Adhyaya 5

Verse 1

श्रीसूत उवाच । प्रस्तुत्य चक्रतीर्थं तु पुण्यं पापविनाशनम् । पुनरप्यद्भुतं किञ्चित्प्रब्रवीमि मुनीश्वराः

ສີຣີສູຕະກ່າວວ່າ: “ເມື່ອໄດ້ກ່າວເຖິງຈັກຣະຕີຣະຖະອັນສັກສິດ ແລະຜູ້ທຳລາຍບາບແລ້ວ ໂອ ທ່ານມຸນີຜູ້ປະເສີດ! ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າອີກຄັ້ງເຖິງສິ່ງອັນນ່າອັດສະຈັນອີກປະການໜຶ່ງ”

Verse 2

विधूमनामा हि वसुर्देवस्त्री चाप्यलंबुषा । ब्रह्मशापान्महाघोरात्पुरा प्राप्तौ मनुष्यताम्

ແທ້ຈິງ ວະສຸນາມ ວິທູມະ ແລະ ພຣະມະເທວີພັນລະຍາຂອງລາວ ອະລັມບຸສາ ໃນກາລກ່ອນ ເນື່ອງຈາກຄຳສາບອັນນ່າຢ້ານຂອງພຣະພຣະຫມາ ຈຶ່ງໄດ້ມາຮັບສະພາບເປັນມະນຸດ।

Verse 3

चक्रतीर्थे महापुण्ये स्नात्वा शापाद्विमोचितौ । ऋषय ऊचुः । सूतसूत महाप्राज्ञ पुराणार्थविशारद

ເມື່ອໄດ້ອາບນ້ຳທີ່ ຈັກຣະຕີຣຖະ ອັນເປັນມະຫາບຸນ ທັງສອງກໍພົ້ນຈາກຄຳສາບ. ບັນດາລຶສີກ່າວວ່າ: “ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນຄວາມໝາຍແຫ່ງປຸຣານະ—”

Verse 4

प्राज्ञत्वाद्व्यासशिष्य त्वादज्ञातं ते न किंचन । ब्रह्मा केनापराधेन सहालंबुसया वसुम्

ເນື່ອງຈາກທ່ານເປັນຜູ້ມີປັນຍາ ແລະ ເປັນສິດຂອງພຣະວະຍາສະ ຈຶ່ງບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ທ່ານບໍ່ຮູ້. ດ້ວຍອະປະຣາດອັນໃດ ພຣະພຣະຫມາຈຶ່ງສາບວະສຸນັ້ນ ພ້ອມກັບອະລັມບຸສາ?

Verse 5

पुरा विधूमनामानं शप्तवांश्चतुराननः । ब्रह्मशापेन घोरेण कयोस्तौ पुत्रतां गतौ

ໃນກາລກ່ອນ ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີສີ່ພັກຕຣ໌ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ສາບຜູ້ຊື່ ວິທູມະ. ດ້ວຍຄຳສາບອັນນ່າຢ້ານນັ້ນ ທັງສອງຈຶ່ງໄດ້ເຂົ້າສູ່ສະພາບເປັນບຸດ ຄື ເກີດເປັນລູກຂອງຜູ້ອື່ນ।

Verse 6

शापस्यान्तः कथमभूद्ब्रह्मणा शप्तयोस्तयोः । एतन्नः श्रद्दधानानां विस्तराद्वक्तुमर्हसि

ຄຳສາບຂອງທັງສອງຜູ້ຖືກພຣະພຣະຫມາສາບນັ້ນ ສິ້ນສຸດໄດ້ແນວໃດ? ພວກເຮົາເປັນຜູ້ຟັງດ້ວຍສັດທາ ຂໍທ່ານໂປດກ່າວອະທິບາຍໃຫ້ລະອຽດແກ່ພວກເຮົາເຖີດ।

Verse 7

श्रीसूत उवाच । पुरा हि भगवान्ब्रह्मा स्वयम्भूश्चतुराननः । सावित्र्या च सरस्वत्या पार्श्वयोः प्रविराजितः

ພຣະສູຕະກ່າວວ່າ: ໃນການກ່ອນ ພຣະພະຄະວານ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເກີດດ້ວຍຕົນເອງ ມີສີ່ໜ້າ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍພຣະເດດ; ທັງສອງຂ້າງມີ ສາວິຕຣີ ແລະ ສະຣັສວະຕີ ເທວີ ຮຸ່ງເຮືອງງາມສະຫງ່າ।

Verse 8

सनातनेन मुनिना सनकेन च धीमता । सनत्कुमारनाम्ना च नारदेन महात्मना

ພຣະອົງມີມຸນີສະນາຕະນະ, ສະນະກະຜູ້ມີປັນຍາ, ຜູ້ມີນາມລືອຊາວ່າ ສະນັດກຸມາຣະ, ແລະ ມະຫາອາດມາ ນາຣະດະ ຄອຍປະຄອງຮັບໃຊ້ຢູ່ໃກ້ຊິດ।

Verse 9

सनन्दनादिभिश्चान्यैः सेव्यमानो मुनीश्वरैः । सुपर्ववृन्दजुष्टेन स्तूयमानो बिडौजसा

ຖືກຮັບໃຊ້ໂດຍ ສະນັນດະນະ ແລະ ມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າທັງຫຼາຍ; ພ້ອມດ້ວຍຝູງທິບພະສັດຜູ້ສູງສົ່ງ, ພຣະອົງຖືກເທວະຜູ້ມີ຤ິດທານ ສັນລະເສີນຢູ່ເນື່ອງໆ।

Verse 10

आदित्यादि ग्रहैश्चैव स्तूयमानपदांबुजः । सिद्धैः साध्यैर्मरुद्भिश्च किंनरैश्च समावृतः

ແມ່ນແຕ່ ອາທິດຕະຍະ ແລະ ເທວະຜູ້ຄຸ້ມຄອງດາວນະພະເຄາະທັງຫຼາຍ ກໍສັນລະເສີນດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະອົງ; ແລະ ພຣະອົງຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍ ສິດທະ, ສາດຫຍະ, ມະຣຸດ ແລະ ກິນນະຣະ।

Verse 11

गणैः किंपुरुषाणां च वसुभिश्चाष्टभिर्वृतः । उर्वशीप्रमुखानां च स्वर्वेश्यानां मनोरमम्

ພຣະອົງຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຝູງ ກິມປຸຣຸສະ ແລະ ວະສຸ ທັງແປດ; ແລະ ການປາກົດອັນງາມສະຫງ່າຂອງອັບສະຣາແຫ່ງສະຫວັນ—ມີ ອຸຣະວະຊີ ເປັນຫົວໜ້າ—ກໍເຮັດໃຫ້ສະພານັ້ນງົດງາມຍິ່ງຂຶ້ນ។

Verse 12

नृत्यं वादित्रसहितं वीक्ष्यमाणो मुहुर्मुहुः । गोष्ठीं चक्रे सभामध्ये सत्यलोके कदाचन

ລາວເບິ່ງການຟ້ອນລຳທີ່ມີດົນຕີປະກອບຊ້ຳໆ; ຄັ້ງໜຶ່ງໃນສັດຍະໂລກ ລາວໄດ້ຈັດການສົນທະນາທຳມະກາງສະພາ

Verse 13

मेघगर्जितगम्भीरो जनानां नंदयन्मुहुः । वीणावेणुमृदंगानां ध्वनिस्तत्र व्यसर्पत

ສຽງນັ້ນລຶກດັ່ງຟ້າຮ້ອງເມກຄະນອງ ແລະເຮັດໃຫ້ຫມູ່ຊົນຍິນດີຊ້ຳໆ; ສຽງວີນາ ຂຸ່ຍ ແລະມຣິດັງກະ ແຜ່ກະຈາຍໄປທົ່ວທີ່ນັ້ນ

Verse 14

गंगातरंगमालानां शीकरस्पर्शशीतलः । पवमानः सुखस्पर्शो मन्दं मन्दं ववौ तदा

ເມື່ອນັ້ນ ລົມເຢັນອ່ອນໆ ພັດມາຊ້າໆ—ເຢັນດ້ວຍການສຳຜັດຂອງລະອອງນ້ຳຈາກພວງຄື້ນແຫ່ງຄົງຄາ ແລະຊື່ນຊົມຜິວກາຍ

Verse 15

पर्यायेण तदा सर्वा ननृतुर्देवयोषितः । नृत्यश्रमेण खिन्नासु वेश्यास्वन्यासु सादरम्

ແລ້ວນາງຟ້າທັງຫມົດກໍຟ້ອນລຳສັບປ່ຽນກັນ; ເມື່ອບາງນາງເມື່ອຍລ້າຈາກຄວາມເພີຍພະຍາຍາມໃນການຟ້ອນ ນາງອື່ນໆ—ດຸດນາງຟ້ອນຜູ້ຊ່ຽວຊານ—ກໍກ້າວອອກມາດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມແລະຄວາມງາມ

Verse 16

अलंबुसा देवनारी रूपयौ वनशालिनी । मदयन्ती जनान्सर्वान्सभामध्ये ननर्त वै

ຕໍ່ມາ ນາງຟ້າອະລັມບຸສາ—ງາມສົດໃນວັຍໜຸ່ມ ແລະສ່ອງປະກາຍດ້ວຍເສນ່ຫາອ່ອນຊ້ອຍ—ໄດ້ຟ້ອນລຳຢ່າງແທ້ຈິງກາງສະພາ ເຮັດໃຫ້ຜູ້ຢູ່ທັງປວງຫຼົງໄຫຼ

Verse 17

तस्मिन्नवसरे तस्या नृत्यंत्याः संसदि द्विजाः । वस्त्रमाभ्यंतरं वायुर्लीलया समुदक्षिपत्

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ໂອ ທະວິຊະທັງຫຼາຍ ເມື່ອນາງກຳລັງຟ້ອນຢູ່ໃນສະພາ ລົມໄດ້ຍົກຜ້າຊັ້ນໃນຂອງນາງຂຶ້ນຢ່າງຫຼິ້ນໆ

Verse 19

तत्क्षिप्ते वसने स्पष्टमूरुमूलमदृश्यत । तथाभूतां तु तां दृष्ट्वा सर्वे ब्रह्मादयो ह्रिया

ເມື່ອຜ້ານັ້ນຖືກພັດກະເດັນໄປ ໂຄນຂາອ່ອນຂອງນາງກໍປາກົດຊັດ; ເຫັນນາງໃນສະພາບນັ້ນ ທຸກຜູ້—ເລີ່ມແຕ່ພຣະພຣະຫມາ—ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມອາຍ

Verse 20

तामेव ब्रह्मभवने दृष्ट्वानिलहृतांशुकाम् । हर्षसंफुल्लनयनो हृष्टरोमा ततोऽभवत्

ເມື່ອເຫັນນາງໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະພຣະຫມາ ໂດຍຜ້າຂອງນາງຖືກລົມພັດພາໄປ ເຂົາກໍປິຕິຍິນດີ ດວງຕາບານດັ່ງດອກໄມ້ ແລະຂົນລຸກຊັນ

Verse 21

अलंबुसायां तस्यां तु जातकामं विलोक्य तम् । वसुं विधूमनामानं शशाप चतुराननः

ແຕ່ເມື່ອພຣະຈະຕຸຣານນະເຫັນວ່າ ກາມປາຖະນາເກີດຂຶ້ນໃນເຂົາຕໍ່ນາງອະລັມບຸສາ ພຣະອົງຈຶ່ງສາບແຊ່ງວະສຸຜູ້ຊື່ ວິທູມະ

Verse 22

यस्मात्त्वमीदृशं कार्यं विधूम कृतवानसि । तस्माद्धि मर्त्यलोके त्वं मानुषत्वमवाप्स्यसि

“ເນື່ອງຈາກເຈົ້າ ວິທູມະ ໄດ້ກະທຳການເຊັ່ນນີ້ ດັ່ງນັ້ນໃນໂລກມະນຸດອັນເປັນມັຣຕະຍະ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບການເກີດເປັນມະນຸດແນ່ນອນ”

Verse 23

इयं च देवयोषित्ते तत्र भार्या भविष्यति । एवं स ब्रह्मणा शप्तो विधूमः खिन्नमानसः

“ແລະນາງທິບຍະກັນຍານີ້ ຈະເປັນພັນລະຍາຂອງເຈົ້າຢູ່ທີ່ນັ້ນ।” ເມື່ອຖືກພຣະພຣະຫມາສາບ ວິທູມະກໍໃຈເສົ້າຫມອງ।

Verse 24

प्रसादयामास वसुर्ब्रह्माणं प्रणिपत्य तु । विधूम उवाच । अस्य शापस्य घोरस्य भगवन्भक्तवत्सल

ວະສຸໄດ້ກົດກາບນົບນ້ອມ ເພື່ອຂໍໃຫ້ພຣະພຣະຫມາໂປຣດ. ວິທູມະກ່າວວ່າ “ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີ—ກ່ຽວກັບຄຳສາບອັນນ່າຢ້ານນີ້…”

Verse 25

नाहमर्होऽस्मि देवेश रक्ष मां करुणानिधे । एवं प्रसादितस्तेन भारतीपतिरव्ययः

“ຂ້າບໍ່ສົມຄວນ ໂອ ຈອມເທວະ! ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້າ ໂອ ຄັງແຫ່ງເມດຕາກະລຸນາ!” ເມື່ອຖືກອ້ອນວອນແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນສະຫວາມີແຫ່ງພາຣະຕີ ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສູນ ກໍໂປຣດປານ।

Verse 26

कृपया परया युक्तो विधूमं प्राह सांत्वयन् । ब्रह्मोवाच । त्वयि शापोऽप्ययं दत्तो न चासत्यं ब्रवीम्यहम्

ພຣະພຣະຫມາຜູ້ປະກອບດ້ວຍກະລຸນາອັນສູງສຸດ ໄດ້ປອບໃຈວິທູມະ ແລະກ່າວວ່າ “ຄຳສາບນີ້ໄດ້ຖືກມອບແກ່ເຈົ້າແລ້ວ ແລະຂ້າບໍ່ເວົ້າຄວາມເທັດ”

Verse 27

ततोऽवधिं कल्पयामि शापस्यास्य तवाधुना । मर्त्यभावं समापन्नः सहालंबुसयाऽनया

“ດັ່ງນັ້ນ ບັດນີ້ຂ້າຈະກຳນົດຂອບເຂດໃຫ້ຄຳສາບຂອງເຈົ້າ: ເມື່ອເຂົ້າສູ່ສະພາບມະນຸດ ພ້ອມກັບນາງອະລັມບຸສານີ້…”

Verse 28

तत्र भूत्वा महाराजः शासयित्वा चिरं महीम् । पुत्रमप्रतिमं त्वस्यां जनयित्वा महीपतिम्

ທີ່ນັ້ນທ່ານຈະເປັນມະຫາກະສັດ; ແລະເມື່ອປົກຄອງແຜ່ນດິນດົນນານແລ້ວ ຈະໃຫ້ກຳເນີດບຸດຜູ້ຫາທຽບບໍ່ໄດ້ຈາກນາງ—ຄວນແກ່ການເປັນເຈົ້າແຜ່ນດິນ.

Verse 29

अभिषिच्य च राज्ये तं राज्यरक्षाविचक्षणम् । एतच्छापस्य शांत्यर्थं दक्षिणस्योदधेस्तटे । फुल्लग्रामसमीपस्थे चक्रतीर्थे महत्तरे

ເມື່ອອະພິເສກຕັ້ງບຸດນັ້ນ—ຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນການປົກປ້ອງລາຊະອານາຈັກ—ໃຫ້ຂຶ້ນສູ່ລາຊບັນລັງແລ້ວ ເພື່ອໃຫ້ຄຳສາບນີ້ສົງບ ຄວນໄປຍັງຝັ່ງທະເລທາງໃຕ້ ເຖິງຈັກຣະຕີຣຖະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ໃກ້ພຸລລະຄຣາມະ.

Verse 30

अनया भार्यया सार्द्धं यदा स्नानं करिष्यसि । तदा त्वं मानुषं भावं जीर्णत्वचमिवोरगः

ເມື່ອທ່ານປະກອບພິທີອາບນ້ຳອັນສັກສິດຮ່ວມກັບນາງຜູ້ເປັນພັນລະຍານີ້ ໃນເວລານັ້ນທ່ານຈະໄດ້ຮັບສະພາບເປັນມະນຸດ—ດັ່ງງູທີ່ປອດທິ້ງຜິວເກົ່າທີ່ຊຳຮຸດ.

Verse 31

विसृज्य भार्यया सार्द्धं स्वं लोकं प्रतिपत्स्यसे । चक्रतीर्थे विना स्नानं न नश्येच्छाप ईदृशः

ເມື່ອສຳເລັດການນີ້ຮ່ວມກັບພັນລະຍາແລ້ວ ທ່ານຈະກັບໄປຮັບໂລກຂອງຕົນຄືນ. ຖ້າບໍ່ໄດ້ອາບນ້ຳທີ່ຈັກຣະຕີຣຖະ ຄຳສາບແບບນີ້ຈະບໍ່ສູນສິ້ນ.

Verse 32

इति ब्रह्मवचः श्रुत्वा विधूमो नातिहृष्टवान् । स्ववेश्म प्राविशत्तूर्णमामंत्र्य चतुराननम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງພຣະພຣະຫມາ ວິທູມະບໍ່ໄດ້ຍິນດີຫຼາຍ. ຫຼັງຈາກກ່າວລາພຣະອົງຈະຕຸຣານນະແລ້ວ ລາວກໍເຂົ້າໄປຍັງເຮືອນຂອງຕົນຢ່າງຮວດເລັວ.

Verse 33

चिंतयामास तत्रासौ मर्त्यतां यास्यतो मम । को वा पिता भवेद्भूमौ का वा माता भविष्यति

ແລ້ວທ່ານກໍໄດ້ຄິດພິຈາລະນາຢູ່ທີ່ນັ້ນວ່າ: “ເມື່ອເຮົາຈະເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນມະນຸດໃນມັຣຕະຍະໂລກ ບົນແຜ່ນດິນນີ້ ໃຜຈະເປັນບິດາຂອງເຮົາ ແລະໃຜຈະເປັນມານດາຂອງເຮົາ?”

Verse 34

बहुधेत्थं समालोच्य विधूमो निश्चिकाय सः । कौशांबीनगरे राजा शतानीक इति श्रुतः

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາຫຼາຍທາງແລ້ວ ວິທູມະກໍຕັດສິນໃຈວ່າ: ໃນນະຄອນເກົາສຳບີ ມີພະຣາຊາຜູ້ລືຊື່ ນາມວ່າ ສະຕານີກະ

Verse 35

अस्ति वीरो महाभागो भार्या चापि पतिव्रता । तस्य विष्णुमतीनाम विष्णोः श्रीरिव वल्लभा

ພະອົງເປັນວີຣະບຸລຸດຜູ້ມີມະຫາພາກ ແລະພະມະເຫສີກໍເປັນສະຕຣີຜູ້ຖືພຣະພຣົດແຫ່ງສາມີ (ປະຕິວຣະຕາ) ນາມວ່າ ວິສນຸມະຕີ—ເປັນທີ່ຮັກດຸຈພຣະສຣີຕໍ່ພຣະວິສນຸ

Verse 36

तमेव पितरं कृत्वा मातरं च विधाय ताम् । संभविष्यामि भूलोके स्वकर्मपरिपाकतः

ເອົາພະອົງນັ້ນເປັນບິດາ ແລະກຳນົດນາງນັ້ນເປັນມານດາ ເຮົາຈະເກີດໃນພູໂລກ ໂດຍການສຸກງອມແຫ່ງກຳຂອງຕົນເອງ

Verse 37

ततः स माल्यवन्तं च पुष्पदंतं बलोत्कटम् । त्रीनाहूयात्मनो भृत्यान्वृत्तमेतन्न्यवे दयत्

ຕໍ່ມາ ທ່ານໄດ້ເອີ້ນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງຕົນສາມຄົນມາ—ມີ ມາລະຍະວັນ ແລະ ປຸສະປະດັນຕະ ຜູ້ແຂງກ້າດ້ວຍກຳລັງ—ແລ້ວໄດ້ແຈ້ງເລື່ອງທັງປວງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃຫ້ພວກເຂົາຮູ້

Verse 38

भृत्याः शृणुत भद्रं वो ब्रह्मशापान्महाभयात् । जनिष्यामि शतानीकाद्विष्णुमत्यामहं सुतः

ໂອ ບໍລິວານທັງຫຼາຍ ຈົ່ງຟັງ—ຂໍໃຫ້ຄວາມມົງຄຸນຈົ່ງມີແກ່ພວກເຈົ້າ. ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ຕໍ່ຄຳສາບຂອງພຣາຫມັນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເກີດເປັນບຸດຂອງພຣະຣາຊາ ສະຕານີກ ໃນຄັນຂອງ ວິສນຸມະຕີ.

Verse 39

इति श्रुत्वा वचो भृत्यास्तस्या प्राणा बहिश्चराः । वाष्पपूर्णमुखाः सर्वे विधूमं वाक्यमब्रुवन्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ບໍລິວານທັງຫຼາຍ—ປານດັ່ງລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດຂອງລາວໄປເຄື່ອນຢູ່ພາຍນອກ—ຢືນດ້ວຍໃບໜ້າເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳຕາ ແລະທຸກຄົນໄດ້ກ່າວວາຈາອັນບໍລິສຸດແກ່ ວິທູມ.

Verse 40

भृत्या ऊचुः । त्वद्वियोगं वयं सर्वे त्रयोऽपि न सहामहे । तस्मान्मानुष भावत्वमस्माभिः सह यास्यसि

ບໍລິວານກ່າວວ່າ: “ພວກເຮົາສາມຄົນທົນການພັດພາກຈາກທ່ານບໍ່ໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານຈະເຂົ້າສູ່ພາວະແຫ່ງກາຍມະນຸດພ້ອມກັບພວກເຮົາ.”

Verse 41

शतानीकस्य राजर्षेर्मंत्री योऽयं युगन्धरः । सेनानीर्विप्रतीकश्च योऽयं प्राग्रसरो रणे

“ຜູ້ນີ້ແມ່ນ ຢຸກັນທະຣະ ຜູ້ເປັນມົນຕີຂອງພຣະຣາຊະຣິສີ ສະຕານີກ; ແລະຜູ້ນີ້ແມ່ນ ວິປຣະຕີກ ແມ່ທັບຜູ້ຮຸກນຳໜ້າສຸດໃນສົງຄາມ—”

Verse 42

नर्मकर्मसु हृद्विप्रो वल्लभाख्यो महांश्च यः । तेषां पुत्रास्त्रयोऽप्येते भविष्यामो न संशयः

“ແລະ ວັລລະພະ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ເປັນພຣາຫມັນຜູ້ໃຈກວ້າງ ຊ່ຽວຊານໃນສິລະປະແຫ່ງຄວາມຮື້ນເຮືອງແລະມິດຕະພາບ. ພວກເຮົາສາມຄົນຈະເປັນບຸດຂອງທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.”

Verse 43

शतानीकस्य राजर्षेः पुत्रभावं गतस्य ते । शुश्रूषां संविधास्यामस्तेषु तेषु च कर्मसु । तानेवंवादिनः सोऽयं विधूमो वाक्यमब्रवीत्

“ເມື່ອທ່ານໄດ້ເຂົ້າສູ່ສະພາບເປັນບຸດຂອງຣາຊະຣິສີ ສະຕານີກະ ແລ້ວ, ພວກເຮົາຈະຮັບໃຊ້ທ່ານໃນໜ້າທີ່ທຸກປະການ” ເມື່ອເຂົາເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ວິທູມະຈຶ່ງຕອບກ່າວ।

Verse 44

विधूम उवाच । जानेऽहं भवतां स्नेहं तादृशं मय्य नुत्तमम्

ວິທູມະກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ດີເຖິງຄວາມເມດຕາຂອງພວກທ່ານ—ຄວາມຮັກອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ທີ່ມີຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ।”

Verse 45

तथापि कथयाम्यद्य तच्छृणुध्वं हितं वचः । ब्रह्मशापेन घोरेण स्वेन दुष्कर्मणा कृतम्

ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ມື້ນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວ—ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳອັນເປັນປະໂຫຍດ. ຄຳສາບແຊ່ງອັນນ່າຢ້ານຂອງພຣາຫມັນນີ້ ເກີດຈາກກຳຊົ່ວຂອງຂ້າພະເຈົ້າເອງ।

Verse 46

कुत्सितं मानुषं भावमहमेकोऽनुवर्तये । विहितं न हि युष्माकमेतच्छापानुवर्तनम्

ສະພາບຄວາມເປັນມະນຸດອັນນ່າລະອາຍນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຮັບໄວ້ຜູ້ດຽວ. ສຳລັບພວກທ່ານ ບໍ່ໄດ້ຖືກກຳນົດໃຫ້ຕາມຄຳສາບນີ້।

Verse 47

जुगुप्सितेऽतो मानुष्ये मा कुरुध्वं मनोऽधुना । अतः शापावधिर्यावन्मद्वियोगो विषह्यताम्

ດັ່ງນັ້ນ ບັດນີ້ຢ່າໃຫ້ໃຈໄປຍຶດຕິດກັບສະພາບມະນຸດອັນນ່າຊັງນີ້. ຈົນກວ່າກຳນົດແຫ່ງຄຳສາບຈະສິ້ນສຸດ ຈົ່ງອົດທົນການພັດພາກຈາກຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 48

इत्युक्तवन्तं ते सर्वे माल्यवत्प्रमुखास्तदा । ऊचुः प्रणम्य शिरसा प्रार्थयंतः पुनःपुनः

ເມື່ອທ່ານໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ທຸກຄົນມີມາລະຍະວັດເປັນຫົວໜ້າ ໄດ້ກົ້ມສີສະນົບນ້ອມ ແລະອ້ອນວອນຊ້ຳໆ ກ່າວຕໍ່ທ່ານນັ້ນ।

Verse 49

रक्षित्वा कृपया ह्यस्मान्मा कुरुष्व च साहसम् । परित्यजसि नः सर्वान्भक्तानद्य निरागसः

ພຣະອົງໄດ້ປົກປ້ອງພວກເຮົາດ້ວຍຄວາມເມດຕາແລ້ວ ບັດນີ້ຂໍຢ່າກະທຳການຫຸນຫັນເລີຍ। ຂໍຢ່າລະທິ້ງພວກເຮົາທັງປວງ—ຜູ້ເປັນພັກຕະຜູ້ບໍ່ມີຜິດ—ໃນວັນນີ້।

Verse 50

त्वद्वियोगान्महाघोरान्मानुष्यमपि कुत्सितम् । बहु मन्यामहे देव तस्मान्नस्त्राहि सांप्रतम्

ເນື່ອງຈາກການພັດພາກຈາກພຣະອົງ ແມ່ນແຕ່ຊີວິດມະນຸດກໍປາກົດແກ່ພວກເຮົາວ່ານ່າສະຫວັນສະຫວາຍ ແລະນ່າດູຖູກຢ່າງຍິ່ງ। ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໂອ້ພຣະເຈົ້າ ຈົ່ງປົກປ້ອງພວກເຮົາໃນບັດນີ້ເທີດ।

Verse 51

एवं स याचमानांस्त्रीनन्वमन्यत भृत्यकान् । तैस्त्रिभिः सहितः सोऽयं कौशांबीं गन्तुमैच्छत

ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານໄດ້ຍອມຮັບຄຳອ້ອນວອນຂອງຂ້າຮັບໃຊ້ທັງສາມ। ແລະເມື່ອມີທັງສາມຮ່ວມໄປດ້ວຍ ທ່ານກໍປາດຖະໜາຈະໄປກາວຊາມບີ।

Verse 52

एतस्मिन्नेव काले तु सोमवंशविवर्द्धनः । अर्जुनाभिजने जातो जनमेजयसंभवः

ໃນເວລານັ້ນເອງ ຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ເກີດມາເພື່ອເພີ່ມພູນໂສມວົງສ໌ (ວົງສ໌ຈັນທຣາ) — ສືບສາຍຈາກຕະກູນຂອງອາຣຊຸນ — ເປັນລູກຫຼານຂອງຈະນະເມຊະຍະ।

Verse 53

शतानीको महीपालः पृथिवीमन्वपालयत् । बुद्धिमान्नीतिमान्वाग्मी प्रजापालनतत्परः

ພະຣາຊາ ສະຕານີກະ ຜູ້ເປັນມະຫີປາລ ໄດ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນ; ມີປັນຍາ, ຮູ້ນິຕິລັດ, ວາຈາໄພເຣາະ ແລະ ມຸ່ງໝັ້ນປົກປ້ອງປະຊາຊົນ.

Verse 54

चतुरंगबलोपेतो विक्रमैकधनो युवा । स कौशांबीं महाराजो नगरीमध्युवास वै

ພຣະອົງມີກອງທັບຈະຕຸຣັງຄະຄົບຖ້ວນ ຍັງໜຸ່ມ ແລະ ຖືວ່າຊັບສິນມີແຕ່ວິຣະກຳ; ມະຫາຣາຊານັ້ນໄດ້ພັກອາໄສຢູ່ນະຄອນ ກໍຊາມບີ ແທ້ໆ.

Verse 55

तस्य मन्त्ररहस्यज्ञो मन्त्री जातो युगंधरः । सेनानीर्विप्रतीकश्च तस्य प्राग्रसरो रणे

ອຳມາດຂອງພຣະອົງແມ່ນ ຢຸຄັນທະຣະ ຜູ້ຮູ້ຄວາມລັບແຫ່ງການປຶກສາ; ແລະ ແມ່ທັບແມ່ນ ວິປຣະຕີກະ ຜູ້ຢືນນຳໜ້າໃນສົງຄາມເພື່ອພຣະອົງ.

Verse 56

नर्मकर्मसु तस्यासीद्वल्लभाख्यः सखा द्विजः । तस्य विष्णुमती नाम विष्णोः श्रीरिव वल्लभा

ໃນເລື່ອງຫຼິ້ນຫົວ ແລະ ກິດຈະກຳອັນໃກ້ຊິດ ພຣະອົງມີມິດພຣາຫມັນນາມ ວັລລະພະ. ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງວັລລະພະຊື່ ວິສນຸມະຕີ—ເປັນທີ່ຮັກດັ່ງພຣະສຣີຕໍ່ພຣະວິສນຸ.

Verse 57

स सर्वगुणसंपन्नः शतानीको महामतिः । पुत्रमात्मसमं तस्यां भार्यायां नान्वविंदत

ສະຕານີກະ ຜູ້ມີມະຫາປັນຍາ ແລະ ຄົບຖ້ວນດ້ວຍຄຸນທັງປວງ ບໍ່ໄດ້ຮັບບຸດຈາກມະເຫສີນັ້ນຜູ້ເທົ່າທຽມກັບພຣະອົງ.

Verse 58

आत्मानमसुतं ज्ञात्वा स भृशं पर्यतप्यत । स युगंधरमाहूय मंत्रिणं मन्त्रवित्तमम्

ເມື່ອພະຣາຊາຮູ້ວ່າພະອົງເປັນຜູ້ບໍ່ມີພະຣາຊບຸດ ກໍເສົ້າໂສກຢ່າງຫນັກ. ແລ້ວຈຶ່ງເອີ້ນຢຸກັນທະຣາ ມະນຕຣີຜູ້ຊໍານານໃນການປຶກສາອັນດີງາມ.

Verse 59

पुत्रलाभः कथं मे स्यादिति कार्यममन्त्रयत् । युगन्धरो मही पालं पुत्रालाभेन पीडितम् । हर्षयन्वचसा स्वेन वाक्यमेतदभाषत

ພະອົງຄິດພິຈາລະນາວ່າ “ເຮົາຈະໄດ້ພະຣາຊບຸດແນວໃດ?” ແລ້ວຢຸກັນທະຣາເຫັນພະຜູ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນທຸກທໍລະມານເນື່ອງຈາກຂາດທາຍາດ ຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້ເພື່ອປອບໃຈໃຫ້ຊື່ນບານ.

Verse 60

युगन्धर उवाच । अस्ति शांडिल्यनामा तु महर्षिः सत्यवाक्छुचिः

ຢຸກັນທະຣາກ່າວວ່າ “ມີມະຫາລິສີນາມ ສານຑິລະຍະ ເປັນຜູ້ເວົ້າສັດຈະ ແລະບໍລິສຸດ”

Verse 61

शत्रुमित्रसमो दांतस्तपःस्वाध्यायतत्परः । तमेव मुनिमासाद्य ज्वलंतमिव पावकम्

ທ່ານເຫັນສັດຕູແລະມິດເທົ່າກັນ ສໍາລວມຕົນ ແລະອຸທິດໃນຕະປະກັບການສະວາດຢາຍ (ການສຶກສາຄໍາພີ). ເມື່ອເຂົ້າໄປຫາມຸນີນັ້ນ—ຜູ້ສະຫວ່າງໄສດັ່ງໄຟລຸກ—

Verse 62

पुत्रमात्मसमं राजन्प्रार्थयेथा विनीतवत् । कृपावान्स महर्षिस्तु पुत्रं ते दास्यति ध्रुवम्

“ຂໍພະຣາຊາ ຈົ່ງອ້ອນວອນທ່ານດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ເພື່ອພະຣາຊບຸດຜູ້ເທົ່າທຽມພະອົງ. ມະຫາລິສີຜູ້ເມດຕານັ້ນ ຈະປະທານພະຣາຊບຸດໃຫ້ພະອົງແນ່ນອນ”

Verse 63

इति तद्वचनं श्रुत्वा हर्षसंफुल्ललोचनः । मंत्रिणा तेन संयुक्तस्तस्यागादाश्रमं मुनेः

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ພຣະຣາຊາມີນັຍນາບານດອກດ້ວຍປີຕິ ແລະໄປຍັງອາສຣົມຂອງມຸນີພ້ອມກັບມົນຕຣີນັ້ນ

Verse 64

तमाश्रमे समासीनं प्रणनाम महीपतिः । शांडिल्यस्तु महातेजा राजानं प्राप्तमाश्रमम्

ໃນອາສຣົມ ພຣະຣາຊາໄດ້ກົ່ມກາບນົບນ້ອມຕໍ່ມຸນີຜູ້ນັ່ງຢູ່ນັ້ນ ແລະພຣະສານດິລຍະຜູ້ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍຕະປະອັນໃຫຍ່ ກໍເຫັນວ່າພຣະຣາຊາໄດ້ມາຮອດອາສຣົມແລ້ວ

Verse 65

दृष्ट्वा पाद्यादिभिः पूज्य स्वागतं व्याजहार सः । शांडिल्य उवाच । शतानीक किमर्थं त्वमाश्रमं प्राप्तवान्मम

ເມື່ອເຫັນພຣະຣາຊາ ມຸນີໄດ້ບູຊາຕ້ອນຮັບດ້ວຍພິທີສະວາກະ—ນໍ້າລ້າງພຣະບາດ ແລະອື່ນໆ—ແລ້ວກ່າວຄໍາຕ້ອນຮັບ ພຣະສານດິລຍະກ່າວວ່າ “ໂອ ສະຕານີກະ ເຈົ້າມາອາສຣົມຂອງເຮົາເພາະເຫດໃດ?”

Verse 66

यत्कर्तव्यमिदानीं ते तद्वदस्व करोम्यहम् । मुनिमेवं वदंतं तं प्रत्यवादीद्युगंधरः

“ບັດນີ້ ສິ່ງໃດທີ່ຄວນເຮັດເພື່ອເຈົ້າ ຈົ່ງບອກມາ ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້” ເມື່ອມຸນີກ່າວດັ່ງນີ້ ຢຸກັນທະຣະຈຶ່ງຕອບທ່ານ

Verse 67

भगवन्नेष वै राजा पुत्रालाभेन कर्षितः । भवंतं शरणं प्राप्तः सांप्रतं पुत्रकारणात्

“ຂ້າແຕ່ພຣະພະຄະວັນ ພຣະຣາຊາອົງນີ້ຖືກທຸກຂ໌ກົດກັ້ນເນື່ອງຈາກບໍ່ໄດ້ພຣະໂອຣົດ ບັດນີ້ພຣະອົງມາຂໍພຶ່ງພາທ່ານ ເພື່ອເຫດແຫ່ງການໄດ້ພຣະໂອຣົດ”

Verse 68

अस्यापुत्रत्वजं दुःखं त्वमपाकर्तुमर्हसि । इति तस्य वचः श्रुत्वा शांडिल्यो मुनिसत्तमः

“ທ່ານຄວນຂັບໄລ່ຄວາມໂສກທີ່ເກີດຈາກການບໍ່ມີບຸດນີ້ໃຫ້ຫາຍໄປ” ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ຊານຑິລຍະ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ (ຈຶ່ງຕອບ)

Verse 69

पुत्रलाभवरं तस्मै प्रतिजज्ञे नृपाय वै । स राज्ञो वरदः श्रीमान्कौशांबीमेत्य सादरम्

ທ່ານໄດ້ປະຕິຍານແກ່ພະຣາຊານັ້ນຢ່າງແນ່ນອນວ່າ ຈະປະທານພອນໃຫ້ໄດ້ບຸດ. ຜູ້ໃຫ້ພອນຜູ້ສະຫງ່າງາມນັ້ນ ຈຶ່ງໄປຫາເມືອງເກົາຊາມບີດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບເພື່ອພະຣາຊາ

Verse 70

पुत्रेष्ट्या पुत्रकामस्य याजकोऽभून्महामुनिः । ततो मुनिप्रसादेन राजा दशरथोपमः

ສໍາລັບພະຣາຊາຜູ້ປາຖະນາບຸດ ມະຫາມຸນີໄດ້ເປັນພຣະຍາຊົກ ປະກອບພິທີຍັດ «ປຸດເຣດຖີ». ຕໍ່ມາ ໂດຍພອນຂອງມຸນີ ພະຣາຊານັ້ນກໍເປັນດັ່ງທະສະຣະຖະ ຜູ້ໄດ້ລູກຫຼານ

Verse 71

यज्वा राममिव प्राप सहस्रानीकमात्मजम् । एवं विधूमः संजज्ञे शतानीकान्नृपोत्तमात्

ເມື່ອປະກອບຍັດສໍາເລັດແລ້ວ ທ່ານໄດ້ບຸດນາມ «ສະຫັດສະຣານີກະ» ດັ່ງ (ທະສະຣະຖະໄດ້) ພຣະຣາມ. ດັ່ງນັ້ນ «ວິທູມະ» ຈຶ່ງເກີດຈາກພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ «ຊະຕານີກະ»

Verse 72

अत्रांतरे मंत्रिवरस्सेनानीस्तु महीपतेः । द्विजो नर्मवयस्यश्च पुत्रान्प्रापुः कुलोचितान्

ໃນຂະນະນັ້ນ ມະນຕຣີຜູ້ດີເລີດແລະແມ່ທັບຂອງພະຣາຊາ ພ້ອມທັງດວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ແລະສະຫາຍຜູ້ມີຄໍາຫຍອກຫຼິ້ນ ກໍໄດ້ບຸດທີ່ສົມຄວນແກ່ຕະກູນຂອງຕົນ

Verse 73

पुत्रो युगंधरस्यासीन्माल्यवान्नाम भृत्यकः । यौगंधरायणो नाम्ना मन्त्रशास्त्रेषु कोविदः

ບຸດຂອງ ຢຸກັນທະຣະ ແມ່ນຂ້າຮັບໃຊ້ຊື່ ມາລະຍະວານ; ອີກນາມໜຶ່ງແມ່ນ ຢາວະກັນທະຣາຍະນະ ຜູ້ຊໍານານໃນສາດແຫ່ງຄໍາປຶກສາ ແລະ ລັດຖະນະໂຍບາຍ।

Verse 74

विप्रतीकस्य तनयः पुष्पदन्तो बभूव ह । रुमण्वानिति विख्यातः परसैन्यविमर्दनः

ບຸດຂອງ ວິປຣະຕີກະ ແມ່ນ ປຸສປະດັນຕະ; ມີຊື່ສຽງວ່າ ຣຸມັນວານ ເປັນຜູ້ທໍາລາຍກອງທັບສັດຕູ।

Verse 75

वल्लभस्य तदा जज्ञे तनयो वै बलोत्कटः । वसंतक इति ख्यातो नर्मकर्मसु कोविदः

ຕໍ່ມາ ວັລລະພະ ມີບຸດຜູ້ມີກໍາລັງແກ່ກ້າຢ່າງຫນັກ; ມີຊື່ສຽງວ່າ ວະສັນຕະກະ ຊໍານານໃນສິລະປະແຫ່ງຄໍາຂັນ ແລະ ຄວາມສະໜຸກສະໜານ।

Verse 76

अथ ते ववृधुः सर्वे राजपुत्रपुरोगमाः । पञ्चहायनतां तेषु यातेषु तदनंतरम्

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາທັງໝົດເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນ ໂດຍມີພຣະຣາຊະກຸມານເປັນຜູ້ນໍາ; ແລະເມື່ອພວກເຂົາບັນລຸອາຍຸຫ້າປີແລ້ວ ເຫດການຕໍ່ໄປຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ।

Verse 77

अलंबुसापि स्वर्वेश्या भूपतेः कृतवर्मणः । अयोध्यायां महापुर्यां कन्या जाता मृगावती

ແລະ ອະລັມບຸສາ ອັບສະຣາແຫ່ງສະຫວັນ ກໍໄດ້ມາຫາ ພຣະຣາຊາ ກຣິຕະວັຣມັນ; ໃນນະຄອນໃຫຍ່ ອະໂຍທະຍາ ມີທິດາເກີດຂຶ້ນ ນາມວ່າ ມຣິກາວະຕີ।

Verse 78

एवं विधूममुख्यास्ते जज्ञिरे क्षितिमण्डले । अत्रांतरे महासत्त्वो दुष्टसानुचरो बली

ດັ່ງນັ້ນ ຫົວໜ້າທັງຫຼາຍ—ເລີ່ມຈາກ ວິທູມະມຸຂ ເປັນຕົ້ນ—ໄດ້ເກີດຂຶ້ນເທິງຜິວໂລກ. ໃນຂະນະນັ້ນ ມະຫາສັດຕະວະຜູ້ມີພະລັງ ພ້ອມບໍລິວານຊົ່ວຮ້າຍ ກໍ່ຜຸດຂຶ້ນມາ.

Verse 79

अहिदंष्ट्र इति ख्यातो महादैत्यो बलोत्कटः । युक्तः स्थूलशिरोनामा सहायेन दुरात्मना

ດານະວະໃຫຍ່ຜູ້ດຸຮ້າຍດ້ວຍພະລັງ ໄດ້ໂດງດັງວ່າ “ອະຫິດັມສະຕຣະ”. ເຂົາຍັງມີສະຫາຍໃຈຊົ່ວ ຊື່ “ສະຖູລະສິຣະ” ຮ່ວມດ້ວຍ.

Verse 80

रुरोध देवनगरं बबाध विबुधानपि । वर्तमाने दिवि महासमरे सुररक्षसाम्

ເຂົາໄດ້ປິດລ້ອມນະຄອນແຫ່ງເທວະ ແລະຍັງທໍລະມານເຫຼົ່າວິບຸດດ້ວຍ. ໃນເວລານັ້ນ ທີ່ຟ້າສະຫວັນ ສົງຄາມໃຫຍ່ລະຫວ່າງເທວະແລະຣາກສະສ ກໍ່ກຳລັງລຸກໂຊນ.

Verse 81

आनिनाय शतानीकं सहायार्थं पुरंदरः । स यौवराज्ये तनयं विधाय विधिना नृपः

ປຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣະ) ໄດ້ນຳ “ສະຕານີກະ” ມາເປັນພັນທະມິດເພື່ອຊ່ວຍ. ກະສັດນັ້ນໄດ້ສະຖາປະນາບຸດຂອງຕົນເປັນ ຢຸວະຣາຊ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 82

प्रतस्थे रथमास्थाय युद्धाय दितिजैः सह । नीतो मातलिनाभ्येत्य सादरं स धनुर्धरः

ນັກທະນູຜູ້ກ້ານັ້ນ ຂຶ້ນຂັບລົດສົງຄາມ ແລ້ວອອກໄປຮົບກັບພວກດິຕິຊະ. ມາຕະລີເຂົ້າມາໃກ້ ແລ້ວນຳພາເຂົາໄປຂ້າງໜ້າດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 83

विधाय प्रेक्षकान्देवाञ्जघान दितिजान्रणे । अथ दैत्याधिपः सोऽपि निहतः समरे दिवि

ເມື່ອຈັດໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍເປັນພະຍານແລ້ວ ທ່ານໄດ້ປະຫານອະສຸຣະຜູ້ເກີດຈາກດິຕິໃນສົງຄາມ। ຕໍ່ມາ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄທຕະຍະນັ້ນກໍຖືກສັງຫານໃນຍຸດທະການເທິງສະຫວັນ।

Verse 84

ततः शक्रस्य वचसा परेतं नृपपुंगवम् । रथमारोप्य सहसा कौशांबीं मातलिर्ययौ

ຕໍ່ມາ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງສັກຣະ ມາຕະລີໄດ້ອຸ້ມພະຣາຊາຜູ້ເລີດລ້ຳຜູ້ລ່ວງລັບ ຂຶ້ນເທິງລົດສົງຄາມຢ່າງວ່ອງໄວ ແລ້ວໄປສູ່ເມືອງເກົາສາມບີ।

Verse 85

नीत्वा महीतलमसौ तत्सुताय न्यवेदयत् । ततः सहस्रानीकोपि विलप्य वहुदुखितः

ເມື່ອນຳລົງມາສູ່ແຜ່ນດິນແລ້ວ ທ່ານໄດ້ແຈ້ງແກ່ພຣະໂອຣສຂອງພຣະຣາຊາ। ຈາກນັ້ນ ສະຫັດສະຣານີກະກໍຄຳຄວນຮ້ອງໄຫ້ ດ້ວຍຄວາມໂສກາອັນໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 86

मंत्रिभिः सह संभूय प्रेतकार्यं न्यवर्तयत् । मृतं ज्ञात्वा पतिं राज्ञी सहैवानुममार च

ເມື່ອປະຊຸມກັບບັນດາມົນຕີແລ້ວ ທ່ານໄດ້ປະກອບພິທີກຳສຳລັບຜູ້ລ່ວງລັບຕາມທຳນຽມທັມມະ। ເມື່ອພຣະຣາຊິນີຮູ້ວ່າພຣະສະວາມີສິ້ນພຣະຊົນ ນາງກໍສິ້ນຊີວິດຕາມໄປດ້ວຍ।

Verse 87

महिष्या सह संप्राप्ते भूपाले कीर्तिशेषताम् । भेजे राज्यं शतानीकतनयो मंत्रिणां गिरा

ເມື່ອພຣະຣາຊາພ້ອມດ້ວຍພຣະມະເຫສີເອກ ລ່ວງລັບໄປ ເຫຼືອໄວ້ແຕ່ກຽດຕິຄຸນເປັນອະນຸສອນ ບຸດຂອງສະຕານີກະຈຶ່ງຮັບລາຊະອານາຈັກຕາມຄຳຊີ້ນຳຂອງບັນດາມົນຕີ।

Verse 88

युगन्धरे विप्रतीके वल्लभे च मृते सति । यौगन्धरायणमुखास्तत्पुत्राः सर्व एव हि

ເມື່ອ ຢຸກັນທະຣະ, ວິປຣະຕີກະ ແລະ ວັນລະພະ ໄດ້ສິ້ນຊີວິດແລ້ວ ບຸດທັງປວງຂອງພຣະອົງ—ເລີ່ມຈາກ ຢໍກັນທະຣາຍະນະ—ຍັງຄົງຢູ່ ເພື່ອສືບຕໍ່ຣາຊະທັມມະ.

Verse 89

शतानीक सुतस्यास्य तत्तत्कार्यमकुर्वत । एवं स पालयामास महीं राजसुतो बली

ພວກເຂົາໄດ້ປະຕິບັດກິດທຸກປະການເພື່ອບຸດແຫ່ງ ສະຕານີກະ ນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຊາຍຜູ້ກ້າແຂງ ໄດ້ປົກຄອງ ແລະ ພິທັກຮັກສາແຜ່ນດິນ.

Verse 90

याते काले महेन्द्रेण सनन्दनमहोत्सवे । निमंत्रितस्तत्कथितां भाविनीमशृणोत्कथाम्

ເມື່ອການເວລາມາຮອດ ໃນຄາວທີ່ ມະເຫນທຣະ ຈັດມະໂຫດສະວະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແກ່ ສະນັນດະນະ ນັ້ນ ລາວຖືກເຊີນໄປ ແລະໄດ້ຟັງຈາກທ່ານເຖິງເລື່ອງລາວທີ່ຈະເກີດໃນອະນາຄົດ.

Verse 91

स्वर्योषिद्ब्रह्मणः शापादयोध्यायायामलंबुसा । जाता मृगावती कन्या भूपतेः कृतवर्मणः

ເນື່ອງດ້ວຍຄຳສາບຂອງ ພຣະພຣົມ ນາງອັບສະຣາສະຫວັນ ອະລັມບຸສາ ໄດ້ເກີດທີ່ ອະໂຍທະຍາ ເປັນກຸມາຣີນາມ ມຶກາວະຕີ ເປັນທິດາຂອງພຣະຣາຊາ ກຣິຕະວັຣມັນ.

Verse 92

विधूम नामा च वसुस्त्वं नाकललनां पुरा । तामेव ब्रह्मसदने दृष्ट्वानिलहृतांशुकाम्

ໃນການກ່ອນ ເຈົ້າເຄີຍເປັນ ວະສຸ ນາມ ວິທູມະ ແລະນາງເປັນນາງຟ້າ. ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ເຫັນນາງນັ້ນໃນສະພາພຣະພຣົມ—ຂະນະທີ່ລົມພັດພາຜ້ານຸ່ງຂອງນາງໄປ—ໃຈເຈົ້າກໍສະເທືອນຂຶ້ນພາຍໃນ.

Verse 93

तदैव मादनाक्रांतः शापान्मर्त्यत्वमागतः । सैव ते दयिता राजन्भाविनी न चिरात्सखे

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ເມື່ອຖືກຄວາມຫຼົງໃນຮັກຄອບງຳ ເຈົ້າຖືກຄຳສາບ ແລະຕົກສູ່ຄວາມເປັນມະນຸດຜູ້ມີຄວາມຕາຍ. ໂອ ພະຣາຊາ ສະຫາຍເອີຍ ນາງຜູ້ນັ້ນເອງຈະເປັນທີ່ຮັກຂອງເຈົ້າໃນໄມ່ຊ້າ.

Verse 94

यदा त्वमात्मनः पुत्रं राज्ये संस्थाप्य भूपते । मृगावत्या स्त्रिया सार्द्धं दक्षिणस्योदधेस्तटे

ເມື່ອເຈົ້າ ໂອ ພະຣາຊາ ສະຖາປະນາບຸດຂອງຕົນໃຫ້ຄອງລາຊະບັນລັງ ແລ້ວໄປພ້ອມນາງ ມຣິກາວະຕີ ຈົນຮອດຝັ່ງທະເລທາງໃຕ້—

Verse 95

चक्रतीर्थे महापुण्ये फुल्लग्रामसमीपतः । स्नानं करिष्यसि तदा शापान्मुक्तो भविष्यसि

ໃກ້ບ້ານ ພຸລລະກຣາມ ທີ່ ຈັກຣະຕີຣຖະ ອັນມີບຸນຍິ່ງ ເຈົ້າຈະອາບນ້ຳສັກສິດ; ແລ້ວເຈົ້າຈະພົ້ນຈາກຄຳສາບ.

Verse 96

इति प्रोवाच भगवन्सत्यलोके पितामहः । इतींद्रवचनं श्रुत्वा सहस्रानीकभूपतिः

ດັ່ງນີ້ແລ ພຣະປິຕາມະຫະຜູ້ຄວນນະມັດສະການ (ພຣະພຣົມ) ໄດ້ກ່າວໃນ ສັດຍະໂລກ. ເມື່ອໄດ້ຍິນວາຈາຂອງພຣະອິນທຣ໌ ພະຣາຊາ ສະຫັດສະຣານີກະ—

Verse 97

तथोद्वाहकृतोत्साहः समामंत्र्य शचीपतिम् । कौशांबीं प्रस्थितो हृष्टः स तिलोत्तमया पथि

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມຮື້ຮົນຈະຈັດພິທີອະພິເສກ ລາພຣະສະຈີປະຕິ (ພຣະອິນທຣ໌) ແລ້ວອອກເດີນທາງໄປກາວຊາມບີດ້ວຍໃຈປິຕິ ໂດຍມີນາງ ຕິໂລດຕະມາ ຮ່ວມທາງ.

Verse 98

स्मरन्किमपि तां कांतां भाषमाणामनन्यधीः । ध्यायञ्छतक्रतुवचो नालुलोके महीपतिः

ໃນຂະນະທີ່ນາງກໍາລັງເວົ້າ ພະຣາຊາ—ໃຈຈົ່ງຈອງຢູ່ທີ່ນາງຜູ້ດຽວ—ກັບລະລຶກເຖິງນາງຮັກອື່ນ; ແລະເມື່ອຈົມຢູ່ໃນວາຈາຂອງ ສະຕະກຣະຕຸ (ພະອິນ) ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຜ່ນດິນກໍບໍ່ໄດ້ແມ່ນແຕ່ເບິ່ງນາງ

Verse 99

सा शशाप नृपं सुभ्रूरनादरतिर स्कृता । आहूयमानोपि मया सहस्रानीक भूपते

ນາງຜູ້ມີຄິ້ວງາມ ຖືກເມີນດ້ວຍຄວາມເຢັນຊາ ຈຶ່ງສາບແຊ່ງພະຣາຊາວ່າ “ໂອ ສະຫັດສະຣານີກ ພູປະຕິ ເຈົ້າແຫ່ງກອງທັບນັບພັນ! ແມ່ນຂ້າເອີ້ນຫາ ແຕ່ທ່ານບໍ່ໃສ່ໃຈ”

Verse 100

मृगावतीं हृदा ध्यायन्किमर्थं मामुपेक्षसे । सौभाग्यमत्ता मानिन्यो न सहंतेऽवधीर णाम्

“ໃນໃຈຂອງທ່ານ ທ່ານພິຈາລະນາເຖິງ ມຣິກາວະຕີ ແລ້ວເປັນຫຍັງຈຶ່ງເມີນຂ້າ? ນາງຜູ້ມີມານະ ເມົາມົນດ້ວຍສິຣິມົງຄຸນ ບໍ່ອາດທົນການດູໝິ່ນໄດ້”

Verse 101

मामवज्ञाय यां राजन्हृदा ध्यायसि सांप्रतम् । तया चतुर्दशसमा वियुक्तस्त्वं भविष्यसि

“ໂອ ພະຣາຊາ ເມື່ອທ່ານດູໝິ່ນຂ້າ ແລ້ວນຶກຖືງນາງຜູ້ໃດໃນໃຈບັດນີ້ ທ່ານຈະຕ້ອງພັດພາກຈາກນາງນັ້ນ ເປັນເວລາສິບສີ່ປີ”

Verse 102

इति शप्तवतीं राजा तामु वाच तिलोत्तमाम् । तामेव यदि लभ्येयं तनुजां कृतवर्मणः

ເມື່ອນາງໄດ້ກ່າວຄໍາສາບແຊ່ງແລ້ວ ພະຣາຊາຈຶ່ງກ່າວກັບ ຕິໂລຕຕະມາ ວ່າ “ຂໍໃຫ້ຂ້າໄດ້ນາງນັ້ນ—ທິດາຂອງ ກຣິຕະວັຣມັນ—ເຖີດ”

Verse 103

चतुर्दशसमा दुःखं सहिष्ये तद्वियोगजम् । इत्युक्त्वा तद्गतमना नृपः प्राया न्निजां पुरीम्

“ຂ້າພະເຈົ້າຈະອົດທົນທຸກຂ໌ທີ່ເກີດຈາກການພັດພາກ ຕະຫຼອດສິບສີ່ປີ” ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ພະຣາຊາຜູ້ມີໃຈຜູກພັນນາງ ກໍ່ເດີນທາງກັບນະຄອນຂອງຕົນ।

Verse 104

ततः कालेन तनया भूपतेः कृतवर्मणः । तमाससाद दयिता सर्वस्वं पुष्पधन्वनः

ຕໍ່ມາເມື່ອການເວລາຜ່ານໄປ ທິດາຂອງພະພູປະຕິ ກຣິຕະວັຣມັນ ກໍ່ມາພົບເຂົາ—ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ແລະເປັນທຸກສິ່ງຂອງ ປຸສປະທັນວັນ (ກາມເທວ)។

Verse 105

मृगावती समासाद्य विला सतरुवल्लरीम् । विभ्रमांभोधिलहरीं ननंद मदनद्युतिः

ເມື່ອໄດ້ພົບມຶກາວະຕີ—ດັ່ງເຖົາແຫ່ງຄວາມຊື່ນບານເທິງຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງການຫຼິ້ນ ແລະດັ່ງຄື້ນໃນມະຫາສະໝຸດແຫ່ງພຣະກະຣຸນາ—ເຂົາກໍ່ຊື່ນຊົມ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະຫງ່າແຫ່ງຄວາມຮັກ।

Verse 106

सा तस्माद्गर्भमाधत्त भवानीवेंदुशेखरात् । पांडिम्ना शशिलेखेव पीपूषक्षालिता बभौ

ນາງໄດ້ຖືພາຈາກເຂົາ ດັ່ງພຣະພະວານີຖືພາຈາກພຣະສິວະຜູ້ມີຈັນທຣ໌ເປັນມົງກຸດ; ແລະນາງກໍ່ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຄວາມຂາວຈາງອ່ອນໆ ດັ່ງເສັ້ນຈັນທຣ໌ທີ່ຖືກຊຳລະດ້ວຍແສງຕາເວັນ।

Verse 107

सुन्दरी दौर्हृदव्यक्तेरथ पौरंदरीव दिक् । रराज राजमहिषी रजनीकरगर्भिणी

ຕໍ່ມາ ພຣະມະເຫສີຜູ້ງາມ ເມື່ອອາການຢາກຂອງຄັນເລີ່ມປາກົດ ນາງກໍ່ສ່ອງສະຫວ່າງ—ດັ່ງທິດບູຣະພາທີ່ພຸຣັນທະຣະ (ພຣະອິນທຣ໌) ຄຸ້ມຄອງ—ໂດຍອຸ້ມໄວ້ພາຍໃນ “ຜູ້ສ້າງຄືນ” ຄື ດວງຈັນ।

Verse 108

सा दौर्हृदवशाद्राज्ञी यंयं काममकाम यत् । सुदुर्लभमपिप्रेम्णा तत्तत्सर्वं समाहरत्

ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາໃນໃຈ ພຣະມະເຫສີມີຄວາມປາດຖະນາສິ່ງໃດກໍຕາມ ແມ່ນຈະຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ ພຣະຣາຊາກໍດ້ວຍຄວາມຮັກ ຈັດຫາໃຫ້ຄົບທຸກຢ່າງ។

Verse 109

पत्यौ समीहितकरे सा कदाचिन्मृगावती । स्वेच्छया वै मतिं चक्रे रक्तवापीनिमज्जने

ແມ່ນແຕ່ພຣະສະວາມີເປັນຜູ້ສຳເລັດຄວາມປາດຖະນາໃຫ້ນາງ ແຕ່ມື້ໜຶ່ງ ມຶກາວະຕີໄດ້ຕັ້ງໃຈດ້ວຍຕົນເອງ ຈະອາບນ້ຳໂດຍຈົມຕົວໃນສະນ້ຳສີແດງ।

Verse 110

अभिलाषं सविज्ञाय मृगावत्या महीपतिः । कौसुम्भसलिलैः पूर्णां क्षणाद्वापीमकारयत्

ເມື່ອພຣະຣາຊາຮູ້ຄວາມປາດຖະນາຂອງມຶກາວະຕີ ກໍໃຫ້ສ້າງສະນ້ຳໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ແລະເຕີມນ້ຳສີແດງດັ່ງຍ້ອມດ້ວຍຄຸສຸມພາ।

Verse 111

तस्मिन्रक्तजले राज्ञी स्नानं सादरमातनोत् । ततस्तां रक्ततोयार्द्रां फुल्लकिंशुकसन्निभाम्

ໃນນ້ຳສີແດງນັ້ນ ພຣະມະເຫສີໄດ້ອາບນ້ຳດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພຣະນາງຊຸ່ມຊ່ຳດ້ວຍນ້ຳແດງ ຄ້າຍຕົ້ນກິມສຸກະທີ່ບານເຕັມທີ່।

Verse 112

राजस्त्रीमामिषधिया सुपर्णकुलसंभवः । जहार विकटः पक्षी मुग्धां दग्धविधेर्वशात्

ເມື່ອເຂົາເຂົ້າໃຈຜິດວ່າພຣະນາງເປັນເນື້ອ ນົກໃຫຍ່ອັນນ່າຢ້ານ ຜູ້ເກີດຈາກສາຍສຸປັນນະ—ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງວິທີກຳອັນເຜົາໄໝ້—ໄດ້ໂຈນຄວ້ານາງຜູ້ບໍ່ຮູ້ເລ່ຫຼ່ຽມໄປ।

Verse 113

नीत्वा विहायसा दूरं स तामचलसन्निभः । तत्याजमोहविवशामुदयाचलकंदरे

ນຳນາງໄປໄກທາງນະພາ ນົກໃຫຍ່ດຸດພູເຂົານັ້ນ ຖືກມົວໝອງຄອບງຳ ໄດ້ປະຖິ້ມນາງໃນຖ້ຳແຫ່ງພູທາງທິດຕາເວັນອອກ।

Verse 114

लब्धसंज्ञा शनैः कंपविलोलतनुवल्लरी । दृग्भ्यामुत्पलतुल्याभ्यां मुहुरश्रूण्यवर्तयत्

ນາງຄ່ອຍໆໄດ້ສະຕິຄືນມາ ກາຍອັນບາງອ່ອນສັ່ນໄຫວແລະໂອນໄຫວດຸດເຄືອວັນ; ແລະດ້ວຍດວງຕາດຸດດອກບົວ ນາງຫຼັ່ງນ້ຳຕາຊ້ຳໆ।

Verse 115

हा नाथ मंदभाग्याहं त्वद्वियोगेनपीडिता । का गतिः क्व नु गच्छामि द्रक्ष्यामि त्वन्मुखं कदा

“ໂອ ນາຖາ! ຂ້ານ້ອຍອາພັບ ຖືກທຸກຂ໌ທົນດ້ວຍການພັດພາກຈາກທ່ານ. ຂ້ານ້ອຍຈະພຶ່ງໃຜ—ຈະໄປໃສ? ເມື່ອໃດຈຶ່ງຈະໄດ້ເຫັນໃບໜ້າຂອງທ່ານອີກ?”

Verse 116

इत्युक्त्वा गजसिंहानां पुरोभूद्वधकांक्षिणी । सा सर्वकेसरिगजैस्त्यक्ता न निधनं गता

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະຕາຍ ນາງໄດ້ໄປຢືນຕໍ່ໜ້າຊ້າງແລະສິງ; ແຕ່ແມ່ນວ່າຖືກຊ້າງແລະສິງທັງປວງປະຖິ້ມ ນາງກໍບໍ່ໄດ້ພົບຄວາມຕາຍ।

Verse 117

आपत्काले नृणां नूनं मरणं नैव लभ्यते । अतिदीनं समाकर्ण्य तस्याः क्रंदितमुन्मुखाः

ແທ້ແລ້ວ ໃນຍາມວິກິດ ມະນຸດກະທັ້ງຄວາມຕາຍກໍບໍ່ໄດ້ມາງ່າຍ. ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງຮ້ອງໄຫ້ອັນແສນອາດູນຂອງນາງ ພວກເຂົາຈຶ່ງຫັນໜ້າໄປຫານາງ।

Verse 118

मृगा निष्पंदगतयो न तृणान्यप्यभक्षयन् । ततस्तां करुणासिंधुर्मुनिपुत्रस्तथास्थिताम्

ຝູງກວາງນິ່ງສະຫງົບ ແລະບໍ່ແມ່ນແຕ່ຫຍ້າສັກເສັ້ນກໍບໍ່ກິນ. ແລ້ວບຸດຂອງມຸນີ ຜູ້ເປັນດັ່ງທະເລແຫ່ງກະລຸນາ ໄດ້ເຫັນນາງພຣະຣາຊິນີຢືນຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນ.

Verse 119

रुदतीं कृपया राज्ञीं समानीय स्वमाश्रमम् । न्यवेदयच्च तां राज्ञीं गुरवे जमदग्नये । जमदग्निस्तु धर्मात्मा तामाश्वासयदंतिके

ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ລາວໄດ້ນຳນາງພຣະຣາຊິນີຜູ້ຮ້ອງໄຫ້ໄປຍັງອາສຣົມຂອງຕົນ ແລະໄດ້ທູນແຈ້ງແກ່ຄູອາຈານ ຊື່ ຈະມະດັກນີ ເຖິງເລື່ອງນາງ. ຈະມະດັກນີ ຜູ້ມີຈິດໃນທຳ ໄດ້ປອບໂຍນນາງຢູ່ໃກ້ໆ.

Verse 120

जमदग्निरुवाच । तथा जानीहि मां भद्रे कृतवर्मा यथा तव

ຈະມະດັກນີ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມງຄົລ, ຈົ່ງຮູ້ເຖີດວ່າ ຂ້າເຈົ້າສຳລັບເຈົ້າ ເປັນເຊັ່ນດຽວກັນກັບ ກຣິຕະວັຣມາ ທີ່ເຈົ້າເຄີຍພຶງພາ.”

Verse 121

एवमाश्वासिता तत्र कृपया जमदग्निना । चक्रे तत्रैव सा वासमाश्रमे मुनिसंकुले

ເມື່ອໄດ້ຮັບການປອບໂຍນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍກະລຸນາຂອງຈະມະດັກນີ ນາງກໍໄດ້ຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ໃນອາສຣົມນັ້ນເອງ ອັນເນືອງແນ່ນດ້ວຍໝູ່ມຸນີ.

Verse 122

ततस्स्वल्पेन कालेन विशाखमिव पार्वती । असूत तनयं बाला शौर्यधैर्यगुणान्वितम्

ຕໍ່ມາໃນເວລາບໍ່ດົນ ດັ່ງພາຣະວະຕີໄດ້ປະສູດວິສາຂະ ນາງສາວນ້ອຍນັ້ນກໍໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດຊາຍຜູ້ໜຶ່ງ ຜູ້ພ້ອມດ້ວຍຄຸນແຫ່ງຄວາມກ້າຫານ ແລະຄວາມໝັ້ນຄົງອົດທົນ.

Verse 123

सूतिकागृहकृत्यानि यानि कार्याणि बंधुभिः । चक्रिरे मातृवत्तानि मृगावत्या मुनिस्त्रियः

ພັນລະຍາຂອງພະມຸນີທັງຫຼາຍ ໄດ້ປະຕິບັດກິດໃນຫ້ອງຢູ່ໄຟທັງປວງໃຫ້ແກ່ ມຣິກາວະຕີ ດັ່ງນາງເປັນແມ່ຂອງຕົນ ຕາມທີ່ຍາດພີ່ນ້ອງພຶງເຮັດ।

Verse 124

तं सुजातं नृपसुतं कापि वागशरीरिणी । उदयाचलजातत्वाच्चकारोदयनाभिधम्

ສໍາລັບພະຣາຊະບຸດຜູ້ເກີດມາດີນັ້ນ ມີສຽງອະສະຣີຣະດັງຂຶ້ນ; ເນື່ອງຈາກເກີດໃກ້ພູອຸດະຍາຈະລາ ຈຶ່ງຕັ້ງນາມວ່າ ‘ອຸດະຍະນະ’।

Verse 125

आश्रमे स मुनीन्द्रेण कृतचूडादिकव्रतः । जग्राह सकला विद्या जमदग्नेर्महामुनेः

ໃນອາສຣົມ ພະມຸນີເອກໄດ້ປະກອບພິທີຈູດາ ແລະສັງສະກາຣະອື່ນໆ ໃຫ້ແກ່ເຂົາ; ແລ້ວເຂົາໄດ້ຮຽນວິທະຍາທັງປວງຈາກມະຫາມຸນີ ຊະມະດັກນິ।

Verse 126

युवा नृपसुतः सोऽयं कदाचिन्मृगयापरः । अपश्यदेकं भुजगं व्याधेन दृढसंयतम्

ຄັ້ງໜຶ່ງ ພະຣາຊະບຸດໜຸ່ມນັ້ນຫມົກມຸ່ນໃນການລ່າ ໄດ້ເຫັນງູໜຶ່ງຕົວຖືກນາຍພານມັດຮັດແນ່ນຫນາ।

Verse 127

उवाच स कृपायुक्तो व्याध मुंच भुजंगमम् । किं करिष्यस्यनेन त्वं नैनं हिंसितुर्महसि

ດ້ວຍໃຈເມດຕາ ເຂົາກ່າວວ່າ “ໂອ້ ນາຍພານ, ຈົ່ງປ່ອຍງູນັ້ນເຖີດ. ເຈົ້າຈະເຮັດຫຍັງກັບມັນ? ເຈົ້າບໍ່ຄວນເບຍດບຽນມັນ”

Verse 128

तमुवाच ततो व्याधः सर्पेणानेन पूरुष । धनधान्यादिकं लप्स्ये ग्रामेषु नगरेषु च

ແລ້ວນາຍພານໄດ້ກ່າວແກ່ຊາຍນັ້ນວ່າ: “ໂດຍອາໄສງູນີ້ ຂ້າຈະໄດ້ຮັບຊັບສິນ—ເຂົ້າຂອງ ເງິນຄຳ ແລະອື່ນໆ—ທັງໃນບ້ານແລະໃນເມືອງ”

Verse 129

अतोहं जीविकामेनं नैव मोक्ष्ये कथंचन । इत्युक्त्वा पेटिकायां तं वबंध शबराधमः

“ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອການດຳລົງຊີວິດຂອງຂ້າ ຂ້າຈະບໍ່ປ່ອຍມັນເລີຍ ບໍ່ວ່າຢ່າງໃດກໍຕາມ” ເວົ້າແລ້ວ ຊະບະລາຜູ້ຊົ່ວຊ້າກໍມັດມັນໄວ້ໃນກ່ອງນ້ອຍ

Verse 130

बद्धमालोक्य भुजगं शबराय धनार्थिने । अमोचयत्स्वजननीदत्तं दत्त्वा स कंकणम्

ເມື່ອເຫັນງູຖືກມັດໄວ້ ລາວກໍປ່ອຍມັນ ໂດຍມອບກຳໄລຂໍ້ມືທີ່ແມ່ຂອງຕົນເຄີຍໃຫ້ ແກ່ຊະບະລາຜູ້ໂລບຊັບ

Verse 131

मोचितस्तेन सर्पोऽसौ नरो भूत्वा कृतांजलिः । सख्यं कृत्वा च सहसा तं पातालं निनाय वै

ເມື່ອຖືກປ່ອຍໂດຍລາວ ງູນັ້ນກໍກາຍເປັນມະນຸດ ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ; ແລ້ວກໍຜູກມິດຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະນຳລາວລົງໄປສູ່ປາຕາລາແທ້ໆ

Verse 132

किन्नराख्येन नागेन धृतराष्ट्रसुतेन सः । पातालं प्राविशत्तत्र न्यवसत्पूजितस्सुखम्

ພ້ອມກັບນາກນາມ “ກິນນະຣະ” ຜູ້ເປັນບຸດແຫ່ງທຣິຕະຣາດ ລາວໄດ້ເຂົ້າສູ່ປາຕາລາ; ທີ່ນັ້ນລາວຢູ່ຢ່າງຜາສຸກ ໄດ້ຮັບການບູຊາແລະຍົກຍ້ອງ

Verse 133

धृतराष्ट्रस्य तनयां भगिनीं किन्नरस्य च । ललिताख्यां गुणोपेतां प्रियां भेजे नृपात्मजः

ເຈົ້າຊາຍໄດ້ຮັບນາງລະລິຕາ ຜູ້ມີຄຸນທຳແລະຄຸນລັກສະນະພ້ອມ ເປັນທີ່ຮັກ; ນາງເປັນທິດາຂອງທຣິຕຣາດຣະ ແລະເປັນນ້ອງສາວຂອງກິນນະຣາດ້ວຍ.

Verse 134

सा तस्माज्जनयामास पुत्रमप्रतिमौजसम् । ततः सा ललिता प्राह त्वरितोदयनं प्रति

ນາງໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດຜູ້ມີພະລັງອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້. ແລ້ວນາງລະລິຕາໄດ້ກ່າວຕໍ່ ທະວະຣິໂຕດະຍະນາ.

Verse 135

ललितोवाच । अहं विद्या धरी पूर्वं सुकर्णी नाम नामतः । शापात्सर्पत्वमाप्तास्मि शापांतो गर्भ एष मे

ລະລິຕາກ່າວວ່າ: “ແຕ່ກ່ອນຂ້າເປັນ ວິທະຍາທະຣີ ຊື່ ສຸກັນນີ. ເນື່ອງຈາກຄຳສາບ ຂ້າຈຶ່ງໄດ້ສະພາບເປັນງູ; ຄັນນີ້ແມ່ນຈຸດສິ້ນສຸດແຫ່ງຄຳສາບນັ້ນ.”

Verse 136

ततोऽमुं प्रतिगृह्णीष्व पुत्रमप्रतिमौजसम् । तांबूलीं स्रजमम्लानां वीणां घोषवतीमपि

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຮັບບຸດນີ້ຜູ້ມີພະລັງອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້; ພ້ອມທັງຮັບໃບໝາກພູ, ພວງມາລາທີ່ບໍ່ເຫື່ອຍເຉົ້າ, ແລະ ວີນາທີ່ກັງວານກ້ອງດ້ວຍ.”

Verse 137

तथेति प्रतिजग्राह तत्सर्वं नृपनंदनः । पश्यतां सर्वसर्पाणां साप्यगच्छद्विहायसम्

ເຈົ້າຊາຍກ່າວວ່າ “ຕະຖາສະຕຸ” ແລ້ວຮັບເອົາທັງໝົດ. ໃນຂະນະທີ່ງູທັງປວງຈ້ອງມອງ ນາງກໍບິນຈາກໄປສູ່ຟ້າ.

Verse 138

ततः सोऽपि गृहीत्वा तु वीणां मालां च पुत्रकम् । दुःखितामात्मजननीं द्रषुकामस्त्वरान्वितः

ແລ້ວເຂົາກໍໄດ້ຖືວີນາ ພວງມາລາ ແລະລູກນ້ອຍຂອງຕົນ ຮີບໄປດ້ວຍໃຈປາຖະໜາຈະເຫັນແມ່ຜູ້ທຸກທ້ອນດ້ວຍໂສກາ।

Verse 139

श्वशुरादीननुज्ञाप्य सहसा स्वाश्रमं ययौ । जननीं शोकसंतप्तामाश्वस्तां जमदग्निना

ເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພໍ່ເຂີຍແລະຜູ້ອື່ນໆ ເຂົາກໍຮີບໄປຫາອາສຣົມຂອງຕົນ ທີ່ນັ້ນແມ່ຜູ້ຖືກໂສກາເຜົາໃຈ ໄດ້ຮັບການປອບໂລມໂດຍ ຊະມະດັກນີ।

Verse 140

समेत्य तोषयामास वृत्तं चास्यै न्यवेदयत् । तदा प्रहृष्टहृदया सा बभूव मृगावती

ເມື່ອໄດ້ພົບແມ່ ເຂົາໄດ້ປອບໂລມ ແລະເລົ່າເຫດການທັງປວງໃຫ້ຟັງ; ໃນຂະນະນັ້ນ ໃຈຂອງ ມຶກາວະຕີ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ।

Verse 141

अत्रांतरे स शबरः कौशांब्यां वणिजं ययौ । सहस्रानीकनामांकं विक्रेतुं मणिकंकणम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ຊະບະຣະຜູ້ນັ້ນໄດ້ໄປຫາພໍ່ຄ້າໃນເມືອງ ກໍຊາມບີ ເພື່ອຂາຍກຳໄລປະດັບແກ້ວມະນີ ທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍນາມ ສະຫັດສະຣານີກະ।

Verse 142

राजमुद्रां समालोक्य कंकणे स वणिग्वरः । शबरेण समं गत्वा सर्वं राज्ञे न्यवेदयत्

ເມື່ອເຫັນຕາລາຊະມຸດຣາຢູ່ເທິງກຳໄລ ພໍ່ຄ້າຜູ້ປະເສີດນັ້ນໄດ້ໄປພ້ອມກັບຊະບະຣະ ແລະທູນລາຍງານທຸກຢ່າງແດ່ພະຣາຊາ।

Verse 143

ततः सहस्रानीकोऽयं तत्प्राप्य मणिकंकणम् । मृगावतीविप्रयोगविषाग्निपरिपीडितः

ແລ້ວພຣະສະຫັດສະຣານີກ ເມື່ອໄດ້ຮັບກຳໄລມະນີນັ້ນ ກໍຖືກທຸກທໍລະມານໂດຍໄຟພິດແຫ່ງການພັດພາກຈາກນາງມຶກາວະຕີ।

Verse 144

तद्बाहुसंगपीयूष शीकरासारशीतलम् । कंकणं हृदये न्यस्य विललाप सुदुःखितः

ພຣະອົງນຳກຳໄລນັ້ນວາງໄວ້ເທິງພຣະຫົວໃຈ—ເຢັນດັ່ງລະອອງນ້ຳອະມຣິດຈາກອ້ອມກອດຂອງນາງ—ແລ້ວຄຳຄວນດ້ວຍຄວາມໂສກຫນັກ।

Verse 145

उवाच च कथं लब्धं कंकणं शबर त्वया । स चैवमुक्तस्तत्प्राप्ति क्रमं तस्मै न्यवेदयत्

ແລ້ວພຣະອົງຕັດວ່າ “ໂອ ສະບະຣະ, ເຈົ້າໄດ້ກຳໄລນີ້ມາແນວໃດ?” ເມື່ອຖືກຖາມດັ່ງນັ້ນ ສະບະຣະກໍເລົ່າລຳດັບການໄດ້ມາທັງໝົດໃຫ້ຟັງ।

Verse 146

शबरस्य वचः श्रुत्वा सहस्रानीकभूपतिः । प्रतस्थे मंत्रिभिः सार्द्धं प्रियालोकनकौतुकी

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄຳຂອງສະບະຣະ ພຣະຣາຊາສະຫັດສະຣານີກ ກໍອອກເດີນທາງພ້ອມບັນດາມະນະຕີ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະໄດ້ເຫັນນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ।

Verse 147

यत्रेंदुभास्क रमुखा लभंते सहसोदयम् । तमेव गिरिमुद्दिश्य सहसा सोऽभ्यगच्छत

ໄປສູ່ພູນັ້ນເອງ ທີ່ເຂົາເວົ້າວ່າ ດວງຈັນແລະດວງອາທິດຂຶ້ນພ້ອມກັນ ພຣະອົງກໍຮີບຮ້ອນມຸ່ງໄປແລະເຂົ້າໄປໃກ້ໃນທັນທີ।

Verse 148

किंचिन्मार्गं समुल्लंघ्य तस्थौ विश्रांतसैनिकः । तस्मिन्विनिद्रे दयितासंगमध्यानतत्परे

ເມື່ອຂ້າມທາງໄປໄດ້ເພີຍນ້ອຍ ລາວກໍຢຸດພັກ ໃຫ້ກອງທັບໄດ້ພັກຜ່ອນ. ທີ່ນັ້ນເມື່ອຄວາມງ່ວງຄອບງຳ ໃຈຂອງລາວກໍຈົມຢູ່ໃນສະມາທິຄິດເຖິງການພົບພາກັບນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ.

Verse 149

वसंतको विचित्रास्तु कथयामास वै कथाः । तत्कथाश्रवणेनैव तां रात्रिं स निनाय वै

ຕໍ່ມາ ວະສັນຕະກະໄດ້ເລົ່ານິທານອັນພິສົດຫຼາຍປະການ. ແລະດ້ວຍການຟັງນິທານເຫຼົ່ານັ້ນເທົ່ານັ້ນ ລາວກໍຜ່ານຄືນນັ້ນໄປທັງໝົດ.

Verse 150

ततः कालेन ककुभं प्राप्य जंभारिपालिताम् । जमदग्न्याश्रमं गत्वा निर्वैरहरिकुंजरम्

ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາສົມຄວນ ລາວໄດ້ເຖິງກະກຸພະ ອັນຢູ່ໃນການຄຸ້ມຄອງຂອງຜູ້ເປັນສັດຕູແຫ່ງຊັມພະ (ພຣະອິນທຣາ). ແລ້ວລາວໄປຍັງອາສຣົມຂອງຣິສີ ຊະມະດັກນີ ບ່ອນທີ່ແມ່ນແຕ່ສິງໂຕແລະຊ້າງກໍຢູ່ຮ່ວມກັນໂດຍບໍ່ມີເວນ.

Verse 151

तपस्यंतं मुनिं दृष्ट्वा शिरसा प्रणनाम सः । आशीर्वादेन स मुनिः प्रतिजग्राह तं नृपम्

ເມື່ອເຫັນມຸນີຜູ້ກຳລັງປະພຶດຕະບະ ລາວກໍນ້ອມສີສະກົດກາບ. ມຸນີນັ້ນກໍຮັບພຣະຣາຊາດ້ວຍພອນອັນມົງຄຸນ.

Verse 152

विधिवत्पूजयामास पाद्यार्घ्याचमनीयकैः । उवाच च महीपालं धर्मार्थसहितं वचः

ຈາກນັ້ນລາວໄດ້ບູຊາຕາມພິທີ ດ້ວຍນ້ຳລ້າງຕີນ (ປາດຍະ) ອັຣຄະຍະເພື່ອຄວາມເຄົາລົບ ແລະນ້ຳອາຈະມະນີຍະສຳລັບຈິບ. ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳແກ່ພຣະຣາຊາ ອັນປະກອບດ້ວຍທັມມະ ແລະອັດຖະອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 154

भविष्यति दिशां जेता सिंहसंहननो युवा । पौत्र एष महाभाग तथा द्युदयनात्मजः

ໂອ ຜູ້ມີພາກດີຍິ່ງ! ຫຼານຊາຍຂອງທ່ານນີ້—ບຸດຂອງ ດຍຸດະຍານະ—ຈະເປັນຊາຍໜຸ່ມຜູ້ຊະນະທິດທັງປວງ ມີກາຍແຂງດັ່ງສິງຫ໌।

Verse 155

इयं मृगावती भार्या पाति व्रत्यपरायणा । तदेतांस्त्रीन्महाराज प्रतिगृह्णीष्व मा चिरम्

ນາງນີ້ແມ່ນ ມຶກາວະຕີ ເປັນພຣະມະເຫສີຜູ້ອຸທິດຕົນໃນວຣະຕະແລະພິທີສັກສິດ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມະຫາຣາຊາ ຈົ່ງຮັບນາງໄວ້ໂດຍບໍ່ຊ້າ।

Verse 156

उक्त्वैवं मुनिना दत्तांस्तान्गृहीत्वा महीपतिः । प्रियासहायः स्वपुरीं प्रतस्थे मंत्रिभिर्वृतः

ເມື່ອມຸນີໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະຣາຊາໄດ້ຮັບຂອງປະທານທີ່ລຶສີມອບໃຫ້; ແລ້ວພ້ອມດ້ວຍພຣະມະເຫສີອັນເປັນທີ່ຮັກ ແລະມີມົນຕຣີຫ້ອມລ້ອມ ກໍ່ອອກເດີນທາງກັບສູ່ນະຄອນຂອງພຣະອົງ।

Verse 157

ततः प्रविश्य कौशांबीं नगरीं स नृपोत्तमः । स्मरञ्छक्रस्य वचनं मानुषं जन्म कुत्सयन्

ຕໍ່ມາ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ນະຄອນ ກໍຊາມບີ; ພ້ອມທັງລະລຶກຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະອິນທຣ໌ ແລະດູແຄນສະພາບແຫ່ງການເກີດເປັນມະນຸດ।

Verse 158

महीमुदयनायैव ददौ पुत्राय धीमते । तस्मिन्नुदयने पुत्र राज्यपालनदक्षिणे

ພຣະອົງໄດ້ມອບແຜ່ນດິນ ຄືຣາຊະອານາຈັກ ໃຫ້ແກ່ພຣະໂອຣສຜູ້ມີປັນຍາ ອຸດະຍານະ. ແລະເມື່ອພຣະໂອຣສ ອຸດະຍານະ ນັ້ນຊໍານານໃນການປົກປ້ອງຣາຊະອານາຈັກ,

Verse 159

राज्यभारं विनिक्षिप्य स शापविनिवृत्तये । वसंतकरुमण्वद्भ्यां मृगावत्या च भार्यया

ເມື່ອວາງພາລະແຫ່ງລາຊະອານາຈັກໄວ້ແລ້ວ ເພື່ອຂໍພົ້ນຈາກຄຳສາບ ລາວໄດ້ອອກເດີນທາງພ້ອມວສັນຕະກະຣຸມະນວະ ແລະນາງມຶກາວະຕີ ຜູ້ເປັນມเหสี។

Verse 160

यौगन्धरायणेनापि मंत्रिपुत्रेण संयुतः । चक्रतीर्थे महापुण्ये दक्षिणस्योदधेस्तटे

ຍັງມີ ໂຢກັນທະຣາຍະນະ ບຸດຂອງມະນຕຣີ ຮ່ວມເດີນທາງດ້ວຍ; ແລ້ວພວກເຂົາໄດ້ໄປສູ່ ຈັກຣະຕີຣຖະ ອັນມີບຸນຍິ່ງ ຢູ່ຊາຍຝັ່ງມະຫາສະໝຸດທາງໃຕ້।

Verse 161

स्नानं कर्तुं ययौ तूर्णं सर्वतीर्थोत्त मोत्तमे । वाहनैर्वातरंहोभिरचिराल्लवणोदधिम्

ເພື່ອປະກອບພິທີອາບນ້ຳອັນສັກສິດ ລາວໄດ້ໄປຢ່າງຮວດເຮັດສູ່ຕີຣຖະອັນປະເສີດສຸດໃນບັນດາຕີຣຖະທັງປວງ; ດ້ວຍພາຫະນະໄວດັ່ງລົມ ບໍ່ດົນກໍຮອດທະເລເຄັມ।

Verse 162

संप्राप्य चक्रतीर्थं च स्नानं चक्रुर्यथाविधि । तेषु च स्नातमात्रेषु चक्रतीर्थे नृपादिषु

ເມື່ອຮອດ ຈັກຣະຕີຣຖະ ແລ້ວ ພວກເຂົາໄດ້ອາບນ້ຳຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ; ແລະທັນທີທີ່ພະຣາຊາກັບຜູ້ອື່ນໆ ໄດ້ອາບຢູ່ຈັກຣະຕີຣຖະນັ້ນ…

Verse 163

विनष्टं तत्क्षणादेव मानुष्यमतिकुत्सितम् । ततो विधूतपापास्ते स्वं रूपं प्रतिपेदिरे

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ສະພາບຄວາມເປັນມະນຸດອັນນ່າດູໝິ່ນຢ່າງຍິ່ງຂອງພວກເຂົາກໍສູນຫາຍ; ແລ້ວເມື່ອບາບຖືກຊຳລະອອກ ພວກເຂົາກໍໄດ້ຄືນສູ່ຮູບແທ້ຂອງຕົນ

Verse 164

दिव्यांबरधराः सर्वे दिव्यमाल्यानुलेपनाः । विमानानि महार्हाणि समारुह्य विभूषिताः

ທຸກຄົນນຸ່ງຫົ່ມເຄື່ອງນຸ່ງທິບ ປະດັບດ້ວຍພວງມາລາສະຫວັນ ແລະທານ້ຳຫອມທິບ ແລ້ວຂຶ້ນຂີ່ວິມານອັນສົງ່າງາມມີຄ່າ ສ່ອງປະກາຍດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບ

Verse 165

तत्तीर्थं बहु मन्वानाः स्वशापच्छेदकारणम् । पश्यतां सर्वलोकानां स्वर्गलोकं ययुस्तदा

ເຂົາທັງຫມົດນັບຖືຕີຣຖະນັ້ນຢ່າງຍິ່ງ ເປັນເຫດໃຫ້ຄຳສາບຂອງຕົນຖືກຕັດຂາດ ແລ້ວໃນຂະນະທີ່ທຸກຄົນກຳລັງເບິ່ງ ກໍໄປສູ່ໂລກສະຫວັນໃນທັນທີ

Verse 166

तदाप्रभृति ते सर्वे ज्ञात्वा तत्तीर्थवैभवम् । पावने चक्रतीर्थेऽस्मिन्स्नानं कुर्वंति सर्वदा

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ເຂົາທັງຫມົດຮູ້ຈັກຄວາມມະຫັດສະຈັນຂອງຕີຣຖະນັ້ນ ແລະຈຶ່ງອາບນ້ຳຊຳລະຢູ່ເປັນນິດ ໃນຈັກຣະຕີຣຖະອັນບໍລິສຸດນີ້

Verse 167

एवं प्रभावं तत्तीर्थं ये समागत्य मानवाः । स्नानं सकृच्च कुर्वंति ते सर्वे स्वर्गवासिनः

ອຳນາດຂອງຕີຣຖະນັ້ນເປັນດັ່ງນີ້: ມະນຸດຜູ້ໃດມາຮອດແລ້ວອາບນ້ຳຊຳລະແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ຜູ້ນັ້ນທັງຫມົດຈະເປັນຜູ້ຢູ່ໃນສະຫວັນ

Verse 168

एवं वः कथितं विप्रा विधूमचरितं महत् । यः पठेदिममध्यायं शृणुयाद्वा समाहितः । यं यं कामयते कामं तं सर्वं शीघ्रमाप्नुयात्

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ ວິປຣະ (ພຣາຫມັນ) ທັງຫລາຍ ເລື່ອງລາວອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງວິທູມະ ໄດ້ຖືກກ່າວໃຫ້ທ່ານຟັງແລ້ວ ຜູ້ໃດມີໃຈຈົ່ງຈໍ່ ອ່ານບົດນີ້ ຫຼືຟັງດ້ວຍຄວາມສະຫງົບ ປາດຖະນາສິ່ງໃດ ກໍຈະໄດ້ຮັບສິ່ງນັ້ນໂດຍໄວ ແລະຄົບຖ້ວນ

Verse 193

नरनाथ मृगावत्यां जातोऽयं तनयस्तव । यशोनिधिर्महातेजा रामचंद्र इवापरः

ໂອ ກະສັດແຫ່ງມະນຸດ, ຈາກນາງ ມຶກາວະຕີ ບຸດຂອງພຣະອົງນີ້ໄດ້ປະສູດ—ເປັນມະຫາສະມຸດແຫ່ງກຽດຍົດ, ມີມະຫາເທຊະ, ດັ່ງພຣະຣາມຈັນທຣາອີກອົງໜຶ່ງ.