Adhyaya 46

Verse 1

श्रीराम उवाच । पंपारण्ये वयं दीनास्त्वया वानरपुंगव । आश्वासिताः कारयित्वा सख्यमादित्यसूनुना

ພະຣາມກ່າວວ່າ: "ໃນປ່າປຳປາ, ເມື່ອພວກເຮົາຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກ, ດູກອນລີງຜູ້ປະເສີດ, ເຈົ້າເປັນຜູ້ປອບໂຍນພວກເຮົາ ໂດຍການສ້າງມິດຕະພາບກັບລູກຂອງພະອາທິດ (ສຸຄີບ)."

Verse 2

त्वां दृष्ट्वा पितरं बन्धून्कौसल्यां जननीमपि । न स्मरामो वयं सर्वान्मे त्वयोपकृतं बहु

ເມື່ອໄດ້ເຫັນທ່ານ ພວກເຮົາບໍ່ລະລຶກເຖິງພໍ່ ຍາດພີ່ນ້ອງ ຫຼືແມ່ເກົາສະລະຍາເລີຍ; ເພາະອຸປະການທີ່ທ່ານໄດ້ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍນັ້ນ ຍິ່ງໃຫຍ່ເຫຼືອເກີນ।

Verse 3

मदर्थं सागरस्तीर्णो भवता बहु योजनः । तलप्रहाराभिहतो मैनाकोऽपि नगोत्तमः

ເພື່ອຂ້ອຍ ທ່ານໄດ້ຂ້າມມະຫາສະໝຸດອັນກວ້າງໄກຫຼາຍໂຍຊະນະ; ແມ່ນແຕ່ພູໄມນາກະຜູ້ປະເສີດ ກໍຖືກຝ່າມືຂອງທ່ານຟາດກະແທກ।

Verse 4

नागमाता च सुरसा मदर्थं भवता जिता । छायाग्रहां महाक्रूराम वधीद्राक्षसीं भवान्

ເພື່ອຂ້ອຍ ທ່ານໄດ້ຊະນະສຸຣະສາ ມານາຄະມານດາ; ແລະທ່ານໄດ້ສັງຫານນາງຣາກສະສີຜູ້ໂຫດຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ ຜູ້ຈັບເງົາ।

Verse 5

सायं सुवेलमासाद्य लंकामाहत्य पाणिना । अयासी रावणगृहं मदर्थं त्वं महाकपे

ຍາມແລງ ເມື່ອເຖິງສຸເວລະ ທ່ານໄດ້ຟາດລັງກາດ້ວຍມື; ແລະເພື່ອຂ້ອຍ ໂອ້ ມະຫາກະປິ ທ່ານໄດ້ມຸ່ງໄປຫາວັງຂອງຣາວະນະ।

Verse 6

सीतामन्विष्य लंकायां रात्रौ गतभयो भवान् । अदृष्ट्वा जानकीं पश्चादशोकवनिकां ययौ

ໃນລັງກາ ຍາມຄ່ຳຄືນ ເມື່ອທ່ານສືບຫານາງສີຕາ ທ່ານບໍ່ມີຄວາມຢ້ານ; ແລະເມື່ອບໍ່ໄດ້ເຫັນນາງຈານະກີ ທ່ານຈຶ່ງໄປຫາສວນອະໂສກ।

Verse 7

नमस्कृत्य च वैदेहीमभिज्ञानं प्रदाय च । चूडामणिं समादाय मदर्थं जानकीकरात्

ເຈົ້າໄດ້ນົບນ້ອມບູຊາແດ່ໄວເທຫີ ແລະມອບເຄື່ອງໝາຍຢືນຢັນ; ແລ້ວເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າ ເຈົ້າຮັບຈູດາມະນີຈາກມືຂອງຊານະກີ.

Verse 8

अशोकवनिकावृक्षानभांक्षीस्त्वं महाकपे । ततस्त्वशीतिसाहस्रान्किंकरान्नाम राक्षसान्

ໂອ ມະຫາກະປິ! ເຈົ້າໄດ້ທຳລາຍຕົ້ນໄມ້ໃນສວນອາໂສກ; ແລ້ວຕໍ່ມາ ເຈົ້າໄດ້ກຳຈັດຣາກຊະສະຊື່ «ກິງກະຣະ» ແປດໝື່ນຕົນ.

Verse 9

रावणप्रतिमान्युद्धे पत्यश्वेभरथाकुलान् । अवधीस्त्वं मदर्थे वै महाबलपराक्रमान्

ໃນສົງຄາມ ເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າ ເຈົ້າໄດ້ສັງຫານຣາກຊະສະຜູ້ເທົ່າທຽມຣາວະນະ—ມີພະລັງແລະວິລະກຳ—ທີ່ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍທະຫານຮາບ ມ້າ ຊ້າງ ແລະລົດຮົບ.

Verse 10

ततः प्रहस्ततनयं जंबुमालिनमागतम् । अवधीन्मंत्रितनयान्सप्त सप्तार्चिवर्चसः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຈັມບຸມາລິນ ບຸດຂອງປຣະຫັດສະ ອອກມາ ເຈົ້າກໍສັງຫານເຂົາ; ແລະຍັງສັງຫານບຸດຂອງມະນຕຣີ 7 ຄົນ ຜູ້ສະຫວ່າງໄສດັ່ງໄຟ 7 ປະກາຍ.

Verse 11

पंच सेनापतीन्पश्चादनयस्त्वं यमालयम् । कुमारमक्षमवधीस्ततस्त्वं रणमूर्धनि

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເຈົ້າໄດ້ສົ່ງນາຍທັບ 5 ຄົນໄປສູ່ຖິ່ນພະຍົມ; ແລະໃນຈຸດສູງສຸດແຫ່ງສົງຄາມ ເຈົ້າໄດ້ສັງຫານເຈົ້າຊາຍອັກສະ.

Verse 12

तत इन्द्रजिता नीतो राक्षसेंद्र सभां शुभाम् । तत्र लंकेश्वरं वाचा तृणीकृत्यावमन्य च

ແລ້ວອິນດຣະຈິດໄດ້ນຳເຂົາເຂົ້າໄປສູ່ສະພາຫຼວງອັນມົງຄຸນ ແລະສົງ່າງາມຂອງຈອມກະສັດແຫ່ງຣາກສະ. ທີ່ນັ້ນເຂົາໃຊ້ວາຈາດູໝິ່ນຜູ້ປົກຄອງລັງກາເຫມືອນຟາງ ແລະກ່າວດ້ວຍຄວາມຫຍັງຫຍາມຢ່າງເປີດເຜີຍ.

Verse 13

अभांक्षीस्त्वं पुरीं लंकां मदर्थं वायुनंदन । पुनः प्रतिनिवृत्तस्त्वमृष्यमूकं महागिरिम्

ໂອ ບຸດແຫ່ງວາຍຸ! ເພື່ອຂ້າ ເຈົ້າໄດ້ເພ່ງໝາຍໄປຫານະຄອນລັງກາ; ແລ້ວເຈົ້າກໍຫວນກັບມາອີກຄັ້ງສູ່ພູໃຫຍ່ ຣິຊະຍະມູກະ.

Verse 14

एवमादि महादुःखं मदर्थं प्राप्तवानसि । त्वमत्र भूतले शेषे मम शोकमुदीरयन्

ດັ່ງນັ້ນ ແລະອີກຫຼາຍປະການ ເພື່ອຂ້າ ເຈົ້າໄດ້ອົດທົນທຸກຂ໌ອັນໃຫຍ່. ແຕ່ບັດນີ້ເຈົ້າຍັງຢູ່ເທິງພື້ນດິນນີ້ ຄືກັບກຳລັງປຸກໃຫ້ຄວາມໂສກຂອງຂ້າເກີດຂຶ້ນອີກ.

Verse 15

अहं प्राणान्परित्यक्ष्ये मृतोऽसि यदि वायुज । सीतया मम किं कार्यं लक्ष्मणेनानुजेन वा

ໂອ ບຸດແຫ່ງວາຍຸ! ຖ້າເຈົ້າຕາຍແລ້ວ ຂ້າກໍຈະສະລະຊີວິດ. ເມື່ອນັ້ນ ສີຕາຈະມີຄ່າອັນໃດແກ່ຂ້າ—ຫຼືແມ່ນແຕ່ລັກສະມະນະ ນ້ອງຊາຍຂອງຂ້າ?

Verse 16

भरतेनापि किं कार्यं शत्रुघ्नेन श्रियापि वा । राज्येनापि न मे कार्यं परेतस्त्वं कपे यदि

ແມ່ນແຕ່ພະພຣະຕະ ຂ້າຈະຕ້ອງການອັນໃດ, ຫຼືພະຊັດຣຸຄະນະ, ຫຼືຄວາມຮຸ່ງເຮືອງກໍຕາມ? ໂອ ກະປິ! ຖ້າເຈົ້າຈາກໂລກນີ້ໄປແລ້ວ ຂ້າກໍບໍ່ຕ້ອງການແມ່ນແຕ່ອານາຈັກ.

Verse 17

उत्तिष्ठ हनुमन्वत्स किं शेषेऽद्य महीतले । शय्यां कुरु महाबाहो निद्रार्थं मम वानर

ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນເຖີດ ໂອ້ ຫນຸມານຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ; ມື້ນີ້ເຈົ້າເຫດໃດຈຶ່ງນອນຢູ່ເທິງດິນ? ໂອ້ ວານະຣຜູ້ແຂນແຂງ ຈົ່ງຈັດທີ່ບັນທົມໃຫ້ຂ້າເພື່ອພັກຜ່ອນ.

Verse 18

कन्दमूलफलानि त्वमाहारार्थं ममाहर । स्नातुमद्य गमिष्यामि शीघ्रं कलशमानय

ນຳຫົວພືດ ຮາກໄມ້ ແລະ ໝາກໄມ້ມາໃຫ້ຂ້າເປັນອາຫານ. ມື້ນີ້ຂ້າຈະໄປອາບນ້ຳຊຳລະ—ຈົ່ງຮີບນຳຄະລະຊະ (ຫມໍ້ນ້ຳ) ມາ.

Verse 19

अजिनानि च वासांसि दर्भांश्च समुपाहर । ब्रह्मास्त्रेणावबद्धोऽहं मोचितश्च त्वया हरे

ນຳຫນັງກວາງ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະ ຫຍ້າດັຣພະອັນສັກສິດມາດ້ວຍ. ຂ້າເຄີຍຖືກຜູກມັດດ້ວຍ ພຣະພຣົມາສະຕຣະ; ໂອ້ ຫຣິ (ວານະຣ) ເຈົ້າໄດ້ປົດປ່ອຍຂ້າ.

Verse 20

लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा ह्यौषधानयनेन वै । लक्ष्मणप्राणदाता त्वं पौलस्त्यमदनाशनः

ແທ້ຈິງ ດ້ວຍການໄປນຳຢາສະຫມຸນໄພອັນໃຫ້ຊີວິດມາ ພ້ອມກັບພີ່ນ້ອງລັກສະມະນະ ເຈົ້າໄດ້ເປັນຜູ້ປະທານຊີວິດແກ່ລັກສະມະນະ ແລະເປັນຜູ້ທຳລາຍຄວາມຈອງຫອງແຫ່ງສາຍພົງປໍລັສຕະຍະ.

Verse 21

सहायेन त्वया युद्धे राक्षसा न्रावणादिकान् । निहत्यातिबलान्वीरानवापं मैथिलीमहम्

ໃນສົງຄາມ ມີເຈົ້າເປັນຜູ້ຊ່ວຍເຫຼືອ ຂ້າໄດ້ສັງຫານພວກຣາກສະສະ ເລີ່ມແຕ່ຣາວະນະ—ວີຣະຊົນຜູ້ມີພະລັງອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້—ແລະດັ່ງນັ້ນຂ້າໄດ້ຄືນໄດ້ມະໄທລີ (ສີຕາ).

Verse 22

हनूमन्नंजनासूनो सीताशोकविनाशन । कथमेवं परित्यज्य लक्ष्मणं मां च जानकीम्

ໂອ ຫນຸມານ ບຸດແຫ່ງອັນຈະນາ ຜູ້ທຳລາຍຄວາມໂສກຂອງນາງສີຕາ—ເຈົ້າຈະປະຖິ້ມພຣະລັກສະມະນ, ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ນາງຊານະກີ ແລ້ວມາທີ່ນີ້ແນວນີ້ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 23

अप्रापयित्वायोध्यां त्वं किमर्थं गतवानसि । क्व गतोसि महावीर महाराक्षसकण्टक

ໂດຍບໍ່ໄດ້ນຳພວກເຮົາໄປເຖິງອະໂຍທະຍາ ເຈົ້າໄປເພາະຫຍັງ? ເຈົ້າໄປໃສ ໂອ ມະຫາວີຣະ ໜາມແຫຼມຕໍ່ພວກຣາກສະສະຜູ້ກ້າແກ່ນ?

Verse 24

इति पश्यन्मुखं तस्य निर्वाक्यं रघुनंदनः । प्ररुदन्नश्रुजालेन सेचयामास वायुजम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນ ແລ້ວເບິ່ງໜ້າຂອງເຂົາຜູ້ນິ່ງງຽບ ຣະຄຸນັນທະນະກໍຮ້ອງໄຫ້ ແລະໃຊ້ສາຍນ້ຳຕາຊຳລະບຸດແຫ່ງວາຍຸ

Verse 25

वायुपुत्रस्ततो मूर्च्छामपहाय शनैर्द्विजाः । पौलस्त्यभयसंत्रस्तलोकरक्षार्थमागतम्

ຕໍ່ມາ ບຸດແຫ່ງວາຍຸ ຄ່ອຍໆສະລັດອາການສະຫຼົບອອກ, ໂອ ທະວິຊະ; ແລະໄດ້ເຫັນພຣະຣາມ ຜູ້ມາເພື່ອປົກປ້ອງໂລກ ໃນຍາມທີ່ສັດທັງຫຼາຍຫວາດກົວດ້ວຍພະຍັນຕໍ່ປໍລັດສະຕະຍະ (ຣາວະນະ)

Verse 26

आश्रित्य मानुषं भावं नारायणमजं विभुम् । जानकीलक्ष्मणयुतं कपिभिः परिवारितम्

ເຂົາໄດ້ເຫັນນາຣາຍະນະ—ຜູ້ບໍ່ເກີດ, ຜູ້ມີອຳນາດອັນໄພສານ ແລະແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກຫົນ—ຜູ້ອາໄສພາວະແຫ່ງມະນຸດ, ຢູ່ພ້ອມນາງຊານະກີ ແລະ ພຣະລັກສະມະນ, ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຝູງວານອນ

Verse 27

कालांभोधरसंकाशं रणधूलिसमुक्षितम् । जटामण्डलशोभाढ्यं पुण्डरीकायतेक्षणम्

ລາວເຫັນພຣະອົງດັ່ງເມກຝົນສີຄໍາຄືນ ຖືກຝຸ່ນລົບຄຸ້ມ; ງາມດ້ວຍວົງຊະຕາ; ດວງຕາດັ່ງກີບດອກບົວ—ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເຫັນພຣະອົງ.

Verse 28

खिन्नं च बहुशो युद्धे ददर्श रघुनंदनम् । स्तूयमानममित्रघ्नं देवर्षिपितृकिन्नरैः

ລາວເຫັນຣະຄຸນັນດະນະ—ເມື່ອຍລ້າຈາກສົງຄາມຫຼາຍຄັ້ງ ແຕ່ຍັງເປັນຜູ້ປາບສັດຕູ—ຖືກສັນລະເສີນໂດຍເທວະຣິສີ, ປິຕຣະ ແລະ ກິນນະຣາ.

Verse 29

दृष्ट्वा दाशरथिं रामं कृपाबहुलचेतसम् । रघुनाथकरस्पर्शपूर्णगात्रः स वानरः

ເມື່ອເຫັນພຣະຣາມ ພຣະໂອຣສຂອງທະສະຣະຖະ ຜູ້ມີພຣະຫົວໃຈເຕັມໄປດ້ວຍກະຣຸນາ ວານະຣານັ້ນກໍໄດ້ກາຍຄືນສົມບູນທັ້ງກາຍ ດ້ວຍການສຳຜັດພຣະຫັດຂອງຣະຄຸນາຖະ.

Verse 30

पतित्वा दण्डवद्भूमौ कृतांजलिपुटो द्विजाः । अस्तौषीज्जानकीनाथं स्तोत्रैः श्रुतिमनोहरैः

ລາວລົງກາບກັບພື້ນດິນດັ່ງທ່ອນໄມ້ ແລະປະນົມມື—ໂອ ທະວິຊະ—ແລ້ວສັນລະເສີນພຣະຈານະກີນາຖະ ດ້ວຍບົດສະຕົດທີ່ໄພເຣາະແກ່ການຟັງ.

Verse 31

हनूमानुवाच । नमो रामाय हरये विष्णवे प्रभविष्णवे । आदिदेवाय देवाय पुराणाय गदाभृते

ຮະນູມານກ່າວວ່າ: ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະຣາມ—ຮະຣິ, ວິສະນຸ, ພຣະຜູ້ມີອຳນາດຫຼວງ; ແດ່ອາທິເທວະ, ເທວະຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງ, ຜູ້ເກົ່າແກ່, ແລະຜູ້ຖືຄະທາ ຂໍນະໂມ.

Verse 32

विष्टरे पुष्पकं नित्यं निविष्टाय महात्मने । प्रहृष्टवानरानीकजुष्टपादांबुजाय ते

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມະຫາອາດມາ ຜູ້ປະທັບຢູ່ເທິງບັນລັງປຸສະປະກະເປັນນິດ; ດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຖືກກອງວານະຣາຜູ້ປິຕິບໍລິການ।

Verse 33

निष्पिष्ट राक्षसेंद्राय जगदिष्टविधायिने । नमः सहस्रशिरसे सहस्रचरणाय च

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ບົດຂະຍີ້ຈອມກະສັດແຫ່ງຣາກສະສະ ແລະຜູ້ວາງພຣະບັນຍັດອັນເປັນປະໂຫຍດແກ່ໂລກ; ນົບນ້ອມແດ່ຜູ້ມີພັນເສຍະ ແລະຜູ້ມີພັນພຣະບາດ।

Verse 34

सहस्राक्षाय शुद्धाय राघवाय च विष्णवे । भक्तार्तिहारिणे तुभ्यं सीतायाः पतये नमः

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີພັນດວງຕາ ຜູ້ບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ—ຣາຄະວະ ອັນເປັນພຣະວິສນຸແທ້; ຜູ້ຂັບທຸກຂອງຜູ້ພັກຕະ; ພຣະເຈົ້າ ແລະສະຫວາມີຂອງສີຕາ ຂໍນົບນ້ອມ।

Verse 35

हरये नारसिंहाय दैत्यराजविदारिणे । नमस्तुभ्यं वराहाय दंष्ट्रोद्धृतवसुन्धर

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະຫຣິ ໃນປາງນະຣະສິງຫະ ຜູ້ຜ່າຂາດຈອມອະສຸຣ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງໃນປາງວະຣາຫະ ຜູ້ຍົກແຜ່ນດິນຂຶ້ນເທິງງາ।

Verse 36

त्रिविक्रमाय भवते बलियज्ञ विभेदिने । नमो वामनरूपाय नमो मंदरधारिणे

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງໃນນາມຕຣິວິກຣະມະ ຜູ້ທະລຸທຳລາຍຍັດຍະຂອງພະຍາບາລີ; ນົບນ້ອມແດ່ປາງວາມະນະ; ນົບນ້ອມແດ່ຜູ້ທົງພູມັນດາຣະ।

Verse 37

नमस्ते मत्स्यरूपाय त्रयीपालनकारिणे । नमः परशुरामाय क्षत्रियांतकराय ते

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງໃນຮູບມັດສະຍະ ຜູ້ພິທັກໄຕຣເວດ; ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງໃນຮູບປະຣະຊຸຣາມ ຜູ້ຢຸດຢັ້ງກະສັດກະສັດຕຣິຍະຜູ້ອະທຳ

Verse 38

नमस्ते राक्षसघ्नाय नमो राघवरूपिणे । महादेव महाभीम महाकोदण्डभेदिने

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ປະຫານຣາກສະ; ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ປາກົດເປັນຣາຆະວະ. ໂອ ມະຫາເທວ, ໂອ ຜູ້ນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງ, ໂອ ຜູ້ຫັກຄັນທະນູໃຫຍ່ ໂກດັນຑ

Verse 39

क्षत्रियांतकरक्रूरभार्गवत्रासकारिणे । नमोऽस्त्वहिल्या संतापहारिणे चापहारिणे

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເຮັດໃຫ້ພາຣຄະວະຜູ້ດຸຮ້າຍຫວາດກົວ ຜູ້ຢຸດຢັ້ງກະສັດຕຣິຍະ; ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ລົບລ້າງຄວາມທຸກຂອງອະຫັລຍາ ແລະຜູ້ຖືຄັນທະນູ

Verse 40

नागायुतवलोपेतताटकादेहहारिणे । शिलाकठिनविस्तारवालिवक्षोविभेदिने

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ທຳລາຍກາຍຂອງທາຕະກາ ຜູ້ມີກຳລັງດຸຈຊ້າງໝື່ນໂຕ; ແລະນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ຜ່າອົກຂອງວາລີ ແຂງດຸຈຫີນ ແລະກວ້າງໃຫຍ່

Verse 41

नमो माया मृगोन्माथकारिणेऽज्ञानहारिणे । दशस्यंदनदुःखाब्धिशोषणागस्त्यरूपिणे

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ທຳລາຍມາຍາ ‘ກວາງ’ ອັນຫລອກລວງ ແລະຜູ້ກຳຈັດອະວິຊາ; ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງໃນຮູບອະກັດສະຕະຍະ ຜູ້ເຮັດໃຫ້ທະເລແຫ່ງຄວາມທຸກທີ່ຜູ້ສິບຫົວກໍ່ຂຶ້ນແຫ້ງຫາຍ

Verse 42

अनेकोर्मिसमाधूतसमुद्रमदहारिणे । मैथिलीमानसां भोजभानवे लोकसाक्षिणे

ຂໍນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ກຳຈັດຄວາມຍິ່ງຍໂສຂອງມະຫາສະມຸດ ແມ່ນວ່າຖືກຄື້ນລົມນັບບໍ່ຖ້ວນສັ່ນໄຫວ; ຜູ້ເປັນດຸດຕາເວັນໃຫ້ດອກບົວໃນໃຈຂອງໄມທິລີບານ; ແລະພະຍານແຫ່ງໂລກທັງປວງ.

Verse 43

राजेंद्राय नमस्तुभ्यं जानकीपतये हरे । तारकब्रह्मणे तुभ्यं नमो राजीवलोचन

ຂໍນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ ຈອມກະສັດເໜືອກະສັດທັງປວງ; ຂໍນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ ຜົວຂອງຊານະກີ ໂອ້ພຣະຫຣິ. ໂອ້ຜູ້ມີນັຍນາດຸດດອກບົວ ຂໍນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ ພຣະພຣະຫມັນຜູ້ຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນ ນຳສັດທັງຫຼາຍຂ້າມຝັ່ງ.

Verse 44

रामाय रामचन्द्राय वरेण्याय सुखात्मने । विश्वामित्रप्रियायेदं नमः खरविदारिणे

ຂໍນະມະສະການແດ່ພຣະຣາມ ແດ່ພຣະຣາມຈັນທຣາ—ຜູ້ຄວນບູຊາສູງສຸດ ຜູ້ມີສະພາບເປັນສຸກອັນເປັນມົງຄຸນ; ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງວິສວາມິຕຣ; ຜູ້ທຳລາຍຄະຣະ—ຂໍຖວາຍນະມະນີ້ແດ່ພຣະອົງ.

Verse 45

प्रसीद देवदेवेश भक्तानामभयप्रद । रक्ष मां करु णासिंधो रामचन्द्र नमोऽस्तु ते

ຂໍໃຫ້ພຣະອົງ ຈອມເທວະເໜືອເທວະທັງປວງ ຈົ່ງເມດຕາ; ຜູ້ປະທານຄວາມປອດໄພແກ່ຜູ້ພັກດີ. ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ້ມະຫາສະມຸດແຫ່ງກະຣຸນາ; ໂອ້ພຣະຣາມຈັນທຣາ ຂໍນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ.

Verse 46

रक्ष मां वेदवचसामप्यगोचर राघव । पाहि मां कृपया राम शरणं त्वामुपैम्यहम्

ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ້ຣາຆະວະ ຜູ້ຢູ່ເກີນກວ່າຖ້ອຍຄຳແຫ່ງພຣະເວດຈະເຖິງ. ຂໍຈົ່ງພິທັກຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍກະຣຸນາ ໂອ້ພຣະຣາມ; ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເຂົ້າຫາພຣະອົງເປັນທີ່ພຶ່ງ.

Verse 47

रघुवीर महामोहमपाकुरु ममाधुना । स्नाने चाचमने भुक्तो जाग्रत्स्वप्नसुषुप्तिषु

ໂອ້ ວິລະບຸລຸດແຫ່ງວົງສາລະກູນຣະຄຸ ຂໍໃຫ້ທ່ານຂັບໄລ່ຄວາມຫຼົງໃຫຍ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃນບັດນີ້ ທັງໃນຍາມອາບນ້ຳແລະເຮັດອາຈະມະນະ, ໃນຍາມກິນ, ແລະໃນພາວະຕື່ນ ຝັນ ແລະຫຼັບເລິກ.

Verse 48

सर्वावस्थासु सर्वत्र पाहि मां रघुनंदन । महिमानं तव स्तोतुं कः समर्थो जगत्त्रये

ໂອ້ ຣະຄຸນັນທະນະ ໃນທຸກສະພາວະ ແລະທຸກສະຖານທີ່ ຂໍໃຫ້ປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ. ໃນໄຕໂລກ ຜູ້ໃດຈະສາມາດສັນລະເສີນມະຫິມາຂອງທ່ານໄດ້ຄົບຖ້ວນ?

Verse 49

त्वमेव त्वन्महत्त्वं वै जानासि रघुनंदन । इति स्तुत्वा वायुपुत्रो रामचंद्रं घृणानिधिम्

ໂອ້ ຣະຄຸນັນທະນະ ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງທ່ານ ທ່ານເທົ່ານັ້ນທີ່ຮູ້ແທ້. ເມື່ອສັນລະເສີນແລ້ວ ບຸດແຫ່ງວາຍຸ (ຫນຸມານ) ໄດ້ກາບນົບພຣະຣາມຈັນທຣາ ຜູ້ເປັນນິທິແຫ່ງກະລຸນາ.

Verse 50

सीतामप्यभितुष्टाव भक्तियुक्तेन चेतसा । जानकि त्वां नमस्यामि सर्वपापप्रणाशिनीम्

ດ້ວຍໃຈທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິ ລາວຍັງໄດ້ສັນລະເສີນນາງສີຕາ. “ໂອ້ ຈານະກີ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ທ່ານ—ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ”

Verse 51

दारिद्र्यरणसंहर्त्रीं भक्तानामिष्टदायिनीम् । विदेहराजतनयां राघवानंदकारिणीम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ ພຣະທິດາແຫ່ງກະສັດວິເທຫະ ຜູ້ທຳລາຍສົງຄາມແຫ່ງຄວາມທຸກຍາກ ຜູ້ປະທານສິ່ງທີ່ຜູ້ພັກຕິປາຖະໜາ ແລະຜູ້ນຳຄວາມປິຕິແກ່ຣາຄະວະ (ຣາມ).

Verse 52

भूमेर्दुहितरं विद्यां नमामि प्रकृतिं शिवाम् । पौलस्त्यैश्वर्यसंहर्त्रीं भक्ताभीष्टां सरस्वतीम्

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແດ່ ວິທະຍາ ບຸດຣີແຫ່ງປະຖະພີ—ປຣະກຣິຕິອັນມົງຄຸນແລະເປັນສິວະ—ຜູ້ທຳລາຍສິຣິອຳນາດແຫ່ງວົງສ໌ເປົາລັສຕະຍະ (ຣາວະນະ) ແລະໃນນາມສະຣັສວະຕີ ປະທານສິ່ງທີ່ຜູ້ສັດທາປາຖະນາ.

Verse 53

पतिव्रताधुरीणां त्वां नमामि जनकात्मजाम् । अनुग्रहपरामृद्धिमनघां हरिवल्लभाम्

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແດ່ ທ່ານ ບຸດຣີຂອງຊະນະກະ—ຜູ້ເປັນຍອດໃນຫມູ່ສະຕຣີຜູ້ຮັກສາຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ສາມີ; ບໍ່ມີມົນທິນ ເຕັມໄປດ້ວຍອະນຸກຣະຫະ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງຮະຣິ (ວິສນຸ).

Verse 54

आत्मविद्यां त्रयीरूपामुमारूपां नमाम्य हम् । प्रसादाभिमुखीं लक्ष्मीं क्षीराब्धितनयां शुभाम्

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແດ່ ອາດມະວິທະຍາ ຜູ້ມີຮູບເປັນຕຣະຍີເວດ; ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແດ່ນາງໃນຮູບອຸມາ—ພຣະລັກສະມີອັນມົງຄຸນ ທິດາແຫ່ງທະເລນ້ຳນົມ ຜູ້ຫັນໜ້າສູ່ການປະທານພຣະກະຣຸນາເສມອ.

Verse 55

नमामि चन्द्रभगिनीं सीतां सर्वांगसुंदरीम् । नमामि धर्मनिलयां करुणां वेदमातरम्

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແດ່ ສີຕາ ນ້ອງສາວແຫ່ງຈັນທຣາ ຜູ້ງາມພ້ອມທຸກອະວະຍະ. ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແດ່ນາງ ຜູ້ເປັນທີ່ສະຖິດແຫ່ງທັມມະ ເປັນກະຣຸນາເອງ ແລະເປັນແມ່ແຫ່ງເວດ.

Verse 56

पद्मालयां पद्महस्तां विष्णुवक्षस्थलालयाम् । नमामि चन्द्रनिलयां सीतां चन्द्रनिभाननाम्

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແດ່ ສີຕາ—ຜູ້ສະຖິດໃນດອກບົວ ຜູ້ມີມືຖືດອກບົວ ແລະຜູ້ພຳນັກຢູ່ເທິງອຸຣະຂອງວິສນຸ. ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແດ່ ສີຕາ ຜູ້ເປັນນິລັຍແຫ່ງຈັນທຣາ ແລະມີໃບໜ້າດຸຈັນທຣາ.

Verse 57

आह्लादरूपिणीं सिद्धिं शिवां शिवकरीं सतीम् । नमामि विश्वजननीं रामचन्द्रेष्टवल्लभाम् । सीतां सर्वानवद्यांगीं भजामि सततं हृदा

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມບູຊາພຣະນາງສີຕາ—ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງຄວາມປິຕິ, ເປັນສິດທິອັນສຳເລັດ, ເປັນສິວາ ແລະຜູ້ປະທານມົງຄຸນ, ຜູ້ເປັນສະຕີບໍລິສຸດ. ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມຕໍ່ແມ່ແຫ່ງສາກົນ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງພຣະຣາມຈັນທຣາ. ດ້ວຍດວງໃຈ ຂ້າພະເຈົ້າບູຊາພຣະນາງສີຕາຜູ້ມີອະໄວຍະວະໄຮ້ມົນທິນ ຢູ່ເສມອ.

Verse 58

श्रीसूत उवाच । स्तुत्वैवं हनुमान्सीतारामचन्द्रौ सभक्तिकम्

ພຣະສີສູຕາກ່າວວ່າ: ເມື່ອຫນຸມານໄດ້ສັນລະເສີນພຣະນາງສີຕາ ແລະພຣະຣາມຈັນທຣາ ດ້ວຍພັກຕິແລ້ວ…

Verse 59

आनंदाश्रुपरिक्लिन्नस्तूष्णीमास्ते द्विजोत्तमाः । य इदं वायुपुत्रेण कथितं पापनाशनम्

ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ! (ຫນຸມານ) ນັ່ງຢູ່ຢ່າງສງົບ ຊຸ່ມຊື່ນດ້ວຍນ້ຳຕາແຫ່ງອານັນ. ບົດສັນລະເສີນນີ້ ທີ່ບຸດແຫ່ງວາຍຸໄດ້ກ່າວໄວ້ ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ.

Verse 60

स्तोत्रं श्रीरामचंद्रस्य सीतायाः पठतेऽन्वहम् । स नरो महदैश्वर्यमश्नुते वांछितं स दा

ຜູ້ໃດອ່ານສະໂຕຕຣານີ້ ແດ່ພຣະສີຣາມຈັນທຣາ ແລະພຣະນາງສີຕາ ທຸກມື້, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບອິດທິອຳນາດແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນໃຫຍ່, ແລະໄດ້ສິ່ງທີ່ປາຖະໜາຢູ່ເສມອ.

Verse 61

अनेकक्षेत्रधान्यानि गाश्च दोग्ध्रीः पयस्विनीः । आयुर्विद्याश्च पुत्रांश्च भार्यामपि मनोरमाम्

(ຜູ້ນັ້ນໄດ້) ທົ່ງນາຫຼາຍແຫ່ງ ແລະທັນຍາຫານຫຼາຍ, ພ້ອມດ້ວຍງົວໃຫ້ນົມທີ່ນົມອຸດົມ; ອາຍຸຍືນ ແລະວິຊາຄວາມຮູ້; ບຸດຫຼານ, ແລະພັນລະຍາຜູ້ນ່າຊົມອີກດ້ວຍ.

Verse 62

एतत्स्तोत्रं सकृ द्विप्राः पठन्नाप्नोत्यसंशयः । एतत्स्तोत्रस्य पाठेन नरकं नैव यास्यति

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ຜູ້ໃດສວດສະໂຕຕຣະນີ້ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ຍ່ອມໄດ້ບຸນຜົນໂດຍບໍ່ສົງໄສ; ດ້ວຍການສວດນີ້ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ໄປນະລົກເລີຍ.

Verse 63

ब्रह्महत्यादिपापानि नश्यंति सुमहांत्यपि । सर्वपापविनिर्मुक्तो देहांते मुक्तिमाप्नुयात्

ແມ່ນແຕ່ບາບຫນັກຫນ່ວງ ເຊັ່ນ ບາບຂ້າພຣາຫມັນ (ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ) ແລະອື່ນໆ ກໍຖືກທຳລາຍ. ເມື່ອພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ບຸກຄົນຍ່ອມບັນລຸໂມກສະໃນຍາມສິ້ນກາຍ.

Verse 64

इति स्तुतो जगन्नाथो वायुपुत्रेण राघवः । सीतया सहितो विप्रा हनूमंतमथाब्रवीत्

ເມື່ອຖືກວາຍຸບຸດສັນລະເສີນແລ້ວ, ຣາຄະວະ—ຜູ້ເປັນຈະກະນາຖເອງ—ພ້ອມດ້ວຍສີຕາ, ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ຈຶ່ງຕຣັດເຖິງຫນຸມານ.

Verse 65

श्रीराम उवाच । अज्ञानाद्वा नरश्रेष्ठ त्वयेदं साहसं कृतम् । ब्रह्मणा विष्णुना वापि शक्रादित्रिदशैरपि

ພຣະສີຣາມຕຣັດວ່າ: ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ, ບໍ່ວ່າເພາະອະວິຊາ ເຈົ້າໄດ້ກະທຳຄວາມຫານກ້າອັນຫຸນຫັນນີ້—ການທີ່ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ ຫຼືເທວະໄຕຣທະສະທີ່ມີສັກກະເປັນຫົວໜ້າ ກໍຍັງທຳບໍ່ໄດ້.

Verse 66

नेदं लिंगं समुद्धर्तुं शक्यते स्थापितं मया । महादेवापराधेन पतितोऽस्यद्य मूर्च्छितः

ລິງຄະນີ້ທີ່ຂ້າໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້ ບໍ່ອາດຖອນອອກໄດ້. ເນື່ອງຈາກການລ່ວງເກີນຕໍ່ພຣະມະຫາເທວະ ລາວຈຶ່ງລົ້ມລົງໃນວັນນີ້ ແລະສະຫຼົບໄປ.

Verse 67

इतः परं मा क्रियतां द्रोहः सांबस्य शूलिनः । अद्यारभ्य त्विदं कुंडं तव नाम्ना जगत्त्रये

ນັບແຕ່ນີ້ໄປ ຢ່າໄດ້ກະທຳການຫັກຫຼັງຕໍ່ພຣະຊູລິນ ມະຫາເທວ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ສະຖິດຮ່ວມກັບພຣະອຸມາ ອີກເລີຍ. ນັບແຕ່ມື້ນີ້ ສະລະນ້ຳສັກສິດນີ້ຈະໂດງດັງໃນໄຕໂລກດ້ວຍນາມຂອງເຈົ້າ.

Verse 68

ख्यातिं प्रयातु यत्र त्वं पतितो वानरोत्तम । महापातकसंघानां नाशः स्यादत्र मज्जनात्

ໂອ ວານອນຜູ້ປະເສີດ! ຂໍໃຫ້ສະຖານທີ່ທີ່ເຈົ້າຕົກນັ້ນໄດ້ຮັບຊື່ສຽງ; ເພາະການອາບນ້ຳທີ່ນີ້ ຈະທຳລາຍກອງມະຫາບາບຈຳນວນຫຼາຍໄດ້

Verse 69

महादेवजटाजाता गौतमी सरितां वरा । अश्वमेधसहस्रस्य फलदा स्नायिनां नृणाम्

ແມ່ນ້ຳໂກຕະມີ ຜູ້ເກີດຈາກຊະຕາຂອງພຣະມະຫາເທວ ເປັນຍອດແຫ່ງແມ່ນ້ຳທັງປວງ ຍ່ອມປະທານຜົນບຸນເທົ່າກັບອັດສະວະເມດຍະຊະຍາ ພັນຄັ້ງ ແກ່ມະນຸດຜູ້ອາບນ້ຳໃນນາງ

Verse 70

ततः शतगुणा गंगा यमुना च सरस्वती । एतन्नदीत्रयं यत्र स्थले प्रवहते कपे

ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ຍະມຸນາ ແລະ ສະຣັດສະວະຕີ ມີອານຸພາບເພີ່ມຂຶ້ນຮ້ອຍເທົ່າ; ໂອ ກະປິວີຣ! ທີ່ໃດທີ່ແມ່ນ້ຳທັງສາມນີ້ໄຫຼຮ່ວມກັນໃນສະຖານທີ່ດຽວ

Verse 71

मिलित्वा तत्र तु स्नानं सहस्रगुणितं स्मृतम् । नदीष्वेतासु यत्स्नानात्फलं पुंसां भवेत्कपे

ເມື່ອພວກນາງມາຮ່ວມກັນທີ່ນັ້ນ ການອາບນ້ຳຖືກຈື່ຈຳວ່າໃຫ້ຜົນບຸນທະວີພັນເທົ່າ. ໂອ ກະປິວີຣ! ຜົນທີ່ມະນຸດໄດ້ຈາກການອາບໃນແມ່ນ້ຳເຫຼົ່ານີ້ ຈະປາກົດແຈ້ງເປັນພິເສດຢູ່ທີ່ນັ້ນ

Verse 72

तत्फलं तव कुंडेऽस्मिन्स्नानात्प्राप्नोत्यसंशयम् । दुर्लभं प्राप्य मानुष्यं हनूमत्कुंडतीरतः

ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນກຸນດະອັນສັກສິດຂອງທ່ານນີ້ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນນັ້ນເອງ। ໄດ້ເກີດເປັນມະນຸດອັນຫາຍາກແລ້ວ ພຶງສະແຫວງບຸນທີ່ຕີຣຖະອັນສັກສິດຂ້າງຝັ່ງຮນູມັດ-ກຸນດະ।

Verse 73

श्राद्धं न कुरुते यस्तु भक्तियुक्तेन चेतसा । निराशास्तस्य पितरः प्रयांति कुपिताः कपे

ແຕ່ຜູ້ໃດບໍ່ປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ດ້ວຍຈິດທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິ, ໂອ ກະປິ, ບັນພະບຸລຸດຂອງລາວຈະຈາກໄປດ້ວຍຄວາມຜິດຫວັງ ແລະໂກດເຄືອງ।

Verse 74

कुप्यंति मुनयोऽप्यस्मै देवाः सेंद्राः सचारणाः । न दत्तं न हुतं येन हनूमत्कुंडतीरतः

ແມ່ນແຕ່ພວກມຸນີກໍໂກດເຂົາ; ແລະພວກເທວະ—ພ້ອມພຣະອິນທຣາ ແລະຫມູ່ຈາຣະນະ—ກໍບໍ່ພໍໃຈຕໍ່ຜູ້ທີ່ຢູ່ຂ້າງຝັ່ງຕີຣຖະຂອງຮນູມັດ-ກຸນດະ ບໍ່ໄດ້ໃຫ້ທານ ແລະບໍ່ໄດ້ຖວາຍອາຫຸຕິໃນໂຫມະ।

Verse 75

वृथाजीवित एवासाविहामुत्र च दुःखभाक् । हनूमत्कुंडसविधे येन दत्तं तिलोदकम् । मोदंते पितरस्तस्य घृतकुल्याः पिबंति च

ຊີວິດຂອງລາວແທ້ຈິງແມ່ນສູນເປົ່າ ແລະເປັນຜູ້ຮັບທຸກທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ—ຖ້າໃກ້ຮນູມັດ-ກຸນດະ ລາວບໍ່ໄດ້ຖວາຍ ຕິໂລດະກະ (ນ້ຳຜສົມງາ) ແດ່ປິຕຣະ. ແຕ່ເມື່ອຖວາຍຕິໂລດະກະແລ້ວ ປິຕຣະຂອງລາວຍ່ອມຊື່ນບານ ແລະດື່ມສາຍເນີຍໃສດັ່ງໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມເອມອຸດົມ।

Verse 76

श्रीसूत उवाच । श्रुत्वैतद्वचनं विप्रा रामेणोक्तं स वायुजः

ສຣີ ສູຕ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ, ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳທີ່ພຣະຣາມະກ່າວແລ້ວ, ບຸດແຫ່ງວາຍຸ ຄື ຮນູມານ (ກໍໄດ້ປະພຶດຕາມນັ້ນ)។

Verse 77

उत्तरे रामनाथस्य लिंगं स्वेनाहृतं मुदा । आज्ञया रामचन्द्रस्य स्थापयामास वायुजः

ທາງທິດເໜືອ ບຸດແຫ່ງວາຍຸໄດ້ນຳລິງຄະຂອງຣາມນາຖະມາດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໂດຍແຮງພະຍາຍາມຂອງຕົນ ແລະຕາມພຣະບັນຊາຂອງຣາມຈັນທຣາ ກໍໄດ້ປະດິດສະຖາປະນາໄວ້។

Verse 78

प्रत्यक्षमेव सर्वेषां कपिलांगूलवेष्टितम् । हरोपि तत्पुच्छजा तं बिभर्ति च वलित्रयम् । तदुत्तरायां ककुभि गौरीं संस्थापयन्मुदा

ທຸກຄົນເຫັນຊັດວ່າ (ລິງຄະນັ້ນ) ຖືກພັນຫໍ້ດ້ວຍຫາງຂອງກະປິ ແມ່ນແຕ່ຮະຣະ (ພຣະຊິວະ) ກໍຍັງຖືກກ່າວວ່າມີຮອຍພັບສາມສາຍອັນເກີດຈາກຫາງນັ້ນຢູ່ເທິງມັນ ແລະໃນທິດເໜືອທີ່ນັ້ນ ທ່ານໄດ້ປະດິດສະຖາປະນາພຣະເຄົາຣີດ້ວຍຄວາມປິຕິດ້ວຍ

Verse 79

श्रीसूत उवाच । एवं वः कथितं विप्रा यदर्थं राघवेण तु । लिंगं प्रतिष्ठितं सेतौ भुक्तिमुक्तिप्रदं नृणाम्

ສີຣີສູຕະກ່າວວ່າ: ໂອ ວິປຣະ (ພຣາຫມະນ) ທັງຫຼາຍ ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງແລ້ວວ່າ ຣາຆະວະໄດ້ປະດິດສະຖາປະນາລິງຄະໄວ້ທີ່ເສຕຸເພື່ອຈຸດປະສົງໃດ—ອັນໃຫ້ທັງພຸກຕິ (ສຸກໂລກີ) ແລະ ມຸກຕິ (ຫຼຸດພົ້ນ) ແກ່ມະນຸດ

Verse 80

यः पठेदिममध्यायं शृणुयाद्वा समाहितः । स विधूयेह पापानि शिवलोके महीयते

ຜູ້ໃດມີໃຈຈົ່ງຈໍາ ອ່ານບົດນີ້ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຟັງກໍຕາມ ຜູ້ນັ້ນຈະສະລັດບາບທັງຫຼາຍໃນໂລກນີ້ເອງ ແລະຈະໄດ້ຮັບການເຄົາລົບໃນສິວະໂລກ