Adhyaya 48

Verse 1

श्रीसूत उवाच । रामनाथं समुद्दिश्य कथां पापविनाशिनीम् । प्रवक्ष्यामि मुनिश्रेष्ठाः शृणुध्वं सुसमाहिताः

ພຣະສູຕະກ່າວວ່າ: “ໂດຍຍົກພຣະຣາມນາຖເປັນຫົວຂໍ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າກະຖາທີ່ທຳລາຍບາບ. ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຈິດຕັ້ງມັ່ນ.”

Verse 2

पांड्यदेशाधिपो राजा पुरासीच्छंकराभिधः । ब्रह्मण्यः सत्यसंधश्च यायजूकश्च धार्मिकः

ໃນການກ່ອນ ມີກະສັດຜູ້ຄອງແດນປານຑະຍະ ຊື່ວ່າ ສັງກະຣະ. ພຣະອົງເຄົາລົບພຣາຫມະນ, ຊື່ສັດຕໍ່ສັດຍາ, ອຸປະຖຳຍັດຍະ ແລະດຳລົງຢູ່ໃນທຳມະ.

Verse 3

वेदवेदांगतत्त्वज्ञः परसैन्यविदारणः । चतुरोऽप्याश्रमान्वर्णान्धर्मतः परिपालयन्

ພຣະອົງຮູ້ແທ້ເຖິງສາລະຂອງເວດ ແລະ ເວດາງຄະ, ເປັນຜູ້ທຳລາຍກອງທັບສັດຕູ; ແລະຕາມທຳມະ ຄຸ້ມຄອງອາສຣົມສີ່ ແລະວັນນະທັງຫຼາຍ.

Verse 4

वैदिकाचारनिरतः पुराणस्मृतिपारगः । शिवविष्ण्वर्चको नित्यमन्यदैवतपूजकः

ພຣະອົງມຸ່ງໝັ້ນໃນຈາຣີດເວດ, ຊຳນານໃນປຸຣານະ ແລະ ສະມຣິຕິ; ບູຊາພຣະສິວະ ແລະ ພຣະວິສນຸ ເປັນນິດ ແລະຍັງນັບຖືບູຊາເທວະອື່ນໆ ດ້ວຍ.

Verse 5

महादानप्रदो नित्यं ब्राह्मणानां महात्मनाम् । मृगयार्थं ययौ धीमान्स कदाचित्तपोवनम्

ພຣະອົງມອບມະຫາທານແກ່ພຣາຫມະນຜູ້ມີຈິດສູງເປັນນິດ. ຄັ້ງໜຶ່ງ ກະສັດຜູ້ມີປັນຍາໄດ້ໄປຍັງປ່າຕະໂປວະນະເພື່ອລ່າສັດ.

Verse 6

सिंहव्याघ्रेभमहिष क्रूरसत्वभयंकरम् । झिल्लिकाभीषणरवं सरीसृपसमाकुलम्

ພື້ນທີ່ນັ້ນນ່າສະພຶງກົວຢ່າງຍິ່ງ—ມີສິງ, ເສືອ, ຊ້າງ ແລະ ຄວາຍປ່າ ທຳໃຫ້ຫວາດຫວັນ; ນ່າຢ້ານເນື່ອງຈາກສັດດຸຮ້າຍ; ກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງຈິ້ງຫຼີດອັນເປັນລາງ ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍສັດເລື້ອຍຄານທີ່ຄືບຄານ।

Verse 7

भीमश्वापदसंपूर्णं दावानलभयंकरम् । महारण्यं प्रविश्याथ शंकरो राजशेखरः

ປ່າໃຫຍ່ນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍສັດຮ້າຍອັນນ່າຢ້ານ ແລະ ນ່າສະພຶງກົວເນື່ອງຈາກພະຍຸໄຟປ່າ (ດາວານະລ) ທີ່ຄຸກຄາມ। ແລ້ວ ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເປັນເພັດແຫ່ງມົງກຸດໃນບັນດາກະສັດ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ມະຫາອະຣັນນັ້ນ।

Verse 8

अनेकसैनिकोपेत आखेटिकुलसंकुलः । पादुकागूढचरणो रक्तोष्णीषो हरिच्छदः

ພຣະອົງມີທະຫານຫຼາຍຄົນຕິດຕາມ ແລະ ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຕະກູນນາຍພານ; ພຣະບາດສວມປາດຸກາປົກປິດຕີນ, ສວມຜ້າໂພກສີແດງ, ແລະ ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າສີຂຽວ।

Verse 9

बद्धगोधांगुलित्राणो धृतकोदण्डसायकः । कक्ष्याबद्धमहाखङ्गः श्वेताश्ववरमास्थितः

ພຣະອົງສວມເຄື່ອງປ້ອງກັນນິ້ວມືທີ່ຜູກດ້ວຍໜັງກົດາ (ອິກວານາ), ຖືຄັນທະນູແລະລູກສອນ; ມີດາບໃຫຍ່ຄາດແອວ ແລະ ປະທັບຢູ່ເທິງມ້າຂາວອັນຍອດຢ່າງ।

Verse 10

सुवेषधारी सन्नद्धः पत्तिसंघसमावृतः । कांतारेषु च सर्वेषु पर्वतेषु गुहासु च

ພຣະອົງແຕ່ງກາຍງາມ ແລະ ສວມອາວຸດຄົບຖ້ວນ, ມີກອງທະຫານຮາບຫ້ອມລ້ອມ; ພຣະອົງເດີນທາງໄປທົ່ວຖິ່ນກັນດານທັງປວງ—ຂ້າມພູເຂົາ ແລະ ເຂົ້າໄປໃນຖ້ຳດ້ວຍ।

Verse 11

समुत्तीर्ण महास्रोता युवा सिंहपराक्रमः । विचचार बलैः साकं दरीषु मृगयन्मृगान्

ເມື່ອຂ້າມກະແສນ້ຳໃຫຍ່ອັນແຮງກ້າແລ້ວ ຊາຍໜຸ່ມຜູ້ກ້າຫານດຸຈສິງໂຕ ໄດ້ທ່ອງໄປກັບກອງທັບ ລ່າສັດຕາມຫຸບເຂົາແລະຫ້ວຍເລິກ।

Verse 12

बध्यतां वध्यतामेष याति वेगान्मृगो वने । एवं वदत्सु सैन्येषु स्वयमुत्प्लुत्य शंकरः

“ຈັບໄວ້! ຂ້າເສຍ! ກວາງກຳລັງໜີເຂົ້າປ່າດ້ວຍຄວາມໄວ!”—ເມື່ອທະຫານຮ້ອງດັ່ງນັ້ນ ສັງກະຣະກໍກະໂດດອອກໄປເອງ

Verse 13

मृगं हंति महाराजो विगाह्य विपिनस्थलीम् । सिंहान्वराहान्महिषान्कुञ्जराच्छरभांस्तथा

ເມື່ອພຸ່ງເຂົ້າໄປໃນພື້ນປ່າ ມະຫາຣາຊາໄດ້ຟັນກວາງລົງ ແລະຍັງປາບສິງໂຕ ໝູປ່າ ຄວາຍປ່າ ຊ້າງ ກະທັ້ງສະຣະພະ (śarabha) ດ້ວຍ

Verse 14

विनिघ्नन्स मृगानन्यान्वन्याञ्छंकरभूपतिः । कुत्रचिद्विपिनोद्देशे दरीमध्यनिवासिनम्

ດັ່ງນັ້ນ ສັງກະຣະຜູ້ເປັນພະຣາຊາ ເມື່ອຍັງຄົງປາບສັດປ່າອື່ນໆ ໃນບາງສ່ວນຂອງປ່າ ພຣະອົງໄດ້ພົບຜູ້ໜຶ່ງຜູ້ອາໄສຢູ່ກາງຫ້ວຍເລິກ

Verse 15

व्याघ्रचर्मधरं शांतं मुनिं नियतमानसम् । व्याघ्रबुद्ध्या जघानाशु शरेणानतपर्वणा

ພຣະອົງເຫັນມຸນີຜູ້ສະງົບ ມີຈິດຄວບຄຸມ ນຸ່ງຫົ່ມໜັງເສືອ; ແຕ່ເພາະເຂົ້າໃຈຜິດວ່າເປັນເສືອ ຈຶ່ງຍິງດ້ວຍລູກສອນປລ້ອງຕົງບໍ່ຄົດຢ່າງວ່ອງໄວ

Verse 16

अतिवेगेन विप्रेंद्रास्तत्पत्नीं च ससायकः । निजघान पतिप्राणां निविष्टां पत्युरंतिके

ໂອ ວິປຣະເອນທຣະ! ດ້ວຍຄວາມໄວຢ່າງຫຼາຍ ນັກທະນູໄດ້ຍິງສັງຫານພັນລະຍາຂອງລະສີນັ້ນດ້ວຍລູກສອນ—ນາງເປັນຜູ້ຝາກຊີວິດໄວ້ກັບຊີວິດຂອງສາມີ ແລະນັ່ງຢູ່ໃກ້ຂ້າງພະສາມີຂອງນາງ।

Verse 17

विलोक्य मातापितरौ तत्पुत्रो निहतौ वने । रुरोद भृशदुःखार्तो विललाप च कातरः

ເມື່ອເຫັນມານດາແລະບິດາຖືກສັງຫານໃນປ່າ ລູກຊາຍຂອງທ່ານກໍຮ້ອງໄຫ້ດັງ ຖືກຄວາມໂສກອັນແຮງກ້າຄອບງຳ ແລະຄ່ຳຄວນດ້ວຍຄວາມອ່ອນແອບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ।

Verse 18

भोस्तात मातर्मां हित्वा युवां यातौ क्व वाधुना । अहं कुत्र गमिष्यामि को वा मे शरणं भवेत्

‘ໂອ ພໍ່ເອີຍ! ໂອ ແມ່ເອີຍ! ທ່ານທັງສອງປະລະຂ້າໄວ້ ບັດນີ້ໄປໃສ? ຂ້າຈະໄປໃສ ແລະໃຜຈະເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຂ້າ?’

Verse 19

को मामध्यापयेद्वेदाञ्छास्त्रं वा पाठयेत्पितः । अंब मे भोजनं का वा दास्यते सोपदेशकम्

‘ໂອ ພໍ່ເອີຍ! ໃຜຈະສອນຂ້າໃຫ້ຮູ້ພຣະເວດ ຫຼືອ່ານສອນຊາສຕຣາ? ແລະໂອ ແມ່ເອີຍ! ໃຜຈະໃຫ້ອາຫານແກ່ຂ້າ—ພ້ອມທັງຄຳສອນແນະນຳ?’

Verse 20

आचाराञ्च्छिक्षयेत्को वा तात त्वयि मृतेऽधुना । अंब बालं प्रकुपितं का वा मामुपलाप येत्

‘ໂອ ພໍ່ເອີຍ! ບັດນີ້ເມື່ອທ່ານສິ້ນແລ້ວ ໃຜຈະຝຶກຂ້າໃຫ້ຮູ້ຄວາມປະພຶດອັນຖືກຕ້ອງ? ແລະໂອ ແມ່ເອີຍ! ເມື່ອຂ້າ—ຍັງເປັນເດັກ—ໂກດຂຶ້ນ ໃຜຈະຕັກເຕືອນ ແລະຊີ້ນຳຂ້າດ້ວຍຄວາມອ່ອນໂຍນ?’

Verse 21

युवां निरागसावद्य केन पापेन सायकैः । निहतौ वै तपोनिष्ठौ मत्प्राणौ मद्गुरू वने

ທ່ານທັງສອງບໍ່ມີບາບ ແລະບໍ່ມີຄວາມຜິດ—ດ້ວຍບາບໃດຈຶ່ງຖືກລູກສອນສັງຫານ? ທ່ານຕັ້ງໝັ້ນໃນຕະປະ ເປັນດັ່ງລົມຫາຍໃຈຂອງຂ້າ ເປັນຄູບາອາຈານຂອງຂ້າ—ໃນປ່ານັ້ນ.

Verse 22

एवं तयोः सुतो विप्रा मुक्तकण्ठं रुरोद वै । अथ प्रलपितं श्रुत्वा शंकरो विपिने चरन्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ລູກຊາຍຂອງເຂົາຮ້ອງໄຫ້ດ້ວຍສຽງດັງບໍ່ອາດກັ້ນໄດ້. ແລ້ວພຣະສັງກະຣາ ຜູ້ຈາລິກໃນປ່າ ໄດ້ຍິນສຽງຄໍາຄວນນັ້ນ.

Verse 23

तच्छब्दाभिमुखः सद्यः प्रययौ स दरीमुखम् । तत्रत्या मुनयोऽप्याशु समागच्छंस्तमाश्रमम्

ເມື່ອຫັນໄປຫາສຽງນັ້ນທັນທີ ທ່ານກໍເຮັ່ງໄປຫາປາກຖໍ້າ. ບັນດາມຸນີຜູ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນກໍຮີບມາຊຸມນຸມທີ່ອາສຣົມນັ້ນ.

Verse 24

ते दृष्ट्वा मुनयः सर्वे शरेण निहतं मुनिम् । तत्पत्नीं च हतां विप्रा राजानं च धनुर्धरम्

ບັນດາມຸນີທັງໝົດເຫັນມຸນີຜູ້ຖືກລູກສອນສັງຫານ ແລະເຫັນພັນລະຍາຂອງທ່ານກໍຖືກຂ້າ—ໂອ ວິປຣາ—ພ້ອມທັງເຫັນພຣະຣາຊາຜູ້ຖືທະນູຢືນຢູ່ນັ້ນ.

Verse 25

विलपंतं सुतं चापि विलोक्य भृशविह्वलाः । पुत्रमाश्वासयामासुर्मा रोदीरिति कातरम्

ເມື່ອເຫັນລູກຊາຍຮ້ອງໄຫ້ຄໍາຄວນ ບັນດາມຸນີກໍສະເທືອນໃຈຢ່າງຫນັກ. ພວກເຂົາປອບໃຈເດັກນ້ອຍຜູ້ທຸກຂ໌ນັ້ນວ່າ “ລູກເອີຍ ຢ່າຮ້ອງໄຫ້”

Verse 26

मुनय ऊचुः । आढ्ये वापि दरिद्रे वा मूर्खे वा पंडितेऽपि वा । पीने वाथ कृशे वापि समवर्ती परेतराट्

ພວກມຸນີກ່າວວ່າ: ຈະຮັ່ງມີຫຼືທຸກຍາກ ໂງ່ຫຼືປັນຍາຊົນ ອ້ວນຫຼືຜອມ—ພຣະຍົມຣາຊ ຜູ້ປົກຄອງແດນຜູ້ລ່ວງລັບ ປະຕິບັດຕໍ່ທຸກຄົນເທົ່າກັນ।

Verse 27

वने वा नगरे ग्रामे पर्वते वा स्थलांतरे । मृत्योर्वशे प्रयातव्यं सर्वैरपि हि जंतुभिः

ຈະຢູ່ໃນປ່າ ໃນເມືອງ ໃນບ້ານ ໃນພູເຂົາ ຫຼືບ່ອນໃດກໍຕາມ—ສັດທັງປວງຈຳຕ້ອງໄປຢູ່ໃຕ້ອຳນາດແຫ່ງຄວາມຕາຍຢ່າງຫຼີກບໍ່ພົ້ນ।

Verse 28

वत्स नित्यं च गर्भस्थैर्जातैरपि च जंतुभिः । युवभिः स्थविरैः सर्वैर्यातव्यं यमपत्तनम्

ໂອ້ ລູກເອີຍ, ເປັນນິດ—ທັງຜູ້ຢູ່ໃນຄັນ ທັງຜູ້ເກີດແລ້ວ ທັງໜຸ່ມແລະເຖົ້າ—ທຸກຄົນຈຳຕ້ອງໄປສູ່ນະຄອນຂອງພຣະຍົມຣາຊ।

Verse 29

वर्णिभिश्च गृहस्थैश्च वानप्रस्थैश्च भिक्षुभिः । काले प्राप्ते त्वयं देहस्त्यक्तव्यो द्विजपुत्रक

ທັງນັກພົວພັນພຣະວິນັຍ (ພຣະຫມະຈາຣີ) ທັງຄົນຄອງເຮືອນ ທັງຜູ້ຢູ່ປ່າ (ວານະປຣັສຖ) ແລະພິກຂຸຜູ້ສະຫຼະໂລກ—ເມື່ອເວລາທີ່ກຳນົດມາຮອດ ກາຍນີ້ຈຳຕ້ອງຖິ້ມລະ, ໂອ້ ບຸດແຫ່ງທະວິຊະ।

Verse 30

ब्राह्मणैः क्षत्रियैर्वैश्यैः शूद्रैरपि च संकरैः । यातव्यं प्रेतनिलये द्विजपुत्र महामते

ທັງພຣາຫມັນ ກະສັດຕຣິຍະ ໄວສະຍະ ຊູດຣະ ແລະຜູ້ມີວັນນະປົນປົວ—ທຸກຄົນຈຳຕ້ອງໄປສູ່ທີ່ພຳນັກແຫ່ງປເຣຕ, ໂອ້ ບຸດທະວິຊະຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ।

Verse 31

देवाश्च मुनयो यक्षा गंधर्वोरगराक्षसाः । अन्ये च जंतवः सर्वे ब्रह्मविष्णुहरादयः

ເທວະ, ມຸນີ, ຢັກສະ, ຄັນທະວະ, ນາກ ແລະ ຣາກສະສາ—ພ້ອມທັງສັດທັງປວງອື່ນໆ; ລວມທັງ ພຣະພຣະຫມາ, ວິສນຸ, ແລະ ຮະຣະ (ສິວະ) ເປັນຕົ້ນ—

Verse 32

सर्वे यास्यंति विलयं न त्वं शोचितुमर्हसि । अद्वयं सच्चिदानंदं यद्ब्रह्मोपनिषद्गतम्

ທຸກສິ່ງຈະເຂົ້າສູ່ການລະລາຍ (ປຣະລະຍະ); ທ່ານບໍ່ຄວນໂສກເສົ້າ. ເພາະພຣະພຣະຫມັນທີ່ອຸປນິສັດສອນນັ້ນເປັນອັດວະຍະ—ສັດ-ຈິດ-ອານັນດະ

Verse 33

न तस्य विलयो जन्म वर्धनं चापि सत्तम । मलभांडे नवद्वारे पूयासृक्छोणितालये

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ສັດ! ສໍາລັບພຣະພຣະຫມັນນັ້ນ ບໍ່ມີການລະລາຍ, ບໍ່ມີການເກີດ, ແລະບໍ່ມີການເຕີບໃຫຍ່. ແຕ່ພາຊະນະອັນສົກປົກນີ້ ມີເກົ້າທະວານ ເປັນທີ່ຢູ່ຂອງໜອງ ເລືອດ ແລະໂລຫິດ

Verse 34

देहेऽस्मिन्बुद्बुदाकारे कृमियूथसमाकुले । कामक्रोधभयद्रोहमोहमात्सर्यकारिणि

—ໃນກາຍນີ້ທີ່ຄ້າຍຟອງບູບ ເຕັມໄປດ້ວຍຝູງໜອນ ຊຶ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດກາມ, ໂກຣດ, ຄວາມຢ້ານກົວ, ຄວາມພະຍາບາດ, ໂມຫະ ແລະ ອິດສາ—

Verse 35

परदारपरक्षेत्रपरद्रव्यैकलोलुपे । हिंसासूयाशुचिव्याप्ते विष्ठामूत्रैकभाजने

—ໂລບຫຼົງແຕ່ເມຍຄົນອື່ນ, ນາຄົນອື່ນ ແລະ ຊັບຄົນອື່ນ; ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຄວາມຮຸນແຮງ, ຄວາມອິດສາ ແລະ ຄວາມບໍ່ສະອາດ; ເປັນແຕ່ພາຊະນະຂອງອຸຈະ ແລະ ປັດສະວະ—

Verse 36

यः कुर्याच्छोभनधियं स मूढः स च दुर्मतिः । बहुच्छिद्रघटाकारे देहेऽस्मिन्नशुचौ सदा

ຜູ້ໃດຄິດວ່າກາຍນີ້ງາມແລະນ່າສັນລະເສີນ ຜູ້ນັ້ນແທ້ຈິງແມ່ນຫຼົງຜິດແລະມີປັນຍາບິດເບືອນ; ເພາະກາຍນີ້ບໍ່ບໍລິສຸດຢູ່ເສມອ ດັ່ງໝໍ້ທີ່ມີຮູຫຼາຍ.

Verse 37

वायोरवस्थितिः किं स्यात्प्राणाख्यस्य चिरं द्विज । अतो मा कुरु शोकं त्वं जननीं पितरं प्रति

ໂອ ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ລົມຫາຍໃຈຊີວິດທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ປຣານ’ ຈະຢູ່ນິ່ງໄດ້ດົນປານໃດ? ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າໂສກເສົ້າເພື່ອແມ່ແລະພໍ່ເລີຍ.

Verse 38

तौ स्वकर्मवशाद्यातौ गृहं त्यक्त्वा त्विदं क्वचित् । तव कर्मवशात्त्वं च तिष्ठस्यस्मिन्महीतले

ທັງສອງທ່ານ (ພໍ່ແມ່) ຖືກກຳຂອງຕົນນຳພາ ລະເຮືອນໄປບ່ອນອື່ນ; ແລະເຈົ້າເອງກໍຖືກກຳຂອງເຈົ້ານຳພາ ຈຶ່ງຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນນີ້.

Verse 39

यदा कर्मक्षयस्ते स्यात्तदा त्वं च मरिष्यसि । मरिष्यमाणप्रेतो हि मृतप्रेतस्य शोचति

ເມື່ອໃດກຳຂອງເຈົ້າສິ້ນໄປ ເມື່ອນັ້ນເຈົ້າກໍຈະຕາຍ. ແທ້ຈິງ ຜູ້ທີ່ຕົນເອງກຳລັງມຸ່ງສູ່ຄວາມຕາຍ ກັບໄປໂສກເສົ້າໃຫ້ຜູ້ທີ່ເປັນວິນຍານຜູ້ລ່ວງລັບແລ້ວ.

Verse 40

यस्मिन्काले समुत्पन्नौ तव माता पिता तथा । न तस्मिंस्त्वं समुत्पन्नस्ततो भिन्ना गतिर्हि वः

ໃນເວລາທີ່ແມ່ແລະພໍ່ຂອງເຈົ້າເກີດມາ ເຈົ້າຍັງບໍ່ໄດ້ເກີດ; ດັ່ງນັ້ນ ຄະຕິ ຫຼື ເສັ້ນທາງຊະຕາຂອງພວກເຈົ້າ ຈຶ່ງແຕກຕ່າງກັນແທ້.

Verse 41

यदि तुल्या गतिस्ते स्यात्ताभ्यां सह महामते । तर्हि त्वयापि यातव्यं मृतौ यत्र हि तौ गतौ

ຖ້າຄະຕິຊະຕາຂອງເຈົ້າເທົ່າທຽມກັບຂອງທັງສອງນັ້ນແທ້ໆ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ໃນຍາມມໍລະນະ ເຈົ້າກໍຄວນໄປຍັງບ່ອນທີ່ພວກເຂົາໄດ້ໄປແລ້ວນັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 42

मृतानां बांधवा ये तु मुंचंत्यश्रूणि भूतले । पिबंत्यश्रूणि तान्यद्धा मृताः प्रेताः परत्र वै

ຍາດພີ່ນ້ອງຜູ້ຮ້ອງໄຫ້ໃຫ້ຜູ້ຕາຍ ແລ້ວປ່ອຍນ້ຳຕາລົງສູ່ພື້ນດິນ ນ້ຳຕາເຫຼົ່ານັ້ນແທ້ໆ ຖືກພວກປເຣຕະ—ວິນຍານຜູ້ລ່ວງລັບ—ດື່ມໃນປະໂລກ।

Verse 43

अतः शोकं परित्यज्य धृतिं कृत्वा समाहितः । अनयोः प्रेतकार्याणि कुरु त्वं वैदिकानि तु

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງລະຄວາມໂສກ ຕັ້ງຄວາມອົດທົນໃຫ້ໝັ້ນ ແລະເຮັດໃຈໃຫ້ສະຫງົບແນ່ວແນ່ ແລ້ວປະກອບພິທີກຳຕາມເວທະ ອັນເປັນປເຣຕະກາຣະຍະ ໃຫ້ແກ່ທັງສອງນີ້।

Verse 44

शरघातान्मृतावेतौ यस्मात्ते जननी पिता । अतस्तद्दोषशांत्यर्थमस्थीन्यादाय वै तयोः

ເນື່ອງຈາກແມ່ແລະພໍ່ຂອງເຈົ້າໄດ້ຕາຍເນື່ອງຈາກຖືກລູກສອນທຳຮ້າຍ ດັ່ງນັ້ນເພື່ອສະງົບລົງໂທດຄວາມຜິດທີ່ເກີດຈາກການຕາຍນັ້ນ ຈົ່ງເກັບອັດຖິຂອງທັງສອງໄວ້।

Verse 45

रामनाथशिवक्षेत्रे रामसेतौ विमुक्तिदे । स्थापयस्व तथा श्राद्धं सपिंडीकरणादिकम्

ໃນສິວະເຂດຂອງຣາມນາຖ ທີ່ຣາມເສຕຸອັນເປັນຜູ້ປະທານໂມກສະ ຈົ່ງຈັດຕັ້ງແລະປະກອບພິທີສຣາດທະ ພ້ອມທັງພິທີສະປິນຑີກະຣະນະ ແລະອື່ນໆ।

Verse 46

तत्रैव कुरु शुद्ध्यर्थं तयोर्बाह्मणपुत्रक । तेन दुर्मृत्युदोषस्य शांतिर्भवति नान्यथा

ຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ໂອ ບຸດແຫ່ງພຣາຫມັນ ຈົ່ງປະກອບພິທີຊໍາລະຄວາມບໍລິສຸດໃຫ້ແກ່ທັງສອງ. ດ້ວຍນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ໂທດແຫ່ງການຕາຍອັບມົງຄົນ (durmṛtyu-doṣa) ຈຶ່ງສະງົບ; ບໍ່ມີທາງອື່ນ.

Verse 47

श्रीसूत उवाच । एवमुक्तः स मुनिभिः शाकल्यस्य सुतो द्विजाः । जांगलाख्यस्तयोः सर्वं पितृमेधं चकार वै

ພຣະສີສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຮັບຄໍາຊີ້ນໍາຈາກບັນດາມຸນີແລ້ວ ໂອ ທະວິຊະທັງຫຼາຍ ຈາງກະລະ ບຸດແຫ່ງຊາກັລຍະ ໄດ້ປະກອບພິທີປິຕຣິເມທະທັງສິ້ນໃຫ້ແກ່ທັງສອງນັ້ນແທ້ໆ

Verse 48

अन्येद्युरस्थीन्यादाय हालास्यं प्रययौ च सः । तस्माद्रामेश्वरं सद्यो गत्वाऽयं जांगलो द्विजः

ມື້ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ນໍາອັດຖິ (ກະດູກ) ໄປ ແລ້ວອອກເດີນທາງສູ່ຮາລາສະຍັມ. ຈາກນັ້ນ ພຣາຫມັນຈາງກະລະນີ້ ໄດ້ໄປຮອດຣາເມສະວະຣະໂດຍທັນທີ

Verse 49

मुनिप्रोक्तप्रकारेण तस्मिन्रामेश्वरस्थले । निधाय पित्रोरस्थीनि श्राद्धादीन्यकरोत्तथा

ທີ່ສະຖານທີ່ຣາເມສະວະຣະນັ້ນ ຕາມວິທີທີ່ມຸນີສອນໄວ້ ລາວໄດ້ວາງອັດຖິຂອງພໍ່ແມ່ ແລ້ວປະກອບພິທີສຣາດທະ (śrāddha) ແລະພິທີອື່ນໆ ຕາມຄວນ

Verse 51

आब्दिकांते दिने विप्रो रात्रौ स्वप्ने विलोक्य तु । स्वमातरं च पितरं शंखचक्रगदाधरौ

ໃນວັນສິ້ນສຸດພິທີປະຈໍາປີ ພຣາຫມັນນັ້ນໄດ້ເຫັນໃນຄວາມຝັນຍາມຄ່ໍາ ແມ່ແລະພໍ່ຂອງຕົນ ຜູ້ຖືສັງຂະ ຈັກຣະ ແລະຄະທາ

Verse 52

गरुडोपरि संविष्टौ पद्ममालाविभूषितौ । शोभितौ तुलसीदाम्ना स्फुरन्मकरकुंडलौ

ປະທັບເທິງກະຣຸດ ປະດັບດ້ວຍພວງມາລາດອກບົວ ງາມດ້ວຍສາຍທຸລະສີ ແລະສວມຕຸ້ມຫູມະກະຣາອັນສ່ອງປະກາຍ—ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງປາກົດ.

Verse 53

कौस्तुभालंकृतोरस्कौ पीतांबरविराजितौ । एवं दृष्ट्वा मुनिसुतो जांगलः सुप्रसन्नधीः

ອົງອົກຖືກປະດັບດ້ວຍແກ້ວເກົາສະຕຸພະ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງໃນພະພັດສະຕຣາສີເຫຼືອງ ເມື່ອມຸນີບຸດ ຈາງກະລາ ເຫັນດັ່ງນັ້ນ ຈິດໃຈກໍສະຫງົບແລະປິຕິຍິນດີຢ່າງລຶກຊຶ້ງ.

Verse 54

स्वाश्रमं पुनरागत्य सुखेन न्यवसद्द्विजाः । स्वप्नदृष्टं च वृत्तांतं मातापित्रोः स जांगलः

ເມື່ອກັບຄືນສູ່ອາສຣົມຂອງຕົນ ພຣາຫມັນນັ້ນກໍຢູ່ຢ່າງຜາສຸກ ແລະຈາງກະລາໄດ້ຄິດຄຳນຶງເຖິງເລື່ອງທີ່ເຫັນໃນຄວາມຝັນ ກ່ຽວກັບມານດາແລະບິດາຂອງຕົນ.

Verse 55

तेभ्यो न्यवेदयत्सर्वं ब्राह्मणेभ्योऽतिहर्षितः । श्रुत्वा ते मुनयो वृत्तमासन्संप्रीतमानसाः

ດ້ວຍຄວາມປິຕິຢ່າງຍິ່ງ ລາວໄດ້ນໍາເລື່ອງທັງໝົດໄປກ່າວແກ່ພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນ ເມື່ອພວກມຸນີໄດ້ຟັງເຫດການ ກໍພໍໃຈແລະຊື່ນບານໃນໃຈ.

Verse 56

अथ राजानमालोक्य सर्वे तेऽपि महर्षयः । अवदन्कुपिता विप्राः शपंतः शंकरं नृपम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຫັນພຣະຣາຊາ ມະຫາຣິສີທັງຫມົດນັ້ນ—ພຣາຫມັນຜູ້ໂກດເຄືອງ—ກໍເວົ້າຂຶ້ນ ແລະສາບແຊ່ງພຣະຣາຊາ ສັງກະຣາ.

Verse 57

पांड्यभूप महामूर्ख क्रौर्याद्ब्राह्मणघातक । स्त्रीहत्या ब्रह्महत्या च कृता यस्मात्त्वयाधुना

ໂອ ກະສັດ ປານດຍະ ຜູ້ໂງ່ຈ້າ, ດ້ວຍຄວາມໂຫດຮ້າຍ ທ່ານຈຶ່ງກາຍເປັນຜູ້ຂ້າພາມ. ບັດນີ້ ທ່ານໄດ້ກະທຳບາບທັງການຂ້າແມ່ຍິງ ແລະ ການຂ້າພາມແລ້ວ.

Verse 58

अतः शरीरसंत्यागं कुरु त्वं हव्यवाहने । नोचेत्तव न शुद्धिः स्यात्प्रायश्चित्तशतैरपि

ດັ່ງນັ້ນ, ຈົ່ງສະລະຮ່າງກາຍຂອງທ່ານໃນກອງໄຟ, ຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານຈະບໍ່ບໍລິສຸດ ເຖິງແມ່ນວ່າຈະໄຖ່ບາບເປັນຮ້ອຍຄັ້ງກໍຕາມ.

Verse 59

त्वत्संभाषणमात्रेण ब्रह्महत्यायुतं भवेत् । अस्मत्सकाशाद्गच्छ त्वं पांड्यानां कुलपांसन

ພຽງແຕ່ການສົນທະນາກັບທ່ານ ກໍຈະພາໃຫ້ເກີດບາບແຫ່ງການຂ້າພາມຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ຈົ່ງອອກໄປຈາກທີ່ນີ້, ໂອ ຜູ້ເປັນຄວາມອັບປະຍົດຂອງວົງຕະກຸນປານດຍະ!

Verse 60

इत्युक्तो मुनिभिः पांड्यः शंकरो द्विजपुंगवाः । तथास्तु देहसंत्यागं करिष्ये हव्यवाहने

ເມື່ອເຫຼົ່າລືສີກ່າວເຊັ່ນນັ້ນ, ກະສັດປານດຍະ ຊື່ ສັງກະຣະ ຈຶ່ງກ່າວແກ່ພາມຜູ້ປະເສີດເຫຼົ່ານັ້ນວ່າ: "ຂໍໃຫ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນເຖີດ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະສະລະຮ່າງກາຍໃນກອງໄຟ".

Verse 61

ब्रह्महत्याविशुद्ध्यर्थं भवतां सन्निधावहम् । अनुग्रहं मे कुर्वंतु भवंतो मुनिसत्तमाः

ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດຈາກບາບແຫ່ງການຂ້າພາມ, ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມາຢູ່ຕໍ່ໜ້າທ່ານ. ຂໍທ່ານຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງລືສີ ຈົ່ງໂຜດເມດຕາຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍເຖີດ.

Verse 62

तथा शरीर संत्यागात्पातकं मे लयं व्रजेत् । एवमुक्त्वा मुनीन्सर्वाञ्च्छंकरः पांड्यभूपतिः

ແລະ ດ້ວຍການສະລະຮ່າງກາຍນີ້, ຂໍໃຫ້ບາບຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈົ່ງໝົດໄປ. ຫຼັງຈາກກ່າວແນວນັ້ນຕໍ່ບັນດາລືສີທັງຫຼາຍແລ້ວ, ກະສັດສັງກະລະ ແຫ່ງປານດະຍະ ກໍໄດ້ດໍາເນີນການຕໍ່ໄປ.

Verse 63

स्वान्मंत्रिणः समाहूय बभाषे वचनं त्विदम् । भो मंत्रिणो ब्रह्महत्या मयाऽकार्यविचारतः

ພະອົງໄດ້ຮຽກຕົວເຫຼົ່າອາມາດເຂົ້າມາ ແລ້ວກ່າວວາຈານີ້ວ່າ: ດູກອນອາມາດທັງຫຼາຍ, ຍ້ອນຄວາມຂາດສະຕິພິຈາລະນາໃນສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນເຮັດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ກະທໍາບາບແຫ່ງການຂ້າພາມ (ພົມມະຫັດທະຍາ).

Verse 64

स्त्रीहत्या च तथा क्रूरा महानरकदायिनी । एतत्पातकशुद्ध्यर्थं मुनीनां वचनादहम्

ແລະ ການຂ້າແມ່ຍິງນັ້ນກໍໂຫດຮ້າຍຍິ່ງນັກ ນໍາໄປສູ່ມະຫານາລົກ. ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດຈາກບາບເຫຼົ່ານີ້, ຕາມຄໍາຂອງເຫຼົ່າລືສີ ຂ້າພະເຈົ້າ...

Verse 65

प्रदीप्ते ऽग्नौ महाज्वाले परित्यक्ष्ये कलेवरम् । काष्ठान्यानयत क्षिप्रं तैरग्निश्च समिध्यताम्

ໃນກອງໄຟທີ່ລຸກໄຫມ້ດ້ວຍແປວໄຟອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ຂ້າພະເຈົ້າຈະສະລະຮ່າງກາຍນີ້. ຈົ່ງຮີບນໍາຟືນມາ ແລະ ຈົ່ງຈູດໄຟໃຫ້ລຸກຮຸ່ງເຮືອງເທີ້ນ.

Verse 66

मम पुत्रं च सुरुचिं राज्ये स्थापयताचिरात् । मा शोकं कुरुतामात्या दैवतं दुरतिक्रमम्

ແລະ ຈົ່ງສະຖາປະນາ ສຸລຸຈິ ບຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າຂຶ້ນຄອງລາດໂດຍໄວ. ດູກອນອາມາດທັງຫຼາຍ, ຢ່າໄດ້ໂສກເສົ້າໄປເລີຍ; ຊະຕາກໍານັ້ນຍາກທີ່ຈະຝ່າຝືນໄດ້.

Verse 67

इतीरिता नृपतिना मंत्रिणो रुरुदुस्तदा । पांड्यनाथ महाराज रिपूणामपि वत्सल

ເມື່ອພະຣາຊາກ່າວດັ່ງນັ້ນ ອຳມາດທັງຫຼາຍກໍຮ້ອງໄຫ້ໃນທັນທີ; ເພາະພະປານດະຍະນາຖ ມະຫາຣາຊາ ເປັນກະສັດໃຫຍ່ຜູ້ເມດຕາແມ່ນແຕ່ຕໍ່ສັດຕູດ້ວຍ។

Verse 68

वयं हि भवता नित्यं पुत्रवत्परिपालिताः । त्वां विना न प्रवेक्ष्याम पुरीं देवपुरोपमाम्

ແທ້ຈິງ ທ່ານໄດ້ອຸປະຖຳຮັກສາພວກເຮົາຢູ່ເປັນນິດ ດັ່ງລູກຊາຍຂອງທ່ານເອງ. ຖ້າບໍ່ມີທ່ານ ພວກເຮົາຈະບໍ່ເຂົ້າເມືອງນັ້ນ ອັນດຸດເທວະປຸຣີ.

Verse 69

हव्यवाहं प्रवेक्ष्यामो महा काष्ठसमेधितम् । तेषां प्रलपितं श्रुत्वा पांड्य शंकरभूपतिः । प्रोवाच मंत्रिणः सर्वान्वचनं सांत्वपूर्वकम्

“ພວກເຮົາຈະເຂົ້າໄປໃນໄຟ ທີ່ສຸມດ້ວຍກອງໄມ້ໃຫຍ່ໆ” ເມື່ອພະຣາຊາປານດະຍະ ຊັງກະຣະ ໄດ້ຍິນຄຳຄວນຄິດຮ້ອງໄຫ້ນັ້ນ ກໍກ່າວປອບໃຈອຳມາດທັງປວງ।

Verse 70

शंकर उवाच । किं करिष्यथ भोऽमात्या महापातकिना मया

ຊັງກະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ອຳມາດທັງຫຼາຍ, ພວກເຈົ້າຈະເຮັດອັນໃດກັບເຮົາ—ຜູ້ເປັນຄົນບາບໃຫຍ່?”

Verse 71

सिंहासनं समारुह्य न कर्तुं युज्यते बत । चतुरर्णवपर्यंतधरापालनमंजसा

“ອະນິຈຈາ! ບໍ່ສົມຄວນໃຫ້ເຮົາຂຶ້ນນັ່ງສິງຫາສນ ແລະປົກຄອງແຜ່ນດິນທີ່ມີສີ່ມະຫາສະໝຸດເປັນຂອບເຂດ ໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍ.”

Verse 72

मत्पुत्रं सुरुचिं शीघ्रमतः स्थापयतासने । काष्ठान्यानयत क्षिप्रं प्रवेष्टुं हव्यवाहनम्

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໃຫ້ບຸດຂອງເຮົາ ສຸຣຸຈິ ຂຶ້ນນັ່ງເທິງພະລາຊະບັນລັງໂດຍໄວ. ຈົ່ງນຳໄມ້ຟືນມາທັນທີ—ເຮົາຈະເຂົ້າສູ່ໄຟ ຮະວະຍະວາຫນະ.

Verse 73

मम मंत्रिवरा यूयं विलंबं त्यजताधुना । इत्युक्ता मंत्रिणः काष्ठं समानिन्युः क्षणेन ते

ພວກເຈົ້າແມ່ນອຳມາດຜູ້ດີຍິ່ງຂອງເຮົາ—ຈົ່ງລະການຊັກຊ້າໃນບັດນີ້. ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ອຳມາດເຫຼົ່ານັ້ນກໍນຳໄມ້ຟືນມາໃນພິບຕາ

Verse 74

अग्निं प्रज्वलितं काष्ठैर्दृष्ट्वा शंकरभूपतिः । स्नात्वाचम्य विशुद्धात्मा मुनीनां संनिधौ तदा

ເມື່ອເຫັນໄຟລຸກໂຊນດ້ວຍໄມ້ຟືນ ພະຣາຊາສັງກະຣະ—ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳ ແລະ ເຮັດອາຈະມະນະ ດ້ວຍໃຈບໍລິສຸດ—ກໍຢືນຢູ່ໃນສຳນັກຂອງພວກມຸນີໃນຂະນະນັ້ນ

Verse 75

अग्निं प्रदक्षिणीकृत्य तान्मुनीनपि सत्वरम् । अग्निं मुनीन्नमस्कृत्य ध्यात्वा देवमुमापतिम्

ເມື່ອໄດ້ເວັນປະທັກສິນາຮອບໄຟ ແລະ ຮອບພວກມຸນີໂດຍບໍ່ຊັກຊ້າ ພະອົງໄດ້ນົບນ້ອມຕໍ່ໄຟ ແລະ ຕໍ່ມຸນີ; ແລ້ວຈຶ່ງເພ່ງພິຈາລະນາພຣະເທວະ ອຸມາປະຕິ (ພຣະສິວະ)

Verse 76

अग्नौ पतितुमारेभे धैर्यमालंब्य भूपतिः । तस्मिन्नवसरे विप्रा मुनीनामपि शृण्वताम्

ພະຣາຊາໄດ້ເລີ່ມຈະຕົກເຂົ້າໄປໃນໄຟ ໂດຍຍຶດໝັ້ນໃນຄວາມກ້າຫານ. ໃນຂະນະນັ້ນເອງ, ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ—ໃນຂະນະທີ່ພວກມຸນີກໍກຳລັງຟັງຢູ່—

Verse 77

अशरीरा समुदभूद्वाणी भैरवनादिनी । भोः शंकर महीपाल मानलं प्रविशाधुना

ແລ້ວມີສຽງບໍ່ມີຮ່າງເກີດຂຶ້ນ ກັງວານດັ່ງສຽງຄໍາຮ້ອງຂອງໄພຣະວະ: “ໂອ ສັງກະຣະ, ໂອ ກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນ, ຈົ່ງເຂົ້າສູ່ມານະລາ ດຽວນີ້”

Verse 78

ब्रह्महत्यानिमित्तं ते भयं मा भून्महामते । तवोपदेशं वक्ष्यामि रहस्यं वेदसंमितम्

“ໂອ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່, ຢ່າໃຫ້ມີຄວາມຢ້ານກົວເນື່ອງຈາກບາບຂ້າພຣາຫມັນ. ຂ້າຈະປະກາດແກ່ເຈົ້າ ອຸປເທດ—ຄໍາສອນລັບ ທີ່ສອດຄ່ອງກັບເວດ”

Verse 79

शृणुष्वावहितो राजन्मदुक्तं क्रियतां त्वया । दक्षिणांबुनिधेस्तीरे गंधमादनपर्वते

“ໂອ ກະສັດ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈ ແລະຈົ່ງເຮັດຕາມທີ່ຂ້າກ່າວ: ທີ່ຝັ່ງມະຫາສະໝຸດທາງໃຕ້ ເທິງພູກັນທະມາດະນ…”

Verse 80

रामसेतौ महापुण्ये महापातकनाशने । रामप्रतिष्ठितं लिगं रामनाथं महेश्वरम्

“ທີ່ຣາມເສຕຸ—ອັນເປັນມະຫາບຸນ ແລະທໍາລາຍບາບໃຫຍ່—ມີລິງຄະທີ່ພຣະຣາມສະຖາປະນາ: ພຣະມະເຫສະວະຣະ ນາມ ‘ຣາມະນາຖ’”

Verse 81

सेवस्व वर्षमेकं त्वं त्रिकालं भक्तिपूर्वकम् । प्रदक्षिणप्रक्रमणं नमस्कारं च वै कुरु

“ຈົ່ງຮັບໃຊ້ພຣະອົງໃຫ້ຄົບໜຶ່ງປີ—ສາມເວລາຕໍ່ວັນ ດ້ວຍພັກຕິ. ຈົ່ງເຮັດປະທັກສິນາ ແລະນະມັດສະການ (ການກາບໄຫວ້) ດ້ວຍ”

Verse 82

महाभिषेकः क्रियतां रामनाथस्य वै त्वया । नैवेद्यं विविधं राजन्क्रियतां च दिनेदिने

ເຈົ້າຈົ່ງປະກອບມະຫາອະພິເສກແດ່ພຣະຣາມນາຖະ. ໂອ້ ພຣະຣາຊາ, ຈົ່ງຖວາຍໄນເວດຍະຫຼາກຫຼາຍທຸກມື້.

Verse 83

चन्दनागरुकर्पूरै रामलिंगं प्रपूजय । भारद्वयेन गव्येन ह्याज्येन त्वभिषेचय

ຈົ່ງບູຊາຣາມລິງຄະດ້ວຍຈັນທະນ໌ ອະກາຣຸ ແລະ ການບູນ. ແລ້ວຈົ່ງອະພິເສກດ້ວຍນ້ຳມັນເນຍໃສຈາກໂຄ ສອງພາຣະ.

Verse 84

प्रत्यहं च गवां क्षीरैर्द्विभारपरिसंमितैः । मधुद्रोणेन तल्लिंगं प्रत्यहं स्नापय प्रभोः

ໂອ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຈົ່ງສົງລິງຄະແຫ່ງພຣະອົງນັ້ນທຸກມື້ ດ້ວຍນົມໂຄປະມານສອງພາຣະ ແລະ ດ້ວຍນ້ຳເຜິ້ງໜຶ່ງໂດຣະນະ; ຈົ່ງສົງທຸກມື້.

Verse 85

प्रत्यहं पायसान्नेन नैवेद्यं कुरु भूपते । प्रत्यहं तिलतैलेन दीपाराधनमाचर

ໂອ້ ພຣະຣາຊາ, ທຸກມື້ຈົ່ງຖວາຍໄນເວດຍະເປັນປາຍາສະ (ເຂົ້າຫວານ). ແລະທຸກມື້ຈົ່ງປະກອບທີປະອາຣາທະນາດ້ວຍນ້ຳມັນງາ.

Verse 86

एतेन तव राजेंद्र रामनाथस्य शूलिनः । स्त्रीहत्य्रा ब्रह्महत्या च तत्क्षणादेव नश्यतः

ໂອ້ ຈອມກະສັດ, ດ້ວຍການປະພຶດນີ້ ໂດຍພຣະຣາມນາຖະຜູ້ຖືຕຣິສູລ, ບາບແຫ່ງການຂ້າສະຕຣີ ແລະ ການຂ້າພຣາຫມະນ ຈະສູນສິ້ນໃນທັນທີສໍາລັບເຈົ້າ.

Verse 87

दर्शनाद्रामनाथस्य भ्रूणहत्याशतानि च । अयुतं ब्रह्महत्यानां सुरापानायुतं तथा

ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນພຣະຣາມນາຖະ ບາບຈາກການຂ້າທາຣົກໃນຄັນນັບຮ້ອຍກໍຖືກທຳລາຍ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ບາບຈາກການຂ້າພຣາຫມັນນັບໝື່ນ ແລະບາບຈາກການດື່ມສຸລານັບໝື່ນກໍຖືກລ້າງຫາຍໄປ.

Verse 88

स्वर्णस्तेयायुतं राजन्गुरुस्त्रीगमनायुतम् । एतत्संसर्गदोषाश्च विनश्यंति क्षणाद्विभो

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ບາບຈາກການລັກຄຳນັບໝື່ນ ແລະບາບຈາກການເຂົ້າໃກ້ພັນລະຍາຂອງຄູບາອາຈານນັບໝື່ນ—ພ້ອມມົນທິນທີ່ເກີດຈາກການສຳພັນນັ້ນ—ໂອ ຜູ້ມີອານຸພາບ, ພິນາດໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ.

Verse 89

महापातकतुल्यानि यानि पापानि संति वै । तानि सर्वाणि नश्यंति रामनाथस्य सेवया

ບາບໃດໆທີ່ເທົ່າກັບມະຫາປາຕະກະ (ບາບໃຫຍ່) ທັງໝົດນັ້ນ ຖືກທຳລາຍດ້ວຍການຮັບໃຊ້ພຣະຣາມນາຖະ

Verse 90

महती रामनाथस्य सेवा लभ्येत चेन्नृणाम् । किं गंगया च गयया प्रयागेणाध्वरेण वा

ຖ້າມະນຸດໄດ້ຮັບການຮັບໃຊ້ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແດ່ພຣະຣາມນາຖະແລ້ວ ຈະຈຳເປັນຫຍັງອີກກັບແມ່ນ້ຳຄົງຄາ, ກະຍາ, ປຣະຍາກ ຫຼືແມ່ນແຕ່ພິທີຍັດຍະ?

Verse 91

तद्गच्छ रामसेतुं त्वं रामनाथं भजानिशम् । विलंबं मा कुरु विभो गमने च त्वरां कुरु

ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງໄປຫາຣາມເສຕຸ ແລະນະມັດສະການພຣະຣາມນາຖະທັງກາງວັນກາງຄືນ. ໂອ ຜູ້ມີອານຸພາບ, ຢ່າຊັກຊ້າ; ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ໄວໃນການເດີນທາງ.

Verse 92

इत्युक्त्वा विररामाथ सापि वागशरीरिणी । तच्छ्रुत्वा मुनयः सर्वे त्वरयंति स्म भूपतिम्

ຫຼັງຈາກກ່າວແນວນັ້ນແລ້ວ, ສຽງສະຫວັນທີ່ບໍ່ມີຮ່າງກາຍນັ້ນກໍງຽບໄປ. ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ, ເຫຼົ່າລືສີທັງຫຼາຍຈຶ່ງເລັ່ງໃຫ້ພະລາຊາຮີບຟ້າວ.

Verse 93

गच्छ शीघं महाराज रामसेतुं विमुक्तिदम् । रामनाथस्य माहात्म्यमज्ञात्वास्माभिरीरितम्

ຂ້າແຕ່ມະຫາລາດ, ຂໍພະອົງຈົ່ງສະເດັດໄປຍັງ ລາມະເສຕຸ ຜູ້ປະທານຄວາມຫຼຸດພົ້ນໂດຍໄວເຖີດ. ພວກຂ້ານ້ອຍໄດ້ກ່າວເຖິງຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ ລາມະນາດ ໂດຍບໍ່ໄດ້ຮູ້ແຈ້ງທັງໝົດ.

Verse 94

देहत्यागं कुरुष्वेति वह्नौ प्रज्वलितेऽधुना । अनुज्ञातो मुनिवरैरिति राजा स शंकरः

ຈົ່ງລະຖິ້ມຮ່າງກາຍໃນກອງໄຟທີ່ກຳລັງລຸກໄໝ້ ດຽວນີ້ເຖີດ ເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກເຫຼົ່າລືສີຜູ້ປະເສີດແລ້ວ ກະສັດສັງກອນ ຈຶ່ງກຽມພ້ອມ.

Verse 95

चतुरंगबलं पुर्यां प्रापयित्वा त्वरान्वितः । नमस्कृत्य मुनीन्सर्वान्प्रहृष्टेनांतरात्मना

ພະອົງຊົງຮີບສົ່ງກອງທັບຈາຕຸລົງຄະເສນາກັບຄືນສູ່ພະນະຄອນ ແລະ ຊົງນ້ອມໄຫວ້ເຫຼົ່າລືສີທັງປວງ ແລ້ວສະເດັດໄປດ້ວຍດວງຈິດທີ່ປ່ຽມດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ.

Verse 96

वृतः कतिपयैः सैन्यैः समादाय धनं बहु । रामनाथस्य सेवार्थमयासीद्गंधमादनम्

ແວດລ້ອມດ້ວຍທະຫານຈຳນວນໜຶ່ງ ແລະ ນຳຊັບສົມບັດຢ່າງຫຼວງຫຼາຍໄປນຳ ພະອົງສະເດັດອອກໄປຍັງພູຄັນທະມາດ ເພື່ອການປົນນິບັດບູຊາລາມະນາດ.

Verse 97

उवास वर्षमेकं च रामसेतौ विशुद्धिदे । एकभुक्तो जितक्रोधो विजितेंद्रियसंचयः

ທ່ານໄດ້ພັກອາໄສຢູ່ທີ່ ຣາມເສຕຸ ຜູ້ປະທານຄວາມບໍລິສຸດ ຄົບໜຶ່ງປີ. ກິນອາຫານພຽງວັນລະເທື່ອ ຊະນະຄວາມໂກດ ແລະສຳລວມອິນຊີທັງຫມົດ ດຳລົງຢູ່ໃນພັກຕິອັນມີວິໄນ.

Verse 98

त्रिसंध्यं रामनाथं च सेवमानः सभक्तिकम् । प्रददौ रामनाथाय दशभारं धनं मुदा

ທ່ານໄດ້ຮັບໃຊ້ ຣາມນາຖ ດ້ວຍພັກຕິ ໃນສາມສັນທະຍາຂອງວັນ. ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ທ່ານໄດ້ຖວາຍຊັບສິນແກ່ ຣາມນາຖ ຈຳນວນສິບພາຣະ (ສິບບັນທຸກ).

Verse 99

प्रत्यहं रामनाथस्य महापूजामकारयत् । अकरोच्च धनुष्कोटौ प्रत्यहं भक्तिपूर्वकम्

ທ່ານໄດ້ຈັດໃຫ້ມີມະຫາປູຊາແກ່ ຣາມນາຖ ທຸກມື້. ແລະທີ່ ທະນຸດໂກຕິ ດ້ວຍ ທຸກມື້ທ່ານໄດ້ປະກອບກິດແຫ່ງພັກຕິດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 100

स्नानं प्रतिदिनं चान्नं ब्राह्मणेभ्य ददौ मुदा । अशरीरावचःप्रोक्तमखिलं पूजनं तथा

ທ່ານອາບນ້ຳທຸກມື້ ແລະດ້ວຍຄວາມຍິນດີໄດ້ໃຫ້ອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ. ອີກທັງໄດ້ປະຕິບັດພິທີບູຊາທັງປວງ ຕາມທີ່ສຽງອັນບໍ່ມີຮ່າງກາຍໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 110

भूयोभूयो नमस्यामि पातकं मे विनश्यतु । भक्त्यैवं स्तुवतस्तस्य रामनाथं महेश्वरम्

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ; ຂໍໃຫ້ບາບຂອງຂ້າພະເຈົ້າສູນສິ້ນໄປ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອສັນລະເສີນດ້ວຍພັກຕິ ທ່ານໄດ້ສັນລະເສີນ ຣາມນາຖ ມະເຫສະວະຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່…

Verse 120

नाशयाम्यहमेतेषां महापातकसंचयम् । प्रीतोऽहं तव भक्त्या च स्तोत्रेण मनुजेश्वर

ເຮົາຈະທຳລາຍກອງສະສົມແຫ່ງມະຫາບາບເຫຼົ່ານີ້ໃຫ້ສິ້ນໄປ. ໂອ ຈອມເຈົ້າໃນຫມູ່ມະນຸດ, ເຮົາພໍໃຈດ້ວຍພັກຕິຂອງເຈົ້າ ແລະດ້ວຍສະໂຕຕຣະສັນລະເສີນຂອງເຈົ້າ.

Verse 130

पुत्रदारयुतो राजा प्राप्य राज्यमकण्टकम् । मंत्रिभिः सहितो विप्रा ररक्ष पृथिवीं चिरम्

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ກະສັດພ້ອມດ້ວຍລູກຊາຍແລະມະເຫສີ ໄດ້ຮັບອານາຈັກອັນປາສະຈາກອຸປະສັກ; ແລະມີລັດຖະມົນຕີຮ່ວມດ້ວຍ ກໍປົກປ້ອງແຜ່ນດິນດົນນານ.

Verse 133

शृण्वन्पठन्वा मनुजस्त्विममध्यायमादरात् । सर्वपापविनिर्मुक्तो रामनाथं समश्नुते

ຜູ້ໃດຟັງ ຫຼື ສວດອ່ານບົດນີ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄດ້ບັນລຸການສະຫມັກສົມພົວພັນກັບພຣະຣາມນາຖ.