Adhyaya 36

Verse 1

श्रीसूत उवाच । धनुष्कोटेस्तु माहात्म्यं भूयोऽपि प्रब्रवीम्यहम् । दुराचाराभिधो यत्र स्नात्वा मुक्तो भवद्द्विजाः

ພຣະສີສູຕະກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດມະຫາຕະມະແຫ່ງ ທະນຸດສໂກຕິ ອີກຄັ້ງ; ທີ່ນັ້ນຊາຍຜູ້ຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ທຸຣາຈາຣ’ ໄດ້ຮັບຄວາມຫຼຸດພົ້ນຫຼັງຈາກອາບນ້ຳ, ໂອ ທະວິຊະ ຤ິສີທັງຫຼາຍ.

Verse 2

मुनय ऊचुः । दुराचाराभिधः कोऽसौ सूत तत्त्वार्थकोविद । किंच पापं कृतं तेन दुराचारेण वै मुने

ພວກມຸນີກ່າວວ່າ: ໂອ ສູຕະ ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງຕັດຕະວະແລະອັດຖະ, ຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ທຸຣາຈາຣ’ ນັ້ນແມ່ນໃຜ? ແລະເຂົາຜູ້ປະພຶດຊົ່ວໄດ້ກະທຳບາບອັນໃດ, ໂອ ມຸນີ?

Verse 3

कथं वा पातका न्मुक्तो धनुष्कोटौ निमज्जनात् । एतच्छुश्रूषमाणानां विस्तराद्वद नो मुने

ເຂົາພົ້ນຈາກບາບໄດ້ແນວໃດ ໂດຍການຈົມຕົວລົງນ້ຳທີ່ ທະນຸດສໂກຕິ? ພວກເຮົາປາຖະໜາຈະຟັງ; ໂອ ມຸນີ ຂໍໃຫ້ກ່າວໃຫ້ລະອຽດແກ່ພວກເຮົາ.

Verse 4

श्रीसूत उवाच । मुनयः श्रूयतां तस्य दुराचारस्य पातकम् । स्नानेन धनुषः कोटौ यथा मुक्तश्च पातकात्

ພຣະສີສູຕະກ່າວວ່າ: ໂອ ມຸນີທັງຫຼາຍ ຈົ່ງຟັງເຖິງບາບຂອງ ‘ທຸຣາຈາຣ’ ຜູ້ນັ້ນ; ແລະຈົ່ງຟັງວ່າ ໂດຍການອາບນ້ຳທີ່ ທະນຸດສໂກຕິ ເຂົາພົ້ນຈາກບາບໄດ້ແນວໃດ.

Verse 5

दुराचाराभिधो विप्रो गौतमीतीरमाश्रितः । कश्चिदस्ति द्विजाः पापी क्रूरकर्मरतः सदा

ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳ ໂກຕະມີ ມີພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ທຸຣາຈາຣະ ອາໄສຢູ່. ໂອ ພວກດວິຊະ, ລາວເປັນຄົນບາບ ແລະຫມົກມຸ່ນໃນກຳອັນໂຫດຮ້າຍເສມອ.

Verse 6

ब्रह्मघ्नैश्च सुरापैश्च स्तेयिभिर्गुरुतल्पगैः । तदा संसर्गदुष्टोऽसौ तैः साकं न्यवसद्विजाः

ຕໍ່ມາ ໂອ ພວກດວິຊະ, ລາວໄດ້ຢູ່ຮ່ວມກັນກັບຜູ້ກະທຳບາບໜັກ: ຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ, ຜູ້ດື່ມເຫຼົ້າ, ຂໂຈນ, ແລະຜູ້ລ່ວງລະເມີດທີ່ນອນຂອງຄູ. ດ້ວຍໂທດແຫ່ງສັງຄົມຊົ່ວນັ້ນ ລາວຈຶ່ງດ່າງພ້ອມ ແລະພັກອາໄສກັບພວກເຂົາ.

Verse 7

महापातकिसंसर्गं दोषेणास्य द्विजस्य वै । ब्राह्मण्यं सकलं नष्टं निःशेषेण द्विजोत्तमाः

ແທ້ຈິງ ໂດຍໂທດແຫ່ງການຄົບຄ້າກັບຜູ້ກະທຳມະຫາບາບ (ມະຫາປາຕະກະ) ຄວາມເປັນພຣາຫມັນທັງປວງຂອງດວິຊະນັ້ນ ຖືກທຳລາຍຈົນບໍ່ເຫຼືອ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ.

Verse 8

महापातकिभिः सार्द्धं दिनमेकं तु यो द्विजः । निवसेत्सादरं तस्य तत्क्षणाद्वै द्विजन्मनः

ແຕ່ດວິຊະຜູ້ໃດ ຢູ່ຮ່ວມກັບຜູ້ກະທຳມະຫາບາບ ແມ່ນແຕ່ວັນດຽວ ໂດຍຄວາມເຄົາລົບ, ຄວາມເປັນດວິຊະຂອງຜູ້ນັ້ນກໍຈະສູນເສຍໄປບາງສ່ວນ ຕັ້ງແຕ່ຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 9

ब्राह्मणस्य तुरीयांशो नश्यत्येव न संशयः । द्विदिनं सेवनात्स्पर्शाद्दर्शनाच्छयनात्तथा

ຄວາມເປັນພຣາຫມັນຈະສູນເສຍໄປໜຶ່ງໃນສີ່ສ່ວນແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ—ໂດຍການຮັບໃຊ້ສອງວັນ, ໂດຍການແຕະຕ້ອງ, ໂດຍການເຫັນ, ແລະໂດຍການນອນຮ່ວມ/ນອນໃກ້ກັນດ້ວຍ.

Verse 10

भोजनात्सह पंक्तौ च महापातकिभिर्द्विजाः । द्वितीयभागो नश्येत ब्राह्मणस्य न संशयः

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ຖ້າພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງກິນໃນແຖວດຽວກັນກັບຜູ້ກໍ່ມະຫາບາບ (ມະຫາປາຕະກິນ) ສ່ວນທີສອງແຫ່ງບຸນທຳຂອງລາວຈະສູນໄປ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 11

त्रिदिनाच्च तृतीयांशो नश्यत्येव न संशयः । चतुर्दिनाच्चतुर्थांशो विलयं याति हि ध्रुवम्

ຜ່ານໄປສາມມື້ ສ່ວນທີສາມຍ່ອມສູນໄປແນ່ນອນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ຜ່ານໄປສີ່ມື້ ສ່ວນທີສີ່ກໍຈະພິນາດໄປໂດຍແນ່ແທ້.

Verse 12

अतः परं तु तैः साकं शयनासनभोजनैः । तत्तुल्यपातकी भूयान्महापातकसंभवात्

ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ຖ້າຜູ້ໃດແບ່ງປັນການນອນ ບ່ອນນັ່ງ ແລະອາຫານກັບເຂົາເຈົ້າ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຄົນບາບເທົ່າກັນ ເນື່ອງຈາກການປະພຶດນັ້ນນຳໃຫ້ເກີດມະຫາບາບ.

Verse 13

तेन ब्राह्मण्यहीनोऽयं दुराचाराभिधो द्विजाः । ग्रस्तोऽभवद्भीषणेन वेतालेन बलीयसा

ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຊາຍຜູ້ນີ້ທີ່ຮູ້ຈັກກັນວ່າ ‘ທຸຣາຈາຣ’ ຈຶ່ງຂາດຈາກຄວາມເປັນພຣາຫມັນອັນແທ້ ແລະຖືກເວຕາລຜູ້ນ່າຢ້ານ ມີ຤ິດທິ໌ກຳລັງ ກັບກຸມໄປ.

Verse 14

असौ परवशस्तेन वेतालेनातिपीडितः । देशाद्देशं भ्रमन्विप्रा वनाच्चैव वनांतरम्

ລາວຢູ່ໃນອຳນາດຂອງເວຕາລນັ້ນຢ່າງຫມົດທາງ ແລະຖືກທຳລາຍທຸກທໍລະມານຢ່າງໜັກ; ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ລາວພະເນຈອນຈາກແດນໜຶ່ງໄປອີກແດນໜຶ່ງ ແລະຈາກປ່າໜຶ່ງໄປອີກປ່າໜຶ່ງ.

Verse 15

पूर्वपुण्यविपाकेन दैवयोगेन स द्विजः । रामचंद्रधनुष्कोटिं महापातकनाशनीम्

ດ້ວຍຜົນບຸນເກົ່າທີ່ສຸກງອມ ແລະດ້ວຍການປະຈົບພົບຕາມພຣະປະສົງເທວະ ພຣາຫມັນນັ້ນໄດ້ເຖິງ ທະນຸສໂກຕິ ຂອງພຣະຣາມຈັນທຣາ—ຜູ້ທຳລາຍບາບໃຫຍ່ທັງປວງ।

Verse 16

अनुद्रुतः पिशाचेन तेनाविष्टो ययौ द्विजाः । न्यमज्जयत्स वेतालो धनुष्कोटिजले त्वमुम्

ຖືກປີສາດປິສາຈະນັ້ນໄລ່ຕາມ ແລະເຂົ້າສິງ ດວິຊະນັ້ນຈຶ່ງໄປຕໍ່, ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ. ແລ້ວເວຕາລະໄດ້ກົດໃຫ້ລົງຈົມໃນນ້ຳທະນຸສໂກຕິ.

Verse 17

धनुष्कोटिजले सोऽयं वेतालेन प्रवेशितः । उदतिष्ठत्क्षणादेव वेतालेन विमोचितः

ແມ່ນແທ້ວ່າຊາຍນີ້ຖືກເວຕາລະຜັກລົງໃນນ້ຳທະນຸສໂກຕິ ແຕ່ລາວກໍລຸກຂຶ້ນທັນທີ—ພົ້ນຈາກເວຕາລະນັ້ນເອງ।

Verse 18

उत्थितोऽसौ द्विजो विप्रा धनुष्कोटिजलात्तदा । स्वस्थो व्यचिंतयत्कोऽयं देशो जलधितीरतः

ເມື່ອລຸກຂຶ້ນຈາກນ້ຳທະນຸສໂກຕິແລ້ວ ດວິຊະນັ້ນກໍກັບຄືນສູ່ຄວາມປົກກະຕິ, ໂອ ວິປຣາ. ແລ້ວລາວຄິດວ່າ “ດິນແດນໃດນີ້ຢູ່ຊາຍຝັ່ງມະຫາສະໝຸດ?”

Verse 19

कथं मयागतमिह गौतमीतीरवासिना । इति चिंताकुलः सोऽयं धनुष्कोटिनिवासिनम्

“ຂ້ອຍຜູ້ອາໄສຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳໂກຕະມີ ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດຈຶ່ງມາຮອດທີ່ນີ້?”—ດ້ວຍຄວາມຄິດກັງວົນ ລາວຈຶ່ງເຂົ້າໄປຫາຊາວທະນຸສໂກຕິຜູ້ໜຶ່ງເພື່ອຖາມໄຖ່।

Verse 20

दत्तात्रेयं महात्मानं योगिप्रवरमुत्तमम् । समागम्य प्रणम्यासौ दुराचारोऽभ्यभाषत

ດຸຣາຈາຣາ ເຂົ້າໄປຫາ ດັດຕາເຕຣຍະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ເປັນຍອດແລະສູງສຸດໃນຫມູ່ໂຍຄີ ແລ້ວກໍກາບນົບນ້ອມ ຈຶ່ງເວົ້າຂຶ້ນ។

Verse 21

न जाने भगवन्देशः कतमोऽयं वदाधुना । गौतमीतीरनिलयो दुराचाराभिधो ह्यहम्

“ໂອ ພະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ວ່ານີ້ແມ່ນແດນໃດ—ຂໍຈົ່ງບອກໃນບັດນີ້. ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ຕາມຝັ່ງແມ່ນ້ຳ ໂກຕະມີ ແລະຖືກຮູ້ຈັກວ່າ ‘ດຸຣາຈາຣາ’.”

Verse 22

कृपया ब्रूहि मे ब्रह्मन्मयात्र कथमागतम् । इति पृष्टो मुनिस्तेन दुराचारेण सुव्रतः

“ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ໂອ ພຣາຫມະນ-ມຸນີ, ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າມາຮອດບ່ອນນີ້ໄດ້ແນວໃດ.” ເມື່ອດຸຣາຈາຣາຖາມແບບນັ້ນ ມຸນີຜູ້ຖືພຣະວັດອັນດີງາມກໍຕອບກັບ।

Verse 23

ध्यात्वा मुहूर्तमवदद्दुराचारं घृणानिधिः । महापातकिसंसर्गे दुराचार कृते पुरा

ເມື່ອພິຈາລະນາຢູ່ຊົ່ວຄາວ ຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາກໍເວົ້າກັບ ດຸຣາຈາຣາ ວ່າ: “ໃນການກ່ອນ ໂອ ດຸຣາຈາຣາ, ເນື່ອງຈາກການຄົບຄ້າກັບຜູ້ມີມະຫາບາບ (ມະຫາປາຕະກິນ)…”

Verse 24

ब्राह्मण्यं नष्टमभवद्वेतालस्त्वां ततोऽग्रहीत् । तेनाविष्टस्त्वमायातो विवशोऽत्र विमूढधीः

“ຄວາມບໍລິສຸດແຫ່ງພຣາຫມະນະຂອງເຈົ້າໄດ້ພິນາດ; ແລ້ວ ເວຕາລາ ຕົນໜຶ່ງກໍຈັບເຈົ້າ. ເມື່ອຖືກມັນສິງ ເຈົ້າຈຶ່ງມາຮອດບ່ອນນີ້ຢ່າງຫມົດທາງ ແລະປັນຍາກໍຫຼົງມົວສິ້ນເຊີງ.”

Verse 25

न्यमज्जयत्त्वां वेतालो धनुष्कोटिजलेऽत्र तु । तत्र मज्जनमात्रेण विमुक्तः पातकाद्भवान्

ຢູ່ນີ້ ເວຕາລາໄດ້ຈຸ່ມເຈົ້າລົງໃນນ້ຳແຫ່ງທະນຸດໂກຕິ; ແຕ່ການຈຸ່ມພຽງຄັ້ງດຽວນັ້ນ ເຈົ້າກໍພົ້ນຈາກບາບແລ້ວ.

Verse 26

धनुष्कोटौ तु ये स्नानं पुण्ये कुर्वंति मानवाः । तेषां नश्यंति वै सत्यं पंचपातकसंचयाः

ແທ້ຈິງ ມະນຸດຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໄດ້ອາບນ້ຳບຸນຢູ່ທະນຸດໂກຕິ ກອງບາບໃຫຍ່ທັງຫ້າທີ່ສະສົມໄວ້ ຍ່ອມຖືກທຳລາຍແນ່ນອນ.

Verse 27

रामचंद्रधनुष्कोटावत्र मज्जनमात्रतः । महापातकिसंसर्गदोषस्ते विलयं ययौ

ຢູ່ນີ້ ທີ່ທະນຸດໂກຕິຂອງພຣະຣາມຈັນທຣາ ແຕ່ການຈຸ່ມກາຍພຽງຄັ້ງດຽວ ຄວາມດ່າງພ້ອມທີ່ເກີດຈາກການຄົບຄ້າກັບຜູ້ມີບາບໃຫຍ່ ກໍຫາຍສິ້ນໄປຈາກເຈົ້າ.

Verse 28

तन्नाशादेव वेतालस्त्वां मुक्त्वा विलयं गतः । त्वामग्रहीद्यो वेतालः पुरायं ब्राह्मणोऽभवत्

ເມື່ອມົນທິນນັ້ນຖືກທຳລາຍ ເວຕາລາກໍປ່ອຍເຈົ້າ ແລ້ວອັນຕະທານໄປ; ເວຕາລາຜູ້ທີ່ເຄີຍຈັບເຈົ້ານັ້ນ ໃນອະດີດເຄີຍເປັນພຣາຫມັນ.

Verse 29

सोऽयं भाद्रपदे मासे कृष्णपक्षे महालयम् । पार्वणेन विधानेन पितॄणां नाकरोन्मुदा

ຄົນນີ້ແຫຼະ ໃນເດືອນພາດຣະປະດາ ໃນຄື່ງເດືອນມືດ ໃນກາລະມະຫາລະຍະ ບໍ່ໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາບັນພະບຸລຸດແດ່ປິຕຣະທັງຫຼາຍດ້ວຍໃຈຍິນດີ ຕາມວິທີປາຣະວະນະທີ່ກຳນົດໄວ້.

Verse 30

तेन स्वपितृभिः शप्तो वेतालत्वमगादयम् । सोपि चास्य धनुष्कोटेरवलोकनमात्रतः

ດ້ວຍຄຳສາບແຊ່ງຈາກປິຕຣະບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນ ຊາຍນີ້ຕົກສູ່ສະພາບເວຕາລະ. ແຕ່ພຽງແຕ່ເບິ່ງປາຍຄັນທະນູນີ້ ກໍເລີ່ມພົ້ນຈາກສະພາບນັ້ນ.

Verse 31

वेतालत्वं विहायेह विष्णुलोकम वाप्तवान् । अतो भाद्रपदे मासे कृष्णपक्षे महालयम्

ລະທິ້ງສະພາບເວຕາລະໃນທີ່ນີ້ເອງ ເຂົາໄດ້ບັນລຸວິສນຸໂລກ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນເດືອນພາດຣະປະດາ ໃນກຶສນະປັກ ພຶງປະກອບພິທີມະຫາລະຍະ.

Verse 32

उद्दिश्य स्वपितॄन्ये तु न कुर्वन्त्यतिलोभतः । महालोभयुतास्तेऽद्धा वेतालाः स्युर्न संशयः

ຜູ້ໃດຕັ້ງໃຈອຸທິດແດ່ປິຕຣະບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນ ແຕ່ເນື່ອງຈາກຄວາມໂລບຫນັກຈຶ່ງບໍ່ເຮັດພິທີ ຜູ້ນັ້ນຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍມະຫາໂລບ ຍ່ອມເປັນເວຕາລະແນ່ນອນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 33

तस्माद्भाद्रपदे मासे कृष्णपक्षे महालयम् । पितॄनुद्दिश्य शक्त्या ये ब्राह्मणान्वेदपारगान्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນເດືອນພາດຣະປະດາ ໃນກຶສນະປັກ ໃນວາລະມະຫາລະຍະ ຜູ້ໃດອຸທິດແດ່ປິຕຣະບັນພະບຸລຸດ ແລະຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ນັບຖືພຣາຫມະນຜູ້ຊຳນານໃນເວທ…

Verse 34

भोजयेयुर्महान्नेन न ते विंदंति दुर्गतिम् । यस्तु भाद्रपदे मासे कृष्णपक्षे महालयम्

…ພຶງເລີ້ຍງດ້ວຍອາຫານອຸດົມສົມບູນ; ຜູ້ນັ້ນບໍ່ປະສົບດຸກຄະຕິ. ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ ໃນເດືອນພາດຣະປະດາ ໃນກຶສນະປັກ ໃນວາລະມະຫາລະຍະ…

Verse 35

स्वशक्त्यनुगुणं विप्रमेकं द्वौ त्रीनकिंचनः । भोजयेन्नहि दौर्गत्यं भवेदस्य कदाचन

ແມ່ນແຕ່ຄົນທຸກຍາກກໍຄວນຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ 1 ຮູບ—ຫຼື 2 ຫຼື 3; ແລ້ວເຄາະຮ້າຍຈະບໍ່ມາເຖິງເຂົາເລີຍ।

Verse 36

अयं भाद्रपदे मासे पितॄणामनुपासनात् । ययौ वेतालतां विप्रो यस्त्वां जग्राह पापिनम्

ໃນເດືອນພາດຣະປະດາ ເນື່ອງຈາກລະເລີຍການນະມັດສະການບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣ) ພຣາຫມັນຜູ້ຈັບເຈົ້າ—ຄົນບາບ—ຈຶ່ງຕົກໄປເປັນເວຕາລາ।

Verse 37

कालो भाद्रपदमासमारभ्य वृश्चिकावधि । महालयस्य कथितो मुनिभिस्तत्त्वदर्शिभिः

ບັນດາມຸນີຜູ້ເຫັນສັດທຳ ໄດ້ປະກາດວ່າ ການເວລາແຫ່ງມະຫາລະຍະ ແຜ່ຈາກເດືອນພາດຣະປະດາ ໄປຈົນເຖິງ (ເວລາ) ວຣິສຈິກາ।

Verse 38

मासो भाद्रपदः कालस्तत्रापि हि विशिष्यते । कृष्ण पक्षो विशिष्टः स्याद्दुराचारक तत्र वै

ໃນບັນດາເວລາເຫຼົ່ານັ້ນ ເດືອນພາດຣະປະດາໂດດເດັ່ນເປັນພິເສດ; ແລະໃນເດືອນນັ້ນ ກຣິສນະປັກສະ (ປັກມືດ) ຍິ່ງພິເສດ—ແມ່ນແທ້ ແມ່ນແມ່ນ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ປະພຶດຊົ່ວກໍຕາມ।

Verse 39

तस्मिञ्छुभे कृष्णपक्षे प्रथमायां तथा तिथौ । श्राद्धं महालयं कुर्याद्यो नरो भक्तिपूर्वकम्

ໃນກຣິສນະປັກສະອັນເປັນມົງຄຸນນັ້ນ ໃນຕິຖິທຳອິດດ້ວຍ ຜູ້ໃດປະກອບມະຫາລະຍະ ສຣາດທະ ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມກະທຳຖືກຕ້ອງ ແລະໄດ້ບຸນກຸສົນ।

Verse 40

तस्य प्रीणाति भगवान्पावकः सर्वपावनः । स वह्निलोकमाप्नोति वह्निना सह मोदते

ພຣະອັກນີເທວະ ຜູ້ເປັນໄຟອັນບໍລິສຸດ ແລະຊໍາລະທຸກສິ່ງ ຍໍ້ມພໍພຣະໄທໃນຜູ້ນັ້ນ. ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸອັກນີໂລກ ແລະຊື່ນບານຢູ່ທີ່ນັ້ນກັບພຣະອັກນີ.

Verse 41

तस्मै च ज्वलनो देवः सर्वैश्वर्यं ददात्यपि । प्रथमायां तिथौ मर्त्यो यो न कुर्यान्महालयम्

ແກ່ຜູ້ນັ້ນ ພຣະຈະວະລະນະເທວະ (ພຣະອັກນີ) ຍັງປະທານຄວາມຮັ່ງມີແລະສິຣິມົງຄຸນທຸກປະການ. ແຕ່ມະນຸດຜູ້ໃດໃນຕິຖິທຳອິດ (ປຣະຖະມາ) ບໍ່ປະກອບພິທີມະຫາລະຍະ…

Verse 42

वह्निर्गृहं दहेत्तस्य श्रियं क्षेत्रादिकं तथा । वेदज्ञे ब्राह्मणे भुक्ते प्रथमायां महालये

ໄຟຈະເຜົາເຮືອນຂອງຜູ້ນັ້ນ ແລະທໍາລາຍສິຣິສົມບັດ ທີ່ດິນ ແລະຊັບສິນອື່ນໆ ດ້ວຍ—ຖ້າໃນມະຫາລະຍະຂອງຕິຖິທຳອິດ ຫຼັງຈາກໄດ້ຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ເວທແລ້ວ ຍັງບໍ່ປະພຶດຕາມພິທີໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 43

दश कल्पसहस्राणि पितरो यांति तृप्तताम् । द्वितीयायां तु यो भक्त्या कुर्याच्छ्राद्धं महालयम्

ເປັນເວລາສິບພັນກັລປະ ບັນດາປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ຈະໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈ. ແລະຜູ້ໃດໃນຕິຖິທີສອງ (ດວິຕີຍາ) ປະກອບມະຫາລະຍະ-ສຣາດທະ ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ…

Verse 44

तस्य प्रीणाति भगवान्भवानीपतिरीश्वरः । स कैलासमवाप्नोति शिवेन सह मोदते

ພຣະອີສະວະຣະ ຜູ້ເປັນສະຫວາມີແຫ່ງພຣະພະວານີ ຍໍ້ມພໍພຣະໄທໃນຜູ້ນັ້ນ. ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸໄກລາສ ແລະຊື່ນບານຢູ່ທີ່ນັ້ນກັບພຣະສິວະ.

Verse 45

विपुलां संपदं तस्मै प्रीतो दद्यान्महेश्वरः । द्वितीयायां तिथौ मर्त्यो यो न कुर्यान्महालयम्

ເມື່ອພຣະມະເຫສະວອນພໍພຣະໄທ ກໍປະທານສົມບັດອັນອຸດົມແກ່ເຂົາ. ແຕ່ມະນຸດຜູ້ໃດບໍ່ປະກອບພິທີມະຫາລະຍະໃນທິຖີທີສອງ (ດະວິຕີຍາ)…

Verse 46

तस्य वै कुपितः शंभुर्नाशयेद्ब्रह्मवर्चसम् । रौरवं कालसूत्राख्यं नरकं चास्य दास्यति

ຊັມພູເມື່ອໂກດຂຶ້ນ ຈະທຳລາຍສະຫງ່າລາສີແຫ່ງພຣາຫມັນຂອງຜູ້ນັ້ນ ແລະຍັງສົ່ງເຂົາໄປສູ່ນະລົກຊື່ ຣໍຣະວະ ແລະ ກາລະສູຕຣະ ອີກດ້ວຍ

Verse 47

वेदज्ञे ब्राह्मणे भुक्ते द्वितीयायां महालये । विंशत्कल्प सहस्राणि पितरो यांति तृप्तताम्

ໃນມະຫາລະຍະຂອງທິຖີທີສອງ ເມື່ອໄດ້ຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ເວທ ບັນພະບຸລຸດຈະໄດ້ຄວາມອິ່ມເອມຕະຫຼອດສອງໝື່ນກັລປະ

Verse 48

अनुग्रहात्पितॄणां च संततिश्चास्य वर्द्धते । तृतीयायां नरो भक्त्या कुर्याच्छ्राद्धं महालयम्

ດ້ວຍພຣະອະນຸເຄາະຂອງບັນພະບຸລຸດ ວົງສານຂອງເຂົາກໍເພີ່ມພູນແລະຮຸ່ງເຮືອງ. ດັ່ງນັ້ນໃນທິຖີທີສາມ (ຕຣິຕີຍາ) ຄວນເຮັດມະຫາລະຍະ-ສຣາດທະ ດ້ວຍຄວາມພັກດີ

Verse 49

तस्य प्रीणाति भगवांल्लोकपालो धनाधिपः । महापद्मादिनिधयो वर्तंते तस्य वै वशे

ດ້ວຍການນັ້ນ ພຣະໂລກະປາລະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຊັບສິນ (ກຸເບຣ) ຍ່ອມພໍພຣະໄທຕໍ່ເຂົາ. ຂຸມຊັບໃຫຍ່—ມະຫາປັດມະ ແລະອື່ນໆ—ຈະຢູ່ໃນອຳນາດຂອງເຂົາ

Verse 50

तस्यानुगास्त्रयो देवा ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । तृतीयायां तिथौ मर्त्यो यो न कुर्यान्महालयम्

ເທວະທັງສາມ—ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິດສະນຸ, ແລະ ພຣະມະເຫສວະຣ—ເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງເຂົາ. ຜູ້ເປັນມະນຸດຖ້າບໍ່ປະກອບພິທີມະຫາລະຍະໃນວັນຕິຖີທີ 3 (ຕຣິຕີຍາ) ຈະຕົກຢູ່ໃນຂໍ້ລົງໂທດຂອງພຣະເທວະເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 51

धनदो भगवांस्तस्य संपदं हरति क्षणात् । दारिद्यं च ददात्यस्मै बहुदुःखसमाकुलम्

ພຣະທະນະດາ (ກຸເບຣ) ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຊັບສິນ ຈະຊິງເອົາຄວາມຮັ່ງມີຂອງເຂົາໃນພິບຕາ ແລະປະທານຄວາມທຸກຍາກທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍທຸກຂ໌ນານາໃຫ້ເຂົາ.

Verse 52

तृतीयायां तिथौ मर्त्यो यः करोति महालयम् । तृप्यंति पितरस्तस्य त्रिंशत्कल्पसहस्रकम्

ມະນຸດຜູ້ໃດປະກອບພິທີມະຫາລະຍະໃນວັນຕິຖີທີ 3 ຈະເຮັດໃຫ້ປິຕຣ (ບັນພະບຸລຸດ) ຂອງຕົນອິ່ມໃຈ; ທ່ານທັງຫຼາຍຈະຍິນດີຢູ່ຕະຫຼອດສາມໝື່ນກັລປະ.

Verse 53

चतुर्थ्यां तु नरो भक्त्या श्राद्धं कुर्यान्महालयम् । तस्य प्रीणाति भगवान्हेरंबः पार्वतीसुतः

ແຕ່ຖ້າຊາຍຜູ້ໜຶ່ງປະກອບມະຫາລະຍະ-ສຣາດທະ ດ້ວຍສັດທາໃນວັນຕິຖີທີ 4 (ຈະຕຸຣຖີ) ພຣະເຮຣັມບະ—ພຣະບຸດຂອງພຣະປາຣະວະຕີ—ຈະພໍໃຈໃນເຂົາ.

Verse 54

तस्य विघ्नाश्च नश्यंति गजवक्त्रप्रसादतः । चतुर्थ्यां तु तिथौ मर्त्यो यो न कुर्यान्महालयम्

ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງອົງພຣະເຈົ້າຜູ້ມີພຣະພັກເປັນຊ້າງ ອຸປະສັກທັງຫຼາຍຂອງເຂົາຈະສູນສິ້ນໄປ. ແຕ່ຖ້າມະນຸດບໍ່ປະກອບພິທີມະຫາລະຍະໃນວັນຕິຖີທີ 4 (ຈະຕຸຣຖີ)…

Verse 55

विघ्नेशो भगवांस्तस्य सदा विघ्नं करोति हि । चण्डकोलाहलाभिख्ये नरके च पतत्यथ

ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ພຣະວິຄເນດ (Vighneśa) ຜູ້ເປັນພະພະຄະວານ ຍ່ອມສ້າງອຸປະສັກຢູ່ເສມອ; ແລ້ວຈຶ່ງຕົກລົງສູ່ນະລົກຊື່ ‘ຈັນຑະໂກລາຫະລາ’.

Verse 56

चतुर्थ्यां वै तिथौ मर्त्यो यः करोति महालयम् । पितरः कल्पसाहस्रं चत्वारिंशत्प्रहर्षिताः

ແທ້ຈິງ ມະນຸດຜູ້ໃດປະກອບພິທີ ມະຫາລະຍະ (Mahālaya) ໃນວັນຈະຕຸຣຖີ ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ປິຕິຍິນດີ; ພວກທ່ານຊື່ນບານຕະຫຼອດ 40,000 ກັລປະ.

Verse 57

बहून्पुत्रान्प्रदास्यंति श्राद्धकर्तुर्निरंतरम् । पंचम्यां तु तिथौ भक्त्या यो न कुर्यान्महालयम्

ປິຕຣະທັງຫຼາຍຈະປະທານບຸດຊາຍຫຼາຍໆແກ່ຜູ້ປະກອບສຣາດທະ (śrāddha) ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ແຕ່ໃນວັນປັນຈະມີ ຖ້າຜູ້ໃດດ້ວຍພັກຕິບໍ່ເຮັດມະຫາລະຍະ…

Verse 58

तस्य लक्ष्मीर्भगवती परित्यजति मंदिरम् । अलक्ष्मीः कलहाधारा तस्य प्रादुर्भवेद्गृहे

ພຣະນາງລັກສະມີ (Lakṣmī) ຜູ້ເປັນພະພະຄະວະຕີ ຈະລະທິ້ງເຮືອນຂອງເຂົາ; ແລະ ອະລັກສະມີ (Alakṣmī) ຜູ້ມີການທະເລາະເປັນຖານ ຈະປາກົດໃນເຮືອນນັ້ນ.

Verse 59

पचम्यां तु तिथौ मर्त्यो यः करोति महालयम् । तस्य तृप्यंति पितरः पंचकल्पसहस्रके

ແຕ່ມະນຸດຜູ້ໃດປະກອບພິທີ ມະຫາລະຍະ ໃນວັນປັນຈະມີ ປິຕຣະຂອງເຂົາຈະອິ່ມໃຈ; ພວກທ່ານພໍໃຈຕະຫຼອດ 5,000 ກັລປະ.

Verse 60

संततिं चाप्यविच्छिन्नामस्मै दास्यंति तर्पिताः । पार्वती च प्रसन्ना स्यान्महदैश्वर्यदायिनी

ເມື່ອບັນພະບຸລຸດພໍໃຈດ້ວຍການຖວາຍບູຊາ ພວກທ່ານຈະປະທານສາຍຕະກູນທີ່ບໍ່ຂາດຕໍ່ໃຫ້ເຂົາ; ແລະເທວີປາຣະວະຕີກໍປິຕິ ປະທານໄອສະວັຣຍະໃຫຍ່ ແລະສິຣິມົງຄຸນດັ່ງຈອມອໍານາດ।

Verse 61

षष्ठ्यां तिथौ नरो भक्त्या श्राद्धं कुर्यान्महालयम् । तस्य प्रीणाति भगवान्षण्मुखः पार्वती सुतः

ໃນວັນຕິຖີທີ 6 (ສັດສະຖີ) ຖ້າຊາຍຜູ້ໜຶ່ງປະກອບພິທີ ມະຫາລະຍະ ສຣາດທະ ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ ພຣະພະຄະວານ ສັນມຸຂະ ໂອຣສແຫ່ງເທວີປາຣະວະຕີ ຈະພໍໃຈຕໍ່ເຂົາ।

Verse 62

तस्य पुत्राश्च पौत्राश्च षण्मुखस्य प्रसादतः । ग्रहैर्वालग्रहैश्चैव न बाध्यंते कदाचन

ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງສັນມຸຂະ ລູກແລະຫຼານຂອງເຂົາຈະບໍ່ຖືກບີບຄັ້ນເລີຍ ບໍ່ວ່າໂດຍອິດທິພົນແຫ່ງດາວເຄາະ (ຄຣະຫະ) ຫຼືໂດຍບາລະຄຣະຫະ ວິນຍານທີ່ລົບກວນເດັກ ໃນເວລາໃດໆ।

Verse 63

षष्ठ्यां तिथौ नरो भक्त्या यो न कुर्यान्महालयम् । तस्य स्कन्दो महासेनो विमुखः स्यान्न संशयः

ແຕ່ໃນວັນສັດສະຖີ ຖ້າຊາຍຜູ້ໜຶ່ງບໍ່ປະກອບພິທີມະຫາລະຍະດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ ພຣະສະກັນທະ ມະຫາເສນາ ຈະຜິນພຣະພັກຈາກເຂົາແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 64

गर्भान्निर्गतमात्रैव प्रजा तस्य विनश्यति । पूतनादिग्रहकुलैर्बाध्यते च निरंतरम्

ລູກຫຼານຂອງເຂົາຈະພິນາດທັນທີເມື່ອອອກຈາກຄັນ; ແລະເຂົາຖືກທໍລະມານຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງໂດຍຝູງວິນຍານກໍ່ທຸກຂ໌ ເຊັ່ນ ປູຕະນາ ແລະອື່ນໆ।

Verse 65

वह्निज्वालाप्रवेशाख्ये नरके च पतत्यधः । षष्ठ्यां तिथौ यः श्रद्धावान्कुर्याच्छ्राद्धं महालयम्

ຜູ້ກະທຳອະທຳຍ່ອມຕົກລົງສູ່ນະລົກຊື່ “ເຂົ້າສູ່ແປວໄຟ”; ແຕ່ຜູ້ມີສັດທາ ຖ້າເຮັດ ມະຫາລະຍະ ສຣາດທະ ໃນວັນຕິຖີ ສະສະຖີ ຈະໄດ້ຜົນອັນເປັນມົງຄຸນ។

Verse 66

षष्टिकल्पसहस्रं तु पितरो यामति तृप्तताम् । पुत्रानपि प्रदास्यंति संपदं विपुलां तथा

ຕະຫຼອດ ຫົກໝື່ນ ກັລປະ ປິຕຣະທັງຫຼາຍຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈ; ແລະທ່ານຍັງປະທານບຸດ ພ້ອມທັງຊັບສົມບັດອັນຫຼາຍຫຼວງອີກດ້ວຍ।

Verse 67

सप्तम्यां तु तिथौ मर्त्यः श्राद्धं कुर्यान्महालयम् । हिरण्यपाणिर्भगवानादित्यस्तस्य तुष्यति

ໃນວັນຕິຖີ ສັບຕະມີ ຖ້າມະນຸດຜູ້ໃດເຮັດ ມະຫາລະຍະ ສຣາດທະ ດ້ວຍສັດທາ ພຣະອາທິຕະຍະ ຜູ້ເປັນພະພະຄະວານ ນາມ “ຫິຣັນຍະປານິ” (ມືຄຳ) ຈະພໍພຣະໄທໃນຜູ້ນັ້ນ।

Verse 68

अरोगो दृढगात्रः स्याद्भास्करस्य प्रसादतः । हिरण्यपाणिर्भगवान्हिरण्यं पाणिना स्वयम्

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງ ພາສະກະຣະ ຜູ້ນັ້ນຈະປອດໂລກ ແລະມີກາຍແຂງແຮງ; ແລະພຣະພະຄະວານ “ຫິຣັນຍະປານິ” ຈະປະທານຄຳດ້ວຍພຣະຫັດຂອງພຣະອົງເອງແກ່ຜູ້ເຮັດ ມະຫາລະຍະ ສຣາດທະ।

Verse 69

महालयश्राद्धकर्त्रे ददाति प्रीतमानसः । सप्तम्यां तु तिथौ भक्त्या यो न कुर्यान्महालयम्

ດ້ວຍພຣະໃຈຍິນດີ ພຣະອົງປະທານຜົນເຫຼົ່ານັ້ນແກ່ຜູ້ເຮັດ ມະຫາລະຍະ ສຣາດທະ; ແຕ່ຜູ້ໃດໃນວັນຕິຖີ ສັບຕະມີ ບໍ່ເຮັດມະຫາລະຍະດ້ວຍສັດທາ ຈະໄດ້ຮັບຜົນກົງກັນຂ້າມ।

Verse 70

व्याधिभिः क्षयरोगाद्यै बाध्यते स दिवानिशम् । तीक्ष्णधारास्त्रशय्याख्ये नरके च पतत्यधः

ເຂົາຖືກໂລກໄພເຊັ່ນ ໂລກຊອກຊີ (kṣaya-roga) ແລະອື່ນໆ ບີບຄັ້ນທັງກາງວັນກາງຄືນ ແລ້ວຕົກລົງສູ່ນະລົກທີ່ເອີ້ນວ່າ “ຕຽງແຫ່ງອາວຸດຄົມກຣິບ”។

Verse 71

सप्तम्यां यो नरो भक्त्या श्राद्धं कुर्यान्महालयम् । सप्ततिं कल्पसाहस्रं प्रीणंति पितरोऽस्य वै

ຜູ້ໃດໃນວັນສັບຕະມີ ປະກອບມະຫາລະຍະ-ສຣາດທະ ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ ບັນພະບຸລຸດ (pitṛ) ຂອງຜູ້ນັ້ນຈະປິຕິຍິນດີແທ້ ຕະຫຼອດ 70,000 ກັລປະ।

Verse 72

संततिं चाप्यविच्छिन्नां दद्युः पितृगणाः सदा । अष्टम्यां तु तिथौ मर्त्यः श्राद्धं कुर्यान्महाल यम्

ຫມູ່ປິຕຣະຍ່ອມປະທານສາຍສະກຸນບໍ່ຂາດຕໍ່ໃຫ້ເຂົາເສມອ. ແລະໃນວັນອັດຖະມີ ມະນຸດພຶງປະກອບມະຫາລະຍະ-ສຣາດທະ.

Verse 73

मृत्युंजयः कृत्तिवासास्तस्य प्रीणाति शंकरः । करस्थं तस्य कैवल्यं शंकरस्य प्रसादतः

ພຣະສັງກະຣະ—ມຣິຕຍຸຍັຍ ຜູ້ຊື່ກຣິຕຕິວາສາ (ຜູ້ນຸ່ງຫົ່ມໜັງ)—ພໍພຣະໄທໃນເຂົາ; ດ້ວຍພຣະກະຣຸນາຂອງສັງກະຣະ ໄກວັນຍະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ) ປານດັ່ງຢູ່ໃນຝາມື ໄດ້ມາຢ່າງງ່າຍດາຍ।

Verse 74

महालयेन श्राद्धेन तुष्टे साक्षात्त्रि यंबके । चतुर्दशसु लोकेषु दुर्लभं तस्य किं भवेत्

ເມື່ອຕຣິຍັມບະກະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍພຣະອົງເອງ ພໍພຣະໄທດ້ວຍມະຫາລະຍະ-ສຣາດທະ ແລ້ວ, ໃນສິບສີ່ໂລກ ສິ່ງໃດຈະຍັງຫາຍາກສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ?

Verse 75

महालयं न कुर्याद्वै योऽष्टम्यां मूढचेतनः । संसारसागरे घोरे सदा मज्जति दुःखितः

ຜູ້ໃດມີໃຈຫຼົງຜິດ ບໍ່ປະກອບພິທີມະຫາລະຍະໃນວັນອັດຖະມີ ຜູ້ນັ້ນຈະຈົມຢູ່ຕະຫຼອດໄປດ້ວຍຄວາມທຸກ ໃນທະເລສັງສານອັນນ່າຢ້ານກົວ।

Verse 76

कदाचिदपि तस्येष्टं नैव सिद्ध्यति भूतले । वैतरिण्याख्यनरके पतत्याचंद्रतारकम्

ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ຄວາມປາດຖະນາຂອງລາວກໍບໍ່ສຳເລັດໃນໂລກນີ້; ແລະລາວຈະຕົກສູ່ນະລົກຊື່ «ໄວຕະຣະນີ» ຕາບໃດທີ່ດວງຈັນແລະດາວຍັງດຳລົງຢູ່।

Verse 77

योऽष्टम्यां श्रद्धया श्राद्धं नरः कुर्यान्महालयम् । अशीतिकल्पसाहस्रं तृप्यंति पितरोऽस्य वै

ຖ້າຊາຍຜູ້ໃດ ປະກອບມະຫາລະຍະ ສຣາດທະ ໃນວັນອັດຖະມີດ້ວຍສັດທາ ປິຕຣະຂອງລາວຈະອິ່ມເອມຕະຫຼອດ 80,000 ກັລປະ।

Verse 78

आशीर्भिर्वर्द्धयंत्येनं विघ्नश्चास्य व्यपोहति । संततिं चाप्यविच्छिन्नां दद्युः पितृगणाः सदा

ພວກປິຕຣະເພີ່ມພູນເຂົາດ້ວຍພອນ ແລະອຸປະສັກໃນຊີວິດຂອງເຂົາຖືກຂັບໄລ່; ຝູງບັນພະບຸລຸດຍັງປະທານສາຍສະກຸນບໍ່ຂາດສາຍໃຫ້ເຂົາເສມອ।

Verse 79

नवम्यां तु तिथौ मर्त्यः श्राद्धं कुर्यान्महालयम् । दुर्गादेवी भगवती तस्य प्रीणाति शांभवी

ໃນວັນນະວະມີ ມະນຸດພຶງປະກອບມະຫາລະຍະ ສຣາດທະ; ແລ້ວພຣະແມ່ພະຄະວະຕີ ທຸຣຄາ—ຜູ້ເປັນຊາມພະວີເອງ—ຈະພໍພຣະໄທໃນຜູ້ນັ້ນ।

Verse 80

क्षयापस्मारकुष्ठा दीन्क्षुद्रप्रेतपिशाचकान् । नाशयेत्तस्य सन्तुष्टा दुर्गा महिषमर्दिनी

ເມື່ອພິທີບູຊາຂອງເຂົາເຮັດໃຫ້ນາງທຸຣຄາ ມະຫິສະມັຣດິນີ ຜູ້ປາບມະຫິສະ ພໍໃຈ ນາງຈະທຳລາຍໂລກຊອກຊ້ຳ, ອະປະສະມາຣ (ລົມຊັກ), ໂລກຂີ້ກະຕອດ, ຄວາມທຸກຍາກ ແລະອຸປະທົບຈາກວິນຍານນ້ອຍໆ, ເປຣຕາ ແລະ ປິສາຈາ ໃຫ້ສິ້ນໄປ.

Verse 81

नवम्यां तु तिथौ मर्त्यो यो न कुर्यान्महालयम् । अपस्मारेण पीड्येत तथैव ब्रह्मरक्षसा

ໃນວັນນະວະມີ (ຕິຖີທີ 9) ມະນຸດຜູ້ໃດບໍ່ປະກອບພິທີມະຫາລະຍະ ຜູ້ນັ້ນຈະຖືກອະປະສະມາຣ (ລົມຊັກ) ບີບຄັ້ນ ແລະຍັງຖືກບຣະຫມະຣາກຊະສາ ລົບກວນດ້ວຍ.

Verse 82

अभिचारार्थकृत्याभिर्वाध्येत च निरन्तरम् । नवम्यां यस्तिथौ मर्त्यः श्राद्धं कुर्यान्महालयम्

ເຂົາຈະຖືກກໍ່ກວນຢ່າງບໍ່ຂາດດ້ວຍອະພິຈາຣ (ໄສຍະມົນ) ແລະພິທີອາຄາດ; ດັ່ງນັ້ນ ໃນວັນນະວະມີ ມະນຸດພຶງເຮັດ ມະຫາລະຍະ-ສຣາດທະ.

Verse 83

नवतिं कल्पसाहस्रं तृप्यन्ति पितरोऽस्य वै । संततिं चाप्यविच्छिन्नां दद्युः पितृगणाः सदा

ຕະຫຼອດເກົ້າໝື່ນກັລປະ ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ຂອງເຂົາຍ່ອມອິ່ມໃຈແທ້; ແລະໝູ່ປິຕຣະຈະປະທານສາຍຕະກູນທີ່ບໍ່ຂາດຕອນ ແລະຄວາມສືບຕໍ່ແຫ່ງລູກຫຼານໃຫ້ເຂົາເສມອ.

Verse 84

दशम्यां तु तिथौ मर्त्यः श्राद्धं कुर्यान्महालयम् । तस्यामृतकलश्चन्द्रः षोडशात्मा प्रसीदति

ໃນວັນທະສະມີ (ຕິຖີທີ 10) ມະນຸດພຶງເຮັດ ມະຫາລະຍະ-ສຣາດທະ; ແລ້ວຈັນທຣາ ຜູ້ເປັນພາຊະນະແຫ່ງອະມຣິຕະ ແລະມີສິບຫົກກະລາ ຈະເມດຕາປຣະສາດ.

Verse 85

औषधीनामधीशेऽस्मिञ्छ्राद्धेनानेन तोषिते । व्रीह्यादीनि तु धान्यानि दद्युरोषधयः सदा

ເມື່ອອົງຈອມເຈົ້າແຫ່ງສະໝຸນໄພພໍພຣະໄທດ້ວຍພິທີສຣາດທະນີ້ ສະໝຸນໄພທັງຫຼາຍຈະປະທານເຂົ້າ ແລະທັນຍາຫານອື່ນໆ ຢູ່ເປັນນິດ।

Verse 86

यो न कुर्याद्दशम्यां तु महालयमनुत्तमम् । ओषध्यो निष्फलास्तस्य कृषिश्चाप्यस्य निष्फला

ຜູ້ໃດບໍ່ປະກອບພິທີມະຫາລະຍະອັນສູງສຸດໃນວັນທິຖິດະສະມີ ສະໝຸນໄພຂອງຜູ້ນັ້ນຈະໄຮ້ຜົນ ແລະການກະສິກໍຈະໄຮ້ຜົນເຊັ່ນກັນ।

Verse 87

दशम्यां यस्तिथौ मर्त्यः श्राद्धंकुर्यान्महालयम् । शतकल्पसहस्राणि तृप्यंति पितरोऽस्य वै

ມະນຸດຜູ້ໃດປະກອບສຣາດທະມະຫາລະຍະໃນວັນທິຖິດະສະມີ ບັນພະບຸລຸດຂອງຜູ້ນັ້ນຈະອິ່ມໃຈພໍໃຈຕະຫຼອດໜຶ່ງແສນກັລປະ।

Verse 88

संततिं चाप्यविच्छिन्नां दद्युः पितृगणाः सदा । एकादश्यां नरो भक्त्या श्राद्धं कुर्यान्महालयम्

ຫມູ່ປິຕຣະທັງຫຼາຍຍ່ອມປະທານລູກຫຼານໃຫ້ສືບຕໍ່ບໍ່ຂາດສາຍເປັນນິດ; ແລະໃນວັນເອກາດະສີ ຄວນປະກອບສຣາດທະມະຫາລະຍະດ້ວຍພັກຕິ।

Verse 89

संहर्ता सर्वलोकस्य तस्य रुद्रः प्रसीदति । रुद्रस्य सर्वसंहर्तुः प्रसादेन जगत्पतेः

ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ຣຸທຣະ—ຜູ້ທໍາລາຍໂລກທັງປວງ—ຈະເມດຕາປຣານີ; ແລະໂດຍພຣະປຣະສາດຂອງຣຸທຣະ ຜູ້ທໍາລາຍສາກົນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານຍ່ອມປະທານພອນ।

Verse 90

शत्रून्पराजय त्येष श्राद्धकर्ता निरन्तरम् । ब्रह्महत्यायुतं चापि तस्य नश्यति तत्क्षणात्

ຜູ້ໃດປະກອບພິທີ Śrāddha (ສຣາດທະ) ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊະນະສັດຕູແນ່ນອນ; ແມ່ນແຕ່ພາລະບາບຫນັກດັ່ງການຂ້າພຣາຫມັນນັບພັນ ກໍຖືກທຳລາຍໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 91

अग्निष्टोमादियज्ञानां फलमाप्नोति पुष्कलम् । एकादश्यां नरो भक्त्या यो न कुर्यान्महालयम्

ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບຜົນບຸນອັນອຸດົມ ເທົ່າກັບຍັດຍະອັກນິສໂຕມ ແລະຍັດຍະອື່ນໆ; ແຕ່ຜູ້ໃດໃນວັນເອກາດະຊີ ແມ່ນມີສັດທາກໍຕາມ ບໍ່ປະກອບພິທີມະຫາລະຍະ ຍ່ອມຂາດຕໍ່ໜ້າທີ່ຂອງຕົນ.

Verse 92

तस्य वै विमुखो रुद्रो न प्रसीदति कर्हिचित् । सर्वतो वर्धमानाश्च बाधन्ते शत्रवो ह्यमुम्

ສຳລັບຄົນແບບນັ້ນ ພຣະຣຸດຣະ (Rudra) ຍ່ອມຫັນຫນ້າຫລີກ ແລະບໍ່ເຄີຍພໍໃຈ; ສັດຕູທີ່ເພີ່ມພູນຈາກທຸກທິດ ຍ່ອມກໍ່ກວນເຂົາແນ່ນອນ.

Verse 93

अग्निष्टोमादिका यज्ञाः कृताश्च बहुदक्षिणाः । निष्फला एव तस्य स्युर्भस्मनि न्यस्तहव्यवत्

ແມ່ນແຕ່ຍັດຍະອັກນິສໂຕມ ແລະຍັດຍະທຳນອງດຽວກັນ ເຖິງຈະປະກອບພ້ອມທັກສິນາຫຼາຍ ກໍກາຍເປັນໄຮ້ຜົນສຳລັບເຂົາ—ດັ່ງອາຫຸຕິທີ່ຖິ້ມລົງໃນຂີ້ເຖົ່າ.

Verse 94

ब्रह्मवातकतुल्यः स्याच्छ्राद्धाकरणदोषतः । एकादश्यां तिथौ यस्तु श्राद्धं कुर्यान्महालयम्

ດ້ວຍໂທດແຫ່ງການບໍ່ປະກອບ Śrāddha (ສຣາດທະ) ຄົນຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເທົ່າກັບ ‘ບຣະຫມະ-ວາຕະກະ’ ຜູ້ບາບຫນັກ; ແຕ່ຜູ້ໃດປະກອບມະຫາລະຍະ Śrāddha ໃນຕິຖີເອກາດະຊີ ຍ່ອມພົ້ນຈາກຄວາມດ່າທໍ້ນັ້ນ.

Verse 95

द्विशतं कल्पसाहस्रं तृप्यंति पितरोऽस्य वै । संततिं चाप्यविच्छिन्नां दद्युः पितृ गणाः सदा

ປິຕຣະບັນພະບຸລຸດຂອງເຂົາພໍໃຈຕະຫຼອດສອງແສນກັລປະ; ແລະຫມູ່ປິຕຣະກະນາຍ່ອມປະທານສາຍສະກຸນບໍ່ຂາດຕໍ່ເຂົາເສມອ.

Verse 96

द्वादश्यां तु तिथौ मर्त्यः कुर्याच्छ्राद्धं महालयम् । तस्य लक्ष्मीपतिः साक्षात्प्रसीदति जनार्दनः

ຖ້າມະນຸດເຮັດພິທີ ມະຫາລະຍະ ສຣາດທະ ໃນວັນທິຖີ ດວາດະຊີ ແລ້ວ, ພຣະຈະນາຣະດະນະ ຜູ້ເປັນພຣະສະວາມີແຫ່ງພຣະລັກສະມີ ຈະພໍໃຈໂດຍກົງ.

Verse 97

प्रसन्ने सति देवेशे देवदेवे जनार्दने । चराचरं जगत्सर्वं प्रीतमेव न संशयः

ເມື່ອພຣະຈະນາຣະດະນະ ຜູ້ເປັນເທວະເໜືອເທວະ ແລະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ພໍໃຈແລ້ວ, ໂລກທັງໝົດທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວກໍຍິນດີ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 98

भूमिर्हरिप्रिया चास्य सस्यं संवर्द्धयत्यपि । लक्ष्मीश्च वर्द्धते तस्य मंदिरे हरिवल्लभा

ແຜ່ນດິນຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະຫຣິ ຍ່ອມເພີ່ມພູນພືດຜົນຂອງເຂົາ; ແລະພຣະລັກສະມີ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະຫຣິ ກໍເຈີຣິນຂຶ້ນໃນເຮືອນຂອງເຂົາເສມອ.

Verse 99

गदा कौमोदकी नाम नारायणकरस्थिता । अपस्मारादिभूतानि नाशयत्येव सर्वदा

ຄະທານາມ ‘ເກົາໂມດະກີ’ ທີ່ສະຖິດໃນພຣະຫັດຂອງພຣະນາຣາຍະນະ ຍ່ອມທຳລາຍອະປັສະມາຣະ ແລະພວກພູດອຸປະທຣະວະອື່ນໆ ຢູ່ເສມອ.

Verse 100

तीक्ष्णधारं तथा चक्रं शत्रूनस्य दहत्यपि । यातुधानपिशाचादीञ्छंखश्चास्य व्यपोहति

ຈັກຣາອັນຄົມກິບຂອງທ່ານ ເຜົາໄໝ້ແມ່ນແຕ່ສັດຕູ; ແລະສັງຂະຂອງທ່ານກໍຂັບໄລ່ຍາຕຸທານ ປິສາຈ ແລະອະມະນຸດອັນຊົ່ວຮ້າຍອື່ນໆໃຫ້ຫ່າງໄປ.

Verse 110

सहस्रकल्पसाहस्रं प्रीणंति पितरोऽस्य वै । संततिं चाप्यविच्छिन्नां दद्युः पितॄगणास्तदा

ຕະຫຼອດພັນຄູນພັນກັລປະ ປິຕຣິຂອງເຂົາຍ່ອມປິຕິຍິນດີແທ້; ແລ້ວຫມູ່ບັນພະບຸລຸດຈຶ່ງປະທານສາຍສືບສັນຕະຕິທີ່ບໍ່ຂາດຕໍ່ໃຫ້ເຂົາ.

Verse 120

संततिं चाप्यविच्छिन्नां दद्युः पितृगणास्तदा । अमायां तु नरो भक्त्या श्राद्धं कुर्यान्महालयम्

ແລ້ວຫມູ່ປິຕຣິຈະປະທານສາຍສືບສັນຕະຕິທີ່ບໍ່ຂາດຕໍ່. ດັ່ງນັ້ນ ໃນວັນອະມາວາສະຍາ ຄວນກະທຳມະຫາລະຍະ-ສຣາດທະ ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ.

Verse 130

अस्मानुद्दिश्य मत्पुत्रा भोजयेयुर्द्विजोत्तमान् । तेन नो नरकक्लेशो न भविष्यति दारुणः

“ໃຫ້ລູກຊາຍຂອງຂ້ອຍ ກະທຳພິທີອຸທິດແດ່ພວກເຮົາ ແລ້ວຖວາຍອາຫານແກ່ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ; ດ້ວຍນັ້ນ ຄວາມທຸກທໍລະມານອັນນ່າຢ້ານໃນນະຣົກ ຈະບໍ່ມີແກ່ພວກເຮົາ.”

Verse 140

पार्वणेन विधानेन कुर्याच्छ्राद्धे महालयम् । नरो महालयश्राद्धे पितृवंश्यान्पितॄनिव

ຄວນກະທຳມະຫາລະຍະ-ສຣາດທະ ຕາມວິທີປາຣະວະນະ (pārvaṇa). ແລະໃນມະຫາລະຍະ-ສຣາດທະ ຄວນນັບຖືບັນພະບຸລຸດທັງສາຍວົງສາ ເສມືອນເປັນປິຕຣິເອງ.

Verse 150

नकुर्याद्यद्यपि श्राद्धं मातापित्रोर्मृतेऽहनि । कुर्यान्महालयश्राद्धमस्मरन्नेव बुद्धिमान्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດບໍ່ໄດ້ເຮັດ ສຣາດທະ ໃນວັນຄົບຮອບມໍຣະນະຂອງມານດາບິດາ ກໍຕາມ, ຜູ້ມີປັນຍາພຶງບໍ່ໃຫ້ລືມ ແລະພຶງເຮັດ ມະຫາລະຍະ-ສຣາດທະ ໃຫ້ແນ່ນອນ.

Verse 160

क्षमध्वं मम तद्यूयं भवंतो हि दयापराः । दरिद्रो रोदनं कुर्यादेवं काननभूमिषु

ຂໍໃຫ້ທ່ານທັງຫຼາຍອະໄພໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ—ທ່ານທັງຫຼາຍແທ້ຈິງເປັນຜູ້ເມດຕາ. ຄົນທຸກຍາກອາດຮ້ອງໄຫ້ແບບນີ້ໃນດິນແດນປ່າໄມ້.

Verse 170

एवं वै वरयेद्विप्राश्चतुरस्तु महालये । ब्राह्मणान्वेदसंपन्नान्सुशीलान्वरयेत्सुधीः

ດັ່ງນີ້ ໃນມະຫາລະຍະພຶງນິມົນວິປຣາ 4 ທ່ານ; ຜູ້ມີປັນຍາພຶງເຊີນພຣາຫມັນຜູ້ພ້ອມດ້ວຍຄວາມຮູ້ເວດ ແລະມີຈັນຍາດີງາມ.

Verse 180

नश्यंति तत्क्षणादेव भूतान्यन्यानि वै तथा । महालयस्यकरणाद्विपुलां श्रियमश्नुते

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ສັດພູດອື່ນໆທີ່ເປັນໂທດກໍພິນາດໄປ; ແລະດ້ວຍການເຮັດມະຫາລະຍະ ຍ່ອມໄດ້ຮັບສິຣີສົມບັດອັນອຸດົມ.

Verse 190

हत्वा तु रावणं संख्ये सीतां पुनरवाप्तवान् । महालयस्य करणाद्धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः

ເມື່ອຂ້າຣາວະນະໃນສົງຄາມແລ້ວ ລາວໄດ້ຮັບສີຕາຄືນມາ; ແລະດ້ວຍການເຮັດມະຫາລະຍະ ຢຸທິສຖິຣະ ຜູ້ເປັນບຸດແຫ່ງທັມມະ ກໍໄດ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດເຊັ່ນກັນ.

Verse 200

तस्माद्भाद्र पदे मासे दुराचार पितॄन्प्रति । ब्राह्मणान्भोजयान्नेन षड्रसेन सभक्तिकम्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນເດືອນພາດຣະປະດະ ຖ້າຜູ້ໃດເຄີຍປະພຶດຜິດຕໍ່ປິຕຣ (ບັນພະບຸລຸດ) ພຶງດ້ວຍສັດທາຈັດອາຫານຫົກລົດ ຖວາຍແກ່ພຣາຫມັນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 210

तान्यप्यत्र विनश्यंति धनुष्कोटौ निमज्जनात् । शूद्रेण पूजितं लिंगं विष्णुं वा यो नमेद्द्विजः

ແມ່ນແຕ່ຄວາມຜິດເຫຼົ່ານັ້ນກໍຖືກທຳລາຍໃນທີ່ນີ້ ທີ່ທະນຸສໂກຕິ ໂດຍການຈົມຕົວອາບນ້ຳ। ແຕ່ດວິຊະຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ນົບນ້ອມຕໍ່ລິງຄະ ຫຼືພຣະວິສນຸ ທີ່ຊູດຣະໄດ້ບູຊາແລ້ວ ຍ່ອມມີໂທດຕິດຕົວ।

Verse 219

एवं वः कथितं विप्रा धनुष्कोटेस्तु वैभवम् । यच्छ्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यते मानवो भुवि

ໂອ ວິປຣາ (ພຣາຫມັນ) ທັງຫຼາຍ, ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແຫ່ງທະນຸສໂກຕິ ໄດ້ຖືກເລົ່າໃຫ້ພວກທ່ານແລ້ວ; ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງໃນໂລກນີ້।