Adhyaya 47

Verse 1

ऋषय ऊचुः । राक्षसस्य वधात्सूत रावणस्य महामुने । ब्रह्महत्या कथमभूद्राघवस्य महात्मनः

ພວກຣິສີກ່າວວ່າ: ໂອ ສູຕະ ໂອ ມະຫາມຸນີ! ຫຼັງຈາກການສັງຫານຣາກສະສ ຣາວະນະ ແລ້ວ ບາບບຣະຫມະຫັດຕະຍາ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນແກ່ຣາຆະວະ (ພຣະຣາມ) ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ໄດ້ຢ່າງໃດ?

Verse 2

ब्राह्मणस्य वधात्सूत ब्रह्महत्याभिजायते । न ब्राह्मणो दशग्रीवः कथं तद्वद नो मुने

ພວກ຤ິສີກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ສູຕະ! ການຂ້າພຣາຫມັນ ຍ່ອມເກີດບາບໃຫຍ່ ‘ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ’. ແຕ່ ທັດສະກຣີວ (ຣາວະນະ) ບໍ່ແມ່ນພຣາຫມັນ—ແລ້ວຈະໃຊ້ຂໍ້ຫາດຽວກັນໄດ້ແນວໃດ? ຂໍທ່ານມຸນີອະທິບາຍໃຫ້ພວກເຮົາ”

Verse 3

ब्रह्महत्या भवेत्क्रूरा रामचंद्रस्य धीमतः । एतन्नः श्रद्दधानानां वद कारुण्यतोऽधुना

“ບາບອັນນ່າຢ້ານ ‘ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ’ ຈະເກີດແກ່ພຣະຣາມຈັນທຣາຜູ້ມີປັນຍາໄດ້ແນວໃດ? ດ້ວຍເມດຕາ ຂໍໃຫ້ທ່ານກ່າວໃຫ້ພວກເຮົາຟັງດຽວນີ້—ພວກເຮົາຜູ້ຟັງດ້ວຍສັດທາ”

Verse 4

इति पृष्टस्ततः सूतो नैमिषारण्यवासिभिः । वक्तुं प्रचक्रमे तेषां प्रश्नस्योत्तरमुत्तमम्

ເມື່ອຖືກຊາວແຫ່ງໄນມິສາຣັນຍະຖາມດັ່ງນັ້ນ ສູຕະຈຶ່ງເລີ່ມກ່າວແກ່ພວກເຂົາ ໂດຍມອບຄໍາຕອບອັນປະເສີດຕໍ່ຄໍາຖາມນັ້ນ

Verse 5

।श्रीसूत उवाच । ब्रह्मपुत्रो महातेजाः पुलस्त्योनाम वै द्विजाः । बभूव तस्य पुत्रोऽभूद्विश्रवा इति विश्रुतः

ສີຣີສູຕະກ່າວວ່າ: “ມີພຣາຫມັນຜູ້ມີຣັດສະມີນາມ ປຸລັສຕະຍະ ເປັນບຸດຂອງພຣະພຣົມ. ທ່ານມີບຸດຜູ້ໂດ່ງດັງນາມ ວິຊຣະວາ”

Verse 6

तस्य पुत्रः पुलस्त्य स्य विश्रवा मुनिपुंगवाः । चिरकालं तपस्तेपे देवैरपि सुदुष्करम्

“ວິຊຣະວາ ບຸດຂອງປຸລັສຕະຍະ—ຜູ້ເປັນເລີດໃນຫມູ່ມຸນີ—ໄດ້ບໍາເພັນຕະປະສະຍາເປັນເວລາຍາວນານ ເປັນຕະປະສະຍາທີ່ຍາກຍິ່ງ ແມ່ນແຕ່ເທວະກໍຍັງຍາກຈະເຮັດໄດ້”

Verse 7

तपः कुर्वति तस्मिंस्तु सुमाली नाम राक्षसः । पाताललोकाद्भूलोकं सर्वं वै विचचार ह

ໃນຂະນະທີ່ລາວກໍາລັງປະກອບຕະປະຢູ່ນັ້ນ ມີຣາກສະຊື່ ສຸມາລີ ຂຶ້ນມາຈາກປາຕາລະໂລກ ແລະເດີນທ່ອງໄປທົ່ວພື້ນພິພົບທັງປວງ।

Verse 8

हेमनिष्कांगदधरः कालमेघनिभच्छविः । समादाय सुतां कन्यां पद्महीनामिव श्रियम्

ສວມເຄື່ອງປະດັບຄໍາ ແລະກໍາໄລແຂນ ມີສີຄໍາຄືເມກຝົນ ລາວໄດ້ນໍາພາບຸດສາວຜູ້ເປັນກຸມາຣີໄປດ້ວຍ ດັ່ງພຣະສຣີທີ່ຂາດດອກປະທຸມ।

Verse 9

विचरन्स महीपृष्ठे कदाचित्पुष्पकस्थितम् । दृष्ट्वा विश्रवसः पुत्रं कुबेरं वै धनेश्वरम्

ເມື່ອເດີນທ່ອງໄປເທິງຜິວແຜ່ນດິນ ຄັ້ງໜຶ່ງເຂົາໄດ້ເຫັນ ກຸເບຣ ບຸດແຫ່ງວິສຣະວາ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຊັບສິນ ປະທັບນັ່ງໃນພຸສປະກະວິມານ।

Verse 10

चिंतयामास विप्रेंद्राः सुमाली स तु राक्षसः । कुबेरसदृशः पुत्रो यद्यस्माकं भविष्यति

ໂອ ທ່ານພຣາຫມັນຜູ້ຍິ່ງ ຣາກສະສຸມາລີນັ້ນໄດ້ຄິດໃນໃຈວ່າ “ຖ້າໃນສາຍວົງຂອງເຮົາຈະມີບຸດຜູ້ເຫມືອນກຸເບຣ…”

Verse 11

वयं वर्द्धामहे सर्वे राक्षसा ह्यकुतोभयाः । विचार्यैवं निजसुतामब्रवीद्राक्षसेश्वरः

“ເຊັ່ນນັ້ນ ພວກເຮົາຣາກສະທັງປວງຈະເຈຣິນຮຸ່ງເຮືອງ ບໍ່ຫວາດຫວັ່ນຈາກທິດໃດໆ” ຄິດດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຈອມແຫ່ງຣາກສະຈຶ່ງກ່າວກັບບຸດສາວຂອງຕົນ।

Verse 12

सुते प्रदानकालोऽद्य तव कैकसि शोभने । अद्य ते यौवनं प्राप्तं तद्देया त्वं वराय हि

ໂອ ໄກກະສີ ຜູ້ງາມສະຫງ່າ ລູກສາວຂອງພໍ່—ມື້ນີ້ແມ່ນເວລາອັນຄວນທີ່ຈະຍົກເຈົ້າໃຫ້ແຕ່ງງານ. ເຈົ້າໄດ້ຮອດວັຍໜຸ່ມສາວແລ້ວ; ດັ່ງນັ້ນຄວນມອບໃຫ້ແກ່ເຈົ້າບ່າວຜູ້ສົມຄວນ.

Verse 13

अप्रदानेन पुत्रीणां पितरो दुःखमाप्नुयुः । किं च सर्वगुणोत्कृष्टा लक्ष्मीरिव सुते शुभे

ຖ້າບໍ່ຍົກລູກສາວໃຫ້ແຕ່ງງານ ບິດາທັງຫຼາຍຈະຕົກໃນຄວາມໂສກ. ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ໂອ ລູກສາວຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ເຈົ້າເລີດດ້ວຍຄຸນທຳທຸກປະການ ດຸດດັ່ງພຣະນາງລັກສະມີເອງ.

Verse 14

प्रत्याख्यानभयात्पुंभिर्न च त्वं प्रार्थ्यसे शुभे । कन्यापितृत्वं दुःखाय सर्वेषां मानकांक्षिणाम्

ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ເນື່ອງຈາກຢ້ານຖືກປະຕິເສດ ຊາຍທັງຫຼາຍຈຶ່ງບໍ່ກ້າມາຂໍເຈົ້າ. ສໍາລັບຜູ້ປາຖະໜາເກຍດສັກແລະຊື່ສຽງ ການເປັນພໍ່ຂອງລູກສາວທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ແຕ່ງງານ ເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຄວາມທຸກ.

Verse 15

न जानेऽहं वरः को वा वरयेदिति कन्यके । सा त्वं पुलस्त्यतनयं मुनिं विश्रवसं द्विजम्

ໂອ ນາງກັນຍາ ພໍ່ບໍ່ຮູ້ວ່າເຈົ້າບ່າວຈະເປັນໃຜ ຫຼືໃຜຈະເລືອກເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເລືອກມຸນີທະວິຊະ ນາມວິສຣະວັສ ຜູ້ເປັນບຸດຂອງປຸລັສຕະຍະ.

Verse 16

पितामहकुलोद्भूतं वरयस्व स्वयंगता । कुबेरतुल्यास्तनया भवेयुस्ते न संशयः

ຈົ່ງໄປດ້ວຍຕົນເອງແລ້ວເລືອກເຂົາ—ຜູ້ເກີດຈາກວົງສານອັນຮຸ່ງເຮືອງຂອງປິຕາມະຫະ. ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ ບຸດຂອງເຈົ້າຈະເກີດມາເທົ່າທຽມທ້າວກຸເບຣ.

Verse 17

कैकसी तद्वचः श्रुत्वा सा कन्या पितृगौरवात् । अंगीचकार तद्वाक्यं तथास्त्विति शुचिस्मिता

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ນາງໄກກະສີ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ບິດາ ຈຶ່ງຮັບຄໍາແນະນໍານັ້ນ; ຍິ້ມອ່ອນຢ່າງບໍລິສຸດແລ້ວກ່າວວ່າ “ຕະຖາສະຕຸ—ຂໍໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ”

Verse 18

पर्णशालां मुनिश्रेष्ठा गत्वा विश्रवसो मुनेः । अतिष्ठदंतिके तस्य लज्जमाना ह्यधोमुखी

ນາງໄດ້ໄປຫາກະຕ່ອມມຸງໃບໄມ້ຂອງພຣະລະສີ ວິສຣະວັສ; ກຸມາຣີຜູ້ປະເສີດນັ້ນຢືນຢູ່ໃກ້ທ່ານ ດ້ວຍຄວາມອາຍ ກົ້ມໜ້າລົງ

Verse 19

तस्मिन्नवसरे विप्राः पुलस्त्यतनयः सुधीः । अग्निहोत्रमुपास्ते स्म ज्वलत्पावकसन्निभः

ໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ, ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ, ບຸດຜູ້ມີປັນຍາຂອງປຸລັສຕະຍະ ກໍາລັງບໍລິການພິທີ ອັກນິໂຫຕຣະ ຢູ່ ສະຫວ່າງໄສດັ່ງໄຟທີ່ລຸກໂຊດ

Verse 20

संध्याकालमतिक्रूरमविचिंत्य तु कैकसी । अभ्येत्य तं मुनिं सुभ्रूः पितुर्वचनगौरवात्

ແຕ່ນາງໄກກະສີ ຜູ້ຄິ້ວງາມ ບໍ່ໄດ້ຄໍານຶງເຖິງຄວາມເຄรັ່ງຄັດແຫ່ງເວລາສັນທະຍາ; ດ້ວຍການເຄົາລົບຕໍ່ຄໍາບິດາ ນາງຈຶ່ງເຂົ້າໄປຫາມຸນີນັ້ນ

Verse 21

तस्थावधोमुखी भूमिं लिखत्यंगुष्ठकोटिना । विश्रवास्तां विलोक्याथ कैकसीं तनुमध्यमाम् । उवाच सस्मितो विप्राः पूर्णचंद्रनिभाननाम्

ນາງຢືນຢູ່ດ້ວຍໜ້າກົ້ມ ແລະໃຊ້ປາຍນິ້ວໂປ້ງຂີດດິນຢູ່. ແລ້ວວິສຣະວັສເຫັນນາງໄກກະສີ—ແອວອ່ອນບາງ ໜ້າດັ່ງຈັນເຕັມດວງ—ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ, ຈຶ່ງກ່າວດ້ວຍຮອຍຍິ້ມອ່ອນໂຍນ

Verse 22

विश्रवा उवाच । शोभने कस्य पुत्री त्वं कुतो वा त्वमिहागता

ວິສຣະວາ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົນ, ເຈົ້າເປັນທິດາຂອງໃຜ ແລະມາຈາກໃສຈຶ່ງມາຮອດນີ້?”

Verse 23

कार्यं किं वा त्वमुद्दिश्य वर्तसेऽत्र शुचिस्मिते । यथार्थतो वदस्वाद्य मम सर्वमनिंदिते

“ໂອ ຜູ້ມີຮອຍຍິ້ມບໍລິສຸດ, ເຈົ້າຢູ່ນີ້ເພື່ອການໃດ? ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ມື້ນີ້ຈົ່ງບອກຄວາມຈິງທັງໝົດໃຫ້ຂ້ອຍຕາມຄວາມເປັນຈິງ”

Verse 24

इतीरिता कैकसी सा कन्या बद्धांजलिर्द्विजाः । उवाच तं मुनिं प्रह्वा विनयेन समन्विता

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ນາງສາວໄກກະສີ—ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ—ໂຄ້ງກາຍ ແລະກ່າວຕໍ່ມຸນີດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ

Verse 25

तपः प्रभावेन मुने मदभिप्रायमद्य तु । वेत्तुमर्हसि सम्यक्त्वं पुलस्त्यकुलदीपन

“ໂອ ມຸນີ, ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງຕະປະຂອງທ່ານ ທ່ານຄວນຮູ້ເຈດຕະນາຂອງຂ້ອຍໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງໃນມື້ນີ້—ໂອ ຜູ້ເປັນແສງສະຫວ່າງແຫ່ງວົງສາປຸລັສຕະຍະ”

Verse 26

अहं तु कैकसी नाम सुमालिदुहिता मुने । मत्तातस्याज्ञया ब्रह्मंस्तवांतिकमुपागता

“ຂ້ອຍຊື່ ໄກກະສີ ໂອ ມຸນີ; ຂ້ອຍເປັນທິດາຂອງ ສຸມາລີ. ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ດ້ວຍຄໍາສັ່ງຂອງບິດາ ຂ້ອຍຈຶ່ງມາໃກ້ທ່ານ”

Verse 27

शेष त्वं ज्ञानदृष्ट्याद्य ज्ञातुमर्हस्यसंशयः । क्षणं ध्यात्वा मुनिः प्राह विश्रवाः स तु कैकसीम्

“ສ່ວນທີ່ເຫຼືອ ເຈົ້າພຶງຮູ້ໄດ້ໃນມື້ນີ້ ດ້ວຍດວງຕາແຫ່ງຍານ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.” ຄິດພິຈາລະນາຊົ່ວຄະນະ ມຸນີວິສຣະວາ ໄດ້ກ່າວກັບ ໄກກະສີ.

Verse 28

मया ते विदितं सुभ्रूर्मनोगतमभीप्सितम् । पुत्राभिलाषिणी सा त्वं मामगाः सांप्रतं शुभे

“ໂອ ຜູ້ມີຄິ້ວງາມ ຄວາມປາຖະໜາທີ່ຢູ່ໃນໃຈຂອງເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ແລ້ວ। ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາບຸດ ເຈົ້າຈຶ່ງມາຫາຂ້າພະເຈົ້າໃນບັດນີ້ ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ।”

Verse 29

सायंकालेऽधुना क्रूरे यस्मान्मां त्वमुपागता । पुत्राभिलाषिणी भूत्वा तस्मात्त्वां प्रब्रवीम्यहम्

“ເນື່ອງຈາກເຈົ້າມາຫາຂ້າພະເຈົ້າໃນຍາມແລງບັດນີ້—ເປັນເວລາບໍ່ເປັນມົງຄຸນ—ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາບຸດ ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເລື່ອງນີ້ແກ່ເຈົ້າ”

Verse 30

शृणुष्वावहिता रामे कैकसी त्वमनिंदिते । दारुणान्दारुणाकारान्दारुणाभिजनप्रियान्

“ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈ ໂອ ຣາເມ ໂອ ໄກກະສີ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ। ເຈົ້າຈະໃຫ້ກຳເນີດຜູ້ດຸຮ້າຍ—ມີຮູບອັນນ່າຢ້ານ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງວົງສານອັນນ່າຢ້ານ”

Verse 31

जनयिष्यसि पुत्रांस्त्वं राक्षसान्क्रूरकर्मणः । श्रुत्वा तद्वचनं सा तु कैकसी प्रणिपत्य तम्

“ເຈົ້າຈະໃຫ້ກຳເນີດບຸດທັງຫຼາຍ—ເປັນພວກຣາກສະສະ ຜູ້ກະທຳກຳອັນໂຫດຮ້າຍ।” ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ໄກກະສີ ໄດ້ກົ້ມກາບນົບນ້ອມຕໍ່ທ່ານ

Verse 32

पुलस्त्यतनयं प्राह कृतांजलिपुटा द्विजाः । भगवदीदृशाः पुत्रास्त्वत्तः प्राप्तुं न युज्यते

ພວກພຣາຫມັນປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ບຸດຂອງປຸລັສຕະຍະ (ວິສຣະວັສ) ວ່າ: “ໂອ ພະພະຄະວານ, ບຸດຜູ້ມີສະພາບເທວະດາເຊັ່ນນີ້ ບໍ່ຄວນໄດ້ມາຈາກທ່ານດ້ວຍວິທີນີ້”

Verse 33

इत्युक्तः स मुनिः प्राह कैकसीं तां सुमध्यमाम् । मद्वंशानुगुणः पुत्रः पश्चिमस्ते भविष्यति

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ມຸນີຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ ໄກກະສີ ຜູ້ເອວອ່ອນງາມວ່າ: “ບຸດຄົນສຸດທ້າຍຂອງເຈົ້າ ຈະກົງກັບວົງສາຂອງເຮົາ”

Verse 34

धार्मिकः शास्त्रविच्छांतो न तु राक्षसचेष्टितः । इत्युक्ता कैकसी विप्राः काले कतिपये गते

“ລາວຈະເປັນຜູ້ມີທຳ ຮູ້ຊານສາດສະຕຣາ ແລະສຳລວມຕົນ ບໍ່ແມ່ນຜູ້ມີການປະພຶດແບບຣາກສະ” ດັ່ງນີ້ໄດ້ກ່າວແກ່ໄກກະສີ ໂອ ພວກພຣາຫມັນ, ແລະເມື່ອເວລາຜ່ານໄປບາງສ່ວນ…

Verse 35

सुषुवे तनयं क्रूरं रक्षोरूपं भयंकरम् । द्विपंचशीर्षं कुमतिं विंशद्बाहुं भयानकम्

ນາງໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດຜູ້ໂຫດຮ້າຍ ນ່າຢ້ານຢິ່ງໃນຮູບຣາກສະ—ມີສິບຫົວ ຈິດຄິດຜິດທາງ ແລະນ່າສະພຶງກົວດ້ວຍຊາວແຂນ

Verse 36

ताम्रोष्ठं कृष्णवदनं रक्तश्मश्रु शिरोरुहम् । महादंष्ट्रं महाकायं लोकत्रासकरं सदा

ມີຮິມຝີປາກສີທອງແດງ ໃບໜ້າດຳຄຳ ໜວດເຄົາແລະຜົມສີແດງ; ມີເຂົ້ວໃຫຍ່ ກາຍມະຫາໃຫຍ່—ເປັນຜູ້ກໍ່ຄວາມຫວາດກົວແກ່ໂລກທັງຫຼາຍເສມອ

Verse 37

दशग्रीवाभिधः सोऽभूत्तथा रावण नामवान् । रावणानंतरं जातः कुम्भकर्णाभिधः सुतः

ທ່ານນັ້ນໄດ້ຮູ້ຈັກກັນວ່າ ທະສະກຣີວ ແລະກໍໂດງດັງດ້ວຍນາມ ຣາວະນະ. ຫຼັງຈາກຣາວະນະ ກໍເກີດບຸດຊື່ ກຸມພະກັນ.

Verse 38

ततः शूर्पणखा नाम्ना क्रूरा जज्ञे च राक्षसी । ततो बभूव कैकस्या विभीषण इति श्रुतः

ຕໍ່ມາ ນາງຣາກສະສີຜູ້ດຸຮ້າຍຊື່ ຊູຣປະນະຄາ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໄກກະສີໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດຜູ້ມີນາມໂດງດັງວ່າ ວິພີສະນະ.

Verse 39

पश्चिमस्तनयो धीमान्धार्मिको वेदशास्त्रवित् । एते विश्रवसः पुत्रा दशग्रीवादयो द्विजाः

ບຸດຄົນນ້ອຍສຸດນັ້ນມີປັນຍາ ຕັ້ງຢູ່ໃນທຳ ແລະຮູ້ແຈ້ງພຣະເວດກັບສາດຣາ. ໂອ ທະວິຊະທັງຫຼາຍ, ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນບຸດຂອງ ວິສຣະວັສ ເລີ່ມດ້ວຍ ທະສະກຣີວ.

Verse 40

अतो दशग्रीववधात्कुम्भकर्णवधादपि । ब्रह्महत्या समभवद्रामस्याक्लिष्टकर्मणः

ດັ່ງນັ້ນ ຈາກການສັງຫານ ທະສະກຣີວ ແລະຈາກການສັງຫານ ກຸມພະກັນ ດ້ວຍ ຈຶ່ງເກີດມົນທິນ «ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ» ແກ່ພຣະຣາມ ຜູ້ມີກຳທີ່ບໍ່ດ່າງພ້ອຍ.

Verse 41

अतस्तच्छांतये रामो लिंगं रामेश्वराभिधम् । स्थापयामास विधिना वैदिकेन द्विजोत्तमाः

ເພື່ອສະງົບມົນທິນນັ້ນ ພຣະຣາມໄດ້ສະຖາປະນາ ລິງຄະ ນາມ “ຣາເມສະວະຣະ” ຕາມພິທີວິທີແຫ່ງພຣະເວດ ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ.

Verse 42

एवं रावणघातेन ब्रह्महत्यासमुद्भवः । समभूद्रामचंद्रस्य लोककांतस्य धीमतः

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍການສັງຫານຣາວະນະ ຈຶ່ງເກີດມົນທິນ «ພຣະຫມະຫັດຍາ» ເປັນຜົນແຫ່ງກຳ ແກ່ພຣະຣາມຈັນທຣາຜູ້ມີປັນຍາ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງໂລກທັງປວງ।

Verse 43

तत्सहैतुकमाख्यातं भवतां ब्रह्मघातजम् । पापं यच्छांतये रामो लिंगं प्रातिष्ठिपत्स्वयम्

ຂ້ອຍໄດ້ອະທິບາຍແກ່ພວກເຈົ້າແລ້ວເຖິງເຫດ—ບາບທີ່ເກີດຈາກພຣະຫມະຫັດຍາ। ເພື່ອໃຫ້ມົນທິນນັ້ນສົງບົບ ພຣະຣາມໄດ້ສະຖາປະນາສິວະລິງຄ໌ດ້ວຍພຣະອົງເອງ।

Verse 44

एवं लिंगं प्रतिष्ठाप्य रामचन्द्रोऽतिधार्मिकः । मेने कृतार्थमात्मानं ससीता वरजो द्विजाः

ເມື່ອສະຖາປະນາລິງຄ໌ແລ້ວ ພຣະຣາມຈັນທຣາຜູ້ທຳມະສູງສຸດ—ພ້ອມນາງສີຕາ ແລະ ພຣະອະນຸຊາ—ຊົງເຫັນວ່າພຣະອົງສຳເລັດກິດແລ້ວ ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ।

Verse 45

ब्रह्महत्या गता यत्र रामचंद्रस्य भूपतेः । तत्र तीर्थमभूत्किंचिद्ब्रह्महत्याविमोचनम्

ບ່ອນທີ່ມົນທິນພຣະຫມະຫັດຍາໄດ້ຈາກໄປຈາກພຣະຣາຊາຣາມຈັນທຣາ ທີ່ນັ້ນໄດ້ເກີດທີຣຖະໜຶ່ງ ຊື່ວ່າ ‘ພຣະຫມະຫັດຍາ-ວິໂມຈນ’ ຜູ້ປົດປ່ອຍຈາກພຣະຫມະຫັດຍາ।

Verse 46

तत्र स्नानं महापुण्यं ब्रह्महत्याविनाशनम् । दृश्यते रावणोऽद्यापि छायारूपेण तत्र वै

ການອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນເປັນມະຫາບຸນ ແລະ ທຳລາຍມົນທິນພຣະຫມະຫັດຍາໄດ້। ແທ້ຈິງ ຈົນທຸກມື້ນີ້ ຍັງເຫັນຣາວະນະຢູ່ທີ່ນັ້ນໃນຮູບເງົາ។

Verse 47

तदग्रे नागलोकस्य बिलमस्ति महत्तरम् । दशग्रीववधोत्पन्नां ब्रह्महत्यां बलीयसीम्

ທາງໜ້ານັ້ນມີຖ້ຳໃຫຍ່ຫຼາຍນຳໄປສູ່ນາກະໂລກ; ບ່ອນນັ້ນຜູກພັນກັບບາບ «ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ» ອັນມີອຳນາດ ທີ່ເກີດຈາກການສັງຫານທົດສະກຣີວ (ຣາວະນະ)

Verse 48

तद्बिलं प्रापयामास जानकीरमणो द्विजाः । तस्योपरि बिलस्याथ कृत्वा मण्डपमुत्तमम्

ໂອ ທະວິຊະທັງຫຼາຍ, ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຊານະກີ (ຣາມ) ໄດ້ນຳໃຫ້ໄປຮອດຖ້ຳນັ້ນ; ແລ້ວເທິງຖ້ຳນັ້ນກໍ່ສ້າງມັນດະປະອັນດີເລີດ

Verse 49

भैरवं स्थापयामास रक्षार्थं तत्र राघवः । भैरवाज्ञापरित्रस्ता ब्रह्महत्या भयंकरी

ທີ່ນັ້ນ ຣາຄະວະ (ຣາມ) ໄດ້ສະຖາປະນາ «ໄພຣະວະ» ເພື່ອຄຸ້ມຄອງ. ບາບພຣະຫມະຫັດຕະຍາອັນນ່າຢ້ານ ກໍຫວາດຫວັນຕໍ່ຄຳສັ່ງຂອງໄພຣະວະ ແລະຖືກຢັບຢັ້ງ

Verse 50

नाशक्नोत्तद्बिलादूर्ध्वं निर्गंतुं द्विजसत्तमाः । तस्मिन्नेव बिले तस्थौ ब्रह्महत्या निरुद्यमा

ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ນາງບໍ່ສາມາດອອກຂຶ້ນເທິງຈາກຖ້ຳນັ້ນໄດ້. ໃນຖ້ຳນັ້ນເອງ ພຣະຫມະຫັດຕະຍາຈຶ່ງຢູ່ຢ່າງໄຮ້ພະລັງ ແລະບໍ່ອາດກະທຳການໃດ

Verse 51

रामनाथमहालिंगं दक्षिणे गिरिजा मुदा । वर्तते परमानंदशिवस्यार्धशरीरिणी

ທາງທິດໃຕ້ ທີ່ມະຫາລິງຄະແຫ່ງຣາມະນາຖ, ກິຣິຊາສະຖິດຢູ່ດ້ວຍຄວາມປິຕິ—ນາງແມ່ນອັດທະກາຍ (ຄືຄື່ງຮ່າງ) ຂອງປະຣະມານັນທະ ສິວະ

Verse 52

आदित्यसोमौ वर्तेते पार्श्वयोस्तत्र शूलिनः । देवस्य पुरतो वह्नी रामनाथस्य वर्तते

ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນ ພະອາທິດ ແລະ ພະຈັນ ຢືນຢູ່ສອງຂ້າງຂອງພຣະສິວະຜູ້ຖືຕຣິສູນ. ແລະຕໍ່ໜ້າພຣະເທວະນັ້ນ ພຣະອັກນີສະຖິດຢູ່ເສມອ ຕໍ່ໜ້າພຣະຣາມນາຖາ.

Verse 53

आस्ते शतक्रतुः प्राच्यामाग्नेयां च तथाऽनलः । आस्ते यमो दक्षिणस्यां रामनाथस्य सेवकः

ທິດຕາເວັນອອກມີ ພຣະສະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣະ) ປະທັບຢູ່ ແລະທິດອາຄະເນຍມີ ອະນະລະ (ອັກນີ) ສະຖິດ. ທິດໃຕ້ ພຣະຍະມະ ດຳລົງຢູ່ເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ພຣະຣາມນາຖາ.

Verse 54

नैरृते निरृतिर्विप्रा वर्तते शंकरस्य तु । वारुण्यां वरुणो भक्त्या सेवते राघवेश्वरम्

ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ, ທິດຕາເວັນຕົກສຽງໃຕ້ ນິຣຣິຕິ ສະຖິດຢູ່ໃນການຮັບໃຊ້ພຣະສັງກະຣະ. ທິດຕາເວັນຕົກ ພຣະວະຣຸນ ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ປະນິບັດພຣະຣາຄະເວສະວະຣະ (ຣາເມສະວະຣະທີ່ຣາຄະວະສະຖາປະນາ).

Verse 55

वायव्ये तु दिशो भागे वायुरास्ते शिवस्य तु । उत्तरस्यां च धनदो रामनाथस्य वर्तते

ໃນສ່ວນທິດຕາເວັນຕົກສຽງເໜືອ ພຣະວາຍຸ ສະຖິດຢູ່ໃນການຮັບໃຊ້ພຣະສິວະ; ແລະທິດເໜືອ ທະນະດະ (ກຸເບຣະ) ດຳລົງຢູ່ໃນການເຝົ້າປະນິບັດພຣະຣາມນາຖາ.

Verse 56

ईशान्येऽस्य च दिग्भागे महेशो वर्तते द्विजाः । विनायक कुमारौ च महादेवसुतावुभौ

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງທັງຫຼາຍ, ໃນທິດອີສານນີ້ ພຣະມະເຫສະ ສະຖິດຢູ່. ແລະ ພຣະວິນາຍະກະ ກັບ ພຣະກຸມາຣະ ດ້ວຍ—ທັງສອງເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະມະຫາເທວະ—ກໍປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 57

यथाप्रदेशं वर्तेते रामनाथालयेऽधुना । वीरभद्रादयः सर्वे महेश्वरगणेश्वराः

ແມ່ນແຕ່ບັດນີ້ ໃນວິຫານພຣະຣາມນາຖະ ພວກເຂົາທັງໝົດຢູ່ປະຈຳຕາມຕຳແໜ່ງຂອງຕົນ—ວີຣະພັດຣະ ແລະອື່ນໆ ລ້ວນເປັນຫົວໜ້າແຫ່ງຄະນະ (gaṇa) ຂອງພຣະມະເຫສວຣະ।

Verse 58

यथाप्रदेशं वर्तंते रामनाथालये सदा । मुनयः पन्नगाः सिद्धा गन्धर्वाप्सरसां गणाः

ໃນວິຫານພຣະຣາມນາຖະ ຕະຫຼອດການ ທຸກຜູ້ຢູ່ຕາມບ່ອນຂອງຕົນ—ພວກມຸນີ, ພວກນາກ, ພວກສິດທະ ແລະຝູງຄັນທັຣວະກັບອັບສະຣາທັງຫຼາຍ।

Verse 59

संतुष्यमाणहृदया यथेष्टं शिवसन्निधौ । वर्तंते रामनाथस्य सेवार्थं भक्तिपूर्वकम्

ດ້ວຍໃຈທີ່ປິຕິຍິນດີ ໃນສັນນິທານຂອງພຣະສິວະ ພວກເຂົາພັກຢູ່ຕາມປາຖະໜາ—ອຸທິດຕົນດ້ວຍພັກຕິ ເພື່ອຮັບໃຊ້ພຣະຣາມນາຖະ।

Verse 60

रामनाथस्य पूजार्थं श्रोत्रियान्ब्राह्मणान्बहून् । रामेश्वरे रघुपतिः स्थापयामास पूजकान्

ເພື່ອການບູຊາພຣະຣາມນາຖະ ພຣະຣຆຸປະຕິ (ພຣະຣາມ) ໄດ້ສະຖາປະນາພຣາຫມັນຜູ້ເປັນຊຣໂຕຣິຍະ ຜູ້ຝຶກຝົນໃນເວທະຈຳນວນຫຼາຍ ທີ່ຣາເມສະວະຣະ ໃຫ້ເປັນປູຊະກະ (ປະໂລຫິດ) ຜູ້ປະກອບພິທີບູຊາ।

Verse 61

रामप्रतिष्ठितान्विप्रान्हव्यकव्यादिनार्चयेत् । तुष्टास्ते तोषिताः सर्वा पितृभिः सहदेवताः

ຄວນນະມັດສະການແລະບູຊາວິປຣະພຣາຫມັນທີ່ພຣະຣາມໄດ້ສະຖາປະນາ ດ້ວຍເຄື່ອງຖວາຍຫັວຍະ ແລະກັວຍະ ເປັນຕົ້ນ। ເມື່ອທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນພໍໃຈ ເທວະທັງປວງພ້ອມດ້ວຍປິຕຣຶ ກໍຖືກໃຈອິ່ມເອີມ।

Verse 62

तेभ्यो बहुधनान्ग्रामान्प्रददौ जानकीपतिः । रामनाथमहादेव नैवेद्यार्थमपि द्विजाः

ແກ່ພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນ ພຣະຣາມ ຜູ້ເປັນສະຫວາມີຂອງນາງຊານະກີ ໄດ້ປະທານບ້ານເມືອງທີ່ມັ່ງຄັ່ງດ້ວຍຊັບສິນ ເພື່ອໃຫ້ນາຍເວດຍະ (ຂອງຖວາຍ) ແດ່ພຣະສີຣາມນາຖະ ມະຫາເທວ ບໍ່ຂາດແຄນ ໂອ ທະວິຊະທັງຫຼາຍ।

Verse 63

बहून्ग्रामान्बहुधनं प्रददौ लक्ष्मणाग्रजः । हारकेयूरकटकनिष्काद्याभरणानि च

ພຣະຣາມ ຜູ້ເປັນອ້າຍຂອງພຣະລັກສະມະນະ ໄດ້ປະທານບ້ານເມືອງຫຼາຍແຫ່ງ ແລະຊັບສິນອັນອຸດົມ ພ້ອມທັງເຄື່ອງປະດັບ—ສາຍຄໍ ເຄຍູຣ (ກຳໄລຕົ້ນແຂນ) ກະຕະກະ (ກຳໄລຂໍ້ມື) ນິສກະ ແລະອື່ນໆ।

Verse 64

अनेकपट्ट वस्त्राणि क्षौमाणि विविधानि च । रामनाथाय देवाय ददौ दशरथात्मजः

ພຣະຣາມ ພຣະຣາຊະບຸດຂອງທະສະຣະຖະ ໄດ້ຖວາຍແດ່ເທວະພຣະຣາມນາຖະ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຫຼາຍຊະນິດ—ຜ້າປັດຕະ (ໄໝ) ແລະຜ້າກະເສົາມະ (ລີນິນ) ນານາປະການ।

Verse 65

गंगा च यमुना पुण्या सरयूश्च सरस्वती । सेतौ रामेश्वरं देवं भजंते स्वाघशांतये

ຄົງຄາ ຍະມຸນາ ສະຣະຍູອັນບໍລິສຸດ ແລະສະຣະສະວະຕີ ລ້ວນບູຊາພຣະຣາເມສະວະຣະ ທີ່ເສຕຸ ເພື່ອໃຫ້ມົນທິນແຫ່ງບາບຂອງຕົນສົງບລົງ।

Verse 66

एतदध्यायपठनाच्छ्रवणादपि मानवः । विमुक्तः सर्वपापेभ्यः सायुज्यं लभते हरेः

ດ້ວຍການສວດອ່ານບົດນີ້—ຫຼືແມ່ນແຕ່ຟັງຢ່າງດຽວ—ມະນຸດຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄດ້ຮັບສາຍຸຊະຍະ ຄືການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະຫຣິ।