Adhyaya 41

Verse 1

श्रीसूत उवाच । अथातः संप्रवक्ष्यामि गायत्रीं च सरस्वतीम् । लक्ष्यीकृत्य कथामेकां पवित्रां द्विजसत्तमाः

ສີສູຕະ ກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັນນາມະຫິມາຂອງ ຄາຍະຕຣີ ແລະ ສະຣັສວະຕີ ຕາມຄວາມຄວນ. ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ທະວິຊະ, ຈົ່ງຟັງເລື່ອງສັກສິດເລື່ອງໜຶ່ງນີ້ເປັນຫຼັກ।

Verse 2

कश्यपाख्यो द्विजः पूर्वमस्मिंस्तीर्थद्वये शुभे । स्नात्वातिमहतः पापाद्विमुक्तो नरकप्रदात्

ໃນການກ່ອນ ມີພຣາຫມັນຊື່ ກາຊະຍະປະ; ເມື່ອໄດ້ອາບນ້ຳຢູ່ຕີຣຖະມົງຄຸນທັງສອງນີ້ ກໍພົ້ນຈາກບາບຫນັກຢ່າງຍິ່ງ ອັນນຳໄປສູ່ນະຣົກ।

Verse 3

ऋषय ऊचुः । मुने कश्यपनामासावकरोत्किं हि पातकम् । स्नात्वा तीर्थद्वयेप्यत्र यस्मान्मुक्तोऽभवत्क्षणात्

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: ໂອ ມຸນີ, ຜູ້ຊາຍຊື່ ກາຊະຍະປະ ໄດ້ກະທຳບາບອັນໃດ ຈຶ່ງໄດ້ອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະທັງສອງນີ້ແລ້ວ ພົ້ນໄດ້ໃນທັນທີ?

Verse 4

एतन्नः श्रद्दधानानां ब्रूहि सूत कृपाबलात् । त्वद्वचोऽमृततृप्तानां न पिपासापि विद्यते

ໂອ ສູຕະ, ພວກເຮົາເປັນຜູ້ມີສັດທາ; ດ້ວຍພະລັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາກະລຸນາຂອງທ່ານ ຈົ່ງບອກເລື່ອງນີ້ໃຫ້ພວກເຮົາ. ຜູ້ທີ່ອິ່ມໃຈດ້ວຍອະມຣິຕະແຫ່ງວາຈາຂອງທ່ານ ຍ່ອມບໍ່ຫຼືອຄວາມກະຫາຍໃດໆເລີຍ।

Verse 5

श्रीसूत उवाच । गायत्र्याश्च सरस्वत्या माहात्म्यप्रतिपादकम् । इतिहासं प्रवक्ष्यामि शृण्वतां पापनाशनम्

ສີສູຕະ ກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າອິຕິຫາສະ ອັນປະກາດມະຫິມາຂອງ ຄາຍະຕຣີ ແລະ ສະຣັສວະຕີ; ຜູ້ທີ່ຟັງ ບາບຍ່ອມຖືກທຳລາຍ।

Verse 6

अभिमन्युसुतो राजा परीक्षिन्नाम नामतः । अध्यास्ते हास्तिनपुरं पालयन्धर्मतो महीम्

ມີກະສັດພະນາມ ປະຣິກຊິດ ເປັນພະຣາຊະບຸດຂອງ ອະພິມັນຍຸ ປົກຄອງຢູ່ຮາສຕິນະປຸຣະ ແລະພິທັກແຜ່ນດິນຕາມທຳມະ।

Verse 7

स राजा जातु विपिने चचार मृगया रतः । षष्टिवर्षवया भूपः क्षुत्तृष्णापरिपीडितः

ກະສັດພະອົງນັ້ນເຄີຍເດີນທາງໃນປ່າ ດ້ວຍໃຈຫຼົງໃນການລ່າສັດ। ພະອົງມີອາຍຸຫົກສິບປີ ຖືກຄວາມຫິວແລະຄວາມຫາຍນ້ຳບີບຄັ້ນ।

Verse 8

नष्टमेकं स विपिने मार्गयन्मृगमादरात् । ध्यानारूढं मुनिं दृष्ट्वा प्राह तं चीरवाससम्

ເມື່ອພະອົງຄົ້ນຫາກວາງທີ່ຫຼົງທາງໃນປ່າດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ກໍໄດ້ເຫັນມຸນີຜູ້ຈົມຢູ່ໃນສະມາທິ ນຸ່ງຫົ່ມເປືອກໄມ້ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວກັບທ່ານ।

Verse 9

मया बाणेन विपिने मृगो विद्धोऽधुना मुने । दृष्टः स किं त्वया विद्वन्विद्रुतो भयकातरः

“ໂອ ມຸນີ, ໃນປ່ານີ້ ກວາງຕົວໜຶ່ງພຶ່ງຖືກລູກສອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າຍິງຖືກ. ໂອ ຜູ້ຮູ້, ທ່ານໄດ້ເຫັນມັນບໍ—ທີ່ໜີໄປດ້ວຍຄວາມຢ້ານ?”

Verse 10

समाधिनिष्ठो मौनित्वान्न किं चिदपि सोऽब्रवीत् । ततो धनुरटन्याऽसौ स्कंधे तस्य महामुनेः

ມຸນີນັ້ນຕັ້ງມັ່ນໃນສະມາທິ ແລະຖືວັດແຫ່ງຄວາມມິດງຽບ ຈຶ່ງບໍ່ເວົ້າສິ່ງໃດເລີຍ. ແລ້ວຊາຍນັ້ນ (ກະສັດ) ກໍນຳຄັນທະນູແລະກະບອກລູກສອນວາງໄວ້ເທິງບ່າຂອງມະຫາມຸນີ.

Verse 11

निधाय मृतसर्पं तु कुपितः स्वपुरं ययौ । मुनेस्तस्य सुतः कश्चिच्छृंगीनाम बभूव वै

ເມື່ອວາງງູຕາຍ (ໄວ້ເທິງພະມຸນີ) ກະສັດຜູ້ໂກດກໍກັບໄປນະຄອນຂອງຕົນ. ມຸນີນັ້ນມີບຸດຊາຍຜູ້ໜຶ່ງ ຊື່ ສຣິງກີ ແທ້ໆ.

Verse 12

सखा तस्य कृशाख्योऽभूच्छृंगिणो द्विजसत्तमाः । सखायं शृङ्गिणं प्राह कृशाख्यः स सखा ततः

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ທະວິຊະ, ສະຫາຍຂອງສຣິງກີມີນາມວ່າ ກຣິຊາ. ແລ້ວສະຫາຍນັ້ນ ກຣິຊາ ກໍໄດ້ກ່າວກັບສຣິງກີ ຜູ້ເປັນສະຫາຍຂອງຕົນ.

Verse 13

पिता तव मृतं सर्पं स्कंधेन वहतेऽधुना । मा भूद्दर्पस्तव सखे मा कृथास्त्वं मदं वृथा

“ພໍ່ຂອງເຈົ້າບັດນີ້ກຳລັງແບກງູຕາຍໄວ້ເທິງບ່າ. ໂອ ສະຫາຍ, ຢ່າໃຫ້ຄວາມຍິ່ງຍໂສເກີດໃນເຈົ້າ; ຢ່າຫຼົງໃນຄວາມອວດອ້າງໂດຍບໍ່ຈຳເປັນ.”

Verse 14

सोऽवदत्कुपितः शृंगी दित्सुश्शापं नृपाय वै । मत्ताते शवसर्पं यो न्यस्तवान्मूढचेतनः

ໃນຂະນະນັ້ນ ສຣິງກີໂກດຫນັກ ແລະປາດຖະນາຈະສາບແຊ່ງກະສັດ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ຜູ້ມີໃຈຫຼົງໂງ່ນັ້ນ ຜູ້ທີ່ໄດ້ນຳງູຕາຍມາວາງເທິງບິດາຂອງຂ້າ…”

Verse 15

स सप्तरात्रान्म्रियतां संदष्टस्तक्षकाहिना । शशापैवं मुनिसुतः सौभद्रेयं परीक्षितम्

“ຂໍໃຫ້ມັນຕາຍພາຍໃນເຈັດຄືນ ໂດຍຖືກນາກ ຕັກສະກະ ກັດ!” ດັ່ງນັ້ນ ບຸດແຫ່ງມຸນີໄດ້ສາບແຊ່ງ ປາຣີກຊິດ ບຸດແຫ່ງສຸພັດຣາ.

Verse 16

शमीकाख्यः पिता तस्य श्रुत्वा शप्तं सुतेन तम् । नृपं प्रोवाच तनयं शृंगिणं मुनिपुंगवः

ບິດາຂອງເຂົາ ຄື ມຸນີນາມ ຊະມີກະ ເມື່ອໄດ້ຍິນວ່າກະສັດຖືກລູກຊາຍຂອງຕົນສາບແຊ່ງ ມຸນີຜູ້ປະເສີດດຸດດັ່ງໂຄອຸສຸພ ໄດ້ເວົ້າກັບລູກ ຊື່ ສຶຣິງກີ.

Verse 17

रक्षकं सर्वलोकानां नृपं किं शप्तवानसि । अराजके वयं लोके स्थास्यामः कथमंजसा

‘ເຈົ້າເປັນຫຍັງຈຶ່ງສາບແຊ່ງກະສັດ ຜູ້ຄຸ້ມຄອງສັບພະໂລກ? ໃນໂລກທີ່ບໍ່ມີຜູ້ປົກຄອງ ພວກເຮົາຈະຢູ່ຢ່າງສະດວກສະບາຍໄດ້ແນວໃດ?’

Verse 18

क्रोधेन पातकमभून्न त्वया प्राप्यते सुखम् । यः समुत्पादितं कोपं क्षमयैव निरस्यति

‘ດ້ວຍຄວາມໂກດ ບາບໄດ້ເກີດຂຶ້ນ; ດ້ວຍສິ່ງນີ້ ເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມສຸກ. ຜູ້ໃດຂັບໄລ່ໂທສະທີ່ເກີດຂຶ້ນ ດ້ວຍການອະໄພເທົ່ານັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈຶ່ງຊະນະມັນແທ້.’

Verse 19

इह लोके परत्रासावत्यंतं सुखमेधते । क्षमायुक्ता हि पुरुषा लभंते श्रेय उत्तमम्

‘ໃນໂລກນີ້ແລະໃນໂລກໜ້າ ຄວາມສຸກອັນຫຼາຍຫຼວງຍ່ອມເຈີຣິນ. ເພາະຜູ້ຊາຍຜູ້ມີການອະໄພ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄຸນຄ່າອັນສູງສຸດ.’

Verse 20

ततः शमीकः स्वं शिष्यं प्राह गौरमुखाभिधम् । भो गौ मुख गत्वा त्वं वद भूपं परीक्षितम्

ຕໍ່ມາ ຊະມີກະ ໄດ້ກ່າວກັບສິດຂອງຕົນ ຊື່ ໂກຣະມຸຂະ ວ່າ: ‘ໂອ ໂກຣະມຸຂະ, ເຈົ້າຈົ່ງໄປ ແລະແຈ້ງແກ່ ກະສັດ ປະຣີກຊິດ.’

Verse 21

इमं शापं मत्सुतोक्तं तक्षकाहिविदंशनम् । पुनरायाहि शीघ्रं त्वं मत्समीपे महामते

ຄຳສາບແຊ່ງນີ້ ທີ່ລູກຊາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າກ່າວໄວ້ ຈະນຳມາເຊິ່ງການກັດຂອງພະຍານາກ ທັກສະກະ. ຈົ່ງຮີບກັບມາຫາຂ້າພະເຈົ້າໂດຍໄວເຖີດ ຜູ້ມີປັນຍາອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 22

एवमुक्तः शमीकेन ययौ गौरमुखो नृपम् । समेत्य चाब्रवीद्भूपं सौभद्रेयं परीक्षितम्

ເມື່ອໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງຈາກລືສີ ສະມິກະ ແລ້ວ, ເຄົາຣະມຸຂະ ຈຶ່ງເດີນທາງໄປຫາກະສັດ; ແລະ ເມື່ອໄດ້ພົບພະອົງ, ລາວຈຶ່ງກ່າວກັບກະສັດ ປະຣິກສິດ, ໂອລົດຂອງນາງ ສຸພັດທຣາ.

Verse 23

दृष्ट्वा सर्पं पितुः स्कन्धे त्वया विनिहितं मृतम् । शमीकस्य सुतः शृंगी शशाप त्वां रुषान्वितः

ເມື່ອເຫັນງູຕາຍທີ່ທ່ານນຳໄປວາງໄວ້ເທິງບ່າຂອງບິດາ, ສຣິງຄີ ບຸດແຫ່ງສະມິກະ ຈຶ່ງໂກດແຄ້ນ ແລະ ສາບແຊ່ງທ່ານ.

Verse 24

एतद्दिनात्सप्तमेऽह्नि तक्षकेण महाहिना । दष्टो विषाग्निना दग्धो भूयादाश्वभिमन्युजः

ໃນວັນທີເຈັດນັບຈາກມື້ນີ້ ຂໍໃຫ້ບຸດແຫ່ງອະພິມັນຍຸ ຖືກພະຍານາກຣາດ ທັກສະກະ ກັດ ແລະ ຖືກເຜົາຜານດ້ວຍໄຟແຫ່ງພິດຮ້າຍ.

Verse 25

एवं शशाप त्वां राजञ्छृंगी तस्य मुनेः सुतः । एतद्वक्तुं पिता तस्य प्राहिणोन्मां त्वदंतिकम्

ໂອ ກະສັດ, ສຣິງຄີ ບຸດແຫ່ງລືສີຜູ້ນັ້ນໄດ້ສາບແຊ່ງທ່ານເຊັ່ນນີ້. ບິດາຂອງລາວຈຶ່ງສົ່ງຂ້າພະເຈົ້າມາຍັງທີ່ປະທັບຂອງທ່ານເພື່ອແຈ້ງຂ່າວນີ້.

Verse 26

इतीरयित्वा तं भूपमाशु गौरमुखो ययौ । गते गौरमुखे पश्चाद्राजा शोकपरायणः

ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແກ່ພະຣາຊາແລ້ວ ກໍຣະມຸຂະກໍໄດ້ຈາກໄປໂດຍໄວ. ຫຼັງຈາກກໍຣະມຸຂະໄປແລ້ວ ພະຣາຊາກໍຈົມຢູ່ໃນຄວາມໂສກຢ່າງສິ້ນເຊີງ.

Verse 27

अभ्रंलिहमथोत्तुंगमेकस्तंभं सुविस्तृतम् । मध्येगंगं व्यतनुत मंडपं नृपपुंगवः

ຕໍ່ມາ ພະຣາຊາຜູ້ເປັນດັ່ງງົວຜູ້ກ້າໃນຫມູ່ກະສັດ ໄດ້ສ້າງມັນດົບສູງສົມບູນ ກວ້າງໃຫຍ່ຢູ່ກາງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ຕັ້ງຢູ່ເທິງເສົາພຽງຕົ້ນດຽວ ດັ່ງຈະແຕະເມກ.

Verse 28

महागारुडमंत्रज्ञैरौषधज्ञैश्चिकित्सकैः । तक्षकस्य विषं हंतुं यत्नं कुर्वन्समाहितः

ດ້ວຍບັນດາຜູ້ຊ່ຽວຊານມະນະຕຣາກາຣຸດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະແພດຜູ້ຮູ້ສົມຸນໄພ ລາວໄດ້ພາກພຽນດ້ວຍຈິດຕັ້ງມັ່ນ ເພື່ອກຳຈັດພິດຂອງຕັກສະກະ.

Verse 29

अनेकदेवब्रह्मर्षिराजर्षिप्रवरान्वितः । आस्ते तस्मिन्नृपस्तुंगे मंडपे विष्णुभक्तिमान्

ພ້ອມດ້ວຍເທວະຫຼາຍອົງ ພ້ອມທັງພຣະ຤ິສີພຣະພຣະມະ ແລະຣາຊະ຤ິສີຜູ້ປະເສີດ ພະຣາຊາຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ພຣະວິສນຸ ໄດ້ພັກຢູ່ໃນມັນດົບສູງນັ້ນ.

Verse 30

तस्मिन्नवसरे विप्रः काश्यपो मांत्रिकोत्तमः । राजानं रक्षितुं प्रायात्तक्षकस्य महाविषात्

ໃນເວລານັ້ນ ພຣາຫມັນກາສະຍະປະ ຜູ້ເປັນເລີດໃນຫມູ່ຜູ້ຮູ້ມະນະຕຣາ ໄດ້ອອກເດີນທາງເພື່ອປົກປ້ອງພະຣາຊາຈາກພິດອັນນ່າຢ້ານຂອງຕັກສະກະ.

Verse 31

सप्तमेऽहनि विप्रेंद्रो दरिद्रो धनकामुकः । अत्रांतरे तक्षकोऽपि विप्ररूपी समाययौ

ໃນວັນທີເຈັດ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ແມ່ນຈົນແຕ່ຍັງປາຖະໜາຊັບສິນ ກໍອອກເດີນທາງ. ໃນຂະນະນັ້ນ ທັກສະກະກໍມາຮອດ ໂດຍປອມເປັນພຣາຫມັນ.

Verse 32

मध्येमार्गं विलोक्याथ कश्यपं प्रत्यभाषत । ब्राह्मण त्वं कुत्र यासि वद मेऽद्य महामुने

ເມື່ອເຫັນເຂົາຢູ່ກາງທາງ ຈຶ່ງເວົ້າກັບກາສະຍະປະວ່າ: “ໂອ້ ພຣາຫມັນ ເຈົ້າຈະໄປໃສ? ຈົ່ງບອກຂ້າໃນມື້ນີ້ ໂອ້ ມະຫາມຸນີ.”

Verse 33

इति पृष्टस्तदावादीत्काश्यपस्तक्षकं द्विजाः । परीक्षितं महाराजं तक्षकोऽद्य विषाग्निना

ເມື່ອຖືກຖາມດັ່ງນັ້ນ ກາສະຍະປະຈຶ່ງຕອບທັກສະກະວ່າ: “ໂອ້ ດວິຊະທັງຫຼາຍ ມື້ນີ້ ທັກສະກະຈະເຜົາພຣະມະຫາລາຊາ ປະຣີກຊິດ ດ້ວຍໄຟແຫ່ງພິດ.”

Verse 34

दक्ष्यते तं शमयितुं तत्समीपमुपैम्यहम् । इत्युक्तवंतं तं विप्रं तक्षकः पुनरब्रवीत्

“ຂ້າສາມາດລະງັບ (ພິດ) ນັ້ນໄດ້ ດັ່ງນັ້ນຂ້າຈຶ່ງຈະໄປໃກ້ພຣະອົງນັ້ນ” ພຣາຫມັນນັ້ນກ່າວ. ເມື່ອເຂົາກ່າວແລ້ວ ທັກສະກະກໍກ່າວຕອບອີກຄັ້ງ.

Verse 35

तक्षकोहं द्विजश्रेष्ठ मया दष्टश्चिकित्सितुम् । न शक्यो ऽब्दशतेनापि महामंत्रायुतैरपि

“ຂ້ານີ້ແມ່ນທັກສະກະ ໂອ້ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ; ຜູ້ໃດຖືກຂ້າກັດ ບໍ່ອາດຮັກສາໃຫ້ຫາຍໄດ້ ແມ່ນແຕ່ຜ່ານໄປຮ້ອຍປີ ຫຼືແມ່ນດ້ວຍມະຫາມັນຕຣານັບໝື່ນ.”

Verse 36

चिकित्सितुं चेन्मद्दष्टं शक्तिरस्ति तवाधुना । अनेकयोजनोच्छ्रायमिमं वटतरुं त्वहम्

ຖ້າໃນບັດນີ້ ເຈົ້າມີອຳນາດແທ້ໆ ທີ່ຈະຮັກສາຜູ້ຖືກຂ້າກັດໄດ້ ກໍຈົ່ງເບິ່ງ—ຕົ້ນໄທນີ້ສູງຫຼາຍໂຍຊະນາ; ຂ້າຈະທົດລອງກັບມັນກ່ອນ।

Verse 37

दशाम्युज्जीवयैनं त्वं समर्थोऽस्ति ततो भवान् । इतीरयित्वा तं वृक्षमदशत्तक्षकस्तदा

“ຂ້າຈະກັດມັນ—ຖ້າເຈົ້າສາມາດ ຈົ່ງຊຸບຊີວິດມັນຄືນ; ແລ້ວຄວາມສາມາດຂອງເຈົ້າຈະປະຈັກ” ເວົ້າແລ້ວ ຕັກສະກະກໍກັດຕົ້ນໄມ້ນັ້ນໃນທັນທີ।

Verse 38

अभवद्भस्मसात्सोऽपि वृक्षोऽत्यंतं समूर्च्छितः । पूर्वमेव नरः कश्चित्तं वृक्षमधिरूढवान्

ຕົ້ນໄມ້ນັ້ນກໍກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ ຖືກກະທົບຢ່າງໜັກຈົນດຸດດັ່ງສະຫຼົບໄປ. ແຕ່ກ່ອນໜ້ານັ້ນ ມີຊາຍຄົນໜຶ່ງໄດ້ຂຶ້ນໄປເທິງຕົ້ນໄມ້ນັ້ນແລ້ວ।

Verse 39

तक्षकस्य विषोल्काभिः सोऽपि दग्धोऽभवत्तदा । तं नरं न विजिज्ञाते तौ च काश्यपतक्षकौ

ດ້ວຍຖ່ານໄຟອັນເຜົາຮ້ອນແຫ່ງພິດຂອງຕັກສະກະ ຊາຍນັ້ນກໍຖືກເຜົາໃນຂະນະນັ້ນ. ແຕ່ທັງກາສະຍະປະ ແລະ ຕັກສະກະ ກໍບໍ່ຮູ້ວ່າຊາຍນັ້ນແມ່ນໃຜ।

Verse 40

काश्यपः प्रतिजज्ञेऽथ तक्षकस्यापि शृण्वतः । तन्मंत्रशक्तिं पश्यंतु सर्वे विप्रा हि नोऽधुना

ແລ້ວກາສະຍະປະກໍປະຕິຍານ ໃນຂະນະທີ່ຕັກສະກະກຳລັງຟັງຢູ່ວ່າ: “ບັດນີ້ ຂໍໃຫ້ວິປຣະ (ພຣາຫມະນ) ທັງປວງ ຈົ່ງເຫັນພະລັງແຫ່ງມັນຕຣາຂອງຂ້າເຖິດ।”

Verse 41

इतीरयित्वा तं वृक्षं भस्मीभूतं विषाग्निना । अजीवयन्मन्त्रशक्त्या काश्यपो मांत्रिकोत्तमः

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ກາສະຍະປະ ຜູ້ເປັນເລີດໃນຫມູ່ຜູ້ຮູ້ມັນຕຣາ ໄດ້ໃຊ້ພະລັງມັນຕຣາຂອງຕົນ ຊຸບຊີວິດຕົ້ນໄມ້ທີ່ຖືກໄຟພິດເຜົາເປັນຂີ້ເທົ່າ ໃຫ້ຟື້ນຄືນມາອີກຄັ້ງ।

Verse 42

नरोऽपि तेन वृक्षेण साकमुज्जीवितोऽभवत् । अथाब्रवीत्तक्षकस्तं काश्यपं मंत्रकोविदम्

ຊາຍນັ້ນກໍຟື້ນຄືນຊີວິດພ້ອມກັບຕົ້ນໄມ້ນັ້ນເຊັ່ນກັນ। ຈາກນັ້ນ ທັກສະກະ ໄດ້ກ່າວກັບ ກາສະຍະປະ ຜູ້ຊໍານານມັນຕຣາ।

Verse 43

यथा न मुनिवाङ्मिथ्या भवेदेवं कुरु द्विज । यत्ते राजा धनं दद्यात्ततोपि द्विगुणं धनम्

“ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ວາຈາຂອງມຸນີກາຍເປັນຄຳເທັດ ຈົ່ງເຮັດດັ່ງນີ້ ໂອ ດວິຊະ: ຊັບໃດທີ່ພະຣາຊາຈະປະທານໃຫ້ທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໃຫ້ເປັນສອງເທົ່າ।”

Verse 44

ददाम्यहं निवर्तस्व शीघ्रमेव द्विजोत्तम । इत्युक्त्वानर्घ्यरत्नानि तस्मै दत्त्वा स तक्षकः

“ຂ້າພະເຈົ້າຈະໃຫ້; ຈົ່ງຫັນກັບໂດຍໄວ ໂອ ດວິໂຊຕະມະ।” ເວົ້າແລ້ວ ທັກສະກະ ໄດ້ມອບຮັດນະອັນຫາຄ່າບໍ່ໄດ້ໃຫ້ແກ່ລາວ।

Verse 45

न्यवर्तयत्काश्यपं तं ब्राह्मणं मंत्रको विदम् । अल्पायुषं नृपं मत्वा ज्ञानदृष्ट्या स काश्यपः

ດັ່ງນັ້ນ ກາສະຍະປະ ພຣາຫມະນຜູ້ຊໍານານມັນຕຣາ ຈຶ່ງຫັນກັບໄປ; ເນື່ອງດ້ວຍດວງຕາແຫ່ງປັນຍາ ທ່ານໄດ້ຮູ້ວ່າພະຣາຊານັ້ນມີອາຍຸສັ້ນ।

Verse 46

स्वाश्रमं प्रययौ तूष्णीं लब्धरत्नश्च तक्षकात् । सोऽब्रवीत्तक्षकः सर्वान्सर्पानाहूय तत्क्षणे

ລາວໄດ້ຮັບແກ້ວມະນີຈາກທັກສະກະ ແລ້ວກໍໄປຫາອາສຣົມຂອງຕົນຢ່າງງຽບໆ। ຈາກນັ້ນ ທັກສະກະໄດ້ເອີ້ນນາກທັງປວງມາໃນທັນທີ ແລ້ວກ່າວວ່າ

Verse 47

यूयं तं नृपतिं प्राप्य मुनीनां वेषधारिणः । उपहारफलान्याशु प्रयच्छत परीक्षिते

“ພວກເຈົ້າຈົ່ງໄປຫາພະຣາຊານັ້ນ ໂດຍປອມໂຕໃນເຄື່ອງນຸ່ງຂອງມຸນີ ແລ້ວຈົ່ງນໍາຜົນໄມ້ເປັນເຄື່ອງບູຊາໄປຖວາຍແດ່ພຣະປຣີກຊິດໂດຍໄວ”

Verse 48

तथेत्युक्त्वा सर्वसर्पा ददू राज्ञे फलान्यमी । तक्षकोपि तदा तत्र कस्मिंश्चिद्बदरीफले

ເມື່ອກ່າວວ່າ “ດັ່ງນັ້ນແລ້ວ” ນາກທັງປວງກໍໄດ້ຖວາຍຜົນໄມ້ແດ່ພະຣາຊາ। ແລະທັກສະກະກໍໃນຂະນະນັ້ນເອງ ໄດ້ເຂົ້າໄປຢູ່ໃນຜົນບະດະຣີຜົນໜຶ່ງ

Verse 49

कृमिवेषधरो भूत्वा व्यतिष्ठद्दंशितुं नृपम् । अथ राजा प्रदत्तानि सर्पैर्ब्राह्मणरूपकैः

ເຂົາແປງກາຍເປັນໜອນ ແລ້ວຊຸ່ມຄອຍເພື່ອຈະກັດພະຣາຊາ। ຕໍ່ມາ ພະຣາຊາໄດ້ພິຈາລະນາຜົນໄມ້ທີ່ນາກທັງຫຼາຍໃນຮູບພຣາຫມະນໄດ້ນໍາມາຖວາຍ

Verse 50

परीक्षिन्मंत्रवृद्धेभ्यो दत्त्वा सर्वफलान्यपि । कौतूहलेन जग्राह स्थूलमेकं फलं करे

ພຣະປຣີກຊິດໄດ້ມອບຜົນໄມ້ທັງໝົດໃຫ້ແກ່ຜູ້ເຖົ້າຜູ້ຮູ້ມົນຕຣາແລ້ວ; ແຕ່ດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ ພຣະອົງໄດ້ຈັບຜົນໃຫຍ່ຜົນໜຶ່ງໄວ້ໃນພຣະຫັດ

Verse 51

अस्मिन्नवसरे सूर्योऽप्यस्ताचलमगाहत । मिथ्या ऋषिवचो मा भूदिति तत्रत्यमानवाः

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ແມ່ນແຕ່ພະອາທິດກໍຕົກລົງສູ່ພູທາງຕາເວັນຕົກ. ດ້ວຍຄວາມຢ້ານວ່າຖ້ອຍຄໍາຂອງລຶສີຈະເປັນເທັດ ຜູ້ຄົນທີ່ຢູ່ນັ້ນຈຶ່ງກະວົນກະວາຍ.

Verse 52

अन्योयमवदन्त्सर्वे ब्राह्मणाश्च नृपास्तथा । एवं वदत्सु सर्वेषु फले तस्मिन्नदृश्यत

ທຸກຄົນ—ທັງພຣາຫມັນ ແລະ ພະຣາຊາ—ພາກັນເວົ້າວ່າ “ນີ້ແມ່ນອັນອື່ນ” ໃນຂະນະທີ່ທຸກຄົນເວົ້າຢ່າງນັ້ນ ກໍມີສິ່ງໜຶ່ງປາກົດໃນຜົນໄມ້ນັ້ນ.

Verse 53

फले रक्तकृमिः सर्वे राज्ञा चापि परीक्षिता । अयं किं मां दशेदद्य कृमिरित्युक्तवा न्नृपः

ທຸກຄົນເຫັນແມ່ທ້ອງສີແດງດັ່ງເລືອດຢູ່ໃນຜົນໄມ້ ແລະ ພະຣາຊາກໍໄດ້ກວດເບິ່ງ. ພະຣາຊາກ່າວວ່າ “ແມ່ທ້ອງນີ້ຈະເຮັດຫຍັງໄດ້—ມັນຈະກັດເຮົາໃນມື້ນີ້ບໍ?”

Verse 54

निदधे तत्फलं कर्णे सकृमि द्विजसत्तमाः । तक्षकोऽस्मिन्स्थितः पूर्वं कृमिरूपी फले तदा

ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ລາວໄດ້ນໍາຜົນໄມ້ນັ້ນພ້ອມແມ່ທ້ອງວາງໄວ້ທີ່ຫູຂອງຕົນ. ເພາະທັກສະກະໄດ້ສະຖິດຢູ່ໃນຜົນນັ້ນມາກ່ອນ ໂດຍແປງຮູບເປັນແມ່ທ້ອງໃນເວລານັ້ນ.

Verse 55

निर्गत्य तत्फलादाशु नृपदे हमवेष्टयत् । तक्षकावेष्टिते भूपे पार्श्वस्था दुद्रुवुर्भयात्

ມັນອອກຈາກຜົນໄມ້ນັ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະ ຂົດພັນຮອບກາຍພະຣາຊາ. ເມື່ອພະຣາຊາຖືກທັກສະກະພັນຮັດ ຜູ້ຢືນຢູ່ໃກ້ໆກໍພາກັນໜີດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ.

Verse 56

अनंतरं नृपो विप्रास्तक्षकस्य विषाग्निना । दग्धोऽभूद्भस्मसादाशु सप्रासादो बलीयसा

ທັນທີຕໍ່ມາ, ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ພຣະຣາຊາພ້ອມທັງພຣະຣາຊວັງ ຖືກໄຟພິດອັນແຮງກ້າຂອງຕັກສະກະ ເຜົາໃຫ້ເປັນຂີ້ເຖົ່າໃນພິບຕາດຽວ।

Verse 57

कृत्वोर्ध्वदैहिकं तस्य नृपस्य सपुरोहिताः । मंत्रिणस्तत्सुतं राज्ये जनमेजयनामकम्

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີອຸຣະທະໄທຫິກະ (ພິທີຫຼັງມໍລະນະ) ແກ່ພຣະຣາຊານັ້ນແລ້ວ, ບັນດາມົນຕີພ້ອມດ້ວຍປຸໂຣຫິດຫຼວງ ໄດ້ສະຖາປະນາພຣະໂອຣົດນາມ ຈະນະເມຊະຍະ ຂຶ້ນສູ່ບັນລັງ।

Verse 58

राजानमभ्यषिंचन्वै गजद्रक्ष णवांछया । तक्षकाद्रक्षितुं भूपमायातः काश्यपाभिधः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຂົາໄດ້ປະກອບພິທີອະພິເສກແກ່ພຣະຣາຊາ ເພື່ອປາຖະໜາໃຫ້ສາຍຣາຊະວົງຖືກຄຸ້ມຄອງ; ແລະ ພຣາຫມັນນາມ ກາຊະຍະປະ ກໍມາຮອດ ເພື່ອປົກປ້ອງພຣະຣາຊາຈາກຕັກສະກະ।

Verse 59

यो ब्राह्मणो मुनिश्रेष्ठाः स सर्वैर्निंदितो जनैः । बभ्राम सकलान्देशाञ्छिष्टैः सर्वैश्च दूषितः

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ພຣາຫມັນຜູ້ນັ້ນຖືກຜູ້ຄົນທັງປວງນິນທາ; ຖືກບັນດາຜູ້ມີກຽດທັງຫຼາຍປະນາມ ແລະເຂົາເດີນພະເນຈອນໄປທົ່ວທຸກແດນດ້ວຍຄວາມອັບອາຍ।

Verse 60

अवस्थानं न लेभेऽसौ ग्रामे वाप्याश्रमेऽपि वा । यान्यान्देशानसौ यातस्तत्रतत्रमहाजनैः

ເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບບ່ອນພັກພິງ—ບໍ່ວ່າໃນບ້ານ ຫຼືແມ່ນແຕ່ໃນອາສຣົມ. ບ່ອນໃດໆທີ່ເຂົາໄປ ທີ່ນັ້ນໆ ບັນດາຜູ້ນໍາຊຸມຊົນກໍອອກມາປະຈັນໜ້າເຂົາ।

Verse 61

तत्तद्देशान्निरस्तः स शाकल्यं शरणं ययौ । प्रणम्य शाकल्यमुनिं काश्यपो निन्दितो जनैः । इदं विज्ञापयामास शाकल्याय महात्मने

ຖືກໄລ່ອອກຈາກຖິ່ນໜຶ່ງໄປອີກຖິ່ນໜຶ່ງ ລາວຈຶ່ງໄປພຶ່ງພາເປັນທີ່ພັກພິງຂອງ ຊາກັລຍະ. ກາຊະຍະປະຜູ້ຖືກຜູ້ຄົນນິນທາ ໄດ້ກາບນົບມຸນີຊາກັລຍະ ແລ້ວທູນເລື່ອງນີ້ແດ່ມະຫາອາດມານັ້ນ.

Verse 62

काश्यप उवाच । भगवन्सर्वधर्मज्ञ शाकल्य हरिवल्लभ

ກາຊະຍະປະກ່າວວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເຈຣິນ ຜູ້ຮູ້ທັງປວງແຫ່ງທຳ—ໂອ ຊາກັລຍະ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະຫຣິ—”

Verse 63

मुनयो ब्राह्मणाश्चान्ये मां निंदंति सुहृज्जनाः । नास्याहं कारणं जाने किं मां निंदंति मानवाः

“ບັນດາມຸນີ ພຣາຫມັນ ແລະແມ່ນແຕ່ຜູ້ຫວັງດີອື່ນໆ ກໍນິນທາຂ້ອຍ. ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ເຫດ—ເປັນຫຍັງມະນຸດຈຶ່ງຕຳນິຂ້ອຍ?”

Verse 64

ब्रह्महत्या सुरापानं गुरुस्त्रीगमनं तथा । स्तेयं संसर्गदोषो वा मया नाचरितः क्वचित्

“ການຂ້າພຣາຫມັນ, ການດື່ມສຸລາ, ການເຂົ້າໄປຫາເມຍຂອງຄູ, ການລັກຂໂມຍ, ຫຼືແມ່ນແຕ່ໂທດແຫ່ງການຄົບຄ້າທີ່ເປື້ອນປົ່ນ—ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍປະພຶດເລີຍ”

Verse 65

अन्यान्यपि हि पापानि न कृतानि मया मुने । तथापि निंदंति जना वृथा मां बांधवादयः

“ບາບອື່ນໆອີກດ້ວຍ ໂອ ມຸນີ ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ເຮັດ; ແຕ່ຜູ້ຄົນ—ທັງຍາດພີ່ນ້ອງແລະອື່ນໆ—ກໍນິນທາຂ້ອຍໂດຍບໍ່ມີເຫດ”

Verse 66

जानासि चेत्त्वं शाकल्य मया दोषं कृतं वद । उक्तोऽथ काश्यपेनैवं शाकल्याख्यो महामुनिः । क्षणं ध्यात्वा बभाषे तं काश्यपं द्विजसत्तमाः

“ຖ້າເຈົ້າຮູ້ ໂອ ຊາກັລຍະ ຈົ່ງບອກວ່າ ຂ້າໄດ້ກະທຳຜິດອັນໃດ.” ເມື່ອກາຊະຍະປະກ່າວດັ່ງນັ້ນ ມະຫາມຸນີນາມຊາກັລຍະໄດ້ຄິດພິຈາລະນາຊົ່ວຄາວ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ກາຊະຍະປະ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ທະວິຊະ.

Verse 67

शाकल्य उवाच । परीक्षितं महाराजं तक्षकाद्रक्षितुं भवान्

ຊາກັລຍະກ່າວວ່າ: “ທ່ານຄວນປົກປ້ອງມະຫາຣາຊາ ປະຣີກຊິດ ຈາກ ຕັກຊະກະ—”

Verse 68

अयासीदर्धमार्गे तु तक्षकेण निवारितः । चिकित्सितुं समर्थोऽपि विषरोगादिपीडितम्

“ທ່ານໄດ້ອອກເດີນທາງແລ້ວ ແຕ່ກາງທາງຖືກຕັກຊະກະຂັດຂວາງ; ແມ່ນທັງໆທີ່ທ່ານສາມາດຮັກສາຜູ້ທີ່ຖືກທຸກຂ໌ຈາກພິດ ແລະ ໂລກາພະຍາດຕ່າງໆ.”

Verse 69

यो न रक्षति लोभेन तमाहुर्ब्रह्मघातकम् । क्रोधात्कामाद्भयाल्लोभान्मात्सर्यान्मोहतोऽपि वा

“ຜູ້ໃດເພາະຄວາມໂລບບໍ່ປົກປ້ອງ ຜູ້ນັ້ນເຂົາເອີ້ນວ່າ ‘ຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນະ’ ບໍ່ວ່າຈາກໂກຣດ, ຈາກກາມ, ຈາກຄວາມຢ້ານ, ຈາກໂລບ, ຈາກອິດສາ ຫຼືແມ່ນຈາກຄວາມຫຼົງ—”

Verse 70

यो न रक्षति विप्रेंद्र विषरोगातुरं नरम् । ब्रह्महा स सुरापी च स्तेयी च गुरुतल्पगः

“ໂອ ວິປຣະເອນດຣະ ຜູ້ໃດບໍ່ປົກປ້ອງມະນຸດທີ່ທຸກຂ໌ຈາກພິດ ຫຼື ໂລກາພະຍາດ ຜູ້ນັ້ນມີບາບເທົ່າກັບຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນະ, ຜູ້ດື່ມສຸລາ, ຜູ້ລັກຂໂມຍ, ແລະຜູ້ລ່ວງລະເມີດຕຽງຂອງຄູ (ກຸຣຸຕັລປະກະ).”

Verse 71

संसर्गदोषदुष्टश्च नापि तस्य हि निष्कृतिः । कन्याविक्रयिणश्चापि हयविक्रयिणस्तथा

ຜູ້ໃດທີ່ຖືກມົນທິນດ້ວຍໂທດແຫ່ງການຄົບຄົນຊົ່ວ ຜູ້ນັ້ນແທ້ຈິງບໍ່ມີການຊົດໃຊ້ບາບ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ຜູ້ຂາຍສາວເພື່ອການແຕ່ງງານ ແລະຜູ້ຂາຍມ້າ ກໍຖືກຕຳນິ.

Verse 72

कृतघ्न स्यापि शास्त्रेषु प्रायश्चित्तं हि विद्यते । विषरोगातुरं यस्तु समर्थोपि न रक्षति

ແມ່ນແຕ່ຄົນອົກຕັນຍູ ໃນຄຳພີກໍຍັງກ່າວວ່າມີການຊົດໃຊ້ບາບ. ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ມີກຳລັງແລ້ວບໍ່ປົກປ້ອງຄົນທີ່ທຸກທ້ອນດ້ວຍພິດ ຫຼືໂລກໄພ—

Verse 73

न तस्य निष्कृतिः प्रोक्ता प्रायश्चित्तायुतैरपि । न तेन सह पंक्तौ च भुंजीत सुकृती जनः

ສຳລັບຄົນແບບນັ້ນ ບໍ່ມີການລ້າງບາບຖືກກ່າວໄວ້ ແມ່ນແຕ່ຈະເຮັດພິທີຊົດໃຊ້ບາບເປັນໝື່ນໆຄັ້ງກໍຕາມ. ຜູ້ມີກຸສົນບໍ່ຄວນກິນອາຫານຢູ່ແຖວດຽວກັນກັບເຂົາ.

Verse 74

न तेन सह भाषेत न पश्येत्तं नरं क्वचित् । तत्संभाषणमात्रेण महापातकभाग्भवेत्

ບໍ່ຄວນເວົ້າຈາກັບເຂົາ ແລະບໍ່ຄວນແມ່ນແຕ່ເຫັນຊາຍນັ້ນຢູ່ໃສກໍຕາມ. ແຕ່ພຽງສົນທະນາກັບເຂົາກໍກາຍເປັນຜູ້ຮ່ວມສ່ວນໃນມະຫາບາບ.

Verse 75

परीक्षित्स महाराजः पुण्यश्लोकश्च धार्मिकः । विष्णुभक्तो महायोगी चातुर्वर्ण्यस्य रक्षिता

ມະຫາຣາຊາ ປະຣິກຊິດ ເປັນຜູ້ມີກຽດສັກສີອັນບໍລິສຸດ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນທັມມະ; ເປັນພະວິສະນຸພັກຕະ, ເປັນມະຫາໂຍຄີ, ແລະເປັນຜູ້ພິທັກລະບຽບຈະຕຸວັນນະ.

Verse 76

व्यासपुत्राद्धरिकथां श्रुतवान्भक्तिपूर्वकम् । अरक्षित्वा नृपं तं त्वं वचसा तक्षकस्य यत्

ເຖິງແມ່ນເຈົ້າໄດ້ຟັງກະຖາອັນສັກສິດຂອງພຣະຫຣິຈາກບຸດຂອງວະຍາສະດ້ວຍຄວາມພັກດີ ແຕ່ເຈົ້າກໍຍັງບໍ່ອາດປົກປ້ອງພຣະຣາຊານັ້ນ ເນື່ອງຈາກຖ້ອຍຄຳສາບທີ່ກ່ຽວກັບທັກສະກະ।

Verse 77

निवृत्तस्तेन विप्रेंद्रैर्बांधवैरपि दूष्यसे । स परीक्षिन्महाराजो यद्यपि क्ष णजीवितः

ເພາະເຈົ້າຖອນຕົວຈາກໜ້າທີ່ ເຈົ້າຈຶ່ງຖືກຕຳນິໂດຍພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ແລະແມ່ນແຕ່ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຕົນເອງດ້ວຍ। ມະຫາຣາຊາ ປະຣີກຊິດ ນັ້ນ ແມ່ນແມ່ນວ່າຊີວິດເຫຼືອພຽງຊົ່ວຂະນະ,—

Verse 78

तथापि यावन्मरणं बुधैः कार्यं चिकित्सनम् । यावत्कण्ठगताः प्राणा मुमूर्षोर्मानवस्य हि

ແມ່ນຢ່າງໃດກໍຕາມ ຜູ້ຮູ້ຄວນໃຫ້ການຮັກສາຈົນກວ່າຈະຕາຍ—ຕາບໃດທີ່ລົມປານ (ປຣານ) ຂອງຜູ້ກຳລັງຈະຕາຍ ຍັງບໍ່ທັນຂຶ້ນຮອດຄໍ ຄືຈົນວິນາທີສຸດທ້າຍ।

Verse 79

तावच्चिकित्सा कर्तव्या कालस्य कुटिला गतिः । इति प्राहुः पुरा श्लोकं भिषग्वैद्याब्धिपारगाः

ຈົນເທົ່ານັ້ນຄວນເຮັດການຮັກສາ ເພາະວ່າເສັ້ນທາງຂອງກາລເວລານັ້ນຄົດຄຽວ ແລະຄາດເດົາບໍ່ໄດ້। ດັ່ງນັ້ນໃນການກ່ອນ ບັນດາແພດຜູ້ຂ້າມພົ້ນມະຫາສະໝຸດແຫ່ງວິຊາແພດ ໄດ້ກ່າວຄາຖານີ້।

Verse 80

अतश्चिकित्साशक्तोऽपि यस्मादकृतभेषजः । अर्धमार्गे निवृत्तस्त्वं तेन तं हतवानसि । शाकल्येनैवमुदितः काश्यपः प्रत्यभाषत

ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແມ່ນວ່າເຈົ້າມີຄວາມສາມາດຮັກສາ ແຕ່ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ໃຫ້ຢາ ແລະກັບຄືນກາງທາງ; ດ້ວຍເຫດນັ້ນເຈົ້າເຫມືອນໄດ້ຂ້າເຂົາ. ເມື່ອຊາກັລຍະເວົ້າດັ່ງນີ້ ກາຊະຍະປະຈຶ່ງຕອບກັບ।

Verse 81

काश्यप उवाच । ममैतद्दोषशांत्यर्थमुपायं वद सुव्रत

ກາສະຍະປະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ, ຈົ່ງບອກວິທີເພື່ອສະງົບໂທດນີ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 82

येन मां प्रतिगृह्णीयुर्बांधवाः ससुहृज्जनाः

“ດ້ວຍວິທີໃດ ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ພ້ອມມິດສະຫາຍ ແລະຜູ້ປາດຖະນາດີ—ຈຶ່ງຈະຮັບຂ້າພະເຈົ້າຄືນ?”

Verse 83

कृपां मयि कुरुष्व त्वं शाकल्य हरिवल्लभ । काश्यपेनैवमुक्तस्तु शाकल्योपि मुनीश्वरः । क्षणं ध्यात्वा जगादैवं काश्यपं कृपया तदा

“ຂໍຈົ່ງເມດຕາຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ຊາກັລຍະ, ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະຫຣິ.” ເມື່ອກາສະຍະປະກ່າວດັ່ງນັ້ນ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຊາກັລຍະ ໄດ້ຄິດໄຕ່ຕອງຊົ່ວຄາວ ແລ້ວກ່າວກັບກາສະຍະປະດ້ວຍຄວາມກະລຸນາ

Verse 84

शाकल्य उवाच । अस्य पापस्य शात्यर्थमुपायं प्रवदामि ते

ຊາກັລຍະກ່າວວ່າ: “ເພື່ອສະງົບບາບນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກວິທີອັນຖືກຕ້ອງໃຫ້ເຈົ້າ.”

Verse 85

तत्कर्त्तव्यं त्वया शीघ्रं विलंबं मा कृथा द्विज । दक्षिणांबुनिधौ सेतौ गंधमादनपर्वते

“ຈົ່ງເຮັດການນີ້ໃຫ້ໄວ, ໂອ ທະວິຊະ, ຢ່າຊັກຊ້າ. ທີ່ເສຕຸໃນມະຫາສະໝຸດທາງໃຕ້, ທີ່ພູກັນທະມາດະນ…”

Verse 86

अस्ति तीर्थद्वयं विप्रा गायत्री च सरस्वती । तत्र त्वं स्नानमात्रेण शुद्धो भूयाश्च तत्क्षणे

ໂອ ພຣາຫມັນ! ມີທີຣຖະສັກສິດສອງແຫ່ງ ຄື ກາຍະຕຣີ ແລະ ສະຣັສວະຕີ. ເພີຍແຕ່ອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ທ່ານຈະບໍລິສຸດໃນທັນທີ.

Verse 87

गायत्र्या च सरस्वत्या जलवात स्पृशो नरः । विधूय सर्वपापानि स्वर्गं यास्यंति निर्मलाः

ຜູ້ໃດສຳຜັດນ້ຳ (ແມ່ນແຕ່ລົມອັນຊຳລະ) ຂອງ ກາຍະຕຣີ ແລະ ສະຣັສວະຕີ ຈະສະຫຼັດບາບທັງປວງ ແລ້ວໄປສູ່ສະຫວັນດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດ.

Verse 88

तद्याहि शीघ्र विप्र त्वं गायत्रीं च सरस्वतीम् । इत्युक्तः काश्यपस्तेन शाकल्येन द्विजोत्तमाः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນ ຈົ່ງໄປໂດຍໄວເຖິງ ກາຍະຕຣີ ແລະ ສະຣັສວະຕີ.” ດັ່ງນີ້ ສາກັລຍະ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ທະວິຊະ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ ກາສະຍະປະ

Verse 89

नत्वा मुनिं च शाकल्यं तमापृच्छ्य मुनीश्वरम् । तेन चैवाभ्यनुज्ञातः प्रययौ गन्धमादनम्

ກາສະຍະປະ ໄດ້ນົບນ້ອມຕໍ່ ມຸນິ ສາກັລຍະ ແລ້ວຂໍລາຈາກຈອມແຫ່ງມຸນິ; ເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ ກໍອອກເດີນທາງໄປຫາ ຄັນທະມາດະນະ

Verse 90

तत्र गत्वा च गायत्रीसरस्वत्यौ च काश्यपः । नत्वा तीर्थद्वयं भक्त्या दण्डपाणिं च भैरवम्

ເມື່ອໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ກາສະຍະປະ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ ກາຍະຕຣີ ແລະ ສະຣັສວະຕີ. ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ທ່ານໄດ້ນົບນ້ອມຕໍ່ທີຣຖະທັງສອງ ແລະນົບນ້ອມຕໍ່ ພໄຣຣະວະ ຜູ້ຖືດັນດະ (ດັນດະປານິ) ດ້ວຍ

Verse 91

संकल्पपूर्वं तत्तीर्थे सस्नौ नियमसंयुतः । तीर्थद्वये स्नानमात्रान्मुक्तपापोऽथ काश्यपः

ດ້ວຍສັງກັນປະອັນສັກສິດແລະການຮັກສານິຍົມວິນັຍ ກາຊະຍະປະໄດ້ອາບນ້ຳທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ। ເພີຍແຕ່ອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະຄູ່ນັ້ນ ທ່ານກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ।

Verse 92

तीर्थद्वयस्य तीरेऽसौ किंचित्कालं तु तस्थिवान् । तस्मिन्काले च गायत्रीसरस्वत्यौ मुनीश्वराः

ທ່ານໄດ້ຢືນຢູ່ທີ່ຝັ່ງຂອງຕີຣຖະທັງສອງຢູ່ຊົ່ວເວລາໜຶ່ງ। ໃນເວລານັ້ນເອງ ໂອ ທ່ານມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ກາຍະຕຣີ ແລະ ສະຣັສວະຕີ ກໍກຳລັງຈະປະກົດທີ່ນັ້ນ।

Verse 93

प्रादुर्बभूवतुर्मूर्ते सर्वाभरणभूषिते । देव्यौ ते स नमस्कृत्य काश्यपो भक्तिपूर्वकम्

ເທວີທັງສອງໄດ້ປະກົດເປັນຮູບກາຍ ປະດັບດ້ວຍອາພອນທຸກປະການ। ກາຊະຍະປະໄດ້ນົບນ້ອມນະມັດສະການດ້ວຍພັກຕິອັນເຕັມປຽມ।

Verse 94

के युवां रूपसंपन्ने सर्वालंकारसंयुते । इति पप्रच्छ दृष्ट्वा ते काश्यपो हृष्टमानसः । तेन पृष्टे च गायत्रीसरस्वत्यौ तमूचतुः

“ທ່ານທັງສອງແມ່ນໃຜ—ຮູບງາມສະຫວ່າງໄສ ແລະປະດັບດ້ວຍອາລັງການທຸກປະການ?” ກາຊະຍະປະຜູ້ປິຕິຍິນດີໄດ້ຖາມເມື່ອເຫັນພວກນາງ। ເມື່ອຖືກຖາມ ກາຍະຕຣີ ແລະ ສະຣັສວະຕີ ຈຶ່ງຕອບແກ່ທ່ານ।

Verse 95

गायत्रीसरस्वत्यावूचतुः । काश्यपावां हि गायत्रीसरस्वत्यौ विधिप्रिये

ກາຍະຕຣີ ແລະ ສະຣັສວະຕີ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ກາຊະຍະປະ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກແຫ່ງວິທີທຳ ພວກເຮົານີ້ແຫຼະແມ່ນ ກາຍະຕຣີ ແລະ ສະຣັສວະຕີ ໂດຍແທ້.”

Verse 96

एतत्तीर्थस्वरूपेण नित्यं वर्तावहे त्वतः । अत्र तीर्थद्वये स्नानादावां तुष्टे तवाधुना

ພວກເຮົາສອງອົງສະຖິດຢູ່ທີ່ນີ້ເປັນນິດ ໃນຮູບສະພາບແທ້ຂອງຕີຣຖະນີ້. ເພາະເຈົ້າໄດ້ອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະຄູ່ນີ້ ພວກເຮົາສອງອົງບັດນີ້ພໍໃຈໃນເຈົ້າແລ້ວ.

Verse 97

वरं मत्तो वृणीष्व त्वं यदिष्टं काश्यप द्विज । स्नांति तीर्थद्वये येऽत्र दास्यावस्तदभीप्सितम्

ໂອ ກາຊະຍະປະ ຜູ້ເປັນທະວິຊະ ຈົ່ງເລືອກພອນຈາກພວກເຮົາຕາມທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ. ແລະຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ນີ້ໃນຕີຣຖະຄູ່ນີ້ ພວກເຮົາຈະປະທານສິ່ງທີ່ເຂົາປາດຖະໜາໃຫ້.

Verse 98

श्रुत्वा वचस्तद्गायत्रीसरस्वत्योः स काश्यपः । तुष्टाव वाग्भिरग्र्याभिस्ते देव्यौ वेधसः प्रिये

ເມື່ອກາຊະຍະປະໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງ ກາຍະຕຣີ ແລະ ສະຣັສວະຕີ ແລ້ວ ທ່ານໄດ້ສັນລະເສີນເທວີທັງສອງ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງເວທັສ (ພຣະພຣົມ) ດ້ວຍບົດສະຕຸຕິອັນສູງສົ່ງ.

Verse 99

काश्यप उवाच । चतुराननगेहिन्यौ जगद्धात्र्यौ नमाम्यहम् । विद्यास्वरूपे गायत्री सरस्वत्यौ शुभे उभे

ກາຊະຍະປະກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ເທວີທັງສອງ ຜູ້ສະຖິດໃນເຮືອນຂອງພຣະຜູ້ມີສີ່ພັກຕຣ໌ (ພຣະພຣົມ) ຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກ—ກາຍະຕຣີ ແລະ ສະຣັສວະຕີ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງວິທະຍາ ທັງສອງລ້ວນເປັນມົງຄຸນ.”

Verse 100

सृष्टिस्थित्यंतकारिण्यौ जगतो वेदमातरौ । हव्यकव्यस्वरूपे च चंद्रादित्यविलोचने

ທ່ານທັງສອງເປັນຜູ້ອຸປະຖຳການສ້າງ ການດຳລົງ ແລະການສະລາຍ; ເປັນແມ່ແຫ່ງເວດາສຳລັບໂລກທັງປວງ. ທ່ານປາກົດເປັນຮູບແຫ່ງເຄື່ອງບູຊາຮະວະຍະ-ກະວະຍະ ແລະດວງເນດຂອງທ່ານຄື ຈັນທຣາ ແລະ ອາທິດຕະຍະ.

Verse 110

काश्यपोऽपि कृतार्थः सन्स्व देशं प्रति निर्ययौ । बांधवा ब्राह्मणाः सर्वे काश्यपं गतकिल्बिषम्

ກາສະຍະປະກໍໄດ້ສຳເລັດຈຸດປະສົງ ແລ້ວອອກເດີນທາງກັບປະເທດຂອງຕົນ. ແລະຍາດພີ່ນ້ອງທັງໝົດ—ພວກພຣາຫມັນ—ໄດ້ນົບນ້ອມບູຊາກາສະຍະປະຜູ້ພົ້ນບາບແລ້ວ.

Verse 113

यो गायत्र्यां सरस्वत्यां स स्नातफलमश्नुते

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຊຳລະໃນ ກາຍະຕຣີ ແລະ ສະຣັສວະຕີ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນອັນເຕັມປຽມແຫ່ງການອາບນ້ຳສັກສິດ.