Adhyaya 43

Verse 1

श्रीसूत उवाच । अथेदानीं प्रवक्ष्यामि रामनाथस्य वैभवम् । यच्छ्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मु्च्यते मानवो भुवि

ສີຣີສູຕະກ່າວວ່າ: “ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງພຣະຣາມນາຖະ; ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງ ມະນຸດໃນໂລກຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ”

Verse 2

रामप्रतिष्ठितं लिंगं यः पश्यति नरः सकृत् । स नरो मुक्तिमाप्नोति शिवसायुज्यरूपिणीम्

ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນລິງຄະທີ່ພຣະຣາມສະຖາປະນາໄວ້ ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບໂມກສະ ໃນຮູບແຫ່ງການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະສິວະ (ສາຍຸຊະຍະ)

Verse 3

दशवर्षैस्तु यत्पुण्यं क्रियते तु कृते युगे । त्रेतायामेकवर्षेण तत्पुण्यं साध्यते नृभिः

ບຸນກຸສົນທີ່ໃນກຣິຕະຍຸກຕ້ອງເຮັດສິບປີຈຶ່ງໄດ້ ໃນເຕຣຕາຍຸກ ມະນຸດສາມາດສຳເລັດບຸນນັ້ນໄດ້ໃນໜຶ່ງປີ

Verse 4

द्वापरे तच्च मासेन तद्दिनेन कलौ युगे । तत्फलं कोटिगुणितं निमिषे निमिषे नृणाम्

ໃນດວາປະຣະຍຸກ ບຸນນັ້ນໄດ້ໃນໜຶ່ງເດືອນ; ໃນກະລິຍຸກ ໄດ້ໃນໜຶ່ງມື້. ແລະຜົນຂອງມັນຈະທະວີເປັນໂກຕິເທົ່າ ທຸກຂະນະ

Verse 5

निःसंदेहं भवेदेवं रामनाथविलोकिनाम् । रामेश्वर महालिंगे तीर्थानि सकलान्यपि

ເປັນຢ່າງນີ້ແນ່ນອນ ສຳລັບຜູ້ທີ່ໄດ້ເຫັນຣາມນາຖາ. ໃນມະຫາລິງຄະແຫ່ງຣາເມສະວະຣະ ຕີຣຖະທັງປວງກໍມີຢູ່ຄົບຖ້ວນ

Verse 6

विद्यंते सर्वदेवाश्च मुनयः पितरस्तथा । एककालद्विकालं वा त्रिकालं सर्वदैव वा

ທີ່ນັ້ນມີເທວະທັງປວງ ມຸນີທັງຫຼາຍ ແລະປິຕຣະທັງດ້ວຍ—ຈະເປັນເວລາໜຶ່ງ ສອງເວລາ ສາມເວລາ ຫຼືຈະຕະຫຼອດເວລາກໍຕາມ

Verse 7

ये स्मरंति महादेवं रामनाथं विमुक्तिदम् । कीर्तयंत्यथवा विप्रास्ते विमुक्ताघपंजराः

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ! ຜູ້ໃດລະລຶກເຖິງມະຫາເທວະ—ຣາມນາຖ ຜູ້ປະທານໂມກສະ—ຫຼືຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກກົງຂອງບາບ।

Verse 8

सच्चिदानंदमद्वैतं सांबं रुद्रं प्रयांति वै । रामेश्वराख्यं यल्लिंगं रामचन्द्रेण पूजि तम्

ແທ້ຈິງ ພວກເຂົາຍ່ອມເຖິງຣຸດຣະຜູ້ເປັນອັດໄວຕະ ມີສະພາວະເປັນ ສັດ-ຈິດ-ອານັນທະ ແລະສະຫາຍດ້ວຍອຸມາ ໂດຍພະຍັນຊະນະແຫ່ງພັກຕິຕໍ່ລິງຄ໌ນາມ “ຣາເມສະວະຣະ” ທີ່ພຣະຣາມຈັນທຣາໄດ້ບູຊາໄວ້

Verse 9

यस्य स्मरणमात्रेण यमपीडापि नो भवेत् । रामेश्वरमहालिंगं येऽर्चयंति सकृन्नराः

ດ້ວຍການລະລຶກເຖິງພຣະອົງແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ ຄວາມທຸກທໍລະມານຈາກຍົມກໍບໍ່ເກີດ; ຜູ້ໃດບູຊາມະຫາລິງຄ໌ແຫ່ງຣາເມສະວະຣະ ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ຍ່ອມໄດ້ຮັບການຄຸ້ມຄອງນັ້ນ

Verse 10

न मानुषास्ते विज्ञेयाः किं तु रुद्रा न संशयः । रामेश्वरमहालिंगं नार्चितं येन भक्तितः

ພວກເຂົາບໍ່ຄວນຖືວ່າເປັນມະນຸດທົ່ວໄປ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ ພວກເຂົາແມ່ນຣຸດຣະ—ຄືຜູ້ທີ່ບູຊາມະຫາລິງຄ໌ແຫ່ງຣາເມສະວະຣະດ້ວຍພັກຕິ

Verse 11

चिरकालं स संसारे संसरेद्दुःखसंकुले । रामेश्वरमहालिंगं ये पश्यंति सकृन्नराः

ຜູ້ໃດເຫັນມະຫາລິງຄ໌ແຫ່ງຣາເມສະວະຣະພຽງຄັ້ງດຽວ ແຕ່ບໍ່ນ້ອມນຳໄວ້ໃນໃຈ ຜູ້ນັ້ນຈະພະເນຈອນຢູ່ດົນນານໃນສັງສານວັດທີ່ແອອັດດ້ວຍທຸກຂ໌

Verse 12

किं दानैः किं व्रतैस्तेषां किं तपोभिः किमध्वरैः । रामेश्वरमहालिंगं यो न चिंतयति क्षणम्

ຜູ້ໃດບໍ່ໄດ້ພິຈາລະນາແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະເຖິງມະຫາລິງຄະແຫ່ງຣາເມສະວະ ທານ ພຣະຕະ ຕະປະ ແລະຍັດຍາ ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ?

Verse 13

अज्ञानी स च पापी स्यात्स मूको बधिरस्तथा । स जडोंऽधश्च विज्ञेयश्छिद्रं तस्य सदा भवेत्

ຜູ້ນັ້ນພຶງຮູ້ວ່າເປັນຄົນອະວິຊາ ແລະມີບາບ; ເປັນຄົນໃບ້ ແລະຫູໜວກ; ແທ້ຈິງແລ້ວທຶບ ແລະຕາບອດ—ຄວາມບົກພ່ອງຍັງຄົງຢູ່ກັບເຂົາເສມອ.

Verse 14

धनक्षेत्रसुतादीनां तस्य हानिस्तथा भवेत् । रामेश्वरमहालिंगे सकृद्दृष्टे मुनीश्वराः

ໂອ ທ່ານມຸນີຜູ້ສູງສົ່ງ ໃນກໍລະນີຂອງເຂົາ ຍ່ອມເກີດການສູນເສຍຊັບສິນ ທີ່ດິນ ລູກຫຼານ ແລະອື່ນໆ ແມ່ນແຕ່ໄດ້ເຫັນມະຫາລິງຄະແຫ່ງຣາເມສະວະພຽງຄັ້ງດຽວກໍຕາມ.

Verse 15

किं काश्या गयया किं वा प्रयागेणापि किं फलम् । दुर्लभं प्राप्य मानुष्यं मानवा यत्र भूतले

ກາສີຈະໄດ້ປະໂຫຍດອັນໃດ, ກະຍາຈະໄດ້ອັນໃດ, ແມ່ນແຕ່ຜົນແຫ່ງປຣະຍາກກໍຈະເປັນຫຍັງ—ເມື່ອໄດ້ຮັບກຳເນີດມະນຸດອັນຫາຍາກໃນໂລກນີ້ ແຕ່ຍັງບໍ່ແສວງຫາສິ່ງສູງສຸດ?

Verse 16

रामनाथमहालिंगं नमस्यंत्यर्चयंति च । जन्म तेषां हि सफलं ते कृतार्थाश्च नेतरे

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ກໍ່ນົບນ້ອມ ແລະບູຊາມະຫາລິງຄະແຫ່ງຣາມນາຖາ ກຳເນີດຂອງເຂົາຍ່ອມສຳເລັດຜົນແທ້; ເຂົາເທົ່ານັ້ນທີ່ສົມປາດຖະໜາ ບໍ່ແມ່ນຜູ້ອື່ນ.

Verse 17

रामेश्वरमहालिंगे पूजिते वा स्मृतेपि वा । विष्णुना ब्रह्मणा किं वा शक्रेणाप्यखिलामरैः

ບໍ່ວ່າມະຫາລິງຄະແຫ່ງຣາເມສະວະຣະຈະຖືກບູຊາ ຫຼືແມ່ນແຕ່ລະລຶກເຖິງ—ໂດຍພຣະວິສນຸ, ພຣະພຣະຫມາ ຫຼືພຣະສັກຣະ (ອິນທຣະ) ພ້ອມເທວະທັງປວງ—ກຳນັ້ນຖືກປະກາດວ່າເປັນບຸນອັນສູງສຸດ।

Verse 18

रामनाथमहालिंगं भक्तियुक्ताश्च ये नराः । तेषां प्रणामस्मरणपूजायुक्तास्तु ये नराः

ຜູ້ໃດມີພັກຕິຕໍ່ມະຫາລິງຄະແຫ່ງຣາມນາຖະ ແລະຜູ້ໃດປະພຶດການກົ້ມກາບ, ການລະລຶກ, ແລະການບູຊາ—ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຜູ້ມີພອນເປັນພິເສດ।

Verse 19

न ते पश्यंति दुःखानि नैव यांति यमालयम् । ब्रह्महत्यासहस्राणि सुरापानायुतानि च

ເຂົາເຈົ້າບໍ່ເຫັນຄວາມທຸກ ແລະບໍ່ໄປສູ່ຍະມາລະຍະ; ແມ່ນແຕ່ບາບໜັກດັ່ງການຂ້າພຣາຫມະນະນັບພັນ ແລະການດື່ມສຸລານັບໝື່ນ ກໍຖືກກຳຈັດໄປ।

Verse 20

दृष्टे रामेश्वरे देवे विलयं यांति कृत्स्नशः । ये वांछंति सदा भोगं राज्यं च त्रिदशालये

ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະເທວະຣາເມສະວະຣະ ບາບແລະຄວາມຄັບແຄ້ນທັງປວງຍ່ອມສະລາຍໝົດ. ຜູ້ໃດປາດຖະນາຄວາມເພີດເພີນ ແລະອຳນາດຮາຊະໃນຖິ່ນພຳນັກແຫ່ງເທວະສາມສິບ (ສະຫວັນ) ກໍສຳເລັດຕາມປາດຖະນາ।

Verse 21

रामे श्वरमहालिंगं ते नमंतु सकृन्मुदा । यानि कानि च पापानि जन्मकोटिकृतान्यपि

ຂໍໃຫ້ເຂົາເຈົ້າກົ້ມກາບມະຫາລິງຄະແຫ່ງຣາເມສະວະຣະ ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວດ້ວຍຄວາມປິຕິ. ບາບໃດໆ—ແມ່ນແຕ່ທີ່ກະທຳມາໃນການເກີດນັບໂກຕິ—ກໍຖືກລົບລ້າງໄປດ້ວຍການນອບນ້ອມນັ້ນ।

Verse 22

तानि रामेश्वरे दृष्टे विलयं यांति सर्वदा । संपर्कात्कौतुकाल्लोभाद्भयाद्वापि च संस्मरन्

ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະຣາເມສະວະ ບາບເຫຼົ່ານັ້ນຍ່ອມສູນສະລາຍເສມອ. ແມ່ນແຕ່ລະລຶກເຖິງພຣະອົງເນື່ອງຈາກການສຳຜັດ ຄວາມຢາກຮູ້ ຄວາມໂລບ ຫຼືຄວາມຢ້ານ ກໍຍັງໃຫ້ຜົນຊຳລະມົນທິນ.

Verse 23

रामेश्वरमहालिंगं नेहामुत्र च दुःखभाक् । रामेश्वरमहालिंगं कीर्तयन्नर्चयन्नपि

ຜູ້ທີ່ຜູກພັນກັບມະຫາລິງຄ໌ແຫ່ງພຣະຣາເມສະວະ ຍ່ອມບໍ່ເປັນຜູ້ຮັບທຸກທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ. ແມ່ນແຕ່ສັນລະເສີນແລະບູຊາມະຫາລິງຄ໌ນັ້ນ ກໍພົ້ນຈາກຄວາມໂສກ.

Verse 24

अवश्यं रुद्रसारूप्यं लभते नात्र संशयः । यथैधांसि समिद्धोऽग्निर्भस्मसात्कुरुते क्षणात्

ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມເສມອຮູບກັບພຣະຣຸທຣະແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ເຫມືອນໄຟທີ່ລຸກໂຊນເຜົາເຊື້ອໄຟໃຫ້ເປັນຂີ້ເທົ່າໃນພິລຶກ,

Verse 25

तथा पापानि सर्वाणि रामेश्वरविलोकनात् । रामेश्वरमहालिंगभक्तिरष्टविधा स्मृता

ດັ່ງນັ້ນເອງ ບາບທັງປວງຍ່ອມຖືກເຜົາຜານໂດຍພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນພຣະຣາເມສະວະ. ພັກຕິຕໍ່ມະຫາລິງຄ໌ແຫ່ງພຣະຣາເມສະວະ ຖືກຈື່ຈຳວ່າມີ 8 ປະການ.

Verse 26

तद्भक्तजनवात्सल्यं तत्पूजापरितोषणम् । स्वयं तत्पूजनं भक्त्या तदर्थे देहचेष्टितम्

(ໃນບັນດາຮູບແບບຂອງພັກຕິນັ້ນ:) ຄວາມເມດຕາອ່ອນໂຍນຕໍ່ຜູ້ພັກຕິ; ຄວາມປິຕິຍິນດີໃນການບູຊາ; ການບູຊາດ້ວຍຕົນເອງດ້ວຍສັດທາ; ແລະການເພີຍພະຍາຍາມໃຊ້ກາຍເຮັດກິດເພື່ອພຣະອົງ.

Verse 27

तन्माहात्म्यकथानां च श्रवणेष्वादरस्तथा । स्वरनेत्रशरीरेषु विकारस्फुरणं तथा

ຄວາມເຄົາລົບດ້ວຍສັດທາໃນການຟັງເລື່ອງລາວແຫ່ງມະຫິມາອັນສັກສິດນັ້ນ; ແລະການເກີດອາການບຸນພັກຕິ—ສຽງສັ່ນ ຕາ ແລະກາຍມີການປ່ຽນແປງ—ກໍເປັນນິມິດເຊັ່ນກັນ।

Verse 28

रामेश्वरमहालिंगस्मरणं संततं तथा । रामेश्वरमहालिंगमाश्रित्यैवोपजीवनम्

ແລະການລະລຶກເຖິງ ມະຫາລິງຄ໌ ແຫ່ງຣາເມສະວຣ ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ; ແລະການດຳລົງຊີວິດໂດຍອາໄສພຶ່ງພາ ແລະຂໍພຶ່ງພິງແຕ່ ມະຫາລິງຄ໌ ແຫ່ງຣາເມສະວຣ ເທົ່ານັ້ນ।

Verse 29

एवमष्टविधा भक्तिर्यस्मिन्म्लेच्छेऽपिविद्यते । स एव मुक्तिक्षेत्राणां दायभाक्परिकीर्त्यते

ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າບຸນພັກຕິ 8 ປະການນີ້ມີຢູ່ແມ່ນແຕ່ໃນຄົນຕ່າງຊາດ ກໍຖືກປະກາດວ່າເປັນຜູ້ສືບມໍລະດົກແຫ່ງເຂດສັກສິດຂອງມຸກຕິ (ການຫຼຸດພົ້ນ)।

Verse 30

भक्त्या त्वनन्यया मुक्तिर्ब्रह्मज्ञानेन निश्चिता । वेदांतशास्त्रश्रवणाद्यतीनामूर्ध्वरेतसाम्

ມຸກຕິແນ່ນອນດ້ວຍບຸນພັກຕິອັນບໍ່ມີອື່ນປົນ; ແລະຖືກຢືນຢັນດ້ວຍການຮູ້ແຈ້ງພຣະພຣະຫມັນ—ອັນບັນດາຍະຕິຜູ້ຮັກສາພຣະຫມະຈັນຢ່າງເຂັ້ມງວດ (ອູຣທະວະເຣຕະ) ບັນລຸໄດ້ດ້ວຍການຟັງຄຳສອນເວດານຕະ।

Verse 31

सा च मुक्तिर्विना ज्ञानदर्शनश्रवणोद्भवम् । यत्राश्रमं विना विप्रा विरक्तिं च विना तथा

ແຕ່ມຸກຕິນັ້ນບໍ່ເກີດຂຶ້ນຖ້າບໍ່ອອກມາຈາກປັນຍາ ທັດສະນະອັນຖືກຕ້ອງ ແລະການຟັງອັນສັກສິດ; ແຕ່ໃນທີ່ນີ້ ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີວິໄນອາສຣະມ ແລະບໍ່ມີໄວຣາກະ (ຄວາມຄາຍຕິດ) ກໍບັນລຸໄດ້।

Verse 32

सर्वेषां चैव वर्णानामखिलाश्रमिणामपि । रामेश्वरमहालिंगदर्शनादेव केवलात्

ສໍາລັບທຸກວັນນະ ແລະຜູ້ຢູ່ໃນທຸກອາສຣົມດ້ວຍ—ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນມະຫາລິງຄະແຫ່ງຣາເມສະວະຣ ເທົ່ານັ້ນ

Verse 33

अपुनर्भवदा मुक्तिर्भ विष्यत्यविलंबिता । कृमिकीटाश्च देवाश्च मुनयश्च तपोधनाः

ມົກຂະທີ່ຕັດຂາດການເກີດໃໝ່ ຈະມາໂດຍບໍ່ຊັກຊ້າ. ແມ່ນແຕ່ແມງໜອນ ເທວະ ແລະມຸນີຜູ້ມີຕະປະອຸດົມ—ລ້ວນໄດ້ຮັບທີ່ນີ້

Verse 34

तुल्या रामेश्वरक्षेत्रे रामनाथप्रसादतः । पापं कृतं मयानेकमिति मा क्रियतां भयम्

ໃນກະເສດຕະອັນສັກສິດຂອງຣາເມສະວະຣ ໂດຍພຣະປະສາດຂອງຣາມະນາຖ ທຸກຄົນກາຍເປັນເທົ່າກັນ. ຢ່າຢ້ານໂດຍຄິດວ່າ “ຂ້ອຍໄດ້ເຮັດບາບຫຼາຍ”

Verse 35

मा गर्वः क्रियतां पुण्यं मयाकारीति वा जनैः । रामेश्वरमहालिंगे सांबरुद्रे विलोकिते

ຢ່າໃຫ້ຜູ້ຄົນຖືກຄວາມຍໂສວ່າ “ຂ້ອຍໄດ້ເຮັດບຸນ” ເມື່ອໄດ້ເຫັນຣາເມສະວະຣ ມະຫາລິງຄະ—ພຣະຣຸທຣະພ້ອມອຳພາ—ການອວດອ້າງນັ້ນບໍ່ຄວນ

Verse 36

न न्यूना नाधिकाश्च स्युः किं तु सर्वे जनाः समाः । रामेश्वरमहालिंगं यः पश्यति सभक्तिकम्

ບໍ່ມີຜູ້ໃດຕໍ່າ ບໍ່ມີຜູ້ໃດສູງ; ແຕ່ທຸກຄົນເທົ່າກັນ. ຜູ້ໃດເຫັນຣາເມສະວະຣ ມະຫາລິງຄະດ້ວຍພັກຕິ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບພຣະອະນຸກຣະຫະ

Verse 37

न तेन तुल्यतामेति चतुर्वेद्यपि भूतले । रामेश्वरमहालिंगे भक्तो यः श्वपचोऽपि सन्

ໃນໂລກນີ້ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຮູ້ວິທະທັງສີ່ກໍບໍ່ເທົ່າກັບພະຍົກຜູ້ນັ້ນ ຜູ້ແມ່ນແຕ່ເກີດເປັນສະວະປະຈະ (ຜູ້ຖືກຂັບອອກ) ແຕ່ຍັງມີພັກຕິຕໍ່ມະຫາລິງຄະແຫ່ງຣາເມສະວະຣະ

Verse 38

तस्मै दानानि देयानि नान्यस्मै च त्रयीविदे । या गतिर्योगयुक्तानां मुनीनामूर्ध्वरेतसाम्

ຄວນໃຫ້ທານແກ່ພະຍົກຜູ້ນັ້ນ ບໍ່ຄວນໃຫ້ແກ່ຜູ້ອື່ນ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຮູ້ໄຕຣີວິທະກໍຕາມ; ເພາະພະຍົກນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄະຕິດຽວກັນກັບມຸນີຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນໂຍຄະ ຜູ້ສຳລວມອິນທຣີ ແລະເປັນອູຣະທະວະເຣຕະ

Verse 39

सा गतिः सर्वजंतूनां रामेश्वरविलोकिनाम् । रामनाथशिवक्षेत्रे ये वसंति नरा द्विजाः

ຄະຕິອັນສູງສຸດນັ້ນເປັນຂອງສັດທັງປວງຜູ້ໄດ້ເຫັນຣາເມສະວະຣະ; ແລະບຸກຄົນ—ໂດຍສະເພາະດວິຈະ—ຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນສິວະເຂດຂອງຣາມະນາຖະ ກໍໄດ້ຮັບສ່ວນນັ້ນດ້ວຍ

Verse 40

ते सर्वे पञ्चवक्त्राः स्युश्चंद्रालंकृतमस्तकाः । नागाभरणसंयुक्तास्तथैव वृषभध्वजाः

ພວກເຂົາທັງໝົດຈະກາຍເປັນຜູ້ມີຫ້າພັກຕຣ໌ ຫົວປະດັບດ້ວຍຈັນທຣາ; ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບນາກ ແລະຖືທຸງສັນຍາລັກເປັນພະພຶດສະພະ

Verse 41

त्रिनेत्रा भस्मदिग्धांगाः कपालाकृतिशेखराः । साक्षात्सांबा महादेवा भवेयुर्नात्र संशयः

ມີສາມຕາ ອະວັຍວະທາດ້ວຍວິພູຕິ (ຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ) ແລະສວມມົງກຸດດັ່ງກະໂຫຼກ—ພວກເຂົາຈະເປັນພະມະຫາເທວະໂດຍຕົງ ພ້ອມດ້ວຍສັມບາ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ

Verse 42

रामनाथशिवक्षेत्रं ये व्रजंति नरा मुदा । पदेपदेऽश्वमेधानां प्राप्नुयुः सुकृतानि ते

ຜູ້ໃດໄປຍັງເຂດສັກສິດຂອງພຣະສິວະ ຮາມນາຖ ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ບຸນທຸກຍ່າງກ້າວ ເທົ່າກັບຍັດອັສວະເມທະ।

Verse 43

रामसेतुं समाश्रित्य रामनाथस्य तुष्टये । ददाति ग्राममेकं यो ब्राह्मणाय सभक्तिकम्

ໂດຍອາໄສຮາມເສຕຸ ເພື່ອໃຫ້ຮາມນາຖພໍພຣະໄທ ຜູ້ໃດທີ່ດ້ວຍພັກຕິ ຖວາຍບ້ານໜຶ່ງແກ່ພຣາຫມັນ—

Verse 44

तेन भूः सकला दत्ता सशैलवनकानना । पत्रं पुष्पं फलं तोयं रामनाथाय यो नरः

ດ້ວຍກຳນັ້ນ ຖືວ່າໄດ້ຖວາຍແຜ່ນດິນທັງປວງ ພ້ອມພູເຂົາ ປ່າໄມ້ ແລະສວນພົນາໄພ. ແລະຜູ້ໃດຖວາຍໃບໄມ້ ດອກໄມ້ ໝາກໄມ້ ຫຼືນ້ຳ ແດ່ຮາມນາຖ—

Verse 45

भक्त्या ददाति तं रक्षेद्रामनाथो ह्यहर्निशम् । रामनाथमहालिंगे सांबे कारुणिके शिवे

ຜູ້ໃດຖວາຍດ້ວຍພັກຕິ ຮາມນາຖຍ່ອມປົກປ້ອງຜູ້ນັ້ນທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ. ເພາະນີ້ແມ່ນມະຫາລິງຄະຂອງຮາມນາຖ—ພຣະສິວະຜູ້ເມດຕາກະຣຸນາ ພ້ອມດ້ວຍສັມບາ

Verse 46

अत्यंतदुर्लभा भक्तिस्तत्पूजाप्यतिदुर्लभा । स्तोत्रं च दुर्लभं प्रोक्तं स्मरणं चातिदुर्लभम्

ພັກຕິນັ້ນຫາໄດ້ຍາກຢ່າງຍິ່ງ ການບູຊາພຣະອົງຍິ່ງຫາໄດ້ຍາກກວ່າ. ບົດສັນລະເສີນ (ສໂຕຕຣະ) ກໍຖືກກ່າວວ່າຫາໄດ້ຍາກ ແລະແມ່ນແຕ່ການລະລຶກເຖິງພຣະອົງກໍຍາກຢ່າງຫຼາຍ

Verse 47

रामनाथेश्वरं लिंगं महादेवं त्रिलोचनम् । शरणं ये प्रपद्यंते भक्तियुक्तेन चेतसा

ຜູ້ໃດມີໃຈຜູກພັນດ້ວຍພັກຕິ ແລະເຂົ້າພຶ່ງພາລິງຄ໌ແຫ່ງ ຣາມນາເທສະວະຣ—ມະຫາເທວະ ພຣະຜູ້ມີສາມພຣະເນດ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການຄຸ້ມຄອງອັນແນ່ນອນຈາກພຣະສິວະ ທີ່ເສຕຸອັນສັກສິດນີ້।

Verse 48

लाभस्तेषां जयस्तेषा मिह लोके परत्र च । रामनाथमहालिंगविषया यस्य शेमुषी

ກຳໄລເປັນຂອງເຂົາ ໄຊຊະນະເປັນຂອງເຂົາ—ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໂລກໜ້າ—ຜູ້ທີ່ປັນຍາຍັງຈົ່ງຈ້ອງຢູ່ທີ່ ມະຫາລິງຄ໌ ແຫ່ງ ຣາມນາຖ।

Verse 49

दिवारात्रं च भवति स वै धन्यतरो भुवि । रामनाथेश्वरं लिंगं यो न पूजयते शिवम्

ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ ເຂົາຈະເປັນຜູ້ມີພອນຍິ່ງທີ່ສຸດໃນແຜ່ນດິນ—ຄືຜູ້ບູຊາພຣະສິວະ ໃນຮູບລິງຄ໌ແຫ່ງ ຣາມນາເທສະວະຣ।

Verse 50

नायं भुक्तेश्च मुक्तेश्च राज्यानामपि भाजनम् । रामेश्वरमहालिंगं यः पूजयति भक्तितः

ເຂົາຈະເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການເສວຍສຸກ ການຫຼຸດພົ້ນ ແລະແມ່ນແຕ່ອຳນາດຣາຊະສົມບັດ—ຜູ້ບູຊາ ມະຫາລິງຄ໌ ແຫ່ງ ຣາເມສະວະຣ ດ້ວຍພັກຕິ।

Verse 51

भुक्तिमुक्त्योश्च राज्यानामसौ परमभाजनम् । रामनाथार्चनसमं नाधिकं पुण्यमस्ति वै

ເຂົາເປັນຜູ້ຮັບອັນສູງສຸດແຫ່ງການເສວຍສຸກ ການຫຼຸດພົ້ນ ແລະອຳນາດຣາຊະສົມບັດ. ແທ້ຈິງ ບໍ່ມີບຸນໃດເທົ່າ ຫຼືເກີນການອັຣຈະນາແດ່ ຣາມນາຖ।

Verse 52

रामनाथेश्वरं लिंगं द्वेष्टि यो मोहमास्थितः । ब्रह्महत्यायुतं तेन कृतं नरककारणम्

ຜູ້ໃດຖືກໂມຫະຄອບງຳແລ້ວເກຽດຊັງລິງຄ໌ແຫ່ງ ຣາມນາເທສະວະຣະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ບາບເທົ່າກັບບຣະຫມະຫັດຕະຍາ ໜຶ່ງໝື່ນ ແລະເປັນເຫດໃຫ້ຕົກນະລົກ।

Verse 53

तत्संभाषणमात्रेण मानवो नरकं व्रजेत् । रामनाथपरा देवा रामनाथपरा मखाः

ແມ່ນແຕ່ຄົບຄ່າ ແລະສົນທະນາກັບຜູ້ເກຽດຊັງນັ້ນ ມະນຸດກໍອາດໄປສູ່ນະລົກໄດ້। ເທວະທັງຫຼາຍລ້ວນພຶ່ງພາ ຣາມນາຖະ; ພິທີຍັດຍະກໍພຶ່ງພາ ຣາມນາຖະ ເຊັ່ນກັນ।

Verse 54

रामनाथपराः सर्वे तस्माद न्यन्न विद्यते । अतः सर्वं परित्यज्य रामनाथं समाश्रयेत्

ທຸກຜູ້ທຸກສິ່ງລ້ວນພຶ່ງພາ ຣາມນາຖະ; ດັ່ງນັ້ນແທ້ຈິງແລ້ວບໍ່ມີສິ່ງອື່ນໃດເປັນທີ່ພຶ່ງສູງກວ່າ. ເພາະສະນັ້ນຈົ່ງລະທິ້ງທຸກຢ່າງ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ສະຣະນະຂອງ ຣາມນາຖະ।

Verse 55

रामनाथमहालिंगं शरणं याति चेन्नरः । दौर्मत्यं तस्य नास्त्येव शिवलोकं च यास्यति

ຖ້າມະນຸດໃດເຂົ້າພຶ່ງພາມະຫາລິງຄ໌ແຫ່ງ ຣາມນາຖະ ຄວາມຄິດຊົ່ວຍ່ອມບໍ່ເຫຼືອຢູ່ໃນຜູ້ນັ້ນ ແລະຈະໄປເຖິງ ສິວະໂລກ।

Verse 56

सर्वयज्ञतपोदानतीर्थस्नानेषु यत्फलम् । तत्फलं कोटिगुणितं रामनाथस्य सेवया

ຜົນທີ່ເກີດຈາກຍັດຍະທັງປວງ, ຕະປະ, ທານ ແລະການອາບນ້ຳທີ່ທີ່ສັກສິດ ດ້ວຍການຮັບໃຊ້ ຣາມນາຖະ ຜົນນັ້ນຈະເພີ່ມພູນເປັນໂກຕິເທົ່າ।

Verse 57

रामनाथेश्वरं लिंगं चिंतयन्घटिका द्वयम् । कुलैकवंशमुद्धृत्य शिवलोके महीयते

ຜູ້ໃດພິຈາລະນາລິງຄ໌ແຫ່ງ ຣາມນາເທສະວະຣະ ເປັນເວລາສອງ ຄະຕິກາ ຜູ້ນັ້ນຍົກກູ້ໄດ້ແມ່ນແຕ່ສາຍຕະກູນດຽວ ແລະໄດ້ຮັບກຽດໃນໂລກແຫ່ງພຣະສິວະ.

Verse 58

दिनमेकं तु यः पश्येद्रामनाथं महेश्वरम् । इहैव धनवान्भूत्वा सोंऽते रुद्रश्च जायते

ແຕ່ຜູ້ໃດໄດ້ເບິ່ງພຣະຣາມນາຖະ ມະເຫສະວະຣະ ແມ່ນແຕ່ມື້ດຽວ ໃນໂລກນີ້ກໍຈະມັ່ງຄັ່ງ ແລະເມື່ອສິ້ນຊີວິດຈະໄດ້ບັນລຸສະພາບແຫ່ງ ຣຸທຣະ.

Verse 59

यः स्मरेत्प्रातरुत्थाय रामनाथं महेश्वरम् । अनेनैव शरीरेण स शिवो वर्तते भुवि

ຜູ້ໃດຕື່ນເຊົ້າແລ້ວລະລຶກເຖິງ ຣາມນາຖະ ມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ນັ້ນແມ່ນດ້ວຍຮ່າງກາຍນີ້ເອງ ກໍດຳລົງຢູ່ໃນໂລກ ເປັນຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນພຣະສິວະ.

Verse 60

रामनाथमहालिंगद्रष्टुर्दर्शनमात्रतः । अन्येषां प्राणिनां पापं तत्क्षणादेव नश्यति

ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນຜູ້ທີ່ໄດ້ຊົມເບິ່ງ ມະຫາລິງຄ໌ ແຫ່ງ ຣາມນາຖະ ບາບຂອງສັດທັງຫຼາຍອື່ນໆ ກໍສູນສິ້ນໃນຂະນະນັ້ນເອງ.

Verse 61

रामनाथेश्वरं लिंगं मध्याह्ने यस्तु पश्यति । सुरापानसहस्राणि तस्य नश्यंति तत्क्षणात्

ຜູ້ໃດເບິ່ງລິງຄ໌ແຫ່ງ ຣາມນາເທສະວະຣະ ໃນເວລາທ່ຽງ ບາບນັບພັນທີ່ເກີດຈາກການດື່ມຂອງມຶນເມົາ ຈະສູນສິ້ນໃຫ້ຜູ້ນັ້ນໃນທັນທີ.

Verse 62

सायंकाले पश्यति यो रामनाथं सभक्तिकम् । गुरुस्त्रीगमनोत्पन्नपातकं तस्य नश्यति

ຜູ້ໃດໃນຍາມແລງໄດ້ເບິ່ງພຣະຣາມນາຖະດ້ວຍຄວາມພັກດີ ບາບທີ່ເກີດຈາກການເຂົ້າໄປຫາເມຍຂອງຄູອາຈານຍ່ອມສິ້ນໄປ।

Verse 63

सायंकाले महास्तोत्रैः स्तौति रामेश्वरं तु यः । स्वर्णस्तेयसहस्राणि तस्य नश्यंति तत्क्षणात्

ແຕ່ຜູ້ໃດໃນຍາມແລງສັນລະເສີນພຣະຣາເມສະວະຣະດ້ວຍສະໂຕຕຣະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ບາບແຫ່ງການລັກທອງນັບພັນຈະສິ້ນໄປໃນທັນທີ।

Verse 64

स्नानं च धनुषः कोटौ रामनाथस्य दर्शनम् । इति लभ्येत वै पुंसां किं गंगाजलसेवया

ການອາບນ້ຳທີ່ທະນຸສໂກຕິ ແລະການໄດ້ດາຣະຊັນພຣະຣາມນາຖະ—ດ້ວຍນີ້ຜູ້ຄົນຍ່ອມໄດ້ຜົນຕາມປາດຖະໜາ; ຈະຕ້ອງເສວນ້ຳຄົງຄາອີກເພື່ອຫຍັງ?

Verse 65

रामनाथमहालिंगसेवया यन्न लभ्यते । तदन्यद्धर्मजालेन नैव लभ्येत कर्हिचित्

ສິ່ງໃດທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບຈາກການບຳເນົາບູຊາມະຫາລິງຄະຂອງພຣະຣາມນາຖະ ສິ່ງນັ້ນຈະບໍ່ມີວັນໄດ້ຈາກຂ່າຍແຫ່ງທຳປະຕິບັດອື່ນໆເລີຍ।

Verse 66

रामनाथं महालिगं यः कदापि न पश्यति । संकरः स तु विज्ञेयो न पितुर्बीजसंभवः

ຜູ້ໃດບໍ່ເຄີຍເບິ່ງມະຫາລິງຄະຂອງພຣະຣາມນາຖະເລີຍ ຜູ້ນັ້ນພຶງຮູ້ວ່າເປັນ “ສັງກະຣະ” ຄືຜູ້ປົນປົວແລະຕົກຕ່ຳ ບໍ່ແມ່ນລູກແທ້ຈາກເມັດພັນຂອງບິດາ।

Verse 67

रामनाथेतिशब्दं यस्त्रिः पठेत्प्रातरुत्थितः । तस्य पूर्वदिनोत्पन्नपातकं नश्यति क्षणात्

ຜູ້ໃດຕື່ນເຊົ້າແລ້ວສວດຄໍາ “ຣາມນາຖ” ສາມເທື່ອ ບາບທີ່ເກີດໃນມື້ກ່ອນຈະສູນໄປໃນພິບຕາດຽວ।

Verse 68

रामनाथे महालिंगे भक्तरक्षणदीक्षिते । भोजने विद्यमानेऽपि याचनाः किं प्रयास्यथ

ເມື່ອ “ຣາມນາຖ” ມະຫາລິງຄະ ຜູ້ປະຕິຍານປົກປ້ອງຜູ້ສັດທາ ປະທັບຢູ່ ແມ່ນເຫດໃດຈຶ່ງຍັງມີການຂໍຮ້ອງແລະອ້ອນວອນຢ່າງຮ້ອນຮົນ ແມ່ນແຕ່ອາຫານກໍມີພ້ອມແລ້ວ?

Verse 69

रामनाथमहालिंगे प्रसन्ने करुणानिधौ । नश्यंति सकलाः क्लेशा यथा सूर्योदये हिमम्

ເມື່ອມະຫາລິງຄະແຫ່ງຣາມນາຖ—ຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາກະລຸນາ—ພໍພຣະໄທ ຄວາມທຸກທັງປວງຈະສູນໄປ ເຫມືອນນ້ໍາຄ້າງແຂງຫາຍໄປເມື່ອຕາເວັນຂຶ້ນ।

Verse 70

प्राणोत्क्रमणवेलायां रामनाथं स्मरेद्यदि । जन्मनेऽसौ न कल्पेत भूयः शंकरतामियात्

ຖ້າໃນຍາມທີ່ລົມປານຈະອອກຈາກກາຍ ຜູ້ໃດລະລຶກເຖິງຣາມນາຖ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຄວນແກ່ການເກີດໃໝ່ອີກ ແຕ່ຈະບັນລຸສະພາວະແຫ່ງສັງກະຣະ ຄືການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະສິວະ।

Verse 71

रामनाथ महादेव मां रक्ष करुणानिधे । इति यः सततं ब्रूयात्कलिनासौ न बाध्यते

ຜູ້ໃດກ່າວຢູ່ເປັນນິດວ່າ “ໂອ ຣາມນາຖ ມະຫາເທວະ ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ ຄັງແຫ່ງກະລຸນາ” ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຖືກຄວາມທຸກແຫ່ງກະລີຍຸກລົບກວນ।

Verse 72

रामनाथ जगन्नाथ धूर्जटे नीललोहित । इति यः सततं ब्रूयाद्बाध्यतेऽसौ न मायया

ຜູ້ໃດກ່າວຢູ່ເປັນນິດວ່າ “ໂອ ຣາມນາຖ, ຈະກັນນາຖ ເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ, ໂອ ທູຣະຈະຕິ, ໂອ ນີລະໂລຫິຕ” ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຖືກມາຍາຄອບງຳ.

Verse 73

नीलकण्ठ महादेव रामेश्वरसदाशिव । इति ब्रुवन्सदा जंतुर्नैव कामेन बाध्यते

ສັດຕະວະຜູ້ໃດກ່າວຢູ່ເປັນນິດວ່າ “ໂອ ນີລະກັນຖະ, ໂອ ມະຫາເທວະ, ໂອ ຣາເມສະວະຣະ, ໂອ ສະດາຊິວະ” ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຖືກກາມຕັນຫາທໍລະມານ.

Verse 74

रामेश्वर यमाराते कालकूटविषादन । इतीरयञ्जनो नित्यं न क्रोधेन प्रपीड्यते

ຜູ້ໃດຂັບຂານທຸກມື້ວ່າ “ໂອ ຣາເມສະວະຣະ, ຜູ້ເປັນສັດຕູຂອງຍະມະ, ຜູ້ກໍາຈັດພິດກາລະກູຏະ” ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຖືກຄວາມໂກດກົດຂີ່.

Verse 75

रामनाथालयं यस्तु दारुभिः कुरुते नरः । स पुमान्स्वर्गमाप्नोति त्रिकोटिकुलसंयुतः

ຊາຍໃດສ້າງອາໄລຍະ (ວິຫານ) ແດ່ຣາມນາຖດ້ວຍໄມ້ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ສະຫວັນ ພ້ອມດ້ວຍວົງຕະກູນສາມໂກຕິ.

Verse 76

इष्टकाभिस्तु यः कुर्यात्स वैकुण्ठमवाप्नुयात् । शिलाभिः कुरुते यस्तु स गच्छेद्ब्रह्मणः पदम्

ຖ້າຜູ້ໃດສ້າງດ້ວຍອິດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ວາຍກຸນຖະ; ແຕ່ຜູ້ໃດສ້າງດ້ວຍຫີນ ຜູ້ນັ້ນຈະເຖິງຖິ່ນພໍ່ພຣະພຣົມ.

Verse 77

स्फटिकादिशिलाभेदैः कुर्वन्नस्यालयं जनः । शिवलोकमवाप्नोति विमानवरमास्थितः

ຜູ້ໃດສ້າງອາລະຍະ/ວິຫານຖວາຍແດ່ພຣະຣາມນາຖ ດ້ວຍຫີນຫຼາກຊະນິດ ເຊັ່ນ ຫີນຜະລຶກ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຖິງສິວະໂລກ ປະທັບນັ່ງໃນວິມານທິບອັນປະເສີດ

Verse 78

रामनाथालयं ताम्रैः कुर्वन्भक्तिपुरःसरम् । शिवसामीप्यमाप्नोति शिवस्यार्द्धासनस्थितः

ຜູ້ໃດມີພັກຕິນໍາໜ້າ ແລ້ວສ້າງວິຫານພຣະຣາມນາຖດ້ວຍທອງແດງ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຄວາມໃກ້ຊິດກັບພຣະສິວະ ເຫມືອນສະຖິດຮ່ວມອາສນະຄື່ງໜຶ່ງກັບພຣະອົງ

Verse 79

रामेश्वरालयं रूप्यैः कुर्वन्वै मानवो मुदा । शिवसारूप्यमाप्नोति शिववन्मोदते सदा

ຜູ້ໃດສ້າງວິຫານພຣະຣາເມສະວະຣະດ້ວຍເງິນ ດ້ວຍໃຈຍິນດີ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ສາຣູປະຍະ ຄືຄວາມຄ້າຍພຣະສິວະ ແລະຊື່ນບານຕະຫຼອດໄປ ດັ່ງພຣະສິວະເອງ

Verse 80

रामनाथालयं हेम्ना यः करोति सभक्तिकम् । स नरो मुक्तिमाप्नोति शिवसायुज्यरूपिणीम्

ຜູ້ໃດສ້າງວິຫານພຣະຣາມນາຖດ້ວຍຄໍາ ພ້ອມດ້ວຍພັກຕິ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ມຸກຕິ ໃນຮູບສິວະສາຍຸຊະຍະ ຄືການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະສິວະ

Verse 81

रामनाथालयं हेम्ना धनाढ्यः कुरुते नरः । मृदा दरिद्रः कुरुते तयोः पुण्यं समं स्मृतम्

ຄົນມັ່ງມີສ້າງວິຫານພຣະຣາມນາຖດ້ວຍຄໍາ; ຄົນທຸກຍາກສ້າງດ້ວຍດິນເຜົາ—ແຕ່ບຸນຂອງທັງສອງຖືກຈື່ຈໍາວ່າເທົ່າກັນ

Verse 82

रामनाथमहालिंगस्नानकाले द्विजोत्तमाः । त्रिसंध्यं गेयनृत्ते च मुखवाद्यैश्च काहलम्

ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ! ໃນເວລາອາບນ້ຳມະຫາລິງຄະຂອງພຣະຣາມນາຖ ພຶງບູຊາໃນສາມສັນທະຍາ ພ້ອມການຂັບຮ້ອງ ແລະຟ້ອນລຳ ກັບສຽງເຄື່ອງເປົ່າ ແລະແຕຣ/ກາຫະລັງກ້ອງກັງວານ।

Verse 83

वाद्यान्यन्यानि कुरुते यः पुमान्भक्तिपूर्वकम् । स महापातकैर्मुक्तो रुद्रलोके महीयते

ຜູ້ໃດດ້ວຍພັກຕິ ບັນເລງເຄື່ອງດົນຕີອື່ນໆຫຼາຍປະເພດ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກມະຫາບາບ ແລະໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນໂລກຂອງພຣະຣຸທຣະ।

Verse 84

योभिषेकस्य समये रामनाथस्य शूलिनः । रुद्राध्यायं च चमकं तथा पुरुषसूक्तकम्

ຜູ້ໃດໃນເວລາອະພິເສກຂອງພຣະຣາມນາຖ—ອົງຜູ້ຖືຕຣິຊູລ—ສວດຮຸທຣາທະຍາຍ, ຈະມະກະ ແລະ ປຸຣຸສະສູກຕະ…

Verse 85

त्रिसुपर्णं पंचशांतिं पावमान्यादिकं तथा । जपेत्प्रीतियुतो विप्रा नरकं न समश्नुते

…ແລະຜູ້ໃດດ້ວຍໃຈປິຕິ ຈະປະຕິບັດຈະປະ (japa) ຕຣິສຸປັນນະ, ປັນຈະຊານຕິ, ປາວະມານີ ແລະບົດອື່ນໆ ໂອ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຕົກນະຣົກ।

Verse 86

गवां क्षीरेण दध्ना च पंचगव्यैर्घृतैस्तथा । रामनाथमहालिंगस्नानं नरकनाशनम्

ການອາບນ້ຳມະຫາລິງຄະຂອງພຣະຣາມນາຖ ດ້ວຍນົມງົວ ແລະນົມສົ້ມ (ດະທິ) ດ້ວຍປັນຈະຄະວະຍະ ແລະດ້ວຍກີ (ghṛta) ເປັນການທຳລາຍນະຣົກ।

Verse 87

रामनाथमहालिंगं घृतेन स्नापयेच्च यः । कल्पजन्मार्जितं पापं तत्क्षणादेव नश्यति

ຜູ້ໃດອາບອະພິເສກມະຫາລິງຄ໌ແຫ່ງຣາມນາຖດ້ວຍນ້ຳເນີຍໃສ (ghee) ບາບທີ່ສະສົມມາຕະຫຼອດກັລປ໌ຈະສູນສິ້ນໃນພິນາທີນັ້ນເອງ।

Verse 88

रामनाथमहालिंगं गोक्षीरैः स्नापयन्नरः । कुलैकविंशमुत्तार्य शिवलोके महीयते

ຜູ້ຊາຍຜູ້ອາບອະພິເສກມະຫາລິງຄ໌ແຫ່ງຣາມນາຖດ້ວຍນ້ຳນົມງົວ ຍ່ອມຍົກກູ້ວົງສາໄດ້ 21 ຊົ່ວຄົນ ແລະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນສິວະໂລກ

Verse 89

रामनाथमहालिंगं दध्ना संस्नापयन्नरः । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोके महीयते

ຜູ້ໃດອາບອະພິເສກມະຫາລິງຄ໌ແຫ່ງຣາມນາຖດ້ວຍນົມສົ້ມ (curd) ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນວິສນຸໂລກ

Verse 90

अभ्यंगं तिलतैलेन रामेश्वरशिवस्य यः । करोति हि सकृद्भक्त्या स कुबेरगृहे वसेत्

ຜູ້ໃດດ້ວຍສັດທາແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ເຮັດອະພະຍັງຄະ ຄືການຊໂລມນ້ຳມັນງາ ຖວາຍແດ່ພຣະສິວະແຫ່ງຣາເມສະວະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຢູ່ໃນເຮືອນຂອງກຸເບຣ

Verse 91

रामनाथमहालिंगे स्नानमिक्षुरसेन यः । सकृदप्याचरेद्भ क्त्या चन्द्रलोकं समश्नुते

ຜູ້ໃດດ້ວຍສັດທາແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ອາບອະພິເສກມະຫາລິງຄ໌ແຫ່ງຣາມນາຖດ້ວຍນ້ຳອ້ອຍ ຍ່ອມໄດ້ບັນລຸຈັນທຣະໂລກ ໂລກແຫ່ງພຣະຈັນ

Verse 92

लिकुचाम्ररसोत्पन्नसारेण स्नापयन्नरः । रामनाथमहालिंगं पितृलोकं समश्नुते

ຜູ້ໃດອາບສົງມະຫາລິງຄ໌ພຣະຣາມນາຖ ດ້ວຍແກ່ນສານທີ່ເກີດຈາກນ້ຳໝາກລິກຸຈາ ແລະ ໝາກມ່ວງ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸພິຕຣໂລກ ແດນບັນພະບຸລຸດ.

Verse 93

नालिकेरजलैः स्नानं रामनाथमहेश्वरे । ब्रह्महत्यादिपापानां नाशनं परिकीर्तितम्

ການອາບສົງພຣະຣາມນາຖມະເຫສະວະຣະ ດ້ວຍນ້ຳໝາກພ້າວ ຖືກສັນລະເສີນວ່າເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ ເຊັ່ນ ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ ແລະອື່ນໆ.

Verse 94

रामनाथमहालिंगं रंभापक्वैर्विमर्दयन् । विनाश्य सकलं पापं वायुलोके मही यते

ຜູ້ໃດນຳກ້ວຍສຸກມາຖູບູຊາມະຫາລິງຄ໌ພຣະຣາມນາຖ ຜູ້ນັ້ນຈະທຳລາຍບາບທັງປວງ ແລະໄດ້ຮັບກຽດໃນວາຍຸໂລກ.

Verse 95

वस्त्रपूतेन तोयेन रामनाथं महेश्वरम् । स्नापयन्वारुणं लोकमाप्नोति द्विजसत्तमाः

ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ໃດອາບສົງພຣະຣາມນາຖມະເຫສະວະຣະ ດ້ວຍນ້ຳທີ່ກອງຜ່ານຜ້າ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮອດວະຣຸນໂລກ.

Verse 96

चंदनोदकधाराभी रामनाथं महेश्वरम् । स्नापयेत्पुरुषो विप्रा गांधर्वं लोकमाप्नुयात्

ໂອ ພຣາຫມະນ໌ທັງຫຼາຍ, ຜູ້ໃດອາບສົງພຣະຣາມນາຖມະເຫສະວະຣະ ດ້ວຍສາຍນ້ຳຈັນທະນ໌ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸຄັນທັຣວະໂລກ.

Verse 97

पुष्पवासिततोयेन हेमसंपृक्तवारिणा । पद्मवासिततोयेन स्नानाद्रामेश्वरस्य तु

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ຣາເມສະວະຣະ ດ້ວຍນ້ຳຫອມກິ່ນດອກໄມ້, ດ້ວຍນ້ຳທີ່ປົນຄຳ, ແລະດ້ວຍນ້ຳຫອມກິ່ນດອກບົວ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນອັນສັກສິດຕາມທີ່ປະກາດໄວ້ສຳລັບການອາບນ້ຳນັ້ນ।

Verse 98

महेंद्रासनमारुह्य तेनैव सह मोदते । पाटलोत्पलकल्हारपुन्नागकरवीरकैः

ເມື່ອຂຶ້ນສູ່ບັນລັງແຫ່ງມະເຫນທຣະ (ອິນທຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່) ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊື່ນບານຢູ່ໃນສະຫາຍຂອງພຣະອົງ ແລະໄດ້ຮັບການສັກກາລະດ້ວຍດອກປາຕະລາ, ດອກບົວ, ດອກກັລຫາຣະ (ບົວນ້ຳ), ດອກປຸນນາກະ ແລະດອກກະຣະວີຣະ।

Verse 99

वासितैर्वारिभिर्विप्रा रामेश्वरमहेश्वरम् । अभिषिच्य महद्भिश्च पातकैः स विमुच्यते

ໂອ ພວກວິປຣະ (ພຣາຫມັນ) ທັງຫຼາຍ, ຜູ້ໃດເຮັດອະພິເສກແດ່ຣາເມສະວະຣະ—ມະເຫສະວະຣະ—ດ້ວຍນ້ຳຫອມ ຍ່ອມພົ້ນໄດ້ແມ່ນແຕ່ບາບໃຫຍ່ທັງປວງ।

Verse 100

यानि चान्यानि पुष्पाणि सुरभीणि महांति च । तद्गंधवासितैस्तोयैरभिषिच्य दयानिधिम्

ແລະດ້ວຍດອກໄມ້ອື່ນໆໃດກໍຕາມທີ່ຫອມແລະສູງສົ່ງ ເມື່ອເຮັດອະພິເສກແດ່ “ຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາ” (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍນ້ຳທີ່ຫອມດ້ວຍກິ່ນນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນອັນສັກສິດທີ່ຖືກສັນລະເສີນ।

Verse 110

कर्तुः शतगुणं ज्ञेयं तस्य पुण्यफलं द्विजाः । छिन्नं भिन्नं च यः सम्यग्रामनाथशिवालयम्

ໂອ ພວກດວິຊະ, ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ຜົນບຸນຂອງຜູ້ທີ່ເປັນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດການບໍລິການນັ້ນ ເປັນຮ້ອຍເທົ່າ. ຜູ້ໃດຊ່ອມແປງໂດຍຖືກຕ້ອງ ສິວາລະຍະຂອງຣາມນາຖ ທີ່ຖືກຕັດ ແຕກ ຫຼືເສຍຫາຍ...

Verse 120

आयुः प्रयाति त्वरितं त्वरितं याति यौवनम् । त्वरितं संपदो यांति दारपुत्रादयस्तथा

ອາຍຸຍ່ອມຜ່ານໄປຢ່າງວ່ອງໄວ; ວັຍໜຸ່ມກໍຈາກໄປໄວ. ຊັບສົມບັດກໍສູນໄປໄວ ແລະເຊັ່ນດຽວກັນ ເມຍ ລູກ ແລະອື່ນໆ ລ້ວນບໍ່ຖາວອນ.

Verse 130

श्रुते दृष्टे च विप्रेंद्रा दुर्लभं नास्ति किंचन । रामनाथमहालिंगं सेवितुं यः पुमान्व्रजेत्

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ! ເມື່ອໄດ້ຟັງ ແລະໄດ້ເຫັນແລ້ວ ກໍບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຍາກຈະບັນລຸ. ຜູ້ໃດອອກເດີນທາງໄປຮັບໃຊ້ມະຫາລິງຄ໌ແຫ່ງຣາມນາຖ…

Verse 140

भुक्त्वा भोगान्बहुसुखान्पुत्रदारयुता भृशम् । एतच्छरीरपातांते मुक्तिं यास्यंति शाश्वतीम्

ໄດ້ເສວຍບໍລິໂພກຫຼາຍຢ່າງ ແລະຄວາມສຸກອັນໃຫຍ່ ພ້ອມດ້ວຍເມຍແລະລູກຢ່າງອຸດົມ ເມື່ອກາຍນີ້ຕົກດັບ ພວກເຂົາຈະໄດ້ບັນລຸໂມກສະອັນຖາວອນ.