Adhyaya 33

Verse 1

श्रीसूत उवाच । भूयोऽप्यहं प्रवक्ष्यामि धनुष्कोटेस्तु वैभवम् । अत्यद्भुततरं गुह्यं सर्वलोकैकपावनम्

ສີຣີສູຕະ ກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດອີກຄັ້ງເຖິງມະຫິມາແຫ່ງ ທະນຸສໂກຕິ—ອັນນ່າອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ ເລິກເລັບເປັນຄວາມລັບ ແລະເປັນຜູ້ຊຳລະໂລກທັງປວງແຕ່ພຽງອົງດຽວ.

Verse 2

पुरा परावसुर्नाम ब्राह्मणो वेदवित्तमः । अज्ञानात्पितरं हत्वा ब्रह्महत्यामवाप्तवान् । सोऽपि स्नात्वा धनुष्कोटौ तद्दोषा न्मुमुचे क्षणात्

ໃນການເກົ່າກ່ອນ ມີພຣາຫມັນຊື່ ປະຣາວະສຸ ເປັນຜູ້ຮູ້ພຣະເວດຢ່າງຍິ່ງ. ເນື່ອງຈາກຄວາມບໍ່ຮູ້ ລາວໄດ້ຂ້າບິດາ ແລະຮັບບາບ «ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ». ແຕ່ເມື່ອອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ ທະນຸດໂກຕິ ກໍພົ້ນຈາກມົນທິນນັ້ນໃນພິບຕາດຽວ.

Verse 3

ऋषय ऊचुः । पितरं हतवान्पूर्वं कथं सूत परावसुः

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: ໂອ ສູຕະ! ກ່ອນນັ້ນ ປະຣາວະສຸ ໄດ້ຂ້າບິດາແນວໃດ?

Verse 4

कथं वा धनुषः कोटौ मुक्तिस्तस्याप्यभून्मुने । एतन्नः श्रद्दधानानां विस्तराद्वक्तुमर्हसि

ແລະ ໂອ ມຸນີ! ການພົ້ນທຸກຂອງລາວທີ່ ທະນຸສະ-ໂກຕິ ເກີດຂຶ້ນແນວໃດ? ສໍາລັບພວກເຮົາຜູ້ມີສັດທາ ຂໍທ່ານເລົ່າໃຫ້ລະອຽດເຖີດ

Verse 5

श्रीसूत उवाच । आसीद्राजा बृहद्द्युम्नश्चक्रवर्ती महाबलः । धर्मेण पालयामास सागरांतां वसुन्धराम्

ສີຣີ ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ມີກະສັດນາມ ພຶຫັດດະຍຸມນ ເປັນຈັກກະວັດຕິຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່. ດ້ວຍທຳມະ ພຣະອົງປົກຄອງແຜ່ນດິນທີ່ມີທະເລເປັນຂອບເຂດ

Verse 6

अयजत्सत्रयागेन देवानिंद्रपुरोगमान् । याजकस्तस्य रैभ्योऽभूद्विद्वान्परमधार्मिकः

ພຣະອົງໄດ້ບູຊາເທວະທັງຫຼາຍ ໂດຍມີພຣະອິນທຣາເປັນປະທານ ດ້ວຍພິທີສັດຕຣະ-ຍັດຍະ. ພຣາຫມັນຜູ້ປະກອບພິທີຂອງພຣະອົງຄື ໄຣພະຍະ ເປັນບັນດິດ ແລະຍຶດໝັ້ນໃນທຳມະຢ່າງສູງສຸດ

Verse 7

आस्तां पुत्रावुभौ तस्याप्यर्वावसु परावसू । षडंगवेदविदुषौ श्रौतस्मार्तेषु कोविदौ

ທ່ານນັ້ນຍັງມີບຸດສອງຄົນ ຄື ອັຣວາວະສຸ ແລະ ປະຣາວະສຸ; ທັງສອງເປັນນັກຮູ້ເວທະພ້ອມອັງຄະຫົກ ແລະຊໍານານໃນພິທີຊຣາວຕະ ແລະໜ້າທີ່ສະມາຣຕະ។

Verse 8

काणादे जैमिनीये च सांख्ये वैयासिके तथा । गौतमे योगशास्त्रे च पाणिनीये च कोवि दौ

ທັງສອງຍັງຊໍານານໃນຄໍາສອນຂອງ ກະນາດ ແລະ ໄຈມິນິ, ໃນສາງຂະຍະ ແລະສາຍວະຍາສະ, ໃນລະບົບຂອງ ໂກຕະມະ, ໃນໂຍກະ-ຊາສະຕຣະ, ແລະໃນໄວຍາກອນຂອງ ປານິນິ ດ້ວຍ។

Verse 9

मन्वादिस्मृतिनिष्णातौ सर्वशास्त्रविशारदौ । सत्रयागे सहायार्थं बृहद्द्युम्नेन याचितौ

ທັງສອງຜູ້ຊໍານານໃນສະມຣິຕິທີ່ເລີ່ມດ້ວຍມະນຸ ແລະເປັນຜູ້ຮູ້ຊໍານານໃນຊາສະຕຣະທັງປວງ ໄດ້ຖືກພຣະຣາຊາ ບຣິຫັດດະຍຸມນະ ຂໍໃຫ້ຊ່ວຍໃນພິທີສັດຣະ-ຍັດຍະ।

Verse 10

भ्रातरौ समनुज्ञातौ पित्रा रैभ्येण जग्मतुः । बृहद्द्युम्नस्य सत्रं तावश्विनाविव रूपिणौ

ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກບິດາ ໄຣພະຍະ ແລ້ວ ສອງພີ່ນ້ອງກໍໄປຫາສັດຣະຂອງພຣະຣາຊາ ບຣິຫັດດະຍຸມນະ; ດ້ວຍສະຫງ່າງາມດຸຈຄູ່ເທວະອັສວິນ।

Verse 11

अतिष्ठदाश्रमे रैभ्यः स्नुषया ज्येष्ठया सह । तौ गत्वा भ्रातरौ तत्र राज्ञः सत्रमनुत्तमम्

ໄຣພະຍະຢູ່ພັກໃນອາສຣົມຂອງຕົນ ພ້ອມກັບລູກສະໄພ້ຜູ້ໃຫຍ່. ສອງພີ່ນ້ອງໄປຮອດທີ່ນັ້ນແລ້ວ ກໍເຂົ້າເຖິງພິທີສັດຣະອັນສູງສຸດຂອງພຣະຣາຊາ।

Verse 12

याज यामासतुः सत्रे बृहद्द्युम्नं महीपतिम् । नाभवत्स्खलनं भ्रात्रोः सत्रे सांगेषु कर्मसु

ໃນສັດຕຣະຍັດນັ້ນ ທັງສອງໄດ້ເປັນຜູ້ປະກອບພິທີບູຊາແກ່ພະຣາຊາ ບຣິຫັດດະຍຸມນ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຜ່ນດິນ; ແລະໃນກຳກັບຍັດທັງປວງພ້ອມອົງປະກອບຍ່ອຍ ບໍ່ມີຄວາມຜິດພາດແມ່ນແຕ່ນ້ອຍຈາກສອງພີ່ນ້ອງນັ້ນ

Verse 13

सत्रे संतन्यमानेऽस्मिन्बृहद्द्युम्नस्य भूपतेः । मुनयो भ्यागमन्सर्वे राज्ञाहूता निरीक्षितुम्

ເມື່ອສັດຕຣະຍັດຂອງພະຣາຊາ ບຣິຫັດດະຍຸມນ ກຳລັງດຳເນີນຕໍ່ໄປ ບັນດາມຸນີທັງປວງກໍໄດ້ມາຮອດ—ຕາມຄຳເຊີນຂອງພະຣາຊາ—ເພື່ອຊົມແລະເປັນພະຍານ

Verse 14

वसिष्ठो गौतमश्चात्रिर्जाबालिरथ कश्यपः । क्रतुर्दक्षः पुलस्त्यश्च पुलहो नारदो मुनिः

ວະສິດຖະ, ໂຄຕະມະ ແລະ ອະຕຣິ, ຈາບາລິ ແລະ ກັດຊະຍະປະ; ກຣະຕຸ, ດັກສະ, ປຸລັດສະຕະຍະ, ປຸລະຫະ ແລະ ມຸນີ ນາຣະດະ—

Verse 15

मार्कंडेयः शतानंदो विश्वामित्रः पराशरः । भृगुः कुत्सोऽथ वाल्मीकिर्व्यासधौम्यादयोऽपरे

ມາຣະກັນເດຍະ, ສະຕານັນດະ, ວິດຊະວາມິດຕະຣະ ແລະ ປະຣາຊະຣະ; ພຣຶກຸ, ກຸດສະ, ແລ້ວ ວາລະມີກິ—ພ້ອມດ້ວຍ ວະຍາສະ, ທໍາມະຍະ ແລະ ມຸນີອື່ນໆ—

Verse 16

शिष्यैः प्रशिष्यैर्बहुभिरसंख्यातैः समावृताः । तानागतान्समालोक्य बृहद्द्युम्नो महीपतिः

ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍສິດ ແລະ ສິດຂອງສິດ ຈຳນວນຫຼາຍ—ນັບບໍ່ຖ້ວນ—ເມື່ອພະຣາຊາ ບຣິຫັດດະຍຸມນ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຜ່ນດິນ ເຫັນບັນດາມຸນີນັ້ນມາຮອດ ພະອົງກໍ—

Verse 17

अर्घ्यादिना मुनीन्सर्वान्पूजयामास सादरम् । नाना दिग्भ्यः समायाताश्चतुरंगबलैर्युताः

ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາເລີ່ມດ້ວຍອັຣຄະຍະ (arghya) ພຣະອົງໄດ້ສັກກາລະມຸນີທັງປວງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ພວກເຂົາມາຈາກຫຼາຍທິດ ພ້ອມກອງທັບຈະຕຸຣັງຄະ.

Verse 18

उपदासहिता भूपास्सत्रं वीक्षितुमादरात् । वैश्याः शूद्रास्तथा वर्णाश्चत्वरोऽपि समागताः

ບັນດາກະສັດພ້ອມບໍລິວານ ກໍມາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບເພື່ອເບິ່ງສັດຣະ-ຍັດຍະ. ທັງໄວສະຍະ ແລະ ຊູດຣະ ພ້ອມທັງວັນນະທັງສີ່ ກໍມາຊຸມນຸມກັນ.

Verse 19

वर्णिनोऽथ गृहस्थाश्च वानप्रस्थाश्च भिक्षवः । सत्रं निरीक्षितुं तस्य बृहद्द्युम्नस्य चाययुः

ຕໍ່ມາ ພຣະພົວພັນພຣະພຣົມຈາຣີ, ຄຣຶຫັດ, ວານະປຣັດຖະ ແລະ ພິກຂຸ ກໍມາເພື່ອເບິ່ງສັດຣະ-ຍັດຍະຂອງພຣະຣາຊາ ບຣຶຫັດດະຍຸມນະ.

Verse 20

तान्सर्वान्पूजयामास यथार्हं राजसत्तमः । ददौ चान्नानि सर्वेभ्यो घृतसूपादिकांस्तथा

ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ໄດ້ສັກກາລະທຸກຄົນຕາມຄວາມສົມຄວນ. ແລະຍັງແຈກອາຫານໃຫ້ທຸກຜູ້—ພ້ອມກີ (ghee), ນ້ຳແກງ ແລະເຄື່ອງຄຽງອື່ນໆ.

Verse 21

वस्त्राणि च सुवर्णानि हाररत्नान्यनेकशः । एवं सत्कारयामास राजा सत्रे समागतान्

ພຣະອົງຍັງປະທານເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະ ຄຳ ພ້ອມທັງສາຍຄໍ ແລະ ແກ້ວມະນີຫຼາຍປະການ. ດັ່ງນີ້ພຣະຣາຊາໄດ້ສັກກາລະຜູ້ມາຊຸມນຸມໃນສັດຣະ.

Verse 22

रैभ्यपुत्रो तदा विप्रा अर्वावसुपरावसू । अध्वरादीनि कर्माणि चक्रतुः स्खलितं विना

ໃນເວລານັ້ນ ບຸດພຣາຫມັນສອງຄົນຂອງ ໄຣພະຍະ ຄື ອັຣວາວະສຸ ແລະ ປະຣາວະສຸ ໄດ້ປະກອບພິທີຍັດ ເລີ່ມຈາກ ອັດວະຣະ ໂດຍບໍ່ມີການພາດພະລາດ ຫຼື ຂໍ້ບົກພ່ອງໃດໆ.

Verse 23

तद्दृष्ट्वा मुनयस्सर्वे कौशलं रैभ्यपुत्रयौः । श्लाघंते सशिरःकम्पं वसिष्ठप्रमुखास्तदा

ເມື່ອເຫັນຄວາມຊໍານານຂອງບຸດທັງສອງຂອງ ໄຣພະຍະ ບັນດາມຸນີທັງປວງກໍພາກັນສັນລະເສີນ; ວະສິດຖະ ແລະ ຜູ້ເປັນປະທານອື່ນໆ ພາກັນພະຍັກຫົວດ້ວຍຄວາມພໍໃຈ.

Verse 24

कर्माणि कानि चित्तत्र कारयित्वा परावसुः । तृतीयसवनस्यांते गृहकृत्यं निरीक्षितुम्

ເມື່ອໄດ້ໃຫ້ປະຕິບັດກຳບາງຢ່າງຢູ່ທີ່ນັ້ນແລ້ວ ປະຣາວະສຸ ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງສະວະນະຄັ້ງທີສາມ ໄດ້ໄປເພື່ອກວດເບິ່ງວຽກງານໃນເຮືອນ.

Verse 25

प्रययौ स्वाश्रमं सायं विनैवार्वावसुं द्विजाः । तस्मिन्नवसरे रैभ्यं कृष्णाजिनसमावृतम्

ຕອນແລງ ປະຣາວະສຸ ຜູ້ເປັນທະວິຊະ ໄດ້ໄປຫາອາສຣົມຂອງຕົນ ໂດຍປະໄວ້ ອັຣວາວະສຸ ຢູ່ຂ້າງຫຼັງ; ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ໄຣພະຍະ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຫໍ່ຄຸມດ້ວຍຫນັງກວາງດໍາ (ກຣິສນາຈິນະ).

Verse 26

वने चरंतं पितरं दृष्ट्वा स मृगशंकया । निद्राकलुषितो रात्रावंधे तमसि संकुले

ເມື່ອເຫັນບິດາເດີນໄປມາໃນປ່າ ລາວຜູ້ຖືກຄວາມງ່ວງຄອບງໍາ ໃນຄືນທີ່ມືດທຶບອັນສັບສົນ ຈຶ່ງສົງໄສວ່າເປັນກວາງ.

Verse 27

आत्मानं हंतुमायाति मृगोऽयमिति चिंतयन् । जघान पितरं सोऽयं महारण्ये परावसुः

ເມື່ອຄິດວ່າ “ກວາງນີ້ກຳລັງມາຂ້າຂ້ອຍ” ປຣາວະສຸ ໄດ້ຟາດຂ້າພໍ່ຂອງຕົນໃນປ່າໃຫຍ່។

Verse 28

रिरक्षुणा शरीरं स्वं तेनाकामनया पिता । रजन्यां हिंसितो विप्रा महापातककारिणा

ເພື່ອປົກປ້ອງກາຍຕົນເທົ່ານັ້ນ ແມ່ນແຕ່ບໍ່ຕັ້ງໃຈ ໃນຍາມຄ່ຳຄືນເຂົາໄດ້ເຮັດຮ້າຍພໍ່; ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ ດັ່ງນັ້ນເຂົາຈຶ່ງເປັນຜູ້ກໍ່ມະຫາບາບ।

Verse 29

अंतिकं स समागत्य व्यलोकयत तं हतम् । ज्ञात्वा स्वपितरं रात्रौ शुशोच व्यथितेंद्रियः

ເມື່ອເຂົາເຂົ້າໄປໃກ້ ກໍເຫັນຜູ້ນັ້ນຖືກຂ້າແລ້ວ; ເມື່ອຮູ້ໃນຄືນວ່າເປັນພໍ່ຂອງຕົນ ກໍໂສກາຄຳຄວນ ດ້ວຍອິນຊີສັ່ນໄຫວດ້ວຍທຸກຂ໌।

Verse 30

प्रेतकार्यं ततः कृत्वा पितुः सर्वं परावसुः । भूयोपि नृपतेः सत्रं परावसुरुपाययौ

ຈາກນັ້ນ ປຣາວະສຸ ໄດ້ປະກອບພິທີປເຣຕະກາຣະຍະ ແລະພິທີສົບທັງປວງໃຫ້ພໍ່; ຕໍ່ມາເຂົາໄດ້ໄປອີກຄັ້ງຫາສັດຣະ-ຍັດຍະຂອງພຣະຣາຊາ।

Verse 31

स्वचेष्टितं तु तत्सर्वमनुजाय ततोऽब्रवीत् । मृतं स्वपितरं श्रुत्वा सोऽपि शोकाकुलोऽभवत्

ຕໍ່ມາເຂົາໄດ້ເລົ່າເຫດການທັງໝົດໃຫ້ນ້ອງຊາຍຟັງ; ເມື່ອໄດ້ຍິນວ່າພໍ່ເສຍຊີວິດ ນ້ອງຊາຍນັ້ນກໍຖືກຄວາມໂສກຄອບງຳເຊັ່ນກັນ।

Verse 32

ज्येष्ठोऽनुजं ततः प्राह वचनं द्विजसत्तमाः । महत्सत्रं समारब्धं बृहद्द्युम्नस्य भूपतेः

ຈາກນັ້ນ ຜູ້ເປັນອ້າຍຈຶ່ງເວົ້າກັບນ້ອງຊາຍວ່າ: "ໂອ ພາມຜູ້ປະເສີດ, ພະລາຊາ Bṛhaddyumna ໄດ້ເລີ່ມພິທີບູຊາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລ້ວ."

Verse 33

वोढुत्वशक्तिर्नास्त्यस्य कर्मणो बालकस्य ते । जनकश्च हतो रात्रौ मयापि मृगशंकया

"ເດັກຄົນນີ້ບໍ່ມີແຮງພໍທີ່ຈະແບກຫາບພາລະຂອງພິທີກຳນັ້ນ. ແລະ ພໍ່ກໍຖືກຂ້າຕາຍໃນຕອນກາງຄືນ ໂດຍຂ້ອຍເອງ ຍ້ອນເຂົ້າໃຈຜິດຄິດວ່າເປັນກວາງ."

Verse 34

प्रायश्चित्तं च कर्त्तव्यं ब्रह्महत्या विशुद्धये । मदर्थं व्रतचर्यां त्वं चर तात कनिष्ठक

"ຕ້ອງມີການໄຖ່ບາບເພື່ອຊຳລະລ້າງບາບຈາກການຂ້າພາມ. ເພື່ອເຫັນແກ່ອ້າຍ, ນ້ອງຫຼ້າທີ່ຮັກ, ຈົ່ງບຳເພັນພຽນຖືສິນພົດເທີ້ນ."

Verse 35

एकाकी धुरमुद्वोढुं शक्तोऽहं सत्रकर्मणः । अर्वावसुरिति प्रोक्तो ज्येष्ठेन स तमभ्य धात्

ລາວເວົ້າວ່າ: "ຂ້ອຍຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນທີ່ສາມາດແບກຫາບພາລະຂອງພິທີສັດຕະໄດ້." ເມື່ອອ້າຍເວົ້າແນວນັ້ນ, ລາວຈຶ່ງຕອບຕົກລົງ.

Verse 36

तथा भवत्वहं ज्येष्ठ चरिष्ये व्रतमुत्तमम् । ब्रह्महत्याविशुद्ध्यर्थं त्वं सत्रधुरमावह

"ຂໍໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນເທີ້ນ, ອ້າຍ. ນ້ອງຈະບຳເພັນພົດອັນປະເສີດເພື່ອຊຳລະບາບຈາກການຂ້າພາມ; ສ່ວນອ້າຍຈົ່ງແບກຫາບພາລະຂອງພິທີສັດຕະເທີ້ນ."

Verse 37

इत्युक्त्वा सोनुऽजो ज्येष्ठं तस्मात्सत्राद्वि निर्ययौ । कारयामास कर्माणि ज्येष्ठस्तस्मिन्गते कतौ

ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແກ່ອ້າຍໃຫຍ່ແລ້ວ ບຸດນ້ອຍກໍອອກຈາກສະພາສັດຕຣະ-ຍັດນັ້ນໄປ। ເມື່ອເຂົາໄປແລ້ວ ອ້າຍໃຫຍ່ຍັງໃຫ້ປະຕິບັດກຳພິທີ ແລະ ໜ້າທີ່ແຫ່ງຍັດຕາມວິທີພຣະຄຳພີຕໍ່ໄປ

Verse 38

द्वादशाब्दं कनिष्ठोपि ब्रह्महत्याव्रतं द्विजाः । चरित्वा सत्रयागेऽस्मिन्नाजगाम पुनर्मुदा

ໂອ ທະວິຊະທັງຫຼາຍ ແມ່ນແຕ່ນ້ອງຊາຍນັ້ນກໍໄດ້ຖືວຣະຕະແຫ່ງການຊຳລະບາບບຣະຫມະຫັດຕະຍາ ຄົບສິບສອງປີ ແລ້ວກໍກັບຄືນມາຫາສັດຕຣະ-ຍັດນີ້ອີກດ້ວຍຄວາມປິຕິ

Verse 39

तं दृष्ट्वा भ्रातरं ज्येष्ठो बृहद्द्युम्नमुवाच ह । अयं ते ब्रह्महा सत्रमर्वावसुरुपागतः

ເມື່ອເຫັນນ້ອງຊາຍ ອ້າຍໃຫຍ່ຈຶ່ງກ່າວແກ່ພຣະຣາຊາ ບຣິຫັດດະຍຸມນະ ວ່າ: “ອາຣະວາວະສຸນີ້ ຜູ້ມີມົນທິນດ້ວຍບາບບຣະຫມະຫັດຕະຍາ ໄດ້ມາຮອດສັດຕຣະ-ຍັດຂອງພຣະອົງແລ້ວ”

Verse 40

एनमुत्सारयाशु त्वमस्मात्सत्रान्नृपो त्तम । अन्यथा सत्रयागस्य फलहानिर्भविष्यति

“ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງຂັບເຂົາອອກຈາກສັດຕຣະນີ້ໃຫ້ໄວ; ບໍ່ຊັ້ນແລ້ວ ຜົນບຸນແຫ່ງສັດຕຣະ-ຍັດຈະເສຍຫາຍ”

Verse 41

इतीरितः स स्वप्रेष्यैर्यागात्तमुदवासयत् । उद्वास्यमानो राजानमर्वावसुरथाब्रवीत्

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະຣາຊາຈຶ່ງໃຫ້ຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງນຳເຂົາອອກຈາກຍັດນັ້ນ। ໃນຂະນະທີ່ຖືກຂັບອອກ ອາຣະວາວະສຸກໍໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະຣາຊາ

Verse 42

न मया ब्रह्महत्येयं बृहद्द्युम्न कृतानघ । किन्तु ज्येष्ठेन मे सा हि ब्रह्महत्या कृता विभो

ໂອ ພະຣາຊາ ບຣິຫັດດະຍຸມນ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ! ບາບຂ້າພຣາຫມັນ (ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ) ນີ້ ບໍ່ແມ່ນຂ້າເຮັດ; ແຕ່ເປັນອ້າຍໃຫຍ່ຂອງຂ້າທີ່ໄດ້ກະທໍາ, ໂອ ພະອົງ.

Verse 43

ब्रह्महत्याव्रतं चीर्णं तदर्थं च मया धुना । एवमुक्तोपि राजासौ वचसा स परावसोः

ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ບັດນີ້ຂ້າໄດ້ຖືວຣະຕະແຫ່ງການຊົດໃຊ້ບາບພຣະຫມະຫັດຕະຍາແລ້ວ। ແມ່ນແຕ່ຖືກກ່າວແບບນັ້ນ ພະຣາຊານັ້ນ—ໂດຍຖ້ອຍຄໍາຂອງ ປະຣາວະສຸ—ຍັງຄົງແນ່ວແນ່

Verse 44

अर्वावसुं निजात्सत्रादुदवासयदाशु वै । धिक्कृतो ब्राह्मणैश्चायं ययौ तूष्णीं वनं तदा

ແທ້ຈິງ ພະອົງໄດ້ຂັບ ອະຣະວາວະສຸ ອອກຈາກສັດຣະຍັດຂອງພະອົງຢ່າງໄວ. ເມື່ອຖືກພຣາຫມັນທັງຫຼາຍຕໍານິ ອະຣະວາວະສຸ ກໍໄປສູ່ປ່າຢ່າງງຽບງັນໃນເວລານັ້ນ

Verse 45

मुनिवृन्दसमाकीर्णं तपोवनमुपेत्य सः । अर्वावसुस्तपश्चक्रे देवैरपि सुदुष्करम्

ເມື່ອເຂົ້າໄປສູ່ຕະໂປວະນະທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຫມູ່ມຸນີ ອະຣະວາວະສຸ ໄດ້ປະກອບຕະປະອັນເຂັ້ມງວດ ທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະກໍຍາກຈະກະທໍາໄດ້

Verse 46

तपः कुर्वंस्तथादित्यमुपतस्थे समा हितः । मूर्तिमांस्तपसा तस्य महताऽदुष्टधीः स्वयम्

ໃນຂະນະທີ່ປະກອບຕະປະ ລາວໄດ້ນະມັດສະການ ອາທິຕະຍະ (ພຣະສຸຣິຍະ) ດ້ວຍຈິດແນ່ວແນ່. ແລ້ວດ້ວຍອໍານາດແຫ່ງຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ພຣະສຸຣິຍະໄດ້ປາກົດເປັນຮູບກາຍດ້ວຍພຣະອົງເອງແກ່ຜູ້ມີໃຈບໍລິສຸດນັ້ນ

Verse 47

आविरासीत्स्वया दीप्त्या भासयञ्जगतीतलम् । कर्मसाक्षी जगच्चक्षुर्भास्करो देवताग्रणीः

ແລ້ວພຣະສຸລິຍະ—ຜູ້ນຳໃນຫມູ່ເທວະ, ເປັນດວງຕາຂອງໂລກ ແລະເປັນພະຍານແຫ່ງກຳທັງປວງ—ກໍປາກົດ ສ່ອງແຜ່ນດິນໃຫ້ສວ່າງດ້ວຍລັງສີຂອງພຣະອົງເອງ।

Verse 48

आविर्बभूवुर्देवाश्च पुरस्कृत्य शचीपतिम् । इन्द्रादयस्ततो देवाः प्रोचुरर्वावसुं द्विजाः

ແລະເທວະທັງຫຼາຍກໍປາກົດ ໂດຍຍົກພຣະອິນທຣະ—ຜົວຂອງພຣະສະຈີ—ໄວ້ເປັນຜູ້ນຳ. ຈາກນັ້ນເທວະທີ່ມີພຣະອິນທຣະເປັນປະມຸກ ໄດ້ກ່າວກັບ ອັຣວາວະສຸ, ໂອ ພຣາຫມະນະ.

Verse 49

अर्वावसो त्वं प्रवरस्तपसा ब्रह्म चर्यतः । आचारेण श्रुतेनापि वेदशास्त्रादिशिक्षया

“ໂອ ອັຣວາວະສຸ, ເຈົ້າເປັນຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ ໂດຍຕະປະ, ໂດຍພຣະຫມະຈັຣຍະ, ໂດຍຈັນຍາດີ, ໂດຍຄວາມຮູ້ແຫ່ງສຣຸຕິ ແລະໂດຍການຝຶກຝົນໃນເວທ ແລະສາສະຕຣະ.”

Verse 50

निराकृतोवमानेन त्वं परावसुना बहु । तथापि क्षमया युक्तो न कुप्यति भवान्यतः

“ແມ່ນແຕ່ ປະຣາວະສຸ ໄດ້ປະຕິເສດເຈົ້າຫຼາຍຄັ້ງດ້ວຍຄຳດູຖູກ, ແຕ່ເຈົ້າຍັງປະກອບດ້ວຍຄວາມອົດທົນ (ຂະມາ) ຈຶ່ງບໍ່ໂກດ—ນີ້ແມ່ນນິໄສຂອງເຈົ້າ.”

Verse 51

यस्माज्ज्येष्ठोऽवधीत्तातं न हिंसीस्त्वं महामते । ब्रह्महत्याव्रतं यस्मात्तदर्थं चरितं त्वया

“ເນື່ອງຈາກພີ່ໃຫຍ່ໄດ້ຂ້າບິດາ, ໂອ ຜູ້ມີໃຈກວ້າງໃຫຍ່, ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ແກ້ແຄ້ນດ້ວຍຄວາມຮຸນແຮງ; ແລະເພາະເຫດນັ້ນເຈົ້າຈຶ່ງປະພຶດວຣະຕະແຫ່ງການຊຳລະບາບທີ່ເກີ່ຍວກັບ ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ.”

Verse 52

अतः स्वीकुर्म हे त्वां तु पराकुर्मः परावसुम् । उक्त्वैवं बलभिन्मुख्याः सर्वे च त्रिदिवालयाः

“ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຮັບເຈົ້າ ແລະ ຂັບໄລ່ ປຣາວະສຸ ອອກໄປ।” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຊາວຕຣິດິວທັງປວງ ໂດຍມີພຣະອິນທຣ໌ ຜູ້ພິຊິດພະລະ ເປັນຫົວໜ້າ ໄດ້ປະກາດຄໍາຕັດສິນຂອງຕົນ।

Verse 53

तं ते प्रवरयामासुर्निरासुश्च परावसुम् । पुनरिंद्रादयो देवाः पुरोधाय दिवाकरम्

ພວກເຂົາໄດ້ເລືອກເຂົາເປັນຜູ້ສູງສຸດ ແລະ ຂັບໄລ່ ປຣາວະສຸ ອອກໄປ। ຕໍ່ມາ ບັນດາເທວະທີ່ມີພຣະອິນທຣ໌ເປັນຫົວໜ້າ ໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງພຣະສຸຣິຍະເທວະເປັນຜູ້ນໍາທາງ ແລ້ວດໍາເນີນເລື່ອງນັ້ນຕໍ່ໄປ।

Verse 54

अर्वावसुं प्रोचुरिदं वरं त्वं वरयेति वै । स चापि प्रार्थयामास जनकस्योत्थितिं पुन

ພວກເຂົາກ່າວກັບ ອັຣວາວະສຸ ວ່າ “ຈົ່ງເລືອກພອນ—ຂໍສິ່ງທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ।” ແລ້ວເຂົາກໍຂໍອີກຄັ້ງໃຫ້ບິດາຂອງຕົນຟື້ນຄືນຊີວິດ।

Verse 55

वधे चास्मरणं देवानात्मनो जनकस्य वै । तथास्त्विति सुराः प्रोचुः पुनरूचुरिदं वचः

“ແລະ ຂໍໃຫ້ເທວະທັງປວງບໍ່ລະລຶກເຖິງການສັງຫານນັ້ນ ແລະ ຂໍໃຫ້ບິດາຂອງຂ້າພົ້ນຈາກພາລະນັ້ນດ້ວຍ।” ເທວະທັງປວງຕອບວ່າ “ຕະຖາສະຕຸ—ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄໍາອີກຄັ້ງ।

Verse 56

वरं चान्यं प्रदास्यामो वरय त्वं महामते । एवमुक्तः सुरैः सोयमर्वावसुरभाषत

ເທວະທັງປວງກ່າວວ່າ “ພວກເຮົາຈະປະທານພອນອີກປະການໜຶ່ງ; ຈົ່ງເລືອກ, ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາອັນຍິ່ງ!” ເມື່ອຖືກເທວະກ່າວດັ່ງນີ້ ອັຣວາວະສຸ ຈຶ່ງຕອບກັບ।

Verse 57

मम भ्रातुरदुष्टत्वं भवतु त्रिदशालयाः । अर्वावसोर्वचः श्रुत्वा त्रिदशाः पुनरब्रुवन्

ເມື່ອເທວະຜູ້ຢູ່ໃນສະຫວັນໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງອັຣວາວະສຸ—“ໂອ ຜູ້ຢູ່ສະຫວັນ ຂໍໃຫ້ອ້າຍຂອງຂ້າພົ້ນຈາກບາບ”—ແລ້ວ ເທວະທັງຫຼາຍຈຶ່ງກ່າວຕອບອີກຄັ້ງ।

Verse 58

ब्राह्मणस्य पितुर्घातान्महान्दोषः परावसोः । न ह्यन्यकृतपापस्य परेणानुष्ठितेन वै

“ເນື່ອງຈາກເຂົາໄດ້ຂ້າບິດາຂອງພຣາຫມັນ ປະຣາວະສຸຈຶ່ງມີໂທດໃຫຍ່; ເພາະບາບທີ່ຄົນໜຶ່ງກໍ່ ບໍ່ຖືກລົບລ້າງດ້ວຍພິທີກຳທີ່ຄົນອື່ນປະກອບແທນ”

Verse 59

प्रायश्चित्तेन शांतिः स्यान्महापातकपंचके । पितुर्ब्राह्मणहंतुस्तु सुतरां नास्ति निष्कृतिः

“ດ້ວຍພິທີປຣາຍັດຈິດຕະ ອາດໄດ້ຄວາມສະຫງົບສໍາລັບມະຫາບາບທັງຫ້າ; ແຕ່ສໍາລັບຜູ້ຂ້າບິດາຂອງພຣາຫມັນ ຍິ່ງບໍ່ມີການໄຖ່ບາບທີ່ແທ້ຈິງ”

Verse 60

आत्मनानुष्ठितेनापि व्रतेन न हि दुष्कृतिः । परावसोस्तव भ्रातुरतो नैवास्ति निष्कृतिः

“ແມ່ນແຕ່ຈະຖືພຣະຕະດ້ວຍຕົນເອງ ກໍບໍ່ອາດລົບລ້າງກຳຊົ່ວນີ້ໄດ້; ດັ່ງນັ້ນ ສໍາລັບອ້າຍຂອງເຈົ້າ ປະຣາວະສຸ ຈຶ່ງບໍ່ມີການໄຖ່ບາບດ້ວຍວິທີທົ່ວໄປ”

Verse 61

अतोऽस्माभिरदुष्टत्वमस्मै दातुं न शक्यते । अर्वावसुः पुनःप्राह देवानिंद्रपुरोगमान्

“ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາບໍ່ອາດປະທານຄວາມບໍ່ມີບາບໃຫ້ເຂົາໄດ້” ຫຼັງຈາກນັ້ນ ອັຣວາວະສຸໄດ້ກ່າວຕໍ່ເທວະທັງຫຼາຍອີກຄັ້ງ ໂດຍມີພຣະອິນທຣາເປັນປະມຸກ

Verse 62

तथापि युष्मन्माहात्म्यात्प्रसादाद्भवतां तथा । पितुर्ब्राह्मणहंतुर्मे भ्रातुस्त्रिदशसत्तमाः

ອັຣວາວະສຸ ກ່າວວ່າ: “ແມ່ນແຕ່ຢ່າງນັ້ນ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງມະຫາຕະພາບ ແລະພຣະກະລຸນາປະສາດຂອງທ່ານທັງຫຼາຍ, ໂອ ເທວະຜູ້ປະເສີດ—ຂໍຈົ່ງບອກເຖິງອ້າຍນ້ອງຂອງຂ້າ, ຜູ້ຂ້າບິດາຂອງພຣາຫມະນ.”

Verse 63

यथा स्यान्निष्कृतिर्ब्रूत तथैव कृपया युताः । एवमर्वावसोः श्रुत्वा वचस्ते त्रिदशालयाः

“ຂໍຈົ່ງກ່າວດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ວ່າການປະຕິບັດປຣາຍັດຈິດ (ການຊົດໃຊ້ບາບ) ຈະເປັນໄປໄດ້ແນວໃດ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.” ເມື່ອເທວະຜູ້ຢູ່ສະຫວັນໄດ້ຍິນຄໍາຂອງອັຣວາວະສຸແລ້ວ—

Verse 64

ध्यात्वा तु सुचिरं कालं विनिश्चित्येदमबुवन् । उपायं ते प्रवक्ष्यामस्तत्पातकनिवारणम्

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາຢ່າງຍາວນານ ແລະຕັດສິນໃຈແລ້ວ ພວກເຂົາກ່າວວ່າ: “ພວກເຮົາຈະບອກອຸບາຍໃຫ້ເຈົ້າ—ອັນເປັນການປ້ອງກັນແລະກຳຈັດບາບນັ້ນ”

Verse 65

दक्षिणांबुनिधौ पुण्ये रामसेतौ विमुक्तिदे । धनुष्कोटिरिति ख्यातं तीर्थमस्ति विमुक्तिदम्

“ໃນມະຫາສະໝຸດທາງໃຕ້ອັນສັກສິດ ທີ່ຣາມເສຕຸ ຜູ້ປະທານໂມກສະ ມີຕີຣຖະໜຶ່ງ ມີຊື່ສຽງວ່າ ‘ທະນຸສໂກຕິ’ ອັນປະທານຄວາມຫຼຸດພົ້ນ”

Verse 66

ब्रह्महत्यासुरापानस्वर्णस्तेयविनाशनम् । गुरुतल्पगसंसर्गदोषाणामपि नाशनम्

“ມັນທຳລາຍບາບແຫ່ງພຣະຫມະຫັດຕະຍາ, ການດື່ມສຸຣາ, ແລະການລັກຄຳ; ທັງຍັງກຳຈັດຄວາມດ່າງພ້ອງທີ່ເກີດຈາກການສຳພັນຕ້ອງຫ້າມ ອັນເກືອບກຽວກັບຕຽງຂອງຄຸຣຸ ດ້ວຍ”

Verse 67

अकामेनापि यः स्नायादपवर्गफलप्रदम् । दुःस्वप्ननाशनं धन्यं नरकक्लेशनाशनम्

ຜູ້ໃດແມ່ນແມ່ນບໍ່ມີຄວາມປາດຖະໜາໃດໆ ແຕ່ໄປອາບນ້ຳຊຳລະທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຜົນແຫ່ງໂມກສະ; ມັນທຳລາຍຝັນຮ້າຍ ເປັນມົງຄຸນ ແລະລົບລ້າງທຸກຂ໌ໃນນະລົກ.

Verse 68

कैलासादिपदप्राप्तिकारणं परमार्थदम् । सर्वकाममिदं पुंसामृणदारिद्र्यनाशनम्

ນີ້ເປັນເຫດໃຫ້ໄດ້ບັນລຸສະຖານະດັ່ງໄກລາສາເປັນຕົ້ນ ແລະປະທານປະໂຫຍດສູງສຸດ; ສຳລັບມະນຸດ ມັນສຳເລັດຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ ແລະທຳລາຍໜີ້ສິນກັບຄວາມທຸກຍາກ.

Verse 69

धनुष्कोटिर्धनु ष्कोटिर्धनुष्कोटिरितीरणात् । स्वर्गापवर्गदं पुंसां महापुण्यफलप्रदम्

ເມື່ອເວົ້ານາມ “ທະນຸສໂກຕິ, ທະນຸສໂກຕິ, ທະນຸສໂກຕິ” ຈະປະທານສະຫວັນແລະໂມກສະແກ່ມະນຸດ ພ້ອມຜົນບຸນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ.

Verse 70

तत्र गत्वा तव भ्राता स्नायाद्यदि परावसुः । तत्क्षणादेव ते ज्येष्ठो मुच्यते ब्रह्महत्यया

ຖ້າອ້າຍນ້ອງຂອງເຈົ້າ ປະຣາວະສຸ ໄປຮອດທີ່ນັ້ນແລ້ວອາບນ້ຳຊຳລະ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ອ້າຍໃຫຍ່ຂອງເຈົ້າຈະພົ້ນຈາກບາບແຫ່ງການຂ້າພຣາຫມັນ.

Verse 71

इदं रहस्यं सुमहत्प्रायश्चित्तमुदीरितम् । उक्त्वेत्यर्वावसुं देवाः प्रययुः स्वपुरीं प्रति

ເມື່ອໄດ້ປະກາດຄວາມລັບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້—ເປັນການຊຳລະບາບອັນພິເສດ—ແກ່ ອັຣວາວະສຸ ແລ້ວ ເທວະທັງຫຼາຍກໍໄດ້ເດີນທາງກັບໄປສູ່ທີ່ສະຖິດຂອງຕົນ.

Verse 72

तत अर्वावसुर्ज्येष्ठं समादाय परावसुम् । रामचन्द्रधनुष्कोटिं प्रययौ मुक्तिदायिनीम्

ແລ້ວອັຣວາວະສຸ ພາພີ່ໃຫຍ່ ປະຣາວະສຸ ໄປຍັງ ທະນຸດໂກຕິ ຂອງພຣະຣາມະຈັນທຣະ ຜູ້ປະທານໂມກສະ।

Verse 73

सेतौ संकल्पमुक्त्वा तु नियमेन परावसुः । सह भ्रात्रा धनुष्कोटौ सस्नौ पातकशुद्धये

ທີ່ເສຕຸ ປະຣາວະສຸ ໄດ້ຕັ້ງສັງກັນປະ ແລະຮັກສານິຍະມະຕາມວິໄນ ຈຶ່ງອາບນ້ຳທີ່ທະນຸດໂກຕິກັບນ້ອງ ເພື່ອຊຳລະບາບ।

Verse 74

स्नात्वोत्थितं धनुष्कोटौ तं प्रोवाचाशरीरिणी । परावसो विनष्टा ते पितुर्ब्राह्मणघातजा

ເມື່ອລາວອາບນ້ຳທີ່ທະນຸດໂກຕິແລ້ວລຸກຂຶ້ນ ສຽງອະສາຣີຣີໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໂອ ປະຣາວະສຸ ບາບທີ່ເກີດຈາກການຂ້າພຣາຫມັນຂອງບິດາເຈົ້າ ໄດ້ຖືກທຳລາຍແລ້ວ”

Verse 75

ब्रह्महत्या महा घोरा नरकक्लेशकारिणी । इत्युक्त्वा विररामाथ सापि वागशरीरिणी

“ການຂ້າພຣາຫມັນນັ້ນນ່າຢ້ານຢິ່ງ ແລະນຳມາຊຶ່ງທຸກຂ໌ແຫ່ງນະຣົກ” ກ່າວແລ້ວ ສຽງອະສາຣີຣີນັ້ນກໍສງົບໄປ

Verse 76

परावसुस्तदा विप्राः कनिष्ठेन समन्वितः । रामचन्द्रधनुष्कोटिं प्रणम्य च सभक्तिकम्

ຕໍ່ມາ ປະຣາວະສຸ—ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ—ພ້ອມນ້ອງຊາຍ ໄດ້ກ້ມກາບດ້ວຍພັກຕິ ແດ່ ທະນຸດໂກຕິ ຂອງພຣະຣາມະຈັນທຣະ

Verse 77

रामनाथं महादेवं नत्वा भक्तिपुरःसरम् । विमुक्तपातको विप्राः प्रययौ पितुराश्रमम्

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ເຂົາໄດ້ນ້ອມກົດກາບ ພຣະຣາມນາຖ ມະຫາເທວ ໂດຍມີພັກຕິນຳໜ້າ; ເມື່ອພົ້ນບາບແລ້ວ ຈຶ່ງເດີນທາງໄປຫາອາສຣົມຂອງບິດາ.

Verse 78

मृत्वोत्थितस्तदा रैभ्यो दृष्ट्वा पुत्रौ समागतौ । संतुष्टहृदयो ह्यास्ते पुत्राभ्यां स्वाश्रमे तदा

ໃນເວລານັ້ນ ໄຣພະຍະ ດັ່ງຜູ້ຟື້ນຈາກຄວາມຕາຍ ເມື່ອເຫັນລູກຊາຍສອງຄົນກັບມາ ໃຈກໍປິຕິຍິນດີ ແລະພັກຢູ່ໃນອາສຣົມຂອງຕົນກັບລູກທັງສອງ.

Verse 79

रामचन्द्रधनुष्कोटौ स्नानेन हतपातकम् । एनं परावसुं सर्वे स्वीचक्रुर्मुनयस्तदा

ໂດຍການອາບນ້ຳທີ່ ທະນຸສໂກຕິ ຂອງພຣະຣາມຈັນທຣາ ບາບຂອງເຂົາຖືກທຳລາຍ; ແລ້ວມຸນີທັງປວງກໍຮັບ ປະຣາວະສຸ ຜູ້ນີ້ ກັບເຂົ້າສູ່ໝູ່ຂອງຕົນ.

Verse 80

एवं परावसोरुक्तं ब्रह्महत्याविमोक्षणम् । स्नानमात्राद्धनुष्कोटौ युष्माकं मुनिपुंगवाः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ການພົ້ນຈາກບາບ ພຣະຫມັນຂ້າ (ບຣະຫມະຫັດຕະຍາ) ຂອງປະຣາວະສຸ ໄດ້ຖືກປະກາດ; ໂອ ຍອດແຫ່ງມຸນີທັງຫຼາຍ ທີ່ທະນຸສໂກຕິ ພຽງແຕ່ອາບນ້ຳກໍ (ໄດ້ຄວາມພົ້ນບາບນັ້ນ)។

Verse 82

महापातकसंघाश्च नश्येयुर्मज्जनादिह । य इमं पठतेऽध्यायं ब्रह्महत्याविमोक्षणम्

ທີ່ນີ້ ການລົງອາບນ້ຳຍ່ອມທຳລາຍໄດ້ແມ່ນແຕ່ກອງບາບໃຫຍ່ຫຼາຍປະການ; ແລະຜູ້ໃດສວດອ່ານອັດທະຍາຍນີ້ ວ່າດ້ວຍການພົ້ນຈາກບາບບຣະຫມະຫັດຕະຍາ ຍ່ອມໄດ້ບຸນແຫ່ງຄວາມບໍລິສຸດ.

Verse 83

ब्रह्महत्या विनश्येत तत्क्षणान्नास्ति संशयः । सुरापानादयोऽप्यस्य शांतिं गच्छेयुरंजसा

ໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ບາບພຣະຫມະຫັດຕະຍາ ຖືກທຳລາຍ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແມ່ນແຕ່ບາບເຊັ່ນ ດື່ມສຸລາ ແລະອື່ນໆ ກໍສະງົບລົງໃຫ້ເຂົາໂດຍໄວ.

Verse 91

सुरा पानादयो विप्रा नश्यंत्येवात्र मज्जनात् । सत्यंसत्यं पुनः सत्यमुद्धृत्य भुजमुच्यते

ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ, ທີ່ນີ້ ບາບເຊັ່ນ ດື່ມສຸລາ ແລະອື່ນໆ ຍ່ອມສິ້ນໄປແນ່ນອນດ້ວຍການຈົມອາບ. ‘ຄວາມຈິງ, ຄວາມຈິງ—ອີກຄັ້ງ ຄວາມຈິງ!’—ປະກາດດ້ວຍການຍົກແຂນຂຶ້ນ.