Adhyaya 39

Verse 1

श्रीसूत उवाच । अथातः संप्रवक्ष्यामि कपितीर्थस्य वैभवम् । तत्तीर्थं सकलैः पूर्वं गंधमादनपर्वते

ພຣະສີສູຕະກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ເຮົາຈະປະກາດອະທິບາຍມະຫິມາຂອງ ກະປິຕີຣຖະ ຢ່າງຄົບຖ້ວນ—ຕີຣຖະອັນສັກສິດ ທີ່ໃນການເກົ່າແກ່ ຜູ້ຄົນທັງປວງຮູ້ຈັກຢູ່ເທິງພູ ຄັນທະມາດນະ.

Verse 2

सर्वेषामुपकाराय कपिभिर्निर्मितं द्विजाः । रावणादिषु रक्षःसु हतेषु तदनंतरम्

ໂອ ທະວິຊະທັງຫຼາຍ, ຕີຣຖະນີ້ຖືກກຸ່ມກະປິ (ວານະຣະ) ສ້າງຂຶ້ນເພື່ອອຸປະການແກ່ທຸກຜູ້ຄົນ—ທັນທີຫຼັງຈາກຣາວະນະແລະຣັກຂະສະອື່ນໆຖືກປະຫານ.

Verse 3

तीर्थं निर्माय तत्रैव सस्नुस्ते कपयो मुदा । तीर्थाय च वरं प्रादुः कपयः कामरूपिणः

ເມື່ອສ້າງຕີຣຖະແລ້ວ ພວກວານະຣະກໍອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມປິຕິ; ແລະວານະຣະຜູ້ປ່ຽນຮູບໄດ້ຕາມປາຖະໜາ ໄດ້ປະທານພອນແກ່ຕີຣຖະນັ້ນເອງ.

Verse 4

अस्मिंस्तीर्थे निमग्ना ये भक्तिप्रवणचेतसः । ते सर्वे मुक्तिभाजः स्युर्महापातकमोचिताः

ຜູ້ໃດຈົມລົງໃນຕີຣຖະນີ້ດ້ວຍໃຈທີ່ໂນ້ມໄປສູ່ພັກຕິ ຜູ້ນັ້ນທັງປວງຈະເປັນຜູ້ມີສ່ວນໃນໂມກສະ ແລະພົ້ນຈາກມະຫາບາບທັງຫຼາຍ.

Verse 5

अत्र तीर्थे निमग्नानां न स्यान्नरकजं भयम् । अत्र स्नाता नराः सर्वे दारिद्रयं नाप्नुवंति हि

ຜູ້ໃດຈົມຕົວໃນຕີຣຖະນີ້ ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວອັນເກີດຈາກນະລົກ. ຜູ້ທີ່ອາບນ້ຳບຸນທີ່ນີ້ທັງຫມົດ ບໍ່ຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກແທ້ໆ.

Verse 6

अत्र तीर्थे निमग्नानां यमपीडापि नो भवेत् । कपितीर्थं प्रयास्येऽहमिति यः सततं ब्रुवन्

ຜູ້ໃດຈົມຕົວໃນຕີຣຖະນີ້ ແມ່ນແຕ່ຄວາມທໍລະມານຂອງພຣະຍົມກໍບໍ່ເກີດຂຶ້ນ. ແລະຜູ້ໃດກ່າວເປັນນິດວ່າ ‘ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປກະປິຕີຣຖະ’ …

Verse 7

व्रजेच्छतपदं विप्राः स यायात्परमं पदम् । एतत्तीर्थसमं तीर्थं न भूतं न भविष्यति

ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ ແມ່ນແຕ່ເຂົາໄປພຽງຮ້ອຍກ້າວ ກໍບັນລຸສະຖານະອັນສູງສຸດ. ບໍ່ມີຕີຣຖະໃດເທົ່າທຽມຕີຣຖະນີ້ ບໍ່ເຄີຍມີ ແລະຈະບໍ່ມີອີກ

Verse 8

एवं वरं तु ते दत्त्वा तीर्थायास्मै कपीश्वराः । रामं दाशरथिं सर्वे प्रणम्याथ ययाचिरे

ເມື່ອປະທານພອນແກ່ຕີຣຖະນີ້ແລ້ວ ບັນດາຈອມເຈົ້າແຫ່ງວານະຣະທັງປວງ (ກະປີອິດສະວະຣະ) ໄດ້ກາບນົບພຣະຣາມ ພຣະໂອຣສຂອງທະສະຣະຖ ແລ້ວຈຶ່ງທູນຂໍຄວາມປາດຖະນາ

Verse 9

स्वामिंस्त्वयास्मै तीर्थाय दीयतां वरमद्भुतम् । कपिभिः प्रार्थितो विप्रा रामचंद्रोऽतिहर्षितः

“ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະທານພອນອັນອັດສະຈັນແກ່ຕີຣຖະນີ້ໂດຍພຣະອົງເອງ.” ເມື່ອກະປິທັງຫຼາຍທູນຂໍດັ່ງນີ້ ໂອ ພຣາຫມະນ ພຣະຣາມະຈັນທຣະກໍເກີດປິຕິຍິ່ງ

Verse 10

तत्तीर्थाय वरं प्रादात्कपीनां प्रीतिकारणात् । अत्र तीर्थे निमग्नानां गंगास्नानफलं लभेत्

ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມເມດຕາຕໍ່ຝູງວານອນ ພຣະຣາມາໄດ້ປະທານພອນແກ່ຕີຣຖະນັ້ນ. ຜູ້ໃດຈົມຕົວໃນຕີຣຖະນີ້ ຈະໄດ້ບຸນເທົ່າກັບອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳຄົງຄາ.

Verse 11

प्रयागस्नानजं पुण्यं सर्वतीर्थफलं तथा । अग्निष्टोमादियागानां फलं भूयादनुत्तमम्

ທີ່ນີ້ຍ່ອມໄດ້ບຸນຈາກການອາບນ້ຳທີ່ປຣະຍາກ ໄດ້ຜົນແຫ່ງຕີຣຖະທັງປວງ ແລະຍັງໄດ້ຜົນອັນສູງສຸດຈາກພິທີຍັດເຊັ່ນ ອັກນິສໂຕມະ ເປັນຕົ້ນ.

Verse 12

गायत्र्यादिमहामंत्रजपपुण्यं तथा भवेत् । गोसहस्रप्रदनृणां प्राप्नोत्यविकलं फलम्

ທີ່ນີ້ບຸນແຫ່ງການພະວະນາຈະປະຂອງມະຫາມັນຕຣະ ເລີ່ມດ້ວຍ ຄາຍະຕຣີ ຍ່ອມເກີດຂຶ້ນ; ແລະຍັງໄດ້ຜົນຢ່າງຄົບຖ້ວນເທົ່າກັບຜູ້ບໍລິຈາກງົວພັນຕົວ.

Verse 13

चतुर्णामपि वेदानां पारायणफलं लभेत् । ब्रह्मविष्णुमहेशादिदेवपूजाफलं लभेत्

ທີ່ນີ້ຍ່ອມໄດ້ຜົນແຫ່ງການສາທະຍາຍພຣະເວດທັງສີ່ ແລະຍັງໄດ້ຜົນແຫ່ງການບູຊາເທວະ ເລີ່ມແຕ່ ພຣະພຣະຫມາ ພຣະວິສນຸ ແລະ ພຣະມະເຫສ ເປັນຕົ້ນ.

Verse 14

कपितीर्थाय रामोयं प्रादादेवं वरं द्विजाः । एवं रामेण दत्ते तु वरे तत्र कुतूहलात्

ໂອ ທະວິຊະທັງຫຼາຍ, ພຣະຣາມາອົງນີ້ໄດ້ປະທານພອນເຊັ່ນນັ້ນແກ່ ກະປິຕີຣຖະ. ເມື່ອພອນນັ້ນຖືກປະທານໂດຍພຣະຣາມາ ທີ່ນັ້ນກໍເກີດຄວາມຢາກຮູ້ຂຶ້ນ.

Verse 15

षडर्धनयनो ब्रह्मा सहस्राक्षो यमस्तथा । वरुणोग्निस्तथा वायुः कुबेरश्चंद्रमा अपि

ທີ່ນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີນັຍນາຫຼາຍ, ພຣະຍະມຜູ້ມີນັຍນາພັນ, ພ້ອມດ້ວຍ ວຣຸນ, ອັກນິ, ວາຍຸ, ກຸເບຣ ແລະ ພຣະຈັນ ກໍມາຮອດ.

Verse 16

आदित्यो निरृतिश्चैव साध्याश्च वसवस्तथा । अन्येऽपि त्रिदशाः सर्वे विश्वेदेवादयस्तथा

ອາທິຕະຍະ, ນິຣຶຕິ, ພວກສາທະຍະ ແລະ ພວກວະສຸ; ພ້ອມທັງເທວະທັງຫມົດອື່ນໆ ຮວມທັງ ວິສະເວເທວະ ກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 17

अत्रिर्भृगुस्तथा कुत्सो गौतमश्च पराशरः । कण्वोऽगस्त्यः सुतीक्ष्णश्च विश्वामित्रादयोऽपरे

ອັດຣິ, ພຣຶກຸ, ກຸດສະ, ໂກຕະມະ ແລະ ປະຣາຊະຣະ; ກັນວະ, ອະກັດສະຕະຍະ ແລະ ສຸຕີກຊະນະ; ພ້ອມທັງອື່ນໆ—ວິສະວາມິຕຣະ ແລະ ທ່ານອື່ນ—ກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນ.

Verse 18

योगिनः सनकाद्याश्च नारदाद्याः सुरर्षयः । रामदत्तवरं तीर्थं श्लाघंते बहुधा तदा

ພວກໂຍຄີເຊັ່ນ ສະນະກະ ແລະ ພວກລຶສີເທວະເຊັ່ນ ນາຣະດະ ໃນເວລານັ້ນ ໄດ້ສັນລະເສີນດ້ວຍຫຼາຍປະການ ຕີຣະຖະທີ່ໄດ້ຮັບພອນຈາກ ພຣະຣາມ.

Verse 19

सस्नुश्च तत्र तीर्थे ते सर्वाभीष्टप्रदायिनि । कपिभिर्निर्मितं यस्मादेतत्तीर्थमनुत्तमम्

ພວກເຂົາໄດ້ອາບນ້ຳຢູ່ໃນຕີຣະຖະນັ້ນ ອັນໃຫ້ຜົນຕາມປາດຖະນາທຸກປະການ. ແລະເນື່ອງຈາກຕີຣະຖະອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ນີ້ ຖືກສ້າງໂດຍພວກວານອນ ຈຶ່ງໂດງດັງວ່າເປັນສູງສຸດ.

Verse 20

कपितीर्थमिति ख्यातिमतो लोके प्रयास्यति । इत्यप्यवोचंस्ते सर्वे देवाश्च मुनयस्तथा

“ສະຖານນີ້ຈະໂດ່ງດັງໃນໂລກດ້ວຍນາມ ‘ກະປິຕີຣຖະ’.” ດັ່ງນີ້ເທວະທັງຫມົດແລະມຸນີທັງຫມົດໄດ້ປະກາດພ້ອມກັນ.

Verse 21

तस्मादवश्यं गंतव्यं कपितीर्थं मुमुक्षुभिः । रंभा कौशिकशापेन शिलाभूता पुरा द्विजाः

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ປາຖະນາໂມກສະພຶງໄປຢ້ຽມ ‘ກະປິຕີຣຖະ’ ຢ່າງແນ່ນອນ. ໂອ ດວິຊະທັງຫມົດ, ໃນການກ່ອນ ຣັມພາ ໂດຍຄຳສາບຂອງ ເກົາຊິກະ ໄດ້ກາຍເປັນຫີນ.

Verse 22

तत्र स्नात्वा निजं रूपं प्रपेदे च दिवं ययौ । अस्य तीर्थस्य माहात्म्यं मया वक्तुं न शक्यते

ນາງໄດ້ອາບນ້ຳສັກສິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລ້ວໄດ້ຮັບຮູບອັນແທ້ຂອງຕົນຄືນ ແລະໄດ້ໄປສູ່ສະຫວັນ. ມະຫິມາຂອງຕີຣຖະນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດພັນນາໃຫ້ຄົບຖ້ວນໄດ້.

Verse 23

मुनय ऊचुः । रंभां किमर्थमशपत्कौशिकः सूतनंदन । कथं गता शिलाभूता कपितीर्थं सुरांगना । एतन्नः सर्वमाचक्ष्व विस्तरान्मुनिसत्तम

ພວກມຸນີກ່າວວ່າ: “ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ, ເກົາຊິກະສາບ ຣັມພາ ເພາະເຫດໃດ? ແລະນາງອັບສະຣາສະຫວັນນັ້ນ—ເມື່ອກາຍເປັນຫີນແລ້ວ—ໄປຮອດ ‘ກະປິຕີຣຖະ’ ໄດ້ແນວໃດ? ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງໂດຍລະອຽດ.”

Verse 24

श्रीसूत उवाच । विश्वामित्राभिधो राजा प्रागभूत्कुशिकान्वये

ສີຣີ ສູຕະ ກ່າວວ່າ: “ໃນການກ່ອນ ມີກະສັດນາມ ‘ວິສະວາມິຕຣະ’ ເກີດໃນວົງສາກຸຊິກະ।”

Verse 25

स कदाचिन्महाराजः सेनापरिवृतो बली । मेदिनीं परिचक्राम राज्यवीक्षणकौतुकी

ຄັ້ງໜຶ່ງ ມະຫາຣາຊາຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ຖືກກອງທັບຫ້ອມລ້ອມ ໄດ້ຈາລິກໄປທົ່ວແຜ່ນດິນ ເພື່ອປາດຖະນາກວດເບິ່ງອານາຈັກຂອງຕົນ।

Verse 26

अटित्वा स बहून्देशान्वसिष्ठस्याश्रमं ययौ । आतिथ्याय वृतः सोऽयं वसिष्ठेन महात्मना

ເມື່ອຈາລິກຜ່ານຫຼາຍແດນດິນແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ໄປຮອດອາສຣົມຂອງພຣະຣິສີ ວະສິດຖະ; ມະຫາຕະມະວະສິດຖະໄດ້ເຊີນໃຫ້ຮັບອາຕິຖະຍະ ຄືການຕ້ອນຮັບອັນສັກສິດ।

Verse 27

तथास्त्वित्यब्रवीत्सोयं दंडवत्प्रणतो नृपः । कामधेनुप्रभावेन विश्वामित्राय भूभुजे

ພຣະຣາຊາໄດ້ກົ້ມກາບແບບດັນດະວັດ ແລ້ວກ່າວວ່າ “ຕະຖາສະຕຸ—ຂໍໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ແລະດ້ວຍອານຸພາບອັນອັດສະຈັນຂອງ ກາມເທນູ ຈຶ່ງມີການຈັດອາຕິຖະຍະ ແດ່ວິສະວາມິດຕະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ।

Verse 28

आतिथ्यमकरोद्विप्रा वसिष्ठो ब्रह्मनंदनः । कामधेनुप्रभावं वै ज्ञात्वा कुशिकनंदनः

ໂອ ທ່ານວິປຣາ (ພຣາຫມະນ) ທັງຫຼາຍ! ວະສິດຖະ ຜູ້ເປັນຄວາມປິຕິແຫ່ງພຣະພຣົມມາ ໄດ້ປະກອບອາຕິຖະຍະ; ແລະ ກຸສິກະນັນທະນະ (ວິສະວາມິດຕະ) ເມື່ອຮູ້ອານຸພາບອັນພິເສດຂອງ ກາມເທນູ ແລ້ວ…

Verse 29

वसिष्ठं प्रार्थयामास कामधेनुमभीष्टदाम् । प्रत्याख्यातो वसिष्ठेन प्रचकर्ष च तां बलात्

ລາວໄດ້ອ້ອນວອນຕໍ່ວະສິດຖະ ໃຫ້ມອບ ກາມເທນູ ຜູ້ປະທານພອນຕາມປາດຖະນາ. ແຕ່ເມື່ອວະສິດຖະປະຕິເສດ ລາວກໍຍັງລາກນາງໄປດ້ວຍກຳລັງ.

Verse 30

कामधेनुविसृष्टैस्तु म्लेच्छाद्यैः स पराजितः । महादेवं समाराध्य तस्मादस्त्राण्यवाप्य च

ເມື່ອລາວຖືກພວກມເລັດຈະ ແລະກອງທັບອື່ນໆທີ່ກໍ່ເກີດຈາກ ກາມເທນູ ພ່າຍແພ້ແລ້ວ ລາວຈຶ່ງອາຣາທະນາພຣະມະຫາເທວະ ແລະໄດ້ຮັບອັສຕຣາທິບຈາກພຣະອົງດ້ວຍ

Verse 31

वसिष्ठस्याश्रमं गत्वा व्यसृजच्छरसंचयान् । सर्वाण्यस्त्राणि मुमुचे ब्रह्मास्त्रं च नृपोत्तमः

ໄປຮອດອາສຣົມຂອງ ວະສິດຖະ ແລ້ວ ກະສັດຜູ້ປະເສີດໄດ້ປ່ອຍຝົນລູກສອນເປັນຊຸດໆ; ລາວປ່ອຍອັສຕຣາທັງປວງ ແມ່ນກະທັ້ງ ພຣະຫມາອັສຕຣາ ດ້ວຍ

Verse 32

तानि सर्वाणि चास्त्राणि वसिष्ठो ब्रह्मनंदनः । एकेन ब्रह्मदंडेन निजघ्न स्वतपोबलात्

ອັສຕຣາທັງຫມົດນັ້ນ ວະສິດຖະ ຜູ້ເປັນຄວາມປິຕິແຫ່ງພຣາຫມະນະ ໄດ້ທຳລາຍດ້ວຍ ພຣະຫມາດັນດາ ເພີງອັນດຽວ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງຕະປະຂອງຕົນ

Verse 33

ततः पराजितो विप्रा विश्वामित्रोऽतिलज्जितः । ब्राह्मण्यावाप्तये स्वस्य तपः कर्तुं वनं ययौ

ຕໍ່ມາ ໂອ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ ວິສວາມິດຕະ ຜູ້ພ່າຍແພ້ແລະອັບອາຍຢ່າງຫນັກ ໄດ້ໄປສູ່ປ່າເພື່ອບຳເພັນຕະປະ ເພື່ອບັນລຸຄວາມເປັນພຣາຫມະນະໃຫ້ແກ່ຕົນ

Verse 34

पूर्वासु पश्चिमांतासु त्रिषु दिक्षु तपोऽचरत् । प्रादुर्भूतमहा विघ्नस्तत्तद्दिक्षु स कौशिकः

ກາວສິກະນັ້ນໄດ້ບຳເພັນຕະປະໃນສາມທິດ—ທັງທິດຕາເວັນອອກ ແລະໄປຈົນສຸດຂອບທິດຕາເວັນຕົກ; ແຕ່ໃນແຕ່ລະທິດ ອຸປະສັກໃຫຍ່ໆ ກໍປາກົດຂຶ້ນຕໍ່ໜ້າລາວ

Verse 35

उत्तरां दिशमासाद्य हिमवत्पर्वतेऽमले । कौशिक्यास्सरितस्तीरे पुण्ये पापविनाशिनि

ເມື່ອໄປຮອດທິດເໜືອ ຢູ່ເທິງພູຫິມະວັດອັນບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ ທ່ານໄດ້ພັກຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳກໍຊິກີ ອັນສັກສິດ ແລະທຳລາຍບາບ.

Verse 36

दिव्यं वर्षसहस्रं तु निराहारो जितेंद्रियः । निरालोको जितश्वासो जितक्रोधः सुनिश्चलः

ຕະຫຼອດພັນປີທິບ ທ່ານຢູ່ໂດຍບໍ່ຮັບປະທານອາຫານ ເປັນຜູ້ຊະນະອິນທຣີ; ບໍ່ວອກແວກ ຄວບຄຸມລົມຫາຍໃຈ ພິຊິດໂທສະ ແລະນິ່ງແນ່ວບໍ່ໄຫວຕິງ.

Verse 37

ग्रीष्मे पंचाग्निमध्यस्थः शिशिरे वारिषु स्थितः । वर्षास्वाकाशगो नित्यमूर्ध्वबाहुर्निराश्रयः

ໃນລະດູຮ້ອນ ທ່ານຢືນຢູ່ກາງໄຟທັງຫ້າ; ໃນລະດູໜາວ ທ່ານຢູ່ໃນນ້ຳ; ໃນລະດູຝົນ ທ່ານຢູ່ກາງແຈ້ງໃຕ້ຟ້າເປັນນິດ—ຊູມືຂຶ້ນ ໄຮ້ທີ່ພຶ່ງພາ.

Verse 39

ब्राह्मण्यसिद्धयेऽत्युग्रं चचार सुमहत्तपः । उद्विग्नमनसस्तस्य त्रिदशास्त्रिदिवालयाः । जंभारिणा च सहिता रंभां प्रोचुरिदं वचः

ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດພຣາຫມະນະພາວະ ທ່ານໄດ້ປະພຶດຕະປະອັນຮຸນແຮງແລະຍິ່ງໃຫຍ່. ເທວະທັງຫຼາຍຜູ້ຢູ່ສະຫວັນຈຶ່ງກັງວົນໃຈ ແລະພ້ອມກັບ ຈັມພາຣິ (ພຣະອິນທຣ໌) ໄດ້ກ່າວຄຳນີ້ແກ່ ຣັມພາ.

Verse 40

विश्वामित्रं तपस्यंतं विलोभय विचेष्टितैः । यथा तत्तपसो विघ्नो भविष्यति तथा कुरु

“ຈົ່ງຢົກຍ້າຍໃຈ ວິສະວາມິດຕຣະ ຜູ້ກຳລັງບຳເພັນຕະປະ ດ້ວຍທ່າທາງແລະສິລະປະຂອງເຈົ້າ; ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ຕະປະຂອງລາວເກີດອຸປະສັກຕາມນັ້ນ.”

Verse 41

एवमुक्ता तदा रंभा देवैरिंद्रपुरोगमैः । प्रत्युवाच सुरान्सर्वान्प्रांजलिः प्रणता तदा

ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍມີພຣະອິນທຣາເປັນຜູ້ນຳ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ນາງຣຳພາແລ້ວ ນາງປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະກ້ົມສະຫຼອງ ຈຶ່ງຕອບແກ່ເທວະທັງປວງ។

Verse 42

रंभोवाच । अतिक्रूरो महाक्रोधो विश्वामित्रो महामुनिः । स शप्स्यते मां क्रोधेन बिभेम्यस्मादहं सुराः

ນາງຣຳພາກ່າວວ່າ: “ມະຫາມຸນີ ວິສະວາມິດຣາ ໂຫດຮ້າຍຍິ່ງ ແລະມີໂທສະໃຫຍ່; ເມື່ອໂກດຈະສາບແຊ່ງຂ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ ຂ້າຈຶ່ງຢ້ານກົວທ່ານນັ້ນ.”

Verse 43

त्रायध्वं कृपया यूयं मां युष्मत्परिचारिकाम् । इत्युक्तो रंभया तत्र जंभारिस्ताम भाषत

ນາງອ້ອນວອນວ່າ: “ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ຂໍພວກທ່ານຄຸ້ມຄອງຂ້າ—ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພວກທ່ານ.” ເມື່ອຣຳພາກ່າວແລ້ວ ຈັມພາຣິ (ພຣະອິນທຣາ) ຈຶ່ງກ່າວກັບນາງໃນທີ່ນັ້ນ।

Verse 44

इन्द्र उवाच । रंभे त्वया न भीः कार्या विश्वामित्रात्तपोधनात् । अहमप्यागमिष्यामि त्वत्सहायः समन्मथः

ພຣະອິນທຣາກ່າວວ່າ: “ໂອ ຣຳພາ, ເຈົ້າຢ່າຢ້ານວິສະວາມິດຣາ ຜູ້ມັ່ງຄັ່ງດ້ວຍຕະປະນັ້ນ. ຂ້າເອງກໍຈະມາເປັນຜູ້ຊ່ວຍເຈົ້າ ພ້ອມກັບມັນມະຖະ (ເທວະແຫ່ງຄວາມຮັກ).”

Verse 45

कोकिलालापमधुरो वसन्तोऽप्यागमिष्यति । अतिसुंदररूपा त्वं प्रलोभय महामुनिम्

“ລະດູວະສັນຕະກໍຈະມາຮອດ ຫວານຊື່ນດ້ວຍສຽງຄູກຂອງນົກໂກກິລາ. ເຈົ້າຜູ້ມີຮູບງາມຍິ່ງ—ຈົ່ງໄປລໍ້ລວງມະຫາມຸນີນັ້ນ.”

Verse 46

इतींद्रकथिता रंभा विश्वामित्राश्रमं ययौ । तद्दृष्टिगोचरा स्थित्वा ललितं रूपमास्थिता

ດັ່ງນັ້ນ ນາງຣັມພາໄດ້ຮັບຄໍາຊີ້ນໍາຈາກພະອິນທຣາ ແລ້ວໄປຍັງອາສຣົມຂອງວິສວາມິດຣະ। ນາງຢືນຢູ່ໃນຂອບເຂດສາຍຕາ ແລ້ວສວມຮູບງາມອ່ອນຊ້ອຍນ່າຫຼົງໄຫຼ।

Verse 47

सा मुनिं लोभयामास मनोहरविचेष्टितः । पिकोपि तस्मिन्समये चुकूजानंदयन्मनः

ນາງໄດ້ໃຊ້ທ່າທາງອັນງາມຕາເພື່ອລໍ້ລວງພະມຸນີ। ໃນເວລານັ້ນເອງ ນົກກຸກກູກໍ່ຮ້ອງຂັບຂານ ໃຫ້ໃຈຊື່ນບານ।

Verse 48

श्रुत्वा पिकस्वरं रंभां दृष्ट्वा च मुनिपुंगवः । संशयाविष्टहृदयो विदित्वा शक्रकर्म तत् । शशाप रंभां क्रोधेन विश्वामित्रस्तपोधनः

ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງນົກກຸກກູ ແລະເຫັນນາງຣັມພາ ພະມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ກໍ່ມີໃຈຖືກຄວາມສົງໄສຄອບງໍາ। ທ່ານຮູ້ວ່າເປັນກົນອຸບາຍຂອງສັກກະ (ພະອິນທຣາ) ແລ້ວ ວິສວາມິດຣະຜູ້ມີຕະປະອັນຫນາແນ່ນ ຈຶ່ງໂກດແລະສາບນາງຣັມພາ।

Verse 49

विश्वामित्र उवाच । यस्मात्कोपयसे रंभे मां त्वं कोपजयैषिणम्

ວິສວາມິດຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຣັມເພ! ເຈົ້າເປັນເຫດໃດຈຶ່ງກະຕຸ້ນໃຫ້ເຮົາໂກດ—ເຮົາເປັນຜູ້ພະຍາຍາມຊະນະຄວາມໂກດ—”

Verse 50

शिला भवात्र तस्मात्त्वं रंभे वर्षशतायुतम् । तदंतरे ब्राह्मणेन रक्षिता मोक्षमाप्स्यसि

“ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຣັມເພ, ຈົ່ງເປັນຫີນຢູ່ນີ້ເປັນເວລາຫນຶ່ງລ້ານປີ. ໃນຊ່ວງນັ້ນ ໂດຍມີພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງປົກປ້ອງ ເຈົ້າຈະໄດ້ບັນລຸໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).”

Verse 51

विश्वामित्रस्य शापेन तदंते सा शिलाऽभवत् । बहुकालं शिलाभूता तस्थौ तस्याश्रमे द्विजाः

ໂດຍຄຳສາບຂອງ ວິສະວາມິດຣະ ໃນທ້າຍທີ່ສຸດນາງກໍກາຍເປັນຫີນ. ໂອ ທະວິຊະຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ນາງຢູ່ໃນອາສຣົມນັ້ນດົນນານໃນຮູບຫີນ.

Verse 52

विश्वामित्रोपि धर्मात्मा पुनस्तप्त्वा महत्तपः । लेभे वसिष्ठवाक्येन ब्राह्मण्यं दुर्लभं नृपैः

ວິສະວາມິດຣະຜູ້ມີຈິດໃຈແຫ່ງທຳ ກໍໄດ້ບຳເນັດຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ອີກຄັ້ງ. ໂດຍວາຈາຂອງ ວະສິດຖະ ທ່ານໄດ້ບັນລຸພາວະພຣາຫມະນະ—ອັນຫາຍາກສຳລັບກະສັດ.

Verse 53

बहुकालं शिलाभूता रंभाप्यासीत्तदाश्रमे । तस्मिन्नेवाश्रमे पुण्ये शिष्योऽगस्त्यस्य संमतः

ເປັນເວລາດົນນານ ຣັມພາກໍຢູ່ໃນອາສຣົມນັ້ນເປັນຫີນ. ໃນອາສຣົມອັນສັກສິດນັ້ນເອງ ຍັງມີສິດຂອງ ອະກັດສະຍະ ຜູ້ໄດ້ຮັບການນັບຖືຢ່າງສູງ.

Verse 54

श्वेतोनाम मुनिश्चक्रे मुमुक्षुः परमं तपः । चिरकालं तपस्तस्मिन्प्रकुर्वति महामुनौ

ມຸນີນາມວ່າ ສະເວຕະ ຜູ້ປາຖະໜາໂມກສະ ໄດ້ເລີ່ມບຳເນັດຕະປະອັນສູງສຸດ. ມະຫາມຸນີນັ້ນໄດ້ປະພຶດຕະປະຢູ່ດົນນານ.

Verse 55

अंगारकेति विख्याता राक्षसी काचिदागता । तस्याश्रममतिक्रूरा मेघस्वनमहास्वना

ຣາກສະສີຜູ້ໜຶ່ງ ມີນາມວ່າ ອັງກາຣະກີ ອັນໂດງດັງ ໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ. ນາງໂຫດຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ ຮ້ອງຄຳຮາມດັ່ງສຽງເມກຟ້າຄຳຮືອັນມະຫາສະໜັ່ນ ເຂົ້າຫາອາສຣົມນັ້ນ.

Verse 56

मूत्ररक्तपुरीषाद्यैर्दूषयामास भीषणा । उपद्रवैस्तथा चान्यैर्बाधयामास तं मुनिम्

ນາງຣາກຊະສີຜູ້ນ່າຢ້ານໄດ້ເຮັດໃຫ້ສະຖານທີ່ນັ້ນເປື້ອນປົ່ນດ້ວຍປັດສະວະ ເລືອດ ອຸຈາລ ແລະອື່ນໆ; ພ້ອມທັງກໍ່ອຸປັດຣະວະ ແລະຄວາມລຳບາກອື່ນໆ ທຳລາຍມຸນີນັ້ນ

Verse 57

अथ क्रुद्धो मुनिः श्वेतो वायव्यास्त्रेण योजयन् । शप्तां कुशिकपुत्रेण राक्षस्यै प्राक्षिपच्छिलाम्

ຕໍ່ມາ ມຸນີສເວຕະໂກດເກີນ ໄດ້ນຳໃຊ້ອາວຸດວາຍະວະຍະ ແລະໂຍນຫີນທີ່ບຸດແຫ່ງກຸສິກະ (ວິສວາມິດຣະ) ໄດ້ສາບໄວ້ ໃສ່ນາງຣາກຊະສີນັ້ນ

Verse 58

राक्षसी सा प्रदुद्राव वायव्यास्त्रेण योजिता । वायव्यास्त्रप्रयुक्तेन दृषदानुद्रुता च सा

ນາງຣາກຊະສີນັ້ນຖືກວາຍະວະຍະອັສຕຣາກະທົບ ແລ້ວກໍວິ່ງໜີ; ແລະດ້ວຍພະລັງຂອງວາຍະວະຍະອັສຕຣາ ຫີນນັ້ນກໍຖືກຂັບໃຫ້ໄລ່ຕາມນາງ

Verse 59

दक्षिणांबुनिधेस्तीरं धावति स्म भयार्दिता । धावन्तीमनुधावन्ती सा शिलास्त्रप्रयोजिता

ນາງຜູ້ຖືກຄວາມຢ້ານກົວບີບຄັ້ນ ໄດ້ວິ່ງໄປຫາຝັ່ງທະເລທາງໃຕ້; ແລະເມື່ອນາງວິ່ງ ຫີນອາວຸດທີ່ຖືກປ່ອຍແລ້ວກໍໄລ່ຕາມນາງຢ່າງຕິດຕາມ

Verse 60

पपातोपरि राक्षस्या मज्जंत्याः कपितीर्थके । मृता सा राक्षसी तत्र शिलापातात्स्वमूर्द्धनि

ທີ່ກະປິຕີຣຖະກະ ໃນຂະນະທີ່ນາງຣາກຊະສີກຳລັງຈົມ ຫີນນັ້ນກໍຕົກທັບນາງ; ທີ່ນັ້ນເອງ ນາງກໍຕາຍ ເນື່ອງຈາກຫີນຕົກກະແທກຫົວຂອງນາງ

Verse 61

विश्वामित्रेण शप्ता सा कपितीर्थे निमज्जनात् । शिलारूपं परित्यज्य रंभारूपमुपेयुषी

ນາງຖືກວິສະວາມິດຕະສາບ ເມື່ອດຳນ້ຳອາບທີ່ກະປິຕີຣຖະ ກໍລະທິ້ມຮູບຫີນ ແລະໄດ້ຮູບເປັນຣັມພາຄືນອີກຄັ້ງ

Verse 62

देवैः कुसुमधाराभिरभिवृष्टा मनोरमा । दिव्यं विमानमारूढा दिव्यांबरविराजिता

ນາງຜູ້ງາມຖືກເທວະທັງຫຼາຍພອຍພົມດ້ວຍສາຍດອກໄມ້ ແລ້ວນາງຂຶ້ນສູ່ວິມານທິບ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງໃນເຄື່ອງນຸ່ງທິບ

Verse 63

हारकेयूरकटकनासाभरणभूषिता । उर्वश्याद्यप्सरोभिश्च सखिभिः परिवारिता

ນາງປະດັບດ້ວຍສາຍຄໍ ກຳໄລແຂນ ກຳໄລຂໍ້ມື ແລະເຄື່ອງປະດັບດັ່ງ ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍອັບສະຣາສະຫາຍ ມີອຸຣະວະສີເປັນຕົ້ນ

Verse 64

कपितीर्थस्य माहात्म्यं प्रशंसन्ती पुनःपुनः । निषेव्य रामनाथं च शंकरं शशिभूषणम्

ນາງສັນລະເສີນມະຫິມາແຫ່ງກະປິຕີຣຖະຊ້ຳໆ ແລ້ວໄດ້ນະມັດສະການບູຊາພຣະຣາມນາຖະ ຄືພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍດວງຈັນ

Verse 65

आखण्डलपुरीं रम्यां प्रययावमरावतीम् । राक्षसी सापि शापेन कुम्भजस्य महौजसः

ນາງໄດ້ເດີນທາງໄປຫານະຄອນອັນງາມຂອງອາຂັນຑະລະ ຄືອະມະຣາວະຕີ; ແຕ່ນາງນັ້ນເອງກໍກາຍເປັນຣາກະສະສີ ເນື່ອງຈາກຄຳສາບຂອງກຸມພະຊະ (ອະກັດສະຕະ) ຜູ້ມີ຤ິດທິໃຫຍ່

Verse 66

घृताची देववेश्या हि राक्षसीरूपमागता । साप्यत्र कपितीर्थाप्सु स्नानात्स्वं रूपमाययौ

ຄຣິຕາຈີ ອັບສະຣາແຫ່ງເທວະໂລກ ເຄີຍແປງເປັນຮູບນາງຣາກຊະສີ। ນາງໄດ້ອາບນ້ຳສັກສິດໃນນ້ຳກະປິຕີຣຖະ ແລ້ວກໍກັບຄືນສູ່ຮູບແທ້ຂອງຕົນ।

Verse 67

एवं रंभाघृताच्यौ ते कपितीर्थे निमज्जनात् । अगस्त्यशिष्यश्वेतस्य प्रसादाद्द्विजसत्तमाः

ດັ່ງນັ້ນ ຣັມພາ ແລະ ຄຣິຕາຈີ ໂດຍການດຳລົງຕົວໃນກະປິຕີຣຖະ ໄດ້ພົ້ນໄພ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ສເວຕ ສາວົກຂອງອະຄັດສະຍະ, ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ।

Verse 68

राक्षसीत्वं शिलात्वं च हित्वा स्वं रूपमागते । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन स्नातव्यं कपितीर्थके

ເມື່ອລະທິ້ງທັງຄວາມເປັນນາງຣາກຊະສີ ແລະ ສະພາບເປັນຫີນ ນາງທັງສອງກໍກັບຄືນສູ່ຮູບຂອງຕົນ। ດັ່ງນັ້ນ ຄວນພາກພຽນທຸກປະການເພື່ອອາບນ້ຳທີ່ກະປິຕີຣຖະ।

Verse 69

यः शृणोतीममध्यायं पठते वापि मानवः । प्राप्नोति कपितीर्थस्य स्नानजं फलमुत्तमम्

ຜູ້ໃດຟັງບົດນີ້ ຫຼື ແມ່ນແຕ່ສວດອ່ານ ກໍຈະໄດ້ຮັບຜົນອັນສູງສຸດ ທີ່ເກີດຈາກການອາບນ້ຳທີ່ກະປິຕີຣຖະ।