणमतोर्देवः श्रद्धाभक्तिसमन्वितम् । प्रससाद परं शंभुः स्तुवतोरावयोर्द्वयोः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພວກເຮົາທັງສອງກ້ົມກາບ ແລະສັນລະເສີນດ້ວຍສັດທາແລະພັກຕິ, ພຣະຊັມບູ (Śambhu) ຜູ້ສູງສຸດ ກໍພໍໃຈ ແລະປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ພວກເຮົາ।

Verse 21

तेजःस्तंभात्पुनस्तस्माद्देवश्चन्द्रार्द्धशेखरः । आविर्बभूव पुरुषः कपिलः कालकन्धरः

ຕໍ່ມາ ຈາກເສົາແຫ່ງຮັດສະມີນັ້ນ ພຣະເທວະຜູ້ປະດັບດ້ວຍພຣະຈັນຄຶ່ງເສົ້າເທິງມວກ ໄດ້ປາກົດອອກຢ່າງແຈ້ງເຈນ: ເປັນບຸລຸດຜິວສີທອງອ່ອນ ແລະມີຄໍຄ່ຳດຳ।

Verse 22

परशुं बालहरिणं करैरभयविश्रमौ । दधानः पुरुषोऽवादीत्पुत्रावावामिति प्रभुः

ພຣະອົງຖືຂວານ ແລະລູກກວາງນ້ອຍ ພ້ອມທັງສະແດງມຸດຣາແຫ່ງອະໄພ ແລະຄວາມສະຫງົບພັກຜ່ອນດ້ວຍພຣະຫັດ; ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າປາກົດໃນຮູບມະນຸດ ແລະກ່າວວ່າ: “ພວກເຈົ້າທັງສອງແມ່ນລູກຂອງເຮົາ.”

Verse 23

परितुष्टोऽस्मि युवयोर्भक्त्या युक्तात्मनोर्मयि । भवतं सर्वलोकानां सृष्टिरक्षाधिपौ युवाम्

ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ພັກຕິຂອງພວກເຈົ້າທັງສອງ ຜູ້ມີໃຈຮ່ວມຢູ່ໃນຂ້າພະເຈົ້າ. ຈົ່ງເປັນອົງອະທິປະຕິເຫນືອການສ້າງແລະການປົກປ້ອງຂອງທຸກໂລກ.

Verse 24

युवयोरिष्टसिद्ध्यर्थमाविर्भूतोऽस्म्यहं यतः । वरं वृणुतमन्यं च वरदोऽहमुपागतः

ເນື່ອງຈາກຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປາກົດຂຶ້ນເພື່ອໃຫ້ຄວາມປາຖະໜາຂອງພວກເຈົ້າສຳເລັດ ຈົ່ງເລືອກພອນ—ອີກພອນໜຶ່ງດ້ວຍ. ຂ້າພະເຈົ້າມານີ້ໃນຖານະຜູ້ປະທານພອນ.

Verse 25

इति देवस्य वचनात्सप्रीतौ च कृतांजली । विज्ञापयामासिवतौ स्वं स्वमर्थं पृथक्पृथक्

ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງອົງພຣະເຈົ້າ ທັງສອງກໍຍິນດີ ແລະປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ໄດ້ທູນຂໍຄວາມປາຖະໜາຂອງຕົນ ແຍກກັນແຕ່ລະຄົນ.

Verse 26

अहं मन्त्रैः शिशुप्रायजगत्त्रयविधायकः । संस्तुवन्वैदिकैर्मंत्रैरीशानमपराजितम्

ຂ້າພະເຈົ້າ—ແມ່ນແຕ່ຍັງເກືອບເປັນເດັກ ແຕ່ເປັນຜູ້ຈັດລະບຽບແຫ່ງສາມໂລກ—ຂໍສັນລະເສີນອີສານະ ອົງພຣະເຈົ້າຜູ້ບໍ່ມີໃຜຊະນະໄດ້ ດ້ວຍມັນຕຣາແຫ່ງເວດາ.

Verse 27

नमस्येहमिदं रूपं शश्वद्वरदमीश्वरम् । तेजोमयं महादेवं योगिध्येयं निरंजनम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ຮູບນີ້ຂອງອົງພຣະເຈົ້າ—ຜູ້ປະທານພອນອັນປະເສີດຢູ່ເສມອ: ມະຫາເທວະ ຜູ້ເປັນແສງສະຫວ່າງບໍລິສຸດ ເປັນທີ່ພິຈາລະນາຂອງໂຍຄີ ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະບໍ່ຖືກແປ້ວເປື້ອນ.

Verse 28

आपूर्यमाणं भवता तेजसा गगनांतरम् । परिपृच्छ्यः सुरावासः क्षणाद्देव भविष्यति

ໂອ້ ພຣະເຈົ້າເອີຍ ເມື່ອຕະເຈະຂອງພຣະອົງກຳລັງເຕີມເຕັມຊ່ອງຟ້າ ແມ່ນແຕ່ວິມານຂອງເທວະດາກໍຈະກາຍເປັນສິ່ງທີ່ຖືກສອບຖາມໃນພິບຕາ—ຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງມັນຈະສັ່ນຄອນ.

Verse 29

सिद्धचारणगन्धर्वा देवाश्च परमर्षयः । नावसन्दिवि संचारं लभेरंस्तेजसा तव

ເນື່ອງຈາກຕະເຈະອັນແຜດເຜົາຂອງພຣະອົງ ພວກສິດທະ, ຈາຣະນະ, ຄັນທະຣະວະ, ເທວະດາ ແລະ ມະຫາຣິສີຜູ້ສູງສຸດ ຈະບໍ່ອາດເຄື່ອນໄຫວໄປມາໃນສະຫວັນໄດ້.

Verse 30

पृथ्वी च सकला चैव तप्यमाना तवौजसा । चराचरसमुत्पत्तिक्षमा नैव भविप्यति

ແລະ ແຜ່ນດິນທັງປວງ ເມື່ອຖືກເຜົາຮ້ອນດ້ວຍອຳນາດຂອງພຣະອົງ ຈະບໍ່ອາດສ້າງກຳເນີດສັດທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ທີ່ຢູ່ນິ່ງໄດ້ອີກຕໍ່ໄປ.

Verse 31

उपसंहृत्य तेजः स्वमरुणाचलसंज्ञया । भव स्थावरलिंगं त्वं लोकानुग्रहकारणात्

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍພຣະອົງຊົງຮວບຮວມຕະເຈະຂອງພຣະອົງໄວ້ ແລະ ພາຍໃຕ້ນາມ ‘ອະຣຸນາຈະລະ’ ຈົ່ງເປັນລິງຄະອັນຕັ້ງຢູ່ຖາວອນ ເພື່ອເປັນເຫດແຫ່ງພຣະກະຣຸນາແກ່ສັບພະໂລກ.

Verse 32

ज्योतिर्मयमिदं रूपमरुणाचलसंज्ञितम् । ये नमन्ति नरा भक्त्या ते भवन्त्यमराधिकाः

ຮູບນີ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ອະຣຸນາຈະລະ’ ເປັນຮູບແຫ່ງແສງສະຫວ່າງອັນບໍລິສຸດ. ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ນົບນ້ອມດ້ວຍພັກຕິ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ຄວນແກ່ພາວະອະມະຕະ.

Verse 33

सेवंतां सकला लोकाः सिद्धाश्च परमर्षयः । गणाश्च विविधा भूमौ मानुषं भावमास्थिताः

ຂໍໃຫ້ສັກກະໂລກທັງປວງນະມັດສະການບູຊາພຣະອົງ ພ້ອມດ້ວຍສິດທະ ແລະມະຫາຣິສີຜູ້ສູງສຸດ; ແລະຂໍໃຫ້ຄະນະຫຼາຍຫຼາຍໃນແຜ່ນດິນ ຮັບສະພາບມະນຸດ ແລ້ວຮັບໃຊ້ພຣະອົງດ້ວຍເຖີດ।

Verse 34

दिव्याराम समुद्भूतकल्पकाद्याः सुरद्रुमाः । सेविनस्त्वां प्ररोहंतु भरिता विविधैः फलैः

ຂໍໃຫ້ຕົ້ນໄມ້ສະຫວັນຜູ້ບັນດານພອນ—ກັລປະກະ ແລະອື່ນໆ ທີ່ເກີດຈາກສວນທິບ—ງອກງາມຂຶ້ນທີ່ນີ້ເພື່ອຮັບໃຊ້ພຣະອົງ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຜົນໄມ້ຫຼາຍຊະນິດ।

Verse 35

दिव्यौषधिगणास्सर्वे सिंहाद्या मृगजातयः । प्रशांताः परिवर्त्तंता पापकल्मषनाशनम्

ຂໍໃຫ້ຫມູ່ຢາທິບທັງປວງມາປະຈຳຢູ່ທີ່ນີ້; ແລະຂໍໃຫ້ສັດປ່າທັງຫຼາຍ—ສິງ ແລະອື່ນໆ—ສະງົບລົງ ແລະປ່ຽນແປງໄປ ເພາະສະຖານທີ່ນີ້ທຳລາຍມົນທິນແຫ່ງບາບ।

Verse 36

अयनद्वयभिन्नेन गमनेनापि संयुतः । न लंघयिष्यति रविः शृंगं लिंगतनोस्तव

ແມ່ນແຕ່ພຣະອາທິດເຄື່ອນໄປຕາມເສັ້ນທາງທີ່ແບ່ງດ້ວຍອາຍະນະສອງປະການ ກໍຈະບໍ່ອາດຂ້າມພົ້ນຍອດແຫ່ງກາຍທີ່ເປັນຮູບລິງຄະຂອງພຣະອົງໄດ້।

Verse 37

दिव्य दुंदुभिशंखानां घोषैः पुष्पौघवृष्टिभिः । सेवितो भव देव त्वमप्सरोनृत्यगीतिभिः

ຂໍໃຫ້ພຣະອົງ ໂອ້ ເທວະ ຖືກຮັບໃຊ້ດ້ວຍສຽງກ້ອງຂອງກອງທິບ ແລະສັງຂ໌; ດ້ວຍຝົນດອກໄມ້ເປັນກອງ; ແລະດ້ວຍການຟ້ອນລຳແລະບົດຮ້ອງຂອງອັບສະຣາ।

Verse 38

अमरत्वं च सिद्धत्वं रससिद्धीश्च निर्वृतिम् । लभंतां मानुषा नित्यं त्वत्संनिधिमुपागताः

ຂໍໃຫ້ມະນຸດທັງຫຼາຍ ຜູ້ເຂົ້າມາສູ່ສານນິທິຂອງພຣະອົງ ໄດ້ຮັບອະມະຕະພາບ ຄວາມສຳເລັດສິດທິ ການບັນລຸຣະສະສິດທິ ແລະຄວາມສະຫງົບໃນໃຈ ຢ່າງເນື່ອງນິດ.

Verse 39

ईशत्वं च वशित्वं च सौभाग्यं कालवंचनम् । त्वामाश्रित्य नरास्सर्वे लभंतामरुणाचल

ໂອ ອະຣຸນາຈະລາ! ຂໍໃຫ້ປະຊາຊົນທັງປວງ ຜູ້ອາໄສພຶ່ງພາພຣະອົງ ໄດ້ຮັບອຳນາດແຫ່ງຄວາມເປັນເຈົ້າ ຄວາມຄອບຄອງ ໂຊກດີ ແລະພະລັງທີ່ສາມາດຫຼອກລ້ວງກາລະ(ເວລາ)ໄດ້.

Verse 40

सर्वावयवदानेन सर्वव्याधिविनाशनात् । सर्वाभीष्टप्रदानेन दृश्यो भव महीतले

ໂດຍປະທານຄວາມຜາສຸກແກ່ອະວະຍະວະທຸກສ່ວນ ໂດຍທຳລາຍໂລກພະຍາດທັງປວງ ແລະໂດຍປະທານສິ່ງປາດຖະນາທັງໝົດ—ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປາກົດໃຫ້ເຫັນເທິງພື້ນແຜ່ນດິນ.

Verse 41

तथेति वरदं देवमरुणाद्रिपतिं शिवम् । प्रणम्य कमलानाथः प्रार्थयन्निदमब्रवीत्

ເທວະຜູ້ປະທານພອນ ຄື ພຣະສິວະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງອະຣຸນາດຣິ ໄດ້ກ່າວວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ”. ຈາກນັ້ນ ກະມະລານາຖະ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ກາບນົບ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ດ້ວຍການວອນຂໍ.

Verse 42

प्रसीद करुणापूर्ण शोणशैलेश्वर प्रभो । महेश सर्वलोकानां हिताय प्रकटोदय

ຂໍພຣະອົງໂປດປານ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພູແດງ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເມດຕາກະຣຸນາ. ໂອ ມະເຫສະ, ພຣະອົງໄດ້ປາກົດຢ່າງແຈ້ງເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ທຸກໂລກ.

Verse 43

यदाहं त्वामुपाश्रित्य जगद्रक्षणदक्षिणः । श्रीपतित्वमनुप्राप्तस्तदा भक्ता भवंतु ते

ເນື່ອງຈາກຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອາໄສພຣະອົງເປັນທີ່ພຶ່ງ ຈຶ່ງມີຄວາມສາມາດປົກປ້ອງຈັກກະວານ ແລະໄດ້ຮັບສະຖານະເປັນພຣະສະຫວາມີຂອງສຣີ; ຂໍໃຫ້ເຂົາເຈົ້າເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະອົງເຖີດ.

Verse 44

नाल्पपुण्यैरुपास्येत त्वद्रूपं महदद्भुतम् । मया च ब्रह्मणा चैवमदृष्टपदशेखरः

ຮູບອັນໃຫຍ່ຫຼວງແລະນ່າອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງ ຜູ້ມີບຸນນ້ອຍບໍ່ອາດບູຊາໄດ້. ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະພຣະພຣະຫມາກໍດີ ກໍບໍ່ເຄີຍເຫັນຍອດສູງສຸດອັນປະເສີດຂອງພຣະອົງເລີຍ.

Verse 45

प्रदक्षिणानमस्कारैर्नृत्यगीतैश्च पूजनैः । त्वामर्चयंति ये मर्त्याः कृतार्थास्ते गतांहसः

ຜູ້ເປັນມະນຸດທີ່ບູຊາພຣະອົງດ້ວຍການເດີນວຽນ, ການກົ້ມກາບ, ການຟ້ອນລຳ, ການຂັບຮ້ອງ ແລະການຖວາຍບູຊາ—ຜູ້ນັ້ນສຳເລັດຈຸດປະສົງ ແລະບາບກໍຖືກລົບລ້າງ.

Verse 46

उपवासैर्व्रतैः सत्रैरुपहारैस्तथार्चनैः । त्वामर्चयंति मनुजाः सार्वभौमा भवंतु ते

ຂໍໃຫ້ຜູ້ຄົນທີ່ບູຊາພຣະອົງດ້ວຍການອົບພອດ, ວຣະຕະ, ພິທີສັດຕຣະ, ການຖວາຍຂອງຂວັນ ແລະການອາຣະຈະນາຕາມພິທີ ໄດ້ເປັນຜູ້ປົກຄອງທົ່ວສາກົນເຖີດ.

Verse 47

आरामं मंडपं चापि कूपं विधिविशोधनम् । कुर्वतामरुणाद्रीश संनिधाने पुनर्भव

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງອະຣຸນາດຣີ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງມາປະທັບຢູ່ໃກ້ອີກຄັ້ງ ສຳລັບຜູ້ທີ່ສ້າງສວນ, ສາລາ/ມັນດະປະ, ຂຸດບໍ່ນ້ຳ ແລະຈັດຕັ້ງການຊຳລະພິທີຕາມຫຼັກວິທີໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 48

अंगप्रदक्षिणं कुर्वन्नष्टैश्वर्यसमन्वितः । अशेषपातकैः सद्यो विमुक्तो निर्मलाशयः

ເມື່ອເຮັດປະທັກສິນາດ້ວຍກາຍ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບອິດທິລິດ 8 ປະການ; ພົ້ນຈາກບາບທັງປວງທັນທີ ແລະໃຈພາຍໃນບໍລິສຸດຜ່ອງໃສ.

Verse 49

आवामप्यविमुंचंतौ सदा त्वत्पादपंकजम् । ध्यातव्यं मनुजैः सर्वैस्तव संनिधिमागतैः

ພວກເຮົາກໍບໍ່ເຄີຍປ່ອຍວາງພະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງ. ດັ່ງນັ້ນ ມະນຸດທັງປວງຜູ້ມາເຖິງສານນິທິຂອງພຣະອົງ ຄວນພິຈາລະນາພະບາດດອກບົວນັ້ນເປັນນິດ.

Verse 50

तथास्त्विति वरं दत्त्वा विष्णवे चंद्रशेखरः । भरुणाचलरूपेण प्राप्तः स्थावरलिंगताम्

ຈັນທຣະເສກະຣະ (Candrashekhara) ກ່າວວ່າ “ໃຫ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ” ແລ້ວປະທານພອນແກ່ພຣະວິສນຸ. ຈາກນັ້ນ ພຣະອົງຮັບຮູບເປັນອະຣຸນາຈະລະ ແລະບັນລຸສະພາບເປັນລິງຄະອັນຢືນຢົງບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ.

Verse 51

तैजसं लिंगमेतद्धि सर्वलोकैककारणम् । अरुणाद्रिरिति ख्यातं दृश्यते वसुधातले

ນີ້ແທ້ແລ້ວແມ່ນລິງຄະອັນສະຫວ່າງໄສ ເປັນເຫດປັດໃຈອັນດຽວຂອງໂລກທັງປວງ. ມີນາມວ່າ “ອະຣຸນາດຣິ” ແລະປາກົດໃຫ້ເຫັນເທິງຜືນແຜ່ນດິນ.

Verse 52

युगांतसमये क्षुब्धैश्चतुर्भिरपि सागरैः । अपि निर्मग्नलोकांतैरस्पृष्टांतिकभूतलम्

ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມສິ້ນຍຸກ ເມື່ອມະຫາສະໝຸດທັງສີ່ຖືກກວນປັ່ນຢ່າງຮຸນແຮງ ແລະໂລກທັງຫມົດຈົມສູ່ການລະລາຍ ພື້ນດິນໃກ້ບ່ອນນັ້ນກໍຍັງບໍ່ຖືກແຕະຕ້ອງ.

Verse 53

गजप्रमाणैः पृषतैः पूरयंतो जगत्त्रयम् । पुष्कराद्या महामेघा विश्रांता यस्य सानुनि

ທີ່ນັ້ນ ເມກໃຫຍ່ອັນມີ຤ິດ ເລີ່ມແຕ່ «ປຸສະກະຣະ» ເປັນຕົ້ນ ປ່ອຍຝົນເປັນຢອດໃຫຍ່ດັ່ງຊ້າງ ໃຫ້ເຕັມໂລກສາມ ແຕ່ກໍມາພັກຢູ່ຕາມລາດເຂົານັ້ນ।

Verse 54

प्रवृत्ते भूतसंहारे प्रकृतौ प्रतिसंचरे । भविष्यत्सर्वबीजानि निषेदुर्यत्र निश्चयम्

ເມື່ອການທຳລາຍສັດທັງຫຼາຍເລີ່ມຂຶ້ນ ແລະທຸກສິ່ງຖອນກັບເຂົ້າສູ່ «ປຣະກຣິຕິ» ເມັດພັນແຫ່ງການສ້າງໃນອະນາຄົດທັງປວງ ຍ່ອມສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນແນ່ນອນ।

Verse 55

मया चाहूयमानेभ्यः प्रलयानंतरं पुनः । यत्पादसेविविप्रेभ्यो वेदाध्ययनसंग्रहः

ແລະຫຼັງຈາກປຣະລະຍະ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າເອີ້ນເຂົາເຈົ້າກັບຄືນອີກຄັ້ງ ຈາກພຣາຫມັນຜູ້ອຸທິດຕົນຮັບໃຊ້ພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ກໍຖືກຮວບຮວມວີດະ ແລະການສຶກສາວີດະ ຂຶ້ນໃໝ່।

Verse 56

सर्वासामपि विद्यानां कलानां शास्त्रसंपदाम् । आगमानां च वेदानां यत्र सत्यव्यवस्थितिः

ທີ່ນັ້ນ ຄວາມຈິງອັນເປັນຖານຮາກຂອງວິຊາທັງປວງ ສິລະປະແລະກະລາທັງຫຼາຍ ຊັບສົມບັດແຫ່ງຊາສະຕຣະ ອາຄະມະ ແລະວີດະ ຕັ້ງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ।

Verse 57

यद्गुहागह्वरांतस्स्था मुनयः शंसितव्रताः । जटिनः संप्रकाशंते कोटिसूर्याग्नितेजसः

ໃນຖ້ຳ ແລະຫວ່າງເຂົາອັນເລິກລ້ຳຂອງມັນ ມີມຸນີຜູ້ຖືວຣະຕະອັນຖືກສັນລະເສີນ ຜູ້ເປັນຈະຕິນຜົມກອງ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີເທົ່າກັບດວງອາທິດແລະໄຟ ນັບໄດ້ສິບລ້ານ।

Verse 58

पंचब्रह्ममयैर्मंत्रैः पंचाक्षरवपुर्धरैः । अकारपीठिकारूढो नादात्मा यः सदाशिवः

ພຣະສະດາຊິວະ ຜູ້ມີສານະເປັນນາດ ປະທັບເທິງບັນລັງ ‘ອ’ ຊົງຮູບເປັນມົນຕຣາຫ້າພະຍາງ ແລະປະກອບດ້ວຍມົນຕຣາປັນຈະພຣະພຣະຫມານ।

Verse 59

अष्टभिश्च सदा लिंगैरष्टदिक्पालपूजितः । अष्टमूर्त्तितया योऽयमष्टसिद्धिप्रदायकः

ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ເປັນລິງຄະ 8 ປະການ ຖືກບູຊາໂດຍຜູ້ພິທັກທິດ 8; ແລະເປັນພຣະຜູ້ມີຮູບ 8 (ອັດຕະມູຣຕິ) ປະທານສິດທິ 8.

Verse 60

यत्र सिद्धास्तथा लोकान्स्वान्स्वान्मुक्त्वा सुरेश्वराः । अपेक्षंते स्थिता मुक्तिं विहाय कनकाचलम्

ທີ່ນັ້ນ ບັນດາສິດທະ ແລະແມ່ນແຕ່ຈອມເທວະ ລະທິ້ງໂລກຂອງຕົນໆ ແລ້ວອອກຈາກກະນະກາຈະລະ ຢືນຄອຍການຫຼຸດພົ້ນ (ມຸກຕິ).

Verse 61

एवं वसुंधरापुण्यपरिपाकसमुच्चयः । अरुणाद्रिरिति ख्यातो भक्तभक्तिवरप्रदः

ດັ່ງນັ້ນ ອະຣຸນາດຣິ ຈຶ່ງໂດງດັງວ່າ ເປັນຜົນສຸກງອມອັນສະສົມຂອງບຸນແຜ່ນດິນ ແລະເປັນຜູ້ປະທານພອນແກ່ຜູ້ມີພັກຕິ.

Verse 62

कैलासान्मेरुशिखरादागतैर्देवसंचयैः । पूज्यते शोणशैलात्मा शंभुः सर्ववरप्रदः

ຝູງເທວະທີ່ມາຈາກໄກລາສ ແລະຈາກຍອດເມຣຸ ພາກັນບູຊາພຣະຊຳພູ ຜູ້ສະຖິດເປັນໂຊນະໄສລະ (ອະຣຸນາຈະລະ) ຜູ້ປະທານພອນທຸກປະການ.

Verse 63

इति कमलजवक्त्रपद्मजां तं मुदितमनाः सनको निशम्य भक्त्या । विरचितविनयः प्रणम्य पुत्रः पितरमपृच्छदशेषवेदसारम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງເລື່ອງນັ້ນຈາກພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ ສນະກະມີໃຈຍິນດີ ແລະຟັງດ້ວຍຄວາມເຊື່ອມສັດ; ແລ້ວລູກຊາຍກໍ່ກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ແລະຖາມພໍ່ເຖິງສານະສຳຄັນແຫ່ງເວດາທັງປວງ។