Adhyaya 40

Verse 1

।श्रीसूत उवाच । अथातः संप्रवक्ष्यामि मुनयो लोकपावनम् । गायत्र्या च सरस्वत्या माहात्म्यं मुक्तिदं नृणाम्

ພຣະສູຕະກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ ໂອ ມຸນີທັງຫຼາຍ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍສິ່ງທີ່ຊຳລະໂລກໃຫ້ບໍລິສຸດ—ມະຫາຕະມະຂອງ ຄາຍະຕຣີ ແລະ ສະຣັສວະຕີ ຜູ້ປະທານໂມກຊະແກ່ມະນຸດ।

Verse 2

शृण्वतां पठतां चैव महापातकनाशनम् । महापुण्यप्रदं पुंसा नरकक्लेशनाशनम्

ຜູ້ໃດຟັງ ແລະຜູ້ໃດສວດອ່ານ ກະຖາອັນສັກສິດນີ້ ຍ່ອມທຳລາຍມະຫາບາບ; ປະທານບຸນໃຫຍ່ແກ່ມະນຸດ ແລະລົບລ້າງທຸກຂ໌ໃນນະລົກ।

Verse 3

गायत्र्यां च सरस्वत्यां ये स्नांति मनुजा मुदा । न तेषां गर्भवासः स्यात्किं तु मुक्तिर्भवेद्ध्रुवम्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳດ້ວຍຄວາມປິຕິ ທີ່ຕີຣຖະຂອງ ກາຍັດຣີ ແລະ ສະຣັສວະຕີ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ຕ້ອງກັບໄປຢູ່ໃນຄັນອີກ; ແຕ່ຈະໄດ້ຮັບໂມກສະແນ່ນອນ।

Verse 4

सरस्वत्याश्च गायत्र्या गन्धमादनपर्वते । ब्रह्मपत्न्योः सन्निधानात्तन्नाम्ना कथिते इमे

ໃນພູກັນທະມາດະນະ ເນື່ອງຈາກການປະທັບຢູ່ຂອງ ສະຣັສວະຕີ ແລະ ກາຍັດຣີ—ພຣະມະເຫສີຂອງພຣະພຣົມ—ສະຖານຕີຣຖະເຫຼົ່ານີ້ຈຶ່ງຖືກເອີ້ນຕາມພຣະນາມຂອງພຣະນາງ।

Verse 5

ऋषय ऊचुः । गायत्र्याश्च सरस्वत्या गन्धमादनपर्वते । किमर्थं संनिधानं वै सूताभूत्तद्वदस्व नः

ພວກຣິສີກ່າວວ່າ: “ໂອ ສູຕະ, ເພາະເຫດໃດ ກາຍັດຣີ ແລະ ສະຣັສວະຕີ ຈຶ່ງມາພຳນັກຢູ່ໃນພູກັນທະມາດະນະ? ຂໍທ່ານບອກແກ່ພວກເຮົາ.”

Verse 6

सूत उवाच । प्रजापतिः पुरा विप्राः स्वां वै दुहितरं मुदा । वाङ्नाम्नीं कामुको भूत्वा स्पृहयामास मोहनः

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ໃນກາລກ່ອນ ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ, ປຣະຊາປະຕິ ຜູ້ຖືກໂມຫະປົກຄຸມ ໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ມີກາມ ແລະປາຖະໜາຕໍ່ບຸດຣີຂອງຕົນເອງ ນາມວ່າ ວາກ (Vāk).”

Verse 7

अथ प्रजापतेः पुत्री स्वस्मिन्वै तस्य कामिताम् । विलोक्य लज्जिता भूत्वा रोहिद्रूप दधार सा

ແລ້ວບຸດສາວຂອງປະຊາປະຕິ ເມື່ອເຫັນຄວາມໃຄ່ຂອງທ່ານມຸ່ງມາຫານາງເອງ ກໍອາຍອັບ ແລະແປງກາຍເປັນນາງກວາງ “ໂຣຫິນີ”។

Verse 8

ब्रह्मापि हरिणो भूत्वा तया रन्तुमनास्तदा । गच्छतीमनुयातिस्म हरिणीरूपधारिणीम्

ແລ້ວພຣະພຣະຫມາກໍແປງກາຍເປັນກວາງຕົວຜູ້ ມີໃຈປາຖະໜາຈະເລີນຫຼິ້ນກັບນາງ ແລະໄດ້ຕາມຫຼັງນາງກວາງຜູ້ຖືຮູບນັ້ນໄປເມື່ອນາງເດີນທາງ។

Verse 9

तं दृष्ट्वा देवताः सर्वाः पुत्रीगमनसादरम् । करोत्यकार्यं ब्रह्मायं पुत्रीगमनलक्षणम्

ເມື່ອເຫັນທ່ານຕື່ນເຕັ້ນຕາມໄລ່ບຸດສາວຂອງຕົນ ເທວະທັງປວງຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ພຣະພຣະຫມານີ້ກຳລັງເຮັດສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນ—ເປັນການຕາມໄປຫາບຸດສາວຂອງຕົນເອງ”

Verse 10

इति निन्दंति तं विप्राः स्रष्टारं जगतां पतिम् । निषिद्धकृत्यनिरतं तं दृष्ट्वा परमेष्ठिनम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ ພວກເຂົາໄດ້ຕຳນິທ່ານ—ແມ່ນແຕ່ທ່ານເປັນຜູ້ສ້າງ ແລະເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ—ເມື່ອເຫັນພຣະປະຣະເມດຖິນຫມົກມຸ່ນຢູ່ໃນກິດຕ້ອງຫ້າມ।

Verse 11

हरः पिनाकमादाय व्याधरूपधरः प्रभुः । आकर्णपूर्ण कृष्टेन पिनाकधनुषा शरम्

ພຣະເຈົ້າຮະຣະ ໄດ້ຖືຄັນທະນູ “ປິນາກະ” ແລະຊົງສວມຮູບເປັນນາຍພານ; ດ້ວຍຄັນທະນູປິນາກະ ຊົງງ້າງລູກສອນຈົນເຕັມແຮງ ດຶງເຖິງຂ້າງຫູ।

Verse 12

संयोज्य वेधसं तेन विव्याध निशितेन सः । त्रिपुरांतक बाणेन विद्धोऽसौ न्यपतद्भुवि

ເມື່ອເຂົາເລັ່ງເປົ້າໄປຫາ ເວທັສ (ພຣະພຣະຫມາ) ກໍຍິງທະລຸດ້ວຍລູກສອນອັນແຫຼມ; ຖືກລູກສອນຂອງ ຕຣິປຸຣານຕະກະ ພຣະສິວະ ແລ້ວກໍລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ.

Verse 13

तस्य देहादथोत्थाय महज्ज्योतिर्महाप्रभम् । आकाशे मृगशीर्षाख्यं नक्षत्रमभवत्तदा

ແລ້ວຈາກກາຍຂອງເຂົາ ມີແສງສະຫວ່າງອັນໃຫຍ່ ແລະສະຫວ່າງຈ້າຫຼາຍ ຜຸດຂຶ້ນ; ໃນຟ້າກໍກາຍເປັນກຸ່ມດາວ ‘ມຣິກະຊີຣະສາ’ ໃນຂະນະນັ້ນ.

Verse 14

आर्द्रानक्षत्ररूपी सन्हरोऽप्यनुजगाम तम् । पीडयन्मृगशीर्षाख्यं नक्षत्रं ब्रह्मरूपिणम्

ພຣະຫຣະ (ພຣະສິວະ) ກໍຮັບຮູບເປັນກຸ່ມດາວ ‘ອາຣດຣາ’ ແລ້ວໄລ່ຕາມເຂົາ—ກົດຂີ່ບີບຄັ້ນກຸ່ມດາວ ‘ມຣິກະຊີຣະສາ’ ອັນມີຮູບເປັນພຣະພຣະຫມາ.

Verse 15

अधुनापि मृगव्याधरूपेण त्रिपुरांतकः । अंबरे दृश्यते स्पष्टं मृगशीर्षांतिके द्विजाः

ຈົນທຸກມື້ນີ້ ໂອ ດວິຊະທັງຫຼາຍ, ຕຣິປຸຣານຕະກະ ປາກົດຊັດໃນຟ້າ ໃນຮູບຂອງນາຍພານ (ມຣິກະວະຍາດ) ໃກ້ກັບ ‘ມຣິກະຊີຣະສາ’.

Verse 16

एवं विनिहते तस्मिञ्च्छंभुना परमेष्ठिनि । अनंतरं तु गायत्रीसरस्वत्यौ शुचार्पिते

ເມື່ອ ປຣະເມດຖິນ (ພຣະພຣະຫມາ) ຖືກ ສັມພູ (ພຣະສິວະ) ທຳລາຍລົງດັ່ງນີ້ ທັນທີນັ້ນ ຄາຍະຕຣີ ແລະ ສະຣັສວະຕີ ກໍຖືກຄວາມໂສກເສົ້າຄອບງຳ.

Verse 17

भर्तृहीने मुनिश्रेष्ठा भर्तृजीवनकांक्षया । किं करिष्यावहे ह्यावामित्यन्योयं विचार्य तु

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ! ເມື່ອຂາດຜົວ ແລະປາຖະໜາໃຫ້ຜົວກັບຄືນມີຊີວິດ ທັງສອງຈຶ່ງປຶກສາກັນວ່າ “ເຮົາຈະເຮັດຢ່າງໃດ?”

Verse 18

स्वपतिप्राणसिद्ध्यर्थं गायत्री च सरस्वती । सर्वोत्कृष्टं शिवस्थानं गन्धमादनपर्वतम्

ເພື່ອໃຫ້ການຟື້ນຄືນຊີວິດຂອງຜົວສຳເລັດ ກາຍະຕຣີ ແລະ ສະຣັສວະຕີ ໄດ້ເລືອກພູກັນທະມາດະນະ ອັນເປັນທີ່ສະຖິດອັນສູງສຸດຂອງພຣະສິວະ

Verse 19

सर्वाभीष्टप्रदं पुंसां तपः कर्तुं समुद्यते । जग्मतुर्नियमोपेतं तपः कर्तुं शिवं प्रति

ເພື່ອປະກອບຕະປະສະຍາອັນປະທານຄວາມປາຖະໜາທັງປວງແກ່ມະນຸດ ທັງສອງຈຶ່ງອອກເດີນທາງ; ມີນິຍະມະແລະວັດອັນເຂັ້ມງວດ ໄປບຳເພັນຕະປະສະຍາມຸ່ງຫາພຣະສິວະ

Verse 20

स्नानार्थमात्मनो विप्रा गायत्री च सरस्वती । तीर्थद्वयं स्वनाम्ना वै चक्रतुः पापनाशनम्

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ! ເພື່ອການອາບນ້ຳຊຳລະຂອງຕົນ ກາຍະຕຣີ ແລະ ສະຣັສວະຕີ ໄດ້ສ້າງຕີຣຖະສອງແຫ່ງໃນນາມຂອງຕົນ ອັນເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ

Verse 21

तत्र त्रिषवणस्नानं प्रत्यहं चक्रतुर्मुदा । बहुकालमनाहारे कामक्रोधादिवर्जिते

ທີ່ນັ້ນ ທັງສອງໄດ້ອາບນ້ຳສາມເວລາທຸກມື້ດ້ວຍຄວາມປິຕິ; ແລະອົດອາຫານເປັນເວລາດົນ ພົ້ນຈາກກາມ ໂກຣດ ແລະອື່ນໆ

Verse 22

अत्युग्रनियमो पेते शिवध्यानपरायणे । पंचाक्षरमहामन्त्रजपैकनियते शुभे

ນາງໄດ້ຖືວິນັຍອັນເຂັ້ມງວດຢ່າງຍິ່ງ ອຸທິດໃຈໃນການພິຈາລະນາພຣະສິວະ ແລະຮັກສາພຣະວຣະຕະອັນເປັນມົງຄຸນພຽງຢ່າງດຽວ ຄືການຈະປະມະຫາມັນຕຣະປັນຈາກສະຣະ។

Verse 23

स्वपतेर्जीवनार्थं वै गायत्री च सरस्वती । महादेवं समुद्दिश्य तप एवं प्रचक्रतुः

ເພື່ອຊີວິດຂອງພຣະສາມີ ກາຍະຕຣີ ແລະ ສະຣັສວະຕີ ໄດ້ບຳເນີນຕະປະແບບນີ້ ໂດຍມຸ່ງອຸທິດແດ່ພຣະມະຫາເທວະ।

Verse 24

तयोरथ तपस्तुष्टो महादेवो महेश्वरः । सन्निधत्ते महामूर्तिस्तपसां फलदित्सया

ແລ້ວພຣະມະຫາເທວະ ພຣະມະເຫສະວະຣະ ຊົງພໍພຣະໄທດ້ວຍຕະປະຂອງທັງສອງ ແລະຊົງປາກົດພຣະຮູບອັນຍິ່ງ ເພື່ອປະທານຜົນແຫ່ງຕະປະນັ້ນ।

Verse 25

ततः सन्निहितं शंभुं पार्वतीरमणं शिवम् । गणेशकार्त्तिकेयाभ्यां पार्श्वयोः परिसेवितम

ຕໍ່ມາພວກນາງໄດ້ເຫັນພຣະສັມພູ—ພຣະສິວະຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະປາຣະວະຕີ—ປາກົດຢູ່ເບື້ອງໜ້າ ໂດຍມີພຣະຄະເນສະ ແລະ ພຣະກາຣຕິເກຍ ປະຄອງຮັບໃຊ້ຢູ່ສອງຂ້າງ।

Verse 26

दृष्ट्वा संतुष्टचित्ते ते गायत्री च सरस्वती । स्तोत्रैस्तुष्टुवतुः स्तुत्यं महादेवं घृणा निधिम्

ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ກາຍະຕຣີ ແລະ ສະຣັສວະຕີ ມີໃຈປິຕິຍິນດີ; ແລະໄດ້ສັນລະເສີນພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ຄວນແກ່ການສັນລະເສີນ ຜູ້ເປັນຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາກະຣຸນາ ດ້ວຍບົດສະໂຕຕຣະ।

Verse 27

गायत्रीसरस्वत्यावूचतुः । नमो दुर्वारसंसारध्वांतध्वंसैकहेतवे । ज्वलज्ज्वालावलीभीमकालकूटविषादिने

ກາຍະຕຣີ ແລະ ສະຣັສວະຕີ ກ່າວວ່າ: ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນເຫດດຽວໃນການທຳລາຍຄວາມມືດອັນບໍ່ອາດຝ່າໄດ້ແຫ່ງສັງສາຣ; ຜູ້ກືນພິດກາລະກູດອັນນ່າຢ້ານ ດ້ວຍກະແສໄຟທີ່ລຸກໂຊດຊ່ວງ.

Verse 28

जगन्मोहन पंचास्त्रदेहनाथैकहेतवे । जगदंतकरक्रूर यमांतक नमोऽस्तु ते

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນເຫດອະທິປະໄຕດຽວ ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງພຣະເຈົ້າແຫ່ງກາຍ ຜູ້ຖືອາສະຕຣາຫ້າ ແລະຊັກຈູງໂລກທັງປວງ. ໂອ ຍະມານຕະກະ, ຜູ້ດຸຮ້າຍຕໍ່ຍົມຜູ້ໂຫດຮ້າຍ ຜູ້ນຳມາຊຶ່ງຈຸດຈົບແຫ່ງໂລກ—ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ.

Verse 29

गंगातरंगसंपृक्तजटामण्डलधारिणे । नमस्तेस्तु विरूपाक्ष बाल शीतांशुधारिणे

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ຊົງຖືວົງຊະຕາມັນດະລະ ທີ່ປະສົມກັບຄື້ນນ້ຳແຫ່ງຄົງຄາ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ໂອ ວິຣູປາກສະ, ຜູ້ຊົງສວມຈັນທຣາອ່ອນໄວ.

Verse 30

पिनाकभीमटंकारत्रासितत्रिपुरौकसे । नमस्ते विविधाकारजगत्स्रष्टृशिरश्छिदे

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ທີ່ສຽງກັງວານອັນນ່າຢ້ານຂອງຄັນທະນູປິນາກະ ເຮັດໃຫ້ຊາວຕຣິປຸຣາຫວາດຫວັນ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີຮູບຫຼາກຫຼາຍ ແລະຜູ້ຕັດສະເຫຼີມສີສະຂອງຜູ້ສ້າງໂລກ.

Verse 31

शांतामलकृपादृष्टिसंरक्षितमृ कण्डुज । नमस्ते गिरिजानाथ रक्षावां शरणागते

ໂອ ຜູ້ຄຸ້ມຄອງບຸດຂອງມຣິກັນດຸ—ຜູ້ຖືກຮັກສາໄວ້ໂດຍສາຍພຣະເນດແຫ່ງເມດຕາອັນສະຫງົບ ແລະບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງ—ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ. ໂອ ຄິຣິຊານາຖ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເປັນຜູ້ປົກປ້ອງແກ່ຜູ້ມາຂໍພຶ່ງພາ.

Verse 32

महादेव जगन्नाथ त्रिपुरांतक शंकर । वामदेव महादेव रक्षावां शरणागते

ໂອ ມະຫາເທວະ ຈັກກະນາຖາ! ໂອ ຕຣິປຸຣານຕະກະ ໂອ ສັງກະຣະ ໂອ ວາມະເທວະ! ໂອ ພຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງພວກເຮົາ ເພາະພວກເຮົາມາຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງ।

Verse 33

इति ताभ्यां स्तुतः शम्भुर्देवदेवो महेश्वरः । अब्रवीत्प्रीतिसंयुक्तो गायत्रीं च सरस्वतीम्

ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນໂດຍທັງສອງ ພຣະສັມພູ—ເທວະເຫນືອເທວະ ມະເຫສະວະຣະ—ຊົງປິຕິຍິນດີ ແລະໄດ້ຕັດກັບ ກາຍະຕຣີ ແລະ ສະຣັສວະຕີ।

Verse 34

महादेव उवाच । भोः सरस्वति गायत्रि प्रीतोऽस्मि युवयोरहम् । वरं वरयतं मत्तो यद्वा मनसि वर्तते

ພຣະມະຫາເທວະຕັດວ່າ: “ໂອ ສະຣັສວະຕີ, ໂອ ກາຍະຕຣີ, ເຮົາພໍໃຈໃນເຈົ້າທັງສອງ. ຈົ່ງຂໍພອນຈາກເຮົາ—ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຢູ່ໃນໃຈຂອງເຈົ້າ।”

Verse 35

इत्युक्ते ते तु गायत्रीसरस्वत्यौ हरेण वै । अब्रूतां पार्वतीकांतं महादेवं घृणानिधिम्

ເມື່ອພຣະອົງຕັດເຊັ່ນນັ້ນ ກາຍະຕຣີ ແລະ ສະຣັສວະຕີ ໄດ້ທູນຕອບຕໍ່ ຮະຣະ—ພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງປາຣະວະຕີ ແລະເປັນຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາກະຣຸນາ—ດັ່ງນີ້।

Verse 36

गायत्रीसरस्वत्यावूचतुः । भगन्नावयोर्देव भर्त्तारं चतुराननम् । सप्राणं कुरु सर्वेश कृपया करुणाकर

ກາຍະຕຣີ ແລະ ສະຣັສວະຕີ ທູນວ່າ: “ໂອ ພຣະພະຄະວານ, ໂອ ເທວະ! ຂໍຈົ່ງໃຫ້ສາມີຂອງພວກເຮົາ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີສີ່ພັກ ກັບຄືນມີຊີວິດອີກຄັ້ງ. ໂອ ສະຣະເວດ, ດ້ວຍພຣະເມດຕາ—ໂອ ບໍ່ເກີດແຫ່ງກະຣຸນາ!”

Verse 37

त्वमावयोः पिता देव तवाप्यावां सुते उभे । रक्षावां पतिदानेन तस्मात्त्वं त्रिपुरांतक

ໂອ ພຣະເທວະ! ພຣະອົງເປັນພໍ່ຂອງພວກເຮົາທັງສອງ ແລະພວກເຮົາກໍເປັນລູກສາວຂອງພຣະອົງ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຕຣິປຸຣານຕະກະ ຂໍໃຫ້ປົກປ້ອງໂດຍປະທານສາມີຂອງພວກເຮົາຄືນມາ.

Verse 38

स एवं प्रार्थितः शम्भुस्ताभ्यां ब्राह्मणपुंगवाः । एवमस्त्विति संप्रोच्य गायत्रीं च सरस्वतीम्

ເມື່ອຖືກສອງເທວີນັ້ນອ້ອນວອນດັ່ງນີ້ ພຣະສັມພູ—ຜູ້ສູງສຸດໃນບັນດາຜູ້ຖືກບູຊາຕາມພິທີພຣາຫມັນ—ໄດ້ກ່າວແກ່ ຄາຍະຕຣີ ແລະ ສະຣັສວະຕີ ວ່າ “ຈົ່ງເປັນໄປຕາມນັ້ນເຖີດ”

Verse 39

तदेव वेधसः कायं शिरसा योक्तुमुत्सुकः । तत्रैव वेधसः कायं शिरोभिः सहसुव्रताः

ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະນຳກາຍຂອງ ເວທັສ (ພຣະພຣົມ) ນັ້ນມາປະສານກັບສີສະອີກຄັ້ງ ທີ່ນັ້ນເອງ—ໂອ ຜູ້ມີວັດດີ—ກາຍຂອງເວທັສຖືກຮວບຮວມພ້ອມດ້ວຍສີສະຫຼາຍຫົວ.

Verse 40

भूतैरानाययामास नंदिभृंगिमुखैस्तदा । शिरांसि तान्यनेकानि कायेन सह शंकरः

ແລ້ວ ພຣະສັງກະຣະ ໄດ້ໃຫ້ພວກພູຕະຂອງພຣະອົງ—ນັນດິນ, ພຣຶງກີ ແລະອື່ນໆ—ນຳສີສະຈຳນວນຫຼາຍມາພ້ອມກັບກາຍນັ້ນ.

Verse 41

क्षणात्संधारयामास वाणीगायत्रिसंनिधौ । संधितोऽथ हरेणासौ चतुर्वक्त्रो जगत्पतिः

ໃນພິບຕາດຽວ ຕໍ່ໜ້າ ວານີ (ສະຣັສວະຕີ) ແລະ ຄາຍະຕຣີ ພຣະອົງໄດ້ປະສານໃຫ້ເຂົ້າກັນ. ຕໍ່ມາ ໂດຍຮະຣະ ຜູ້ປະສານນັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານຜູ້ມີສີ່ພັກຕຣ໌ (ພຣະພຣົມ) ກໍຖືກຟື້ນຄືນດັ່ງເດີມ.

Verse 42

उत्तस्थौ तत्क्षणादेव सुप्तोत्थित इव द्विजाः । ततः प्रजापतिर्दृष्ट्वा शंकरं शशिभूषणम् । तुष्टाव वाग्भिरग्र्याभिर्भार्याभ्यां च समन्वितः

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພຣາຫມັນ (ພຣະພຣົມ) ດັ່ງຄົນຕື່ນຈາກນິທຣາ ກໍລຸກຂຶ້ນທັນທີ। ຕໍ່ມາ ພຣະປະຊາປະຕິ ເມື່ອເຫັນພຣະສັງກະຣະຜູ້ປະດັບດ້ວຍຈັນທຣາ ກໍສັນລະເສີນດ້ວຍວາຈາອັນສູງສົ່ງ ພ້ອມດ້ວຍພຣະມະເຫສີທັງສອງ।

Verse 43

ब्रह्मोवाच । नमस्ते देवदेवेश करुणाकर शंकर

ພຣະພຣົມກ່າວວ່າ: “ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຈອມເທວະເໜືອເທວະທັງປວງ, ໂອ ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເປັນບໍ່ນ້ຳແຫ່ງກະຣຸນາ.”

Verse 44

पाहि मां करुणासिंधो निषिद्धाचरणात्प्रभो । मम त्वत्कृपया शंभो निषिद्धाचरणे क्वचित्

ຂໍພຣະອົງຜູ້ເປັນສະມຸດແຫ່ງກະຣຸນາ ປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າຈາກການປະພຶດອັນຖືກຫ້າມ. ໂອ ພຣະສັມພູ, ດ້ວຍພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍຕົກໄປໃນກຳອັນຕ້ອງຫ້າມ ໃນເວລາໃດໆເລີຍ.

Verse 45

मा प्रवृत्तिर्भवेद्भूयो रक्ष मां त्वं तथा सदा । तथैवास्त्विति संप्राह ब्रह्माणं गिरिजापतिः

“ຂໍຢ່າໃຫ້ແນວໂນ້ມແບບນັ້ນເກີດຂຶ້ນອີກ; ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າເຊັ່ນນີ້ຕະຫຼອດໄປ.” ພຣະພຣົມກ່າວດັ່ງນັ້ນ. ພຣະສາມີແຫ່ງກິຣິຊາ (ພຣະສິວະ) ຕອບວ່າ “ຕະຖາສະຕຸ—ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ.”

Verse 46

इतः परं प्रमादं त्वं मा कुरुष्व विधे पुनः । उत्पथं प्रतिपन्नानां पुंसां शास्तास्मि सर्वदा

“ນັບແຕ່ນີ້ໄປ, ໂອ ວິທາຕາ (ພຣະພຣົມ), ຢ່າເຮັດຄວາມປະມາດອີກ. ສໍາລັບມະນຸດຜູ້ເຂົ້າສູ່ທາງຜິດ (ອຸດປະຖະ) ຂ້າເປັນຜູ້ຕັກເຕືອນ ແລະ ຜູ້ນໍາທາງ ຢູ່ເສມອ.”

Verse 47

एवमुक्त्वा चतुर्वक्त्रं महादेवो द्विजोत्तमाः । सरस्वतीं च गायत्रीं प्रोवाच प्रीणयन्गिरा

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແກ່ພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີສີ່ໜ້າແລ້ວ ພຣະມະຫາເທວະ—ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ທະວິຊະ—ຈຶ່ງເວົ້າດ້ວຍວາຈາອ່ອນຫວານ ໃຫ້ພຣະສະຣັດສະວະຕີ ແລະ ພຣະຄາຍະຕຣີ ປິຕິຍິນດີ।

Verse 48

महादेव उवाच । युवयोर्मत्प्रसादेन हे गायत्रि सरस्वति । अयं भर्ता समायातः सप्राणश्चतुराननः

ພຣະມະຫາເທວະຕຣັດວ່າ: ໂອ ພຣະຄາຍະຕຣີ ແລະ ພຣະສະຣັດສະວະຕີ, ໂດຍພຣະອະນຸເຄາະຂອງເຮົາ ສາມີຂອງທ່ານ—ຜູ້ມີສີ່ໜ້າ—ໄດ້ກັບມາທີ່ນີ້ພ້ອມຊີວິດ।

Verse 49

सहानेन ब्रह्मलोकं यातं मा भूद्विलंबता । युवयोः संनिधानेन सदा कुंडद्वयेऽत्र वै

ຈົ່ງໄປກັບພຣະອົງສູ່ພຣະພຣະຫມາໂລກ ຢ່າໃຫ້ຊ້າຊັກ. ແລະໂດຍສັນນິທານຂອງທ່ານທັງສອງ ຂໍໃຫ້ສະຖິດຢູ່ໃນກຸນດະສັກສິດສອງແຫ່ງນີ້ ຕະຫຼອດການ।

Verse 50

भविष्यति नृणां मुक्तिः स्नानात्सायुज्यरूपिणी । युष्मन्नाम्ना च गायत्रीसर स्वत्याविति द्वयम्

ສໍາລັບມະນຸດ ຈະມີຄວາມຫຼຸດພົ້ນເກີດຂຶ້ນດ້ວຍການອາບນ້ໍາ—ເປັນມຸກຕິຮູບແບບສາຍຸຊະຍະ ຄືການຮ່ວມປະສານ. ແລະກຸນດະທັງສອງນີ້ຈະໄດ້ນາມວ່າ ‘ຄາຍະຕຣີ’ ແລະ ‘ສະຣັດສະວະຕີ’ ຕາມນາມຂອງທ່ານ।

Verse 51

इदं तीर्थं सर्वलोके ख्यातिं यास्यति शाश्वतीम् । सर्वेषामपि तीर्थानामिदं तीर्थद्वयं सदा

ຕີຣຖະອັນສັກສິດນີ້ຈະໄດ້ຮັບກຽດຊື່ອັນຖາວອນໃນທຸກໂລກ. ແທ້ຈິງ ໃນບັນດາຕີຣຖະທັງປວງ ຕີຣຖະຄູ່ນີ້ຈະດໍາລົງຄວາມເປັນເລີດຢູ່ເສມອ।

Verse 52

शुद्धिप्रदं तथा भूयान्महापातकनाशनम् । महाशांतिकरं पुंसां सर्वाभीष्टप्रदायकम्

ສິ່ງນີ້ປະທານຄວາມບໍລິສຸດຢ່າງເຕັມປະມານ ແລະທຳລາຍແມ່ນແຕ່ບາບໜັກຍິ່ງ (ມະຫາປາຕະກ) ກໍຖືກລົບລ້າງ. ມັນໃຫ້ມະຫາສັນຕິແກ່ມະນຸດ ແລະປະທານຄວາມປາດຖະນາທັງປວງ.

Verse 53

मम प्रसादजननं विष्णुप्रीतिकरं तथा । एतत्तीर्थद्वयसमं न भूतं न भविष्यति

ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ເກີດພຣະກະລຸນາຂອງຂ້າ ແລະຍັງເຮັດໃຫ້ພຣະວິສນຸພໍໃຈ. ບໍ່ມີຄູ່ຕີຣະຖະອັນສັກສິດໃດເທົ່າທຽມຄູ່ນີ້—ອະດີດບໍ່ເຄີຍມີ ແລະອະນາຄົດກໍຈະບໍ່ມີ.

Verse 54

अत्र स्नानाद्धि सर्वेषां सर्वाभीष्टं भविष्यति । इदं कुंडद्वयं लोके भवतीभ्यां कृतं महत्

ແທ້ຈິງ ການອາບນ້ຳບູຊາຢູ່ທີ່ນີ້ ຈະເຮັດໃຫ້ທຸກຄົນໄດ້ຮັບຄວາມປາດຖະນາທັງປວງ. ຄູ່ສະລະກຸນຑະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ໃນໂລກ ເປັນຜົນງານທີ່ທ່ານທັງສອງ (ເທວີ) ສ້າງຕັ້ງໄວ້.

Verse 55

युष्मन्नाम्ना प्रसिद्धं च भविष्यति विमुक्तिदम् । गायत्र्युपास्तिरहिता वेदाभ्यासविवर्जिताः

ມັນຈະໂດງດັງດ້ວຍນາມຂອງທ່ານທັງສອງ ແລະຈະເປັນຜູ້ປະທານໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ). ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຂາດການອຸປາສະນາຄາຍະຕຣີ ແລະຂາດການຝຶກຝົນພຣະເວດ—

Verse 56

औपासनविहीनाश्च पंचयज्ञविवर्जिताः । युष्मत्कुंडद्वये स्नानात्तत्त त्फलमवाप्नुयुः

ແລະຜູ້ທີ່ຂາດພິທີອຸປາສະນະ (ພິທີໄຟປະຈຳເຮືອນ) ກັບຜູ້ທີ່ລະທິ້ງປັນຈະຍັດຍະ (ຍັດຍະໃຫຍ່ຫ້າປະການ)—ເມື່ອອາບນ້ຳໃນຄູ່ກຸນຑະຂອງທ່ານທັງສອງ ພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບຜົນອານິສົງຕາມຄວນຂອງພິທີທີ່ເຄີຍຂາດໄປນັ້ນ.

Verse 57

अन्ये च ये पातकिनो नित्यानुष्ठानवर्जिताः । स्नात्वा कुंडद्वये तत्र शुद्धाः स्युर्द्विजसत्तमाः

ບັນດາຄົນບາບອື່ນໆ ຜູ້ລະທິ້ງວັດປະຈໍາວັນ—ເມື່ອອາບນ້ໍາໃນກຸນດະຄູ່ນັ້ນແລ້ວ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນດວິຊະ, ກໍຈະບໍລິສຸດຂຶ້ນ।

Verse 58

सरस्वतीं च गाय त्रीमेवमुक्त्वा महेश्वरः । क्षणादंतरधात्तत्र सर्वेषामेव पश्यताम्

ເມື່ອມະເຫສວະຣະໄດ້ກ່າວຕໍ່ ສະຣັສວະຕີ ແລະ ຄາຍະຕຣີ ດັ່ງນີ້ແລ້ວ, ພຣະອົງກໍອັນຕະຣະທານໄປໃນພິບຕາ ຕໍ່ໜ້າຕາທຸກຄົນ।

Verse 59

पतिं लब्ध्वाऽथ गायत्रीसरस्वत्यौ मुदान्विते । तेन साकं ब्रह्मलोकं जग्म तुर्द्विजसत्तमाः

ຕໍ່ມາ ຄາຍະຕຣີ ແລະ ສະຣັສວະຕີ ເມື່ອໄດ້ຮັບສາມີແລ້ວ ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະໄດ້ໄປກັບທ່ານນັ້ນສູ່ ພຣະພຣົມໂລກ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນດວິຊະ।

Verse 60

श्रीसूत उवाच । एवं वः कथितं विप्रा गंधमादनपर्वते । संनिधानं सरस्वत्या गायत्र्याश्च सहेतुकम्

ສີຣິ ສູຕ ກ່າວວ່າ: ໂອ ວິປຣາທັງຫຼາຍ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງແລ້ວ—ໃນພູ ຄັນທະມາດະນະ—ເລື່ອງອັນມີເຫດຜົນວ່າດ້ວຍສັນນິທານອັນສັກສິດຂອງ ສະຣັສວະຕີ ແລະ ຄາຍະຕຣີ।

Verse 61

यः शृणोतीममध्यायं पठते वा सभक्तिकम् । एतत्तीर्थद्वयस्नानफलमाप्नोत्यसंशयः

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ຟັງບົດນີ້ ຫຼື ອ່ານສະທາຍະດ້ວຍພັກຕິ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນແຫ່ງການອາບນ້ໍາໃນຕີຣຖະຄູ່ນີ້ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ।